Vermoedelijk gaat het om twee steunen van een balkon. De foto’s zijn gemaakt op mijn laatste dag van mijn vakantie in die stad maar waar> Dat weet ik niet meer. Maar de beelden zijn door verwering te leuk om niet op mijn blog op te nemen.
Categorie archief: Vakantie
National Archeological Museum
Een laatste serie.
En wat voor een serie…..
National Archeological Museum, Florence, Idolino, circa 30 BC, Roman, from Pesaro.
Statuette of a flutist, 600 – 500 BC, limestone, from Cyprus. Op het beeld is een zogenaamde ‘phorbeia’ te zien. Een doek die onder andere voor de mond zit en die helpt om de dubbele fluit op een juiste manier aan te blazen, een soort van mondstuk dus.
Statuetta di flautista – Sulla bocca una bende (phorbeia) per tenere lo strumento; sul fianco forse la custodia del flauto (Statuette of a flutist – On the mouth a bandage (phorbeia) to hold the instrument; on the side perhaps the flute case). Of de Engelse vertaling helemaal goed is betwijfel ik. Met name het deel ‘to hold the instrument’.
Apollo Milani, Kouros, 550 BC, Attica.
Medici Riccardi horse head, circa 350 – 330 BC, bronze, gold plate.
Het archeologisch museum omvat een Egyptisch museum, een Etruskisch museum en een museum met Romeinse kunst.
Florence vanaf Piazza San Marco.
Dit was wel van mijn laatste dag in Florence maar ik ben
per ongeluk twee dagen overgeslagen.
Die volgen dus nog.
National Archeological Museum
Het museum bezocht ik op de dag dat de trein vertrok,
terug naar Amsterdan.
Dus ik had weinig tijd.
Maar het museum is sensationeel.
Kijk maar eens naar de volgende werken.
Twee figuren liggen aan op een bank. Rechts een man en links een gevleugelde vrouw. National Archeological Museum, Florence, Cinerary statue for two, 400 – 380 BC. From Chianciano, Terme Pedata Necropolis.
De volgende afbeelding is van de Engelse tekst die uitleg geeft
over de ‘Orientalizing’ periode.
Een periode in Griekenland, Italië en ook in Spanje van
toenemende invloed vanuit het oosten (het oosten is dan ‘ Syria and
Assyria as well as Phoenicia and Egypt’)
De belangrijkste zinnen zijn voor de hierna volgende, twee
prachtige voorwerpen.
Between the 7th and the second half of the 6th century BC the use of the antropomorphic cinerary, the so-called canopus becomes comon: the lid takes the shape of the face, arms and anatomical details are indicated over the vase. From the ancient types with simple features or applied masks, the lid assumes the shape of a head. It also can have ear-rings or beard in the case of male canopus, the cinerary can be placed over a throne.
Testa di canopo in impasto, da Chiusi, 6th century BC.
Canopo in impasto buccheroide testa lavorata a tutto tondo dettagli incisi, da Chiusi, first half 6th century BC.
Statue of Minerva, early 3rd century BC, bronze, from Arezzo, St Lorenzo Church.
The sarcophagus of the Amazons, middle of the 4th century BC.
En er gaat nog meer volgen.
National Archeological Museum
Het mooie aan de collectie is dat bij veel werken vermeld
wordt wat de geschiedenis van de vondst en de collecties
is. Daarnaast geven ze ook detailinformatie over de
geslaagde en minder geslaagde restauraties.
Dit is een deksel van een Etruskische urn waar wat problemen zijn met het hoofd. National Archeological Museum of Florence, Lid of a molded cinerary urn in terracotta, 175 – 150 BC.
Gold funerary diadem with laurel leaves, 4th century BC. Gouden begrafenisdiadeem met laurierbladeren.
Vertalen is een kunst en mijn Italiaans is niet bestaand. Coperchio con presa plastica a forma di due cavalieri. Vrij vertaald: Deksel met greep in de vorm van twee ruiters. End 7th – begin 6th century BC. Tomb in Pitigliano.
Helaas heb ik hier geen informatie over. Wel mooie vorm.
Bacile decorato con figurine plastiche di cavalieri e di piangenti. Schaal gedecoreerd met ruiters en rouwenden. End 7th – begin 6th century BC. Tomb in Pitigliano.
Tazza decorata con fregio di animali, Cup decorated with animal friez. First half 7th – second quarter 6th century BC, Vulci, tomba B, ceramics.
#notalion
De belichting van het beeld was een beetje ongelukkig. Etruscan funerary lion, circa 350 BC. This is the tomb of Nevza Arnth.
Etruscan alabaster urn case with a scene from the myth of ‘Seven against Thebes’, Volterra, 2nd century BC. Er is een Engelstalige Wikipedia-pagina over het verhaal dat hier wordt afgebeeld.
Ik heb onvoldoende tijd genoemen om de collectie van dit museum
goed te zien. Mijn reis per trein terug naar Amsterdam,
zou niet veel later beginnen.
Het museum verdient meer aandacht.
De avonturen van een marionet
Als je in Florence bent zie je niet alleen museumkunst.
Je loopt ook over straat en kijkt je ogen uit.
Zomaar op een dag in september.
Street art.
In de ochtend zijn de straten nog leeg.
Zoals Ponte Vecchio.
Met winkels vol kitsch.
Dan de hotelkunst. Dit was het hoofdeinde van het bed waar ik in sliep. Gelukkig heb je dan je ogen dicht.
Graffiti.
Dan was er dat beeld.
Het ging duidelijk over een boek.
Maar wat was het?
De naam op het boek was ‘Le ovventure di un burattino’. Dat vertaald als: De avonturen van een marionet. Het gaat dus over het boek van Carlo Collodi dat wij als ‘Pinokkio’ kennen.
In een volgend bericht een volgende dag.
The Medici Chapels
Dit deel nadert het laatste bericht mar vandaag een hoogtepunt
van de renaissance: New Sacristy.
Een ruimte waarin twee tombes gepland werden en die gerealiseerd
zouden worden door Michelangelo.
Zoals wel vaker werd hij weggeroepen voor het gereed was maar
wat gerealiseerd is, is prachtig.
In een soort tussenruimte staat drie beelden. Het middelste is gemaakt
door Michelangelo
Museo delle Cappelle Medicee, Michelangelo, Madonna and Child, 1521.
Dit beeld staat aan de linkerkant: Giovan Angelo da Montorsoli, Saint Cosmas.
Dit natuurlijk aan de rechterkant. Raffaello do Montelupo, Saint Damian.
Dan de New Sacristy met twee graftombes. Ontwerp en uitvoering door
Michelangelo.
Michelangelo, Tomb for Giuliano de’ Medici Duke of Nemours met aan de voeten de beelden die Night and Day voorstellen.
Michelangelo, Tomb for Lorenzo II Medici Duke of Urbino met Dusk and Dawn.
Day.
Night.
Dusk.
Dawn.
Giuliano de’ Medici Duke of Nemours. De beelden van de overledenen zijn niet persé portretten als wel een voorstelling van eigenschappen.
Lorenzo II Medici Duke of Urbino.
The Medici Chapels
Niet alles aan die Medici-kapellen vind ik mooi.
Maar opmerkelijk en bijzonder zijn ze zeker.
De kapellen zijn er vooral om de grootsheid van de
Medici-familie te onderstrepen.
De ruimte van het Medici-familiegraf, de ‘Cappella dei Principi’ is enorm groot. Een meerhoekige ruimte met een koepel. Ooit ontworpen door Matteo Nigetti die tot 1650 betrokken was, de decoratie van de koepel is uitgevoerd door de schilder Pietro Benvenuti tussen 1828 – 1837. De vloer is pas de vorige eeuw gerealiseerd.
Voorbeeld van een van de tombes. Die zijn overigens leeg. Onder in het gebouw is een ruimte waar de lichamen van de familie zijn bijgezet. Dus de kapel is vooral symbolisch.
De vloer is net zo overdadig als de muren dat zijn. De koepel is ook nogal druk.
De andere toeristen die je ziet rondlopen geven je een gevoel voor de omvang van de ruimte.
Als je er dan in slaagt om een familielid gekozen te laten worden ror paus, dan wil je daar ook bij stilstaan. We spreken hier over Paus Leo X (Giovanni d’ Medici) die paus was van 1513 – 1521. “Hij verstrekte opdrachten aan Rafaël en Michelangelo Buonarroti. Ook breidde hij de collectie van de Biblioteca Apostolica Vaticana aanzienlijk uit.” Dat was in de tijd dat de kerk een machtige en rijke organisatie was die zowel wereldlijke als geestelijke macht had.
Detail van The Bandinella.
In het volgende bericht gaan we weer gewoon verder op de tocht.
Het bezoek aan de The Medici Chapels is nog niet afgerond en
het wordt nog beter!
The Medici Chapels
Wat mijn excuus is?
Al een paar keer was ik langs de ingang gelopen en
het was er steeds erg druk.
Van wat het nou precies was had ik geen voorstelling.
Een reisgids had ik niet bij me.
Maar het had te maken met de Medici dus ik kocht een toegangsbewijs.
Nadat ik binnen was kwam ik in een ruimte die vooral gebruikt werd
voor crowdcontrol. Er werd gewerkt met tijdslots van 15 minuten.
In die ruimte, misschien om mensen bezig te houden, stonden
vitrines met reliekhouders.
Een kunstvorm op zichzelf. Zeker niet altijd mooi.
Vaak tegen het kitsch aan.
Oordeel zelf.
Foto’s maken viel niet mee, de felle belichting en spiegeling. Florence, Museum of the Medici Chapels, Reliqulario Santa Maria Egizia, circa 1704.
Bij de makers van deze reliekhouders zijn kunstenaars betrokken die ook beelden maken voor kerken en pleinen, goudsmeden, zilversmeden en mensen die edelstenen bewerken. Reliqulario Di San Alessio, 1690 – 1691.
Vaak heel dramatisch maar ook heel gedetailleerd in de kleding
en compleet als het gaat om de attributen van de heiligen van
wie de relikwieën in deze opbergruimtes bewaard werden.
Het kon gaan om een complete schedel, een vingerkootje, haar,
een splinter van het Heilige kuis van Christus enz.
Zorgvuldig bewaard en gereed om te tonen aan de pelgrims.
Reliqulario di San Filippo Benizi, 18e eeuw.
Reliqulario di San Tommaso de Hereford, 1647.
Zelfde jaar, zelfde maker. Reliqulario di San Zanobi, 1647.
Dit is een voorbeeld van een reliekhouder met een complete schedel. Reliqulario di San Feliciano, 17e eeuw. Met twee engelen als dragers van het relikwie.
Reliqulario di Sant’ Ambrogio, 1705. Als goede herder (?):of zijn het leeuwen (#notalion).
Reliqulario di Sant’ Emerico, 1698 – 1717.
Boboli
Florence is schitterend en kent nauwelijks tegenvallers.
Voor mij was dat er 1: Boboli.
Deze tuin wordt overal aangeraden maar op mij maakte het
vooral een vervallen en lege indruk. Veel van de beelden zijn
in slechte staat. Ik was er natuurlijk in september en ik kan me
dan voorstellen, zelfs in Italië, dat de meeste bloemen
dan wel weg zijn. Maar géén bloemen?
Zelfs de mooie grote kassen waren helemaal leeg.
Een paar dagen eerder had ik in Amsterdam nog kassen
met vlinders en bloemen bezocht. In Florence niets.
Wel veel rondscheurende busjes met tuinmannen en
een hoge toegangsprijs.
Het gebouw op de achtergrond is Palazzo Pitti.
De zon is er wel. De lucht is strak blauw. Maar de zon staat nog laag.
Piazzale Michelangelo
Je kunt niet alleen naar kunst kijken. Soms moet je eten.
Soms genieten van het uitzicht. Soms is het dan supertoeristisch.
Dat kan overigens best meevallen.
De wandeling naar Piazzale Michelangelo is leuk, het uitzicht
vanaf dit pleintje prachtig en de wandeling naar beneden is
ook leuk (let bij omhoog gaan op het huis van Galileo Galilei en
af en toe omkijken loont).
Even de weg oversteken. Basilica di San Miniato.
Palazzo Medici Riccardi
Florence is prachtig. De stad, de ligging, de kunst.
Maar tussen de hoogtepunten zie je ook de ‘uitwassen’.
Over the top.
Vandaag in dit bericht een voorbeeld van de hand
van Luca Giordano.
Maar eerst nog een paar voorbeelden uit een ruimte
waarin verschillende voorbeelden van ‘Maria met kind’
te zien zijn.
Florence, Palazzo Medici Riccardi. Maker en onderwerp onbekend. Ik was waarschijnlijk moe en maakte geen foto’s van de beschrijving van deze werken. Maar bij dit werk vond ik het dorstlessende hondje leuk.
Florence, Palazzo Medici Riccardi. Maker en onderwerp onbekend maar dit is wel een Madonna met kind. Waarschijnlijk met de jonge Johannes de Doper.
Palazzo Medici Riccardi, Filippo Lippi, Madonna and Child, circa 1466 – 1469, tempera on panel. Op de achterkant van dit paneel schijnt een schets te staan van Fra Filippo Lippi. Maar dat is mij ontgaan.
The painting was found by art historian Giuseppe Poggi in 1907 in the psychiatric hospital of San Salvi in Florence. There are several theories about the provenance of the panel: Poggi assigned it to the Villa of Castelpulci, owned by the Riccardi family, who bought Palazzo Medici in 1655. According to another, the Madonna was instead part of the original decoration of the palace.
After having been acquired by the Italian state, it was moved to Palazzo Medici-Riccardi, where now is displayed in the Hall of the Triumphs and Arts in the first floor, near the gallery of Luca Giordano.
Maar dan loop je verder en zie je een enorme zaal met een plafond
beschilderd met voorstellingen die helemaal ‘over the top’ zijn
naar mijn smaak: Luca Giordano.
Een aaneenschakeling van figuren uit de Romeinse mythologie in
de wolken in combinatie met (exotische) dieren. Met als hoogtepunt (?)
de Olympus met daarop leden van de Medici-familie.
Palazzo Medici Riccardi, Luca Giordano, Galleria Riccardiana.
Neptunis.
De Styx / Acheron.
Met onder andere een struisvogel…
…of een olifant.
Mercurius / Hermes en nog een groot aantal andere mythologische figuren.
Atlas.
Luca Giordano, The apotheosis of the Medici, 1683 – 1685.
Galleria Riccardiana.
Hals
Gisteren kon ik de Frans Hals-tentoonstelling bezoeken
in het Rijksmuseum in Amsterdam.
Maar voordat ik daar ging kijken bezocht ik nog snel
even de eerste ruimte van het Aziatisch Paviljoen.
Dat doe ik eigenlijk altijd.
Met de metro, richting zuid.
Dit was mijn Ommetje in Amsterdam.
Rijksmuseum, Uma of Parvati, India, Tamil Nadu, brons, 15-16e eeuw. Voorzijde.
Daar moet ik devolgende keren beter op letten. Geen idee wat de schijf aan de achterzijde van het hoofd is.
Dit beeld was al vaker op mijn blog te zien: Shiva Nataraja, India, Tamil Nadu, brons, 12de eeuw, Chola stijl.
Al die armen en handen. Prachtig.
Vrouwlijke natuurgeest, India, Uttar Pradesh, Mathura, zandsteen, 2de eeuw.
Palazzo Medici Riccardi
In een van de grote paleizen die op mij de indruk van een vesting maken
is een kapel te zien van de Medici-familie. De kapel is helemaal
ingericht rond het thema Kerstmis.
Met een kerstscene als altaarstuk en de overige drie wanden
gevuld met de drie koningen die onderweg zijn van Jeruzalem
naar Bethlehem.
Die stoet van koningen met allerlei mensen die hen begeleiden
is een voorstelling die het midden houdt tussen een jachtpartij
en een processie.
Tussen al die mensen zijn de gelaatstrekken van de Medici zichtbaar
samen met een groot aantal tijdgenoten. Zie ons eens onderweg zijn!
Filippo Lippi, Adoration in the forest (copy), 1459. Deze uitvoering is een kopie. Het origineel is in Berlijn. Maar dit is de gebeurtenis die centraal staat bij Kerstmis: de geboorte van Christus en de presentatie van het kind aan de wereld in de vorm van herders en koningen.
De herders zijn in de kapel ook aanwezig. Benozzo Gozzoli schildert van hen in dit smalle deel van de kapel. Het paleis waarin de kapel zich bevindt is een ontwerp van Michelozzo waarvan in een eerder bericht de bibliotheek te zien was.
Florence, Palazzo Medici Riccardi, architect Michelozzo, schilder van de fresco’s is Benozzo Gozzoli. De fresco’s zijn rond 1459 afgerond. The Magi Chapel, Caspar (waarvoor waarschijnlijk Lorenzo il Magnifico model stond).
Direct achter de koning Casper zien we twee heren met rode mutsen: Cosimo en Piero.
Balthasar.
In de fresco’s is ook plaats voor dieren. Zoals hier bij deze vijver.
De meeste vogels en ook de eens (is dat een vogel?) zijn volgens mij goed gelukt.
Zelf kan ik niet tekenen maar de kop van deze vogel is wel bijzonder.
Het engelenkoor. Een vast onderdeel van veel werken met een religieuze inslag.
Melchior op een ezel.
De kapel moet natuurlijk ook het succes van de Medici-dynastie uitstralen en daar hoort een plafond met veel goud bij. Of je het mooi vindt is waarschijnlijk een kwestie van smaak. Het ontwerp voor het plafond is van Michelozzo die voor de uitvoer van dergelijk werk vaker Pagno di Lapo Portigiano inzette.
De manier waarop de stoet zich haast door de berg heen werkt vind ik grappig.
Een page (bediende) in blauw met een luipaard. De persoon die hier afgebeeld is zou de heerser van nabijgelegen Lucca zijn.
Dat het er allemaal heel luxe uitziet lijkt me duidelijk. De ruimte is behoorlijk indrukwekkend. In september (20 september 2022) mocht je maar een paar minuten in de kapel zijn.
Al die verschillende kleuren herenmaillots vond ik grappig. Soms per been een andere kleur.
Museo Nazionale di San Marco
Ook als je in Florence naar de uitgang vaneen museum loopt
kom je de meest onwaarschijnlijke kunst tegen.
Je valt steeds van de ene in de andere verbazing.
Het is ongelofelijk.
Toen ik de bibliotheek van Michelozzo di Bartolomeo Michelozzi
uit liep, liep ik weer langs een serie van cellen.
Sommige met, andere zonder decoratie.
Florence, Museo di San Marco, een cel. Bijvoorbeeld deze kerstvoorstelling. Deze keer niet met de herders of de drie koningen maar met Dominicus (vermoed ik). De stichter van de orde waarvoor dit klooster was.
Of anders deze heel serene Avé Maria of Annunciatie. Die vleugel van die engelen. Dat was me eerder nooit opgevallen. Zo kleurrijk.
Volgens Google translate zegt dit ons:
Due este di leone destinate al fregio del cornicione della cupola di
Santa Maria del Fiore
realizzato su uno degli otto lati da baccio d’agnolo entro il 1515Twee leeuwenkoppen bestemd voor de fries van de kroonlijst van de koepel van
Santa Maria del Fiore (de kathadraal van Florence)
gemaakt op een van de acht zijden door Baccio d’Agnolo in 1515
Die Baccio d’Agnolo was voor mij een onbekende.
Gelukkig is er Wikipedia.
Dan loop je de souvenirwinkel in en zie je dit grote fresco van een Laatste Avondmaal. Het heeft prachtige details. Vooral de vogels nodigen uit het eens goed te bekijken. Een paar details.
Een pauw en een aantal kleinere vogels.
De rand van het tafelkleed.
Wat kersen en een stuk brood.
Een laatste blik op de binnenplaats.
Museo Nazionale di San Marco
Never a dull moment.
Toen ik het museum bezocht had ik helemaal geen idee
wat ik daar zoal zou kunnen zien.
Maar de kamer van Savonarola was wel het laatste
waar ik aan gedacht had.
Eerder was ik in Ferrara, daar staat een standbeeld van
Savonarola. Maar kan er zo snel geen foto van vinden.
Savonarola is een vorloper van het protestantisme gezien.
Iemand die een uitgesproken mening had en die ook een
tijd wereldlijke macht had.
In het voormalige klooster zijn een aantal relieken te zien. Of die ook echt van hem geweest zijn is niet altijd met zekerheid te zeggen. Ze lijken wel uit die tijd te zijn.
Florence, Museo di San Marco, Baccio della Porta of Fra Bartolomeo, Portret of Savonarola, circa 1498, oil on wood.
Onbekende schilder / Francesco Rosselli (wellicht?), Savonarola’s execution in Piazza della Signoria, circa 1500, painting on wood.
Een bureau in de stijl van de tijd van Savonarola.
Een houten kruisbeeld. Ook uit die tijd maar niet in bezit geweest van Savonarola. Kijk nog eens goed naar de Calvarieberg waar het kruis in staat.
Museo Nazionale di San Marco
In het Museo Nazionale di San Marco zijn de cellen te zien
van de geestelijken die in het gebouw woonden waar nu
het museum gevestigd is.
Een reeks voorbeelden.
Romeins soldaat doorsteekt de zijde van Christus. Eerder had ik nog nooit de stroompjes bloed gezien die van het kruis naar de Calvarieberg stromen. In Florence zag ik ze iedere keer.
Driekoningen en de Man van smarten.
De meeste cellen hadden wel een afbeelding.
De tuin van Getsemane.
Florence, Museo di San Marco, Fra Angelico, The Madonna of shadows of Madonna delle ombre, 1450, fresco.
Het laatste voorbeeld.
Museo Nazionale di San Marco
In de Michelozzo bibliotheek lag ook deze mooie missaal. Een missaal is het boek dat de voorganger (priester) gebruikt in een kerk om de mis uit te lezen. Het bevat vele vaste gebeden die van het kerkelijke jaar afhangen maar ook de lezingen uit de bijbel. Hier ligt het open bij een paginagrootte afbeelding van een kruisiging (let ook eens op het bloed dat van het kruis in het zand loopt). Er staan namen van twee schilders bij. In de marge aan de onderkant van de pagina is iets getekend en er zit een gat in het perkament. Florence, Museo di San Marco, Messale di San Pietro Mercato, Attr. to Francesco d’Antonio de Bartolomeo en Attr. to Battista di Biagio Sanguigni, C127V, Crosifissione, 1419 – 1426, parchment manuscript.
Vandaag keek ik nog eens goed naar de eerste letter op de tegenoverliggende pagina. Mooie kleuren. Lijkt haast wel abstract.
Dit is de ondermarge met een skelet en een gat.
In Museo di San Marco, een voormalig klooster, zijn ook nog cellen
(kleine slaapkamers van kloosterlingen) te zien. In een van die
cellen verbleef Savonarola.
Wikipedia:
Girolamo Savonarola (Ferrara, 21 september 1452 – Florence, 23 mei 1498) was een dominicaan en van 1494 tot 1498 heerser over de Florentijnse Republiek.
Savonarola wordt vaak, met de Bohemer Jan Hus en de Engelsman John Wycliffe, tot de voorlopers van de Hervorming en het protestantisme gerekend, maar Savonarola bleef trouw aan de rooms-katholieke geloofsleer. Hij stond bekend om zijn antirenaissancistische boetepreken, boekverbrandingen en de vernietiging van kunstwerken, bekend als vreugdevuur van de ijdelheden. Zijn acties luidden de tijdelijke ondergang van de Medici-familie in als machthebbers van Florence. Hij kwam in conflict met paus Alexander VI, wat uiteindelijk tot zijn dood op de brandstapel leidde.
In de tentoonstelling was een reeks etsen te zien waarop Savonarola
staat afgebeeld.
Romeyn de Hooghe, Historie der Kerken en Ketteren van den beginne des Nieuwen Testaments tot aan het jaar Onses Heeren 1688, Godfried Arnold, Amsterdam, 1701.
Tobias Stimmer, Elogia virorum literis illustrium, Basilea, 1577.
Galle Philips, Virorum doctorum de disciplinis benemerentium effigies, Antwerpen, 1572.
Francesco Bosa, controfrontespizio, P. Burlamacchi, La vita con alcuni scritti di Girolamo Savonarola arso in Firenze l’anno 1498, Venezia, 1829.
Giorgio Buttazzon, Ritratti, tavola XIV, fasc 56, Enciclopedia Italiana illustrata e dizionario Italiona della conversazione, Venezia, 1937. Savonarola is nummer 9 op deze pagina.
Museo Nazionale di San Marco
Na de fresco’s in de omgang van het klooster gaat deroute
naar de zolder. De slaapvertrekken van de monniken met één
heel bekende monnik en een legendarische bibliotheek.
Maar onderweg daar naar toe twee bijzondere kunstwerken.
Florence, Museo di San Marco, Lorenzo Lippi (nier verwarren met vader en zoon Filippo en Filippino Lippi), Crocifissione con le Marie e San Giovanni, circa 1647. Olieverf op linnen. De titel van het werk heb ik nog twee keer gecontroleerd omdat ik op internet ook andere titels tegenkwam. Maar volgens Google translate staat hier ‘Kruisiging met de Maria’s en Johannes’. Dat komt overeen met bijvoorbeeld de titel: ‘Crocifissione con Maria, Giovanni e la Maddalena dolenti’. Dat betekent dan weer ‘Kruisiging met Maria, Johannes en Maria Magdalena in rouw’. De Italiaanse Wikipedia-pagina over Lorenzo Lippi zal het dus wel over hetzelfde werk hebben als ik hier laat zien.
Als je dan de trap op gaat kom je boven dit tegen:
Beato Angelico (Fra Angelico), Annunciation, circa 1442, fresco.
Museo Nazionale di San Marco
Zowat alles aan dit museum is apart en bijzonder.
De meesterwerken vallen zowat over elkaar heen.
Alles om je heen is (kunst)geschiedenis.
Zelfs na dit bericht (en alle voorgaande) volgen
nog een aantal ruimtes met heel bijzondere werken.
Maar eerst maar eens de twee frescos voor dit bericht.
Een lunette met deze afbeelding was al in een vorig bericht te zien. Alleen dit is het origineel. Florence, Museo di San Marco, Beato Angelico, Christ as a pilgrim received by Dominicans, 1441 – 1443. Frescoed lunette, detached.
De volgende muurschildering is enorm.
In omvang maar ook in het programma dat het bevat.
Het draait om de kruisiging van Christus maar is verworden tot
een soort van religieus manifest waarbij de orde der Dominicanen
centraal staat.
De kwaliteit van de foto is helaas niet best. Beato Angelico, Fresco with Crucifixion with saints, 1441 – 1442.
Voor de verklarende tekst hebben alle onderdelen van de fresco een letter of een nummer gekregen. Er zijn naast de kruisiging met Christus, Maria, aportelen en de aanwezigen zoals vermeld in het evangelie, profeten, pausen (vooral van de Medici-familie) en heiligen die naast Dominicus deel uitmaken of betrokken zijn bij de orde.
De volgende twee foto’s geven een beetje een beeld
van de grootte van deze muurschildering.
De heiligen onder aan het werk (17 in totaal) zijn verbonden door een grote tak. Dominicus, de oprichter van de orde der dominicanen is de centrale figuur die de tak vast heeft waarmee alle heiligen verbonden worden. Hier zie je Dominicus in het midden. Van links naar rechts zie je hier Paus Innocenzo V, San Domenico en Paus Benedetto XI.
Als vijfde van rechts zie je hier nogmaals Dominicus. Daarnaast vanf links: Paus Benedetto XI, Kardinaal Giovanni Dominici, Dominicaans theoloog en aartsbisschop Pietro della Palude en Dominicaan, filosoof en theoloog Alberto Magno (Albertus Magnus).
Museo Nazionale di San Marco
Zoals andere kloosters is het San Marco een gebouwencomplex
met heel verschillende ruimtes.
De werken die tot nu toe te zien zijn geweest in mijn
berichten, zijn vandaag te zien in de grote kloosterruimtes
van het voormalige dominicanenklooster in Florence.
Maar er zijn ook andere ruimtes: de slaapruimtes, de binnenplaatsen,
de bibliotheek en bijvoorbeeld de kapellen.
De fresco’s van Beato Angelico, Fra Giovanni da Fiesole of Fra Angelico,
zijn te bewonderen in de overkappingen van de binnenplaats.
Deze foto geeft een beeld van de fresco’s onder de overkappingen, half tegen het plafond.
Maar het is voor de toeschouwer een complexe puzzel. De werken zijn door verschillende kunstenaars/ambachtslieden gemaakt, in verschillende tijden. Dit portret van een kardinaal is nu achter een stang te zien. Is het origineel zo aangebracht of is de stang een latere toevoeging? Maker en naam van de persoon die hier is afgebeeld, zijn bij mij niet bekend.
Dit zijn twee werken om elkaar heen. Centraal zie je een werk waarvan ik de titel op internet vond: Florence, Museo di San Marco, Christ pilgrim received by two dominicans. Fresco. Christus als pelgrim wordt ontvangen door twee dominicanen.
Opnieuw twee fresco’s. Boven een deur. Wie was er het eerst?
Dit is het fresco dat is gemaakt door Beato Angelico, Lunette with Saint Thomas Aquinas, 1442 – 1443.
Voor een ‘lunette’ vind ik in het Nederlands meerdere woorden:
Boogveld, Boogfries, Boogtrommel.
Ook in het Engels is het niet eenvoudig een eenduidige beschrijving
te vinden maar ik vermoed dat wat je hier ziet, als volgt
beschreven kan worden:
The term is also employed to describe the section of interior wall between the curves of a vault and its springing line.
Dit deel van de muur is van een veel latere tijd: Giovanbattista Vanni, Lunette with ‘The miracle of the lost key found inside the belly of the fish’, mid 17th century.
Dit is dan de sleutel in de vissenmaag.
Een altaar, een fresco, een rand van stucwerk, fresco’s er om heen: Beato Angelico, Lunette with Saint Dominic adoring the crucifix, 1442 – 1443.
Hetzelfde werk maar meer in focus.
In het museum zijn ook een aantal werken van Fra Angelico die
origineel niet voor dit klooster gemaakt zijn.
Fra Angelico maakt deze op latere leeftijd.
Beato Angelico / Fra Bartolomeo, Santa Caterina d’Alessandria, circa 1506 – 1507.
Fra Angelico, Ecce homo, circa 1503 – 1504.
Fra Angelico, San Giovanni Battista, circa 1509.
Bij dit en het volgende werk is de ondergrond anders: terracotta. Dat lijkt me gladder en dat zie je dan ook meteen. Fra Angelico, Madonna col Bambino, circa 1516 – 1517. Affresco su terracotta.
Fra Angelico, Madonna col Bambino, circa 1516 – 1517. Affresco su terracotta.
Beato Angelico / Fra Bartolomeo, Madonna col Bambino Santa Anna e i santi protettori di Firenze. Ook wel het Pala della Signoria genoemd. 1510 – 1513.
Op de website van Paul Verheijen (die ik verder niet ken)
vond ik een Nederlandse tekst over de ‘Pala della Signoria’.
Er volgt nog meer over dit fantastische museum.
