Vandaag had ik een reisdag.
Van Gwalior naar New Delhi.
Dan denk je dat je niet veel foto’s gaat maken en
dat er geen ‘Foto van de dag’ tussen zal zitten.
Ik maakte drie foto’s waarvan ik er 1 een pareltje vind.
Anil Book Corner. Winkel in 2e-hands boeken.
Mijn Lonely Planet ‘India’ had ik hier waarschijnlijk goedkoper kunnen kopen dan in Nederland (zie in de bovenste helft van de foto, rechts van het centrum of tweede stapel van rechts). Anil Book Corner, Connaught Place, Delhi, India,
Verrassend (voor mij) veel Nederlands werk.
Londen, The Wallace Collection, Studio of Rembrandt, A boy in fanciful costume, 1633.
Rembrandt van Rijn, Self portrait, circa 1637.
Rembrandt van Rijn, The artist’s son, circa 1657.
Ferdinand Bol, The toper (the drinker), circa 1650 – 1651.
Adriaen van Ostade, Buying fish, dated 166(9?).
Albert Cuyp, Shipping on the Maes at Dodrecht, early 1650’s.
Jan Steen, Merry-making in a taven, about 1674.
Paulus Potter, The milkmaid, 1646, oil on oak panel.
Pieter de Hoogh, A boy bringing bread, circa 1633, oil on canvas.
Dit is geen straat die versierd is vanwege de deelname van het Nederlands voetbal elftal aan een internationale wedstrijd maar een straat in Gwalior bij een Hindoetempel waar men erg enthousiast in de weer is met kleur.
In dit deel van de tentoonstelling ligt de focus op de kloosters
voor nonnen in Dunhuang.
Je zult zien dat het uitwisselen van ideeën over religie gepaard
gaat met substantiele aantallen mensen die zich voor de religie
(Boeddhisme bijvoorbeeld) inzetten.
De boeken, documenten en andere werken hebben daar betrekking op.
Londen, British Library, A Silk Road Oasis, Deng Ziyi, the novice nun, Mogao Cave 17, 10 June 914.
A nun’s will, Mogao Cave 17, 865.
Votive painting, Mogao Cave 17, 9th – 10th century.
Register of nuns, Mogao Cave 17, 10th century.
In het volgende bericht rond ik dit onderwerp af om
naar het volgende onderdeel van de tentoonstelling te gaan.
Toen ik toch bij The Wallace Collection was voor de tentoonstelling
over Ranjit Singh kon ik niet nalaten een gevoel te krijgen voor
de collectie. Het beeld dat ik had was dat het een soort Mauritshuis was.
In een paar berichten geeft ik een beeld van wat mij opviel.
Dit is een beeld van een van de ruimtes van The Wallace Collection. Je ziet meteen: veel kunst, veel vormen (meubels, beelden, schilderijen enz), 17e eeuw en later.
Londen, The Wallace Collection, Antoine Coysevox, Bust of Louis XIV, circa 1699, bronze.
Melchior d’Hondecoeter, Peacock and other birds, circa 1680.
Dit geeft een beeld van de grotere zalen. De muren hangen vol. Dat is geweldig om te zien maar tegelijk minder toegankelijk voor de toevallige voorbijganger. Is niet erg maar wel goed om te weten.
Rembrandt and studio, Jean Pellicorne and his son Casper, circa 1632. Bij de schilderijen wordt op zaal weinig informatie gegeven. Er zal wel een goede catalogus zijn maar bijvoorbeeld de jaartallen van de werken heb ik op internet opgezocht.
Rembrandt and studio, Susanne van Collen and her daughter Anna, circa 1632. Jean Pellicorne en Susanne van Collen waren een echtpaar.
Dergelijke pareltjes hangen er dan dus ook tussen: AG (Alexandre-Gabriel) Decamps, The bookworm, 1846 (?).
Govaert Flinck, A yong archer, about 1640.
Rembrandt van Rijn, The good Samaritan, 1633. Er volgen nog meer werken van Rembrandt!
Departmental plaster cast and publication sale counter: stel je werkt daar, hoe zeg je dan op een verjaardag waar je werkt en wat je doet?
Het gebouwtje waarin de sales counter is gevestigd, is
al net zo aantrekkelijke als de naam:
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Bishan Singh, The Golden Temple and the city beyond, Amritsar, Punjab, about 1870. Een prachtige miniatuur. Vandaag is de Golden Temple in Amritsar nog altijd een belevenis. Het is een fantastisch decor waarvan je in alle rust kunt genieten met de honderden bedevaartsgangers die er iedere dag opnieuw zijn.
John Gibson RA, Portrait bust of Maharaja Duleep Singh, Rome, 1859 – 1860, white marble.
Felice Beato, Men of Hodson’s Horse during the Sepoy Uprising of 1857 – 1858, Lucknow, march or april 1858, albumen print.
Bekijk ook de Wikipedia-pagina over Beato.
George Richmond, Maharani Jind Kaur, Londen, june 1863, pencil on paper.
In het gebouw van The Wallace Collection was een muur
voorzien van een muurschildering. Gebaseerd op de miniatuur van
Bishan Singh, The royal court of Maharaja Ranjit Singh
circa 1863 – 1864.
Van bovenaf gezien kon de hele afbeelding op de foto.
Een beetje kleiner deel en een beetje bewerkt:
De tentoonstelling was erg leerzaam voor mij en een onderdeel
van de voorpret van de reis naar India.
Deze keer een toeristische foto: Jain-beelden in de rotswand van het fort van Gwalior, Het zijn ‘Tirthankaras’. Madhya Pradesh, India. De groep met beelden is veel groter dan deze foto. Ze heten ‘Gopachal Rock-cut monuments’.
Wat ik erg interessant vond was dat in Mogao Cave 17 een
compeet, gedrukt boek was, veel ouder dan de gedrukte boeken
in het Westen. Een copie van de Diamond Sutra.
Die zag ik op de tentoonstelling voor het eerst in het echt.
Je kunt hem nog gaan zien tot en met 23 februari.
Het gaat om een boekrol die begint met een afbeelding:
Londen, British Library, A Silk Road Oasis, Printed Diamond Sutra, Mogao Cave 17, 11 May 868. Je leest het goed: ongeveer 500 jaar voor Gutenberg.
Hier ligt de rol. De afbeelding bevindt zich aan het begin. Op de foto bovenaan. Je ziet de rol hier van opzij.
Stamped Buddhist figures, Mogao Cave 17, 5th – 10th century.
Lei Yanmei, the woodblock-carver, Prayersheet.
Lei Yanmei, the woodblock-carver, Booklet.
Tot zover de techniek.
De lobby van menig hotel is een schat voor de zoeker naar de ‘Foto van de dag’. Geen idee wat het is. Natuurlijk het hoofd van Boeddha, met een rij spoegeltjes op de schouder (op de foto niet zichtbaar). Maar verder? Zou je er water langs kunnen laten lopen? Hotel Dazzling in Agra.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown East India Company clerk, ‘True copy’, Receipt marking the formal transfer of the Koh-i-Noor diamond from the Sikhs to the British, Gosainganj, Lucknow, 1851, ink on paper.
Zo’n document is niet eenvoudig te lezen.
Een paar dingen kon ik lezen en die laat ik
hieronder nog even zien:
Namens de Britten staat er op dit ‘ontvangstbewijs’ een lijst met namen met boven aan ‘Dalhousie’, die van het plein in Kolkata.
Het gaat om een copie naar waarheid. ‘Betrouwbaar dus’, wil de schriver zeggen.
In het gedeelte met de condities staat dat het ontvangstbewijs betrekking heeft op de Koh-i-Noor. De op dat moment grootste diamant van de wereld. Nu te zien in de de kroon die onlangs nog werd gebruikt door Charles. De diamand is (onder druk) afgestaan door de Sikhs en naar Engeland afgevoerd met nog veel meer zaken. In deze afbeelding zie je hetzelfde fragment twee maal. In de onderste versie heb ik daar waar mogelijk voor mij, de tekst herhaald in blokletters.
Unknown court artist, Maharaja Duleep Singh and Lord Dalhousie, Lahore, Punjab, about 1849 – 1850, gouache heightened with gold on paper. Maharaja Duleep Singh is de troonopvolger. Zijn familie is omgebracht of buitenspel gezet door de Britten. Maharaja Duleep Singh is dan nog erg jong. Ook hij zal worden afgevoerd naar Engeland om daar een opleiding te krijgen en te verpieteren.
Een beetje klassiek, een foto van een gebouw.
Maar wat voor een gebouw: the Tomb of Akbar in Agra (UP).
Een compilatie van 2 foto’s met verschillende positie.
Als je denkt dat dit wat is dan is er altijd nog
het poortgebouw en de binnenkant.
Maar daarover (veel) later meer.
Vijf verdiepingen, de onderste 4 in zandsteen, nummer 5 in marmer. Bouw begon in 1602! Grafmonument voor oa Akbar de Grote of Akbar I.
Het eerste bericht over deze tentoonstelling in de British Library
was het eerste deel van de inleiding.
Dit bericht bouwt daar op voort.
Je krijgt ook een idee van de issues waar je mee te maken krijgt
als je documenten of voorwerpen achter glas op de foto wilt zetten.
De breedte van wat er gevonden is in Mogao Cave 17
blijft verbazen.
We hebben natuurlijk geen foto’s van negende eeuw China.
Maar wat denk je hier van:
Londen, British Library, A Silk Road Oasis, Sketches of the Maitreya Sutra’s paradise, Mogao Cave 17, 9th – 10th century. Het bewerken van de velden – ploegen.
Een monnik preekt.
Bidden bij een tempel.
Als je een handelsplaats bent en je wilt verkopen, dan moet je wel de talen beheersen. Rubbing of a multiingual stele, Mogao Caves, 1907.
Miwnay, the abandoned Sogdian wife, Dunhuang Limes, 313 – 314.
Letter from a Christian priest, Mogao Cave 17, 884.
Een selfie van mijn schaduw op de Taj Mahal.
Deze vele mensen hebben er niet voor gekozen een lelijk Amerikaans programma uit Washington te bekijken maar besloten iets heel moois te gaan zien.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Alfred de D reux, Randjiit Sing Baadour – Roi de Lahore (Ranjit Singh the brave king of Lahore), commissioned by General Ventura, Parijs, about 1837, oil on canvas.
Rattan Singh, Rani Mahtab Kaur, Lahore, Punjab or Delhi, about 1810 – 1830, gouache heightened with gold on ivory.
Imam Bakhsh Lahori, Raja Lal Singh wearing a cuirass emblazoned with a golden crest, Lahore, Punjab, about 1845 – 1846, gouache, watercolour and pencil heightened with gold on paper.
Unknown photographer, Raja Lal Singh in exile, probably Dehradun (stad in India), about 1855 – 1860, albumen print laid on card.
Schrijf: #hotelkunst, #spiegel, #beeld.
De ‘Zijderoute’ is een begrip waar we in het Westen
weinig bij stilstaan.
Je zou haast denken dat we het verdringen.
Het geeft namelijk een positief beeld van handel, van migratie,
van landen in het oosten.
Het Britisch Museum heeft het onderzocht en er een grote
tentoonstelling aan gewijd.
De British Library bleef niet achter.
De British Library heeft in haar collectie oa de Stein Collection.
Een verzameling met onder andere werken uit Cave 17.
Vlak bij de Chinese stad Dunhuang ligt een complex met Boeddhistische
grotten die een rol speelden in de verbreiding van het Boeddhisme
van India naar China en Japan.
Door omstandigheden is 1 grot lang afgesloten geweest. Cave 17.
We kenden lange tijd het bestaan van de grot niet meer.
In de grot lagen documenten, boeken en allerlei ander materiaal
dat in Dunhuang ontwikkeld is tussen de 4e en 11e eeuw.
Onder andere het oudst bekende, gedrukte boek: de Diamond Sutra.
De grot is herontdekt door een Chinese monnik en tussen 1906 en
1909 door onder andere de Hongaars-Engelse Aurel Stein.
Zijn collectie wordt beheerd door de British Library.
Voor het eerst in heel lange tijd is er in de British Library
een tentoonstelling te zien over de boeken, manuscripten,
documenten enz.
De titel van de tentoonstelling is: A Silk Road Oasis – Life in ancient Dunhuang. Ik ben, na vorig jaar zelf in Dunhuang te zijn geweest, gaan kijken naar de 50 voorwerpen die er werden getoond. De tentoonstelling opende met het schetsen van de omstandigheden in Dunhuang.
Dunhuang was een vooruit geschoven Chinese post. Een van de grensstreden die het meest naar het westen lag. Hier haalde je nog eens goed adem voor je naar het westen ging of kwam je op adem om na de woestijn verder te reizen naar het oosten. Voeg daar aan toe de stroom van mensen en ideëen (bijvoorbeeld in de vorm van boeken) vanuit India die het Boeddhisme verspreidden.
Londen, British Library, A Silk Road Oasis, earthenware figure, China, 7th – 10 century. De Sogdiërs waren een groep handelaren die zich in Dunhuang vestigden. Maar het beperkte zich niet tot deze groep. Dunhuang was een smeltkroes.
An ancient Iranian prayer, Mogao Cave 17, 9th century. Dit document is een voorbeeld van de breedte (van onderwerp en geografie) en belang van de voorwerpen gevonden in Dunhuang.
News of turmoil on Central China, Dunhuang Limes, 313 – 314. Zoals hieronder te lezen is geeft het document aan dat onrust in China (overvallen door de Hunnen) leidde tot hongersnood. Heel actueel: de oorlog in Oekraine leidde tot voedselproblemen in Noord-Afrika. Politiek raakte het nog veel verder.
Hemp shoe, Dunhuang Limes, 1st – 2nd century. Dunhuang was niet alleen een cultureel schakelpunt, het was ook een belangrijke knoop in de militaire verdedegingslinie van China.
Bij de tentoonstelling verschijnt ook dit boek dat alle voorwerpen van de tentoonstelling nog eens in het juiste perspectief zet. Mélodie Doumy, A Silk Road Oasis – Life in ancient Dunhuang.
Volgende keer verder met de intro.
Argusvlinder 