Kleine Soenda eilanden 09: Tetebatu (wevers en dansen)

In de autootjes naar het weversdorp.
Daar werd eerst een Indonesische maaltijd geserveerd.
Weer heerlijk!
Het eten is tot nog toe steeds erg lekker.
Dan volgt een ingekorte tocht door het dorp (tijdsgebrek) en gaan we naar de dansvoorstelling.





Het marcheren van de kinderen mag niet onbelicht blijven.
Op 17 augustus, over twee dagen, viert men in Indonesie
de bevrijding van Nederland.
In dat kader wordt er een wedstrijd gehouden in marcheren.
Op de dagen in aanloop van het feest, moet er veel geoefend worden.
De scholen vormen een belangrijke schakel in dit gebeuren.
Groepen van tussen 15-20 kinderen marcheren door de straat
onder leiding van een kind met een voetbalfluitje.
De leider bepaalt ritme, figuur ed.
De kinderen kijken allemaal bijzonder serieus,
sommige willen zwaaien naar ons maar worden gecorrigeerd.
Na de oefening is het ontspannener en wordt er veel gezwaaid en gelachen.





Zo kan het ook.



Garens kleuren.







Van de dans hebben we niet veel gezien.
Heel vaak is dit een genante vertoning.
Zo ook hier:
de gids kiest de voorstelling, de buitenlanders worden met muziek opgehaald,
krijgen een speciale plaats, worden gevraagd mee te dansen
en worden daarna ook weer uitgeleide gedaan.
Niet mijn ding.
We zijn over de hoofdstraat gewandeld.
Zijn op een rand van een brug gaan zitten en
Indonesie komt dan letterlijk naar je toe.
Mensen spreken je aan, willen op de foto ed.
Je kunt rustig de winkels en huizen bekijken, prima.









Tabak wegen.










Toeschouwers van de dans.

Sinterklaas in Breda

De Sint is met zijn Pieten ook in Breda.
Vandaag bezocht de goedheilig man onder andere Tuinzigt en Westerpark.
Daarvan heb ik de volgende foto’s gemaakt.

Ik begon met een foto van het mooie weer.



Dan volgt de stoet.















Brand!

Vannacht waren we weer getuigen van een brandin de Bredase binnenstad.Deze keer mochten we van de politie niet door de Veemarktstraat.Grote rookwolken kwamen onze kant op.We konden zien dat de brand ergens dicht bij de Grote Markt moest zijn.Gelijk even gekeken op Teletekst, en wat denk je? Lees verder →

Wandeling door Breda

Omdat ik vanmiddag dan toch in de stad was,
heb ik naast de foto’s van het Begijnhof,
nog een paar foto’s gemaakt in het centrum:



Een geschilderd reclamebord.







Beelden in de Merkx-tuin.



De Vishal midden in de restauratie.







De ‘nieuwe’ haven in aanleg.
De schuine staanders zijn de steunen voor de nieuwe brug.


Begijnhof Breda

Eerder vandaag heb ik een log gemaakt
waarin een prent centraal stond.
Het was een afbeelding van het Begijnhof in Breda.
Vanmiddag heb ik er enkele foto’s gemaakt.



Dit is zo ongeveer het perspectief van de prent.



Beeld van twee Begijntjes.



De ‘nieuwe’ kerk.











Met de Waalse Kerk.

Road to

Vorige week (kan ook twee weken geleden zijn geweest)
kwam ik ineens de volgende CD Box tegen in een winkel:

Dit is een verzameling film (7) van het gelegenheidstrio:
Bing Crosby, Bob Hope en Dorothy Lamour.
In hun tijd (de oudste film is van 1940) waren dit
hele grote kassuccessen.
In een van de films zingt Bing bijvoorbeeld zijn 28ste (!) Amerikaanse nummer 1 hit.
In totaal zal hij er 38 scoren.

Leuk is de manier waarop de informatie over de films is aangebracht.
Bij de box zitten 7 kaarten.
In de vorm van ansichtkaarten/filmposters.
Op de eerste DVD’s staan ook wat extra’s.
Op de latere DVD’s ontbreken die wat mij betreft.
Zo staat er een erg mooie opname van een War bond-film.
War bonds zijn eigenlijk Amerikaanse geldinzamelingen om de
oorlogsvoering tijdens de tweede wereldoorlog te kunnen betalen.
Amerikaanse artiesten zetten shows daarvoor op en
soms worden er ook opnames van gemaakt.
Zo’n film met een flinterdun verhaal staat op een van de DVD’s.
Verder ontbreekt er Nederlandse ondertiteling.
Zo had er best een special over Edith Head op mogen staan.
Lees verder →

Verhuis

Pas heb ik meegeholpen met een verhuis.
Een van de voorwerpen die gereed stonden om
weggegooid te worden was de volgende prent.

Die heb ik nog maar even mee naar huis genomen.
De achterkant is overigens ook leuk.
Daar staat namelijk op waar de prent vandaan komt.

Het is overigens een afbeelding van het Bredase Begijnhof.
Lees verder →

Kandinski

In Amsterdam komt er een tentoonstelling
over de relatie/invloed van Vincent van Gogh
op het Expressionisme.
Voor deze tentoonstelling wordt reclame gemaakt
met onder andere dit prachtige werk van Wassily Kandinski:
Murnau Street with women, 1908.

Wat een kleuren!

Villa Grisebach

Ik had nog nooit van dit veilinguis gehoord,
maar ze specialiseren zich in 19de en 20ste eeuwse fotografie.
Er komt een veiling aan en dit is
wat ze zoal gaan verkopen:

Robert Doisneau: Les pains de Pablo Picasso, 1952.

William Gottlieb: Billie Holiday, 1940.

Martin Munkacsi: Fred Astaire, 1936.

Fritz Henle: Nieve, Die Otomi Indianerin aus Mexico, 1943.

Eva Besnyo: Alkmaar, in de jaren ’30.

Clarence Sinclair: Greta Garbo in The Kiss, 1929.

Astrid Kirchherr: John Lennon, 1960.

Aart Klein: Duiven in Brussel, Bomen in de polder, 1965

William Gottlieb: Frank Sinatra, 1947.

Kleine Soenda eilanden 08: Tetebatu (wandeling)

Tetebatu: rijstvelden en gamelan.Gamelan is de benaming voor zowel de muziekstijl,de muziekinstrumenten als de bespelersgroep ervan in Indonesië. Een gamelanorkest bestaat voornamelijk uit slaginstrumenten zoals drums, kulintangs, gongs en xylofoons, maar ook bijvoorbeeld fluiten. Vooral op Java en Bali is de gamelan heel populair. Het is kenmerkend voor Indonesische volksmuziek.De gamelan wordt als een van de hoogst ontwikkelde muzikale vormen ter wereld beschouwd. De orkesten zorgen vaak voor de muzikale begeleiding van dans- en theatervoorstellingen. De naam gamelan is afgeleid van gamel, een Oud-Javaans woord voor handgreep of hamer,omdat de meeste instrumenten van een gamelanorkest slaginstrumenten zijn. De Indonesische term karawitan is de verzamelnaam voor zowel de Javaanse als de Balinese gamelanmuziek. Een gamelanorkest kan bestaan uit vijf tot veertig instrumenten,waaronder de rebab (tweesnarige luit), de suling (bamboefluit), de kendhang (houten trommel),de bonang, de gender en de gambang (xylofoon). Aldus Wikipedia.

Deze “vrije” dag kende een wel heel druk en intensief programma:
= een wandeling van 4 uur door de rijstvelden naar een waterval;
= een bezoek aan een weversdorp;
= een bezoek aan een danspartij;
= een bezoek aan pottenbakkers.

Het zou iets anders verlopen maar intensief was het zeker.

Lijst met wasgoed.


De wandeling begint om 08:00 uur.

Twee begeleiders van het hotel lopen met ons mee (of eigenlijk is het andersom,
wij volgen hen). Het wordt een prachtige wandeling tussen de tabak en rijst.
Maar ook steeds klimmen over hele smalle strookjes land (sawa-dijkjes).
Af en toe passeren we een huis of een groepje huizen.
Prachtige uitzichten op nog meer rijst, intelligente waterwerken,
alleen het geluid van het stromend water en de werkende mensen
in het velden om ons.

Links de rijst en rechts de tabak.

Zoek de boom.

Ingenieuze waterwerken.

Na verloop van tijd komen we aan bij de poort van het natuurpark waar de waterval in ligt.
Dat is dan nog 1,5 kilometer lopen.
Van de waterval lopen we dan weer terug.
De bus haalt ons op bij de ingang van het park.
De gids was vanochtend niet mee.
Hij ging kopietjes maken van de paspoorten, tickets en visuminformatie.

Alleen blijkt na het bezoek aan de waterval en het park met een prachtige verzameling bomen, dat de bus stuk is.

Vanille.

We gaan te voet terug terwijl men vervoer regelt dat ons tegemoet zal komen.
Nu, de wandeling die we nu maken is ook erg de moeite waard.
We lopen langs vele huizen en hun soms erg opgewonden waakhonden.
Er staan veel “kerststerren” in bloei.
Bij ons een “kleine” kamerplant, hier bijna een struik.
Soms wel 2 meter hoog.

Toegangspoort naar het park.

Kamerplant?

Enorme bladeren.

Enorme varen, doorsnede 4-5 meter.

Met 2 kleinere busjes worden we opgehaald en teruggebracht naar het hotel.
Daar krijgen we 15 minuten voor een douche.
Mijn overhemd (lange mouwen tegen de zon),boord tegen de zon in mijn hals,
is door en door nat.
Zo ook mijn broek.
Hoewel ik slechts 2 maal uitgegleden ben op de dijkjes,
is een knie vol met modder terwijl de ander groen is van het gras.
Mijn broek is nat vanaf de riem tot aan mijn bovenbenen (nat van het
zweet).Tijdens de wandeling heb ik 1 liter water en twee flesjes cola gedronken.

De waterval, het doel van de wandeling.

De gids eet ook wat.

Bladeren met een voet (dan worden de afmetingen duidelijker).

Tabak opladen.

Kamerplant, de Kerstster.

De hotelrekening.

Nog even alles doorrekenen. De was en excursie erbij.

Cafe de Beyerd

Ooit stonden ze al eens op de eerste plaats:
het beste cafe van Nederland.
In de verkiezing van dit jaar staan ze weer
hoog genoteerd in de top 100.
De hoogste van Breda:

#

Cafénaam

Plaats

1

Cafe Nobel

Ballum (Ameland)

2

Jos Meesterschenkerij

Nijmegen

3

De Wolthoorn

Groningen

4

In den Uiver

Haarlem

5

De Posthoorn

Epe

6

Anno 1890

Amsterdam

7

In de Karkol

Maastricht

8

De Jaren

Amsterdam

9

De Morgenstond

Griendtsveen

10

Bierproeflokaal In de Wildeman

Amsterdam

11

Samson

Nijmegen

12

De Groene Weide

Hoorn / Terschelling

13

De Bonte Koe

Purmerend

14

De Kater

Enschede

15

Paddy O'Ryan

Leeuwarden

16

Café de Pintelier

Groningen

17

De Poshoorn

Maastricht

18

De Sevewaeg

Sevenum

19

Café de Beyerd

Breda

20

De Nieuwe Dikke Dries

Utrecht

Frederic Bastet: Kat uit de boom

Lezen is leuk.
Maar een web log is dat ook.
En er zijn nog zo veel andere leuke dingen.
Dus van lezen komt het niet altijd.
Voorlezen is weer iets anders.
Vandaar dat ik met heel veel plezier heb geluisterd
naar dit verhaal, voorgelezen door de schrijver.

De schrijver vertelt over Haarlem, de stad waar hij opgroeide
en geeft daarmee ook een beeld van het milieu waar hij uit komt.
Dat verklaart voor een deel gelijk ook waarom hij zich
zo goed kan inleven in het milieu van Couperus.
Waarom hij de Indische koloniale wereld zo goed kende.

Het is een mooi, soms grappig, soms ontroerend verhaal,
verteld door de auteur.


Kleine Soenda eilanden 07: Lombok- Lingsar, Narmada, Tetebatu

Op dag 4 was Ali al begonnenom aan mij een t-shirt te verkopen. Nu heb ik er geen nodig maar het Gili-motief vond ik wel mooi. Dus op de ochtend van ons vertrek stond Ali op het strand voor het hotel om het t-shirt te verkopen. Gisteren XXXL, nu XL. Nog redelijk ruim voor mij. 150.000 RP was slechts de prijs voor mij (13.50 Euro). Na wat gesteggel heb ik gezegd dat ik er een wilde kopen voor 50.000 RP en dat het zijn keus was: verkopen voor 50.000 RP of niet. Na nogal wat heen en weergesteggel (mijn t-shirt dat ik aan had + 50.000 RP voor zijn t-shirt) werd het rustig. De boten arriveerden, we liepen het strand op en Ali kwam weer en wilde voor 50.000 verkopen (ik mocht het mijn medereizigers niet vertellen). Toen ik de waar controleerde op maat, het t-shirt opborg en hem 50.000 gaf, wilde hij natuurlijk toch meer. Niet deze keer. 50.000 RP is het dagloon van een palmsuikerbedrijf. Een heel bedrag.

Met spijt in het hart verlaten we het prachtige Gili Meno.

Vertrek van Gili Meno.

 






Onderweg naar Lingsar bezoeken we ook nog een markt.
Gedeeltelijk was het een overdekte markt.


Lange, groene bonen.






Hoezo warm?

Lingsar viel me wat tegen.
Hoewel het wel je verwachtingen scherp zet over wat je
op Lombok kunt verwachten.

Lingsar.













We bezochten een palmsuikerbedrijf en een dakpannenbedrijf.
Het palmsuikerbedrijf is een van de nevenactiviteiten van deze familie.
Ze hebben ook vee, verbouwen rijst en andere groente op het land.

Suikerpalm.


Vloeibare suikerdrank en bruine palmsuiker.

Het dakpannenbedrijf is meer een fabriek.







Drogerij voor tabaksbladeren.

Tabak.




Narmada had voor mij niet gehoeven.
Het is een tuin, een aantal jaren geleden aangelegd.
Het is een replica.
Niet echt heel bijzonder.
Het was er wel erg heet!

In de ochtend bleek dat een broek van L kapot was: 2 gaten.
Die hoeft/kan niet meer mee.
Gelijk gewisseld.

Kleine Soenda eilanden 06: Gili Meno, snorkelen

13/08/2006

Vandaag op snorkeltocht.
We gaan met 5 mensen in een boot snorkelen.
Er gaan twee begeleiders mee.



Gili meno; strand en uitzicht op Lombok.



Zullen we gaan lunchen?


Eerst gaan we naar de schildpadden.
De begeleiders en de organisatie zijn niet sterk in de informatievoorziening.
We gingen die dag naar meerdere snorkelplaatsen.
Elk met hun eigen kenmerk.




Bij de schildpadden plaats in het koraal grauw groen.
Je ziet de schildpadden als leek ook nauwelijks.
Schudkleuren.
Je ziet ze des te beter als ze bewegen.
We hebben drie grote schildpadden gezien.
Maar om ze te zien moesten we in een redelijk tempo
achter een van de begeleiders aanzwemmen.
Als je dan geen ervaren snorkellaar bent,
valt dat niet mee of lukt dat gewoon niet.
Maar de inspanning werd beloond.

De tweede sessie was Garden Coral, oftewel kleurrijke en vele verschillende vissen.



Gili Meno



De derde sessie was Garden Coral voor Gili Air
met grote schelpen (die zich sloten als de begeleider er water naar toe stuwde).

De vierde en laatste sessie was de Christmas Tree.
Een grote rots met daarop anemonen die bij aanraking xe2x80x98openxe2x80x99 gaan.




Uitzicht vanaf de lunchtafel.



Ik ben deze dag behoorlijk verbrand.
Met name de achterkant van mijn benen.
Zwemmen/snorkelen deden we met T-shirt aan,
maar je kunt moeilijk ook nog een broek aandoen.

Tussen sessie 3 en 4 hebben we gegeten op Gili Air.
De kok was wel even in de haven vis inkopen, dus duurde het allemaal even.




Gili Air.





Rekening voor een lunch met 5 personen.


xe2x80x99s Avonds zijn we rond het eiland gelopen.
Dat is goed te doen.



Indrukken van Gili Meno tijdens onze ‘rondwandeling’.













De steiger was toe aan onderhoud.





Kijk eens hoe mooi de zaadjes in de vrucht hangen.











Heerlijk gegeten bij de xe2x80x98havenxe2x80x99.
(Gili Meno kent niet echt een haven maar er is een deel van het strand
wat verder ontwikkeld is dan de rest van het eiland.
Zo loopt er een voetpad langs het strand.)
Daar staan xe2x80x98prieeltjesxe2x80x99 waar je aan tafel kunt aanliggen.
Heel romantisch, heerlijk aan zee, heel lekker eten.



Vreemd dat kroepoek bijna nooit op de kaart staat terwijl ze het bijna altijd hebben.
De kroepoek smaakt veel meer naar garnalen dan we in Nederland gewend zijn.
Gedurende de reis zal blijken dat de kroepoek ook in Indonesixc3xab
heel verschillend van kwaliteit kan zijn.
In het rijkere Bali en Lombok smaakt het vaak beter dan op Sumbawa of Flores.



Eindafrekening Gili Meno.

Frederic Bastet

Ik ben nu even helemaal doorgeslagen.Ik heb gisteren dit boekje gelezen.Een interview en twee korte verhalen.Het inteview geeft een beter zicht op hoe Bastet schrijft.Besproken wordt bijvoorbeeld de verschillende biografische werkendie hij heeft geschreven en het verschillende perspectief dat hij daarbij gebruikte.Hoe hij bijvoorbeeld omgaat met hiaten in de kennis over zijn onderwerp.Het verhaal Fur Elise is prachtig.Er komen een paar apen uit de mouw:onder andere hoe dicht sommige van de romanfiguren tegen de familie Couperus en de familie Bastet staan!Ik start binnenkort (misschien vandaag al) aan zijn biografie over Couperus.Ik kijk er naar uit.PSDe gorilla is Koning Willem III.De twee dames staan voor de romanpersonages uit ‘Eline Vere:tante Elize en barones Coombergh de Resfeldt uit ‘Uit de suiker en tabak’.Couperus heeft zich laten inspireren door de barones,niet alleen omdat het zo’n goed beschreven personage is, maar er is nog een andere reden. Inside information.’Uit de suiker…’ is een boek van Daum, en de barones is volgens Bastetgemodelleerd naar de weduwe van jonkheer Otto Carl Holmberg de Beckfelt.Deze jonkheer blijkt zowel verre familie van Bastet als van Couperus te zijn. Lees verder →

Kleine Soenda eilanden 05: Gili Meno

Vanochtend (op Bali) gewekt door een concert van hanen
en het kwetteren van vogels.
Laten we het ruisen van de golven niet vergeten.

 

We zijn inmiddels aangekomen
op Bali.

Monotoon geluid van de dieselmotoren,
de klotsende golven tegen de boot,
de deining.
Allemaal ingredixc3xabnten
om in slaap te vallen.
Wat me opvalt is dat zo veel
jonge mensen zo moe zijn op reis.
De meesten liggen te slapen
op de boot.

We zitten op de boot naar Lombok.
Het zal zoxe2x80x99n uur of 4,
misschien 5, duren.
Het is een grote ferry
met vrachtautoxe2x80x99s
en bussen aan boord.

Volgens mij
heb ik te veel spullen bij me.

We zouden naar Gili Air gaan.
Maar al even voor vertrek
had Shoestring ons al
laten weten dat dit gewijzigd was
in Gili Meno.




Inmiddels zijn we aangekomen op Gili Meno.
Gisteravond de briefing gehad.
Samen gegeten: Fish Sateh.

Het hotel is een groep huisjes.
Ze staan allemaal +/- 1 meter boven de grond.
Vanaf het strand loop je zo het hotel xe2x80x98binnenxe2x80x99.
Er is geen warm water maar dat stoort hier niet.
Het is hier warm.
Basic dus!



Dit is het bier dat er te koop is.




We kregen van onze gids bij de briefing een verklarend kookboek.



Padangbai vanaf de ferry.



Dit is een vergelijkbare boot als waar wij mee varen.





Lombok.








Vissers.



Het gaat niet met iedere ferry even goed..



De drukte bij het verlaten van de ferry.



Is dit de passagiersuitgang?



De boot naar Gili Meno.




Dit is het dorp vanwaaruit we vertrekken naar Gili Meno.



Lombok




Onze gids.




Gili Meno.



Aankomst op Gili Meno: het hotel.



De zon gaat onder aan de andere kant van het eiland,
de schemer en de gasten doen hun intrede.