Een paar weken geleden was er een tentoonstelling
in een van de huizen van het Begijnhof van Breda met schilders
die over het Begijnhof of Breda werk tentoonstellen.
Een jaarlijks terugkerende gebeurtenis.
Altijd leuk.
Zo zag ik er het volgende schilderij:
Ik weet niet wie de maker is.
Nog even een detail, het gaat me om de bovenkant van de pomp.
Want even voordat ik bovenstaande foto maakte,
maakte ik onderstaande foto op het Begijnhof:
Dezelfde pomp, dezelfde bol uit 1856.
Citaten van pagina 174, 175 en 177.
Het is, zoals we al eerder zagen, een sleutelbegrip bij Haasse, het besef dat de mens als individu (en trouwens ook de maatschappij als geheel) een vorige fase achter zich laat en begint aan een nieuwe. Ze schrijft: ‘Als een volwassene erkennen dat de levensvormen van een rijpingsproces, de jeugd, plaatsgemaakt hebben voor die van een ander. Als gemeenschapswezen in zichzelf het begin beleven van de grote verandering van alleen maar westerse mens naar wereldmens.’ De mens groeit met andere woorden, hij gaat van de ene geestelijke toestand over in de andere, hij laat als een slang zijn oude huid achter zich en neemt een nieuwe aan. Het beeld van gestage, geleidelijke groei, van metamorfose, vind je terug in oude beschavingen en vele religies. Neem bijvoorbeeld de trappen van het boeddhisme, onder andere weergegeven in de terrassenopbouw van de Boroboedoer, de tempel op Java. De onderste terrassen symboliseren de gewone mens, die (nog) begeerten en ambities kent. De hoogste, het nirvana, wordt slechts bereikt door degene die totaal onthecht in de wereld staat.
Die overgang van de ene naar de andere fase gaat gepaard met crises in het leven van het individu, zoals de overgang van een weersgesteldheid van het ene type naar het andere gepaard gaat met storm en regen. Hetzelfde geldt voor ontwikkelingen in de samenleving. Dat moeizame proces, ‘de lange zwerftocht nodig om tot de inwijding te geraken’, schrijft Haasse, wordt symbolisch uitgedrukt ‘in meander- en spiraalvormen, in labyrinten’. Het dolen door een labyrint is dus een fase in een proces van bewustwording, een fase die aan verandering vooraf gaat. Het is ‘een afdaling in het eigen innerlijk voor het herboren worden in de nieuwe werkelijkheid.
Haasse: ‘Ik vermoed dat dat alles gebouwd was om mensen te verbazen en te ontregelen. Je moest je je verwonderen als je daar binnenkwam. Denk aan De verwondering van Hugo Claus uit 1962, ook een labyrintisch verhaal, waarin verwondering dezelfde betekenis heeft. In het Engelse amazement (verwondering) zit maze, wat doolhof betekent.
Margot Dijkgraaf over en met Hella S. Haasse in Spiegelbeeld en schaduwspel.
Een paar weken geleden was ik op een zondag op de Poolseweg
in Breda. De monumenten daar vertellen het verhaal van
de bevrijding van Breda door Poolse soldaten.
Ik heb er een paar foto’s gemaakt:
De tank. Een begrip in Breda.
Die er nog steeds strijdbaar uitziet.
Voor en op de tank zijn borden met tekst. Zoals dit wat recentere bord: Dit geschenk van de Polen wordt in de hoede van het publiek aanbevolen.
De originele platen met tekst.
Poolseweg, Breda.
Zoek de verschillen. Vanmorgen rond 08:00 uur was het prachtig in het Valkenberg in Breda.
De fontein in het Valkenberg met tegenlicht.
Nou ja, niet van de Stadhouder zelf.
Van zijn standbeeld op het Kasteelplein in Breda.
Al een hele tijd wacht op de juiste stand van de zon
ten opzichte van het beeld.
Vandaag liep ik er toevallig langs.
Deze hoek had ik niet eerder gezien.
Een tijd terug ontdekte ik deze afbeelding van een viltstift op een muur op het Kasteelplein in Breda. Dit is niet op de muur geschilderd maar dit is eerst op papier (?) gemaakt en vervolgens op de muur geplakt. Gisteren zag ik dit ook in de Veemarktstraat.
Dit is een groep stiften.
Een Saturnus-stift?
Ze verzinnen steeds andere dingen,
maar dit keer vind ik het leuk.
Een dag voor mensen die van boeken houden.
Het was eigenlijk gisteren maar toen wist ik het nog niet.
Daarom vier ik het vandaag.
Deze keer een foto die ik zelf gemaakt heb.
Het beeld Sinte Juttemis is weer terug in de Ridderstraat in Breda.
Hieronder de foto van gisterenmiddag rond 17:30 uur.
Het was goed te zien dat het gebruik van barbeque’s
actief ontmoedigd werd.
En vanochtend was al de rommel al weer voor het grootste deel weg!
Na eerst een hele dure brug te hebben aangelegd
zodat grotere jachten de haven van Breda in kunnen varen,
is nu de bijbehorende jachthaven gerealiseerd.
Op de voorgrond de aanlegsteiger, op de achtergrond de Koning Willem-Alexanderbrug.
Deze container wordt de sanitairinrichting.
De steiger ligt van de Tramsingel om de bocht de Nieuwe Prinsenkade in tot aan de Middellaan.
De Hoge Brug in Breda wordt er mee versierd.
Zouden ze het sleuteltje in het water gooien?
Waar komt dit vreemde ritueel vandaan?
Hoge Brug, in de richting van het centrum af. Deze kant is niet zo populair.
De andere kant van de Hoge Brug is meer in trek.
Kevin & Fanny.
Gisteren, net als voorgaande avonden,
kleurde de zon de lucht oranje.
Het heeft helemaal niets met de voetbal te maken.
Maar mooie plaatjes levert het wel op.
Eigenlijk was 10 minuten voor 10 uur net te laat.
Vanavond beter oppassen.
Zo zag de Grote Kerk in Breda er als volgt uit.
Van Arwen Luijten kocht ik zondag deze linosnede.
Het is de tweede afdruk uit een serie van 5.
Arwen Luijten, Twee mannen te paard voor Kasteel Bouvigne, linosnede.
Op de St. Joost Eindexamententoostelling was een hele serie
van linosnedes te zien.
Allemaal met als Breda of Brabant als onderwerp.
Een van de studierichtingen aan de St. Joost is illustratie.
Daar heb ik ook wat gekocht en hier is daarvan een voorbeeld.
Renske Heijker maakte een serie afbeeldingen van Breda en zette die
op een serie kaarten. Een kaart is een soort plattegrond van het centrum van de stad.
Tijd voor de VVV Breda om in actie te komen lijkt me.
Renske Heijker’s serie kaarten van Breda.
De Koepel, daar is de laatste tijd veel over te doen.
De KMA. Let ook even op het lettertype dat hier gebruikt is.
Vorige week donderdag heb ik hier nog even gegeten.
Mijn blog is geen kook- of receptensite.
Ook geen site met recenties voor restaurants,
maar dit voorgerecht was heerlijk
Tomaatjes en rucula op een saus gemaakt met buffelmozzarella en een pesto met knoflook.
Gisteren kwam ik er op de fiets langs en dacht
ook dit stukje Breda moet op de foto en op mijn blog.
Bij deze.
Poolse Kapel in het plantsoen met rood en witte bloemen. De kleuren van de Poolse vlag.
Poolse Kapel.
Voor het Kasteel van Breda is een plaquette aangebracht
die het verhaal vertelt van de Vrede van Breda.
De tekst op de plaquette is alsof het golven zijn opgeschreven
en luidt:
De Vrede van Breda
In het Kasteel van Breda zijn tussen mei en augustus 1667 de vredesonderhandelingen gevoerd, die
Een eind maakten aan de Tweede Engelse Oorlog (1665-1667). De onderhandelingen gingen tussen
Engeland, Nederland, Frankrijk en Denemarken, met Zweden als bemiddelaar.
Om de Engelsen onder druk te zetten stuurde raadspensionaris Johan de Witt een oorlogsvloot
Onder leiding van Michiel Adriaensz. de Ruyter en Cornelis de Witt naar Engeland. Op 10 juni 1667
Voerde het kort daarvoor opgerichte korps mariniers een raid uit op Sheerness, vervolgens
Doorbrak een schip de ketting waarmee de Medway was geblokkeerd en bracht een vlooteskader
De Engelse oorlogsvloot bij Chatham een gevoelige slag toe.
Daarna kwam er schot in de onderhandelingen. Op 31 juli werden de vredesvoorwaarden vastgesteld
En op 24 augustus werden deze in het Kasteel van Breda geratificeerd; dezelfde dag werd de vrede
Op het bordes van het stadhuis geproclameerd.
Bij de Vrede van Breda ruilde Nederland zijn aanspraken op Nieuw Amsterdam (New York) tegen
De Engelse op Suriname, erkende Engeland de Nederlandse heerschappij op de Molukken en
Aanvaarden de Engelsen op zee het beginsel ‘vrij schip, vrij goedt’.
Stadssocieteit De Gouden Cirkel ter gelegenheid Breda – 750.
De hoofdletters in bovenstaande tekst
(en ook de lengte van de zinnen) zijn zoals op de plaquette.
Huize Fluitman, Catharinastraat 10.
Afgelopen vrijdagavond zag ik voor het eerst de nieuwe verlichting
van de gerestaureerde gevel.
Kort voor het jazzfestival werden mysterieuze ankerpunten ingegraven in het Valkenberg in Breda.
De grote vraag is waar deze schijnbaar willekeurig
in het park ingegraven ankerpunten voor dienen.
Wie het weet mag het zeggen!
