De zon was al fel zo rond 8 uur in de morgen.
Dat levert schaduwfoto’s op.
Breda, Molenstraat. Nieuwe goten en verf.
Breda, St. Annastraat.
Breda, Catharinastraat – Reigerstraat.
Breda, Kasteelplein.
Het probleem met ‘complotdenkers’ is dat die mensen maar heel
weinig denken. Ze geloven in soms eeuwenoude leugens (racisme),
recent zijn flamingodansers populair (covid) en er zijn er ook
die geloven in de steekpenningen van buitenlandse mogendheden
(extreem rechts).
Daarom is dit een foto met voer voor complotgelovigen.
Breda, de Oude Haven.
De nieuwste aanwinst van de Blind Walls Gallery betreft
inderdaad een portret van Jacob Campo Weyerman.
Artikeltje in BN De Stem van vandaag van de hand van Palko Peeters met een foto van Edwin Wiekens van het werk van Klaas Lageweg. Het portret is van schrijver Jacob Campo Weyerman. Waarom het zinvol is realisme te combineren met pixel art (?) vertelt dit niet.
…moet je creatief worden met het bewaren van je gereedschap.
Deze week ben ik begonnen met het leeghalen van mijn werkplaats
in de FutureDome in Breda en om mijn boekbindgereedschap,
materialen en machines naar huis te verplaatsen.
Het is woekeren met ruimte.
De blokpers en de boekenpers hebben een nieuw plaatsje gevonden onder de kapstok.
Het viel me op dat de stenen, de keet en de afrastering op
het Kasteelplein in de buurt van de Vrijheidsboom
allemaal weg zijn.
Dat deed vermoeden dat de boom gereed is.
Dat bleek ook zo.
De vrijheidsboom ligt vlak naast het Artikel 1-monument. Het is een werk van Jennifer Tee. De grond is geëgaliseerd en de stukken zand zijn denk ik ingezaaid met graszaad.
De boom heeft veel meer takken gekregen dan in het begin.
De boom heeft ook al bewoners. De vogels gaan natuurlijk op de graszaden af.
Ik maak niet graag reclame maar ik vind de stenen mooi geworden.
Deze week liep ik door ’t Sas, en zag deze nieuwe muurschildering. Volgens mij werd er nog aan gewerkt.
De afbeelding doet me aan deze houtgravure denken. Het is een afbeelding van Jacob Campo Weijerman. Een satirisch schrijver uit Breda. Maar of het werk in Breda daar op gebaseerd is weet ik niet want op internet kan ik er nog niets over vinden. Binnenkort meer op Blind Walls Gallery?
Klaas Lageweg is de maker. Daar is geen onduidelijkheid over.
Al voor 11:00 uur waren mensen zich aan het voorbereiden
op het Kasteelplein en kwamen toeschouwers om of het
Kasteel van Breda te bezoeken of de historische optocht
te zien vertrekken.
Ik maakte foto’s van de voorbereiding en het begin van de optocht.
Een grote groep middeleeuwers, te paard of te voet, verzamelden zich op het plein. Onder de bomen of in de zon.
De bisschop had er zin in.
In de optocht werd een kroon plechtig meegedragen. Het verhaal achter de optocht bleef me onduidelijk maar de kleding en accessoires maken voor mij al een boeiend verhaal.
Met eigen muziek.
Na de groepsfoto kan de stoet opgesteld worden en kan de optocht beginnen.
Of piercings in de onderlip middeleeuws zijn weet ik niet?
Het edel en niet-edel voetvolk.
Compleet met huisdier.
Het is niet vaak dat ik iets lees in BN De Stem dat de moeite van herhalen waard is maar de column van Edine Wijnands van gisteren is dat wel. In een stad zonder wethouder van Cultuur (!) en twee wethouders voor NAC is het slecht toeven. In deze stad met zogenaamd Europese ambities (?) zijn kunst en cultuur vieze woorden geworden.
De foto’s zijn al van gisteren maar ze zijn nog actueel.
In het kader van de Vuelta die later dit jaar door
Breda rijdt, zijn aan het hek van het Valkenberg
afbeeldingen van kunstwerken uit het Prado te zien.
Dit is de achterkant van de borden.
De andere kant toont kunstwerken, hier twee narren.
Een van de narren heeft als artiestennaam: Barbarossa.
Er is een hele reeks kunstwerken te zien. De twee narren heb ik even opgezocht. Dit is een werk van Diego Velázques, Buffoon Barbarossa, Don Cristobal de Castañeda y Pernia, 1636. De naam mag er zijn.
De andere nar is gemaakt door Antonis Mor: Perejón, Buffoon to the Count of Benavente and the Duke of Alba, 1559 – 1561. Oil on Canvas. Dit portret spreekt mij het meest aan.
Al een paar weken, stapje voor stapje, ben ik bezig
met het opruimen van mijn werkplaats in de FutureDome
in Breda.
Dit voormalige koepelgevangeniscomplex met rechtbank
wordt verkocht en onzeker is of en hoe de huidige
huurders daar in de toekomst nog een plaats hebben.
Natuurlijk kun je dan wachten en zien hoe de ontwikkelingen
zich gaan ontrollen maar ik heb besloten het initiatief
in eigen hand te houden.
Vandaag ben ik er nog even geweest om de houten tafel
uit elkaar te halen zodat die binnenkort met de
andere grote stukken kan verhuizen.
Hier staat de tafel nog. Je ziet (en dat was al eerder te zien) dat mijn werkplaats niet enorm groot is maar hij is precies goed voor mij. Vanaf het begin dat er ruimtes in de verhuur gingen heb ik met eel plezier gebruik gemaakt van de ruimte en de faciliteiten.
De tafels en het gereedschap gaan in opslag. Maar zien of we die de komende jaren nog eegens kunnen inzetten en anders dan zal ik ze uiteindelijk wel verkopen.
De tafel hinkt al op een kant. Het was niet veel werk om de tafel uit elkaar te halen. De spullen op de tafel en op de plank tussen de poten hielden de tafel mee op zijn plaats.
Het is al een kale boel en lijkt al heel wat leger dan toen hij nog vol in gebruik was. Maar schijn bedriegt. De verhuis moet nog beginnen.
Gisteravond was men al druk in de weer met het opruimen
van dranghekken in het centrum van de stad.
Maar de Grote Markt van Breda was ook vanochtend het
toneel van opruimactiviteiten.
Daar kwam veel, heel veel zwaar verkeer bij kijken en
die waren niet electrisch aangedreven.
Breda, Grote Markt.
Dit podium dat voor het Stadhuis stond, was al bijna weg.
Dit soort vrachtwagens kom je liever niet tegen in de binnenstad.
Ook het podium van Grote Markt-Zuid moest er aan geloven.
Draai je om en er waren al weer nieuwe vrachtauto’s of vorkheftrucks.
De EHBO-voorziening was al helemaal weg en de overige opslag nam snel af op het Kasteelplein. Grote kans dat nu in Breda niet meer te zien is dat afgelopen weekend er een stad vol jazz was.
‘Foundations of black’ zijn eigenlijk uitprobeersels.
Mooie uitprobeersels dat moet gezegd worden.
Maar ze vormen de aanloop naar een werk dat te zien is in Breda.
Helaas zijn de probeersels spannender en mooier dan het eindproduct:
Guernica de la ecologia.
Laat ik het netjes zeggen: de naam van het werk is niet zo geslaagd en het
werk zelf is mooi maar verbeeld nauwelijks ‘het einde van de
ecologie zoals wij dat kennen’.
Maar oordeel zelf (het liefst door zelf te gaan kijken natuurlijk.
Foundations of black, de toelichting.
Het werk bestaat uit 6 ‘doeken’.
Ze paste niet per drie helemaal op een foto,
maar zo werden ze wel een soort van drieluiken.
Dan het werk waar het om begonnen is:
Claudy Jongstra, Guernica de la ecologia, 2021. Het bestaat uit: Drentse heidewol, Merino wol, Ruwe zijde, Tule. Te zien in de Grote Kerk van Breda.
Afgelopen donderdag is de binnenstad van Breda weer overgenomen door het Jazz festival. Deze foto maakte ik rond 19:00 uur en de zon ging al af en toe even weg. Het is ook mijn eerste blogbericht dat ik helemaal maak met mijn nieuwe laptop/tablet inclusief een cloudoplossing en de meest recente versie van de fotobewerkingssoftware. Dat kan nu allemaal vanuit de luie stoel. Breda, Reigerstraat.
Wellicht is deze kraam op de verkeerde plaats gaan staan?
Het Jazz festival is vandaag meer een horecafestival dan een muziekfestival. Dit is het Spanjaardsgat. Er is veel muziek te horen die niets met jazz te maken heeft. Alleen hier en daar nog ‘Oude stijl jazz’ en dan wordt daar heel vaak de eenvoudigste muziekkeuze gemaakt (Hello Dolly). Maar het is er gezellig en druk. Het weer is okay.
Het voordeel van in de binnenstad wonen is dat je er ook zo vroeg bij kunt zijn dat het nog erg rustig is. Dit is dezelfde Reigerstraat maar nu met zon en zonder de jazzliefhebbers.
Op de Grote Markt was er gisteren geen weekmarkt. Ik ga zo dadelijk nog even het festival bezoeken.