Ik ben het linosnijden weer aan het oppakken. Langzaam maak ik vorderingen op de letter H.
Alleen het binnenwerk moet er nog uit.
Categorie archief: Hobby
Creatieve Woensdag: lino
Het zetwerk ga ik aanvullen met foto’s die ik
vorig jaar een keer gemaakt heb in Meerseldreef.
Daarnaast gaat ieder stuk tekst vooraf door een linosnede
van de eerste letter van die tekst.
Het is erg lang geleden dat ik met lino gewerkt heb dus
ik ga eerst maar eens het procede in de vingers zien te krijgen.
De letter H is onderwerp van het eerste probeersel.
Vorige week had ik al een tekening gemaakt van de letter H met wat groen blad dat rond de letter cirkelt. Vandaag breng ik dat over met carbon op drie stukken linoleum. Hier zie je de basisvorm van de letter H.
Op het tweede stuk linoleum staat het ‘binnenwerk’ van de letter H centraal.
Het derde stuk linoleum heeft nu ook de tekening. Hier zie je het blad. Door drie stukken linoleum te gebruiken kan ik gaan werken met verschillende kleuren.
Het gutsen is begonnen. Dat liep voorheen steeds verkeerd. Ik wilde heel diep de linoleum wegsteken. Deze linoleum is niet erg dik dus hier kan dat niet. Bovendien werk ik hier met andere gutsen. Tot nu toe werken die erg prettig.
Ik ben begonnen met het wegsnijden van die delen buiten de letter H, die straks geen kleur moeten opleveren op het papier.
De kat van Monica
Een van mijn collega’s van de creatieve woensdag sessies maakte deze kat met lino snijden. Ik kreeg een van de afdrukken en daar ben ik heel blij mee.
Vrouwen rond Van Gogh I
“Vrouwen rond Van Gogh” is de titel van een boekje
dat in het kader van de Vsn Gogh activiteiten in Brabant
gemaakt is en waar rond omheen een tentoonstelling is
georganiseerd van boekbanden.
Afgelopen zaterdag ben ik gaan kijken in Moti.
Daar maakte ik een reeks foto’s waarvan vandaag een
eerste serie.
Ferre Bastanie, Bandzetter, canvas met print.
Jeanne Meijer, Koptische band, balsa hout, acrylverf, katoen. Het gat in het palet ging hier natuurlijk ook door het boekblok. Dat leest wat onhandig.
Ooit volgde ik een cursus bij haar: Katja Clement, Gonetband met ‘Korenveld onder onweerslucht’, papiersnippers en leer.
Hier zie je de platten met de stroken papier die er, rechtopstaand, op geplakt zijn.
Mijn avonturen met een douchepuff
Misschien denk je waar gaat dat nou weer over,
maar het gaat om het sjabloneren.
Een tijd terug heb ik een paar sjablonen
uitgesneden. Een eerste test uitgevoerd.
Maar de resultaten waren onvoldoende om daarmee
al in mijn boek aan de slag te gaan.
Daarom vandaag nog een paar experimenten.
Onder andere met een douchepuff (ja dat is een echt word).
Alle materialen en de sjablonen liggen gereed. De kapotte douchepuff zie je rechtsonder (in paars).
De eerste versie was met de kwast. Op zich werkte dat beter dan met een roller. Maar ik heb de lino drukverf iets te veel verdund. Daarom vloeit het, op dit papier, te veel uit. De de vezels die blijkbaar op het papier liggen komen los.
Dan een test met een soort spons. Het is een sponsje om mascara uit je gezicht te verwijderen. Het is een vaste spons. De spons zelfs heeft veel verf nodig. Hier zie je het resultaat met het sjabloon nog op het papier.
Dit is het resultaat voor de Turfschipper. Wel mooi die kleurvarianten.
Nog maals met de kwast maar heel voorzichtig met te dunne verf in de top van de Grote Toren van Breda. Deze keer vloeit er niets uit.
Weer met de kwast maar nu door het deel wat ik uitgesneden had op de ondergrond te plakken. Geeft goed effect. Misschien gebruik ik deze negatief wel in het boek.
Dit is een effect met een douchepuff. Doordat het papier zo zuigt worden de scherpe lijnen en vlakken, zwakke vlekken. Misschien leent de vorm zich ook niet zo voor dit gereedschap. Heeft zeker mogelijkheden.
Dit is eigenlijk het enige probleem van de dag: te veel vocht dringt door in het papier en wordt zichtbaar op de achterkant. Dat kan ik in mijn boek niet gebruiken. Dat moet ik morgen oplossen.
De Nieuwe Mark inbinden
Vandaag de volgende stap gezet.
De delen van De Nieuwe Mark die ik heb,
zijn genaaid op mijn naaibankje.
Daar heb ik ze gisteren afgehaald zodat ik vandaag
de rug kan inlijmen.
Daarbij gebruik ik een workmate als pers.
Ik heb twee plankjes gezaagd een beetje langer
dan de bladen.
Daar heb ik aan een kant een A4-tje omgevouwen.
Dan plakt straks het boekblok in ieder geval niet aan het hout.
Het papier is eenvoudig weg te halen.
De (rood-witte) draden zitten er nog aan.
Later zal ik die kort knippen en de dan korte uiteinden
gebruiken om het boekblok extra stevig aan de kaft
vast te maken.
Even een paar foto’s.
De workmate en al het gereedschap en materiaal: twee plankjes, papier, de ingenaaide edities van De Nieuwe Mark, gaas, boekbinderslijm, een kwast.
Ik had de bladen goed moeten aanstotem. Dan zouden alle voorkanten en achterkanten gelijk lopen. Nu is dat niet helemaal het geval. Maar het boekblok is niet zo breed (iets meer dan 1 centimeter) dus ik vermoed dat dit geen problemen gaat opleveren. Er staken nog een paar stukjes garen uit. Die heb ik een klein stukje tussen de katernen gedrukt. De lijm zal de rest doen.
Eerste lijmbeurt.
Na een korte periode zodat de lijm een beetje kan drogen heb ik het gaas geplaatst. Vervolgens nog eens goed ingelijmd. Dat zal morgen of overmorgen wel droog zijn.
De letter B van Beeldscherm
Ook deze week weer actief geweest met letters en mijn ABCdarium.
Nu was het de beurt aan de afbeelding met de letters B.
Ik ben begonnen met een wat oud scherm.
Die nieuwe breedbeeldschermen zijn niet zo interessant.
Dat is namelijk een groot rechthoek.
De oudere toestellen hebben meer dynamiek:
Dit is het vertrekpunt.
Misschien dat ik de centrale B op het beeldscherm nog wat verder uitwerk naar een soort Eurovisie testbeeld. Maar daar moet ik nog eens over slapen.
Stand Infinit
De vijfde en zesde tekst zijn inmiddels opgelijmd.
Helaas komt de lijm door het papier heen.
Jammer maar dit is het geval op alle pagina’s.
Of ik er nu veel of weinig lijm op doe.
De lijm die ik gebruik is een alleslijm voor hobbytoepassingen.
Terwijl ik deze log schrijg heb ik net de nieuwe tekst
onder bezwaar gelegd.
Zal morgen wel droog zijn voor de laatste twee teksten.
Tot nu toe blijft Infinit goed doorbladerbaar.
Er was natuurlijk een kans dat door de toegenomen dikte
van het papier met de tekst, Infinit minder doorbladerbaar zou worden.
Geodriehoek
Geodriehoek van de Action. Normaal maak ik geen reclame maar hoe kunnen ze het er voor maken?
Dit is de set met meetinstrumenten, verborgen in de verpakking zit ook een ‘harde geodriehoek’.
Bij het maken van dozen, is een halve geodriehoek erg handig.
Die flexibele geodriehoeken die je vaak ziet
hebben aan de zijkanten schuine kanten.
De harde geodriehoeken hebben dat niet en zijn daarom iets breder.
Perfect om de bekleding in een doos op maat te snijden
en een klein randje op de bodem over te laten.
De bekleding van de deksel is af
Even een sfeerbeeld. Ik heb veel van de deksel geleerd. Het kan nog beter maar voor een eerste keer ben ik blij met de doos zoals hij nu is.
Bekleding afmeten
Gisteren heb ik de stijfsel die ik zaterdag heb gemaakt
gebruikt om de bodem van de door (het chassis) te bekleden.
De stijfsel is te klonterig maar met extra water en
een beetje aandachtig uitsmeren gaat het prima.
Met de plakkracht is niks mis.
Het aantal dagen dat die bloempap goed blijft is beperkt.
Dus moet ik snel de bekleding van de deksel op orde maken.
Vanavond heb ik de deksel gemeten (gepast is een beter woord)
en afgetekend.
Nu is het een kwestie van inlijmen en dan aan de deksel,
de vier zijdes op maat snijden.
Dat, en het maken van deze blog, red ik niet meer voor 20:00 uur.
Dus nu de blog en morgenavond de bekleding aanbrengen.
De bekleding van de door is afgepast, het papier op maat gesneden, de centrale positie van de door is bepaald en afgetekend. Morgen de rest.
Deksel gereed op bekleding na
Zoals te zien is op de foto is de deksel gereed om bekleed te worden. De deksel wordt zwart net zoals het binnenoppervlak van het chassis. Gemaakt volgens de methode Wilma van Driel / Cor Aerssens.
Het bepalen van de grootte van het binnenoppervlak van de deksel
let erg nauw.
Vandaar dat ik na lang beraad het karton dat ik van het binnenoppervlak
had afgesneden, terug gelijmd heb. Het randje was te smal
om zelfstanding te halveren. Pas na goed drogen heb ik er toen
alsnog een randje afgesneden. Maar minder dan de eerste keer.
Nu past de deksel prima op het chassis.
Correctie op het binnenoppervlak. Voor het plaatsen van de wanden.
Dozen voor beginners – Wilma van Driel / Cor Aerssens
Gisteren heb ik de cursus Dozen voor beginners gevolgd
bij Wilma van Driel (Boekbinderij Papyrus) in Leiden.
Het lesmateriaal is gebaseerd op het materiaal van Cor Aerssens.
De lesruimte is een heel ruim, goed verlicht atelier,
voorzien van alle machines en materialen nodig voor de workshop.
Het karton en papier voor het chassis van de doos was allemaal
al voorbereid door Wilma van Driel.
De werkbank bij Boekbinderij Papyrus.
Het gereedschap:
– kwasten (1 schone kleinere kwast, een dikke voor het stijfsel en
een kleinere voor de lijm (PVA))
– geodriehoek
– smidshaakje
– heel scherp mes (ik sneed mijn vinger)
– vouwbeen
– 2 doekjes (1 nat, 1 droog; voor het verwijderen van vuil)
– 1 potlood
– 1 lineaal (2 is beter)
– 3 blokjes hout/MDF: 12 x 13 x 2 cm
De bezoeling is een doos te maken van het type schoenendoos.
Het formaat is wat kleiner, grotere dozen zijn om te beginnen
moeilijker dan een kleinere doos.
Op de werkbank, stroken karton met daarop schuurpapier (Korrel 280 en 400). Heel handig.
Het begin heb ik niet gefotografeerd.
De handeling is eenvoudig maar ereg belangrijk.
Het werk begint met het maken van de vloer van de doos.
Die bestaat uit twee stukken karton die op elkaar geplakt worden.
De grondplaat en het binnenoppervlak.
Die plak je op elkaar. Het binnenoppervlak is kleiner dan de grondplaat.
Dat en het hoogteverschil dat door het op elkaar plakken van het karton
ontstaat, gebruik je om de wanden dadelijk goed te plaatsen.
De wanden van de doos liggen gereed. Twee kortere zijdes en twee langere.
Ik leg de wanden nog even rond de bodem om te zien of ik het juiste materiaal heb. De haakse kant van de wanden heb ik aangegeven net zoals de binnenkant van de wanden. Je ziet het ‘verhoog’ van de grondplaat en het binnenoppervlak.
De wanden zijn aan de onderkant een beetje rond geschuurd
om ruimte te maken voor de lijm.
Het plaatsen van de eerste wand. De wanden worden ‘wentelwiekend’ geplaatste. Ze worden haaks gezet door het smidshaakje. Je ziet de wand uitsteken buiten het binnenoppervlak. Dat is met opzet. Het te veel wordt straks afgesneden.
Na het plaatsen van de tweede wand wordt de plaats waar de twee wanden elkaar raken vastgeplakt met schilderstape.
Als alle vier de wanden staan moet de bodem van de doos drogen. Hiervoor zetten we ze onder bezwaar.
Hierna worden de wanden bekleed met grijs ruggenbord.
Dat is ter versteviging van de constructie.
Dat werkt super!
Eerst de wanden op de juiste lengte snijden.
De bekleding met grijs ruggenbord opplakken. Aan alle vier de zijdes steekt een kleine strook over. Die snij je daarna weg.
Het ruggenbord zit op de wanden en wordt op maat gesneden. Een belangrijke stap voor de constructie van de doos.
Dit is het resultaat van het beplakken. een mooi egale buitenkant. Daar waar nodig worden naden licht bijgeschuurd.
Om de grootte te bepalen van het papier waarmee de doos bekleed gaat worden gebruiken we stroken papier.
Laten we nog even naar de hoek kijken van de doos.
Die bepaalt in grote mate de sterkte van de constructie.
Als je goed kijkt zie je dat de verlijming van de wanden, versterkt wordt door het ruggenbord dat als bekleding wordt aangebracht. Het ruggenbord geeft de doos niet alleen een glad en egaal uiterlijk, het draagt belangrijk bij aan de versteviging van de constructie. Dat werkt echt super!
Voor de bekleding moeten we zowel de lengte als de breedte opmeten. Zorg voor een paar millimeter voor op de vloer.
Nadat het papier op maat is gesneden wordt de centrale plaats van de doos gemarkeerd. Op dit blauwe papier viel de potloodstreep achteraf niet erg op.
Dan wordt het papier in de looprichting ingesmeerd met stijfsel. Bij dit papier werd de lijm erg snel opgenomen door het papier. Tweemaal insmeren was zeker nodig.
Na het plaatsen van de doos wordt het papier op maat gemaakt. Dit is een complex proces. De cursus was hier heel verhelderend. Hier is echt nog wel wat ervaring nodig voor dit helemaal soepel gaat.
Dan wordt de wand bekleed en het teveel aan papier wordt weggesneden. Extra aandacht krijgen de naden aan de buitenkant van de doos. Hoe dat in zijn werk gaat had ik niet zelfstandig uit de werkinstructies opgemaakt.
De bodem van de doos is bijna gereed. Het enige dat er nu nog moet gebeuren is dat het binnenoppervlak bekleed moet worden. Maar inmiddels was het 16:00 uur. Tijd om naar huis te gaan. Het goede nieuws is dat de deksel een soort omgekeerde bodem is. De werkwijze is vergelijkbaar. Die ga ik de komende tijd dus afmaken.
Ik heb me erg vermaakt en voor een eerste keer is het resultaat (nu 24 uur later en na een nacht drogen) heel aardig en opvallend sterk. De buitenbekleding zit niet helemaal strak op twee plaatsen maar voor de rest ziet het er prima uit.
De boekjes zijn binnen!
Ik heb vier boekjes gekocht bij het bedrijf
SpiaBooks: Little Book Kits.
Zeg maar bouwdoosjes voor kleine boekjes.
Ik had er 1 meegebracht uit Malaga.
Het bedrijf zit in Barcalona maar heeft een
site op Etsy (een site voor veel hobbyproducten).
De boekjes waren dus wel even onderweg:
Poststempel, 16 januari 2015. Dus 11 dagen onderweg.
Hier zie je de vier boekjes.
Wat Infinit voorstelt is me nu nog niet duidelijk
terwijl ik het al wel eens uit de verpakking heb gehaald.
We zullen zien.
De namen van de boekjes zijn: Five, Infinit, Serpent en Signum. De komende weken ga ik ze maken. Vertaald is dit Vijf, Oneindig, Slang en Richtingaanwijzer.
Voortgang op de Santa Ana
Al twee van de vele tuigages zijn gerealiseerd.
Het is nog zoeken naar de juiste aanpak en techniek.
De eerste twee.
Zicht op de Santa Ana van opzij.
Bird’s eye view, zoals een vogel vanuit de mast op het dek neerkijkt.
Santa Ana – 1784 Navio espanol de primera linea
Mijn vader werkt gestaag door aan de bouw van de Santa Ana.
Het is nu op het punt dat de eerste touwwerk moet worden vastgemaakt.
Priegelig werk.
Van opzij.
Meer van achter gezien. De touwen hangen nu nog naar beneden met een tang of knijper om ze uit elkaar te houden.
De grasmat-basis is gelegd
Nee dit is geen cursus tuinieren. Ik ben een drieluik aan het maken met een zogenaamde gemengde techniek. Dit is de zoveelste stap in het maken van luik 2.
In dit luik kies ik er bewust voor onnatuurlijke kleuren te gebruiken.
De lucht is groen, het gras rood.
De echte grassprieten die ik gebruik zijn wit.
De bloemen en planten die hier nog overheen komen hebben
weer andere kleuren.
Drieluik
Inmiddels ben ik bezig met het tweede luik van het drieluik.
Het thema is ‘Grasveld’.
Deel een is gereed.
Het toont een hele hoge horizon, een blauw-witte lucht en groen grasveld.
Op de voorgrond echte grassoorten en bloemen.
Aan de planten is niets gewijzigd.
Ze zijn gedroogd en zullen dus met de tijd hun kleur verliezen.
Deel twee heeft de horizon ongeveer midden op het papier.
Hier ga ik qua kleur zover mogelijk weg van de natuurlijke kleuren.
Indachtig de kleurtheorie die Vincent van Gogh ook volgde,
heb ik voor het gras en de lucht kleuren gekozen die elkaar versterken.
Een rood grasveld en een overwegend groene lucht.
Hier is het nog lege grasveld. Zowel de lucht als het veld zijn niet egaal 1 kleur. De lucht is wit van de witte gesso op de ondergrond, een beetje geel, lichtgroen, donkergroen en bijna zwart door de concentratie van de donkergroene ecoline. Alle kleuren zijn ecoline. Het grasveld is van acrylverf.
Omdat ik zelf niet kan tekenen en niet de rust heb, uitgebreid te gaan oefenen,
kies ik er voor de vormen direct aan de natuur te ontlenen
door planten uit het wild te gebruiken, maar dan voorzien van een opvallende verflaag.
De kleuren ver van natuurlijk.
Binnenkort ga ik de planten aanbrengen maar hier alvast een tussenstand.
Drieluik: een betere foto
De foto van gisteren was in de zon gemaakt
en de gelmedium was nog erg wit.
Vandaag is de gelmedium al wat meer gedroogd.
Vandaar een tweede poging.
Drieluik: tweede laag grasmat
Het is de laatste tijd gelukkig
een combinatie van warm weer, drukte en andere activiteiten,
waardoor mijn blog even wat minder aandacht krijgt.
Vandaag heb ik toch weer even gewerkt aan mijn grasveld.
De tweede laag is aangebracht.
Maar de planten zijn moeilijker te plakken dan het gras
dat eerst aan de beurt was.
Er zullen na een eerste droging van het gelmedium
nog wat correcties moeten worden uitgevoerd.
Vooral de klaproos leverde problemen op.
De bloemblaadjes zijn erg teer.
Toen ik net als bij de andere planten
eerst de achterkant bewerkte met gelmedium,
plakte de blaadjes tegen elkaar toen ik de bloem probeerde op te pakken.
Gelukkig heb ik er vier geplukt.
Ik heb er dus toch een voor dit blad.
De klaproos is tegen de achtergrond geplakt door het gelmedium
bovenop de bladeren aan te brengen.
De weegbree zaadlijst begint zaadjes te verleizen.
Ze plakken te gemakkelijk aan het gelmedium.
Even kijken hoe dat verder gaat.
Er zijn nu nog een paar witte delen.
Over de komende dagen zal het gelmedium drogen en wordt die kleurloos.
Argusvlinder 