Kleine Soenda eilanden 27: Sanur

30/08/2006 Sanur.

Internet magazine Slate eens bekijken.

Prachtig strandweer op Bali.
Onze eerste reisgenoten zijn al vertrokken.
Die gaan onderweg naar een kennis op Sulawesi en
gaan later met nog een Shoestring-reis
hun half jaar vakantie verder voortzetten.

In Nederland is het volgens Planet 14 graden en regent het.

Tsunami waarschuwingsbord op het strand van Sanur.

Welke kant moet ik nou uit?

Nog voor een laatste keer geld gehaald.

Kleine Soenda eilanden 23: Kelimutu

27/08/2006Kelimutu en reis naar Maumere.

03:30 uur: Opstaan
05:00 uur Op de top van de Kelimutu, mooi uitzicht.
07:00 uur Begin van de wandeling
09:00 uur Terug in Moni, blaar rijker, ontbijt in het dorp.
10:00 uur Terug in het hotel
11:30 uur Verlaat vertrek door doorlooptijd restaurant
en een reparatie aan de bus verder zijn we in Maumere.

Dit is een wel erg korte samenvatting van een bijzondere dag.
De Kelimutu is een vulkaankrater waarin meren
die ieder een eigen kleur hebben.
Voor Indonesie is het voetpad er naar toe
prachtig aangelegd.
Bovenop het uitkijkpunt kun je ’s ochtends thee krijgen.
Dat wordt naar boven gedragen door de locale mensen.
De wandeling was wel erg steil naar beneden.
Mooi maar erg inspannend.

Zonsopgang op de Kelimutu.

Vroeg en koud.

Een kratermeer, afgedekt met mist.

Krater-/meerrand

Het groene en het blauwe meer.

Voetpad naar en het uitkijkpunt van de Kelimutu.

Koud he?

De hellingen tijdens de wandeling terug naar Moni.
Dat kleine beetje wit op het midden van de foto is de golfslag aan de zee.

Wat voor een insekt is dat nu weer?

Dauw.

Kapok.

Kleine Soenda eilanden 19: het vaste land van Flores

Op weg naar Ruteng. Ruteng (of althans het centrum) is ruim opgezet.Daardoor maakt heteen stedelijke indruk.Veel faciliteitenzijn er niet voor Westerlingen(cafe, restaurant).

De markt is de meest in het oog springende activiteit.
Eigenlijk is het geen markt.
Het zijn de locale winkels aangevuld met
een aantal kramen langs de weg.
De ‘echte’ markt is in de buurt van de kathedraal.
Daar komen met name mensen uit de omgeving van Ruteng.
Op die markt helemaal geen textiel te zien (Manggarai omslagdoeken).
Laat staan omslagdoeken.
Ruteng is een echte reisdag.
Stel er niet te veel van voor.
Het hotel is basic.
Geen warm water.
Dat is niet erg als het warm is maar op deze hoogte
wordt het na 17:00 uur al gauw koud.
Even afzien dus.

Cashewnoten nog aan de boom.


Flores


Drogende cashewnoten, voor in de bus, in de zon. Later worden ze geroosterd in een hotel en kunnen we ze eten. Ze smaken prima.


Een restaurant zoals je er veel ziet in Indonesie. Achter het glas staat het eten al klaar. Je kunt zo kiezen.


Zomaar een dorp onderweg.


Ruteng met in de verte, aan het eind van de weg, de kathedraal.




Een Mariagrot in de buurt van de kathedraal.




In het hotel, of we nog een kleedje wilden?


Uitzicht vanuit het hotel (de daken vooraan zijn van een deel van de kamers). Je kijkt over het dorp uit. Het wordt al donker en koud.


Restaurantrekening uit Ruteng.


Kleine Soenda eilanden 11: ziek in Sumbawa Besar

Ik ben vanacht ziek geworden: diarree. Vanochtend met een aantal reisgenotennaar de stad Sumbawa Besar. Het is nationale feestdag in Indonesie. Men houdt appel en wij gaan er vanuit dat er wel wat te doen zal zijn in deze hoofdstad van het eiland. De winnaars van de marcheerwedstrijden komen naar het appel en daar wordt dan de vlag gehesen en houdt men toespraken. Men viert de onafhankelijkheid van Nederland.

Hoe we in de stad komen? We nemen een lijnbus of Bemo die langs komt.
Het geluk was met ons. Het hotel ligt aan het strand.
Om op de weg te komen moet je een beetje klimmen.
Ik hoorde verkeer maar liep achteraan in de groep.
De mensen vooraan hadden niet gelijk door dat het verkeer een bus was
maar hadden toch maar hun hand opgestoken.
De bus stopte, snel legde men een steen achter het wiel
zodat de bus blijft staan.
De bus nam ons mee naar het busstation.
Daar waren voldoende mensen die ons mee wilde nemen in een Bemo.
Dit is een busje op maat voor Indonesische passagiers.
Dus voor ons een laag dak en buiten kijken is moeilijk
(je zit met je hoofd tegen het dak, de ramen zijn te laag).
12 passagiers mogen er meerijden.12 van ons westerlingen zou niet lukken.
Met de 6 van onze groep en nog twee lokale mensen zit de Bemo wel vol.
De chauffeur heeft niet begrepen waar ons naar toe te brengen.
Een Engelssprekende vrouw helpt.
Er stappen 2 passagiers in: een jongen in schooluniform en een jonge vrouw.
Ze stappen op een plaats uit waar wij ook maar uitstappen.
Wat blijkt, we stappen uit bij de appelplaats waar de viering plaats vindt.
Eerst de vlag hijsen en dan het volkslied.

In werkelijkheid kwam er wat meer bij kijken maar samengevat was het dat wel.Kippen onder de bank in de bus.

Het appel.

Het grote moment, de vlag wordt gehesen.

Achteraf is opmerkelijk hoe weinig mensen er bij die appelplaats waren.
De genodigden waren oud militairen en politici.
In de stad was het meeste gesloten.
We zijn nog gaan zoeken naar het sultans paleis.
Dat paleis was volledig ontmanteld.
Alleen het geraamte stond er nog.
Het is wel een enorm gebouw.
Rond het middaguur zijn we terug naar het hotel gegaan
en hebben ons een middag rustig gehouden.
Tegen het eind van de dag heb zelfs ik nog even op het strand gelegen.
Maar wel onder de bomen!

Ik ken een Jos, leuke reclame voor hem.

Jalan betekent straan of weg. Wellicht is dit (JL Multatuli) de Multatuli-weg?

Restanten of skelet van het paleis van de sultan.In dit hotel was de stroomvoorziening en (mede daardoor) het eten problematisch. Het hotel ligt een eind van de stad. Te ver om even te gaan eten. Dat doe je dan in het hotel maar als er geen stroom is valt het niet mee.


Lees verder

Foto’s uit Indonesië

Je kijkt eens op het internet rond en soms
loop je tegen leuke vondsten aan.
Vandaag kwam ik op de site van de
Fotocollectie Dienst voor Legercontacten Indonesië

Daar vond ik de volgende foto’s en teksten:

Zoals vele andere bevolkingsgroepen in Indonesië
hebben ook de bewoners van het eiland Flores
een eigen stijl van huizen bouwen.
Deze typische huizen met hun hoge daken
vindt men in een kampong tussen de dorpen Endeh en Maoemer.

Fotonummer 4652

In plaats van het haar in een Kondeh zoals elders in Indonesië,
dragen de vrouwen het op het eiland Flores bovenop het hoofd.

Kondeh: het op ’t achterhoofd in ’n wrong verenigd haar,
dat echter nooit door ’n afzonderlijk lint of koord wordt samengehouden,
maar steeds in ’n lus of strik van ’t haar zelf hangt

Fotonummer 4653

De foto’s en aanvullende informatie vermelden niet wanneer de foto’s
gemaakt zijn, maar het is duidelijk dat dit tijdens
de koloniale tijd moet zijn geweest.
Mijn foto’s over dit gebied gaan de komende weken zichtbaar worden
op deze web log.

Kleine Soenda eilanden 08: Tetebatu (wandeling)

Tetebatu: rijstvelden en gamelan.Gamelan is de benaming voor zowel de muziekstijl,de muziekinstrumenten als de bespelersgroep ervan in Indonesië. Een gamelanorkest bestaat voornamelijk uit slaginstrumenten zoals drums, kulintangs, gongs en xylofoons, maar ook bijvoorbeeld fluiten. Vooral op Java en Bali is de gamelan heel populair. Het is kenmerkend voor Indonesische volksmuziek.De gamelan wordt als een van de hoogst ontwikkelde muzikale vormen ter wereld beschouwd. De orkesten zorgen vaak voor de muzikale begeleiding van dans- en theatervoorstellingen. De naam gamelan is afgeleid van gamel, een Oud-Javaans woord voor handgreep of hamer,omdat de meeste instrumenten van een gamelanorkest slaginstrumenten zijn. De Indonesische term karawitan is de verzamelnaam voor zowel de Javaanse als de Balinese gamelanmuziek. Een gamelanorkest kan bestaan uit vijf tot veertig instrumenten,waaronder de rebab (tweesnarige luit), de suling (bamboefluit), de kendhang (houten trommel),de bonang, de gender en de gambang (xylofoon). Aldus Wikipedia.

Deze “vrije” dag kende een wel heel druk en intensief programma:
= een wandeling van 4 uur door de rijstvelden naar een waterval;
= een bezoek aan een weversdorp;
= een bezoek aan een danspartij;
= een bezoek aan pottenbakkers.

Het zou iets anders verlopen maar intensief was het zeker.

Lijst met wasgoed.


De wandeling begint om 08:00 uur.

Twee begeleiders van het hotel lopen met ons mee (of eigenlijk is het andersom,
wij volgen hen). Het wordt een prachtige wandeling tussen de tabak en rijst.
Maar ook steeds klimmen over hele smalle strookjes land (sawa-dijkjes).
Af en toe passeren we een huis of een groepje huizen.
Prachtige uitzichten op nog meer rijst, intelligente waterwerken,
alleen het geluid van het stromend water en de werkende mensen
in het velden om ons.

Links de rijst en rechts de tabak.

Zoek de boom.

Ingenieuze waterwerken.

Na verloop van tijd komen we aan bij de poort van het natuurpark waar de waterval in ligt.
Dat is dan nog 1,5 kilometer lopen.
Van de waterval lopen we dan weer terug.
De bus haalt ons op bij de ingang van het park.
De gids was vanochtend niet mee.
Hij ging kopietjes maken van de paspoorten, tickets en visuminformatie.

Alleen blijkt na het bezoek aan de waterval en het park met een prachtige verzameling bomen, dat de bus stuk is.

Vanille.

We gaan te voet terug terwijl men vervoer regelt dat ons tegemoet zal komen.
Nu, de wandeling die we nu maken is ook erg de moeite waard.
We lopen langs vele huizen en hun soms erg opgewonden waakhonden.
Er staan veel “kerststerren” in bloei.
Bij ons een “kleine” kamerplant, hier bijna een struik.
Soms wel 2 meter hoog.

Toegangspoort naar het park.

Kamerplant?

Enorme bladeren.

Enorme varen, doorsnede 4-5 meter.

Met 2 kleinere busjes worden we opgehaald en teruggebracht naar het hotel.
Daar krijgen we 15 minuten voor een douche.
Mijn overhemd (lange mouwen tegen de zon),boord tegen de zon in mijn hals,
is door en door nat.
Zo ook mijn broek.
Hoewel ik slechts 2 maal uitgegleden ben op de dijkjes,
is een knie vol met modder terwijl de ander groen is van het gras.
Mijn broek is nat vanaf de riem tot aan mijn bovenbenen (nat van het
zweet).Tijdens de wandeling heb ik 1 liter water en twee flesjes cola gedronken.

De waterval, het doel van de wandeling.

De gids eet ook wat.

Bladeren met een voet (dan worden de afmetingen duidelijker).

Tabak opladen.

Kamerplant, de Kerstster.

De hotelrekening.

Nog even alles doorrekenen. De was en excursie erbij.