De Nieuwe Mark: de kaft

De foto’s die op de kaft van het boek moeten komen
heb ik een tijdje geleden al geselecteerd.
Nu het boek in elkaar gezet is en goed gedroogd is
kunnen de foto’s aangebracht worden.

 photo DSC_7566DeFotosopMaatGesnedenZoOngeveerMoetenZeOpDeKaftKomen.jpg

De foto’s heb ik op maat gemaakt. Ze zijn allemaal van of over de openingsfestiviteiten die op 30 juni / 1 juli 2007 plaatsvonden. Je ziet een beeld van de oude vissersschepen in de haven, een foto van Corrie Konings en een van Vader Abraham (beide tijdens hun optreden op het water in de nieuwe haven). De kleurigste foto is van een aankondiging van het openingsfeest. Hier liggen de foto’s nog los op de kaft. Zo ongeveer moeten ze komen.


 photo DSC_7567EvenPassenDeMalOmPotloodstrepenOpDeKaftTeKunnenZettenMetDeFotosErop.jpg

Even passen. Ik heb een mal gemaakt om zodadelijk op de kaft potloodstrepen te kunnen zetten om me te helpen de foto’s op de juiste plaats te plakken. Hierbij ga ik uit van het midden van het A4-tje en het midden van de kaft. Vandaar uit bepaal ik waar ik de steunstrepen ga zetten. Vervolgens snij ik uit dit papier gaten waardoor ik straks de potloodstrepen ga zetten.


 photo DSC_7568DeMalVoorDePositieVanDeFotosNuKunJePotloodstrepenTrekkenOpDeKaft.jpg

Hier zie je de mal met de gaten waardoor de strepen kunnen worden aangebracht.


 photo DSC_7570DePotloodStrepenOpHetBoekbindlinnen.jpg

De strepen staan op het boekbinderslinnen. De foto’s worden precies over de strepen geplakt. Dat is even opletten.


 photo DSC_7571DeeersteFotpGelijmd.jpg

De eerste foto is nu op de kaft gelijmd.


 photo DSC_7572NuOnderBezwaar.jpg

Nu kan het boek onder bezwaar zodat de lijm goed kan drogen en de foto’s continue goed aangedrukt worden. Niet te veel lijm gebruiken zodat het niet onder de foto’s wordt uitgedrukt. Tegelijk voldoende lijm om ook de randen goed te bevestigen. Hoe de foto’s zich in de tijd gaan gedragen weet ik niet. Met het in een boekenkast schuiven zal wel oppassen blijven.


The personal history of David Copperfield by Charles Dickens. Illustrated in colour by Frank Reynolds RI

Onlangs kocht ik deze versie van David Copperfield uit 1911.
Een groot boek waarvan de kaft niet zo mooi meer is,
maar waarin 21 platen zijn opgenomen,
in kleur, gemaakt door Frank Reynolds RI.

Die platen tonen een paar van de meest iconische figuren
uit de wereldliteratuur: Mr. Micawber, Mr. Dick, Steerforth,
Uriah Heep en Mr. Peggotty.

De uitgevers zijn Hodder & Stoughton (London, New York, Toronto).
De platen zijn gegraveerd en gedrukt door Henry Stone & Son Ltd, Banbury.
De drukker is T. and A Constable, printers to His Majesty.

Het is altijd leuk om te zien waar het boek vandaan komt.
In het boek zit een exlibris van JC Ebbinge Wubben.
Er is een persoon die JC Ebbinge Wubben heet en deze meneer
was directeur van Boijmans van Beuningen.

 photo DSC_7540KaftThePersonalHistoryOfDavidCopperfieldByCharlesDickensIllustratedInColourByFrankReynoldsRI.jpg

Dit is de kaft van The personal history of David Copperfield by Charles Dickens. Illustrated in colour by Frank Reynolds RI. Je ziet dat de kaft niet echt mooi meer is door verkleuring.


 photo DSC_7541Schutblad.jpg

De schutbladen voor en achter bestaan uit een tekening van Frank Reynolds.


 photo DSC_7542ExLibrisJCEbbingeWubbenVoorFons11-11-79GemaaktDoorJoanCollette.jpg

Dit is de exlibris die gemaakt is door de Nederlandse kunstenaar Joan Collette. Je ziet een aantal zuilen met daaronder een stuk muziek van JS Bach. Met pen is er op geschreven: Voor Fons 11-11-’79.


 photo DSC_7543FrankReynoldsRIMrMicawber.jpg

De eyeopener, frontispiece van het boek. We zien Mr. Micawber een van de meest geslaagde karakters van Dickens (naar mijn mening).


 photo DSC_7544toelichtingBijPlaten.jpg

Iedere kleurplaat is voorzien van een afdekkende en beschermende pagina van een soort vloeipapier met daarop de tekst die aanleiding gaf tot het onderwerp van de plaat. In dit geval Mr Micawber. De tekst luidt: ‘Mr. Micawber
A stoutish, middle-aged person, in a brown surtout and black tights and shoes, with no more hair upon his head (which was a large one, and very shining) than there is upon an egg. His clothes were shabby, but he had an imposing shirt-collar on. He carries a jaunty sort of stick, with a large pair of rusty tassels to it; and a quizzing-glass hung outside his coat, – for ornament, I afterwards found, as he very seldom looked through it, and couldn’t see anything when he did. Page 101.’


 photo DSC_7545DavidCopperfieldTitelpagina.jpg

De titelpagina van David Copperfield.


 photo DSC_7546MissBetseyTrotwood.jpg

Miss Betsey Trotwood. Pagina 8.


Miss Betsey Trotwood

My mother had a sure foreboding at the second glance, that it was Miss Betsey.
The setting sun was glowing on the strange lady, over the garden fence, and she came walking up to the door with a fell rigidity of figure and composure of countenance that could have belonged to nobody else.


 photo DSC_7547IObserve.jpg

I observe (de vrouw in de deur is Peggotty). Pagina 24.


 photo DSC_7548MrMurdstone.jpg

Mr. Murdstone. Pagina32.


 photo DSC_7549LittleEmlyAndI.jpg

Little Em’ly and I. Pagina 64.


 photo DSC_7550TheFriendlyWaiter.jpg

The friendly waiter. Pagina 96.


 photo DSC_7551MrsMicawberAndFamily.jpg

Mrs. Micawber and family. De teskst is ‘Mrs Micawber and family: A thin and faded lady, not all young, who was sitting in the parlour.’. Pagina 128.


 photo DSC_7552IReachCanterbury.jpg

I reach Canterbury. Pagina 160.


I reach Canterbury

I seemed to be sustained and led on by my fanciful picture of my mother in het youth, before I came into the world.
It always kept me company.
It was there, among the hops, when I lay down to sleep; it was with me on my waking in the morning; it went before me all day.
I have associated it, ever since, with the sunny street of Canterbury, dozing as it were in the hot light; and with the sight of its old houses and gateways, and the stately grey cathedral, with the rooks sailing round the towers.


 photo DSC_7553MrDickAnswersAQuestion.jpg

Mr. Dick answers a question. Pagina 192.


 photo DSC_7554MrDickAndHisKite.jpg

Mr. Dick and his kite. Pagina 224.


 photo DSC_7555TheEldestMissLarkins.jpg

The eldest miss Larkins. Pagina 256.


 photo DSC_7556Steerforth.jpg

Steerforth. De tekst is: ‘A handsome well-formed young man, dressed with a tastefull easy negligence.’. Pagina 288.


 photo DSC_7557MissMowcher.jpg

Miss Mowcher. Pagina 320.


 photo DSC_7558IFallIntoCaptivity.jpg

I fall into captivity. Pagina 352.


 photo DSC_7559MrMicawberInHisElement.jpg

Mr. Micawber in his element. Pagina 384.


I never saw a man so thoroughly enjoy himself amid the fragrance of lemon-peel and sugar, the odour of burning rum, and the steam of boiling water, as Mr. Micawber did that afternoon.
It was wonderful to see his face shining at us out of a thin cloud of these delicate fumes, as he stirred, and mixed, and tasted, and looked as if he were making, instead of punch, a fortune for his family, down to the latest posterity.


 photo DSC_7560MrPeggottyAndHam.jpg

Mr. Peggotty and Ham. Pagina 416.


 photo DSC_7561Agnes.jpg

Agnes. Pagina 448.


 photo DSC_7562UriahHeep.jpg

Uriah Heep. Pagina 480.


 photo DSC_7563TheWanderer.jpg

The wanderer. Pagina 512.


 photo DSC_7564TraddlesAndIVisitMrMicawber.jpg

Traddles and I visit Mr. Micawber.


 photo DSC_7565MrPeggotty.jpg

Mr. Peggotty. Pagina 560.


De Nieuwe Mark: Boeken helpen Boeken

 photo DSC_7515KapitaalbandAangebracht.jpg

Eerst heb ik kapitaalband aangebracht. Zowel aan de boven- als de onderkant. Geeft wel een mooi afgewerkt idee.


Vervolgens heb ik nog eens goed bekeken, ook bij andere boeken,
hoe ik de schutbladen nu precies moet gaan bevestigen aan de kaft.
Ik heb het boekblok rechtop op de rug geplaats
en flessen op de schutbladen om het boekblok op zijn plaats
te houden. Dan kan ik rustig zien wat waar gelijmd moet worden
en of de beetje ruime schutbladen niet te groot zijn.

 photo DSC_7516Eerst het boekblokEnDeSchutbladenGoedPositioneren.jpg


 photo DSC_7517DeFlessenHoudenHetBoekblokOmhoogTerwijlDeSchubladenGelijmdWorden.jpg

Daarna heb ik het rechter deel gelijmd en onder bezwaar gezet.


 photo DSC_7518BoekenHelpenBoeken-KaftenSchutbladenOnderBezwaar.jpg

Nu ook de andere kant ingelijmd en onder bezwaar is ontstaat er een soort ‘Boeken helpen Boeken’-situatie.


Nu moet het gaan drogen en dan kan ik de schutbladen
gaan gebruiken om mijn eigen foto’s van de aanleg
van de Nieuwe Haven in Breda, aan het boek en de kaft
toe te voegen.
Het boek is nog niet klaar!

Stand van zaken De Nieuwe Mark

Het boek is al weer wat verder.
Het boekblok is verder afgewerkt.
Zo is bijvoorbeeld het boekbindlinnen op maat gemaakt
en is het boekblok netjes afgewerkt.
Ook de kaft is af.
De twee moeten nu nog in elkaar gezet worden.
Het is wel warm waardoor de lijm heel snel droogt.

Zonder hulp van een instructeur, met alleen boeken en Youtube
kost het heel wat tijd om iedere keer de volgende stap te bepalen.
Soms moet je dan tussendoor even het een en ander
met andere materialen uitproberen.
Maar so far, so good.

 photo DSC_7513HetBoekbindlinnenOpMaatGemaakt.jpg

Het karton voor de platten en de rug liggen boven op de foto gereed. Onder ligt het boekbindlinnen met de mooie kant naar onder. Op het papier aan de binnenkant zijn de platten al afgetekend.


 photo DSC_7514HetGarenAanHetSchutbladGelijmd.jpg

Hier is het garen aan een kant al tegen het schutblad aan gelijmd. De kant van het schutblad dat nu zichtbaar is wordt straks tegen de binnenkiant van de kaft geplakt.


 photo WP_20150807_001EvenEenProeflapje.jpg

Door een inschattingsfout is het randje dat straks aan de binnenkant van de kaft komt aan de voorkant korten dan de onder- en bovenkant. Om er zeker van te zijn dat ik de hoeken mooi zou kunnen maken en dat dan de schutbladen het verschil wegwerken, heb ik met papier even de situatie nagebootst en een proeflapje gemaakt.


 photo WP_20150807_002EvenEenProeflapje.jpg

Maar zo te zien gaan de hoeken mooi worden.


 photo WP_20150807_003HetBoekblokEvenPassenInDeKaftDieNuGereedIs.jpg

Intussen ben ik vandaag zo ver gekomen dat ik het boekblok al los in de kaft kan leggen en kan gaan uitvinden hoe ik dat nu aan elkaar ga lijmen.


Vorderingen aan De Nieuwe Mark

De schutbladen zijn inmiddels op maat gesneden
en aan elkaar gelijmd.
Het linnen is geknipt zodat ik het op maat kan snijden.
De rug en de voor- en achterkant van de kaft zijn gesneden.

 photo DSC_7494PlattenEnRugGesneden.jpg

De platten (voor- en achterkant van de kaft) zijn gesneden uit karton. Die worden straks voorzien van boekbinderslinnen. Hier zie je de rug en een kant tegen het boekblok aan liggen.


 photo DSC_7496DubbelschutbladZachtBlauwOpBlauwBoekbinderslinnen.jpg

Ik ga dubbele schutbladen maken. Een zachtwit schutblad dat ik ga lijmen aan een zachtblauw schutblad. De blauwe schutbladen ga ik gebruiken om er mijn foto’s van de nieuwe haven in Breda op te plakken. Het witte papier is stevig en heeft een structuur zodat eventuele oneffenheden van het koord, dat met de katernen vernaaid is en aan de binnenkant van de platten wordt gelijmd (onder het schutblad), niet te zien zijn. Het donkerste blauw is het boekbinderlinnen dat de kaft gaat bekleden.


 photo DSC_7497SchutbladenOpMaatSnijden01.jpg

Dit is het zacht witte papier, handgeschept in Nepal.


 photo DSC_7497SchutbladenOpMaatSnijden02.jpg

Hier zie je de structuur van het papier.


 photo DSC_7498SchutbladenVerlijmen.jpg

Hier zijn de schutbladen verlijmd. Nu moeten ze nog drogen (de bobbels zullen dan verdwijnen) . Links zie je het lichtblauwe blad en rechts het witte. Het witte komt tegen de achterkaft. Er is nog zo’n set dat aan de voorkant van het boek komt. Ze liggen nu onder bezwaar te drogen.


De Nieuwe Mark inbinden

Gisteren nog een kleine stap verder gegaan.
De eindjes van de rood/witte koordjes
heb ik helemaal los gedraaid zodat ze straks makkelijk
en onzichtbaar aan de kaft kunnen worden bevestigd.
Ik hebb ook papier gekocht voor de schutbladeren
maar als het goed is komt dat later deze week binnen.
Dan kan ik weer verder.

 photo DSC_7492.jpg

 photo DSC_7492 Detail.jpg

In detail.


De Nieuwe Mark inbinden

De ingebonden edities van De Nieuwe Mark
zijn inmiddels gedroogd. Het gaas zit netjes vast.
De koordjes zijn ingekort tot op de lengte die ik wil hebben.
Ik kan nu de koordjes mooi met de kaft verbinden.

 photo DSC_7476LijmDroogKoordjesIngekort.jpg

De Nieuwe Mark.


Ik heb zelf tijdens de aanleg van de nieuwe haven in Breda
foto’s gemaakt. Zowel op het moment dat de parkeergarage
er nog was, tijdens de aanleg en bij de feestelijke opening.
Een aantal van die foto’s wil ik op de kaft en op de schutbladen
gaan verwerken.
De foto’s heb ik gisteren al laten afdrukken.

 photo DSC_7477LinksVoorafTijdensEnNaRechtsDeAchterkantVanDeKaft.jpg

Hier zie je twee series. Links een serie met van boven naar beneden een Vooraf…Tijdens…Gereed foto. Rechts staan de foto’s met details van de Hoge Brug. Die wil ik op de achterkant van de kaft.


 photo DSC_7478Trapkes.jpg

Activiteiten aan de Tolbrugstraat.


 photo DSC_7479NogTweePaginasLinksDeSloop.jpg

Nog twee pagina’s. Links foto’s van de sloop van het dak van de parkeergarage.


 photo DSC_7481DeVoorkantVanDeKaft.jpg

De vermoedelijke voorkant.


Werkman compositie

Soms krijg je het materiaal zo in je schoot geworpen.
Nou deels dan toch.
Ik heb op de Werkman tentoonstelling een paar kaarten gekocht.
Daar kan ik misschien een leuk boekje van maken.
Zeker als ik dat combineer mert een paar pogingen van mij
om druksels in elkaar te zetten.
Maar het Groninger Museum helpt mee.
Het geeft een museummagazine uit.
Daar zitten een paar hele mooie foto’s in van de
tentoonstelling en van werken van Werkman.
Op mooi papier en de kaft is mooi stevig.

Op dit moment levert dat de volgende compositie op.

 photo DSC_7474WerkmanCompositie.jpg

H.N. Werman, diverse werken.


De Nieuwe Mark inbinden

Vandaag de volgende stap gezet.
De delen van De Nieuwe Mark die ik heb,
zijn genaaid op mijn naaibankje.
Daar heb ik ze gisteren afgehaald zodat ik vandaag
de rug kan inlijmen.
Daarbij gebruik ik een workmate als pers.
Ik heb twee plankjes gezaagd een beetje langer
dan de bladen.
Daar heb ik aan een kant een A4-tje omgevouwen.
Dan plakt straks het boekblok in ieder geval niet aan het hout.
Het papier is eenvoudig weg te halen.
De (rood-witte) draden zitten er nog aan.
Later zal ik die kort knippen en de dan korte uiteinden
gebruiken om het boekblok extra stevig aan de kaft
vast te maken.
Even een paar foto’s.

 photo DSC_7471DeWorkmateEnAlHetMateriaalEnGereedschap.jpg

De workmate en al het gereedschap en materiaal: twee plankjes, papier, de ingenaaide edities van De Nieuwe Mark, gaas, boekbinderslijm, een kwast.


 photo DSC_7472IngeklemdTussen2PlankjesVolgendeKeerEerstRechtStoten.jpg

Ik had de bladen goed moeten aanstotem. Dan zouden alle voorkanten en achterkanten gelijk lopen. Nu is dat niet helemaal het geval. Maar het boekblok is niet zo breed (iets meer dan 1 centimeter) dus ik vermoed dat dit geen problemen gaat opleveren. Er staken nog een paar stukjes garen uit. Die heb ik een klein stukje tussen de katernen gedrukt. De lijm zal de rest doen.


 photo DSC_7473Tussen2PlankjesEnTweeVellenPapierIngeklemdLijmen.jpg

Eerste lijmbeurt.


 photo DSC_7475GaasBevestigenMetLijm.jpg

Na een korte periode zodat de lijm een beetje kan drogen heb ik het gaas geplaatst. Vervolgens nog eens goed ingelijmd. Dat zal morgen of overmorgen wel droog zijn.


De Nieuwe Mark vervangen door hortensia

Gisteren heb ik De Nieuwe Mark uit het naaibankje gehaald.
dan kan ik er vanmiddag aan verder werken.
Daarnaast is er nu ruimte om een hortensiebloem te drogen.

 photo DSC_7469DeNieuweMark.jpg

Hij zit al behoorlijk stevig in elkaar. Nu de rug plakken, voorzien van gaas en laten drogen. Intussen kan ik dan de kaft gaan voorbereiden.


 photo DSC_7470DeNieuweMarkVervangenDoorBloem.jpg

De hortensia past precies en kan hier ongestoord drogen.


‘Nieuwe’ verhalen ontdekt in werk Dickens

Veel mensen halen misschien hun schouders op maar dit was
vorige week groot nieuws voor mij.
Je verwacht dat alles al bekend is van een beroemd schrijver
als Charles Dickens, maar dat blijkt niet zo te zijn.

Charles Dickens was tussen 1859 en 1870 onder andere
redacteur van zeg maar een week- of maandblad met
de naam All the year around.
Het is bekend dat Dickens voordat hij beroemd werd
als schrijver journalist was en nog eerder stenograaf
bij het Britse parlement.
In de krant in die tijd verschenen journalistieke artikelen
maar ook veel vervolgverhalen.
Zo is Dickens in het vak van schrijver gerold.

 photo Charles Dickens.Credit RischgitzHulton Archive via Getty Images.jpg

Charles Dickens. Foto uit het Rischgitz/Hulton Archive via Getty Images.


Als redacteur van een tijdschrift schreef hij niet alles zelf.
Dat was ook niet het geval bij All the year around.
Maar wie schreef dan wel die artikelen?
Dat wisten we tot voor kort niet.

Vorig jaar september kocht Dr. Jeremy Parrott een versie van All the year around.
In de tekst stonden met de hand geschreven opmerkingen.
Dr. Parrot identificeerde die aantekeningen
als zijnde van de hand van Dickens zelf.

Zo zijn nu van zo’n 2500 bijdragen bekend geworden wie
de schrijvers zijn.
Tussen de schrijvers zijn Elizabeth Gaskell, Wilkie Collins
en Eliza Lynn Linton, de eerste vrouwelijke betaalde journalist in Engeland.

 photo Dickensrsquos bound copies of All the Year Round.jpg

De ingebonden versie van All the year around, de persoonlijke versie van Charles Dickens volgens Dr. Jeremy Parrott.


De vondst is inmiddels bevestigd door/op een jaarlijkse conferentie
met de naam ‘Research Society for Victorian Periodicals’.
De conferentie werd gehouden aan de Gentse Universiteit.

Ik heb deze wetenschap van:

Inbinden van De Nieuwe Mark

De Nieuwe Mark was een uitgave van de gemeente Breda
bij de voorbereiding en realisatie van de Nieuwe Haven
in de binnenstad van Breda.
Inmiddels is het een plaats voor vele evenementen, mooie
terrassen, veel restaurands en kroegen.

De edities van dit blad die ik heb gekregen van mijn ouders
ga ik inbinden op mijn eigen gemaakte naaibankje.
Gisteren heb ik de bladen op 7 koordjes vastgenaaid.

 photo DSC_7459DeNieuweMark14.jpg

Je begint met het meest recente nummer eerst zodat dit achteraan in je boek gaat komen. In mijn geval is dat nummer 14.


 photo DSC_7460DeNieuweMark01.jpg

Als dan alles goed gaat eindig je bij nummer 1. Ik ben tevreden over het resultaat.


Tilburg: soms gaat het mis. De letter ‘C’

Deze week weer gewerkt aan mijn ABCdarium.
De letter ‘C’ staat al een paar weken in mijn aandacht.
Vandaag het ‘computer’-gerelateerde onderwerp.
Zeg maar de verplichte oefening.
Maar deze week wilde het niet lukken.
Gelukkig begint de vakantie en zal het tot
midden september duren voordat ik de draad hiervan weer
kan oppakken.

 photo WP_20150715_001DeLetterCEnDeeersteSchets.jpg

De letters en een eerste schets van de afbeelding. Het onderwerp in computer. Ik heb de schets gemaakt naar een mainframe computer uit de jaren ’60/’70.


 photo WP_20150715_002.jpg

De letters even uitgeprobeerd.


 photo WP_20150715_003.jpg


 photo WP_20150715_004.jpg

Het ontwerp is denk ik te gedetailleerd. De maten van de letters C passen niet bij de grootte van de afbeelding. Er zitten ook te weinig overeenkomsten tussen de vormen.


Umberto Eco: het Nulnummer

Een nieuw boek van Umberto Eco verrast ons misschien niet zo
meer als toen wanneer ‘De naam van de roos verscheen’.
Toch is het boek ‘Het Nulnummer’ heel actueel en relevant
en echt niet alleen voor Italie.

 photo DSC_7405UmbertoEcoHetNulnummer.jpg

‘Het Nulnummer’ is niet zo’n heel lijvig boek maar bezit alle
ingredienten die Eco zo de moeite waard maken om te lezen.
Al was het alleen maar vanwege zijn lijstjes.
Hier een voorbeeld met Maltezer Pseudo-orders:

. geleid door Zijne Koninklijke Hoogheid prins Roberto Paterno II, Ayerbe Aragona, hertog van Perpignan, hoofd van het koninklijk huis van Aragon, troonpretendent van Aragon en de Balearen, Grootmeester van de Ordes van de Keten van Sint-Agatha van Paterno en van de koninklijke Kroon van de Balearen;
. een orde onder het kanselierschap van prins Peter van Griekenland en Denemarken;
. Peter II van Joegoslavie is beschermheer van een Franse orde;
. Peter van Griekenland en Denemarken is ook grootprior van een orde in New York;
. de orde van de Oecumenische Ridders van Malta met prins Enrico III Costantino di Vigo Lascari Aleramico Paleologo del Monferrato als keizerlijke en koninklijke beschermheer (volgens eigen zeggen erfgenaam van de troon van Byzantium en prins van Tessaglia);
. een Byzantijns protectoraat in het leven geroepen door prins Carol van Roemenie;
. een Groot Prioraat met Tonna-Barthet als de Grote Baljuw;
. het Prioraat van Rusland met grootmeester prins Andreas van Joegoslavie;
. een orde opgericht door baron De Choibert en Vittorio Busa, oftewel Viktor Timur II, Orthodox Metropolitaans Aartssbischop van Bialystok, patriarch van de westerse en oosterse diaspora, president van de republiek Danzig en van de democratische republiek Wit-Rusland, en Grote Khan van Tartarije en Mongelie;
. Internationaal Groot Prioraat onder leiding van het hoofd van het Keizerlijk Huis Leopardi Tomassini Parterno van Costantinopel, erfgenaam van het Oost-Romeinse rijk;
. Ordre Souverain Militaire de Saint-Jean de Jerusalem onder bescherming van Alessandro Licastro Grimaldi Lascaris Comnenos Ventimiglia, Grootmeester is markies Carlo Stivala de Flavigny.

Tussen neus en lippen door worden de laatste dagen van Mussolini
nog even doorgenomen,
en dat allemaal tegen de achtergrond van verborgen krachten
die hun best doen de Italiaanse samenleving te ondermijnen.
Eco wast de oren en de pen van journalisten, televisiemakers en
politicie.

Een heel mooi verhaal dat heel vlot leest.

Driehoeken

Pas geleden volgde ik op de de donateursdag van de Stichting Handboekbinden
de sessie met Tine Noreille.
Deze Belgische docent ‘Creatief boekbinden’ heeft een methode ontwikkeld
om beter papier en karton te kunnen snijden.
Centraal in die methode staan een goede roestvrijstalen lineaal
en goede rechte driehoeken (haakse hoek).
Via de Stichting Handboekbinden heb ik twee driehoeken gekocht
en die zijn gisteren bezorgd.
Het knopje op kleine driehoek heb ik er zelf opgezet (stukje stoelpoot).
Nu nog een grotere snijmat kopen en dan kan ik aan de slag.
De DVD van Tine Noreille bij de hand.

 photo DSC_7404SHBDriehoekenTineNoreille.jpg

Tilburg: de Letter ‘C’

 photo WP_20150708_007DeLetterC.jpg

Aan het eind van de avond maakte ik nog een ‘C’ in de inkt die nog op de glasplaat zat. Een vel papier erover en dit is de afdruk. Een sterrenstelsel met de letter ‘C’.


 photo WP_20150708_001eenCeeVanBloemen.jpg

Hier was ik vorige week aan begonnen. Nu is het een ‘Cee van bloemen’.


 photo WP_20150708_002SchetsVoorMonument.jpg

Om het bloempatroon te doorbreken ging ik nu op een andere manier om met de ronde vorm. Nu de meer kwetsbare kant. Letters ‘C’ zijn eigenlijk nauwelijks te stapelen. Ze hebben dan de neiging om te vallen. Een studie voor een monument voor de letter ‘C’. Een monument is immers wel het laatste wat kwetsbaar kan zijn.


 photo WP_20150708_004GrootMonumentVoorDeLetterC.jpg

Een groot monument voor de letter ‘C’.


 photo WP_20150708_005KleinMonumentVoorDeLetterC.jpg

Een monumentje voor de letter ‘C’.


 photo WP_20150708_006C2.jpg


Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur

Vorige week zondag ben ik op de fiets naar het
Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur geweest.
Pas heel kort voor de zondag kwam ik erachter dat dit museum bestaat.
Het is er al bijna 40 jaar!

 photo DSC_7351NederlandsDrukkerijMuseumEttenLeur.jpg

Omdat ik toen nog druk bezig was met de Amsterdamse Krulletter
besloot in onderweg foto’s te maken van grafische uitingen.
Die foto’s zitten tussen de foto’s van het museum door.

 photo DSC_7318Kast13ChineseKarakters.jpg

Het eerste wat ik zag toen ik de grote ruimte met de verschillende drukpersen binnenliep, was deze kast. Dit is kast 13 die het museum heeft overgenomen van een drukkeij. Ze bevatten Chinese karakters. Voor de 12.000 Chinese karakters zijn er dus ten minste 13 van dergelijke kasten nodig om alle karakters in op te slaan.


Er waren die zondagmiddag, vanwege het mooie weer waarschijnlijk,
niet veel bezoekers. Dus had ik geruime tijd beide medewerkers
van het museum ter beschikking voor de rondleiding.
Heel interessant en leuk.


 photo DSC_7319LinotypeZetmachine.jpg

Een linotype zetmachine. In plaats van met de hand, letter voor letter een zin samen te stellen, kon met dat met deze zetmachine veel sneller. Door het toetsenbord te gebruiken werden de matrijzen op volgorde gelegd. Inclusief spaties etc. Vervolgens werd daar, als de zin gereed was, vloeibaar lood tegenaan gespoten. Zo gauw dat een beetje afkoelt is de zin hard genoeg om uit de machine te nemen.


 photo DSC_7337 1883.jpg


 photo DSC_7320IntertypeRegelzetmachineMetLinks OpDeFotoDeLoodEenheid.jpg

Intertype regelzetmachine met links op de foto de loodeenheid. Daar wordt het lood constant op zo’n 270 graden gehouden.


 photo DSC_7321ToetsenbordVanDeIntertypeRegelzetMachine.jpg

Het toetsenbord van de Linotype zetmachine. Geen qwerty of azerty.


 photo DSC_7338JeWordtTochGraagMinstens60.jpg


 photo DSC_7322IntertypeRegelZetMachine.jpg

Intertype regelzetmachine.


 photo DSC_7323Degelpers.jpg

Degelpers. Gemaakt in 1920 in Brussel. Het mooie is dat alle persen nog werken!


 photo DSC_7339Liesbos.jpg


 photo DSC_7324CompleteDrukkerij.jpg

Een complete handdrukkerij.


 photo DSC_7325ZethaakVanDeHandzetter.jpg

Hier de zethaak. Hierin werden alle letters geplaatst door de handzetter.


 photo DSC_7340Drielindendreef.jpg


 photo DSC_7326DeTeDrukkenTekstIngebonden.jpg

De te drukken tekst in lood. Ingebonden.


 photo DSC_7341VrijWandelen.jpg


 photo DSC_7327DeTeDrukkenTekstInDePers.jpg

Hier zie je de te drukken tekst in de drukpers.


 photo DSC_7342 216.jpg


 photo DSC_7328OverzichtVanDeGroteHalMetDrukpersen.jpg

Een overzicht van de grote zaal met al de drukpersen.


 photo DSC_7343Gas.jpg


 photo DSC_7329OverzichtVanPersen.jpg


 photo DSC_7344BartEnGoofy.jpg


 photo DSC_7330Kast13MaakteIndruk.jpg

De Chinese karakters laten me niet los.

 photo DSC_7330Detail01.jpg

 photo DSC_7330Detail02.jpg


 photo DSC_7345Dakbedekkingen.jpg


De bovenverdieping wordt gebruikt voor tentoonstellingen.
Binnenkort begint er een nieuwe tentoonstelling dus
was de ruimte nu nog leeg.
Maar er zit ook een boekbindatelier en nog een paar
speciale hoekjes. Bijvoorbeeld over het vergulden.

 photo DSC_7331VoorbeeldenVanDeOvergangVanLoodNaarModernereDruktechniekenDeStem.jpg

Je ziet er bijvoorbeeld ook, aan de hand van een pagina van De Stem, de verschillende stadia die bedrijven zijn doorlopen van het werken met lood naar nieuwe druktechnieken.

De vrijwilligers van het museum hebben vaak
zelf in het drukkersvak gewerkt.
Sommige hebben bij De Stem gewerkt, andere bij het Brabants Nieuwsblad
of bij kleinere en/of industriele drukkerijen.
Dat merk je goed tijdens de rondleiding.
De mensen weten waar ze over praten en hebben veel leuke aneKdotes.


 photo DSC_7346VoesenekBV.jpg


 photo DSC_7332VoorbeeldVanEenSpringbinding.jpg

In het boekbindatelier lag een boek met een speciale binding: springrug. Het voordeel van deze rug is dat het boek op iedere pagina volledig vlak gelegd kan worden. Dat is wel handig bij bijvoorbeeld een kasboek.


 photo DSC_7347GEB.jpg


 photo DSC_7334EenVoorpaginaVanDagbladDeStem01.jpg

Dit is een voorbeeld van een voorpagina van De Stem. Helemaal met loden letters gezet.

 photo DSC_7334EenVoorpaginaVanDagbladDeStem02Detail.jpg


 photo DSC_7348SnackbarFoxie.jpg


 photo DSC_7336NederlandsDrukkerijMuseum.jpg

Het Nederlands Drukkerij Museum is ondergebracht in een voormalige boerderij. De wijk om de boerderij is helemaal ‘nieuw’.


Tijdens de rondleiding werden er twee afdrukken gemaakt.
De eerste is aan het begin van deze blog te zien.
De tweede is een prent van een 17e eeuwse drukkerswerkplaats.

 photo DSC_7350DrukkersWerkplaats17eeeuw.jpg


Het museum maakt zelf af en toe boekjes.
Een paar heb ik er gekocht en daar kom ik vast nog eens op terug.

 photo DSC_7351NederlandsDrukkerijMuseumEttenLeurSteentje.jpg

De letter ‘C’

Gisteravond, ondanks het warme weer toch bezig geweest
met mijn ABCDarium: de letter C.

 photo WP_20150701_001Proeflapjes.jpg

Eerst de letters uitgeprobeerd.


Ik liep al een paar weken rond met het idee van een bloem (vakantie).
Dat bleek heel redelijk te werken.

 photo WP_20150701_003BosBloemenOf1Bloem.jpg

Is het 1 bloem, een plant met bloemen of een bos bloemen?


 photo WP_20150701_004Bloem.jpg

Een bloempje. Zo een van Tante Terry en Nonkel Bob (Klein, klein Kleutertje).


 photo WP_20150701_005BloemInAanbouw.jpg

Er is nog een bloem in aanbouw. De letters werken goed met het papier dat weinig inkt opneemt waardoor al snel plekken ontstaan zonder inkt en onduidelijke afdrukken een soort silhouet vormen.


Sultans of Deccan India / De Sultans van de Deccan in India

The Metropolitan Museum Of Art in New York
heeft een grote tentoonstelling op dit moment over India.
Meer precies over de Deccan.

Wikipedia:
De naam “Dekan” of “Deccan” komt van het Sanskriet woord “dakshina”, wat “het zuiden” betekent.

Het Hoogland van Dekan of Deccan is grofweg het midden en zuiden
van India. Lange tijd hebben de lokale sultans daar de macht gehad.
Hun kunst en cultuur werd beinvloed door Perzie en in de
tentoonstelling in New York wordt daar uitgebreid aandacht aan besteed.
Als je in de gelegenheid bent: GAAN!.

Onlangs kocht ik In de US de prachtige catalogus van de
tentoonstelling. Een indrukwekkend boek.

 photo DSC_7312SultansOfDeccanIndia1500-1700OpulenceAndFantasy.jpg

Sultans of Deccan India, 1500 – 1700: Opulence and fantasy. Vaste gasten van mijn weblog staan niet verbaasd over de keuze van dit boek. De laatste twee vakanties in India waren in dit gebied.


 photo DSC_7313SultansOfDeccanIndia.jpg

 photo DSC_7314GolGumbaz.jpg

Zo is hier de Gol Gumbaz te zien.

 photo DSC_0166GolGumbaz.jpg

Dit is mijn foto uit 2012 van dit grafmonument.


 photo DSC_7316 01.jpg

Een van de deuren van de Bibi-Ka-Maqbara in Aurangabad.

 photo DSC_7316 02.jpg

Detail.

 photo DSC_0405BibiKaMaqbara.jpg

En dit is mijn foto uit 2012 van misschien wel dezelfde deur.


Naar aanleiding van deze tentoonstelling
las ik vorige week een blog over gemarmerd papier en het gebruik
ervan in de Indiase miniaturen.
De voorbeelden die werden gegeven had ik nog nooit gezien.

Eerst de tekst:

http://www.metmuseum.org/about-the-museum/museum-departments/curatorial-departments/islamic-art/ruminations/2015/marbled-paper

Marbleized paper, known as ebru, which translates to “the art of clouds” (“cloud” is ebr in Turkish and abri in Persian), has a long tradition in Turkey and came to be much favored for calligraphic work. The marbling used for the outer borders throughout this album is stunning in its variety of shapes and magnificent display of both organic and inorganic colors and bold rhythms. The patterns are the result of color floated on the marble bath (a viscous solution of carrageenan moss/algae) and then carefully transferred to the surface of the paper. Delicious and intense pink, orange, yellow, blue, and orange hues swirl and flow into and around each other to create blossoming flowers, traditional combed peacocks and getgels (a series of combed parallel lines bisected by another series of combed parallel lines that run in the opposite direction), and sprinkled and speckled stone.

What is it about marbling that has such a universal appeal? Perhaps part of its mystique is related to the indispensable and elemental role that water plays in the process of its formation, and the rhythmic beauty of the fluid dynamics in which the artist both participates and yields to in its random outcome.

Ebru masters enjoyed celebrated stature within the hierarchical framework of artists and craftsmen. For many centuries, artists in Persia, particularly those involved in the production of books, had enjoyed official patronage. This tradition also became established in Turkey and India, where artists and craftspeople set themselves up under the authority of sultans who provided a brilliant court and active encouragement; calligraphers, illuminators, painters, bookbinders, and gilders all contributed to the decoration of books. In the fifteenth and sixteenth centuries, the cities of Herat (Afghanistan) and Shiraz (Persia) exported manuscripts to Turkey and even India, where their painted albums enjoyed great popularity in the seventeenth century.

Whether simple or sophisticated, marbled paper—named as such because of its imitation of the vein sequence found in colored marble—has always been the product of great imagination and skill on the part of the marbler. Marbled papers find their way into many facets of the book arts—from the paper onto which graceful calligraphy will be penned and incorporated into a decorative border or inlay, to endpapers, end leaves, and paste-downs in bound manuscripts.

Handmade marbled papers are made one sheet at a time in the following manner: a bath of gum (usually tragacanth) or algae (carrageenan moss) is prepared, the colors for the pattern are sprinkled and dropped upon this mucilaginous dense surface, and patterns are made by combing or some other means of regularizing the design. The paper is then let down carefully into the marbling bath and the design is transferred.

In the Deccan, a particularly original form of marbling developed: pictures composed of mixed media that incorporated marbling and ink drawing, highly skilled, technical masterpieces utilizing positive and negative stencil methods that left the viewer amazed by their precision and inventiveness. A very rare technique with few examples known to exist today, these artistic curiosities continue to fascinate and bedazzle viewers. Take advantage of the rare opportunity to feast your eyes on a number of marbled images in the gorgeous exhibition

En een aantal voorbeelden van de tentoonstelling met gemarmerd papier
toon ik hier. Ik heb dergelijke werken nog nooit in het echt gezien.

 photo AsceticRidingANagIllustratedAlbumLeafMid-17thCenturyIndiaDeccanBijapur.jpg

Ascetic riding a nag. Illustrated album leaf. Mid 17th century. India, Deccan, Bijapur. Het gemarmerd papier als achtergrond.


 photo DervishSeatedInContemplationFolioOfIllustratedManuscriptMid-17thCenturyIndiaBijapur.jpg

Dervish seated in contemplation. Folio of illustrated manuscript. Mid 17th century. India, Bijapur. Het gemarmerd papier als kleding.


 photo ElephantTramplingAHorseIllustratedAlbumleafMid17thCenturyIndiaDeccanBijapur.jpg

Elephant trampling a horse. Illustrated album leaf. Mid 17th century. India, Deccan, Bijapur.


 photo EmaciatedHorseAndRiderIllustratedSingleWorkCa1625IndiaDeccanBijapur.jpg

Emaciated horse and rider. Illustrated single work. Circa 1625. India, Deccan, Bijapur.


 photo LadyCarryingAPeacockIllustratedAlbumLeafLate17thEarly18thCenturyIndiaDeccanProbablyHyderabad.jpg

Misschien wel het best geslaagde voorbeeld: Lady carrying a peacock. Illustrated album leaf, late 17th – early 18th century. India, Deccan, probably Hyderabad. Zowel de rand van het blad als de kleding van de centrale figuur in hetzelfde gemarmerde papier.


De Amsterdamse Krulletter

Al eerder besprak ik dit boek aan de hand van een artikel in de Volkskrant.
In het boek van Ramiro Espinoza en Rob Becker staan twee schilders
en hun productie centraal:

 photo DSC_7311RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletter.jpg

Ramiro Espinoza en Rob Becker: De Amsterdamse Krulletter. The Curly Letter of Amsterdam.


Visser was het zesde kind van huisschilder Joannes Augustinus Visser en Susanna Peters. Hij wilde graag naar de kunstacademie, maar de financiele beperkingen van een gezin met zestien kinderen hielden in dat hij op twaalfjarige leeftijd in de zaak van zijn vader moest werken. In 1941 vond hij dat hij daar genoeg had opgestoken en besloot voor zichzelf te beginnen met een schildersbedrijf, gevestigd op de Da Costakade 134. Deze nieuwe zaak was een succes, met in drukke perioden niet minder dan vierentwintig werknemers. Letters schilderen was Vissers grote liefde, maar omdat deze activiteit niet genoeg inkomsten genereerde, deed het bedrijf voornamelijk in huisschilderwerk. De grootste klant was de Amstelbrouwerij, die de raamdecoratie bekostigde van cafes die hun bier verkochten – een indertijd veel voorkomende praktijk. … Het zijn de ramen van deze cafes waar we voor het eerst de knap geschilderde cursieve letters kunnen aantreffen, op foto’s uit de vroege jaren vijftig.

De ‘opvolger’ van Jan Willem (Wim) Joseph Visser (1911 – 1987)
was Leonardus (Leo) Petrus Beukeboom (1943).

Leo Beukeboom omschrijft zichzelf als allergisch voor hierarchische structuren; hij heeft altijd genoten van de vrijheid en onafhankelijkheid van de kleine zelfstandige. Hij heeft nooit assistenten of leerlingen in dienst gehad (met uitzondering van Marly, een jong meisje dat op een boot op de Amstel woonde en hem een paar maanden heeft geholpen). … Beukeboom heeft zichzelf nooit gezien als kunstenaar, maar als een goed ambachtsman die eer met zijn werk inlegde. Zijn werkrelatie met Heineken heeft voortgeduurd tot 1989. Toen is het bedrijf gestopt met het gratis aanbieden van raambeschilderingen aan cafes – een zware slag voor Beukebooms carriere.

 photo DSC_7310RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletterTheCurlyLetterOfAmsterdam.jpg

Los van de geschiedenis die in het boek wordt vastgelegd
is de analyse van de bronnen van het schrift en het vastleggen
van het schrift in het boek, het belangrijkste onderdeel.

 photo DSC_7317RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletter.jpg

De Amsterdamse Krulletter is verschenen in een oplage van 1000 stuks. Als onderdeel van het boek heeft Ramiro Espinoza een model opgenomen van het alfabet met hoofdletters (kapitalen), kleine letters (onderkast) en cijfers onder het motto ‘Alcohol is je grootste vijand. Heb je vijanden lief’.


 photo DSC_7317RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletterAlcoholIsJeGrootsteVijandHebJeVijandenLief.jpg

Detail van het letter- en cijfermodel.


Daarnaast bevat het boek een grote serie foto’s
waarmee de nu nog bestaande raamdecoraties worden gedocumenteerd.
Niet alleen in Amsterdam maar ook in Maastricht en Gent.
De foto’s zijn het werk van Rob Becker.