Min Kym, Een wonderkind zonder instrument en Gone, the album. Ik kan me niet herinneren haar ooit te hebben gehoord of iets van haar gelezen te hebben maar deze boekenkaft vind ik prachtig. Te zien in de etalage van de Vrije Boekhandel in Breda.
Tagarchief: Breda
Opening vredesfontein in Breda
Vandaag kon ik zelf niet bij de opening van de
Vredesfontein in Breda zijn.
Gelukkig had ik een gastcorrespondent die wel
op het Kasteelplein kon zijn.
Voorafgaand aan de toespraken en de opening leek het wel een receptie op het Kasteelplein.
Er waren toespraken van de organisatie en door een van de wethouders van Breda. Daarna begon de opening. #Vredefontein.
Marianne de Bie (Breda, wethouder Werk, Inkomen en Cultuur).
Marianne de Bie geeft het goede voorbeeld.
De opening werd uitgevoerd door een danseres die haast een waterballet uitvoerde.
Met prachtige druppels water.
En een dans die klein begon maar steeds groter werd met steeds meer water.
De danseres verdween uiteindelijk bijna helemaal tussen de waterstralen.
Daarna was het de beurt aan de kinderen en daarna konden ook de volwassenen genieten van de Vredesfontein. Dat zal de komende dagen vast niet minder worden want het weer lijkt er geschikt voor.
Update Vredefontein Breda
De hele fontein heeft intussen een blauwe ombouw gekregen.
De huisregels staan daarbij duidelijk vermeld.
Vandaag zag ik een eerste korte test. De fontein werkt!. Ook zijn er op het plein een groot aantal vlaggen geplaatst met ‘#vredefontein’. Men wil er ook een virtueel evenement van maken.
Zo staan de twee fonteinen op het Kasteelplein er dan bij. Morgen de opening.
Begijnhof Breda – Kruidentuin
Vanmiddag heb ik me weer verwonderd over al die
verschillende kleuren, bloemen en vormen van planten
in het begijnhof.
Groot Kaasjeskruid.
Soms kan ik de naam niet achterhalen.
De naam weet ik niet maar dit zijn wel bekende bloemen voor mij.
De Mariadistel.
Schitterend: Paarse Morgenster.
Paarse toorts.
Schorseneer.
Gewoon Vingerhoedskruid.
Let eens op de vormen van de meeldraden.
Artisjok.
Dubbele Zonnenhoed.
Penningkruid.
Karmozijnbes.
Heel sierlijk. Kruisbladwolfsmelk.
Scharlei.
Voormalige Rechtbank Breda – FutureDome
Gisteren was ik in de gelegenheid om even door het voormalige
rechtbanksgebouw, hoek Kloosterlaan – Nassaustraat, te lopen.
Daar heb ik toen de volgende foto’s gemaakt.
Voormalige rechtbank Breda, de vleugel aan de Kloosterlaan. Beneden.
Bij de officiele ingang ligt deze mooie trappenpartij.
Bij die trappen zie je gebrandschilderde ramen. Hier zie je op de foto de eerste rij van drie ramen. In totaal zijn er zo twee rijen ramen boven elkaar.
Als je halverwege de trap naar de eerste verdieping kijkt, ziet het er zoals op deze foto uit.
Kijk je omhoog dan zie je dit plafond. Wat hier origineel van is weet ik niet. Die rode verf, is die er altijd al geweest?
Dit is de gang op de eerste verdieping. Ook weer aan de Kloosterlaan.
De trappartij is het mooiste deel van het voormalige rechtbank gebouw zoals ik het nu gezien heb. Er zijn veel ruimtes gesloten omdat die verhuurd zijn (of gaan worden) in het kader van de FutureDome.
Familiekermis Breda
De familiekermis is gisteren gestart.
Zo tegen de avond, geven de attracties, zeker in het Valkenberg,
een heel nostalgische uitstraling.
Familiekermis in Breda, Grote Markt, Kasteelplein en Valkenberg.
Begin uitvaartplechtigheid Hubertus Ernst
Om half elf is vanmorgen de St. Janstraat in Breda nog gewoon in bedrijf. Er staan twee camera’s opgesteld tegenover de St. Antoniuskerk.
Maar dat beeld verandert snel door de komst van nog
een paar genodigden.
Genodigden gaan de kerk binnen.
Hier in het midden gaat Wim van de Donk, Commissaris van de Koning in Noord-Brabant, de kerk binnen.
Aan het eind van de St. Jansstraat, vlak bij het bisschopshuis, staat de auto voor de dienst een tijd stil.
Bij de kerk stellen de mede-voorgangers zich al op.
Met een erewacht voor de kerk.
De auto en de bijbehorende stoet, zet zich in beweging.
Stoet met de voorgangers achter de auto.
De auto arriveert bij de kerk.
Leden van het Gilde van het Heilig Sacrament van Niervaert lopen voorop (Collegium Sancti Sacramenti Niervaertensis).
De bisschop Jan Liesen zegent de kist.
De stoet betreedt de kerk.
Vervolgens wordt de kist de kerk in gedragen.
Voorbereidingen Grote Markt Breda voor huldiging NAC
Helaas, het is toch gebeurd. Breda zal weer een jaar moeten bloeden voor de voetbalgekte. De Grote Markt van Breda werd vanmorgen steeds verder ontruimd en de hekken waren al voor het bordes geplaatst voor de huldiging later vandaag. Who pays the ferryman?
Tussen de opwinding van het Jazzfestival en de gewonnen wedstrijd door, moet er natuurlijk nog wel gewoon getrouwd worden.
De Grote Markt is gereed om afgesloten te worden.
Indrukken van een jazzfestival
De Oude Haven in Breda vanaf de Trapkes.
Gisteren, de eerste dag van de 2017 editie van het Jazzfestival in Breda,
heb ik een paar foto’s gemaakt.
Wat andere foto’s dan anders, misschien.
Het succes van de inloopfontein op het Kasteelplein heeft zich wel bewezen. Iedere warmere dag, en dus ook die tijdens het Jazzfestival, wordt de fontein bevolkt door kleine kinderen en honden.
Stinkbommen, fakkels en rookbommen van jonge fans van NAC.
Het was in ieder geval druk. De fietsenstallingen konden het niet aan zodat er veel fietsen ‘wild’ stonden geparkeerd zoals hier in de Cingelstraat.
Boom geveld in Valkenberg
Deze week is er weer een boom verdwenen in het Valkenberg.
De teller staat al hoog dit jaar.
Valkenberg, aan de kant van de KMA.
Met het Kasteel van Breda op de achtergrond.
Telefooncellen en Bushokjes in de gevangenis
Vanmiddag was ik nog even in de FutureDome, de voormalige
Koepelgevangenis in Breda, en zag weer al die
telefooncellen en bushokjes.
Bewakershokje.
Toch echt een bushokje. Met een filmposter van Dogville.
Wikipedia:
Dogville is een film uit 2003 van de Deense regisseur Lars von Trier. De verteller (John Hurt) vertelt het verhaal van het dorpje Dogville, gelegen in de Rocky Mountains (jaren 30 van de 20e eeuw) in Amerika in een Proloog en 9 hoofdstukken.
Op een dag komt de verwarde jonge vrouw Grace (Nicole Kidman) aan in Dogville. Zij is op de vlucht voor gangsters, en op initiatief van de jonge dorpsfilosoof Tom Edison (Paul Bettany) besluiten de nukkige dorpsbewoners haar toch onderdak te bieden, onder voorwaarde dat ze vertrekt als iemand van hen na 2 weken tégen Grace is. Grace mag uiteindelijk na veel moeite blijven en kan het goed vinden met de dorpsbewoners. Naarmate de tijd vordert beginnen de bewoners echter steeds meer te eisen voor hun gastvrijheid en gebeuren er vervelende dingen met Grace. Ze ruiken het geld dat op haar hoofd staat en hebben het ideale chantagemiddel gevonden voor de onschuldige Grace. Maar is ze echt wel zo braaf en onschuldig?
Folsom Prison blues.
Folsom Prison Blues / Johnny Cash
I hear the train a comin’ rollin’ round the bend
I ain’t seen the sunshine since I don’t know when
Well I’m stuck in Folsom Prison and time keeps dragging on
While a train keeps a rollin’ on down to San Antone
Well when I was just a baby my mama told me son
Always be a good boy don’t ever play with guns
Well I shot a man in Reno just to watch him die
When I hear that whistle blowin’ I hang my head and I cry
De Koepel – FutureDome – Breda
De voormalige gevangenis in Breda (De Koepel)
heet nu FutureDome en ik heb daar een werkplaats.
Vandaag een kleine serie foto’s met minder bekende
beelden van de Koepelgevangenis.
Luchtplaats 4.
Bredase vlaggenparade
Al wat meer oranje dan gister eind van de middag op het Kasteelplein.
De markt op het Kasteelplein.
De vrijmarkt in het Valkenberg is nog rustig.
Intussen op het kasteel.
Het centrum van de aandacht.
Een deel van de muziek en de cadetten treden aan.
Genodigden.
Gevolgd door de sprekers.
De Nederlandse Vlag.
De Bredase Vlag.
Wat te denken van het weer?
Burgemeester Paul Depla.
Een cadet werd onwel. Ik kan me niet voorstellen dat het van de zon of de temperatuur was. Met moeite was het 10 graden.
Na de toespraken ben ik naar het Valkenberg gegaan.
Even kijken hoe het is op de vrijmarkt.
Ik heb er een boek gekocht.
Ik zag een boek met essays leggen van Hella S. Haasse.
De verkoopster wilde 1 euro.
Maar ik heb niet meer zoveel klein geld bij me.
Het meeste dat je betaalt, betaal je electronisch.
Met veel moeite kreeg ik 80 cent bij elkaar.
Dat was ook goed.
Hella S. Haasse, Lezen achter de letters.
Art UK – Breda
Via een andere blog (Woest en vredig) kwam ik op het spoor van de web site
Art UK (Art UK). Deze web site probeert
alle kunstwerken in Engelse collecties beschikbaar te maken via Internet.
Ik dacht: wat hebben ze in Engeland over Breda.
Hier een samenvatting.
Het begint met een onduidelijk verband met Breda.
De achternaam lijkt naar Breda te verwijzen maar het fijne krijg ik
niet boven water.
Carl Fredrik von Breda (1759–1818), Zweeds, Portret van James Watt (1736–1819), 1792, Science Museum
Wikipedia:
Op de Nederlandse pagina over Carl Fredrik von Breda lees je:
Carl Frederic von Breda (Stockholm, 16 augustus 1759 – aldaar, 1 december 1818) was een Zweeds kunstschilder die vooral bekend is omwille van zijn portretten, onder andere van het Zweeds koninklijk huis.
Von Breda’s achternaam doet een verband vermoeden met de Nederlandse stad Breda. Von Breda’s overgrootvader Pieter was naar Stockholm geëmigreerd rond 1670.
In Groot-Brittannië kwam von Breda in aanraking met het werk van grote schilders en had hij de mogelijkheid om te studeren bij Joshua Reynolds. Deze had veel invloed op von Breda’s stijl en, via von Breda, op vele Zweedse portretschilders na hem.
De Engelse Wikipedie geeft iets meer informatie over de afkomst:
Breda’s great-grandfather Pieter emigrated to Stockholm around the year 1670 from the Netherlands. The “von Breda” family name seems to indicate a connection with the city of Breda. Von is not a Dutch preposition, but in the Nordic countries, this originally German preposition has occasionally been used as a part of names of ennobled families of native or foreign, but non-German, origin.
Een schilderij van een varken met de naam Breda.
Niet de naam van het varken maar van het schilderij.
Diarmuid Delargy (b.1958), Breda, 1990, oil on canvas, Arts Council Collection, Southbank Centre.
Over de schilder vond ik het volgende:
Diarmuid Delargy was born in Belfast in 1958 and is the twin brother of Fergus Delargy. He studied at the University of Ulster and the Slade School of Fine Art in London, from which he obtained an MA in 1983.
As a printmaker Delargy has few equals in the province, in an art form that has often been associated with sweet images of pastoral retreat. The marks of his drawing technique never find fixed, formal, definitions, but are always in a swirling search for an allusive presence that leaves traces of where they have been.
An interest in animals extends from childhood experiences in rural County Antrim. The horse is used as a symbol of freedom and the Utopian ideal. Not so the pig, often depicted exposed on the land as crude victim.
Delargy worked in Berlin in the ‘Artists’ Union’ workshop and was printmaker-in-residence at the Arts Council of Northern Ireland in 1988. He has had solo shows at the Orchard Gallery, Derry, the Fenderesky Gallery, Belfast, and the Taylor Galleries, Dublin. He has participated in numerous internationally toured group shows.
Deze informatie vond ik op de volgende web site Diarmuid Delargy
Van de kunstenaar Gerard van der Heijden kan ik op internet niet veel vinden.
Wel zie ik dat hij een tijd in en in de buurt van Breda gewoond heeft:
Geboren in Londen (Engeland) en daar gewoond tot 1894,
dan woont hij tot 1902 in Boxtel,
daarna tot 1904 in Teteringen (Breda),
tot 1928 vervolgens in Breda,
dan in Roosendaal en Nispen (Roosendaal) tot 1929,
vervolgens in Cuijk tot 1932, in Neerpelt tot 1937,
en als laatste in Sint-Oedenrode.
Gerard van der Heijden (1864–1939), The Cathedral, Breda, The Netherlands, Doncaster Museum and Art Gallery, oil on canvas, gift from Dr E. K. Graftdyck, 1973.
Volgens mij zie je links op de voorgrond
een van de torens van het Spanjaardsgat.
De Grote Toren staat dan centraal op het schilderij.
Met een kleine knik naar rechts, de toren ziet
er ieler uit dan in werkelijkheid.
Een Vlaamse kunstenaar met in zijn naam ‘Breda’.
Jan Pieter van Bredael (1683–1735), Cavalry engagement against the Turks, with a church in the background, Victoria and Albert Museum
Een heel interessant werk: De Overgave van Breda.
Het origineelis van Velasques en voor de stad Breda een belangrijk wer.
Zo zal een andere kopie in het nieuwe Stedelijk Museum Breda te zien zijn.
Daar las ik onlangs het volgende over:
Lanzas
In museumcafé Lanzas zie je straks het enorme schilderij De Overgave van Breda van Velázquez. Niet het origineel – dat hangt in het Prado – maar een kopie die werd gemaakt door Kees Maks. In 1903 werkte hij acht maanden in Madrid om dit meesterwerk na te schilderen. Vanwege de vele lanzen wordt De Overgave van Breda ook Las Lanzas genoemd.
John Phillip (1817–1867), The Surrender of Breda (after Diego Velázquez), c.1860, Royal Scottish Academy of Art & Architecture
Wikipedia:
John Phillip (April 19, 1817–1867) was a Victorian era Scottish painter best known for his portrayals
of Spanish life.
He started painting these studies after a trip to Spain in 1851. He was nicknamed “Spanish Phillip”.
Born into a poor family in Aberdeen in Scotland, Phillip’s artistic talent was recognised at an early age.
Lord Panmure paid for Phillip to become the student of Thomas Musgrave Joy in London briefly in 1836.
His education at the Royal Academy of Arts was paid for by Panmure.
While at the academy, Phillip became a member of The Clique, a group of aspirant artists organised by Richard Dadd.
The Clique identified as followers of William Hogarth and David Wilkie.
Phillip’s own career was to follow that of fellow-Scot Wilkie very closely,
beginning with carefully detailed paintings depicting the lives of Scottish crofters.
He moved on to much more broadly painted scenes of Spanish life influenced by Bartolomé Esteban Murillo
and Diego Velázquez.
Phillip’s early works tended to depict pious Scots families.
In 1851 he visited Spain, after he was advised to travel to southern Europe for his health.
Thereafter he concentrated on Spanish subjects.
The first of these, The Letter Writer, Seville, displayed the influence of Pre-Raphaelitism, a movement he had previously opposed, along with most other members of The Clique, despite his friendship with Millais, one of its leaders.
He was so influenced by his travels that he advised other artists to do the same.
Some artists, such as Edwin Long, took this advice and were similarly inspired.
In the late 1850s and 1860s Phillip’s style became much broader and more painterly, in line with Millais’s late work.
Phillip’s two most important paintings in these years were The Early Career of Murillo (1864) and La Gloria (1865, National Gallery of Scotland).
The first depicted the young Murillo drawing his art from Spanish street-life; the second portrayed a Spanish wake for a dead child.
Phillip was commissioned to paint the wedding in 1858 of Victoria, Princess Royal to Prince Frederick William of Prussia, later German Emperor Frederick III.
Phillip married Richard Dadd’s sister.
Like her brother she became insane.
Phillip died of a stroke while visiting William Powell Frith in Kensington.
Phillip’s self-portrait, The Evil Eye, commissioned by his close friend Patrick Allan-Fraser, is in Hospitalfield House in Arbroath, along with portraits of other members of The Clique.
Een persoon die niets met Breda te maken heeft.
Alleen in zijn achternaam zit het woord ‘Breda’.
Peeter van Bredael (1629 – 1719), Market Scene with a Harlequin, Colchester and Ipswich Museums Service. Gift from Mussenden Leathes (Mussenden Leathes is een Engelse familienaam).
Alles bij elkaar een heel interessante set werken.
Leuke etalage
Breda, hoek St. Janstraat/Molenstraat, de Kookwinkel.
Lege vijver in Valkenberg
Nog mistroostiger werd de foto door het feit dat het
ook nog een miezerige, natte ochtend was.
De vijver in het Valkenberg in Breda zonder water, de fontein ligt er open en bloot bij.
Kasteelplein parkeerplaats?
Het is lang geleden dat ik gezien heb, dat het
Kasteelplein in Breda gebruikt werd als parkeerplaats.
Dit lijkt me niet de bedoeling. Kasteelplein, Breda.
Begijnhof Breda 1267 – 1535 – 2017
Deze grond werd op 22 maart 1267 door de Heer van Breda in eigendom gegeven aan de begijnen voor realisatie van een begijnhof met eigen kerk en begraafplaats.
Dit hof verhuisde in 1535 op verzoek van Hendrik III van Nassau naar de huidige locatie aan de Catharinastraat.
Onthuld door Gen-maj. N. Geerts, 22 maart 2017.
De onthulling van dit plakaat was even aan mijn aandacht ontsnapt.
Daarom dat ik dit vandaag even recht zet.
Grote Optocht in Kielegat
Gelukkig heb ik mijn foto’s kunnen maken
voordat de regen er met bakken uit de hemel kwam.
Cafe Biljart Meej Maote.
Sjassee.
Pijler van de Hoge Brug.
Grote Toren.
Een paar wagens in zijn totaal.
Deze stonden dit jaar opgesteld op de Nieuwe Haagdijk.
Grote Toren.
Hoepel op.
Hoepel op.
Rustende ridder.
Prei.
Na 63 jaor lope in de maot z’n we nu aan winnetou.
Na 63 jaor lope in de maot z’n we nu aan winnetou.
De tent van Winnetou
Na 63 jaor lope in de maot z’n we nu aan winnetou.
Venetie in Brabant.
Ok de vromste vrouwe kunne de maot nie ‘ouwe.
De begijnen bereiden zich voor op de optocht.
Het begijnhof moet in de verkoop vanwege maotje te klein.
Hier wordt een heel begijnhof afgeladen.
Zomaar een gevel van het begijnhof.
En hier een kopse kant.
Virtjoel riejelletie. Ik zie, ik zie wadde gij nie ziet.
Prison escape.
Prins Carnaval.
BCV: Begijnse Carnavals Viering.
Dakkapel.
Brouwerij de drie begijntjes.
Brouwerij de drie begijntjes.
Brouwerij de drie begijntjes.
B-gein bier.
NAC telt nog steeds mee.
Dun 2.0 pastor.
Ze lopen nog steeds warm voor de optocht. Dat soort optimisme was vandaag hard nodig. Volhouden!
De Coopjesjagers kunne gin maot ‘ouwe.
We kunne gin maot ‘ouwe: obesitas.
Breda kleurt Zen.
Geve bos hout loopt illegaal mee met de optocht.
Verkeerde maot.
Flower Power.
Heel mooi!
Geen Trump te zien.
Het is spannend
Het is weer spannend in het Valkenberg in Breda.
Plots schieten er overal pijpen uit de grond.
Zou het om beluchting, bemesting of bewatering gaan.
Of alle drie. Of om drainage?
Valkenberg, Breda.
Argusvlinder 