Drieluik

Op mijn drieluik gaat het om vorm en kleur.
De perfecte vormen van de natuur kan ik niet namaken.
Daarom ga ik gedroogd gras en gedroogde kruiden gebruiken
als basis voor mijn grasvelden.
De onderkleur voor de grasvelden heb ik inmiddels aangebracht.
Omdat ik de natuur toch niet kan evenaren kies ik voor drie
grondvormen voor het grasveld: de natuur, de letterlijk geverfde natuur
en een bont kleurspectacel waarbij de vormen nog steeds van de natuur zijn
maar de kleuren geen relatie hebben met die natuur.

 photo DSC_1102DDrieluikMetGras.jpg

De drie grasvelden met elk een eigen horizonhoogte.


Vandaag heb ik een eerste poging gedaan om een lucht te verven.

 photo DSC_1103DEersteLucht.jpg

De structuur van de gesso en de sponsafdrukken komen goed tot hun recht.


Drieluik

Het gras, de bloemen en planten zijn al behoorlijk gedroogd.
De klaprozen worden zo teer, de bloemen zijn haast doorzichtig
en hebben hun felle rode kleur verloren.
Ze zijn nu violet.

 photo DSC_1076Gedroogd01.jpg

 photo DSC_1076Gedroogd02.jpg

Eigenlijk te mooi om in mijn drieluik te verwerken.

Drieluik

Mijn volgende werk is een drieluik.
Het komt in mijn inspiratieboek.
Probleem is natuurlijk dat in een boek
je geen drie bladzijdes naast elkaar hebt.
Daar moet nog wat op gevonden worden.
Ik gebruik de oranje pagina’s aan het begin van het boek
en heb een oranje pagina die aan het eind van het boek zit,
eruit gesneden.

 photo DSC_0997.jpg

Zo kom ik aan mijn drieluik.


Onderwerp van het drieluik is ‘het grasveld’.
Het wordt een experiment met verf.
Tekenen kan ik slecht dus gebruik ik de vormen uit de natuur.
Al een paar weken ligt er een collectie gras en onkruid
te drogen in een telefoonboek in de kamer.
Dat zijn de vormen.
Nadat ik ze van een kleur heb voorzien zullen ze
het grasveld gaan vormen.
Ooit zag ik een animatie waarin een grasveld
vanuit meerdere perspectieven werd getoond.
Met gras alsof het bomen zijn, met gras vanuit
een menselijk perspectief en
van gras vanuit het perspectief van een overvliegende vogel.
Daarom drie perspectieven: met weinig lucht tot heel veel lucht.
De lucht en de gessostructuur voor de wolken heb ik gisteren aangebracht.

 photo DSC_0999.jpg

Het eerste, losse luik. De foto toont ook de verschillende ‘sponzen’ die ik wil uittesten om structuur aan te brengen in de gesso: een schuursponsje en verschillende make-up sponzen.


 photo DSC_1000.jpg

Veel nog witte lucht, weinig, nu nog oranje grasveld.


 photo DSC_1001.jpg

Nu met structuur. Het schuursponsje bracht veel ‘schade’ aan. Het effect was niet waar ik naar op zoek was. Het eenvoudige sponsje met veel gaatjes werkte het best. Volgende keer eens proberen om gesso met een spons aan te brengen.


 photo DSC_1002.jpg

Dan de pagina’s in het boek.


 photo DSC_1003.jpg

En nu maar drogen. Dat moet met het huidige weer geen probleem zijn.


Nieuw project: Drieluik

In mijn testboek ga ik een drieluik maken.
Het moet zo worden dat ik de drie pagina’s naast elkaar kan zien.
Dat is een beetje moeilijk in een boek.
Dus daar moet nog wat over nagedacht worden.
Ik ben geen tekenaar. Heb daar geen ervaring mee.
Dus laat ik de vorm zoveel mogelijk aan de natuur over.
De kleuren en de invulling zijn aan mij.
Mijn inspiratie-boek voor Altered books heeft geel-oranje openingsbladen.
Die ga ik gebruiken.

Ik ben vandaag dus op jacht geweest naar gras en bloemen.
Mijn drieluik wordt een soort grasveld.

 photo DSC_0956DeOogstaanWildeBloemenEnGrassen.jpg

De oogst van vandaag.
Het probleem is een beetje dat overal in Nederland op dit moment
de bermen gemaaid worden of zijn.
Wij vinden dat natuurlijk veel te slordig, al die planten die
allemaal maaar door elkaar groeien.
Niet gelijk zijn. Al die rare kleuren. Niet netjes.
Maar daarom is het al moeilijk het een en ander te verzamelen.

 photo DSC_0957MetKlaproos.jpg

Ik heb de oogst een beetje uitgesorteerd.
Vervolgens in het telefoonboek gestopt.
Kunnen ze drogen en heb ik in tussentijd de kans om de ondergrond
voor te gaan bereiden.
Daar heb ik vandaag weer wat Youtube-filmpjes voor bekeken
en een drietal sponsjes gekocht:
Een set schuursponzen (staal), schuursponzen (plastic) en
een assortiment cosmetische sponsjes.
Verschillende vormen en structuren.

 photo DSC_0958GelukkigIsErHetTelefoonboek.jpg

Lang leve het telefoonboek!

Laatste hand aan pagina: 5/6 december

 photo DSC_0897.jpg

Nu nog drogen. Maar dat gaat snel met acrylvernis.

Het echte werk kan nu beginnen.
De volgende dag waren we in India.
Ik moet de laatste bonnetjes nog uitzoeken en dan begin ik er aan.

De Letter H

Het Volkskrant magazine gebruikt naar mijn smaak
heel mooie letters voor de koppen van de artikelen.
Een (1) artikel begint regelmatig met een bijna paginagrootte letter.
een paar weken geleden de letter ‘H’.
Ik wilde testen of ecoline altijd uitvlekt als je die met
acrylvernis aflakt. Bij het papier van het magazine
is dat in ieder geval niet zo.
Bij het Indiaas krantenpapier echter wel.

Hier het resultaat in mijn Inspiratie-boek:

 photo DSC_0887.jpg

De letter ‘H’ met rode ecoline.

 photo DSC_0888.jpg

Geplaatst op een zwarte pagina.

 photo DSC_0905HetVerhaalVanDeLetterH.jpg

Hier gevernist, gedroogd en compleet met de tekst.

De geschreven tekst is de volgende:
.et ver.aal van deze letter.
.eeft te maken met .et Volkskrant magazine van vorige week.
Lettertypes .alen daarin .aast meer aandac.t
dan de rest van .et beric.t of de foto’s
die bij de ver.andeling te zien zijn
16/06/2013

Het viel nog niet mee om zoveel mogelijk woorden met een ‘H’
in de tekst te krijgen.

Altered Book: Inspiratie

Een tijd terug was ik in een winkel waar boeken goedkoop
werden aangeboden. Ik zocht niet zozeer boeken om te lezen
maar wel om ze aan te passen.
Ik vond een boek met de titel Inspiratie.
Ondertitel: van zicht tot handelen.
Geschreven door Ronald Hermsen en Hape Smeele.

De teksten in het boek zijn denk ik nogal zweverig.
Niet iets wat ik gauw zou lezen.
Maar het boek is mooi uitgevoerd en kostte niet veel.

Nu heb ik een boek nodig waarin ik de technieken kan oefenen
die ik toe wil passen in mijn Altered book India.
Eerste actie was om er een flink aantal pagina’s uit te scheuren.
Door de bewerking van het boek worden de pagina’s dikker
en dan is de rug van de kaft te smal.
Door er pagina’s uit te halen maak je ruimte.

 photo DSC_0881RonaldHermsenHapeSmeeleInspiratieVanZichtTotHanelen.jpg

Ronald Hermsen en Hape Smeele, Inspiratie, van zicht tot handelen. Rechts de uitgescheurde pagina’s.

Ik ben inmiddels begonnen de kaft wat op te leuken.
De uitgescheurde pagina’s waren vooral pagina’s met foto’s.
Een aantal van die foto’s heb ik tot stroken gesneden.
Dat is de ‘grondstof’ voor de kaft.
Ik heb een paar aanpassingen gemaakt.
Er is 1 ding dat ik even wil testen.
Papier gekleurd met ecoline kan volgens mij moeilijk
tegen acryl vernis.
De vorige keer dat ik iets wilde vernissen dat geverfd was
met ecoline ging gelijk uitlopen.
Dat kan ik in mijn India-boek niet gebruiken.

 photo DSC_0885StadiumI.jpg

De eerste stroken-versiering. Tekst doet het altijd goed bij mij.

Altered Book: de nieuwe pagina

Vandaag ben ik zover om de pagina op te zetten.
Ik ben gegonnen om de harten van mijn drukproef uit te knippen
zodat ik kan zien hoe de vlakverdeling wordt.

 photo WP_20130608_004HartenUitgekniptEvenPassen.jpg

Uitgeknipte harten op de pagina om de vlakverdeling te bepalen en de kleur van de harten. Ik heb besloten geen gecombineerde harten te maken omdat ik bang ben dat het te druk en te vol wordt.

 photo WP_20130608_005DeDefinitieveAfdruk.jpg

De afdrukken zijn gemaakt met de eigengemaakte stempels. Aan de linkerkant heb ik de harten een beetje ondersteund door er een lijn aan te brengen die de contouren benadrukt.

 photo WP_20130608_006GeenGecombineerdeHarten.jpg

Geen gecombineerde harten dus. De blauwe harten naast het rode hart met tekst die al op de pagina zat.

 photo WP_20130608_007LijntjeLangsDeHartenEcolineHartenEvenProberen.jpg

Vervolgens de ‘ecoline’-harten even op de pagina gelegd om te zien hoe ik ze wil hebben. Het feit dat het krantenpapier al met de ecoline is geverfd en daarna gestreken met een strijkijzer, helpt me nu met ze op te plakken. Het gaat heel eenvoudig en vlot. Geen rimpels of gedoe met kleurvlekken.

 photo WP_20130608_008GeenVerfVerspillenEvenGauwEenAfdrukGemaakt.jpg

Het kost best veel acrylverf. Nu heb ik die gekregen maar ik ben er toch zuinig op. Ik heb afdrukken gemaakt van de verfroller en de glasplaat waar ik de verf op spuit om de stempels te voorzien van verf. Dit kan ik vast nog wel eens gebruiken als achtergrond.

 photo WP_20130608_009NuNogDrogen.jpg

Wat is jouw beeld van Breda. Het eindresultaat moet nu drogen. Dat moet met dit weer geen probleem zijn. De rand van het boteretiketje wil niet goed plakken. Er is dus nog wat werk te doen maar eerst eens drogen.

Zelfgemaakte stempels gereed

De stempels in de vorm van een hart zijn gereed.
Ik heb ze allebei met gesso beschilderd, voor en acter.
Dan zijn ze eenvoudiger schoon te maken.
Binnenkort de eerste drukproeven.

 photo DSC_0866Stempels.jpg

Inmiddels ben ik ook voor het eerst in ruim 30 jaar
weer eens een linosnede aan het maken.
Een eerste test om de kunst van het snijden
en het materiaal te leren kennen.

 photo DSC_0867LinoOntwerp.jpg

Altered Book: harten, stempels en ecoline

De volgende pagina in mijn boek over India heeft betrekking
op 5 en 6 december 2012.
Op 5 december besluiten we eerder naar Amsterdam te gaan.
Er wordt veel sneeuw verwacht en deze herfst/winter
leert ons dat het openbaar vervoer dan gewoon niet werkt.
Op 6 december gaan we in Breda lunchen en dan neem ik ergens
een folder mee over Breda.
Iedere stad doet mee aan citymarketing. Breda dus ook.
Deze folder ga ik gebruiken voor de pagina:

 photo DSC_0851WatIsJouwBeeldVanBreda.jpg

Wat is jouw beeld van Breda?

Twee mensen ken ik van gezicht op deze afbeelding:
Piet de Jongh van cafe de Beyerd en Joep Peeters (medeoprichter in 1971
en eerste voorzitter van het Jazz Festival Breda).

Meest opvallende kenmerk zijn de rode harten.
Harten neem ik dan ook als uitgangspunt voor de pagina
waar verder het programma voor de vakantie te zien moet zijn.

Ik ben begonnen harten te knippen uit de Indiase krant die ik
had meegenomen uit India en waarvan ik op de colofon
ook al een foto van had gebruikt:

 photo DSC_0860HeartsFromEcoline.jpg

De harten uit de krant, gekleurd met ecoline.

Voor de ondergrond wil ik met een stempeltechniek kleur aanbrengen.
Op het internet vond ik een voorbeeld van iemand die van golfkarton
stempels heeft gemaakt. Een heel leuk effect.

Gisteren zag ik ergens een kartonnen doos die weggegooid ging worden.
Daar heb ik een stuk van mee genomen.

Eerste stap is het afpellen van de golfkarton aan 1 kant
zodat de golven van het karton zichtbaar worden.

 photo DSC_0856HetAfpellenVanDeGolfkarton.jpg

De kwaliteit van de doos bepaalt waarschijnlijk mede hoe moeilijk het pellen is.

Vervolgens heb ik er twee stempels uitgesneden:

 photo DSC_0857HetUitsnijden.jpg

De harten heb ik bewust haaks op elkaar uit het karton gesneden.
De golven lopen dus helemaal anders.
Ik wil namelijk zien wat het effect is als ik van beide stempels
een afdruk maak op dezelfde plaats met verschillende kleuren verf.

De stempels ga ik straks eerst met gesso verven. Dan zijn de stempels
makkelijker schoon te maken wanneer je van kleur 1 naar 2 wilt gaan.
Op die manier gaan ze – aldus het artikel op internet – jaren mee.

 photo DSC_0858Stempels.jpg

Het resultaat volgt hier binnenkort.

India Altered book

Ik heb een volgende stap gezet in mijn ‘aangepast boek’
over onze reis afgelopen jaar naar India.
Ik ben begonnen aan de colofon.
Waarschijnlijk is dit een van de dingen waar men normaal mee eindigt
maar voor mij is het allemaal nieuw.

 photo DSC_0746IndiaAlteredBook01.jpg

Ik heb drie grote afbeeldingen geplakt met Acryl Gel Medium.
Een Acryl Gel Medium is een soort verf zonder pigment,
bijna kleurloos dus.
Maar het medium heeft een aantal eigenschappen die verf ook heeft:
het plakt, wordt hard, beschermt de ondergrond tegen stof.
Daarnaast is het een middel dat je in staat stelt,
afhankelijk van het type medium,
om je verf dikker te maken.
Maar hier gaat het in de eerste plaats om afbeeldingen en voorwerpen
te lijmen en op zijn plaats te houden.
Als het droog is kun je er natuurlijk weer over verven.

Het is een stuk van een artikel van 4 januari 2013 in de Wall street Journal.
Het gaat over het onderwerp dat het nieuws overheerste,
zowel in India als in de rest van de wereld,
van de verkrachting en mishandeling van een jong stel
in een bus in New Delhi. Uiteindelijk zal de jonge vrouw overlijden.

Daarnaast een soort inleiding op het boek,
tekst geprint vanuit de computer
en het woord Colofon.

In de instructievideo’s op het web had ik al het gevoel gekregen
dat het papier, nat geworden van de medium,
wel eens zou kunnen gaan rimpelen.
De oplossing die men gaf, met een kwast blijven uitstrijken,
werkt misschien wel bij stevige materialen
maar bij krantenpapier niet. Of ben ik te voorzichtig?

De volgende teksten ga ik anders opplakken.
Niet meteen aan beide zijdes insmeren met medium
en net als met behang, de medium aanbrengen
op het papier op een soort plaktafel.
Vervolgens veel zorgvuldiger opplakken.
Als ik dan aan het eind alles geplakt, geschreven en geverfd heb
ga ik het nog eenmaal volledig met een medium bewerken.

Wanneer de medium nog niet droog is schijnt het krantenpapier door
maar loop je ook de kans dat kleuren van het papier wegvloeien.
Zeker met een natte kwast.
Soms is dat niet erg.
De forse letters van het woord ‘Colofon’ kunnen het best hebben
dat de achtergrond ‘vuil’ wordt van de zwarte inkt van mijn printer.
Maar bij fijnere tekst is dat misschien minder van toepassing.
Enfin nog een hele weg te gaan, maar wel leuk.

 photo DSC_0746IndiaAlteredBook02.jpg

Artikel van de Wall Street Journal, 4 januari 2013
‘Suspects Charged in India Rape Case’

Verdachten beschuldigd in Indiase verkrachtingszaak.

Reisimpressies van India

Het boek heeft de hele nacht en dag in de woonkamer liggen drogen.
Ik verwachtte dat ik bij het opvouwen van de bladen
veel gesso om mijn oren zou krijgen.
Maar nee hoor, de bladen laten zich makkelijk opvouwen.
Terug in hun originele vorm.
Valt me erg mee.

Je kunt goed zien dat de bladen nog maar aan een (1) kant
wit zijn gemaakt.
Misschien komt de achterkant het komend weekend al aan de beurt.

Boek over India reisimpressies

De afgelopen weken ben ik druk bezig geweest
met de voorkaft van het boek.
Het veranderde van:

Naar:

Nu is het de beurt voor de binnenkant.
Vier meter lang bijna zijn de 16 uitklapbare pagina’s.

Er staat nu een tijdslijn op afgebeeld.
De tijdslijn van de geschiedenis van Nederland.
Ik ga deze pagina’s eerst wit maken.
Met Gesso.

Een beetje water bij de gesso om hem makkelijker uit te kunnen smeren.
De bedoeling was om, om de andere pagina,
een structuur aan te brengen in de gesso.
Dat lukte echter niet.
Daarvoor zet ik te weinig gesso op het papier.
Zuinige Hollander.

Roller voor de structuur.
Zoals te zien is het gereedschap afkomstig van een lokale bouwmarkt.

Het laat zich prima aanbrengen met een roller.
Een mooi egale laag ontstaat.
Maar net als op de kaft is 1 laag onvoldoende.

Na een tweede laag ziet het er prima uit.
Een goede ondergrond voor het plak, knip
en verfwerk wat nog gaat komen.
De achterkant moet natuurlijk ook nog.
Maar mijn zorg nu is om er voor te zorgen dat het goed droogt.

Volgende stap kaft ‘India reisimpressie’

Na het aanbrengen van de gesso en de letters en een eerste groene
testlaag acrylverf heb ik vanochtend het wit rond de letters
een ‘grondlaagje wit’ gegeven, het groen een echte laag en ook het oranje.
Nu moet het even drogen om te zien of het nog een keer moet
of dat ik aan het wit kan beginnen.

Altered books

‘Altered books’ of aangepaste boeken is de titel van een hobby
waarover veel te vinden is op het internet.
Veel mensen delen er hun ervaringen met filmpjes
en prijzen materialen en technieken aan.
Ik ben een aantal van de technieken aan het uitproberen
en heb tot nog toe een tweetal resultaten.

Zo heb ik gewerkt aan een boekenlegger.
Ik ben daarbij uitgegaan van wat ik denk dat een
esdoornblad is.
Op het blad heb ik tot nu toe aan een kant
een gelmedium aangebracht om een ondergrond te krijgen.
Vervolgens heb ik een deel voorzien van gesso.
Heb met acrylverf de tekst er op gezet
en de vlakken buiten de tekst ingekleurd met ecoline.
Daarna heb ik geprobeerd om het blad af te werken met
een vernis maar daar moet je heel voorzichtig mee zijn.
Ecoline is op waterbasis en laat zich heel snel oplossen in de verkeerde vernis.
De achterkant is nog onbewerkt.
Daar moet ik nog iets op verzinnen.

Photobucket

Spinoza in kleine stapjes.

Een kenner ben ik niet. Heb geen filosofie gestudeerd.
De informatie die ik op het web aantref is naar
mijn gevoel voor gevorderden.
Daarom dat ik mijn x91avonturenx92 op het filosofische pad,
met horten en stoten, hier op mijn weblog vastleg.
Misschien heeft iemand ideexebn of aanvullingen.
Misschien helpt het andere gexefnteresseerden.

=====================================

Wat ik heel opmerkelijk vond aan de Ethica van Spinoza
(ik heb het boek nog maar alleen doorgebladerd),
is dat ieder hoofdstuk begint met definities en axiomax92s.
Nu heb ik lang geleden, op de middelbare school,
tijdens wiskunde te maken gehad met axiomax92s.
Een van de bekendste is:
de kortste afstand tussen twee punten is een rechte lijn.
De doelstelling van wiskunde is niet deze bewering (axioma) te bewijzen.
Doelstelling is om met behulp van axiomax92s te komen tot
een samenhangende set regels die gebruikt kunnen worden
om problemen op te lossen.

Op de site WisFaq wordt het als volgt gedefinieerd:

x93Bewijzen dat een rechte lijn de kortste afstand is tussen twee punten, dat is niet iets dat voor de wiskunde is weggelegd. Wij gaan er van uit dat de kortste verbinding een rechte lijn is, en daar bouwen we op voort. In de wiskunde wordt altijd voortgebouwd op “grondstellingen”, die dan “axioma’s” of “postulaten” worden genoemd.

Maar daarbij beperken wij ons niet. Je kunt meten op verschillende manieren (met verschillende metrieken, zoals dat officieel heet) en je kunt ook verschillende soorten meetkunde bedrijven (Euclidisch, hyperbolisch, elliptisch).
In andere meetkundes is de kortste verbinding niet een directe rechte lijn.x94

Volgens Wikipedia zit het als volgt:

x93Een axioma (of postulaat) is in de wiskunde en logica sinds Euclides en Aristoteles een niet bewezen, maar als grondslag aanvaarde bewering. Een axioma dient zelf als grondslag voor het bewijs van andere stellingen. Een axioma maakt deel uit van een deductief systeem. In de wiskundige logica heet een deductief systeem een theorie. Bij het opstellen van een theorie moet men met een aantal beperkingen rekening houden:
? axioma’s mogen niet met elkaar in tegenspraak zijn
? axioma’s mogen niet uit andere axioma’s afgeleid kunnen worden
Als axioma’s met elkaar in tegenspraak zijn dan is een theorie inconsistent. Een axioma dat uit andere axioma’s afgeleid kan worden is geen axioma, maar een bewezen stelling. Een verzameling van axioma’s is dan ook de kleinst mogelijke verzameling van veronderstellingen die een theorie mogelijk maken.x94

De postulaten of axiomax92s van Euclides zijn (weer volgens Wikipedia):
x93De vijf postulaten van Euclides zijn de vijf axioma’s uit het meesterwerk Elementen van Euclides waarmee de grondslagen van demeetkunde worden gelegd.
Deze vijf postulaten zijn:
1. Twee punten kunnen verbonden worden door een rechte lijn.
2. Elke rechte lijn kan eindeloos als rechte lijn uitgebreid worden.
3. Elk lijnstuk kan de straal zijn van een cirkel met een van de uiteinden van dat lijnstuk als middelpunt.
4. Alle rechte hoeken zijn congruent.
5. Als twee lijnen een derde lijn zo snijden dat de som van de binnenhoeken aan een kant kleiner is dan twee rechte hoeken, dan moeten deze twee lijnen elkaar onvermijdelijk snijden als ze genoeg verlengd worden.x94

Voor mij is het feit dat Spinoza in een niet-exacte wetenschap methodes gebruikt die in de exacte wetenschap worden gebruikt een eye-opener. Daarmee tilt Spinoza, in mijn ogen de filosofie naar een hoger niveau. Maar dat zegt misschien meer over mijn beperkte kennis van filosofie dan van Spinozax92s aanpak.

Santa Ana, Navio Espanol de primera linea

Iedere week boekt mijn vader weer voortgang met het schip de Santa Ana.


Hij werkt naar de opbouw van de achterkant (de spiegel) van het schip toe.


Santa Ana, 1784, Navio Espanol de primera linea

Gestaag vordert het werk aan de Santa Ana.
Er wordt gewerkt aan de romp van het schip.
Daarna is denk ik de achtersteven aan de beurt.
We hebben wel een foutje in de uitvoering van het schip ontdekt.
Een fout die invloed heeft op de manier waarop de achtersteven
zal worden opgebouwd.
Enfin, zo ver is mijn vader nog niet.
Eerst de romp afwerken.

Zoals je kunt zien zijn er twee schepen in opbouw. De Santa Ana staat hier op de voorgrond.


De boeg van de Santa Ana op de workmate.


Blog this: Graphic Design Festival Breda

Vandaag kreeg ik een mail van het Graphic Design Festival Breda.
De mail ging onder andere over ‘De Letterproeftuin’.
Een mooie naam.
Een naam die je haast dwingt uit te gaan zoeken wat er achter zit.
Daar kwam vervolgens niet zo veel uit.
Helaas.
Maar tijdens mijn bezoek aan de website van http://www.letterproeftuin.com/
(die overigens met Internet Explorer niet goed te bekijken is)
Kwam ik wel de volgende foto tegen.
Die ga ik vaker gebruiken!

Blog this. Wie het drukwerk (?) gemaakt heeft weet ik niet. De fotograaf is ook onbekend bij mij.


Hobbybrouwer

Een kennis van mij is helemaal in het thuis brouwen van bier.
Hij doet dan ook mee aan een wedstrijd van Brand.
Het resultaat:

Bier met een ambachtelijke uitstraling.



Begin 2012 schreef Brand Bier een pilsbrouwwedstrijd uit onder hobbybrouwers.
Pils is een zeer speciaal bier en zeker niet makkelijk te brouwen.
Sander en Ronald hebben een BBQ Pilsener ingezonden
Specialer dan speciaal!