Om onduidelijkheid te voorkomen: ik ben niet de visser. Volgens Google is die een snoekbaars (Sander lucioperca).
Tagarchief: vis
India 24/25: Delhi, dag 3 – de voorraadkast ruikt naar vis en rook
Na een dag tussen stenen die veel aandacht van me eisten,
dwaal ik door een andere soort monument:
de voorraadkast van Delhi.
In Paharganj geen marmer, geen inscripties, maar vis op ijs,
koriander in bossen, bloemen in manden.
De rook van gefrituurde snacks hangt tussen de kraampjes,
een Nataraj danst tussen de chaos.
Hier is de stad niet stil,
maar zintuiglijk.
Niet historisch,
maar levend.
Zilver op plastic, glinsterend als de zon die zakt.
Tussen de kruiden danst het universum.
Krokant krakent verlangen op een schaal.
Geurend, kleurend, kloppend.
Marigolds als offer, als versiering, als onderdeel van het dagelijks ritme voor velen.
De voorraadkast van Delhi.
Fantasievissen beschreven in een fantasietaal (Boekenzoo 10)
Sommigen vinden het misschien saai: iedere dag een stukje Boekenzoo.
Maar de tentoonstelling is voorbij en ik het nog een paar foto’s
van prachtige boeken gereed staan.
Daarom maak ik het nu gewoon af. Vandaag met vissen.
Al eerder was te zien dat de tentoonstelling niet alleen oude boeken omvat. Michael Tingle vertelt en verbeeldt hier het Bijbelverhaal van Jonas en de walvis. Michael Tingle, Jonah and the whale, Avenue Press, Newton Abbot, 2004.
Het gedicht lijkt eenvoudig maar is heel doordacht:
Into an open mouth he swam
Which swallowed half the sea
And everywhere that Jonah went
His God was sure to be
Nog een voorbeeld van veel denkwerk. Het is niet zo eenvoudig om dergelijke fantasievissen te verzinnen. Probeer maar eens. Daarbij ontwikkelde Luigi Serafini een meetstelsel en een taal om de dingen te beschrijven. Allemaal dingen die je verwacht van een oud boek, een codex. Maar dit is uit 1983. Luigi Serafini, Codex Seraphinianus. Meulenhoff/Landshoff, Amsterdam.
Nog een poging een eind te maken over de verhalen over de eenhoorn door gewoon feiten te verzamelen en die te delen. Dat maakt het vorige boek zo bijzonder: verzonnen maar op zo’n manier dat iedereen het meteen door heeft en teglijk kan bewonderen voor wat het zijn: wonderlijke, prachtige gedachtenspinsels. Terug naar dit boek: Noël Antoine Pluche: Schouwtoneel der natuur of Samenspraaken over de bysonderheden der natuurlijke histori (deel 2), Christiaan Wyers, Amsterdam, 1739.
De narwal.
Niet alleen waren er boeken uit verleden en heden maar ook ten minste 1 uit een andere cultuur: Japan. Hiroshige, Een school vissen. The Metropolitan Museum of Art, Gary Schwartz, New York, Maarssen, 1980.
De leporello had wat weinig plaats en daarom stonden de bladen gekromd maar misschien was het opzet. De vissen zwemmen tenslotte is water dat aan de oppervlakte golft.
Het is weer tijd voor…soep.
Het soeppakket van de grootgrutter leverde te weinig soep op naar mijn idee. Dus heb ik de soep uitgebreid met eigen toevoegingen: taugé, meer gember, knoflook, Chinese wokgroente, paprika, koriander en een bakje kokkels, garnalen enz in hun kookvocht. Daarbij leverde dit verspilzakje zijn bijdrage.
Dit was de grootgrutterbasis.
Supersoep! Prettig weekend.
Kaas & vis
Al veel vaker heb ik het hier geschreven maar
voor mij is het beste moment om de markt te
bezoeken de ochtend. Als het nog donker is of schemert.
Zoals afgelopen vrijdag.
Bij de eerste kraam links (rood) wordt kaas verkocht. De blauwe kraam rechts, ertegenover, verkoopt vis. De Grote Markt in Breda gezien vanuit de Reigerstraat. Weekmarkt op vrijdag.
Gebakken ansjovis en nieuwe haring
Zo wordt het natuurlijk een echte visdag.
Tussen de middag gebakken ansjovis (te vet gebakken)
En ’s avonds nieuwe haring.
Mooi rood van binnen.
Niet klein.
Erg duur (25 Eurocent korting als je er 5 koopt,
dan maakt de marktkoopman nog steeds winst.
Waarschijnlijk verdienen ze 1 euro of meer per vis).
Nieuwe haring.





























