
Een soort waterskieen maar dan met een snowboard.

Natuurlijk begeleidt met muziek.

Stoer! Drinken en sporten tegelijk?






Een deel van de toeschouwers lopen een nat pak op.



Een soort waterskieen maar dan met een snowboard.

Natuurlijk begeleidt met muziek.

Stoer! Drinken en sporten tegelijk?






Een deel van de toeschouwers lopen een nat pak op.


Geschreven en geregistreerd door Woody Allen.
Vervelend als je altijd maar weer goede films maakt.
Mensen gaan dan niet meer kijken.
Toch is ook Blue Jasmine een fantastische film.
Zeer actueel (Bernie Madoff), indrukwekkend acteerwerk.
Zeker van Cate Blanchett, Alec Baldwin is overtuigend.
Blanchett als een soort desperate house wife
of Sex and the City-personage, gecombineerd met
Patsy Stone (Absolutely Fabulous).
Mode met een grote M, maar dat geldt ook voor de drank en de pillen.
Aan lager wal, onderdak zoekend bij haar zuster
die samen met haar (inmiddels ex-) man getroffen werden
door de Madoff-achtige praktijken
van de (inmiddels) dode ex (zelfmoord).
Zelf flink in de war, maar niet minder arrogant.
Toch is de film zeker geen dijenkletser.
Een komisch drama is het volgens de reclame.
Ga kijken, ik heb genoten.
….en dan de muziek. heerlijke jazz.


Het is prachtig nazomerweer. De vochtigheid is hoog.
De vliegen zijn nijdig en de muggen zijn groot.
Vanochtend zag ik het volgende examplaar:




Let eens op de mooie vormen in de vleugels.
Er werd goedkoop een Engelstalige catalogus aangeboden van een
tentoonstelling in het Mauritshuis.
De tentoonstelling ging over het werk van Frans van Mieris
en was van oktober 2005 tot en met januari 2006 te zien.
Ik had van de man nog nooit gehoord en dat vond ik vreemd.
Hij was een fijnschilder en leerling van Gerard Dou.
Het boek kwam eind vorige week binnen en
ik heb het dus nog lang niet gelezen
maar ik wil het hier toch al even melden.
Het boek is nu nog te koop en volgens mijn eerste indruk
zeer de moeite waard.

Frans van Mieris, hier gaat nog meer van volgen.
Het Mauritshuis droeg het grootste aantal werken bij
aan de tentoonstelling (5).
Hopelijk hebben ze er 1 of 2 daarvan in hun vaste collectie.
Dan ga ik daar binnenkort vast op bezoek.

Nee dit is geen cursus tuinieren. Ik ben een drieluik aan het maken met een zogenaamde gemengde techniek. Dit is de zoveelste stap in het maken van luik 2.
In dit luik kies ik er bewust voor onnatuurlijke kleuren te gebruiken.
De lucht is groen, het gras rood.
De echte grassprieten die ik gebruik zijn wit.
De bloemen en planten die hier nog overheen komen hebben
weer andere kleuren.
Omdat sommige activiteiten niets met rood haar te maken hebben,
wissel ik mijn foto’s van roodharigen af
met foto’s die over andere dingen gaan.








Begijnhof.










Begijnhof.






Lenneke te Kiefte, Weefs.


Grote Kerk.


Cecile Verwaaijen.


Sabine Bolk.


Sabine Bolk.


Nog even oefenen.

Sabine Bolk.


Het Kasteelplein, gereed voor nog een Roodharige Dag.
Een aantal van de activiteiten van de Roodharigendag
snap ik niet. Ze hebben niets met ‘haar’ van doen.
Laat staan met rood haar.
Maar er komen veel mensen op af.

Roodharig in het Valkenberg.

Op verschillende plaatsen in de stad hangen grote foto’s met het thema ‘Rood’. Zoals ook hier in het Valkenberg.


Artisjok in bloei in een van de kruidentuinen in het Begijnhof.


De fotograaf in het Begijnhof.
In de Grote Kerk is een expositie van een aantal kunstenaars.
Wat het met rood haar te maken heeft?
Ik weet het niet.
Maar leuk is het wel.
Het werk is niet onbekend want het meeste is ook te zien via Kunstroof.

Deze lampen bijvoorbeeld van Tim van Cromvoirt bewegen alsof het longen zijn (Lungplant).

Kunstroof.

Remick, White Lady.

Door de braderie voor de deur was er vandaag een viskraam.
Gelijk haring gehaald.
Mooi rood van binnen.

Red Herring op Roodharigen dag in Breda.

Heerlijk met ui en bruin brood. Misschien wat veel ui maar die eet je dan gewoon niet op.
Dit weekend is het weer Roodharigendag in Breda.
Deze dag duurt het hele weekend en al vroeg
lopen er veel gasten rond in de stad.

Met een braderie op het Kasteelplein. Ik heb al haringen gekocht.

De eerste gasten zijn er al.

Niet iedereen maakt zich druk.

De kramen langs de Kadettenflat.

De kramen voor het kasteel.
Vanochtend maakte ik de volgende foto.
Wat zou het een mooie foto zijn geweest als ik mijn camera bij me had gehad.

En Ja, ik stond stil voor een stoplicht.
Afgelopen zondag kreeg ik een folder in mijn hand gedrukt
op de cultuurmarkt in Antwerpen.
Ik bezoek het theater niet vaak maar door de fantastische foto alleen al,
zou ik zo de voorstelling willen zien:
Fawlty Towers
Welkom in het beste slechtste hotel ter wereld.

Als je de foto ziet krijg je weer zin in die fantastische serie
met John Cleese en Conny Booth.
Met vele hoogtepunten zoals:
“Don’t mention the war”
Andrew Sachs als Manuel: “I know nothing, everything I know I forgot”.
Blijkbaar is een stuk over Fawlty Towers al tweemaal eerder
in Belgie op het toneel gebracht.
Maar de foto, ik vind hem geweldig.
We hadden een afwisselend weekend.
Vrijdag prachtig weer in Domburg.
Zaterdag heel veel regen in Knokke-Heist en Brugge.
Vandaag veel dreigend weer in Antwerpen.
Maar we hebben ons niet uit het veld laten slaan.
Gewapend met een paraplu, kom je een heel eind.

Dit was het beeld vanuit ons hotel: Knokke-Heist.
Op de cultuurmarkt in Antwerpen zag ik het volledig programma
van de Europalia India, later dit jaar in Belgie.

En wat voor een programma.
Tentoonstellingen, muziek, film, theater.
Alles India.
Ik kan niet wachten.

Inmiddels ben ik bezig met het tweede luik van het drieluik.
Het thema is ‘Grasveld’.
Deel een is gereed.
Het toont een hele hoge horizon, een blauw-witte lucht en groen grasveld.
Op de voorgrond echte grassoorten en bloemen.
Aan de planten is niets gewijzigd.
Ze zijn gedroogd en zullen dus met de tijd hun kleur verliezen.
Deel twee heeft de horizon ongeveer midden op het papier.
Hier ga ik qua kleur zover mogelijk weg van de natuurlijke kleuren.
Indachtig de kleurtheorie die Vincent van Gogh ook volgde,
heb ik voor het gras en de lucht kleuren gekozen die elkaar versterken.
Een rood grasveld en een overwegend groene lucht.

Hier is het nog lege grasveld. Zowel de lucht als het veld zijn niet egaal 1 kleur. De lucht is wit van de witte gesso op de ondergrond, een beetje geel, lichtgroen, donkergroen en bijna zwart door de concentratie van de donkergroene ecoline. Alle kleuren zijn ecoline. Het grasveld is van acrylverf.
Omdat ik zelf niet kan tekenen en niet de rust heb, uitgebreid te gaan oefenen,
kies ik er voor de vormen direct aan de natuur te ontlenen
door planten uit het wild te gebruiken, maar dan voorzien van een opvallende verflaag.
De kleuren ver van natuurlijk.
Binnenkort ga ik de planten aanbrengen maar hier alvast een tussenstand.


Elisabeth Frink, Horse and rider, 1950.

Liam Gillick, Complete bin development, 2013, powder coated aluminium and plexiglas, 6 elements.

Magnus Plessen, Head, 2013, oil and charcoal on canvas.

Nathaniel L. Stebbins, SooLoo, photograph taken March 24th 1885.

Paolo Veronese, Venus disarming cupid, about 1560, oil on canvas.

Paul Klee, Comedy, 1921, watercolour and oil on paper support

Pedro Berruguete, Virgin and Child enthroned, circa 1500, oil on panel.

In het kader van onze recente vakantie in India is dit een bijzonder werk. Sultan Ali Adil Shah hunting a tiger, Bijapur, Deccan, circa 1660, gouache with gold on paper.
Hieronder een detail van de sultan:


Thomas Huber, Bildaushub I, 2013, oil on canvas and easel.

Het Kasteelplein staat al halfvol.

Maar dat duurt niet lang.

Het is vast om 14:00 uur verzamelen op het Kasteelplein.


Helemaal in de rol.

Een rode duivel.

Op de Grote Markt is het ook feest.



No Harley dag Breda.

Jan de Bruijn, Deborah Jacobs en Walter Lavent bij de Bruine Pij.

Gebutst.

No Harley dag Breda sucks.

Skull Harley.


Reigerstraat.

Stock Harley.

Kasteelplein.

Geel luipaard?

‘Kuifje’ gemaakt door Gilde Handwerk.

Stefan Verwey in de Volkskrant van 15 juni 2013 over boeken. Helemaal in de trent van Marshall McLuhan: books would become art objects.
Er is een nieuwe film op komst van Woody Allen.
Je kunt er je kalender op gelijk zetten,
want elk jaar komt er wel een film van hem uit.
In het kader van het uitkomen van de nieuwe film – Blue Jasmine,
is Woody Allen gevraagd voor een interview in Esquire.
Hij zegt daarin het volgende:
Marshall McLuhan predicted books would become art objects at some point. He was right.
In het Nederlands:
Marshall McLuhan voorspelde dat boeken ooit
kunstobjecten zouden worden.
Hij had gelijk.
Ik wist niet wie Marshall McLuhan was/is.
Wiki brengt dan uitkomst:
Herbert Marshall McLuhan (21 juli 1911, Edmonton, Canada – 31 december 1980) was een Canadees filosoof en wetenschapper. Tot zijn belangrijkste werkgebieden behoren mediastudies en mediatheorie. Hij was de grondlegger van het concept global village. Dit concept werd door McLuhan voor het eerst geformuleerd in 1959, ver voordat de vorming van een ‘globaal dorp’ (met de opkomst van het internet en het wereldwijd web) voor iedereen zichtbaar werd.
Uit:
Woody Allen Interview 2013 –
Blue Jasmine Director Woody Allen on Movies, Success & Life –
Esquire
Afgelopen weekend een paar films bekeken.
Een in de bioscoop.
Mijn ervaringen met ‘Behind the Candelabra’ waren al eerder te lezen.
Maar ik zag ook: Inglourious Basterds.
Een film van Quentin Tarantino.
Een bijzondere filmmaker maar ‘Inglourious Basterds’ is geen ‘Pulp Fiction’.
Dat blijft toch zijn meesterwerk.
Vreemde rol trouwens van Brad Pitt.
Van hem verwacht ik rollen met meer diepgang.
Bij Tarantino kan dat alleen als Tarantino je die ruimte wil geven.
Anders blijf je een stripfiguur.
Het verhaal ontrolt zich erg langzaam.
Het plot zit kunstig in elkaar maar is toch niet super.
Zo is het bijvoorbeeld een film over een bioscoop
en een Duitse film en zijn hoofdrolspeler.
Deze ‘Duitse Nazi film’ Stolz der Nation,
is geen echte originele Nazi-film al heeft er wel heel veel kenmerken van.
Wel leuk om naar te kijken.


De film ‘Red’ heeft nog minder om het lijf.
Een leuke film om naar te kijken. Maar ik ga voor zo’n film
niet naar de bioscoop.
Goede acteurs: Morgan Freeman, John Malkovich, Helen Mirren en anderen.
De sequel draait al in de bioscoop.