21/08/2006 Rinca en de boottocht naar Labuhan Bajo.

Ik kan niet zeggen dat ik goed geslapen heb.
De ruimte is beperkt en kent zo wat beperkingen.
Uit bed stappen in het midden van de nacht is nog niet zo eenvoudig.
Natuurlijk kraakt iedere plank aan boord en je wil de anderen niet wekken.





Het ontbijt aan boord.



Aanvoer van verse vis.





Nog een paar varanen.









Rugzaanzicht.



De sterrenhemel is overweldigend.
Er is in de nabije omgeving geen kunstmatig licht.
De sterren zijn dan ook goed te zien.





Gespleten tong.







Al vroeg gaan we op een tweede wandeling.
Komodo National park ligt over meerdere eilanden.
Gisteren bezochten we Komodo, vandaag Rinca.
Bij dit eiland lag de boot de hele nacht al.



Wat ziet er dat vriendschappelijk uit.



Ze maken een dreigend geluid dat nog het meest lijkt
op een leeglopende fietsband.
De ribben zijn dan extra goed te zien.



Grote gespleten tong.





De wandeling met xe2x80x98Uncle Louisxe2x80x99 was de moeite waard.
De eilanden zijn erg mooi.
Het landschap is heel verschillend,
van mangroven tot heuvels en de varanen zijn er goed te zien.









Zo, nu even een ander dier.



xe2x80x99s Middags snorkelen.
Wij zijn rustig op de boot gebleven.
Lezen en zonnen.











Het eten aan boord is overvloedig en divers.
Vlees, vis, groente.
Knap hoe de bemanning met beperkte middelen
er in slaagt voor een groep te koken.



Een kleine varaan tussen het kreupelhout. Goed zoeken!





Op naar Flores.





Vreemde insekten.

In Labuhan Bajo, de eerste plaats na Komodo, Rinca en de varanen,
de zuidelijke toegangspoort tot het gebied,
vond ik een vakantiereclamefolder.
Dit is een zeldzaam mooie folder voor een land als Indonesie.

De volgende mooie plaatjes komen uit de folder.

Om dan ’s ochtends wakker te worden op die bootterwijl het windstil is,en de boot in een inham ligt die we de avond ervoor niet konden zienomdat het zo donker was, is een genot.Het water was strak en dat leverde onder andere de volgende foto op: Lees verder →

Het vertrek uit Bima doet pijn want het is nog erg vroeg.



Onze boot voor de tocht naar Komodo, een paar uur varen.



De slaapruimte aan boord.
Telkens ruimte voor 3 mensen rechts en 3 links.
Een eenpersoons ‘stapelbed’ hoog en 2 slaapplaatsen beneden.



Mooi weer.



Wel wat golven.

De zee was niet erg rustig.
(we gaan met een boot van Sumbawa Besar naar Komodo)
maar dat vond ik een leuke ervaring.
Echter er waren twee medereizigers zeeziek geworden.
De boot valt niet tegen, best ruim.
De slaapruimte is beperkt maar als er een aantal mensen op het dak slapen,
gaat het prima.












Gaandeweg wordt komodo (en de varaan) minder belangrijk.
De omgeving is zo verschrikkelijk mooi.












De boottocht naar Komodo is prachtig.
Het ene eiland is nog mooier, heeft nog mooier water,
heeft nog mooiere stranden dan het ander.








Regen dreigt en zal even later ook vallen.









Overal ter wereld kom je ze tegen: de souvenierverkopers.





De Bintang laut (onze boot) terwijl we aan land gaan.




Het weer begon zonnig maar het raakt steeds meer bewolkt.
Uiteindelijk zullen we zelfs regen ervaren.
De eerste keer (en de laatste keer zal later blijken) in deze vakantie.
In Bima had het xe2x80x99s nachts geregend,
maar daar hadden we niets van gemerkt.


De eerste varanen gezien tijdens een korte excursie.
Wat een prachtig eiland!




Laat me u voorstellen: de varaan.















Toeristen met gids; pas op ze bijten!.







Enorme bladeren.





Dan nog wat kaartjes spul:

Vervolg van Kleine Soenda eilanden 13.

In de middag zijn we naar de haven gelopen, door het dorp.




We leren nog een aantal nieuwe verkeersborden tijdens de wandeling.





De haven van Bima, eb?







Het was erg warm, zelfs aan zee. Dit is erg hard werken.





Even een spelletje tussendoor.





Of een hapje nemen.



De cementoverslag?



Even een pakhuis erbij bouwen.



Een moskee.



Benzinepomp voor brommers.




Vervolgens het paleis van de sultan bezocht.
Er zitten wat vrouwen die alleen Indonesisch spreken.
Ze leiden ons rond.
De meeste kamers van het paleis zijn leeg.
In een paar kamers staat een bed.
Er staan, met name beneden, een paar uitstalkasten.
Maar die staan in een gang waar geen licht is.
Het is een bijzondere ervaring maar je kunt hem overslaan.






Prachtige blik.



Wij kijken daar toch iets anders tegen dan de mensen in Indonesie.



Wij zouden geen foto’s van Japanners ophangen, denk ik.





(Ander) personeel doet wonderen.
Vanavond is het restaurant snel en efficixc3xabnt en kunnen ze
de vloedgolf aan gasten goed aan.
Het eten is er prima.

Terwijl we zitten te wachten op ontbijt
hebben we extra tijd om het restaurant van binnen
nog eens goed te bekijken.
Tegen de muur hangt een grote waaier.
Dat zit wel een leuk ontwerp in
voor een mozaiek.
Ik maak dan de volgende tekening
in mijn notitieboekje:



De omelet is prima en we zijn op tijd bij het hotel
voor de tocht naar de Dou Donggo-stam.
Alle andere leden van de groep hebben in het hotel gegeten.
Daar is een erg warm, broeierig xe2x80x98restaurantxe2x80x99 dat volgens mij
meestal als opslagruimte wordt gebruikt.

De tocht naar de stam gaat in drie minibusjes.
Onze chauffeur heeft volgens ons een schriftelijke LOI-cursus xe2x80x98gidsxe2x80x99 gevolgd
en doet vandaag het praktijkgedeelte.
Mooie route, prachtig uitzicht op de zoutpannen.

Het is een xe2x80x98verwendxe2x80x99 dorp.
De gids vertelt dat er maar 1 toeristengroep per maand dit dorp bezoekt.
Daarnaast gaan er nog individuele bezoekers naar toe.
De ligging van het dorp is prachtig.




Omgeving van Bima.



De zoutvelden van boven af gezien.



Het dorp waar we naar op weg zijn.
Donkere wolken en de zon wisselen elkaar af.


















Streng.












Die kleuren toch altijd.












Let op de houtconstructie van het huis.






De dorpsstraat.



Typisch huis.



Van (bananenplant?)bladeren worden linten gevlochten.



Typisch huis, werk/opslagruimte beneden.
Van de grond af tegen ongewenst dierenbezoek.









Bloeiende bananenplant.



‘Schuur’ voor het paard.


















Ons bezoek bracht nogal wat leven in de brouwerij.

Deze insekt op de bloem en de volgende kikker bewonen de vijver van het hotel.Lunchrestaurant.Onze chauffeur op dit deel van de reis.De vangst.Nieuwe kapperstechniek?De vader vroeg me deze kinderen op de foto te zetten.De weg is afgezet, even wachten dus.Oploopje bij het benzinestation.1, 2, 3, 4?Inmiddels loop ik wat achter met mijn dagboeknotities.We zijn inmiddels al op Flores (dag 12= 21 augustus)maar mijn verslag van dag 9 is nog niet af.Bima is ook erg warm maar ook stoffig.Het hotel is een xe2x80x98verzameling badkamers/koelkastenxe2x80x99.Iedere kamer is aan de binnenzijde volledig betegeld met witte tegels.De airco staat op 22 graden celcius en dat voelt aan als erg koud,als een koelkast.De kamers zijn erg klein maar het hotel ligt midden in de stad.De zogenaamde Pasar Malam (avondmarkt) valt mee qua grootte.We lopen aan het eind van de middag nog even over xe2x80x98het grote pleinxe2x80x99en een grote groep jonge mensen is daar druk in de weer.Een klein clubje (man of 10) volgt ons.We gaan naar een eetkraampje.Drinken daar wat terwijl de eigenaresse de kinderen wegstuurt.We eten de eerste avond bij een restaurant is de straat.Bijna de buren.Ze kunnen de drukte (18 gasten en 1 gids) die die avond binnenkomen niet aan.We bestellen Gado-Gado.In Nederland vaak een bijgerecht.Hier een maaltijdschotel.Alleen vandaag zonder de gebruikelijke rijst.Ik probeer nog twee keer rijst bij te bestellen maar tevergeefs.Later blijkt dat de rijstbestelling wel is genoteerd,maar de persoon waar ik mee afreken zegt gelijk:die heb je niet gehad, he?Inderdaad die had ik niet gehad. Lees verder →

16/08/2006: Reis naar Sumbawa Besar.

De bus is gerepareerd.
Terwijl ik dit schrijf zitten we al op de ferry.
Achterom zien we de Rinjani,
voor ons wat kleine eilanden.
Maar zien wat de dag brengt.

Plan voor de dag:
– bus naar de ferry: 11/2 – 2 uur;
– ferry 2 uur
– bus naar het hotel 21/2 xe2x80x93 3 uur.



Ananassen.



Uitzicht op de Rinjani.




De veerboot.