Deze week, zoals al een aantal keren eerder, werd het een
rode linzensoep. Heerlijk!
Ui, knoflook, gember, rode linzen, tomaten, paprika, wortel, platte peterselie en eien inbreng: sambal.
Samenvatting wandelingen
Deze week liep ik iedere dag wel een rondje door het centrum
van Breda. Eigenlijk levert dat bijna iedere dag wel foto’s op.
Een dag, maandag, springt er uit met extra veel zwaar,
vervuilend vervoer de Grote Markt.
Deze week was weer niet anders.
Deze kraan neemt meer dan de helft van de breedte van de Grote Markt in beslag. Doel is waarschijnlijk om puin van de 1e verdieping naar de begane grond te krijgen. Maandag.
Markendaalseweg. Verlengde Mark, volgende fase.
Grote Markt, kerstboom en boekenmarkt (op deze tijdelijke plaats. Men moet plaats maken voor een oliebollenkraam.
Horecabaas René de Vos heeft cafe de Huiskamer verlaten en voor het eerst zal het afgelopen zijn met de overlast die het café veroorzaakte en de troep in, op en rond de Vishal is opgeruimd. Juich niet te vroeg. Hij is op zoek naar nieuwe projecten met alle overlast van dien.
De trapkes aan de Oude Haven.
Aan de Markendaalseweg op de plaats naast waar eerst en parkeerterein en het voormalige politiebureau stond, is nu dit gebouw te zien. Met een beetje mist en het licht van bouwlampen.
Natuurhistorie
In het vorige bericht had ik het over een grote vitrine,
nou ik had één foto verder moeten kijken.
Flamingo’s en Pustaha-boeken uit Indonesië.
Een herbarium van F. Parlatore met gedroogde takken van de Italiaanse brem (Genista Aetnensis). Sicilië, 1845.
Kort voor ik naar Florence ging had ik een lezing gevolgd
over de Flora Batava in Amsterdam. Toen ik naar die lezing ging wist
ik niet dat in meerdere Europese landen het verschijnsel
van een boek met alle planten die in het land voorkomen (een Flora)
een normaal wetenschappelijk project was.
Filippo Parlatore heeft in Italië een begin gemaakt met zijn
Flora Italiana. Op de tentoonstelling was een deel I te zien.
Van de hand van Parlatore zijn 5 delen verschenen.
Florence, Basilica of San Lorenzo, Flora Italiana, 1st volume, Filippo Parlatore, uitgeverij Le Monnier, Florence, 1848.
De informatie over deze voorwerpen ontbreekt maar het zijn zulke prachtige voorwerpen….
Natuurhistorie
De foto’s in dit bericht zijn foto’s van boeken.
Niet zomaar wat boeken maar wichelboeken.
Boeken uit Indonesië verzameld door Elio Modigliani.
Dit soort boeken staan bekend onder de naam ‘Pustaha’.
Florence, Basilica of San Lorenzo, Pustaha (magische boeken), Indonesia, 1886 – 1894.
Op een website van een kunst- en antiekdealer vond
ik een korte beschrijving van de collectie:
The Florentine Elio Modigliani travelled to the Indonesian islands between 1886 and 1894 and collected many ethnographic items. The collection is important because of this clear provenance and time frame of collecting.
Modigliani travelled through the Batak lands, relying on a rebel leader fighting against the Dutch who led him from the Dutch possessions on Sumatra’s western coast to the eastern coast and then back again by another route. He was able to thus cross Sumatra twice and travel through areas that remained still largely closed to Europeans. His work on the region’s ethnography was recognised across Europe and the Netherlands awarded him the Order of Orange-Nassau.
Batak divination books were known as pustaha and generally the ‘leaves’ are made of bark, most probably the inner bark of the alim tree (a species of aquileria). The books have been known to the western world for several hundred years. There are at least a thousand pustaha in public and private collections. The earliest datable example is in the British Library which was donated in 1764. Most pustaha do not carry dates – provenance and patina are the main tools used in approximating a date. (This is one reason why the Modigliani collection is important.) Pustaha mostly deal with magic, divination and medicine (hadatuon) and tended to be compiled by Batak.
Boek en twee foto’s met details.
De toelichting op de tentoonstelling:
Detail van de vorige foto.
Mijn foto’s zijn een willekeurige selectie uit een behoorlijk grote vitrine met veel boeken (volgens mijn geheugen).
Natuurhistorie
Als je de vlinders op onderstaande foto’s vergelijkt
met de Argusvlinder, dan geeft die maar een saaie aanblik.
\
Florence, Biblioteca Medicea Laurenziana of San Lorenzo Basilica, Butterflies, entomological samples in original boxes, Brazil, 1817 – 1818. De kleuren zijn hier en daar nog heel fel maar de tekening op sommige vleugels zijn werkelijk prachtig.
Natuurhistorie
Florence, Basilica of San Lorenzo of misschien meer correct Biblioteca Medicea Laurenziana, Andrea Cesalpino’ s herbarium, 1563.
Het is geen goede foto. Het schilderij staat er niet helemaal op en dan de lichtval. Maar ik was aangetrokken tot de horseradish, dar ‘witte mannetje’: Bartolomeo Bimbi, Cauliflower and horseradish from the Marquis Corsi’s farm, 1706, oil on canvas.
Dan neemt de collectie een voor mij heel onverwachte wending.
Boeken met gedroogde bloemen en planten had ik verwacht.
Maar wasmodellen…..
Wasmodellen van Limon Incomparabilis, Limon Pomum Adami Distortum en Limon Imperialis, Florence, 18th century.
En dat gaat ver. Francesco Calenzuoli: Crassula Arborescens, Francesco Calenzuoli and Clemente Susini: Aloe Succotrina, Luigi Calamai: Cynara Scolymus, wax models, 18th – 19th century.
Maar het wordt nog meer bijzonder.
Dan heet de was ‘ceroplastics’.
Torso van een jonge man. Luigi Calamai, Trunk of a young man, 1838, wax model. Dit gaat verder waar Madame Tussauds is gestopt.
Slagaderen verbonden met de aorta. Clemente Susini and Tommaso Bonico, Arteries and aorta, 1775 – 1791, wax model.
Sporen van varensen hun verspreidingswijze. Wasmodel op een houten tafel. Luigi Calamai, Polypodium Vulgare, 19th century, wax model.
Vogel voeder plaats (VVP)
Nee het is geen taalspelletje met politieke oorsprong.
Mijn VVP is een vogelvoederplaats. Het is gewoon een constructie op mijn
balkon om, nu het weer slechter wordt, vogels te kunnen voeren.
Het begon allemaal met een opvouwbaar stoeltje met drie poten
dat een miskoop bleek te zijn.
De zitting scheurde zowat meteen af.
Maar ik had wel drie mooie poten van de juiste lengte.
Maar dan kom je 1 poot tekort voor een rechthoekige voederplaats. Dus toen dakdekkers houten latten van een verpakking wilde weggooien, heb ik een stuk gevraagd. Dun, waaibomenhout. Maar twee delen tegen elkaar, lijmen, misschien een spijker erdoor. Dat is goed genoeg voor poot nummer 4.
Nu zijn de twee lijmklemmen die ik heb eigenlijk te weinig maar er is geen probleem waarbij een boek niet de uitkomst biedt (Tree & Serpent is zwaar genoeg om het middenstuk onder druk te zetten).
Voor het voer heb ik een aardenwerk schaal gekocht. Daar wil ik een gat in boren zodat als ik de schaal schuin zet eventueel regen- of smeltwater er door weg kan lopen.
Een bijgesneden plastic bakje is de steun voor de voerbak.
Er lag nog een stuk triplex in de berging en een groot stuk doorzichtig plastic dat ik ooit ergens gevonden heb. Dat plastic wil ik gebruiken om het hout een beetje bescherming tegen regen en sneeuw te geven. Maar zien of dat gaat werken.
De poten onder het ‘dak’ bevestigd. Een extra dwarslat. Het wordt niet voor de eeuwigheid gemaakt. Het hoeft maar 1 winter mee te gaan.
Dus dit is een beetje het idee maar dan met vetbollen, pinda’s, een vierde poot en nog wat extra plastic tegen de regen.
Vandaag poot nummer 4 afgemaakt. Als het gaat sneeuwen vandaag wil ik het eerst af hebben. Naast de houtlijm een paar spijkers in de poot (ik vertrouw de lijm niet helemaal).
Eindresultaat. De poten van het stoeltje hadden gaten ongeveer halverwege de poot. Daar zat het scharnier dat de poten bij elkaar hield. Ik heb die gebruikt om twee poten met een stukje touw aan het balkon vast te zetten. Je weet maar nooit bij veel wind.
Gelooft u Sinterklaas ook?
NRC, Frits Abrahams, 17/11/2023.
the usual suspects
Erwtensoep, ook wel bekend als snert.
Eigen inbreng: sambal, extra wortel, extra prei, rookworst.
Eerste zondag van de Advent
Het is nog even wennen met mijn nieuwe telefoon om te weten hoe ik het best in het donker een enkele lichtbron kan fotograferen. Zonder flits.
Adventskrans met flits.
De Trapkes
Vandaag zag ik voor het eerst dat de brug bij de Trapkes volledig weg is. Breda, Verlengde Mark.
Zie de maan….
Zie de maan schijnt door de bomen tijdens een ochtendwandeling afgelopen week.
Natuurhistorie
Eigenlijk probeerde ik de Biblioteca Medicea Laurenziana te bezoeken.
Van die bibliotheek had ik een bord gezien dus ik dacht laat
ik eens proberen of ik daar wat van kan zien.
Maar dat lukte helemaal niet. Achteraf zie ik op een slecht
onderhouden website dat niet meer dan 12 mensen per dag boeken
kunnen raadplegen in de leeszaal. Daarvoor dient wel eerst
telefonisch toestemming verkregen te worden (Stuur geen email!).
Maar de zoektocht bracht me wel bij de San Lorenzo Basilica
en de natuurhistorische tentoonstelling die de Biblioteca
Medicea Laurenziana daar organiseerde in de kelder van de kerk.
Niet lang daarvoor had ik lezingen bijgewoond die over
de ontwikkelingen in onze kennis van de natuurlijke omgeving
betroffen. Dus het leek me wel een goed idee de
tentoonstelling te bezoeken.
Het begon meteen sensationeel. Dat vond ik ten minste. Florence, Biblioteca Medicea Laurenziana en Basilica of San Lorenzo, Ritual robe, 16th century, feathers of the red ibis, vegitable fibers, Brazil, Tupinamba culture.
Michele Merini, Herbarius collection of exsiccata, Tuscany, first half of the 16th century.
Exsiccata (Latin, gen. -ae, plur. -ae) is a work with “published, uniform, numbered set[s] of preserved specimens distributed with printed labels”
De grens tussen natuurhistorie en bijzondere, soms exotische, voorwerpen is vaag. Three spoons, 16th century, ivory, Benin, Edo or Owe culture.
Dit is een invloedrijk werk over geologische lagen in het aardoppervlak. De auteur is een Deense geleerde met goede connecties in Nederland die uiteindelijk bisschop zal worden: Niels Stensen, De solido intra solidum naturaliter contento (…), Florence, Signo Stellae, 1669.
Leonardo Frato maakte de buste van Pier Antonio Micheli. Micheli’s erfenis ging naar Giovanni Targioni Tazzetti en via hem kunnen we werk van Micheli vandaag nog raadplegen. 18th century. Naast de buste zien we: Micheli’s herbarium, 18th century en Mortoniceras (= geslachtsnaam van een uitgestorven diersoort) Michelii, ammonite fossil uit 1729. Pier Antonio Micheli en Giovanni Targioni Tazzetti waren beide botanisten.
Graven van Cosimo the Elder en Donatello
Sommige van de complexen in Florence zijn heel groot,
heel onvoorspelbaar van samenstelling en de inhoud
kan je nog veel meer verrassen.
De Basiliek van San Lorenzo is onderdeel van het
Mediceo Laurenziano Complex. De Medicikapellen zijn er
ook een onderdeel van.
In de crypte van het complex is een natuurhistorische
tentoonstelling maar ik kom er ook andere dingen tegen:
Florence, Basilica of San Lorenzo, Verrocchio is de ontwerper van de Tomb of Cosimo the Elder, 1467.
Bij het grafmonument/pilaar stond de volgende omschrijving:
When Cosimo the Elder died in 1464 the City Counsil, or Signoria, paid him the compliment of ordering a solemn funeral. The place chosen by the Medici for his burial was naturally the Basilica of San Lorenzo and Verrocchio was commissioned to produce his funeral monument in March 1465. The artist designed a large Renaissance sarcophagus built into the pillar, in the crypt, that supports the floor of the chancel. Cosimo’s body was placed in the sarcophagus on 22 October 1467. Verrocchio also designed the geometrical polychrome marble inlay work which serves as Cosimo’s tombstone in the floor before the high altar in the basilica and which is situated exactly above his tomb in the crypt below. His funeral monument can be glimpsed through four grates (roosters) set around the edges of the marble inlay work.
The Latin inscription regularly removed and replaced to reflect the Medici family’s alternating political fortunes, reads: Here lies Cosimo de Medici Father of the nation by public decree.
Het volgende graf is van Donatello:
Basilica of San Lorenzo, Tomb of Donatello.
Manifattura Moscovita (?), Icona con l ‘ascensione di Cristo, inizio sec XIX (begin 19e eeuw).
Vrije Vogels 02
Bij Byung-Hun Min speelt het onderwerp ‘vogel’ een kleinere rol dan de materialiteit van de foto. Papiersoorten, chemisch proces; allemaal zaken die een rol spelen bij de uiteindelijke foto.
Christophe Maout.
Breda, Grote Kerk, Vrije Vogels, Michael Kenna, Morning Mists, Pyin U Lwin, Myanmar, 2019.
Vrije Vogels, Michael Kenna, White Bird Flying, Paris, France, 2007.
Michael Kenna, Wanaka Lake Tree, Study 2, Otago, New Zealand, 2013.
Overlast in het centrum
Nee, geen bericht over de kabinetsformatie.
Een kort verslagje van mijn maandagochtendwandeling.
In de winkelstraten en pleinen in het centrum van Breda lijkt
het er op dat er steeds meer verkeer is.
Geen leuke, kleine, vlotte, electische voertuigen maar
grote diesels. Van busjes tot grote opleggers.
Veel diesels. Veel lawaai, stank, luchtvervuiling.
Dat zou toch anders kunnen?
Adventskrans
Een beetje eigen invulling. De herfstbladeren die ik een paar weken geleden heb verzameld en die in de afgelopen weken, al dan niet onder bezwaar, hebben liggen drogen, vormen nu een belangrijk onderdeel van mijn adventskrans. Helemaal klaar voor komend weekend als het het eerste weekend van de Advent is.
Met nog een aantal laatste aanvullingen.
Volle maan
Overige katernen ook gereed
Of er richtlijnen zijn voor het aanbrengen van de bevestigingsstrookjes, weet ik niet. Maar wellicht zijn er adviezen voor de breedte en lengte van de stroken, de plaatsing van de stroken op de stengel en hoe om y gaan met de bloem. Hoe doe je dat het best bij blad dat nauwelijks een stegel heeft. Zowel vanuit het standpunt van de bevestiging/bescherming als vanuit esthetisch of het oogpunt van bestudeerbaarheid. Mijn bloemen en bladeren zijn niet heel bijzonder natuurlijk. Maar toch.
Vrije Vogels 01
Gistermiddag ben ik naar de fototentoonstelling ‘Vrije vogels’
geweest in de Grote Kerk van Breda (entree 4 euro).
Ga kijken, hij is nog maar kort te zien en op dit moment is er
in de Grote Kerk (en op meerdere andere locaties) een soort
van muziekfestival (35 euro entree!).
Ik maakte er wat foto’s die me aanspraken en in twee
delen zijn die hier te zien.
Vandaag deel 1.
Vrije Vogels, een samenwerking met onder andere de Gemeente Breda, BredaPhoto en de Grote Kerk.
Breda, Grote Kerk, Vrije Vogels, Roger Ballen, Atlas, 2011. Op de website van de Amerikaanse fotograaf die in Zuid Afrika actief is wordt de tentoonstelling een beetje anders genoemd: ‘Des Oiseaux, Breda Kerk/Photo, The Netherlands’
Het werk vind ik erg mooi en doet me qua sfeer
steeds denken aan Anton Heyboer.
Roger Ballen, Family, 2013.
Roger Ballen, Viewpoint, 2012.
Roger Ballen, Airborne, 2013.
Roger Ballen, Debate, 2012.
Roger Ballen, Peck, 2011.
Details.
Breda,Grote Kerk, Paolo Pellegrin.
