India 2012 – 2013: Omkareshwar

 photo 20121226PhilipBouwsmaPatrickGriffinSymposiumProMedium.jpg


Deel 56.

Een vergeten notitie.
De volgende tekst is geschreven op 25 december 2012
maar ben ik veegeten mee te nemen in mijn laatste blog
over het onderwerp Omkareshwar:

Het aantal pelgrims is enorm.
Het aantal mensen dat er van leeft is ook heel groot:
souvenierverkopers, offerverkopers, hoteliers,
eigenaren en werknemers van eet- en drikgelegenheden,
de bedelaars, buschauffeurs en niet in de laatste plaats:
de medewerkers van de heiligdommen.
In alle maten en soorten.

 photo DSC_1204.jpg


 photo DSC_1205.jpg


 photo DSC_1206.jpg

Een serie in een serie: moderne muurschilderingen.


 photo DSC_1207.jpg


 photo DSC_1208.jpg


Het lettertype in de titel van 26 december 2012 is van Philip Bouwsma en Patrick Griffin en heet Symposium Pro Medium.

Verslag van een reis door Noord India

In 1823, op 16 juni om precies te zijn,
vertrok Reginald Heber met vrouw en kind vanuit Engeland
naar Calcutta (Kolkata).
Hij was aangesteld als Anglicaans bisschop voor Calcutta.
Dat bisdom omvatte het grootste deel van India, Ceylon,
Australie en delen van zuidelijk Afrika.
Er was dus wel iemand nodig die bereid was om te reizen.

Na zijn dood op 3 april 1826, gaf zijn vrouw,
in drie delen, zijn reisverslag en een deel van zijn correspondentie uit.
De eerste ditie is uit 1827.
Ik kocht onlangs een herdruk uit 1985.

 photo DSC_7691ReginaldHeberNarrativeOfAJourneyThroughTheUpperProvincesOfIndiaVolumeIFirstPublished1827Reprint1985PublishedInIndiaByBRPublishingCorporationDelhi.jpg

Reginald Heber, Narrative of a journey through the upper provinces of India, Volume I, first published 1827, reprint 1985, published in India by BR Publishing Corporation in Delhi.


Het deel dat ik nu lees is de introductie die gaat
over de vier maanden (!) lange bootreis van Engeland
naar India.

In het boek leren we ook zijn gezin kennen. Op dat moment heeft hij 1 dochter.
De inleiding beschrijft de praktijk op schepen, om brieven mee te geven
aan tegemoet komende Engelse schepen, met het verzoek de brieven te posten
als de boot in Engeland aankomt.
Om brieven en andere goederen uit te wisselen werd er een sloep
van de ene naar de andere boot gestuurd.
Op een keer gaat Heber met die sloep mee en dan schrijft hij bijvoorbeeld:

On returning to the Grenville I saw my little girl at one of the cabin windows, who shewed great delight in recognizing me.
She had been much distressed at seeing me go off in the boat, and twice began crying.
All this, which, I trust, may be considered as indications both of intelligence and affection, interests me so much that I cannot help writing it down, in the hope that I may read it with increased interest and pleasure one day when her matured good qualities may fulfill the present hopes of her parents, and give those parents a daily increasing motive for gratitude to Him who has lent her to them.
Dear little thing!
I did not suppose, before I possessed her, how closely a child of her age can entwine itself round the heart.

Reginald Heber, pagina XLVIII.

Nederlandse samenvatting:
Terwijl we terug varen naar de Grenville (de boot) zie ik mijn kleine meid
door een van de raampjes van de hut.
Bij mijn vertrek was ze zeer ongerust en moest tot twee keer huilen.
Ik ga er van uit dat dit tekenen van intelligentie en genegenheid zijn.
Het hield me zo bezig dat ik het op moest schrijven zodat ik later
met nog meer interesse en plezier, dit nog eens mag lezen,
om mij en mijn vrouw extra dankbaar voor God te maken.
Ik had me nooit gerealiseerd, voordat ik haar kreeg,
hoe een dergelijk klein kind, je hart kan omwikkelen.

Heber probeert Hindoestaans te leren uit een boek en oefent
door het maken van vertalingen.
In zijn boek (Gilchrist’s Hindoostanee Guide) staat een
vertaling maar Heber vindt dat hij dat beter kan.
Dit is zijn poging:

Sonnet by the late Nawab of Oude
Asuf Ud Dowla (Asaf-ud-Daula)

In those eyes the tears that glisten as in pity for my pain,
Are they gems, or only dew-drops? can they, will they long remain?

Why thy strength of tyrant beauty thus, with seeming ruth, restrain?
Better breathe my last before thee, than in lingering grief remain!

To yon Planet, Fate has given every month to wax and wane;
And—thy world of blushing brightness—can it, will it, long remain?

Health and youth in balmy moisture on thy cheek their seat maintain;
But—the dew that steeps the rose-bud—can it, will it long remain?

Asuf! why, in mournful numbers, of thine absence thus complain,
Chance had joined us, chance has parted!—nought on earth can long remain.

In the world, may’st thou, beloved! live exempt from grief and pain!
On my lips the breath is fleeting, can it, will it long remain?

Reginald Heber, pagina XLIX

Ik waag me niet aan een vertaling.

India 2012 – 2013: Omkareshwar

 photo 20121225BasJacobsAkiemHelmlingSamiKortemaumlkiFakirBlack.jpg


Deel 56.

Dinsdag 25 december 2012: Kerst.

De dag zijn we begonnen met een tweede bezoek aan de ghats van Maheshwar.
Vervolgens zijn we met de auto naar Omkareshwar gereden.
Als ik dit in mijn boekje schrijf is het inmiddels al 26 december.
Gisteren was het hier (Omkareshwar) super druk.
De hotels zijn overal druk bezet met Indiase mensen die beter gesitueerd zijn.
Daar zitten heel veel, heel dikke mensen tussen. Amerikaans dik.
Sommige van die mensen eten niet gewoon maar laden zich drie maal daags helemaal vol.
Maar de meeste pelgrims die hier gisteren waren, zijn met de bus gekomen.
Afgeladen bussen.
Mensen die ik sprak en vroeg waar ze vandaan kwamen antwoordde vaak ‘Indore’.
Ze zijn hier in Omkareshwar voor 1 dag.
In de ochtend vroeg gekomen, vanavond weer naar huis.

Toen ik kort voor het donker werd ging wandelen kwam ik uit
bij een grote aanlegplaatd voor boten waar honderden mensen
te eten kregen.
Eerst dacht ik dat het om arme mensen ging maar er waren er bij
die met een mobieltje liepen.
Het leek er op dat die mensen op een soort ‘all inclusive’ waren
voor een pelgrimstocht naar Omkareshwar.

Ook bij die aanlegplaats Bobo’s.
Eerder de dag hadden we ze al gezien.
Toen zeiden mensen ons dat het om de prime minister
van Madhya Pradesh ging.
Thuis nog maar eens naar googelen
Ze wilden graag op de foto.
Misschien dan toch geen ‘all inclusive’ dagtocht
maar een politiek evenement?

 photo DSC_1188DeZonGaatAlOnderMaarErZijnNogVeelPelgrims.jpg

De zon gaat al onder maar er zijn nog veel pelgrims.


 photo DSC_1189AllemaalInDeRijWachtenOpHetUitdelenVanEten.jpg

De mensen wachten in lange rijen op het eten dat uitgedeeld gaat worden.


 photo DSC_1190OmkareshwarInDeOndergaandeZon.jpg

Omkareshwar in de ondergaande zon.


 photo DSC_1191UitdelenVanBrood.jpg

Van hieruit werd brood en werden de sauzen uitgedeeld.


 photo DSC_1192GrotePannen.jpg

Grote pannen.


 photo DSC_1193EtenEnOpDeFoto.jpg

Ze boden me aan dat ik mee kon eten.


 photo DSC_1194CommercieleFotografenMetDraagbarePrinters01.jpg

Het toerisme komt ook in India behoorlijk op gang. Daar leven mensen dan weer van. Hier zie je een paar commerciele fotografen die mobiele printers bij zich hebben om de foto’s die ze van je maken direct te kunnen verkopen. Ik ben ook nog op de foto gezet.

 photo DSC_1194CommercieleFotografenMetDraagbarePrinters02.jpg

De mobiele printers.


 photo DSC_1195BoboOpBezoek.jpg

De premier van Madhya Pradesh????


 photo DSC_1196PersfotografenEnUwReporter.jpg

In ieder geval graag op de foto bij het water. Voor de pers en uw eigen reporter.


 photo DSC_1197OmkareshwarInOndergaandeZon.jpg

Omkareshwar.


Het lettertype in de titel van 25 december 2012 is van Bas Jacobs, Akiem Helmling, Sami Kortemaki en heet Fakir Black.

India 2012 – 2013: Omkareshwar

 photo 20121225BasJacobsAkiemHelmlingSamiKortemaumlkiFakirBlack.jpg


Deel 55.

De eerste verkenning van Omkareshwar is heel bijzonder.
De komende dagen zal dat iedere keer weer blijken.
Omkareshwar is een klein plaatsje met een (1) hele grote tempel
ter ere van Shiva. Die tempel ligt op een eiland in de rivier.

 photo DSC_1157RivierNarmadeMetAanDeOverkantHetEilandMandhataOfShivapuri.jpg

De rivier Narmada met aan de overkant het eiland Mandhata of Shivapuri.


 photo DSC_1158HindoeTempelVoorShiveEenVanDe12Jyotirlinga.jpg

De Hindoetempel ter ere van Shiva. Een van de 12 Jyotirlinga, zeg maar bijzonder heilige plaatsen.


 photo DSC_1159InDeRivierLigtEenDam.jpg

Niet ver van Omkareshwar ligt een dam in de rivier.


 photo DSC_1160OpDeHeuvelEenEnormBeeldVanSivaOpDeRugGezien.jpg

Op de heuvel op Mandhata staat een groot beeld van Shive. Hier zie je dat beeld aan de rugzijde.


 photo DSC_1161EenVanDeAanlegplaatsenVoorBotenDieMensenDeRivierOverzetten.jpg

Aan alle kanten zijn aanlegplaatsen van boten. Je steekt de rivier over met de boot of je loopt over een van de twee smalle bruggen.


 photo DSC_1163DeDrukteOpEenVanDeBruggen.jpg

Hier zie je de drukte op de een van de twee bruggen.


 photo DSC_1165HetIsErDruk.jpg

Het is druk in de tempel.


 photo DSC_1166OverDeRivierZijnInOmkareshwarTweeSmalleVoetgangersbruggen.jpg

Er zijn twee bruggen voor voetgangers.


 photo DSC_1167ErIsAltijdWerkaanDeWeg.jpg

Er is altijd werk aan de weg.


 photo DSC_1168OffergaveVerkopers.jpg

Onderweg naar de tempel overal verkopers van offergaven.


 photo DSC_1169OpDeRouteNaarDeTempelDePelgrimsTrap.jpg

De route naar de tempel.


 photo DSC_1170JeKomtTeVoetOfMetDeBoot.jpg

Je komt te voet of met de boot.


 photo DSC_1171OpDeRouteNaarDeTempel.jpg


 photo DSC_1172BijDeIngangVanDeTempel.jpg

Vlak voor de ingang van de tempel is het er erg druk. We gaan maar even bij de boten kijken.


 photo DSC_1173KramenEnBoten.jpg

De weg naar de boten is onder de doeken van de kramen.


 photo DSC_1174NetVoorDeIngangVeelDakenVoorSchaduw.jpg


 photo DSC_1175DeWegNaarDeBotenLooptTussenKraampjesOnderDeDoekenDoor.jpg


 photo DSC_1176NogeenKraampje.jpg

Nog maar een kraampje.


 photo DSC_1178WassenGewassenWordenEnAltijdMetKoeienInDeBuurt.jpg

Wassen of gewassen worden, maar altijd met een koe erbij.


 photo DSC_1179EvenBijHetWaterMetDeVoetgangersbrugOpDeAchtergrond.jpg

Even bij het water bijkomen. op de achtergrond een van de bruggen.


 photo DSC_1181HetPadTegenDeHeuvelNaarHetShivaBeeld.jpg

Het pad op de heuvel van Mandhata naar Shiva.


 photo DSC_1183DeLoopbrug.jpg

Weer terug over de loopbrug.


 photo DSC_1184Markt.jpg

Ook op het ‘vaste land’ is een markt.


 photo DSC_1185EtenVoorDePelgrim.jpg

Met eten voor de pelgrim.


Het lettertype in de titel van 25 december 2012 is van Bas Jacobs, Akiem Helmling, Sami Kortemaki en heet Fakir Black.

India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 54.

Mijn reisnotities:
Tegelijk bij onze terugkomst in ons hotel zien we ineens
beveiligingsmensen, veel grote auto’s, mensen die als
knipmessen buigen op de parkeerplaats.
Blijkbaar is er een Indiase bobo gearriveerd.
We gaan al om 19:00 uur eten.
We hopen dat er dan nog geen tafels bezet zijn. Zeker zo
rond de feestdagen is het in de hotels erg druk.
Een eetkamer is helemaal uitgeruimd. Alle stoelen staan aan de kant.
Er staat een grote tafel met rechauds.
Na wat schermutselingen komt de bobo binnen:
blauwe blazer, witte broek,
als een zonnekoning schrijdt hij door de zaal.
De andere gasten kennen hem duidelijk.

Dinsdag 25 december 2012

De dag begonnen met een tweede bezoek aan Maheshwar.

 photo DSC_1140Kleedhokje.jpg

Ik speel een beetje vals. De foto’s zijn gemaakt op 25 december 2012 maar dat is niet wat de kop van deze blog zegt. De afstand tussen Maheshwar en Omkareshwar is klein. Dus in de middag rijden we daar naar toe. Maar ik begin nu met een kleedhokje op de gaths van Maheshwar.


 photo DSC_1141.jpg

Waar een kleedhokje is, daar zijn baders.


 photo DSC_1142.jpg

En in India, waar een rivier is en ghats daar zijn tempels. Allerlei soorten, groottes en kleuren.


 photo DSC_1146.jpg


 photo DSC_1147OoitEenPrachtigHuisMaarNogSteedsHeerlijkInDeZon.jpg

Ooit was dit een klein stukje van een prachtige gevel maar gelukkig is het er nog altijd goed toeven in de zon.


 photo DSC_1148BovenkantPoort.jpg

De top van een poort.


 photo DSC_1150Wasdag.jpg

Wasdag als elke dag.


 photo DSC_1151EenSerieVerkleedhokjes.jpg

Bedevaartgangers, kleedhokjes, baders en was.


 photo DSC_1152BinnenversieringBijeenFeesttent.jpg

De binnenversiering van een feesttent.


 photo DSC_1153DeCameraEvenOpDeGrondGezet.jpg

Even mijn camera weggezet op de grond.


 photo DSC_1154.jpg


 photo DSC_1155.jpg


 photo DSC_1156MooieVogelsInHetWild.jpg

Wat een prachtige afsluiting van deze serie (al zeg ik het zelf).


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 53.

Na het bekijken van de tempels, het paleis en de enorme muren
gaan we terug naar het hotel met een boot.

 photo DSC_1117MooieHoutenAfwerkingVanPanden.jpg

Mooie afwerking met hout op een van de panden in de stad.


 photo DSC_1118.jpg

Nog een paar opvallende gevels.

 photo DSC_1119.jpg

 photo DSC_1120WinkelsOnderEenHoutenGevel.jpg


 photo DSC_1121TempelsMetOpDeAchtergrondDeRivier.jpg

Uitzicht over/langs de tempels naar de rivier.


 photo DSC_1122EenAnderePoortNaarDeRivier.jpg

Een andere poort naar de rivier toe.


 photo DSC_1124.jpg

Nog meer tempels.


 photo DSC_1125Deboot.jpg

De boten en hun eigenaren willen je graag vervoeren.


 photo DSC_1126WeVertrekken.jpg

Het weer is prachtig en het zich spectaculair.


 photo DSC_1128EnormeMuren.jpg

De enorme muren van Maheshwar vanaf de rivier.


 photo DSC_1129.jpg


 photo DSC_1130Maheshwar.jpg


 photo DSC_1131.jpg


 photo DSC_1133TempelInHetMiddenVanDeRivier.jpg

Een tempel, midden op de rivier.


 photo DSC_1134.jpg


 photo DSC_1135MiddenOpDeRivier.jpg


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 52.
Vanaf de poort naar het fort van Maheshwar komen we op een groot plein
waaraan het paleis en een groot aantal tempels liggen.

 photo DSC_1094.jpg


 photo DSC_1096.jpg


 photo DSC_1097.jpg


 photo DSC_1098.jpg


 photo DSC_1099PaneelMetOlifanten.jpg


 photo DSC_1100.jpg

Detail van het paneel dat we eerder zagen.


 photo DSC_1101DoorDePoortGroteBinnenplaatsMetTempels.jpg

De grote binnenplaats met tempels, bogen en paleizen.


 photo DSC_1102.jpg


 photo DSC_1103.jpg


 photo DSC_1104.jpg


 photo DSC_1105.jpg

Het is er niet heel druk maar overal zijn wel mensen.


 photo DSC_1106.jpg


 photo DSC_1107.jpg


 photo DSC_1108.jpg


 photo DSC_1109AhilyabaiHolkarFort.jpg

Foto vanaf het Ahilyabai Holkar Fort naar de rivier. Dit fort is genoemd naar een Indiase heerser over Maheshwar waarover dadelijk meer informatie.


 photo DSC_1110.jpg


 photo DSC_1111AhilyabaiHolkar.jpg

Dit is een voorstelling van Ahilya Bai Holkar. Ze woonde in dit huis en bestuurde Maheshwar vanuit hier.


 photo DSC_1112.jpg


 photo DSC_1113.jpg

In het paleis dat nu dienst doet als een soort museum stond deze tekst. Hieronder schrijf ik die uit.


Ahilya Bai Holkar, daughter-in-law of the founder of the Holkar Maharajas of Indore, ruled from Maheshwar for 30 years, 1765 to 1795. This building, built in 1766 housed both het living quarters on the first floor and her administration on the ground floor. A woman with great diplomatic and administrative skills, she became indispensible to her father-in-law, aiding him at Indore, in running affairs of state while he ranged far and wide. Enlarging his dominions through battle. Ahilyabai’s husband was killed in battle. She prepared to follow him on the funeral pyre, but her father-in-law, maharaja Malhar Rao Holkar, entreated her not to do so, saying that he personally could not do without her, and the state needed her even more. She acquiesced. Her abilities matched by dauntless spirit and courage, persuaded the peshwa to confirm her as overseer of the Holkar domains. The foundation was thus laid for a unique period of peace and prosperity within her realm. The rest of India, wracked by turbulence. But Holkar territory was calm and prosperous. Ahilya Bai took it upon herself te repair much of the damge done to her faith by the great iconoclast Aurangzeb.
Her good deeds span India’s breadth and width – most famously she rebuilt the Vishwanath temple in Benaras while supporting the resurrection of temples and dharamshalas around India, she took great care to ensure that muslims who settled in her territories were treated on par with her hindu subjects. Consequently, Ahilya Bai Holkar is venerated by people throughout India, and Narmada’s Parikrmavasis (pilgrimd) come to her town and her gadi (throne) to take her darshan (pay their charities) trust. This trust was created shortly after independence by the late maharaja Yeshwant Rao Holkar and the government of Madhya Bharat. The trustees include the head of the house of Holkar and representatives of the state and central governments.


 photo DSC_1114.jpg


 photo DSC_1115.jpg


 photo DSC_1116.jpg

Het water roept. Tijd voor een boottocht terug naar het hotel.


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 213: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 51.

Er is zoveel te zien, zo veel goden en tempels.
Dus hier nog een fotoverslag van de wandeling naar Maheshwar langs het water.

 photo DSC_1079.jpg


 

 photo DSC_1080.jpg


 photo DSC_1081TussenDeTraptreden.jpg

Tussen de treden van de trappen naar het water.


 photo DSC_1082.jpg


 photo DSC_1083.jpg


 photo DSC_1084EvenDeCameraOpDeGrond.jpg

Even de camera op de grond zetten.


 photo DSC_1085GodenEnOfferandes.jpg

Goden en offerandes.


 photo DSC_1086slaapplaatsVanSadhus.jpg

Slaapplaats van sadhu’s (bleek later toen we de ruimtes van de andere kant zagen).


 photo DSC_1087Muzikant.jpg

Een muzikante?


 photo DSC_1088OlifantenEnKameel01.jpg

Olifanten en kameel.


 photo DSC_1088OlifantenEnKameel02.jpg


 photo DSC_1089.jpg

Beeld bij de toegangspoort vanaf het water naar de stad.


 

 photo DSC_1090.jpg


 photo DSC_1091ToegangTotDeStad.jpg

De toegangspoort.


 photo DSC_1092TijdOmEvenDeStadInTeGaan.jpg

Het bezoek aan de stad bewaar ik voor een volgende blogbericht.


 

 photo DSC_1093.jpg


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

Taxi Fabric

Taxi Fabric is een project in Mumbai voor designers
die hele mooie designs maken waarmee de beroemde Indiase
taxi’s in Mumbai worden bekleed.
Het design wordt overgebracht op stof waarmee vervolgens
de binnenkant van de deuren, het dak en de stoelen bekleed worden.
Het resultaat is fantastisch en een boost voor jonge designers
en de taxi chauffeurs. Daarom steun ik dit project via Kickstarter.

Er is nog een kleine 500 Pond nodig de komende drie dagen.
Waarom doe jij niet mee?

 photo SameerKulavoorsCityAsObjectsTaxiFabricIsNowOnMumbaiRoads.jpg

Sameer Kulavoor’s ‘City as Objects’ Taxi Fabric is now on Mumbai roads! Sameer Kulavoor (designer) in een taxi met zijn Taxi Fabric bekleding met de naam ‘City as Objects’ (stad als object). Nu te zien op de wegen van Mumbai. Dit is taxi nummer 8!


India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 50.

Uit mijn reisverslag:

Maheshwar is een stad aan de rivier Narmada.
Overigens net als Omkareshwar, de bestemming
voor de komende dagen.

Wikipedia over de Narmada rivier (in het Engels):

The Narmada also called the Rewa, is a river in central India and the fifth longest river in the Indian subcontinent. It is the third longest river that flows entirely within India, after the Godavari and the Ganga. It is also known as “Life Line of Madhya Pradesh” for its huge contribution to the state of Madhya Pradesh in many ways. It forms the traditional boundary between North India and South India and flows westwards over a length of 1,312 km (815.2 mi) before draining through the Gulf of Cambay into the Arabian Sea. It is one of only three major rivers in peninsular India that run from east to west.

 

To Hindus the Narmada is one of the seven holy rivers of India; the other six being Ganges, Yamuna, Godavari, Saraswathi, Sindhu, and Kaveri. It is believed that a dip in any of these seven rivers washes one’s sins away. According to a legend, the river Ganges, polluted by millions of people bathing in it, assumes the form of a black cow and comes to the Narmada to bathe and cleanse itself in its holy waters. Legends also claim that the Narmada River is older than the river Ganges.

Samenvattend:
De Narmada-rivier is de vijfde langste rivier van India.
Het is de derde langste rivier die van begin tot eind in India stroomt
(na Godavari en de Ganges).
Hij staat bekent als de ‘Levenslijn van Madhya Pradesh’.
Het is de traditionele grens tussen Zuid en Noord India.
De rivier is 1312 kilometer lang.

Hindoes zien de Narmada-rivier als een van de 7 heilige rivieren.
Men gelooft dat als je je wast in een van die 7 rivieren,
je je zonden afwast.
Volgens de legende ging de Ganges zich wassen in Narmada-rivier
om zich te reinigen. Volgens diezelfde legende is Narmada ouder
dan de Ganges.

 photo DSC_1055RivierAlsLevensader.jpg

De rivier Narmada als leversader.


 photo DSC_1056TempelInHetMiddenVanDeNarmadaRivier.jpg

In de rivier ligt een tempel.


Vervolg van mijn reisverslag:

Ook dit hotel, Narmada Retreat zit vol.
Vol met Indiaase toeristen die tot en met 2 januari 20%
meer moeten betalen voor de kamer.
Het is een hotel met kamers, tenten en bungalows.
We zijn te voet naar de ghats gelopen,
toen hebben we het fort bezocht,
vervolgens de stad en dan teruggevaren
met de boot van het hotel.
Om 13:00 uur vertrokken, om 17:00 uur terug.

 photo DSC_1058TempeltjesInVeleStijlenEnKleuren.jpg

Tempels en tempeltjes in allerlei stijlen en kleuren komen we onderweg tegen.


 photo DSC_1059Tempeltjes.jpg


 photo DSC_1060DeGroteRivierenInIndiaZijnEchtGroot.jpg

Grote rivieren in India zijn ook echt groot!.


 photo DSC_1061NarmadaInMaheshwar.jpg

De Narmada in Maheshwar.


 photo DSC_1062.jpg


 photo DSC_1063AlleSoortenEnMaten.jpg

Alle soorten en maten.


 photo DSC_1064ReliefInSteen01.jpg

Relief in steen.

 photo DSC_1064ReliefInSteen02.jpg


 photo DSC_1065Wasdag.jpg

Waarschijnlijk is het hier iedere dag wasdag.


 photo DSC_1066 01.jpg


 photo DSC_1066 02.jpg


 photo DSC_1067.jpg

Het is er zo anders dan wat je in West Europa ziet. Iedere keer sta je weer met je mond open te kijken. De komende dagen zal blijken dat het nog veel indrukwekkender kan worden.


 photo DSC_1069.jpg


 photo DSC_1071.jpg


 photo DSC_1072.jpg


 photo DSC_1073MooiOranje.jpg


 photo DSC_1074EnormeMurenAanDeKantVanDeRivier.jpg

De enorme muren aan de kant van de rivier.


 photo DSC_1075Wasdag.jpg


 photo DSC_1076SculptorUttamPacharne.jpg

Beeldhouwer: Uttam Pacharne. Wat het beeld moet voorstellen weet ik niet.


 photo DSC_1077HoofdpoortVanMaheshwarNaarDeNarmada.jpg

De poort naar het fort en de stad.


 photo DSC_1078.jpg

Nu kan ik maar beter stil worden.


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 2013: Songarh Fort

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg


Deel 49.

In India zijn er heel veel forten.
Sommige zijn in gebruik als hotel of worden nog bewoond.
Er zijn die dienen als museum.
Er zijn er ook waar niet zo veel meer van rest.
Songarh Fort behoort tot de laatste categorie maar
op de ochtend van 24 december 2012 op reis van Mandu naar
Maheshwar zijn we er toch even gestopt en hebben we wat
foto’s gemaakt.

 photo DSC_1045SongarhFort.jpg


 photo DSC_1047Entree.jpg

De entree.


Op de site van de British Library vond ik bij een foto
van het fort de volgende tekst:

Songarh Fort at Mandu, Madhya Pradesh
The fort was once an impregnable citadel and part of the historic hillfort of Mandu, now in ruins, which stands in a spectacular, naturally-defended position on a plateau of the Vindhya hills surrounded by a ravine. The citadel is separated from the main hill by a narrow neck of land. This is a view of the citadel ramparts. An ancient stronghold, Mandu first came to prominence under the Hindu Paramara dynasty, powerful rulers of the region of Malwa in central India with their capital at Dhar, at the end of the 10th century. Their rule ended with the fall of Malwa to the Delhi Sultans in 1305. Mandu’s golden age came as the capital of the Sultans of Malwa between 1405 and 1531. They transferred the capital from Dhar to Mandu, renamed the fort ‘Shadiabad’ (City of Joy), and built palaces, mosques and tombs amid the gardens, lakes and woodland within its walls. Most of the remaining buildings date from this period. The construction of the 59.5 km (37 miles) of ramparts surrounding the fort was begun by Dilawar Khan Ghuri (ruled 1401-5), the Afghan governor who broke away from the Delhi Sultanate to establish the independent Sultanate of Malwa, and completed by Mahmud Shah I Khalji (ruled 1436-69), an illustrious ruler from the Khalji dynasty of Malwa sultans. The Malwa Sultanate collapsed in 1531 and the province passed to the Gujarat Sultanate, then the Mughals by the 1560s and finally to the Marathas in the 1730s. Mandu lapsed into ruin when it was abandoned in favour of Dhar in the 18th century.

 photo DSC_1048BinnenkantVanWatErIsOvergeblevenVanHetFort.jpg

De binnenkant van het fort is helemaal leeg en verlaten.


 photo DSC_1049.jpg

De poort is eigenlijk alle wat er nog rest naast de verdedigingsmuren.


 photo DSC_1050Doorkijkje.jpg

Je ziet hier wel de ravijn waar het fort aan grenst en wat zijn positie erg sterk maakt.


 photo DSC_1052KoepelsInDeVerte.jpg

In de verte de koepels van Mandu.


 photo DSC_1053.jpg

Het landschap.


 photo DSC_1054SongarhFort.jpg

We gaan op weg naar Maheshwar!


Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.

Sultans of Deccan India / De Sultans van de Deccan in India

The Metropolitan Museum Of Art in New York
heeft een grote tentoonstelling op dit moment over India.
Meer precies over de Deccan.

Wikipedia:
De naam “Dekan” of “Deccan” komt van het Sanskriet woord “dakshina”, wat “het zuiden” betekent.

Het Hoogland van Dekan of Deccan is grofweg het midden en zuiden
van India. Lange tijd hebben de lokale sultans daar de macht gehad.
Hun kunst en cultuur werd beinvloed door Perzie en in de
tentoonstelling in New York wordt daar uitgebreid aandacht aan besteed.
Als je in de gelegenheid bent: GAAN!.

Onlangs kocht ik In de US de prachtige catalogus van de
tentoonstelling. Een indrukwekkend boek.

 photo DSC_7312SultansOfDeccanIndia1500-1700OpulenceAndFantasy.jpg

Sultans of Deccan India, 1500 – 1700: Opulence and fantasy. Vaste gasten van mijn weblog staan niet verbaasd over de keuze van dit boek. De laatste twee vakanties in India waren in dit gebied.


 photo DSC_7313SultansOfDeccanIndia.jpg

 photo DSC_7314GolGumbaz.jpg

Zo is hier de Gol Gumbaz te zien.

 photo DSC_0166GolGumbaz.jpg

Dit is mijn foto uit 2012 van dit grafmonument.


 photo DSC_7316 01.jpg

Een van de deuren van de Bibi-Ka-Maqbara in Aurangabad.

 photo DSC_7316 02.jpg

Detail.

 photo DSC_0405BibiKaMaqbara.jpg

En dit is mijn foto uit 2012 van misschien wel dezelfde deur.


Naar aanleiding van deze tentoonstelling
las ik vorige week een blog over gemarmerd papier en het gebruik
ervan in de Indiase miniaturen.
De voorbeelden die werden gegeven had ik nog nooit gezien.

Eerst de tekst:

http://www.metmuseum.org/about-the-museum/museum-departments/curatorial-departments/islamic-art/ruminations/2015/marbled-paper

Marbleized paper, known as ebru, which translates to “the art of clouds” (“cloud” is ebr in Turkish and abri in Persian), has a long tradition in Turkey and came to be much favored for calligraphic work. The marbling used for the outer borders throughout this album is stunning in its variety of shapes and magnificent display of both organic and inorganic colors and bold rhythms. The patterns are the result of color floated on the marble bath (a viscous solution of carrageenan moss/algae) and then carefully transferred to the surface of the paper. Delicious and intense pink, orange, yellow, blue, and orange hues swirl and flow into and around each other to create blossoming flowers, traditional combed peacocks and getgels (a series of combed parallel lines bisected by another series of combed parallel lines that run in the opposite direction), and sprinkled and speckled stone.

What is it about marbling that has such a universal appeal? Perhaps part of its mystique is related to the indispensable and elemental role that water plays in the process of its formation, and the rhythmic beauty of the fluid dynamics in which the artist both participates and yields to in its random outcome.

Ebru masters enjoyed celebrated stature within the hierarchical framework of artists and craftsmen. For many centuries, artists in Persia, particularly those involved in the production of books, had enjoyed official patronage. This tradition also became established in Turkey and India, where artists and craftspeople set themselves up under the authority of sultans who provided a brilliant court and active encouragement; calligraphers, illuminators, painters, bookbinders, and gilders all contributed to the decoration of books. In the fifteenth and sixteenth centuries, the cities of Herat (Afghanistan) and Shiraz (Persia) exported manuscripts to Turkey and even India, where their painted albums enjoyed great popularity in the seventeenth century.

Whether simple or sophisticated, marbled paper—named as such because of its imitation of the vein sequence found in colored marble—has always been the product of great imagination and skill on the part of the marbler. Marbled papers find their way into many facets of the book arts—from the paper onto which graceful calligraphy will be penned and incorporated into a decorative border or inlay, to endpapers, end leaves, and paste-downs in bound manuscripts.

Handmade marbled papers are made one sheet at a time in the following manner: a bath of gum (usually tragacanth) or algae (carrageenan moss) is prepared, the colors for the pattern are sprinkled and dropped upon this mucilaginous dense surface, and patterns are made by combing or some other means of regularizing the design. The paper is then let down carefully into the marbling bath and the design is transferred.

In the Deccan, a particularly original form of marbling developed: pictures composed of mixed media that incorporated marbling and ink drawing, highly skilled, technical masterpieces utilizing positive and negative stencil methods that left the viewer amazed by their precision and inventiveness. A very rare technique with few examples known to exist today, these artistic curiosities continue to fascinate and bedazzle viewers. Take advantage of the rare opportunity to feast your eyes on a number of marbled images in the gorgeous exhibition

En een aantal voorbeelden van de tentoonstelling met gemarmerd papier
toon ik hier. Ik heb dergelijke werken nog nooit in het echt gezien.

 photo AsceticRidingANagIllustratedAlbumLeafMid-17thCenturyIndiaDeccanBijapur.jpg

Ascetic riding a nag. Illustrated album leaf. Mid 17th century. India, Deccan, Bijapur. Het gemarmerd papier als achtergrond.


 photo DervishSeatedInContemplationFolioOfIllustratedManuscriptMid-17thCenturyIndiaBijapur.jpg

Dervish seated in contemplation. Folio of illustrated manuscript. Mid 17th century. India, Bijapur. Het gemarmerd papier als kleding.


 photo ElephantTramplingAHorseIllustratedAlbumleafMid17thCenturyIndiaDeccanBijapur.jpg

Elephant trampling a horse. Illustrated album leaf. Mid 17th century. India, Deccan, Bijapur.


 photo EmaciatedHorseAndRiderIllustratedSingleWorkCa1625IndiaDeccanBijapur.jpg

Emaciated horse and rider. Illustrated single work. Circa 1625. India, Deccan, Bijapur.


 photo LadyCarryingAPeacockIllustratedAlbumLeafLate17thEarly18thCenturyIndiaDeccanProbablyHyderabad.jpg

Misschien wel het best geslaagde voorbeeld: Lady carrying a peacock. Illustrated album leaf, late 17th – early 18th century. India, Deccan, probably Hyderabad. Zowel de rand van het blad als de kleding van de centrale figuur in hetzelfde gemarmerde papier.


India 2012 / 2013: Victory Tower

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg


Deel 48.

 photo DSC_1044FleurigeKleurenEnVormen.jpg

Het einde van de dag nadert.
Dat wil zeggen van de wandeltocht van die dag.
We keren terug van Mandu Fort naar het hotel.

De laatse foto’s hebben betrekking op de restanten van een merkwaardig
monument: Asharfi Mahal en de Victory Tower.
Anders gezegd er werd eerst een gebouw weggezet, een madrasa, een school.
Daarna werd dit deels afgebroken en vervangen door een monument
van 7 verdiepingen met de naam Overwinningstoren.
Dat gebouw is bij volledig weggevaagd.
Wat overblijft zijn wat merkwaardige restanten.

 photo DSC_1032SevenStoreyedVictoryTowerByMahmudKhilje.jpg

De restanten van de Victory Tower van 7 verdiepingen. Dit monument werd gebouwd door Mahmud Khilje (AD 1436 – 1469).


 photo DSC_1033.jpg

Er liggen veel restanten van de versieringen van de gebouwen die hier ooit stonden.


 photo DSC_1034.jpg

 photo DSC_1035.jpg

 photo DSC_1036.jpg

 photo DSC_1037.jpg


 photo DSC_1038MahmudKhiljisTomb.jpg

De twee monumenten worden allebei herkenbaar gemaakt door naamborden.

 photo DSC_1039AsharfiMahal.jpg

Ashafri Mahal or the Madrasa

The buildings here belong to two stages,
the earlier representing a college (Madrasa)
built by Hoshang Shah (ad 1405 – 1422)
to face the Jami Mashjid as its adjunct.
The madrasa comprised of an open quadrangular court
enclosed by a row of cells and two bays of arcaded corridors
with a magnificent porch on the west.
Of its four corner towers, one in the north-west
was later converted into a seven storeyed victory tower
by Mahmud Khilje (AD 1436 – 1469)
who blocked the madrasa with its large court
and used it as a platform for erecting
his grand marble tomb now ruined.
The main hall of the tomb (20 meteres square)
was richly decorated with carvings, calligraphy and panels
of various shades of marble and was originally
covered with a dome which was loftier than those
of the Jami Masjid and Hoshang’s tomb.


 photo DSC_1040AshafriMahalVictoryTower.jpg

Het is nog steeds een groot complex waarbij moeilijk is te zien wat nu precies wat is.


 photo DSC_1041AshafriMahalVictoryTowerMandu.jpg


Maar onderweg zie je het ‘gewone’ India. Mandu is een rustig oord.
Daar kun je leuke foto’s maken.

 photo DSC_1042Water.jpg

Een mooi beschilderde tankwagen.


 photo DSC_1043OfJeNogKipWilt.jpg

Of de plaatselijke poelier. De kippen wachten gelaten hun lot af.


 photo DSC_1044.jpg

Of mooi beschilderde wagens.


Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.

Eerste marmeren gebouw in India!

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg


Deel 47.

Gelijk naast de grote moskee in Mandu ligt het mausoleum
van Hoshang Shah.
Een oogverblinderd monument (letterlijk, door de zon).

 photo DSC_1016TombOfHashangShahText.jpg

Tomb of Hoshang Shah

The work on this marble tomb mausoleum was begun by Hoshang Shah and completed by Mahmud Khilji in about AD 1440.
Entered through a domed porch, it lies in the centre of a quadrangle and is roofed by a large dome with smaller cupolas at the corners. The screenwork and ornamental mouldings of the interieur are noteworthy.
The tomb was regarded as a sacred shrine and the architects such as Ustad Hamid (Ustad Ahmad Lahauri was chief architect of the Taj Mahal in Agra) associated with the Taj-Mahal came here to pay homage in AD 1659.
The colonnade in the west wing is styled Dharma-Shala probably because of its Hindu style of construction.

 photo DSC_1017HashangShahsTomb.jpg


 photo DSC_1018HoshangShah.jpg

Het mausoleum van Hoshang Shah.


 photo DSC_1019Dharamshala.jpg

De colonnade (rij met kolommen) die uitgevoerd is in de stijl die Dharma-Shale stijl genoemd wordt.

 photo DSC_1023Dharamshala.jpg


 photo DSC_1020Dharamshala.jpg

Aan de rijke versiering is te zien dat dit in de Hindoestijl is uitgevoerd. Dat in tegenstelling tot het Moslim grafmonument.


 photo DSC_1021.jpg


 photo DSC_1022RondMausoleumStaanGalerijenMetHierEnDaarRestantenVanEenRestauratie.jpg

Restanten van een restauratie?


 photo DSC_1024HoshangShah.jpg


 photo DSC_1025.jpg

Dit is het interieur van het grafmonument.


 photo DSC_1026HashangShahDeelMuurEnKoepelInterieur.jpg

Een deel van de muren en de koepel aan de binnenkant.


 photo DSC_1027HoshangShahInterieur.jpg


 photo DSC_1028DetailVanEenGrafzerk.jpg

Detail van een van de grafmonumenten in het gebouw.


 photo DSC_1029HoshangShahMausoleum.jpg


 photo DSC_1030PluckingOfFlowers.jpg

Je mag geen bloemen of bladeren plukken, niet in de bomen klimmen en niet over het gras lopen.


Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.

India 2012 / 2013: De grote moskee van Mandu

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg


Deel 46.
Het is 23 december 2012 en je bent ergens in het midden van India.
Het is er mooi, om niet te zeggen prachtig weer.
Mandu ligt aan een lange weg.
Je hotel ligt in het zuiden. De grote monumenten in het Noorden.
Er tussen liggen tientallen monumenten.
Moskeeen, tombes, karavaanplaatsen enz.
Daartussen wonen natuurlijk de inwoners van India.
Ook in India komt het toerisme steeds meer op gang.
Wat zie je dan bijvoorbeeld:

 photo DSC_0988ToegangTotEenSeraiIndiaseVariantVanAmsterdamseGrachtenpand.jpg

De toegangspoort tot een serai. Dit is de Aziatische variant van het Amsterdamse grachtenpand. In Amsterdam kwamen de schepen met hun lading, laadde die over of sloegen die op in een grachtenpand. In India is het vervoermiddel de kameel. Die moet soms uitrusten. Soms verkoop je halvervwege je reis een deel van je producten om gelijk weer nieuwe te kopen en met je handelwaar weer verder te trekken. Kopen, verkopen, verblijven. Dat kon allemaal in een serai. Meestal een vierkant gebouw. met aan de zijkanten opslagruimtes en handelsposten. In het midden een grote vrije ruimte voor de dieren die beschermt konden uitrusten.


 photo DSC_0989LalSarai.jpg

 photo DSC_0990LalSerai.jpg

 photo DSC_0991LalSerai.jpg

 photo DSC_0992LalSerai.jpg

 photo DSC_0993.jpg


 photo DSC_0994EenHuisVanLeem.jpg

Een huis van leem.


 photo DSC_0995BodiyaMahal.jpg

Er wordt druk gewerkt terwijl wij onderweg zijn naar Bodiya Mahal.


 photo DSC_0996BodiyaMahalText.jpg

Bodiya Mahal
This monument is situated about 2 kilometers from Jama Mashid on Lalbanglowroad.
The monument is constructed in octagonal plan raised on octagonal platform. It has four arched gates on all four sides. It is constructed of brown stone and lime mortor, the ceiling of large sixteengonal domb adorne with miniature arch nitches. Large domb of monument is made of bricks and plaster with thick lime mortor on both sides. On the exteriour part balustrade balcony and cornice are in delapeteted in condition. Monument is about 16th century on the basis of style.

Net als veel monumenten hier in Mandu is de Bodiya Mahal
in de 16e eeuw gebouwd.
Dit monument is ongeveer dezelfde staat
als het Engels op het bord dat het
monument moet beschrijven.


 photo DSC_0997BodiyaMahal.jpg

Bodiya Mahal.


 photo DSC_0998NietAlleMonumentenZijnEvenMooiBehouden.jpg

Niet alle monumenten zijn even goed behouden.


 photo DSC_0999.jpg

We lopen terug naar het centrum van Mandu.


 photo DSC_1000EenvoudigeMaarEleganteLotus.jpg

Eenvoudige maar elegante lotus.


 photo DSC_1001ManduToegangTotDeGroteMaskee.jpg

Mandu, ingang tot de grote moskee. Hier is ook de toegang tot het mausoleum van Hoshang Shah. Er zijn Indiase toeristen en het is een drukke periode en daarom dat er ook bewaking is.


 photo DSC_1002UitDeBusAllesBijJeOmDeMaaltijdTeBereidenVoorDeHeleGroep.jpg

Een groep toeristen komt net aan. In de bus hebben ze ook kookgerei meegenomen zodat er eten kan worden bereid voor de hele groep.


 photo DSC_1003.jpg


 photo DSC_1004.jpg

De grote moskee of Jami Masjid.


 photo DSC_1006Werkzaamheden.jpg

Er zijn restauratiewerkzaamheden onderweg.


 photo DSC_1007.jpg


 photo DSC_1008.jpg


 photo DSC_1010Nisje.jpg


 photo DSC_1011D.jpg


 photo DSC_1013Mihrab.jpg

De Mihrab.


 photo DSC_1014.jpg


 photo DSC_1015DeRestauratieGaatAltijdDoor.jpg


Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.

India 2012 – 2013: Darya Khan in Mandu

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg


Deel 45.

 photo DSC_0971DaryaKhanGroupOfMonuments.jpg

Darya Khan group of monuments.


 photo DSC_0972DaryaKhanMosque.jpg

Verlaten langs de weg liggen een paar monumenten. De moskee en het graf zijn mooi gerestaureerd. De andere gebouwen zijn minder fraai. Dit is het zicht op de moskee.


 photo DSC_0973.jpg

Een van de koepels.


 photo DSC_0975DaryaKhanMosque.jpg

De voorkant van de moskee.


 photo DSC_0976.jpg


 photo DSC_0977DaryaKhansTombText.jpg
 photo DSC_0978DaryaKhanGraf.jpg

Het graf.


 photo DSC_0979DaryaKhanGraf.jpg

Een klein maar fantastisch mooi gebouwtje.


 photo DSC_0980DaryaKhanGraf.jpg

Gebouwd op een verhoog.


 photo DSC_0981.jpg

Vlak bij een tank, een kunstmatig meer of vijver.


 photo DSC_0982.jpg

 photo DSC_0983.jpg


 photo DSC_0984DaryaKhanBinnenkantGraf.jpg

Binnenkant van het grafmonument.


 photo DSC_0985RestantenVanTegels.jpg

Restanten van de tegels.


 photo DSC_0986VersieringenInDeMuur.jpg

De versieringen in de muur.


 photo DSC_0987DaryaKhanMosqueAndTank.jpg

Het was er warm en heel rustig.


Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.

India 2012 – 2013: nog een dagje Mandu

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg


Deel 44.

In mijn dagboekje heb ik toen het volgende geschreven:

Zondag 23 december.
Ook vandaag gaan we er te voet op uit.
Het zal niet lukken om in 2 dagen alle, prachtig gerestaureerde
monumenten van Mandu te zien,
maar we komen een heel eind.

Het is overigens koud in India.
Wij zijn nu in Madhya Pradesh.
De hoofdstad van deze staat is Bhopal en daar was het -7,6 graden Celcius.
Gelukkig zitten we daar ver vandaan.

Ik heb het vandaag nog eens opgezocht.
De afstand is kilometers was niet zo groot.
Wel in temperatuur.
Het is 280 kilometers, 5 en een half uur rijden.

 photo DSC_0941Theearlybirdcatchesthewormorinthiscasethefly.jpg

‘The early bird catches the worm’ is de Engelse gezegde: de vroege vogel vangt de worm. Hier is het volgens mij een vlieg.


 photo DSC_0942ZomaarEenVogel.jpg

Nog zomaar een vogel in de tuin van het hotel.


 photo DSC_0943ZomaarEenVogel.jpg

Het was er zo heerlijk rustig. Haast on-Indiaas.


 photo DSC_0944MadhyaPradesh.jpg

We zijn in de plaats Mandu. Die plaats ligt in de staat Madhya Pradesh.


 photo DSC_0945MadyaPradesh.jpg

Een van de monumenten heeft een speciaal toegangsbord gekregen.


 photo DSC_0946PrachtigGebouwtjeMaarNogalBeklad.jpg

Een prachtig klein gebouw maar helaas nogal beklad.


 photo DSC_0947PrachtigeIngang.jpg

Het gebouw heeft 1 echte ingang en drie schijningangen. Bij de schijningangen ziet de gevel eruit alsof het een ingang is maar het is gewoon een muur.


 photo DSC_0948Dakgoot.jpg


 photo DSC_0949TheTombOfRoza01.jpg

The tomb of Roza; het graf van Roza. Detail van een geschilderd bord bij het eerder getoonde gebouw.

 photo DSC_0949TheTombOfRoza02Onleesbaar.jpg

De Engelse tekst van het bord. Helaas op de foto op deze grootte niet leesbaar. Hieronder volgt de tekst.

The Tomb of Roza (Roza of Khadija Bibi): This is the tomb of Khadija bibi, the lady sufi saint. After her death, she was cremated in this tomb. The Kalma is inscribed in Arabic script on the four graves. she has been described in great details in the book Gulzar-e Abrar written by Gausi Sattari in which she has been called the only lady sufi saint of Mandu. The huge tomb is made of black stone and lime. In the West, there is an entrance gate. On the other three sides, there are windows with screens which seem like gates. Red stone has been used in the entrance and the other three gates. Walls are plastered with lime. On the outside, eaves are based on the brackets which are decorated with lotus in the center. In front there is a basement and a ruined mosque is in the back. A bawari is also there in the front.

Buiten het fysieke bord dat ik heb gefotografeerd
kan ik op internet maar 1 bron vinden waarop in het Engels
over deze tekst gesproken wordt.
De tekst op internet en die van het bord komen niet 100% overeen.
Dus vertalen zonder fouten is voor mij niet mogelijk.
In de tekst wordt het boek Gulzar-e Abrar genoemd.
Het is geschreven door Gausi Sattari rond 1600.
Het beschrijft de levens van sufi heiligen.
Het boek is op internet te lezen als je Urdu kunt lezen.
De schrijver wordt daar ‘Muhammad Ghosi Shattari Mandavi’ genoemd.


 photo DSC_0950Grafmonumenten.jpg

De grafmonumenten in het gebouw.


 photo DSC_0951Grafmonument.jpg


 photo DSC_0952WritingOnTheTomb.jpg

De prachtige tekst op de monumenten.


 photo DSC_0953HathiMahalBijDeAfslagRechts.jpg

We gaan weer verder, Hathi Mahal, bij de afslag rechts.


 photo DSC_0954ZijkantVanEenHuis.jpg

De zijkant van een modern huis in Mandu.


 photo DSC_0955EenMoskeeEvenVerderOp.jpg

Koepel van een ander grafmonument en moskee verder op.


 photo DSC_0956HathiMahalAanHetEindVanHetPad.jpg

Aan het eind van het pad vinden we Hathi Mahal. De restanten zoals die er nu staan zijn een soort gebouw in een gebouw.


 photo DSC_0957HathiMahal.jpg
 photo DSC_0958HathiMahalMandu.jpg


 photo DSC_0959HathiMahal.jpg


 photo DSC_0961HathiMahalAanDeAndereKantVanEenAkkerNogEenStuk.jpg

Gelijk naast de Hathi Mahal ligt een kleine akker. aan het eind van de akker nog een muur die misschien ooit bij de Hathi Mahal gehoord heeft.


 photo DSC_0962.jpg

Terug bij het monument dat je ook kunt beklimmen.


 photo DSC_0963HathiMahalOpDak.jpg

Zo zien de koepels op dak er uit.


 photo DSC_0964HathiMahal.jpg


 photo DSC_0967HathiMahal.jpg


 photo DSC_0969HathiMahal.jpg


 photo DSC_0970TweeVogelsOpTelefoondraden.jpg

Deze foto is een beetje omgebouwd. Op de originele foto zitten deze vogels op dezelfde telefoonkabel.


Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.

India 2012 – 2013: Mandu

 photo 20121222RicardoMarcinEricaJungNanquim.jpg


Deel 43.

Het Mandu Fort is een groep restanten van gebouwen.
Sommige zijn beter bewaard gebleven (Jahaz Mahal)
dan andere.
In dit laatste deel over 22 december 2012 komen die minder
goed bewaard gebleven delen aan bod.
Maar de individuele waterpartijen blijven interessant.
Die geven een beeld van de verfijning en smaak van
de Indiase heersers die dit soort gebouwen
en tuinonderdelen lieten aanleggen.

 photo DSC_0916HindolaMahalSwingingPalaceDetail.jpg

Dit is Hindola Mahal, het swingend paleis. De naam is gegeven vanwege de stand van de muren die naar buiten uitlopen.


 photo DSC_0917HindolaMahalSwingingPalaceDetail.jpg

Hindola Mahal is waarschijnlijk gebouwd door Ghiyathud-Din (1469 – 1500). De voorkant, de facade, heeft een heel andere vorm dan het gebouw erachter. Je ziet dat aan de boogvorm voor dit raam.


 photo DSC_0918HindolaMahalSwingingPalaceDetail.jpg


 photo DSC_0919HindolaMahalSwingingPalaceDetail.jpg

Hindola Mahal, binnenkant.


 photo DSC_0920HindolaMahalSwingingPalaceDetail.jpg


 photo DSC_0921HindolaMahalSwingingPalaceDetail.jpg


Naast het Hindola Mahal staan er nog meer restanten van een paleis.
Het Jal Mahal.
De waterwerken vind ik het meest interessant.

 photo DSC_0922Ondergronds.jpg

Ondergrondse ruimtes, watervoorraden (?).


 photo DSC_0923BaolisStepwellWithoutSteps.jpg

Een zogenaamde Baolis, een step-well zonder de steps. Watervoorraad, soms erg mooi versierd met een trap naar het ondergrondse waterniveau. Een boalis is zo’n put maar dan zonder de trap.


 photo DSC_0927JalMahal.jpg

Jal Mahal.


 photo DSC_0929Waterpartij.jpg

 photo DSC_0930DetailWaterpartij.jpg

Details van een warterpartij.


 photo DSC_0931VeleWaterpartijen.jpg

Ze zijn er is alle vormen en maten te zien.


 photo DSC_0932VeleWaterpartijenInAllerleiVormen.jpg

Met geometrische precisie.


 photo DSC_0933.jpg


 photo DSC_0934JazMahalVanMinderFotogeniekeKant.jpg

De Jahaz Makal van de minder fotogenieke kant. Het paleis in de vorm van een schip.


 photo DSC_0935VormVaneenBaolisPut.jpg

 photo DSC_0937JalMahal.jpg

Jal Mahal.


 photo DSC_0938ZomaarEenVogel.jpg

Zomaar een vogel tot slot.


Het lettertype in de titel van 22 december 2012 is van Ricardo Marcin en Erica Jung en heet Nanquim.

India 2012 – 2013: Jahaz Mahal

 photo 20121222RicardoMarcinEricaJungNanquim.jpg


Deel 42.

Jahaz Mahal is de eye-catcher van het Mandu fort.
Het paleis springt meteen in het oog en is fantastisch.

 photo DSC_0894JahazMahal.jpg

Jahaz Mahal.

 photo DSC_0895JahazMahalText.jpg

Jahaz-Mahal (Ship palace)

It is a monument noted for its romantic beauty. Standing lengthwise in a narrow strip of land between the waters of the Munja and Kapur tanks. The palace resembles a ship. It was probably built by the pleasure-loving sultan Ghiyathud-Din (AD 1469-1500) for his large harem.

Jahaz-Mahal (Paleis in de vorm van een schip)

Dit is een monument bekend om zijn romantische schoonheid.
Het staat in de lengte op een smalle strook land
tussen de kunstmatige meren Munja en Kapur.
Zo gelegen lijkt het van een afstand op een schip.
Het is waarschijnlijk gebouwd door sultan Ghiyathud-Din,
die van plezier hield, voor zijn grote harem.


 photo DSC_0896DeKleurenVanDeVegetatie.jpg

Aan een kant is het water erg ondiep. Er stond zo-wie-zo weinig water toen we er waren. De waterbuffels konden er eenvoudig doorheen waden. Let op de kleuren van de vegetatie.


 photo DSC_0897ZeSjokkenVoort.jpg

Ze sjokken voort.


 photo DSC_0898WaterbuffelsMetPassagier.jpg

Waterbuffels met een passagier.


 photo DSC_0899OpDakVanDeJahazMahal.jpg

Op het dak van de Jahaz Mahal. Je kunt je heel goed voorstellen dat het hier goed toeven was.


 photo DSC_0900KleurrijkIndia.jpg

Kleurrijk India.


 photo DSC_0901AanTweeKantenWaterpartijen.jpg

Aan twee kanten waterpartijen.


 photo DSC_0902WassenOfVissen.jpg

Wassen of vissen?


 photo DSC_0903.jpg


 photo DSC_0904WaterbuffelsAltijdEenGenotVoorHetOog.jpg

Waterbuffels, altijd een lust voor het oog.


 photo DSC_0905JahazMahal.jpg

Jahaz Mahal.


 photo DSC_0906BijzonderKrullendeWatervoorzieningen.jpg

Heel sierlijke watervoorzieningen met veel krullen.


 photo DSC_0907.jpg


 photo DSC_0909IngewikkeldeWaterpartijVanBovenafGezien.jpg

De ingewikkelde waterpartijen en baden van boven af gezien.


 photo DSC_0910JahazMahal.jpg

Jahaz Mahal.


 photo DSC_0911DeZonWasZoFelDeSchaduwenDesTeDonkerder.jpg

De zon was heel fel en dus zijn de schaduwen donker.


 photo DSC_0912.jpg

De ruimtes van de benedenverdieping zijn groot, hoog en koel.


 photo DSC_0913DeWaterpartijenZijnHeelIngenieusMaarOokZoGrootDusMoeilijkTeFotograferen.jpg

Waterpartij.


 photo DSC_0914ErBevindenZichHeleGroteRuimtesInDeJahazMahal.jpg

Hiermee laten we de Jahaz Mahal achter ons
en gaan we de rest van het Mandu Fort bekijken.
Daarover meer in de volgende blogpost over Mandu.


Het lettertype in de titel van 22 december 2012 is van Ricardo Marcin en Erica Jung en heet Nanquim.