Breda, Markendaalseweg. Geen idee waarom al deze buizen dwars op het water liggen.
Het lijkt alsof de buizen nergens op ‘aangesloten’ zijn. Of ze gebruikt worden om de metalen wanden uit elkaar te houden. Maar ik heb geen idee.
Auteursarchief: Argusvlinder
Neo Rauch (2)
De tentoonstelling in De Fundatie in Zwolle toont veel
recent werk van Neo Rauch. De ronde werken die je in dit
bericht ziet zijn ouder.
Misschien nog mysterieuzer.
Neo Rauch, Saum, 1993. Olieverf op papier.
Neo Rauch, Ufer, 1993. Olieverf op papier.
Neo Rauch, Lot, 1993. Olieverf op papier.
Neo Rauch, Plazenta, 1993. Olieverf op papier.
Neo Rauch, Plan, 1994. Olieverf en collage op papier.
Neo Rauch, Dock, 1994. Olieverf op papier op doek.
Fundatie – geen Rauch
Naast de schilderijen van Neo Rauch heb ik nog
een paar foto’s gemaakt.
Dit werk vind ik schitterend: Franz Marc, De schepping van de paarden, 1913, Gouache en aquarel op papier.
Van Lynn Chadwick was nog niet zo lang geleden een tentoonstelling in Museum de Fundatie. Misschien zijn ze deze ‘Leeuw’ (1961) vergeten mee terug te nemen.
Zwolle.
Vincent van Gogh, Weesman met hoge hoed, 1882. Krijt en potlood op papier.
Vincent van Gogh, De molen ‘Le Blute-Fin’, 1886. Olieverf op doek.
Je ziet niet vaak werk van Turner in Nederland. Joseph Mallord William Turner, Wolken en water, circa 1840. Olieverf op doek.
Weer wat verder met de cursus
Vandaag ben ik vertrokken met mijn ontwerp en een plaatje messing. Idee is om het ontwerp te krassen in de messing en een eerste stuk uitzagen. Voor de volgende stukken moet ik eerst een gaatje boren per gebied.
Dit is mijn nieuwe werkplek.
De eerste lijnstukken heb ik gekrast. De eerste golven met een pen aangegeven. Vooral om de verhoudingen in de gaten te houden.
Gekrast.
Volledig gekrast.
Eerste stuk gezaagd.
Ewa Maria Wagner
Ewa Maria Wagner schrijft met een onderkoelde humor
sinds kort in het NRC.
De stukken zijn leuk dus waarom plaats ik er een
op mijn blog.
Misschien een idee om het volgende stuk eens te lezen.
Dit verscheen 6 oktober.
Zo zit het er uit.
Nu leesbaar:
Wagner over muziek, NRC.
Opgelost
Er is een nieuwe kast geplaatst in de Cingelstraat in Breda.
Neo Rauch (1)
Vorige week bezocht ik de tentoonstelling (De Mitte) van
recent werk van Neo Rauch in Zwolle. Het viel niet mee.
Rauch is geboren in 1960 in de DDR. Ik wil dit werk gebruiken als illustratie van de zaken waar je mee te maken krijgt. Neo Rauch, Die Wurzel, 2020. Olieverf op doek. Hieronder stip ik een paar details aan. Misschien is wel het belangrijkste de samenhang van de dingen die je ziet op een werk van Rauch. Wat gebeurt er?
Mannen met (bakke)baarden is een terugkerend element. Ze staan bijna op ieder werk. Net als de mannen hebben ook de vrouwen maar weinig eigen karakter.
Wat is dit voor een figuur: een mens, een dier, satan?
Tollen, hier mensen op een tol. Zoeken naar evenwicht maar ook puur als spel.
Wat is deze surrealistische vorm, om nog maar niet te spreken van de vrouw die er in klimt?
Een industrieel en (blijkt later) ambachtelijk element. Dat is niet alles. Het werk van Rauch zit vol voorwerpen die vragen oproepen maar de antwoorden heb ik nog niet gevonden.
Neo Rauch, Die Loge, 2020. Olieverf op doek. (tollen, een vreemd dier)
Neo Rauch, Sperre, 2018. Olieverf op doek. (tekst, andreaskruis, tentakels, giraf, slangmens, vlaggen)
Neo Rauch, Der Parlamentär, 2020. Olieverf op doek. (vlag, uniform, vreemde ‘meubels’)
De meubels in de meubelmakerij hebben wel wat van de slappe horloges van Dali. We zien ze steeds opnieuw terug. Neo Rauch, Die Möbelwerkstatt, 2020. Olieverf op doek.
Neo Rauch, Das Geschick, 2020. Olieverf op doek.
Neo Rauch, Der Türmer, 2019. Olieverf op doek.
Neo Rauch, Kap, 2018. Olieverf op doek.
Het is zeker anders, het werk van Rauch.
Veel werk is te zien van gallerie David Zwirner.
Soms lijkt het wel een verkooptentoonstelling van hen.
Dat is niet echt een aanbeveling in mijn ogen.
Er volgt binnenkort nog meer.
Geen kip te zien
Niet op de foto’s maar er zit wel scharrelkip
in de soep van de week.
Niet alle groente eindigden in de soep. De uien die ik zelf klaar gelegd had gingen terug in de voorraad. Dat werd te veel. Ook de grote prei is niet de soep in gegaan. Wel de foelie, nog niet eerder mee gekookt.
Een heerlijk ontbijt!
Klimaat Expo ’22 (2)
Op de Expo waren ook een aantal video kunstwerken te zien.
In mijn overzicht zie je er twee.
Beide hebben een eenvoudige maar heel krachtige boodschap.
Barbara van der Wiel, Sweeping back the sea. Film, 51 sec. Heel krachtig idee, helder verbeeld.
De volgendevideo is niet alleen sterk maar is ook nog eg
mooi van kleur. Daarom laat ik er vier foto’s van zien.
Henriette Houtsma, Mijn gedicht. Film 1 minuut en 12 secondes.
Dit werk was eerder te zien hier maar dit is een andere foto. Aukje Reitsma, De grote overstroming. Sjabloondruk op papier.
Wilma Keizer, Flowery meadow VI. Olieverf op linnen.
An Kieft, Ode aan de aarde. Vierluik, acrylverf en zijdevloei op doek. (hiervoor geldt hetzelfde: was eerder te zien maar andere foto)
Alles bij elkaar een heel leuke tentoonstelling en de omgeving
is bijzonder.
Deze foto’s zijn allemaal gemaakt in het Academiehuis / Sint-Michaëlskerk
in Zwolle. Veel tijd heb ik niet aan het gebouw besteed maar de
volgende twee foto’s geven een idee.
Zwolle. Plafond in de Sint-Michaëlskerk.
Zwolle, Academiehuis, consistorie.
Klimaat Expo ’22 in Zwolle (1)
Afgelopen zondag ging ik naar de Klimaat Expo ’22,
vooral om Kelpie te zien.
Ik had het werk van Lisanne van Brakel in haar werkplaats
in de FutureDome in Breda gezien maar wilde het ook zien
op de expositie.
Daar was nog meer mooi werk te zien.
Een selectie,
Lisanne van Brakel, Kelpie, gemaakt met diverse materialen: hout, kippengaas, een watervoetpomp en een afdekzeil. Hij lijkt door de grote en hoge ruimte van de kerk kleiner. Gezichtsbedrog.
Miriam Meulepas, Untill we ourselves melt away. Siliconen.
Rafael Martig, Mijn stem. Stempotlood op een rol van 10 meter papier. Houder van hout. Drie fragmenten.
Huibert Pouw, To be or not to be. Reddingsboei (Solas), kunststof en perspex.
Allard Boterenbrood, Once Ice. Glas, smeltwater, giclée prints op papier.
Rob Logister, Tulipa metallica. Staal.
Vol humor en ernst. Tineke Bruijnzeels, Silence. 1001 pingpongballetjes op metalen pootjes.
Ellis Schrauwen, Plastic fles. Olieverf op linnen.
René Heeres, On the origins of species V. Inkt en pastel op papier.
De catalogus kocht ik later die middag in Museum de Fundatie.
Cursus
Een tijd terug liet ik al een doos met allerlei voorwerpen zien.
Een startpakket voor een cursus hobby edelsmeden.
De cursus bevat een aantal zaken waar ik naar op zoek was:
informatie over gereedschap, wanneer wat te gebruiken en hoe.
Die technieken daar kan ik me nu in trainen.
Tot nu toe zagen en vijlen. Straks nog veel meer.
Mijn eerste zaag- en vijlresultaten. Het onderste ronde voorwerp moet nog gevijld worden. Intussen is ons gevraagd een ontwerp te maken rond het thema ‘on the road’ en ‘sweetheart brooch’. Ik neem dat thema ruim op. Dat kun je zien in onderstaande schetsen.
During the course of the war, servicemen leaving home for the front line had to say goodbye to those they loved, and often left gifts and keepsakes for those they’d be missing. One popular gift was a small brooch depicting the service crest or regimental badge of the soldier in question. This gift was intend for soldiers to show that their home and their families would be in their hearts during their absence. The name ‘sweetheart’ can be misleading here, as it suggests that the item was only given to those in intimate relationships, but this isn’t the case. The sweetheart brooch was given to anyone the soldier would be leaving behind; therefore this could be their wife, parents, and even children. If it was given to a wife or a girlfriend, it was worn by that woman as a symbol of their pride and regard for their soldier.
Afgelopen zondag, onderweg naar en in Zwolle, voor de tentoonstelling Klimaat Expo ’22 en Neo Rauch in Museum de Fundatie, heb ik de eerste schetsen in een notitieboekje gemaakt.
Links een soort van definitief ontwerp, rechts zijn de golven uitgebreid met een boot maar dit is nog een tussenmoment.
Stralend!
Breda, Grote Markt.
Je hoeft niet te vragen wat het seizoen is
Vanochtend op een tafeltje van een van de terrassen in Breda.
Weer een boek?
Met enige regelmaat koop ik boeken.
Als het kan ook nieuw margedrukwerk.
Meestal laat ik die boeken hier zien nadat ik er op
zijn minst iets in gelezen heb. In dit geval is dat
nog niet het geval maar de boeken van Factortum Pers
zijn steeds zo mooi ingebonden dat ik die graag laat zien.
Dit is het boek ‘Er is een tijd’. Het is uitgegeven door Factorum Pers, gebonden door Geert de Koning en heeft een inleiding gespreven door Marcel Möring.
Zo mooi kan ik geen boeken inbinden, zeker niet in een reeks.
Enkele fragmenten uit het bekende bijbelboek Prediker. Prediker is een scherp waarnemer en brengt treffend onder woorden wat hij om zich heen ziet. Hij filosofeert over het leven. Van hem komt ook de uitspraak: ‘Er is niets nieuws onder de zon’. Het verkopen laat ik graag over aan Factotum Pers. Ik begrijp dat deze uitvoering nog verkrijgbaar is.
Energiebezuinigen: ook moeilijk voor de overheid
Het voorbeeld hieronder is niet het ergste, je merkt dat
bij veel bedrijven en overheden de ernst van de energiesituatie
nog niet is doorgedrongen.
Alles wat we bezuinigen hoef je niet in te kopen, is niet
belachelijk duur en maakt het Poetin moeilijker zijn
plannen door te zetten.
Deze foto maakte ik een half uur geleden. Dit is de rechtbank in Breda. Een zee van licht. Je kunt raden hoe de verwarming er voor staat. Er was niemand aan het werk, er werd geen recht gesproken. Dit is het ministerie van justitie. Dit kan beter, de overheid moet het voorbeeld zijn.
Kelpie op de Klimaat Expo ’22
Vandaag ging ik naar Zwolle.
Een tijd terug zag ik bij een collegahuurder van de FutureDome
haar kunstproject Kelpie. Vandaag is Kelpie te zien op de
Klimaat Expo ’22. Daar ben ik als eerste naar gaan kijken.
Daarna bezocht ik de tentoonstelling van Neo Rauch in
Museum de Fundatie.
De volledige verslagen volgen later.
Nu een eerste indruk.
Lisanne van Brakel, Kelpie, diverse materialen: hout, kippengaas, watervoetpomp en afdekzeil. Detail van de kop. Het beeld komt goed tot zijn recht tussen de werken van alle klimaatverontruste kunstenaars.
Maar beginnen bij het begin. Het is fris maar met veel zon.
In een van de winkelstraten kom ik de oude gaper tegen.
Als je weet dat ook Herman Brood uit Zwolle kwam dan sta je niet te kijken van een paar bijzondere figuren zoals deze Glazen Engel, mooi in de zon. Een beeld van glas van Herman Lamers.
Er waren best veel werken op de Klimaat Expo die indruk maakten. Sommige mensen zien een halfvol glas maar er zijn er ook die denken dat het half vol is: An Kieft, Ode aan de Aarde. Vierluik, acrylverf en zijdevloei op doek.
Minder optimistisch is Aukje Reitsma, De grote overstroming. Sjabloondruk op papier. Ik vind die techniek zo fantastisch!
Museum de Fundatie.
Dit kan geen toeval zijn!
Het eind van de zomer werd voor mij ingezet door een workshop
gegeven door Sophia Hendrikx: Monsters en zeemeerminnen.
Een middag over boeken over vreemde wezens en dieren in
oude boeken. Een van de ‘gasten’ was ‘Clara’.
Tweede gelegenheid was een workshop door Marieke van Delft met
daarin onder andere aandacht voor de insekten bij Maria Sibylla Merian.
Beide gebeurtenissen in de Artis Bibliotheek in Amsterdam.
Deze posters heb ik al op meerdere plaatsen in de stad gezien in bushokjes: het Rijksmuseum, Clara en onderkruipsels.
Vervolgens ging ik nog net op tijd naar de tentoonstelling in
het Huis van het Boek in Den Haag voor de tentoonstelling ‘Boekenzoo’.
Met natuurlijk als speciale gast: ‘Clara’.
Dan het hele najaar ‘Clara en onderkruipsels’. Je zou bijna denken dat het een samenzwering is van de curatoren van Allard Pierson, Huis van het Boek en Rijksmuseum. Maar ik ben geen complotdenker. Dus binnenkort ga ik zeker naar Amsterdam om ook de interpretatie van het Rijksmuseumte zien. Met Clara, de monsters, de insecten van Maria en alle dieren van de Boekenzoo.
Tijdelijke reparatie?
Misschien is het een idee om in een uitgaansgebied dit soort voorzieningen in de grond weg te werken? Breda, Cinelstraat, hoek Schoolstraat.
Soep van de week
Het soepseizoen is weer begonnen (eigenlijk duurt dat het hele jaar). Met deze ingredienten is het niet moeilijk te raden wat het wordt.
Het is weer heerlijk. De geheimen van deze keer: 1. geen vruchtvlees van de sinasappel in de soep (er zaten hele kleine pitjes in de vrucht en bij het uitpersen raakten die tussen het vruchtvlees), 2. gerookte zalm (superlekker) en 3. een theelepeltje ras el hanout.
Niet betreden
Dat is voor het eerst dat ik dergelijke waarschuwingsbordjes zie. Hopelijk helpen ze want het gras is flink beschadigd door Breda Barst.
Argusvlinder 