Kastelendag – hofhuizenroute, deel twee

Op Tweede Pinksterdag heb ik een paar hofhuizen in Breda bezocht.
Daar heeft u nog wat foto’s van tegoed.

Het weer was hehoorlijk anders dan vandaag.


In de hofhuizen was werk te zien van verschillende kunstenaars. Dit werk van de Beeldenbouwers (Arno Tummers en Ellen Seegers) vond ik fantastisch: Mooie vogel.


Mooie vogel

Eindelijk een mooie plek voor je gevonden veren!

Mooie vogel is een verzameldoos en podium voor gevonden veren.
De productie van Mooie Vogel is handwerk en wordt met aandacht door Beeldenbouwers zelf gedaan in eigen atelier.

Wil je Mooie vogel ophangen, boor dan een gaatje (6 mm). Duw daar de bijgeleverde plug in en timmer voorzichtig de spijker met houten knop en kraaltje er zover in dat het veergat van de verzameldoos ietwat stroef achter het houten knopje kan haken en kan rusten op het kraaltje.
Even het evenwicht zoeken en klaar!

WWW. BEELDENBOUWERS.NL


Dit is het werk ‘Mooie vogel’, verzameldoos en podium voor gevonden veren.


Het werk ‘Mooie vogel’ was te zien in een van de hofhuizen (Catharinastraat 18). Kijk eens naar de prachtige wanden.


Glas-in-lood ramen in Catharinastraat 18.


De trap.


Versiering boven de (binnen)deur.


Nu met zonlicht erdoor.


Detail.


Het Hofhuys van Van Aalst (Catharinastraat 14)

Afgelopen Nassaudag waren er ook een aantal hofhuizen
geopend voor het publiek.
In ieder huis was een kunstenaar of kunsternares
die werk toonde.
Ik bezocht onder andere het huis van Van Aalst.

Tegeltableau in het hof.


Van de website van de winkel:

In 1531 werd het ‘Hofhuys’ gebouwd, op de huidige kavels 14 en 16, door Wynandt Masschereel ‘den ouden drossaert’. Hij verkocht het pand in 1552 aan Michiel van Piggen, raadsheer van Willem van Oranje. Pas in 1728 werd het pand gesplitst in twee woningen. Het pand werd in de loop der eeuwen verbouwd van renaissancestijl, via classicisme en neoclassicisme, tot in de moderne stijl van de jaren 60 (20ste eeuw). Sindsdien is het bedrijf in Oosterse tapijten van PJ van Aalst, dat zich Hofleverancier mag noemen, er gevestigd.


Het hofje.


In de tuin achter het huis is een mooie deur met onder andere dit kopje.


De hele deur.


Het hofje, nu naar boven gezien.


Een leeuw op het midden van een ster.


Hartje zomer moet het hier heerlijk in de schaduw zijn.


De schouw, binnen.


Nogmaals de schouw.


Lieke van der Vorst

Naast Nassaudag was het gisteren ook Kastelendag in Breda.
Daarom was er een lunch georganiseerd in het Valkenberg.
Waren er een paar hofhuizen in de stad te bezichtigen.
De huizen hadden allemaal een kunstenaar tot gast
Die zijn of haar werk lieten zien.
Natuurlijk was ook het Kasteel van Breda en Bouvigne te bezichtigen.

De Grote Kerk vanuit de Willem Merkxtuin.


Vandaag een kort stukje over een van de kunstenaars.
Lieke van der Vorst studeert op de Kunstacademie St. Joost in Breda
voor het vak van illustrator.
In een van de kelders van een hofhuis liet ze haar werk zien.

De ruimte was niet erg bijzonder maar het was er heerlijk koel.


Ze laat zich bij haar werk het liefst inspireren door Beren.

Deze beer is door haar zelf gemaakt.


Dit is een van haar illustraties. Deze sprak me het meest aan omdat hier zonder allerlei effecten veel gebeurt. Je ziet een beer en iemand die zich heel comfortabel voelt bij het dier. Subtiel gekleurd vond ik het een van de mooiste illustraties die de kunstenares bij zich had


Nassaudag in Breda / Kastelendag

Het is al druk bij het Kasteel van Breda rond half een. In het Valkenbertg is de lunch al begonnen. Pannekoeken. Daar komt ‘allerlei’ volk op af.


De Graaf van Nassau en zijn familie?.


Vele Bredanaars.


Zo te zien ook pelgrims op weg naar Santiago de Compostella.


Onderweg maken ze muziek en zingen een stukje.



Deze ongelukkige bochelaar loopt er ook rond.


Mijn eerste indruk is dat het met zijn gezondheid niet helemaal goed gaat.


Combate Super Mural (CSM)

Er zijn naast de twee series die al eerder hier te zien waren
nog een aantal ‘tekeningen’ gemaakt op de CSM-muur.
Het betreft een overzicht van de sponsoren (?)
en waarschijnlijk was er wat verf over.
De muur is van de straat minder eenvoudig te zien.
Maar niet onmogelijk.

De sponsoren met het Huis voor beeldcultuur.





Dit is een soort PS.Voor die mensen die niet weten waarvoor een bolder dient. Op deze manier kan men een schip vastleggen aan de kade.


Combate Sxfaper Mural (CSM) – de details

Ik heb afgelopen zondag eerst een serie forto’s gemaakt
zodat het hele werk in beeld kon komen.
Daarna ben ik nog een keer langs het werk gelopen
om details de mij opvielen vast te leggen.
Gisteren stond er een artikel in BN/De Stem dat
een aantal van de details verklaart.
Vragen en onduidelijkheden die ik gesteld had
werden duidelijk.
Nieuwe vragen werden weer opgeroepen.

Vandaag Combate Sxfaper Mural (CSM) – de details.

Ik gaf al aan dat de muurschildering uit twee delen bestand:
deel 1 is het deel waar de muur bijna volledig met verf is bedenkt,
dit is het Spaanse deel van het werk;
deel 2 is het deel waar de muur vaak onbedekt blijft,
dit is het Nederlandse deel.

De foto’s van mijn eerste log over dit onderwerp zijn gemaakt
vanuit het stadscentrum.
De foto’s van de details zijn in omgekeerde richting gemaakt.
Ik loop naar het stadscentrum toe, eerst langs het Nederlandse deel
om uit te komen op het Spaanse deel.

A Dutch pig, een Nederlands varken. Er blijken varkens op voor te komen die worsten eten (van varkensvlees). Maar hier is het gewoon een Nederlands varken, opgejaard door het Nederlandse paard met ridder maakt het zich uit de voeten.


Een moderne lans (?).


De Nederlandse held, afkomstig uit Breda, die met zijn paard aanstormt naar de sleutel. Blijkbaar laten de kunstenaars zich niet leiden tot de (verloren) historische werkelijkheid maar wordt de situatie opengegooid. Alsof de strijd nog gestreden moet worden.


Een soort Armageddon-tafereel, het einde der tijden. Stijl Jeroen Bosch.


Banana Mouth. De eerste van twee figuren die ik niet kan verklaren, maar mooi en mysterieus zijn ze wel. De donkere persoonlijkheid.


Sausage Mouth. De lichtere persoonlijkheid van de twee. Ook met een worst.


In BN/De Stem wordt de Smurf niet opgepikt. De smurf met het rode kostuum is de aanvoerder van de smurfen. Vader Abraham werd wereldberoemd (In Nederland) met zijn smurfenlied. Dat KING ook staat voor ‘Kwaliteit In Niets Geevenaard’ wist ik niet. Steek onder water naar de Spaanse kant van het werk.


Dagger. Dit korte zwaard is in de geschiedenis steeds een symbool van verraad, list, ongelijke strijd. Denk aan de dolksteek in de rug.


The Hand. Het Nederlandse deel blijft dicht tegen de strijd. Typisch voor de verliezer die verongelijkt blijft hangen in het uitleggen waarom het allemaal niet gelukt is. De hand (ook een stripfiguur en een horror figuur) neemt deel aan de strijd vanuit een moderne strijdwagen.


Het uiteinde van de hals van de champagnefles die gebruikt werd om het werk ‘te openen’.


De sleutel. Het centrale voorwerp op het werk van Velazques. Ook hier letterlijk centraal tussen de twee delen van het werk. Hier uitgevoerd door Rutger Termohlen.


Aangeland op het Spaanse deel van het werk. Meer poetisch zou ik zegen. Deze prototypes van negertjes komen uit oude Kwatta reclames. Ze vallen de Nederlandse kaasschaaf aan. Het zijn de Kaaskoppensnellers.


Deze foto van de Spaanse aap is bewerkt.


Het denneboombeest.


De Spaanse matador steekt zijn bandarilla’s (lansjes) in de kaas.


De Paddokaas.


Deze Smart Mouse (netjes gekleede muis) is volgens BN/De Stem een wegwankelende muis als gevolg van het eten van de paddokaas.


Opvallend figuurtje. Volgens BN/De Stem is dit een klok en een krokodil. Blijkbaar een figuur uit Peter Pan. Leuk met horloge aan de pols. De cultuur van Manana tegen de cultuur van de klok.


volgens mij is deze hond een stripfiguur.


Het begin van de voorstelling: New Now. Terug bij het begin.


Breda Crusader CSM

Breda Crusader (Kruisvaarder). Te zien aan de Markkade in Breda.


Er is natuurlijk wel een klein probleempje.
Ik noem deze ridder een kruisvaarder,
maar die komen niet voor op het schilderij van Velazques.
Het schilderij van Velazques is van veel latere tijd
en bovendien waren er heel andere godsdiensten betrokken bij kruisvaarders.

De kruisvaarders waren Europese Christenen
(uit de tijd dat er nog 1 Christelijke kerk was in Europa)
die de slag aangingen met de Moslims.
Dit is de tijd van voetvolk en ridders.

Justinus van Nassau die de sleutel aan de Spanjaarden overhandigt
op het schilderij ‘De overgave van Breda’ ofwel ‘La rendicixf3n de Breda’
is een vertegenwoordiger van de protestantse familie van Oranje
die wat we nu Nederland noemen claimen.
De veroveraars zijn Spaanse katholieken.
De tijd van ridders ligt dan al lang achter ons.

Maar goed het plaatje is zo mooi.

Combate Sxfaper Mural (CSM)

De CSM is de voormalige suikerfabriek in Breda.
Alle fabrieksgebouwen zijn de afgelopen jaren verdwenen.
Na een tijd leeg te hebben gestaan is alles gesloopt.
Alles, nee niet alles.
Er is een lange en hoge muur blijven staan.
Achter die muur werden de suikerbieten opgeslagen voordat ze werden verwerkt.
In het seizoen lagen er bergen bieten die hoog boven
de 6 meter hoge muur uitkwamen.
Nu is het terrein achter de muur leeg.
De muur is op zich zelf geen bezienswaardigheid.
Daar is nu verandering in gekomen.
Een groep van 5 grafitti-artiesten uit Spanje en 6 uit Nederland
hebben zich laten inspireren door ‘De Overgave van Breda’ (Las Lanzas).
Een schilderij van de Spaanse kunstenaar Diego Velxe1zquez uit 1634.
De Spaanse naam voor het werk is Combate Sxfaper Mural (CSM).
Vrij vertaald iets als ‘Gevecht Super Muurschildering’.
Ik ben zondagmiddag gaan kijken.

Uit de verte zie je de muur al. Ik wilde een foto gaan maken vanuit de Belcrum. Dat lukt echter niet omdat je aan de Belcrumkant niet dicht genoeg bij de Mark kunt komen.


Je ziet aan de foto’s dat het zondagmiddag al vochtig was.


Onder de spoorbrug bij de Markkade zie je plots een eng spookje.


Het werk is zo’n 100 meter lang. Ik heb per 6 – 7 meter een foto gemaakt. Dit is dus het begin.


Als iemand zich wil wagen aan een interpretatie dan hoor ik het graag..


Paddokaas.


Een soort grote kat?.


De eerste helft van de muurschildering is op eenzelfde manier gemaakt. Heel de muur, of in ieder geval het meeste van de muur, is met verf bedekt. Veel kleuren van de Spaanse en Nederlandse vlaggen.


Kaaskoppensnellers.


Net als in ‘Las Lanzas’ staat de sleutel van de stad centraal.


Er was ook tijd voor een grapje. Een van de bolders die schepen gebruiken om aan af te meren door er hun schip aan vast te leggen, is omgetoverd in een voetbal.


Het tweede deel van de muurschildering probeert niet de hele muur met verf te bedekken. Wie zijn die twee heren vanwie je hier hun hoofden ziet?


Industrieel erfgoed (Faam) en Cultureel Erfgoed (Smurf van Vader Abraham) versieren de muur.


Dit moet ik nog eens verder onderzoeken.


Paard en schild: twee elementen die te zien zijn op het originele werk.


Een varken?


En als laatste voorwerp geen parel maar een diamant.


Laatste dag jazzfestival Breda 2012

Jazz festival Breda 17 – 20 mei 2012.


Voor dat ik nog eens langs de podiums ga lopen, ga ik door het Valkenberg waar mensen genieten van de zon.


Terwijl ik langs het kruispunt Boschstraat/Catharinastraat loop, zie ik dat de opbouw van de voormalige stadspoort flink te lijden hebben gehad.


Allemaal opstaan.


Er is een hoop zon. Alles bij elkaar mogen we niet klagen over het weer tijdens dit festival. Maar naast de zon zijn er ook al tekens dat het niet bij zon alleen zal blijven.


Bij de Bruine Pij speelt de bluesformatie Barrelhouse.

Bluesband uit Haarlem die in de jaren ’70 uitgroeit tot een zeer gewaardeerde live-act. Nadat de gezichtsbepalende zangeres Tineke Schoemaker in 1984 de band verlaat, valt deze uiteen. In de jaren negentig komt het gezelschap weer bij elkaar en wordt het succes op de oude voet voortgezet.

Dat leidt onder andere tot het feit dat:

Op 14 april wordt Barrelhouse tijdens de Dutch Blues Awards 2011 door de Dutch Blues Foundation toegelaten tot de Dutch Blues Hall Of Fame.


Met een op het oog rustige bassist.


En gitaristen die nog heel veel plezier beleven aan het samen muziek maken.





Dat gevoel van plezier slaat dan ook direct over naar het publiek.


Het was druk maar niet te druk en dat in combinatie met het weer en goede muziek maakte het een prachtige dag.


Er waren ook mensen die meedobberden op het ritme van de muziek.


.


Een band verdient het om nog even apart vermeld te worden: CQMD.
Dat is een band met veel jazz en funk.
De muziek was geweldig en ze hadden er duidelijk zin in.
ik heb er helaas geen foto’s van maar hun web site geeft je een goed idee.
Hun naam is een afkorting: Ceux qui marchant debout.
Volgens Google translate betekent dit: ‘Degenen die rechtop lopen’.
De website: http://cqmd.net/Home

Wat van hun graphics:

CQMD.


CQMD, foto van Seb Guerout.


CQMD, te koop op iTunes.


Nog een jazz-indruk van donderdagmiddag

Nou, jazz-indruk, de meeste foto’s zijn van dingen in de binnenstad
van Breda en hebben niet direct iets met jazz te maken.
Maar ze zijn wel allemaal op Hemelvaart gemaakt.

Het werd donderdagmiddag pas laat op de middag echt druk in de stad. Hier op de Grote Markt was eigenlijk de enige plaats waar het rond 16:00 uur echt druk was.


Zomaar een liefhebber bij Hotel van Ham.


Nieuwstraat.


Nieuwstraat.


.


Nog meer Nieuwstraat.


Gemaal Markendaalseweg aan de Nieuwe Mark is xe9xe9n van de hoofdrioolgemalen van de stad. Het oorspronkelijke rioolgemaal stamt uit de jaren vijftig en is omstreeks 2008 vervangen.


Vanwege de hoge stedenbouwkundige ambitie is een passend en bijzonder ontwerp gemaakt. Gemaal Markendaalsewegxa0heeft een totale capaciteit van 3.600 m3/h. Het gemaal bevat 4 vijzels, een complete watergordijn-installatie, een verdeelcentrum van KPN en de pompbesturingsinstallatie.

Het gemaal is ontworpen door Lode Havermans, dezelfde architect als van de brug over de Nieuwe Mark. Om voorbijgangers te kunnen laten zien wat het gemaal aan techniek in huis heeft zijn vensters aangebracht. Hierdoor kun je de geelgekleurde motoren en vijzels zien draaien.

Extra bijzonder aan dit gemaal is het watergordijn dat rondom langs de wanden stroomt. Dit versterkt het thema water versterkt en voorkomt graffiti.

Jazz in de zon

Een jazzband op het Kasteelplein in de schaduw van het standbeeld van Willem III.


Vanaf het waterniveau in de Haven van Breda. Op de achtergrond de Hoge Brug en daarachter de pontons voor het Spanjaardsgat.


Breda maakt zich op voor een zonnige jazz zaterdag

Leuk hoor zo’n jazzfestival in de stad maar het brengt
natuurlijk ook een enorme berg afval met zich mee.
Kijk maar eens op de eerste twee foto’s van vrijdagochtend.
Daar zie je het vuil aan de Haven en bij het Spanjaardsgat.

De volgende twee foto’s tonen de herbevoorrading van de stad
en de schoonmaakactiviteiten op de vroege zaterdagmorgen.

De stad is er klaar voor, de muzikanten kunnen beginnen,
de toeschouwers kunnen komen.

Vuil voor de eettentjes aan de Haven.


Voor het Spanjaardsgat. Gereed om opgehaald te worden.


Eigenaren maken hun terrassen schoon.


De Gemeente en de herbevoorrading.


Magic Frankie en Giani Lincan

Gisteravond liep ik nog even door de binnenstad van Breda
langs de verschillende podia
en zag daar tot mijn grote verrassing
Magic Frankie weer op het podium. Nog wel samen met Jan de Bruijn.
Geweldig.
Zo’n twintig jaar geleden, bij de introductie van zijn CD ‘It’s magic’
heb ik hem drie avonden op rij live zien spelen.
In willekeurige volgorde:
In Breda, in Tilburg en in Amsterdam (in Paradiso).
En gisteravond was hij er weer. Op het podium bij De Bruine Pij.
Genieten.

Wie kijkt naar wie.


Zij rusten even uit.


Magic Frankie.


In vol ornaat, met witte schoentjes.


Magic Frankie.


Het mooie was dat het niet te druk was. Je kon eenvoudig bij alle podiums komen.


Al was het maar met een boot.


Van een heel andere orde was dit optreden in ’t Sas: Giani Lincan.


Jazz uit Romenie.


Het hele orkest.


Hoofdinstrument is de cymbaal.


Dan nog even terug naar het Kerkplein.


Jan de Bruijn en Magic Frankie.


Voorzichtig begint het Jazzfestival in Breda

Alles is weer tot rust gekomen in Crystal Palace.


Zowat alle terrassen zijn overdekt. Men wil zich voorbereiden op alle weersomstandigheden.


Jazzkunstenaar?


Het stadhuis heeft zijn jazzpak aan.


Nog even de stoelen en tafels schoonmaken.


Ook op een koude wind is men voorbereid.


De eerste bandjes spoelen hun kelen al.


De crowd management logistiek is ook geregeld.


Alles staat klaar voor veel volk.


Om nu een school de kroegen van Breda te laten promoten?


Het Spanjaardsgat is bijna verstopt.


Naast het Jazzfestival is het de komende tijd ook nog Spanjaardsgatfestival.


De catering is al volop in de weer.


Het Kasteel van Breda ligt er rustig bij.


Ook de eerste hulp doet het nog rustig aan. Volgens mij is alles klaar om te beginnen. Laat de jazz maar losbarsten.


Gids voor den bezoeker

Het boekje zoals ik het voor 2 euro kocht bij het Stadsarchief Breda.


Ik was al erg blij met het boekje dat ik vorige week zaterdag had kunnen kopen.
Kaft beschadigd of niet.
Maar nu ik van het bestaan van het boekje afwist kon ik eens gaan zoeken op het web.
Misschien is er ergens een compleet exemplaar beschikbaar.
Dat was inderdaad het geval.
En ik heb het inmiddels al in huis.
En de omslag was heel verrassend.


Het complete boekje zoals ik dat afgelopen zondag kocht op het web en dinsdag ontving via de post.


Jazzfestival Breda: Klaar om te starten

Feitelijk was de start gisteravond al.
In het Spiegelpaleis was gisteravond al een bijeenkomst van genodigden (?).
Gisterochtend stond dit podium er nog een beetje donker en triest bij.
Dat is inmiddels heel anders en als we de zon houden die we nu hebben
kan het nog een prachtig feest worden.

De spiegeltent met de camera van mijn telefoon.


Nog een tweede poging op woensdagochtend rond half zeven. De naam boven de ingang zegt: Crystal Palace


Open dag Stadsarchief Breda

Vorige week was het stadsarchief open op zaterdag.
Men hiewld er een open dag met als thema: de Kwatta.

De open dag was ter gelegenheid van het 150 jarig bestaan.


Het valt natuurlijk niet mee om van een archief iets heel spannends te maken.
Toch slaagde men er best in.
Het thema Kwatta werd prima uitgewerkt met foto’s,
van de fabriek en de mensen die er werkten.
Vervolgens werd er ook chocolade gemaakt.

Voor iedere bezoeker was er zo’n heerlijk stuk chocolade.


In het archief zelf waren allerlei films te zien, oude zwart/wit films.
Een van de films was uit 1931 en betrof de onthulling van het ruiterstandbeeld
van Willem III op het Kasteelplein in Breda.

Je zou zin krijgen in een stuk.


In de stad reed een oude BBA-bus rond.
En tussen de routes door stond de bus voor het Breda’s Museum.
Nu verkocht men toevallig (toeval bestaat niet) boeken.
Oude voorraad. Er was een stapel nota’s over archiefinstellingen.
Er lag een stapel boekjes die bedoeld waren als onderdeel van een lesprogramma
over het industrieele erfgoed van Breda.
Er was een boekje dat ik eerst oversloeg.
Een deel van de voorkant van het boekje was er niet meer.
Bij nadere bestudering bleek het toch een interessant boekje te zijn.
De titel was:
Gids voor den bezoeker van het Ethnografisch Museum te Breda Kasteelplein 13.
Samengesteld door Dr. J. M. Somer,
conservator van het museum.
Het boekje werd uitgegeven in December 1940 en de prijs was toen 35 cent.

Gids voor den bezoeker van het Ethnografisch Museum te Breda.


In het boekje bevinden zich kaartjes met de indeling van het museum. Let wel, de indeling van 1940. Hier de benedenverdieping


Nog een stukje? Normaal maak ik geen reclame maar dit was erg lekker. Het is van de firma Soetkin in Kontich


De bovenverdieping.

Ik heb de indruk dat de indeling niet op ware schaal is.
Een aantal beeldbepalende eigenschappen van het gebouw,
zie ik in de tekening niet meer terug.
Het boekje heeft nog een aantal foto’s.
Afbeeldingen die betrekking hebben op de diverse volkeren in Indonesie
maar ook afbeeldingen van de collectie.
Alle foto’s zijn in zwart/wit.
Het zou leuk zijn een deel van die collectie
nog eens terug te kunnen zien in Leiden.
Nadat het museum gesloten werd ging de collectie immers over
op het Museum Volkenkunde in Leiden.


Hier een voorbeeld van een van de foto’s: Hoekje van de kamer voor Hindoe-Javaansche kunst, pagina 22. Deze foto, net als een groot aantal andere foto’s zijn gemaakt door N. v. Zijverden.


Voor de laatste keer een blik op de chocolade.


Toeval of niet. Tijdens mijn bezoek aan het archief zag ik deze folder liggen. Gelukkig gaat de tentoonstelling met het werk van de kunstenaar Petrus van Schendel door. Later dit jaar zal een verzameling van wel 60 schilderijen te zien zijn in het Breda’s Museum. De tentoonstelling is bij elkaar gebracht met medewerking van Dhr. J. de Meere. Hij brengt gelijktijdig met de tentoonstelling een boek over Petrus van Schendel op de markt: Petrus van Schendel (1807 – 1870): Een leven leven tussen licht en donker. De titel van de tentoonstelling is: In het licht van Petrus van Schendel.


Vlaggen wapperden

Op zondag 6 mei stond het podium er nog op het Kasteelplein in Breda. Op sommige plaatsen wapperden de vlaggen nog. Waarschijnlijk sliep men nog uit van het feest de vorige avond



De vlag was denk ik een cadeau van de gemeente. Zo mooi nog in de vouw.




Nieuwe evenementen dienen zich aan in Breda

Vanochtend begonnen de voorbereidingen voor het Spanjaardsgatfestival.
Het begint allemaal met het leggen van de pontons in de haven voor het Spanjaardsgat.

Vanaf de Prinsenkade wort de eerste ponton uitgeladen voor het volgende evenement in Breda. Het Spanjaardsgatfestival.


Het was vanochtend erg vochtig dus ik moest eerst de lens van mijn telefoon (!) schoon maken voor dat ik deze foto kon maken.


5 mei: de gasten verlaten het Kasteelplein

Okay, een bijna laatste blog over 5 mei.
Je zult moeten toegeven dat het Kasteelplein
behoorlijk op zijn kop stond.
In de positieve betekenis natuurlijk.
Maar de ceremonie was voorbij en veel mensen gingen naar de lunch
terwijl anderen juist op weg waren naar het stadscentrum van Breda.
Nog een paar foto’s.

Het optreden van Guus Meeuwis loopt ten einde.


Via de brug naar het kasteel en de Stadhouderspoort gingen de genodigden naar hun middagmaal (?).


De reuzen worden ontkleed….


….en een kopje kleiner gemaakt


Een laatste blik op de reuzen.


Vrijwel gelijk na het einde van het optreden ging men aan het werk het podium om te boyuwen voor het avondoptreden.


Veel mensen gingen via het Valkenberg naar huis terwijl anden vanaf het station, via het park naar de binnenstad onderweg zijn.


Vredesvuur voor de KMA.


Rood, wit, blauw.


Inpakken en wegwezen.


Oude vliegtuigen brengen later op de middag nog een saluut aan Breda.


Een formatie oude vliegtuigen net voor ze achter de Grote Kerk verdwijnen.