Met het prachtige weer van de afgelopen dagen
hebben beide fonteiten, de permanente paardenhoef
en de tijdelijke vredesfontein, beide hun nut bewezen.
Zowel dier als mens genieten van het water.
De fontein op de voorgrond wordt ook door honden gebruikt.
De Vredesfontein is het afgelopen weekend ook heel druk bezocht.
Vandaag kon ik zelf niet bij de opening van de
Vredesfontein in Breda zijn.
Gelukkig had ik een gastcorrespondent die wel
op het Kasteelplein kon zijn.
Voorafgaand aan de toespraken en de opening leek het wel een receptie op het Kasteelplein.
Er waren toespraken van de organisatie en door een van de wethouders van Breda. Daarna begon de opening. #Vredefontein.
Marianne de Bie (Breda, wethouder Werk, Inkomen en Cultuur).
Marianne de Bie geeft het goede voorbeeld.
De opening werd uitgevoerd door een danseres die haast een waterballet uitvoerde.
Met prachtige druppels water.
En een dans die klein begon maar steeds groter werd met steeds meer water.
De danseres verdween uiteindelijk bijna helemaal tussen de waterstralen.
Daarna was het de beurt aan de kinderen en daarna konden ook de volwassenen genieten van de Vredesfontein. Dat zal de komende dagen vast niet minder worden want het weer lijkt er geschikt voor.
De hele fontein heeft intussen een blauwe ombouw gekregen.
De huisregels staan daarbij duidelijk vermeld.
Vandaag zag ik een eerste korte test. De fontein werkt!. Ook zijn er op het plein een groot aantal vlaggen geplaatst met ‘#vredefontein’. Men wil er ook een virtueel evenement van maken.
Zo staan de twee fonteinen op het Kasteelplein er dan bij. Morgen de opening.
Gisteravond kwam ik rond half negen nog over het Kasteelplein
en zag dat men nog druk bezig was met de Vredesfontein,
of Vredefontein zoals de organisatie het steeds blijft noemen.
Vrede van Breda, Vredesfontein, 1667 – 2017.
Op de bak met daarin de spuitmonden en het water werden roosters gelegd.
Het lijkt wel fomele communicatie over de Vredesfontein. Wat gaat er nog volgen? 16 juni tot en met 16 juli 2017. Dagelijks geopend van 11.00 tot 21.00 uur.
Nou, hier gaat de Vredesfontein komen.
Op een kleine afstand van de pas nieuwe fontein op het Kasteelplein.
Vandaag zag ik dat de bak al vol staat en dat de spuitmonden er al in liggen. Wel denk ik dat de bak gevuld is met water en niet zoals 350 jaar geleden, in 1667, met wijn.
De communicatie rond de evenementen van de viering van 350 jaar Vrede van Breda, laat geloof ik wat te wensen over. Wat nu precies het idee achter de fontein is…….
Hopelijk horen we meer de komende dagen.
Vanmiddag heb ik me weer verwonderd over al die
verschillende kleuren, bloemen en vormen van planten
in het begijnhof.
Groot Kaasjeskruid.
Soms kan ik de naam niet achterhalen.
De naam weet ik niet maar dit zijn wel bekende bloemen voor mij.
De Mariadistel.
Schitterend: Paarse Morgenster.
Paarse toorts.
Schorseneer.
Gewoon Vingerhoedskruid.
Let eens op de vormen van de meeldraden.
Artisjok.
Dubbele Zonnenhoed.
Penningkruid.
Karmozijnbes.
Heel sierlijk. Kruisbladwolfsmelk.
Scharlei.
Morgen is het Nassaudag in Breda dus leek het me wel een goed idee
om vandaag nog even terug te komen op de Vrede van Breda.
Dit verdrag dat in 1667 werd gesloten tussen (in alfabetische volgorde)
Denemarken, Engeland, Frankrijk, Nederland (De Republiek
der Verenigde Nederlanden) en Zweden, werd 350 jaar geleden ondertekend.
De onderhandelaars die de verschillende diplomatieke teams aanvoerden
worden beschreven in een zestal artikelen in ‘De Oranjeboom’.
De Oranjeboom, jaargang 2016, deel 69 met 1667 – De onderhandelaars bij de Vrede van Breda. Dat waren Hieronymus van Beverningh (Nederland), Denzil Holles en Henry Coventry (Engeland), Godefroi graaf d’Estrades en Honore Courtin (Frankrijk), Poul Klingenberg en Peder Charisius (Denemarken) en Goran Claesson Flemming, Christoff Delphicus zu Dohna en Peter Julius Coyet (Zweden).
De artikelen blijven een beetje aan de oppervlakte.
Ze zijn slechts een opppervlakkige introductie op deze
hoofdrolspelers en het vredesproces waarin ze de hoofdrollen
vervulden.
Graag had ik meer gelezen over de moeilijke spagaat waarin de Engelse
onderhandelaars zitten. De koning thuis in Engeland, geen mandaat,
dagen reizen vanaf London. Dat maakt je werk wel erg moeilijk.
Hoe hebben Holles en Coventry dat geflikt?
Maar dat maakt de prachtig uitgevoerde artikelen
niet minder aangenaam om te lezen en het algemeen beeld
dat naar voor komt geeft een leek (zoals ik ben) wel een
eerste beeld.
Gisteren was ik in de gelegenheid om even door het voormalige
rechtbanksgebouw, hoek Kloosterlaan – Nassaustraat, te lopen.
Daar heb ik toen de volgende foto’s gemaakt.
Voormalige rechtbank Breda, de vleugel aan de Kloosterlaan. Beneden.
Bij de officiele ingang ligt deze mooie trappenpartij.
Bij die trappen zie je gebrandschilderde ramen. Hier zie je op de foto de eerste rij van drie ramen. In totaal zijn er zo twee rijen ramen boven elkaar.
Als je halverwege de trap naar de eerste verdieping kijkt, ziet het er zoals op deze foto uit.
Kijk je omhoog dan zie je dit plafond. Wat hier origineel van is weet ik niet. Die rode verf, is die er altijd al geweest?
Dit is de gang op de eerste verdieping. Ook weer aan de Kloosterlaan.
De trappartij is het mooiste deel van het voormalige rechtbank gebouw zoals ik het nu gezien heb. Er zijn veel ruimtes gesloten omdat die verhuurd zijn (of gaan worden) in het kader van de FutureDome.
De familiekermis is gisteren gestart.
Zo tegen de avond, geven de attracties, zeker in het Valkenberg,
een heel nostalgische uitstraling.
Familiekermis in Breda, Grote Markt, Kasteelplein en Valkenberg.
Dit was het beeld op woensdagavond van de opbouw.
Volgens sommige het mooiste gebouw van 2017.
Het zou zo mooi verbinding maken tussen stadsdelen.
Er zouden mooie uitkijkpunten zijn.
Afgelopen zaterdag nam ik even een kijkje. Overtuigen doet het niet.
De foto’s zijn gemaakt met het gezicht naar de binnenstad van Breda. De eerste foto met het beeld aan de linkerkant van het station. Op de voorgrond het gebouw van PostNL. Rechts de Willemstraat.
Links, in de verte, de Poort van Breda. In het midden de Willemstraat.
Links de Willemstraat. Grote Kerk in het midden.
Grote Kerk links. De spoorstraat loopt schuin door het beeld. Van middeen foto naar rechts.
Om half elf is vanmorgen de St. Janstraat in Breda nog gewoon in bedrijf. Er staan twee camera’s opgesteld tegenover de St. Antoniuskerk.
Maar dat beeld verandert snel door de komst van nog
een paar genodigden.
Genodigden gaan de kerk binnen.
Hier in het midden gaat Wim van de Donk, Commissaris van de Koning in Noord-Brabant, de kerk binnen.
Aan het eind van de St. Jansstraat, vlak bij het bisschopshuis, staat de auto voor de dienst een tijd stil.
Bij de kerk stellen de mede-voorgangers zich al op.
Met een erewacht voor de kerk.
De auto en de bijbehorende stoet, zet zich in beweging.
Stoet met de voorgangers achter de auto.
De auto arriveert bij de kerk.
Leden van het Gilde van het Heilig Sacrament van Niervaert lopen voorop (Collegium Sancti Sacramenti Niervaertensis).
De bisschop Jan Liesen zegent de kist.
De stoet betreedt de kerk.
Vervolgens wordt de kist de kerk in gedragen.
Tijdens een korte wandeling door Breda
zijn er meerdere emoties, gebeurtenissen, die de toon
bepalen van het jazz festival in Breda.
Om te beginnen is het alle dagen mooi weer geweest.
Sommige zullen zeggen te mooi weer.
Misschien is dat een belangrijke reden waarom het niet
constant erg druk was.
Vandaag was het heel aangenaam druk in de stad.
Afgelopen week overleed op 100-jarige leeftijd oud-bissschop
Hubertus Ernst.
Zijn foto kwam ik tegen in de etalage van Vrije Boekhandel
in de Veemarktstraat.
Foto van Hubertus Ernst in de etalage van de Vrije Boekhandel in Breda.
Deze drie bezoekers op het jazz festival lijken geen aandacht te hebben voor de jazzmuziek. Ze kijken nog wat verdwaasd rond en wachten op de wedstrijd later vanmiddag.
Maar geen van de drie gebeurtenissen was voor mij aanleiding
om vanmiddag niet een paar jazz concerten te gaan zien.
Everyone travels for themselves, staat er op de muur van de Stadsgalerij in Breda. Vandaag gaat Oktotoniks op een jazzreis. De organisatie van de activiteiten in de Stadsgalerij ligt deze jazzdagen bij IDFX.
De blazers van Oktotoniks blazen zich in.
De activiteiten van deze dagen begonnen met een Action Painting performance van Christopher Lammers (tekenaar) en Frank van der Kooij (saxofoon). Dit bleef achter.
De Oktotoniks tikken af….
… en beginnen.
De blazers van de Oktotoniks in actie. Super.
Na de Stadsgalerij heb ik ook nog even gekeken bij een optreden uit de programmering van Jazz Ten Toon. Het Mete Erker Trio speelde in Brandpunt in de Reigerstraat. Goede sfeer!
De Oude Haven in Breda vanaf de Trapkes.
Gisteren, de eerste dag van de 2017 editie van het Jazzfestival in Breda,
heb ik een paar foto’s gemaakt.
Wat andere foto’s dan anders, misschien.
Het succes van de inloopfontein op het Kasteelplein heeft zich wel bewezen. Iedere warmere dag, en dus ook die tijdens het Jazzfestival, wordt de fontein bevolkt door kleine kinderen en honden.
Stinkbommen, fakkels en rookbommen van jonge fans van NAC.
Het was in ieder geval druk. De fietsenstallingen konden het niet aan zodat er veel fietsen ‘wild’ stonden geparkeerd zoals hier in de Cingelstraat.
Deze week is er weer een boom verdwenen in het Valkenberg.
De teller staat al hoog dit jaar.
Valkenberg, aan de kant van de KMA.
Met het Kasteel van Breda op de achtergrond.
De voormalige gevangenis in Breda (De Koepel)
heet nu FutureDome en ik heb daar een werkplaats.
Vandaag een kleine serie foto’s met minder bekende
beelden van de Koepelgevangenis.
Luchtplaats 4.
Deze maand, 350 jaar geleden begonnen in Breda de vredesonderhandelingen
tussen Engeland en Nederland. Ook Frankrijk en Denemarken waren partij
en Zweden trad op als bemiddelaar.
Al in 2002 bracht de Stadssocieteit De Gouden Cirkel daarover een
handzaam boekje/wandeltocht uit. Voor 2017 is er een herziene versie
uitgebracht.
De Vrede van Breda, 1667, Stadssocieteit De Gouden Cirkel.
Alle huizen van de onderhandelaars liggen op loopafstand van de plaats
waar de feitelijke onderhandelingen plaatsvonden: de KMA of
het Kasteel van Breda.
Een paar van de huizen zijn nog recent gerestaureerd.
En als je wilt weten hoe dat ook al weer zat met Nieuw Amsterdam / New York
en Suriname, dan is dit misschien een boekje voor jou.
In de boekhandel zag ik ook deze mooie folder.
Een aankondiging van 5 artikelen over de onderhandelaars
bij De Vrede van Breda. Maar daarover binnenkort meer.
1667, De Vrede van Breda.
Een heel ervaren boekbinder (ik dus niet)
heeft door mijn bemiddeling twee boeken,
die ieder een aantal Katholieke Illustraties bevat,
gerestaureerd.
Het resultaat mag er zijn, prachtig.
De boeken zijn voorzien van een heel nieuwe band, met kunstleer aan de rug en op de hoeken en gemarmerd papier in bijpassende kleur.
Ook het boekblok is verstevigd. Dat is aan de buitenkant natuurlijk niet te zien. Hier en daar zijn pagina’s gerestaureerd met Japans papier. Daarmee word verder inschuren voorkomen. Dit boek bevat tijdschriften uit 1928.
Dit is het eerste blad van het nieuwe boek. De schutbladen zijn in beide boeken vervangen. De staat van de boeken was echt slecht. De boeken zijn zwaar en dan is, zelfs na deze restauratie, het lezen in de hand eigenlijk geen goed idee. De boeken kunnen het best, plat liggend op een tafel of op een kussen gelezen worden. Maar de foto’s zijn schitterend!
Deel een is het oudste deel, het bevat tijdschriften uit 1924.
Ze zijn weer een sieraad in huis geworden.
Al een tijd probeer ik lino’s af te drukken met een pers.
Maar ik ben niet echt tevreden met het resultaat.
Daarom probeer ik steeds iets nieuws.
Ik heb nu een paar vellen Japans papier gekocht.
Een vel is rijstpapier.
Daarnaast las ik op internet ergens dat je ook
door het wrijven van de bolle kant van een eetlepel,
afdrukken kunt maken van een lino.
Deze twee dingen heb ik gisteren eens uitgeprobeerd:
drie soorten papier, bolle kant van de lepel.
Hier ligt de lino. Op het papier geef ik aan waar de lino moet liggen en ook waar de buitenranden van het papier waar ik op ga drukken moet komen. Zo komen papier en lino mooi recht op elkaar.
Dit is de ingeinkte lino. Het zijn eikenbladen en een eikeltje. Dit is een van de illustrtaties van het boek dat ik aan het maken ben.
Hier ligt een van de drie soorten Japans papier op de lino. Het papier is op de lino gedrukt met de lepel. Dit papier is heel doorzichtig dus je ziet waar he geweest bent. De dikkere stukken in dit papier vind ik wel mooi.
Dit is een vergelijkbare situatie. Het is een gele Japanse papiersoort. Die zou mooi passen bij het ‘China white’ papier waarop de tekst van mijn boek gedrukt is. Het is minder doorzichtig.
De resultaten. Een van de papiersoorten is niet zo sterk. Daar drukte ik met de lepel doorheen. Het papier was vochtig geworden van de inkt en dan moet je dus extra voor oppassen.
De resultaten. Vanmiddag ga ik het boek uit de pers halen en dan is de pers weer vrij. Dan ga ik een paar prints maken met het Japans papier in de boekenpers. Eens zien wat voor resultaat dat geeft. De lepel geeft verrassende resultaten. Dat had ik niet verwacht.
Al wat meer oranje dan gister eind van de middag op het Kasteelplein.
De markt op het Kasteelplein.
De vrijmarkt in het Valkenberg is nog rustig.
Intussen op het kasteel.
Het centrum van de aandacht.
Een deel van de muziek en de cadetten treden aan.
Genodigden.
Gevolgd door de sprekers.
De Nederlandse Vlag.
De Bredase Vlag.
Wat te denken van het weer?
Burgemeester Paul Depla.
Een cadet werd onwel. Ik kan me niet voorstellen dat het van de zon of de temperatuur was. Met moeite was het 10 graden.
Na de toespraken ben ik naar het Valkenberg gegaan.
Even kijken hoe het is op de vrijmarkt.
Ik heb er een boek gekocht.
Ik zag een boek met essays leggen van Hella S. Haasse.
De verkoopster wilde 1 euro.
Maar ik heb niet meer zoveel klein geld bij me.
Het meeste dat je betaalt, betaal je electronisch.
Met veel moeite kreeg ik 80 cent bij elkaar.
Dat was ook goed.
Hella S. Haasse, Lezen achter de letters.
Argusvlinder 