Gisteren was het wat beter weer.
Ik betrapte twee begijntjes die volgens mij
het laatste Olympische nieuws stonden uit te wisselen.

Begijnhof, Breda.
Gisteren was het wat beter weer.
Ik betrapte twee begijntjes die volgens mij
het laatste Olympische nieuws stonden uit te wisselen.

Begijnhof, Breda.
We ‘genieten’ op dit moment van de regen
die veel weg heeft van een moesson
en die uit onderstaande bui komt.

Regenbui boven Breda.

Binnenkort feest in cafe, restaurant en brouwerij de Beyerd.

Leeuw in de timpaan van Justinus van Nassau, Cingelstraat, Breda.

Rozet in de muur van de Hogere Burger School, Kasteelplein.

Raamversiering, Hogere Burger School, Kasteelplein.

KMA-terrein vanaf de brug naar de KMA aan het Kasteelplein.

Timpaan KMA.

Timpaan KMA, detail.

Aldo Rossi, The Light House, Vuurtoren, 1985, vanuit het Valkenberg.

Valkenberg.

Valkenberg.

Jos van Riemsdijk, Liefdeszuster van St. Vincent de St. Paul de Chartres.

Willemstraat 1, Breda, hij zet z’n tanden er in.

Willemstraat 16, Breda.

Willemstraat 8, Breda.

Delpratsingel 1, Breda, voorheen Albouw.

Delpratsingel 4, Breda.

Delpratsingel 4, Breda.

Etalage, Vlaszak.

Diodrama: “Van vervuilen komt huilen”, 1 gewonde, Vlaszak, Breda.
Dit diorama zag ik in een etalage op de Vlaszak.
Omdat het maken van een foto moeilijk was door het
spiegelend glas ook nog even op internet gezocht:

Diodrama 1.

Diodrama 2.

Kloosterplein 6, Breda.

Kloosterplein 6, Breda.

Kloosterplein 6, Breda.

Kloosterplein 6, Breda. De maker?.

Kloosterplein 6, Breda.

Steunbeer, Kloosterkazerne in Breda.

Oude Vest 11, Breda. Het pand van Uitgeverij De Geus.

Houtmarkt.

Houtmarkt 9, Breda.

Plaats van de stadsmuur in 1333.

Hoek Nieuwe Weg – Tolbrugstraat.

Hoek Nieuwe Weg – Tolbrugstraat, Breda.

Prinsenkade 2, Breda. “La Boheme”.

Prinsenkade 2, Breda.

Prinsenkade 1, Breda. Voorheen P. de Gruyter & Zn.

Prinsenkade 1, Breda. Voorheen P. de Gruyter & Zn.

Hoek Nieuwe Weg – Tolbrugstraat.

Haven 4, Breda. Den Anker.

Haven 6, Breda.

Haven 9, Breda.

Haven 9, Breda. Met het detail van het wapenschild van Breda.

Haven 10, Breda, Sultan. Mooi geintegreerde vernieuwbouw in een oude deur.

Schoolstraat 10, Synagoge.

Karrestraat 6, Breda. “Den Exter”.

Karrestraat, Breda.

Korte Brugstraat, Breda.

Korte Brugstraat, Breda. Raam in raam.

Grote Markt, Breda.

Grote Markt, Breda.

Grote Markt, Breda.

Grote Markt, Breda.

Grote Markt, Breda.

Catharinastraat, Breda.

Catharinastraat, Breda.

Catharinastraat 7, Breda.

Catharinastraat 12, Breda.
Afgelopen week lag mijn weblog er weer eens
een paar dagen uit. Technische problemen bij Weblog.nl.
Daarom vandaag geen volledig verslag van mijn wandeling
door de binnenstad van Breda, maar eem korte aanzet.
Tijdens mijn wandeling maakte ik wat foto’s
waarbij de nadruk nu niet eens op de Grote Toren
of het Spanjaardsgat ligt,
maar de nadruk ligt op de details van de gebouwen.
Zondagmiddag weer eens op fotosafari geweest in de Bredase binnenstad.
Aanleiding was de Erfgoed Nieuwsbrief van de gemeente.
Er werden een aantal bijzondere panden in de binnenstad belicht.
Ik heb er een aantal in mijn serie opgenomen,
maar een heel eigen invulling aan het artikel gegeven.

Schild op de sokkel van het ruiterstandbeeld van Willem III op het Kasteelplein.

Wapenschild op de sokkel van het ruiterstandbeeld van Willem III op het Kasteelplein. Met als lijfspreuk: Honi Soit Qui Mal Y Pense.
Wikipedia
In het Verenigd Koninkrijk is een kostbaar uitgevoerde kousenband met het opschrift “Honi soit qui mal y pense” het onderscheidingsteken van een hoge ridderorde, de Orde van de Kousenband. Het gaat hier om Willem III van Oranje, soevereine Prins van Oranje van het Huis Oranje-Nassau sinds zijn geboorte en vanaf 1689 regeerde hij als Willem III over Engeland en Ierland. Toevallig was zijn regeringsnummer (III) hetzelfde voor zowel Oranje als Engeland. Als koning van Schotland stond hij bekend als Willem II.
Hij werd in 1653 opgenomen in de orde.

Schild op de sokkel van het ruiterstandbeeld van Willem III op het Kasteelplein.
Afgelopen zondag was het druk op St. Joost.
Het was de eerste keer dat ik de school op deze nieuwe locatie bezocht.
De reden was de eindexamententoonstelling.
Ik heb er wat foto’s gemaakt van dingen
die me opvielen of die ik mooi vond.
Daarna ben ik met de business cards van de afgestudeerden
op zoek gegaan naar meer informatie op het internet.
daar heb ik ook het een en ander gevonden.
Dat komt allemaal terug in 12 plaatjes.

Mihail Mihaylov. Zijn afstudeeropdracht ging over Rotterdam en hoe een selectie van bekende bedrijven, evenementen of organisaties kan inspireren tot een avontuur met lettertypes.

Erik van der Blom, Afval bestaat niet.
Van zijn website:
HERGEBRUIK;
AFVAL BESTAAT NIET
Waarom gooien we massaal spullen weg? Zijn deze spullen echt zxf3 waardeloos? Ik denk het niet. Sterker nog, verschillende afvalverwerkingsbedrijven propageren slogans als ‘Afval bestaat niet’ en ‘Afval is niet niks’! Blijkbaar zegt dit niet genoeg! Wanneer je namelijk over straat loopt kom je nog bergen afval tegen.Wat ik daarom heb gedaan is straatafval verzameld en dit getransformeerd tot nieuwe vellen papier. Deze vellen heb ik samengebracht in een publicatie waarmee ik mensen op een andere manier naar straatafval wil laten kijken.

Soms weet ik de naam van de maker niet meer. In dit geval is een serie borden ontworpen die de staat van een land in de Eurozone aangeeft ten aanzien van de financiele crises. Het aantal scheuren geeft aan hoe ernstig de situatie is.

Een enorme wandschildering met verf, pen maar ook door stroken papier/karton op de muur aan te brengen. Op sommige plaatsen zaten ook ‘extensies’ op de muur die weer mooi in de tekening verwerkt waren.

Linda Rommens.
De uitspraken waren leuk.
Het verband met het werk was me minder duidelijk:
Computers zijn nutteloos, ze geven enkel antwoorden
— Picasso
Biologie is de wetenschap van de 21ste eeuw
— Clinton
De Wet? Ik laat me liever een gedicht voorschrijven
— Loesje

De business cards.

Twee publicaties: een krant met een dubbele pagina voor alle grafisch vormgevers. Een boekje met een of meerdere foto’s van de afgestudeerde fotografen.

Josua Wechsler.
Zijn werk vond ik niet heel bijzonder.
Het werk maakte een erg experimentele indruk. Niet doordacht.
Maar het is wel met veel kleur uitgevoerd.
En dat kan van de meeste andere werken
in deze blog niet gezegd worden.

Guusje Houwen, La pulp fileer, video still van haar website.

Guusje Houwen, La vision de tunnel, Adem, video still van haar website.
Van haar waren een aantal video’s te zien.
Complex samengesteld door meerdere videoprojecties een verhaal te laten vertellen
of door de combinatie van video en andere middelen.
Het werk maakt een erg gedreven, haast obsessieve indruk.
soms bijna beangstigend.

Jonathan Gaarthuis, Horizon, 2012.
Dit werk maakte op mij echt indruk.
Het was zomaar ergens in een hoek weggedrukt.
Maar mijn aandacht werd er door getrokken.
Dat was bij veel ander werk niet.
Van zijn website:
Mijn werk is een gevolg van een proces dat zich afspeelt tussen tijd en ruimte. Ik laat daaruit een moment zien, of het hele proces. Een belangrijk onderdeel daarvan is hoe ik mijn fascinaties waarneem en hoe ik die ervaar.
De momenten die ik waarneem zijn vaak natuurlijke fenomenen die zich tussen het vaste en vloeibare in bewegen. Zoals water, stof en licht. Materie tussen de tijd en ruimte. Materie die niet te grijpen valt maar zich overal om ons heen verplaatst. Het zweeft tussen ons voorbij, het ontgaat ons.
Hierdoor is het voor mij als kunstenaar moeilijk om het vast te grijpen. Het gaat mij niet zozeer om het vastgrijpen maar meer om een moment uit het ongrijpbare te laten zien. Ook al is dat maar een fractie van een seconde.
Het helemaal controleren lukt toch niet. Maar dat is niet erg. Soms is het verliezen van de controle het mooiste wat er is. Wat ik wel probeer is de materie zo puur mogelijk te laten. De materie moet zichzelf blijven. Ik probeer geen illusie te laten zien, alleen maar een moment van een eindeloze ongrijpbare beweging. Ik probeer iets dat we wel zien maar waar ons oog aan voorbijgaat zichtbaar te maken.
Wat nemen we waar en wat niet?
Wat zijn de grenzen daarvan?

Youri Swanenberg, Overlevering, 2012.
Veel van het fotografisch werk was erg documentair.
Op zich is daar niets mis mee maar dat trekt mij minder.
Deze foto uit een hele serie trok mijn aandacht
omdat het achterliggende verhaal minder voor de hand liggend was
dan bij een deel van de andere afstudeerders.
Hier ging het om een wereld van sprookjes te creeeren met behulp
van technische hulpmiddelen als licht.
In mijn ogen erg geslaagd doordat dicht op het onderwerp werd gebleven
en het ook erg mooie beelden oplevert.
Vaak zag ik best goede verhalen maar het leverden geen echt
aantrekkelijk beeldmateriaal op.
Hier wel.
Afgelopen zondag ben ik naar de tentoonstelling gegaan
met werken van de studenten die dit jaar zijn afgestudeerd
op de St. Joost in Breda.
Al vast een voorproefje.
Van een van de beeldend kunstenaars (er zijn in Breda
vier afdelingen te zien: grafisch ontwerp, fotografie,
beeldende kunst en ruimtelijke ordening).

Roos Holleman, Vuurgoudhaantje, 2012, tekening.
We hadden het vorige maand al gemeld maar nu staat er ook
een officiele aankondiging in de nieuwsbrief van het museum.
In het najaar is in Breda een overzichtstentoonstelling te zien
van het werk van Petrus van Schendel:
Voor het eerst te zien: het oeuvre van Petrus van Schendel
Op dit moment wordt er in Breda’s Museum gewerkt aan een van de belangrijkste tentoonstellingen ooit in het museum: ‘Petrus van Schendel: meester van het avondlicht’. Deze tentoonstelling is van 10 november 2012 tot en met 17 februari 2013 in Breda’s Museum te bezichtigen en zal daarna ook in Museum Villa Vauban in Luxemburg te zien zijn. Het is de eerste keer dat er van deze internationaal vermaarde kunstenaar een overzichtstentoonstelling bijeen wordt gebracht. Een tentoonstelling als deze is uniek voor Breda’s Museum, uniek voor ons land en heeft ook internationale uitstraling.

In het licht van Petrus van Schendel.
De Ladies Run is een nog jong evenement in Breda.
blijkbaar wordt deze loop georganiseerd op vaderdag.
De start was vandaag op het Kasteelplein.
Met 600 deelneemsters een vriendelijk, kleinschalig evenement.

Deelnemers en supporters verzamelen zich.

Er wordt gestart met een warming up.

Af en toe zon.


De loopsters van de 5 kilometer vallen in het startschot.

De wedstrijd is 1 seconde oud.

De koploopsters verlaten het Valkenberg.

Dit drietal eerste loopsters rent op de Grote Markt.

Hier passeert men het Stadshuis.
Mijn vader komt uit het grafisch vak.
Hij heeft bij een paar bedrijven in Breda gewerkt.
Als jonge jongen begon hij een van de drukkerijen in de binnenstad.
Hij kende dus het wereldje.
Een van de drukkerijen was Drukkerij H. Engelbregt.
Mijn vader heeft een keer een kalender cadeau gekregen
die door deze drukkerij was uitgebracht.
Het was de kalender voor 1940, gemaakt in 1939 dus.
Hij heeft deze kalender altijd bewaard en ik heb hem nu gekregen.

Op het internet kom ik als adres voor drukkerij Engelbregt ook de Catharinastraat tegen. Maar dit bedrijf geeft een ander adres op: Sint Annastraat (Stadserf). Er was al wel telefoon, maar kijk eens naar het korte nummer. Blijkbaar was een kengetal niet nodig.

Zoals te zien bestaat de kalender uit een paar delen. Per kwartaal is er een blad met daarop en afdruk van een schilderij met de kalender voor drie maanden. De plaat is eenvoudig van de ondergrond af te halen. Je kunt er dus gemakkelijk een permanente wandversiering van maken

De afbeelding van het eerste kwartaal: Pieter de Hoogh, Binnenhuis. Punt is wel dat als je met deze titel gaat zoeken je meerdere werken tegenkomt. De Hoogh schildert op zijn beste werk vaak kamers met daarin mensen en vaak ramen met een zicht naar buiten. Hier versterken de plankenvloer, de schilderijen en de meubels rechts het perspectief
Wikipedia:
Pieter de Hooch (Rotterdam, 20 november 1629 – 24 maart 1684 in het Dolhuis te Amsterdam) is een Nederlandse kunstschilder. Zijn naam wordt ook wel geschreven als Pieter de Hoogh, Pieter de Hooghe en Pieter Hendricksz. de Hooch.
Later (vanaf 1658) legde Pieter de Hooch vooral de interieurs van de Gouden Eeuw vast, met daarin vooral vrouwen. Opvallend is dat hij vrijwel altijd een tegelpatroon op de vloer afbeeldt, waardoor zijn beheersing van het lijnperspectief duidelijk wordt. De diepte van de schilderijen wordt bovendien vrijwel altijd versterkt door een doorkijkje naar buiten, naar een binnenplaats, of naar een andere kamer in het huis. In het doorkijkje is het altijd lichter dan in de kamer op de voorgrond.
De afbeelding van een vredig interieur was in de Gouden Eeuw populair. Dit zou kunnen komen doordat de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) juist voorbij was en de mensen behoefte hadden aan vrede en rust.
Door het afbeelden van vrouwen aan het werk idealiseerde Pieter de Hooch het Hollandse huiselijke leven, met eenvoudige deugden, het efficixebnt draaiend houden van het huishouden, en het gewetensvol opvoeden van de kinderen.

De maand mei. 10 Mei 1940 was een vrijdag.

De drie maanden van het tweede kwartaal.
Er was minder dan een helft nodig om de illusie abrupt te beindigen.
Het gaat iedereen in Nederland een hoop televisie-uren schelen,
een hoop geklets en verspilde energie.
kunnen we ons weer richten op de dingen die belangrijk zijn.
Het leverde wel weer een aantal foto’s op al moet ik zeggen
dat het veel minder druk was dan ik me van het verleden kan herinneren.
Was dat een voorgevoel?

Breda, Havermarkt, rond 16:00 uur.

Breda, Hoek Havermarkt, Vismarktstraat, Schoolstraat, rond 16:00 uur.

Breda, Havermarkt.

Breda, Havermarkt.
Vervolgens zo’n twee uur later, zo kort na 18:00 uur.
Dan is het beeld als volgt.

Breda, Haven.

Breda, Vismarktstraat.

Havermarkt vanuit de Vismarktstraat.

Havermarkt, het terras van De Suyckerkist.

.
Havermarkt, tribune van de Corenmaet.

Hoek Havermarkt, Vismarktstraat, Schoolstraat.

Schoolstraat, het is dan bijna half zeven.

Reigerstraat.

Hoek Grote Markt, Veemarktstraat.

Grote Markt.

Grote Markt, zuidkant.

Zo zou ik ook niet herkend willen worden. Halsstraat. Let op de oranje veters.

Terwijl ik buiten kom, hoor ik tromgeroffel. Vanuit de Catharinastraat komt er een processie aan. Net als vorig jaar ga ik toevallig naar buiten en zie ik ze lopen. Vorig jaar was het warm en zonnig. Vanavond is het anders. Het plenst. Het gaat hier om de Niervaertprocessie.

Bewogen foto’s probeer ik zoveel mogelijk van mijn blog weg te houden maar de combinatie van de regen, het donkere weer en het beeld dat het opgeleverd heeft, maken veel goed.

Ik loop zomaar wat door de stad en kom bij het Spanjaardsgat. Daar wordt een concert gegeven door de leerlingen (denk ik) van de muziekschool.

Jammer genoeg voor hen zijn er maar een handvol toeschouwers. De meeste zijn waarschijnlijk ouders, vrienden en kenissen.

Het regent dan ook ongenadig: Nieuwe Prinsenkade.

De Haven.

Zou het wat lichter worden?.

De stoelen blijven natuurlijk leeg, nou ja, leeg. Ze staan wel vol water.

De tribune blijft leeg.

Het levert wel een paar ongewone foto’s op. Vanuit deze positie maak je niet vaak een foto. De Hoge Brug.

Vervolgens nog een spetterend optreden van de docenten.

Op de Kastelendag/Nassaudag kon je veel historische plaatsen bezoeken in het Kasteel van Breda. Ze stonden op een speciale plattegrond.

Ik heb dit jaar mijn aandacht verdeeld over het Blokhuis (zie vorige blog) en het Kasteel. Hier een opvallend ornament in de gangen van het Kasteel

Het interieur van de Grote Zaal.

Uitzicht vanuit de Grote Zaal op het binnenplein van het Kasteel. Boven de pilaren, dus tussen de bogen, zijn heel klein, de portretten te zien van geleerde en krijgshaftige historische figuren. De terracotta portretmedaillons

Ook deze keer heb ik er weer een hele reeks gefotografeerd. Ik ben benieuwd of iemand ze al eens allemaal in beeld heeft gebracht en heeft uitgezocht wie al die mensen eigenlijk zijn. Dan de kijkrichting. Is die toevallig? De eerste is waarschijnlijk eenvoudig: Romulus. Broer van Remus. Mythische stichters van Rome

Een stoere Griek.

Een Griekse Aristides.

Alex…wordt hier Alexander de Grote bedoeld?.

Dion Sirac. Dion of Syracuse?

Cimon van Athene.

Octavianus Augustus, eerste keizer van Rome.

Bij binnenkomst kon je dit boekje kopen dat je in grote stappen wegwijs maakt op het terrein.
Ik heb me weer een middag goed vermaakt in het centrum van Breda!
Het blokhuis van het Kasteel van Breda zijn de officiele vertrekken,
de kantoren en privevertrekken van de gouverneur van het Kasteel.
Afgelopen Kastelendag waren er ruimtes ingericht en opengesteld voor
bezoek in groepen. Ik was daar nog niet eerder geweest.
Reden om weer eens een paar foto’s te maken.
Bovendien was het weer Tweede Pinksterdag uitstekend.
Dus alle reden voor een paar foto’s.

Het blokhuis werd ‘bewaakt’voor deze gelegenheid.

In de hal was een prent te zien van een van de belangrijkste wapenfeiten van het Kasteel: de Vrede van Breda.

De ondertekening van de Vreda van Breda door vertegenwoordigers van Engeland, Frankrijk, Denemarken en Nederland: 24 augustus 1667. Dat is de datum die boven de prent staat. Op Wikipedia wordt als datum 31 juli 1667 genoemd.

Een kijkje op de mode van die dagen.

Het Kasteelplein vanuit het blokhuis.

Alles staat gereed voor een diner met bijvoorbeeld Willem van Oranje (rechts). Willem van Oranje woonde een tijdje op het Kasteel

Het tafelzilver met als detail het logo van de KMA.

Ket kroontje staat voor ‘Koninklijke’, de M voor ‘Militaire’ en A voor ‘Academie’.

Portret van een van de eerste cadetten.

Glas-in-lood met het wapen van de stad Breda.

En het logo van de KMA.

Uitzicht vanaf het balkon voor het blokhuis.
Op Tweede Pinksterdag heb ik een paar hofhuizen in Breda bezocht.
Daar heeft u nog wat foto’s van tegoed.

Het weer was hehoorlijk anders dan vandaag.

In de hofhuizen was werk te zien van verschillende kunstenaars. Dit werk van de Beeldenbouwers (Arno Tummers en Ellen Seegers) vond ik fantastisch: Mooie vogel.
Mooie vogel
Eindelijk een mooie plek voor je gevonden veren!
Mooie vogel is een verzameldoos en podium voor gevonden veren.
De productie van Mooie Vogel is handwerk en wordt met aandacht door Beeldenbouwers zelf gedaan in eigen atelier.
Wil je Mooie vogel ophangen, boor dan een gaatje (6 mm). Duw daar de bijgeleverde plug in en timmer voorzichtig de spijker met houten knop en kraaltje er zover in dat het veergat van de verzameldoos ietwat stroef achter het houten knopje kan haken en kan rusten op het kraaltje.
Even het evenwicht zoeken en klaar!
WWW. BEELDENBOUWERS.NL

Dit is het werk ‘Mooie vogel’, verzameldoos en podium voor gevonden veren.

Het werk ‘Mooie vogel’ was te zien in een van de hofhuizen (Catharinastraat 18). Kijk eens naar de prachtige wanden.

Glas-in-lood ramen in Catharinastraat 18.

De trap.

Versiering boven de (binnen)deur.

Nu met zonlicht erdoor.

Detail.
Afgelopen Nassaudag waren er ook een aantal hofhuizen
geopend voor het publiek.
In ieder huis was een kunstenaar of kunsternares
die werk toonde.
Ik bezocht onder andere het huis van Van Aalst.

Tegeltableau in het hof.
Van de website van de winkel:
In 1531 werd het ‘Hofhuys’ gebouwd, op de huidige kavels 14 en 16, door Wynandt Masschereel ‘den ouden drossaert’. Hij verkocht het pand in 1552 aan Michiel van Piggen, raadsheer van Willem van Oranje. Pas in 1728 werd het pand gesplitst in twee woningen. Het pand werd in de loop der eeuwen verbouwd van renaissancestijl, via classicisme en neoclassicisme, tot in de moderne stijl van de jaren 60 (20ste eeuw). Sindsdien is het bedrijf in Oosterse tapijten van PJ van Aalst, dat zich Hofleverancier mag noemen, er gevestigd.

Het hofje.

In de tuin achter het huis is een mooie deur met onder andere dit kopje.

De hele deur.

Het hofje, nu naar boven gezien.

Een leeuw op het midden van een ster.

Hartje zomer moet het hier heerlijk in de schaduw zijn.

De schouw, binnen.

Nogmaals de schouw.
Naast Nassaudag was het gisteren ook Kastelendag in Breda.
Daarom was er een lunch georganiseerd in het Valkenberg.
Waren er een paar hofhuizen in de stad te bezichtigen.
De huizen hadden allemaal een kunstenaar tot gast
Die zijn of haar werk lieten zien.
Natuurlijk was ook het Kasteel van Breda en Bouvigne te bezichtigen.

De Grote Kerk vanuit de Willem Merkxtuin.
Vandaag een kort stukje over een van de kunstenaars.
Lieke van der Vorst studeert op de Kunstacademie St. Joost in Breda
voor het vak van illustrator.
In een van de kelders van een hofhuis liet ze haar werk zien.

De ruimte was niet erg bijzonder maar het was er heerlijk koel.
Ze laat zich bij haar werk het liefst inspireren door Beren.

Deze beer is door haar zelf gemaakt.

Dit is een van haar illustraties. Deze sprak me het meest aan omdat hier zonder allerlei effecten veel gebeurt. Je ziet een beer en iemand die zich heel comfortabel voelt bij het dier. Subtiel gekleurd vond ik het een van de mooiste illustraties die de kunstenares bij zich had

Het is al druk bij het Kasteel van Breda rond half een. In het Valkenbertg is de lunch al begonnen. Pannekoeken. Daar komt ‘allerlei’ volk op af.

De Graaf van Nassau en zijn familie?.

Vele Bredanaars.

Zo te zien ook pelgrims op weg naar Santiago de Compostella.

Onderweg maken ze muziek en zingen een stukje.


Deze ongelukkige bochelaar loopt er ook rond.

Mijn eerste indruk is dat het met zijn gezondheid niet helemaal goed gaat.
Er zijn naast de twee series die al eerder hier te zien waren
nog een aantal ‘tekeningen’ gemaakt op de CSM-muur.
Het betreft een overzicht van de sponsoren (?)
en waarschijnlijk was er wat verf over.
De muur is van de straat minder eenvoudig te zien.
Maar niet onmogelijk.

De sponsoren met het Huis voor beeldcultuur.




Dit is een soort PS.Voor die mensen die niet weten waarvoor een bolder dient. Op deze manier kan men een schip vastleggen aan de kade.
Ik heb afgelopen zondag eerst een serie forto’s gemaakt
zodat het hele werk in beeld kon komen.
Daarna ben ik nog een keer langs het werk gelopen
om details de mij opvielen vast te leggen.
Gisteren stond er een artikel in BN/De Stem dat
een aantal van de details verklaart.
Vragen en onduidelijkheden die ik gesteld had
werden duidelijk.
Nieuwe vragen werden weer opgeroepen.
Vandaag Combate Sxfaper Mural (CSM) – de details.
Ik gaf al aan dat de muurschildering uit twee delen bestand:
deel 1 is het deel waar de muur bijna volledig met verf is bedenkt,
dit is het Spaanse deel van het werk;
deel 2 is het deel waar de muur vaak onbedekt blijft,
dit is het Nederlandse deel.
De foto’s van mijn eerste log over dit onderwerp zijn gemaakt
vanuit het stadscentrum.
De foto’s van de details zijn in omgekeerde richting gemaakt.
Ik loop naar het stadscentrum toe, eerst langs het Nederlandse deel
om uit te komen op het Spaanse deel.

A Dutch pig, een Nederlands varken. Er blijken varkens op voor te komen die worsten eten (van varkensvlees). Maar hier is het gewoon een Nederlands varken, opgejaard door het Nederlandse paard met ridder maakt het zich uit de voeten.

Een moderne lans (?).

De Nederlandse held, afkomstig uit Breda, die met zijn paard aanstormt naar de sleutel. Blijkbaar laten de kunstenaars zich niet leiden tot de (verloren) historische werkelijkheid maar wordt de situatie opengegooid. Alsof de strijd nog gestreden moet worden.

Een soort Armageddon-tafereel, het einde der tijden. Stijl Jeroen Bosch.

Banana Mouth. De eerste van twee figuren die ik niet kan verklaren, maar mooi en mysterieus zijn ze wel. De donkere persoonlijkheid.

Sausage Mouth. De lichtere persoonlijkheid van de twee. Ook met een worst.

In BN/De Stem wordt de Smurf niet opgepikt. De smurf met het rode kostuum is de aanvoerder van de smurfen. Vader Abraham werd wereldberoemd (In Nederland) met zijn smurfenlied. Dat KING ook staat voor ‘Kwaliteit In Niets Geevenaard’ wist ik niet. Steek onder water naar de Spaanse kant van het werk.

Dagger. Dit korte zwaard is in de geschiedenis steeds een symbool van verraad, list, ongelijke strijd. Denk aan de dolksteek in de rug.

The Hand. Het Nederlandse deel blijft dicht tegen de strijd. Typisch voor de verliezer die verongelijkt blijft hangen in het uitleggen waarom het allemaal niet gelukt is. De hand (ook een stripfiguur en een horror figuur) neemt deel aan de strijd vanuit een moderne strijdwagen.

Het uiteinde van de hals van de champagnefles die gebruikt werd om het werk ‘te openen’.

De sleutel. Het centrale voorwerp op het werk van Velazques. Ook hier letterlijk centraal tussen de twee delen van het werk. Hier uitgevoerd door Rutger Termohlen.

Aangeland op het Spaanse deel van het werk. Meer poetisch zou ik zegen. Deze prototypes van negertjes komen uit oude Kwatta reclames. Ze vallen de Nederlandse kaasschaaf aan. Het zijn de Kaaskoppensnellers.

Deze foto van de Spaanse aap is bewerkt.

Het denneboombeest.

De Spaanse matador steekt zijn bandarilla’s (lansjes) in de kaas.

De Paddokaas.

Deze Smart Mouse (netjes gekleede muis) is volgens BN/De Stem een wegwankelende muis als gevolg van het eten van de paddokaas.

Opvallend figuurtje. Volgens BN/De Stem is dit een klok en een krokodil. Blijkbaar een figuur uit Peter Pan. Leuk met horloge aan de pols. De cultuur van Manana tegen de cultuur van de klok.

volgens mij is deze hond een stripfiguur.

Het begin van de voorstelling: New Now. Terug bij het begin.