Charles Dickens bij de Royal Mail

De tekeningen die voor deze tweede set van postzegels zijn gebruikt
zijn rond 1890 gemaakt door de tekenaar Joseph Clayton Clark, ook bekend als Kyd

Mr. Bumble uit Oliver Twist. De ‘Beadle’ van het weeshuis waar Oliver Twist in opgroeid. Ik heb geen vertaling opgezocht maar het is een soort ‘Opzichter’, iemand die namens een bestuur de dagelijkse leiding heeft van een weeshuis. In dit geval deelt zijn vrouw de werkelijke lakens uit. Hij is het die Oliver te werk stelt als drager bij een begrafenisonderneming.


Joseph Clayton Clark maakte deze afbeelding van Mr. Pickwick. Samual Pickwick is een zakenman die met pensioen is en die met een aantal vrienden een club vormt. Deze club onderneemt activiteiten, vooral uitjes naar het Engelse platteland. Daar worden allerlei avonturen beleefd


The Marchioness uit The Old Curiosity Shop. Waarom dit karakter is gekozen weet ik niet. Het is een dienstmeid. Een bijrol in het boek.


Mrs. Gamp uit Martin Chuzzlewit. Een echt Dickenskarakter. Ze was tijdens de publicatie van het boek zeer bekend. Het is een verpleegster, maar dan een heel slechte. Meestal aangeschoten. De paraplu was zo’n bekend attribuut dat een tijd lang de term Gamp werd gebruikt voor een paraplu.


Captain Cuttle uit Dombey and Son.


David Copperfield: Mr. Micawber. Dit karakter is gespeeld door bijvoorbeeld W.C Fields, Ralph Richardson en Bob Hoskins. Het karakter staat bekend om zijn bijzondere uitspraken. Hij is een ongekend optimist. Zijn gezegdes zijn wat gezwollen maar de man heeft een hart van goed. Hij neemt David Copperfield op in zijn grote huishouden waar altijd een gebrek aan geld is. Uiteindelijk zal hij Uriah Heep ontmaskeren als oplichter en kwade genius.


Dit weekend luister ik naar

Pat Metheny, Chris Potter, Ben Williams, Antonio Sanchez, Unity Band.

Metheny volg ik al lang.
Heb hem ook al een paar keer live gezien.
Hij is een uitmuntende jazzgitarist.
Heeft popmuziek gemaakt, maar vooral jazz.
Met andere hedendaagse jazz grootheden of met zijn eigen band.
Maakt albums rond bepaalde technieken, stijlen, live, studio,….
Soms vernieuwend, meestal gewoon goed.

Dit keer jazz. Ingewikkeld. Muziek die veel tijd vraagt van de luisteraar.
Maar je dan ook beloont.


Alabama Shakes, Boys & Girls.

Alabama Shakes, voor veel mensen een opluchting.
Weer eens een band die iets te zeggen heeft, die iets te brengen heeft.
Zover ben ik nog niet.
Boys & Girls is een mooi debuut.
Goede stem. Catchy tune: Hold on.


Toeval bestaat niet.
Beide hoezen zijn uitgevoerd in Zwart/wit.

Charles Dickens: via de Royal Mail

Dit jaar wordt herdacht dat Charles Dickens 200 jaar geleden geboren is.
Er zijn, vooral in Engeland, veel activiteiten dit jaar.
zo worden er in het united Kingdam postzegels uitgebracht.
Vandaag een eerste serie op mijn weblog.
Het gaat in dit geval om een aantal tekeningen die
boeken van Dickens verbeelden:
Nicolas Nickleby, Bleak House, Little Dorit en A Tale of Two cities.


De woedende Nicolas Nickleby slaat in op de hoofdmeester Wackford Squeers. Deze hoofdmeester is een onaangenaam figuur die de studenten die hem zijn toevertrouwd, mishandelt. Een belangrijke passage in het boek. Ook de dochter van Wackford Squeers, Fanny Squeers, is op deze postzegel te zien. Originele boek werd voor het eerst gepubliceerd van 1838 – 1839.


Charles Dickens, Little Dorit. 1855 – 1857.


Charles Dickens, Bleak House, 1852 – 1853.


Charles Dickens, A Tale Of Two Cities, 1859.


De zegels kwamen in een prachtige verpakking.


Met een wijze spreuk: Niemand die kan lezen, kijkt ooit naar een boek, zelfs niet naar een dichtgeslagen boek op een boekenplank, als iemand die niet kan lezen.


De tekenaar die de tekeningen maakte die hier op de postzegels worden gebruikt
is Hablot Knight Brown, ook bekend als Phiz.

Cavin Morris Gallery: cultuur/kunst uit Nieuw Guinea

Via, via, vond ik op het web een web site van een gallery
die werken tentoonstelt die afkomstig zijn uit nieuw Guinea.
Museumstukken.
Prachtig van vorm en kleur.
Maar de meeste zijn wel voorwerpen die in een orrlog of ten minste
bij geweld gebruikt worden.
Dat geeft het soms een ongemakkelijk gevoel.
Alsof je wapenschilden van de ME op je website zet.
Maar mooi zijn ze.

War shield, Wonanara, Eastern Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


Als moderne kunst: war shield, Tambul, Western Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


War shield, Simbu, Gumine region, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, cassowary feathers, pigment.


War shield, Simbu, Chuave region, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


War shield, Mendi Valley, Southern Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


War shield, Kewa People, South Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


War shield, Huli People, Southern Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


Timbuwarra figure, Wiru People, Southern Highlands, New Guinea, Mid-20th century, rattan, pigment, candle nuts.


Timbuwarra figure, dit is een voorwerp waarvan de functie(s) onduidelijk zijn.
Zoveel is duidelijk dat het bij rituelen gebruikt werd en dat het te maken
zou kunnen hebben met vruchtbaarheid van de aarde.
Er zijn weinig van dergelijke voorwerpen bekend.
Meestal in particulier bezit.
Ik heb er alleen een hier, in virtueel bezit, op mijn weblog.

Lees verder →

Shane Keena

Aardewerk.
Uitgangspunt zijn exotische zeedieren.
Dit is absoluut niet eenvoudig en het resultaat
is verbluffend.
In dit voorbeeld gaat het om beelden van zeeegels.

Shane Keena, Strongylocentrotus Purpura, 2008, multifired earthenware, luster glaze.


Shane Keena, Strongylocentrotus Ibara, 2011, multifired earthenware.


Shane Keena, Strongylocentrotus Ibara, detail 2011.


Beatles

Ik was afgelopen zaterdag op een site die ‘Dribble’ heet.
Het is een soort community voor designers.
De designers, vooral designers van applicaties op
telefoons en computers als de iPad, tonen er hun werk.
Zo kunnen ze met elkaar en met opdrachtgevers in contact komen.
Met een dergelijk platform wordt de wereld erg klein.
Designers uit India werken er samen met designers uit Amerika en Europa.

Een plaatje ging over de Beatles.
Heel geslaagd.
Daarom hier.

Manish Mansinh, Beatles.


Argusvlinder op Tumblr

Sinds vandaag heeft deze weblog ook een uithangbord op Tumblr.
Na Twitter en Pinterest nog een social media platform aan de
weblog toegevoegd om een beetje op de hoogte te blijven.

We zijn te vinden op:

http://argusvlinder.tumblr.com

(helaas kun je op Weblog.nl nog steeds geen link publiceren
dus als je ons wilt zien op Tumblr dan zul je de link moeten overtikken
of ons opzoeken via Internet explorer).

Ladies Run

De Ladies Run is een nog jong evenement in Breda.
blijkbaar wordt deze loop georganiseerd op vaderdag.

De start was vandaag op het Kasteelplein.
Met 600 deelneemsters een vriendelijk, kleinschalig evenement.

Deelnemers en supporters verzamelen zich.


Er wordt gestart met een warming up.


Af en toe zon.



De loopsters van de 5 kilometer vallen in het startschot.


De wedstrijd is 1 seconde oud.


De koploopsters verlaten het Valkenberg.


Dit drietal eerste loopsters rent op de Grote Markt.


Hier passeert men het Stadshuis.


Hermitage Amsterdam

Binnenkort is er in de Hermitage in Amsterdam de tentoonstelling
Impressionisme: Sensatie en Inspiratie.
vandaag twee werken die op de tentoonstelling te zien zullen zijn.

Paul Cezanne, Les bords de la Marne, 1888 – 1890, olieverf op doek.


Pierre-Auguste Renoir, Portrait de mlle Jeanne Samary, 1878, olieverf op doek.


MOBA

Een paar weken geleden las ik een artikel over dit museum.
Ik had een paar jaar gelden al eens van ze gehoord.
In het verleden ben ik een paar keer in Boston geweest
Maar het Museum Of Bad Art (Museum van slechte kunst)
heb ik toen helaas niet bezocht.
Gelukkig is via het internet een overzicht van hun meesterwerken te bestellen.
Vandaag een korte eerste indruk.

De catalogus van MOBA genaamd Masterworks. Geschreven door Michael Franks en Louise Reilly Sacco.


MOBA, Andrea Schmidt, Mana Lisa. Een schilderij van een ‘trans gender’ versie van de Mona Lisa. ‘Trans Gender’ is de Amerikaanse uitdrukking voor mensen die een operatie zijn ondergaan die van geslacht willen wisselen.


Sinds deze week weet ik dat er zo iets bestaat als Asemic Writing of Asemic Art. Kunst waarbij gebruik wordt gemaakt van al dan niet bestaand schrift. Verwant aan Kaligrafie. Hier: Anonymous, Sensitive.


Nederland – Duitsland

Dit was nog van heel kort voor de wedstrijd.
Met hoop op betere tijden.

Snel een plek zoeken.


Voor sommige om een toilet te zoeken.


Opvallen is moeilijk. De meest vreemde dingen zijn al geprobeerd.


De meeste toeschouwers in de binnenstad zijn studenten.


Heel erg druk was het gisteravond niet.


Al stond de Grote Kerk nog zo te stralen, echt mooi weer was het niet.


De tribunes stonden er niet helemaal voor niets.



Een verdwaalde fan van Duitsland.


Buiten de Havermarkt ging het er heel rustig en beschaafd aan toe.


De aftrap. Ik zie dubbel.


Sommige kiezen voor gemakkelijk.


Maar er waren er ook die al wisten hoe het ging eindigen: koud en alleen. Ze zochten al geestelijke hulp


Wandtapijt samenstellen

We zijn bezig om voor onze woonkamer een wandtapijt uit te zoeken.
Tussen twee ramen willen we een tapijt dat de hoogte
van onze kamer wat meer benadrukt.
De kamer is 3.30 meter hoog.
We hebben gekeken naar lopers: kelims bijvoorbeeld.
Maar we ontdekten ook wat modernere of meer westerse vormen.
We zijn nu voor een bepaald concept de kleuren aan het uitzoeken.
Het tapijt waar we naar kijken kent een beperkt aantal ‘patronen’
waarbinnen materialen en kleuren kunnen worden afgewisseld.
Niet onbelangrijk voor ons is dat het tapijt (binnen bepaalde grenzen)
op maat kan worden gemaakt.
Eens kijken waar dit naar leidt.

Kleurenstalen.


Industrieel Erfgoed: Drukkerij H. Engelbregt

Mijn vader komt uit het grafisch vak.
Hij heeft bij een paar bedrijven in Breda gewerkt.
Als jonge jongen begon hij een van de drukkerijen in de binnenstad.
Hij kende dus het wereldje.
Een van de drukkerijen was Drukkerij H. Engelbregt.

Mijn vader heeft een keer een kalender cadeau gekregen
die door deze drukkerij was uitgebracht.
Het was de kalender voor 1940, gemaakt in 1939 dus.
Hij heeft deze kalender altijd bewaard en ik heb hem nu gekregen.

Op het internet kom ik als adres voor drukkerij Engelbregt ook de Catharinastraat tegen. Maar dit bedrijf geeft een ander adres op: Sint Annastraat (Stadserf). Er was al wel telefoon, maar kijk eens naar het korte nummer. Blijkbaar was een kengetal niet nodig.


Zoals te zien bestaat de kalender uit een paar delen. Per kwartaal is er een blad met daarop en afdruk van een schilderij met de kalender voor drie maanden. De plaat is eenvoudig van de ondergrond af te halen. Je kunt er dus gemakkelijk een permanente wandversiering van maken


De afbeelding van het eerste kwartaal: Pieter de Hoogh, Binnenhuis. Punt is wel dat als je met deze titel gaat zoeken je meerdere werken tegenkomt. De Hoogh schildert op zijn beste werk vaak kamers met daarin mensen en vaak ramen met een zicht naar buiten. Hier versterken de plankenvloer, de schilderijen en de meubels rechts het perspectief


Wikipedia:
Pieter de Hooch (Rotterdam, 20 november 1629 – 24 maart 1684 in het Dolhuis te Amsterdam) is een Nederlandse kunstschilder. Zijn naam wordt ook wel geschreven als Pieter de Hoogh, Pieter de Hooghe en Pieter Hendricksz. de Hooch.

Later (vanaf 1658) legde Pieter de Hooch vooral de interieurs van de Gouden Eeuw vast, met daarin vooral vrouwen. Opvallend is dat hij vrijwel altijd een tegelpatroon op de vloer afbeeldt, waardoor zijn beheersing van het lijnperspectief duidelijk wordt. De diepte van de schilderijen wordt bovendien vrijwel altijd versterkt door een doorkijkje naar buiten, naar een binnenplaats, of naar een andere kamer in het huis. In het doorkijkje is het altijd lichter dan in de kamer op de voorgrond.

De afbeelding van een vredig interieur was in de Gouden Eeuw populair. Dit zou kunnen komen doordat de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) juist voorbij was en de mensen behoefte hadden aan vrede en rust.

Door het afbeelden van vrouwen aan het werk idealiseerde Pieter de Hooch het Hollandse huiselijke leven, met eenvoudige deugden, het efficixebnt draaiend houden van het huishouden, en het gewetensvol opvoeden van de kinderen.


De maand mei. 10 Mei 1940 was een vrijdag.


De drie maanden van het tweede kwartaal.


Hickies, geen veters meer

Normaal promoot ik geen producten op mijn weblog.
Maar dit simpele product, kleurig en hopelijk erg bruikbaar
verdient volgens mij wat extra aandacht: Hickies.
Simple design, effectief en erg flexibel.

Het is een soort slim, elastiek bandje.
Er staan filmpjes op de internet site die je laten zien hoe je het kunt gebruiken.
De volgende foto’s geven je een idee.

Hickies.


Voor vrouwen.


Voor iedere schoenmaat. Past altijd.


Voor mannen.


De illusie voorbij

Er was minder dan een helft nodig om de illusie abrupt te beindigen.
Het gaat iedereen in Nederland een hoop televisie-uren schelen,
een hoop geklets en verspilde energie.
kunnen we ons weer richten op de dingen die belangrijk zijn.
Het leverde wel weer een aantal foto’s op al moet ik zeggen
dat het veel minder druk was dan ik me van het verleden kan herinneren.
Was dat een voorgevoel?

Breda, Havermarkt, rond 16:00 uur.


Breda, Hoek Havermarkt, Vismarktstraat, Schoolstraat, rond 16:00 uur.


Breda, Havermarkt.


Breda, Havermarkt.


Vervolgens zo’n twee uur later, zo kort na 18:00 uur.
Dan is het beeld als volgt.


Breda, Haven.


Breda, Vismarktstraat.


Havermarkt vanuit de Vismarktstraat.


Havermarkt, het terras van De Suyckerkist.


.


Havermarkt, tribune van de Corenmaet.


Hoek Havermarkt, Vismarktstraat, Schoolstraat.


Schoolstraat, het is dan bijna half zeven.


Reigerstraat.


Hoek Grote Markt, Veemarktstraat.


Grote Markt.


Grote Markt, zuidkant.


Zo zou ik ook niet herkend willen worden. Halsstraat. Let op de oranje veters.


De illusie vooraf

Die bijzondere sfeer,
we geloven er nog in.
We?
Die argeloosheid.
Die hunkering naar het geluk. Het succes.

Okay, ik moet ook niet te veel zeuren.

Breda, hoek Grote Markt – Reigerstraat.


Cafe de Vrachtwagen, hoek Havermarkt.


Tribunes op de Havermarkt.


Hoek Havermarkt – Schoolstraat.


Moesson: Steve McCurry

Ik was vanochtend een log aan het schrijven over de regen
van afgelopen donderdag.
Even later stuitte ik op de blog van Steve McCurry.
Zijn meest recente blog ging over de moesson (regen dus).
Van die fantastische frotoblog heb ik een paar foto’s geleend
die over de regen gaan.

Dit is de minst sterke foto naar mijn smaak: Steve McCurry, Right as rain, Tokyo, Japan.


Steve McCurry, Porbandar, India.


Steve McCurry, Java, Indonesia.


Steve McCurry, Kabul, Afghanistan.


De foto’s van Steve McCurry zijn soms zo perfect dat je haast denkt dat ze in scene gezet zijn. Maar of dat nu het geval is of niet, ze zijn fantastisch. Steve McCurry, Right as rain, Two men try to cross a monsoon swollen river after the bridge was swept away (twee mannen proberen een door de moesson aangezwollen rivier over te steken nadat de brug is weggeslagen), Goa, India.


De kleuren van deze foto en de belichting maken de foto zo perfect (nog even los van het onderwerp), dat je denkt dat de foto in een studio is gemaakt waar de fotograaf alle omstandigheden in de hand heeft. In zijn blog schrijfr McCurry dat hij de moesson in zijn rapportage niet wil benaderen als een ramp maar als een fact of life. Een onderdeel van de seizoenen waar mensen mee moeten leven. Het beste er van moeten maken, misschien zelfs wel er hun voordeel mee doen. Steve McCurry, Bojonegoro, Java, Indonesia.


.


Santa Ana, Navio Espanol de primera linea

Iedere week boekt mijn vader weer voortgang met het schip de Santa Ana.


Hij werkt naar de opbouw van de achterkant (de spiegel) van het schip toe.