‘Gemeente Breda wordt wakker’. Geen idee waarom Breda wakker moet worden of het moet met de plaats van de boodschap te maken hebben: Potkanstraatje, op de muur van het al heel lang leegstaande pand waarin ‘Hook aan de haven’ zat.
Spelt in een hooiberg?
Gisteren heb ik voor het eerst een speltbrood gebakken.
Ik ben bang dat het bakken een beetje is als een ‘speld in een hooiberg’.
Het is veel moeilijker dan een gewoon brood maken.
Om te beginnen mooet ik zowel meel als bloem kopen.
Bij het afwegen van de ingredienten moeten beide samen 450 gram zijn.
Ik heb gekozen voor 250 gram meel en 200 gram bloem.
Bij de molen gaf men geen precieze hoeveelheden op.
Biologische spelt bloem en meel van molen De Arend uit Terheijden.
Ik vond dat de 320 gram water die op de verpakking vermeld staat te veel. Ik ben gewend dat er al zout in het meel zit maar zag vandaag dat dit hier niet het geval is. Het brood zal dus flauw zijn.
De ingredienten in de broodbakmachine.
Als een gewoon brood deze vorm heeft dan is het niet gelukt. Ik had een donkerder brood verwacht. Nog even afwachten of het smaakt.
Kunstbeurs in Breda?
Deze krant nam ik vorige week toevalling mee in het Catharijneconvent in Utrecht.
Ik had deze krant nog nooit gezien.
Tot mijn verbazing las ik er een aankondiging voor een kunstbeurs in Breda.
Blijkbaar wordt er een soort van paviljoen gebouwd op het Chasseveld.
Nou ik ga in ieder geval kijken, de website toont de standhouders: www.artbreda.nl
Crowdfunding
Een hele leuke manier om deel te nemen aan een nieuwe onderneming
(in de meest brede zin van het woord)
is crowdfunding.
Het is bij kleinere projecten een variant op vooruitbetaling
en bij grotere projecten, het kopen van een aandeel.
Ik heb dit al een paar keer gedaan en wat
ik er zelf erg leuk aan vind is dat het door de komst
van internet een heel internationaal gebeuren is geworden.
Mijn laatste acties omvatten een vooruitbetaling
op een te verschijnen speciale uitvoering van sprookjes
van Gouperus en een boekje over soep.
Dus ontving ik afgelopen week een leuk ‘boekje’ uit Amerika.
De naam van het gefotokopieerde boekje is Stock Tips.
Een groepje enthousiaste soepmakers (20+) hebben op een heel creatieve manier
een boekje bij elkaar geplakt (ja dit is nog ‘cust and paste’
van voor Windows). Recepten, (Sterke) verhaaltjes enz maken samen dit magazine.
Een voorbeeld pagina.
En nog een voorbeeld: het woord Kok in Farsi staat voor soepmaker.
Ter afsluiting nog een dubbele pagina.
De foto’s heb ik hier niet opgenomen zodat je de teksten
zou kunnen lezen maar meer om een indruk te geven van het boekje.
Meer info: StockTipsZine@gmail.com.
De Schermen van Breda
Het weer was gisteren geweldig.
Heel veel mensen trokken er dan ook op uit:
files naar zee, overvolle terassen in de stad.
Zie hier bijvoorbeeld de Nieuwe Haven in Breda.
De terassen zitten vol en worden overladen met zon.
Maar soms gebeuren er dingen in Breda
die laten zien dat de stad eigenlijk niet meer is
dan een groot dorp.
De schermen aan de Nieuwe Haven.
Al jaren is er overleg tussen de gemeente, de middenstanders
en de fabrikanten van allerlei schermen.
Nu is eindelijk de keuze bepaald en de schermen zijn geplaatst.
De terrasgangers denken dat de foto om hen is begonnen, maar het gaat mij natuurlijk om de schermen.
Hier nog een detail.
Eerlijk gezegd vind ik ze niet mooi en twijfel ik
aan de effectiviteit.
Dat hier jaren over is gesteggeld is belachelijk.
De grootvader van ons Smanneke
Vandaag ben ik naar de tentoonstelling
‘Thuis in de Bijbel’ geweest in het Catharijneconvent.
De ondertitel van de tentoonstelling is ‘Oude meesters,
grote verhalen’, maar ik vermoed
dat ze dit verhaal nog niet gehoord hebben.
In een van de tentoongestelde werken herken ik
de overgrootvader van ons Smanneke.
Kijk zelf maar eens:
Abraham Bloemaert, Landschap met Tobias en de engel, circa 1630, olieverf op doek.
In de zeventiende eeuw stonden er in de omgeving van Utrecht
veel duiventillen.
Hier gebruikt de schilder het voor zijn tijdgenoten bekend beeld
in een bijbelvertelling.
Die lijkt toch erg veel op ons Smanneke, zeg nou zelf.
Annunciatie in een Getijdenboek van Geert Grote.
Een fantastisch uitgevoerde bijbel, in fluweel gebonden. Deux-Aes-bijbel, Leiden, 1608.
De tentoonstellingen van Museum Catharijneconvent zijn altijd
goed verzorgd en zorgvuldig samengesteld.
Dat is ook nu weer het geval.
Het museum gebouw en zijn omgeving alleen al
zijn een bezoek meer dan waard.
En nu dus helemaal.
Smanneke is terug!
De creatie van Tom L’Istelle is gelukkig weer terug.
Van begin af aan waren de benen niet sterk genoeg
om een heel lange tijd in een looppositie te blijven staan.
Daar is nu wat op bedacht en nu is Smanneke weer terug.
Smanneke is een designlamp.
De knieeen zijn voorzien van een soort pacemaker of een extra gewricht.
Je ziet er niet veel van maar met een kleinkoppige lange schroef en een boutje zijn de kniegewrichten versterkt.
Vanochtend stond ons wandelend huisje al weer te stralen in de zon.
Het getal zeven
Een voorkeur voor numerologie heb ik niet.
Maar het volgende stuk tekst vond ik toch wel heel leuk om te lezen.
Je kunt het vinden in de tentoonstellingscatalogus
‘India belichaamd‘.
De tentoonstelling in het kader van Europalia India
gaat over het lichaam in de Indiase kunst.
Van lichaamsidealen (de gemiddelde barbie?)
tot (weder)geboorte en de dood.
Bij rituele handelingen, hetzij Vedisch hetzij in de vorm van nog altijd uitgevoerde traditionele rituele dansen, worden beelden gebruikt, die de te offeren lichamen voorstellen.
In het Vedische ritueel wordt een offerkoek, symbool van het mensenhoofd, aan het vuur geofferd, samen met nog zeven andere koeken, die symbool staan voor de ‘ademtochten’ die worden opgenomen en uitgewisseld door de twee ogen, de twee neusgaten, de twee oren en de mond.
De rest van de tekst is ook heel interessant maar
ik heb hier de tekst uit zijn verband gehaald.
Mij ging het even om 7:
2 ogen
2 neusgaten
2 oren
1 mond.
Complimenten
Toen ik vanmorgen naar mijn werk ging was de stad
een grote bende. Wat een vuil op straat!
Toen ik vanavond thuis kwam was de binnenstad stralend schoon.
Complimenten aan de gemeente en de mensen die daar aan gewerkt hebben.
De Brakkesliert dweilt door het Kielegat en blijft hier en daar plakken
Het internet was er ook dit jaar weer. Hier bijvoorbeeld een heel creatieve versie van Facebook.
Verder waren er veel zamboni’s, veel plakken (goud en worst).
De schoonmaakbranche was goed vertegenwoordigd met allerlei dweilen.
Maar ook plakresten en hun verwijderaars maakten indruk.
Plaakwaoguh!
De Koepel gaat sluiten, ze dweilen de boef buiten.
Kielegat International Airport Security.
Ut wor dweile.
Kielegat International Airport: de piloten.
Wie de dweil past….
….. hij trekke hem aan.
Al wat aan de kant plakt wordt door ons aangepakt.
Even concentreren.
Zij dweile ut eele jaor.
Alice in het carnavaleske wonderland en haar Tea party.
Een heel bijzonder insekt.
Den koek en zoopi kar.
Nederlandse bobsleeer.
Sierlijke zeerover.
Route 33.
De dekzwabbertjes.
Unix.
Cowboy met paard.
Wij plakke goud.
Menige zamboni dweilde door de brakkesliert.
De kasteelheer met zijn gezin.
De grote boze wolf.
Ik vin ut 18 keer nix.
Twee thema’s voor 1 groep:
Ut wor(st) plakke.
Worst case scenario.
Meet Zam en Boni.
Ze blijven geloven in NAC tegen beter weten in.
Smile!
Twee prinsesjes.
Prins Petrus C. Lie en gevolg.
Daarmee zijn we gekomen aan het begin van de Brakkesliert 2014.
Petrus C Lie verschijnt!
Gistermiddag verscheen dan eindelijk Petrus C Lie
op het Carnaval van 2014 met het motto:
UT WOR PLAKKE OF DWEILE
Er was regen tijdens de opening van carnaval 2014.
Op het stadhuis stond de Prins Petrus C. Lie.
Dan, klaar voor de sprong….
…en hij sprong.
Eerst nog langzaam.
Dan met steeds meer enthousiasme.
Het dweile kan beginnen.
Hier dan bijna met beide voeten op de grond. Veel plezier!
Carnavalsgevels in Kielegat
Gisterochtend even snel langs een paar carnavalsgevels gelopen.
Er blijft niet veul plakke of dweile.
Het fotoverslag volgt hier.
Cafe De Dikke en Cafe de Dunne: niet origineel, vaker gebruikt.
Sankt Anton, het ski-thema lijkt me erg fout met carnaval. Grafisch wel mooi ruim van opzet. Vaker gebruikt.
Sankt Anton, detail.
Sankt Anton, detail.
Peddels, onduidelijk thema, naam van de maker staat onleesbaar op de gevel. Met die bomen. Dat moet beter kunnen.
Cafe Bruxelles, duidelijk thema, geinspireerd op Duitse bierfeesten. Mooi gemaakt. Nieuw. http://www.PeterMeijn.com.
Cafe Bruxelles, detail.
Mick en Keith.
Je kunt ook hier en daar onderdelen van een carnavalswagen kopen. Die voor een leegstaande horecagelegenheid hangen en dan 4 dagen open gaan.
Marlon Brando (?)
Cafe Okay. Even snel wat tegen de gevel geplakt. Niet okay dus.
In de rij slechtste gelegenheden in Breda komt Showtime steeds bovenaan. Ook hier.
Shots hayday. Leuke kleur, geen eenheid in idee.
Proost sluit goed aan bij de stijl van stripheld Joop Klepzeiker (Eric Scheurs).
Zonder gezeur knallen wij ’t Carnaval deur. Cafe Janssen. Mooi.
De gevel op zichzelf is geen sierraad maar de versiering mag er zijn.
Cafe Oranje. Mooie uitvoering.
Cafe Lamme vleugel. Hier is nog enige oefening nodig in het maken van een dergelijke tekening maar toch aan aanmoedigingsprijs.
Cafe de NachtWacht. Was leuk toen deze gevel voor het eerst verscheen. Nu wat te veel voor de hand liggend.
Buurman en Buurman bij Cafe de Buurvrouw.
Het tiende jaar is begonnen
Eind maart 2005 begon ik met een weblog,
toen nog met de naam Paverpolleke.
Maar dat mag niet meer van de producent van een product
met een heel andere naam.
Dus doorgegaan onder de naam Argusvlinder.
Het 10e jaar voor mijn blog is begonnen!
Carnaval is begonnen!
Vrijdagavond, de Havermarkt in het Kielegat. De sfeer zat er al goed in.
Vrijdagavond, de Grote Markt in het Kielegat.
Prinsen en hun gevolgen verzamelen in Publieke Werken. Men was er al weer vroeg bij.
Paco de Lucia
Vanochtend kwam het nieuws dat Paco de Lucia is overleden.
Hier de DVD die ik van hem heb.
Deze DVD is uit 2003 en is deels opgenomen in Cancun.
Ik kan natuurlijk mijn eigen bevindingen wel opschrijven maar
ik laat eerst de pers aan het woord en dan hopelijk
Paco de Lucia zelf.
De Spaanse artiest Paco de Lucía, door velen beschouwd als de grootste flamencogitarist ooit, is op 66-jarige leeftijd overleden. Dat meldt de Spaanse krant El País.
Paco de Lucía wordt gerekend tot de belangrijkste vernieuwers van de flamenco. Noten lezen kon hij niet, maar hij was wel een gitaarvirtuoos. Hij mengde flamenco met jazz, blues, country, salsa, bossa nova en andere muziekstijlen.
Volgens El País was De Lucía met zijn kinderen op een strand in het Mexicaanse Cancun aan het spelen toen hij plotseling onwel werd. Hij werd overgebracht naar een ziekenhuis, maar stierf kort voor hij daar aankwam. Waarschijnlijk heeft hij een hartinfarct gehad.
In 2004 kreeg hij de Spaanse Prins van Asturiasprijs. De internationale doorbraak van De Lucía kwam in 1974 met de rumba Entre dos aguas (Tussen twee wateren).
Bron: http://www.nrc.nl
Paco de Lucia – Entre dos aguas (1976)
Gehoord: Kin door Pat Metheny
Pat Metheny, Kin (<–>).
Sinds enige tijd maakt Pat Metheny muziek met een groep
muzikanten onder de naam Unity Froup.
En hoe!
Deze maand is een nieuw album uitgekomen: Kin (<–>).
De muzikanten op dit album zijn:
Chris Potter, Ben Williams, Antonio Sanchez & Giulio Carmass.
Ik heb het album nu drie maal gehoord en mijn
aanbevelingen zijn:
luister eens naar ‘On Day One’ en ‘Born’.
De maker(s) van de afbeeldingen zijn me niet bekend.
Pat Metheny, Kin (<–>).
Kunstvaria
Francisco de Goya, Loth and his daughters, second half of the 1770s, oil on canvas.
Francis Newton Souza, The student, 1956, oil on board.
De kwaliteit van de afbeelding is helaas niet hoog.
Pagina uit een boek. Schrijver: Sadi, schilder: Bihzad. Het boek heet The Gulistan (Rosegarden, rozentuin). 1486, waterverf, inkt en goud op papier.
Sean Scully, Chelsea Wall 1, 1999, oil on canvas.
Valerie Jaudon, Verbatim, 2007, oil on linen.
Winslow Homer, Forebodings, 1881, watercolor on wove paper.
Yin Xiuzhen, Thought, 2009, clothes and steel.
Carnaval in voorbereiding.
Het lijkt wel of de cafe’s aan het uitbreiden zijn.
De voorbereidingen op Carnaval zijn in volle gang.
Cafe Bruxelles, Havermarkt Breda.
Lang zal ze….
Niets aan toe te voegen.
Van Abbe Museum: Er was eens…
Een hele mooie titel voor een tentoonstelling van de collectie.
De collectie is geplaatst in zijn maatschappelijke context.
In grote brokken wordt de recente geschiedenis opgedeeld
en voorzien van daarbij behorende kunstwerken.
Wat een collectie. Schitterend!
De verzameling video neemt een bijzondere plaats in.
Letterlijk en figuurlijk.
Ik maakte een paar foto’s.
Henk Visch, 2 herten, 1981.
John Körmeling, Hi Ha, 1992.
‘Zomaar’ een wand in het museum.
Qiu Zhijie, Map of Zhongshan Park, 2012.
Detail.
Surasi Kusolwong, Naked machine (Volkswagen Modern), 2000 – 2011.
Juan Munoz, Conversational Piece, 1994.
Marlene Dumas, Models, 1994.
De muur was niet zomaar voorzien van plaatjes. De maker is onbekend bij mij.
John Körmeling, Hi Ha tegen de muur en weerspiegeld in het raam.
Entreekaartje en catalogus. Ga er kijken. Geweldig!
