Categorie archief: India

Europalia: India

Posted on by

Deze week ontving ik de officiële aankondiging van de volgende Europalia manifestatie.
De komende editie zal India centraal staan.
Voor iemand die al druk bezig is met zijn visum voor India
is dit natuurlijk extra leuk.
De geschiedenis leert dat de tentoonstellingen, voorstellingen
en andere activiteiten steeds weer erg de moeite waard zijn.
De manifestatie speelt zich af in Brussel en
de laatste jaren ook in andere steden van België.

Wie kan er nog zonder Facebook.
Ook de Europalia heeft een pagina over India.
Er staan twee filmpjes.
Een in het Frans (het blijven Belgen) maar ook
een erg leuke film (anderhalf uur) met de naam ‘Sita sings the blues’.
Los gebaseerd op het Hindoe epos de Ramayana.

Het epos wordt verteld door wajang poppen die
de twee hoofd verhaallijnen (een modern en antiek sprookje) aan elkaar praten.

Net als in andere Indiase films volgen er op gezette tijden liederen,
al dan niet ondersteund met zang.
Hier heeft de maakster (Nina Paley) gebruik gemaakt
van de jazz opnames van Annette Hanshaw (jaren 1920),
die prachtig passen in het verhaal.
De animatiefilm duurt alles bij elkaar meer dan een uur.
De beelden zijn prachtig, vaak komisch.

‘Sita Sings the Blues’ is based on the Hindu epic “The Ramayana”. Sita is a goddess separated from her beloved Lord and husband Rama. Nina Paley is an animator whose husband moves to India, then dumps her by email. Three hilarious shadow puppets narrate both ancient tragedy and modern comedy in this beautifully animated interpretation of the Ramayana. Set to the 1920’s jazz vocals of torch singer Annette Hanshaw, Sita Sings the Blues earns its tagline as “the Greatest Break-Up Story Ever Told.” It is written, directed, produced and animated by American artist Nina Paley.

Het volgende plaatjes heft niets met de Europalia te maken,
maar ik vond het eerder deze week
en ik moet het ergens kwijt.

Mona Lisa Rani.

Indiase Miniaturen

Posted on by

Afgelopen weken kwam ik een site tegen waar een bericht
was geplaatst over een boekje dat zich nu bevindt
in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk.
Het gaat om een boekje met 24 bladzijden.
Op die pagina’s staan Indiase miniaturen.
Onbekend is wie de maker is en wanneer het boekje precies gemaakt is.
Soms zijn de miniaturen niet meer dan een schets, een aantal zijn
volledige illustraties.
Natuurlijk volgen hiewr een paar pagina’s.

Bibliothque Nationale de France, Departement estampes et photographie, FOL-OD-45A, 1615 – 1775.

Soms alleen de contouren.

Aurangzeb, 6th mughal emperor, Abul Muzaffar Muhiu ‘d-Din Muhammad.

Naast afbeeldingen van keizers en andere vooraanstaande figuren ook afbeeldingen van goden. Hier Durga.

Let op de leuke schoenen.

Ajanta en Ellora: vakantiebestemmingen

Posted on by

Eens kijken wat de ‘Nouvelle Larousse Universel’ ons vertelt
over de plaatsen Ajanta en Ellora:

Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 35.

Ajanta, village de l’Etat de Bombay (Inde). Temple Creuse dans le roc ouse trouvant de belles fresques d’inspiration boudhique (IV-VIIe siecle).

Ajanta, dorp in de staat van Bombay (India).
Tempel uitgehold in de rots waar prachtige fresco’s zijn met
Boeddhistische inspiratie (IV-VII eeuw).

Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 621.

Ellora, localite de l’Inde (Hydrabad), sur le plateau du Decan (Inde centrale), celebre par le tombeau d’Aureng-Zeb et par ses grottes, ou sont construits plusieurs des temples souterrains.

Ellora, plaats in India (bij Hyderabad), op het plateau van de Deccan (Centraal-India),
bekend om het graf van Aurangzeb en grotten,
waar verschillende tempels werden gebouwd onder de grond.

Er is een groot verschil tussen de twee grotcomplexen.
Ajanta is Boeddhistisch en Ellora is veel meer een combinatie.
Waarbij Hindoeisme voorop gaat (17 grotten).
De grotten zijn op allelei manieren versierd.
Met afbeeldingen en met beelden.
Hier een voorbeeld van een beeld van Boeddha in grot 4 in Ajanta:

Mithuna

Posted on by

Vermoedelijk kwam deze afbeelding in het nieuws in verband met Valentijnsdag.
Toevallig (?) ook een voorwerp uit het Metropolitan Museum.

Loving couple (Mithuna), Eastern Ganga dynasty, 13th century, Orissa, India.

Volgens het museum:

A Hindu temple was often envisioned as the world’s central axis, in the form of a mountain inhabited by a god. The temple itself was therefore worshipped. This was done by circumambulation (walking around the exterior, in this case in a counterclockwise direction) and by viewing its small inner sanctum. The outside of the temple was usually covered with myriad reliefs: some portrayed aspects of the god within or related deities; others represented the mountain’s mythological inhabitants. From early times, iconic representations of deities and holy figures were augmented by auspicious images, such as beautiful women, musicians, and loving couples (mithunas).

Een Hindoetempel werd vaak verbeeld als de centrale as van de wereld. In de vorm van een berg, bewoond door een god. De tempel zelf werd aanbeden. Dit werd gedaan door aan de buitenkant van de tempel, tegen de wijzers van de klok in, in processie rond te gaan en door het heilige der heiligen in de tempel te bekijken. De buitenkant van de tempel was vaak bedekt met een kluwe aan reliefen: sommige verbeelden verschillende aspecten van de godheid of de aan de godheid verwante goden. Andere reliefen verbeelden de goddelijke en mythische bewoners van de berg. Vaak werden de heilige figuren geplaats tussen mooie vrouwen, muzikanten en liefdeskoppels.

Nogmaals India 1995

Posted on by

De volgende reeks dia’s van India uit 1995
gaan met name over Nawalgarh en Bikaner.
Nawalgarh is bekend door de Haveli’s:
prachtig versierde particuliere huizen.
In de serie foto’s van Bikaner komen de koninklijke grafmonumenten
Devi Kund aan de orde. Een complex graven in die typische Indiase stijl
die bij ons een sprookjesgevoel opwekt.

Detail van een schildering op/in een Haveli. Compleet met stoomtrein.

____________________________________________________________

Podar gate in Nawalgarh.

____________________________________________________________

Ik vermoed dat ik toen dacht dat het hier om veel modernere architectuur ging dan het meeste wat we toen te zien kregen.

____________________________________________________________

Bikaner is kamelenland.

____________________________________________________________

Hier is de eekhoorn de hoofdrolspeler.

____________________________________________________________

Ik heb geen idee meer wat dit is. Misschien de binnenkant van de koepel op de volgende foto?

____________________________________________________________

Een reisgenoot die heel veel aandacht trok onder andere vanwege zijn blonde krullen. en Niet te vergeten de lengte van zijn haar.

____________________________________________________________

De bloem van de bananenboom.

____________________________________________________________

De Heilige Koe.

____________________________________________________________

Veel bestrating zag je toen nog niet in dit deel van India. Dat zal inmiddels wel veel veranderd zijn.

____________________________________________________________

Kamelengebied.

____________________________________________________________

Bikaner, The Royal Cenotaphs Devi Kund.

Devi Kund is de plaats waar de grafmomnumenten staan.
Het is een soort grote vijver met daarbij een plaats
waar de lichamen van overledenen worden verbrand.

____________________________________________________________

India 1995

Posted on by

In de tijd dat ik nog geen digitale foto’s maakte,
maakte ik dia’s.
Vandaag de dag kijk je daar niet meer naar.
Dat is jammer want we hebben toen een aantal leuke reizen gemaakt.
Net voor onze vakantie, eind vorig jaar,
zag ik een aanbieding bij een grootwarenhuis voor een product
met de naam SLIDES2PC.
Dat wil ik wel eens proberen.

Vanmiddag hebben we het apparaat opgehaald en hebben we het uitgepakt
en uitgeprobeerd.
Hier volgen de eerste resultaten.

Ik heb al wel gemerkt dat ik moet letten op de helderheid
en de kleurbalans.
Mijn eerste reactie is dat de foto’s die gemaakt worden
niet echt scherp zijn.
Dat kan liggen aan mijn fotokunsten (het fototoestel moest toen
nog handmatig scherp gesteld worden) of aan het scanapparaat.

Je moet de dia wel correct in het apparaat leggen anders valt een deel van de dia weg.

De route vanaf Delhi, door Rajasthan, Jodpur, Udaipur en Jaipur, ging via Varanasi naar Nepal. Aangegeven met revetten.

Ons vliegtuig.

De bouwvakkers achter ons hotel.

Het Rode Fort in Delhi.

De zijkant van het fort dat grenst aan de stad.

Bruidegom?

Een riksjarijder op blote voeten.

De Jama Mashjid.

Onderweg naar een klein paleis buiten Delhi.

Een tukttuk met Lord Ganesha.

Dezelfde dia maar dan met andere settings.

En nogmaals

De toegangspoort tot de Haveli.

India, Ahmedabad, Vav, Stepwell

Posted on by

Vandaag kwam ik een paar mooie foto’s tegen van Dhr. Saman S. Patel.
in een Amerikaans tijdschrift voor archeologie.
Het waren foto’s van een ‘stepwell’ (of vav of baolis).
De naam is afhankelijk van de taal die in de streek gesproken wordt.
Een stepwell is een grote, diepe waterput waarbij je
via trappen van het hete, zonverlichte aardoppervlak,
kunt afdalen naar het koele waterniveau, diep in de grond.
De trappen en de muren zijn vaak rijk versierd.

Zelf hebben we in november 2007 stepwells bezocht in India.
Ik krijg bij het zien van de foto’s, gelijk heimwee.

De foto’s die ik hier laat zien zijn van de
Rudabai Vav in de plaats Adelaj in de staat Gujarat in India.
Rudabai is de naam van de koningin die deze put liet aanleggen in 1499.


Het tijdschrift: Archaeology Magazine

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Zelf heb ik ook foto’s gemaakt van de stepwells die wij bezochten.
Je kunt die terugvinden in de volgende logs:
Gujarat, 8 november 2007, Amrutvarshini Vav.
Gujarat, 7 november 2007, Adalaj.
Gujarat, 6 november 2007, Modhera en de Ranki vav.
Gujarat, 31 oktober 2007, Adi Kadi Vav.

Noorwegen 11

Posted on by

Ik ben geen kenner van de laatste modeen waarschijnlijk keek ik daarom zo op vande stijl die ik “Trol chic” ben gaan noemen.Natuurlijk heb ik wat foto’s gemaakt.Dat lukte prima vanaf een klein verhoog waar ik zat te eten.Volgens mij was er een vrijgezellenfeestwant er stond een groep jonge vrouwen in de winkelstraatdie gezamelijk een dans uitvoerden, het leek wel Indiaas.En de Indiaase toeristen die aan de overkant op de stoep zatenviel het ook op.Trol chic dus.

De vrijgezelle dames.

De Indiaase toeristen.

Trol chic I.

Trol chic II.

Trol chic III.

Holi

Posted on by

Heel af en toe maak ik wel eens een goede foto,
maar als ik naar de volgende reeks foto’s kijk
dan zie ik niet alleen mensen die heel, heel veel plezier hebben
maar ook een aantal goede fotografen aan het werk.GENIET!

Deze foto valt een beetje uit de toon. Er is nog een foto die buiten de reeks valt. Maar de foto is genomen op het Holi-festival en is prachtig. Twee acteurs worden bedolven onder bloemblaadjes:
Artists dressed as Hindu Lord Krishna (left) and his consort Radha, Mathura, India, 28/02/2010, K. K. Arora.

Twee acteurs gekleed als Krishna (links) en Radha.Wikipedia:

Het Holifeest, of Phagwa, is een Hindoeistisch feest dat jaarlijks rond de maand maart gevierd wordt en in feite een combinatie is van een lentefeest, een feest van de overwinning van het goede op het kwade en een nieuwjaarsfeest. Volgens de Gregoriaanse kalender wordt het in het voorjaar gevierd en in de Hindoekalender op de dag na de volle maan van de maand Phaalguna. Naar deze maand is dit feest ook genoemd.Het Holifeest kenmerkt zich door dans, zang, versnaperingen en het strooien met gekleurd poeder, parfum (Goellaal) en ze sprenkelen gekleurd water (Abier).

Boy in color, smiles, Holi, Siliguri, India, 26/02/2010, Rupak De Chowdhuri.

Lachende jongen in kleur.

Ook deze valt een beetje uit de toon. Maar de rust gecombineerd met de felle kleur rood….:
Child in tomato pulp, Holi, Hydrabad, India, 28/02/2010, Krishnendu Halder.
Kind in tomatenpulp.
Mijn fototitels, zowel in het Engels als Nederlands zijn interpretaties
van de omschrijving die de foto’s krijgen op de site van Boston Big Picture.

Children pose during Phagwa or Holi, 28/02/2010, Andrea De Silva.

Colored faces, Holi in Ahmedabad, India, 01/03/2010, Amit Dave.

Colored water, Holi, Allahabad, India, 27/02/2010, Rajesh Kumar Singh.Gekleurd water.

Eyes on Holi, Calcutta, India, 28/02/2010, Sucheta Das.Eyes on Holi, Ogen op Holi.

Holi celebrations, Bankey Bihari Temple, Vrindavan, India, 28/02/2010, Daniel Berehulak.

Men with face paint and colored powder, Guwahati, India, 01/03/2010, Utpal Baruah.

Mannen met geverfde gezichten en gekleurd poeder.

Men in colors, Lathmar Holi, Nandgaon, Mathura, 24/02/2010, K. Arora.

Students celebrating Holi festival, Indore, India, 22/02/2010, AP.

Dit is een fantastische foto. De afbeelding toont pure vreugde, pure joy. Kijk tegelijkertijd eens naar de gekleurde poeder in de lucht. Fantastisch:
Woman participating in Holi, Mumbai, India, 01/03/2010, Rafiq Maqbool.

The big picture

Posted on by

Er is een web site met de naam The Big Picture.
Onregelmatig, maar steeds meerdere malen per maand,
zijn daar series foto’s te zien van een hele hoge kwaliteit.
Uit de series van afgelopen maanden koos ik een paar foto’s
uit een serie van National Geographic.
Deze zijn van verschillende fotografen.
Daarnaast enkele uit een serie gemaakt in India.
In Pushkar om precies te zijn.
Daar wordt jaarlijks een grote kamelenmarkt gehouden.
De zogenaamde Pushkar Fair of Pushkar Mela.
Daar maakte in oktober 2009 Kevin Frayer een serie foto’s.
Enkele zie je hieronder.

Cesare Naldi, Nazroo (de verzorger) and elephant Rajan.

Michael Johnson.

Mike Matas.

Peter Allinson.

Kevin Frayer, A camel herder, Pushkar Mela 2009.

Een kamelenherder.

Kevin Frayer, Contestant J.S. Chounan, Pushkar Mela 2009.

Deelnemer J.S. Chounan.
Op de markt wordt een wedstrijd gehouden voor de man
met de langste snor. Dit is een van de deelnemers.
Hij won met zijn snor van 3.25 meter.

Kevin Frayer, een dans.

 

Alleen voor mensen met dezelfde tick als wij

Posted on by

Om de redenering die aan de basisi ligt van de volgende foto’s/afbeeldingen
normaal te vinden en direct te begrijpen,
moet je wel over dezelfde tick beschikken als wij.
Maar reguliere bezoekers van deze blog begrijpen het misschien
of kunnen er begrip voor opbrengen,
Het is niet gevaarlijk moet je maar denken.

Onze fruitschaal, zomaar, afgelopen week.

De vlag van India.

Sholapur in het nieuws

Posted on by

Op het Nederlandse 20:00 uur journaal was een bericht uit India te zien.
Als een soort komische afsluiter werd een religieus ritueel getoond.
Hier het verslag van een Engelstalige website:

In Sholapur in Maharashtra, the 500 year old ritual of dropping babies from a roof of a shrine to ensure their longevity and health, is still practiced.

This ritual takes place in a Muslim shrine in the Musti village of Sholapur distt Maharashtra, and is practiced by both Muslims and Hindus alike. If parents wish to have their baby “blessed” they must pray at the Baba Sheikh Umar Saheb Dargah temple, thanking God for the healthy baby. The baby is then flung off the roof of the 50-foot temple.



Natuurlijk kun je je afvragen of het zinvol is
babies van 15 meter hoog, van een moskeemuur
te laten vallen.
Dat onderwerp kwam breed aan de orde.

Ik pikte een ander aspect uit dit bericht:
dit ritueel wordt uitgevoerd door samenwerkende moslims en hindoestanen.
Heel opmerkelijk.
Deze groepen leven in India (als we het nieuws mogen geloven)
op gespannen voet.
En vaak is dat een understatement.
Toch werken deze mensen hier samen om hun kinderen te zegenen!

Het lukt ons in Nederland amper om protestanten en katholieken,
beide christelijke groepen, om 1 tafel te krijgen.
Misschien moeten we iets minder hard lachen.

Verkiezingen in India / Holi

Posted on by

Onlangs werd in India het Holi-festival gevierd.
Een Hindoefeest dat met heel veel kleur gepaard gaat.
Of de verkiezingen ook zo gekleurd zijn weet ik niet.
En als ik dan zeg: ‘veel kleur’, dan bedoel ik veel kleur.
Of beter: dan bedoelen ze in India veel kleur.

Gemunu Amarasinghe, AP, Holi, Jaiselmer, Rajastan, 11/02/2009.

Gautam Singh, AP, Holi in Mumbai, 11/03/2009.

Amit Dave, Reuters, Holi in Ahmedabad, 10/03/2009.

Ajay Verma, Reuters, Holi eye, Chandigarh, 10/03/2009.

Alleen in India worden sprookjes werkelijkheid

Posted on by

Stel je wilt een tapijt laten maken.
Niet zomaar een tapijt maat een heeeel mooi.
Je wil er de tombe van de Profeet in Medina mee bedekken.

Stel je bent Maharadja van Baroda (een staat in India).
Je bent al in het bezit van een enorme diamant (the star of the South, 128.48-karaat)
en een hoop kleinere sieraden die we hier maar niet opsommen.


Star of the South, gefotografeerd in 1880.

De kleine steen helemaal onderaan is de Englisch Dresden: 78.5-Karaat.


1948, Sita Devi, de vrouw van de Maharadja draagt het sierraad.

Nou dat laat je toch een tapijt maken met wat edelstenen erop:

The carpet (5ft 7 1/4 in X 8ft 7 1/8 in) is adorned
with 2,520 rose cut diamonds (1 to 5 carats)
with more than a 1.4 million pearls,
entwined with flowers whose centres and petals are set up
over 1,000 cabochon rubies and close to 600 emeralds.
Elements of the refined design are further worked in thin English glass beads.
The settings are of solid gold.
“Times Of India”

Zie hier het Pareltapijt van Baroda (the Pearl Carpet of Baroda):


The Pearl carpet of Baroda, 1865.

























.










En zo te zien is het nog mooi ook.



Als je nog een plaatsje vrij hebt tegen de muur of op de vloer,
het tapijt is te koop.
1 meter 75 bij 2 meter 65:
2520 roze diamanten, 1.4 miljoen parels, 1000 robijnen en 600 smaragden
Nog wat stukjes Engels glas en alle stenen gezet in goud.

Slumdog Millionaire

Posted on by

Afgelopen week zag ik Slumdog Millionaire.
Er is veel te doen rond deze film.
Van een Indiase collega begrijp ik dat ook in India de gemoederen
bezig worden gehouden door deze film.



Het is geen Indiase Bollywoodfilm maar wel een film die
in de manier waarop hij gemaakt is en de manier waarop
het verhaal in elkaar zit, dicht tegen Indiase films aankomt.
Voor veel kijkers zal dat even wennen zijn.
Nog los van de soms schokkende beelden van de slums,
de achterbuurten in Mumbai.

Al berust de film op feiten, de film is geen feitenrelaas
zoals wij Westerse kijkers graag zien (of denken te zien) in films.
Daarvoor is het verhaal te eenvoudig, blijven de karakters
te oppervlakkig en zijn de emoties te geconstrueerd.
Wat dat betreft past deze film meer in onze musicalfilm
traditie dan in de traditie van feitelijke verhalen of
andere Hollywood kaskrakers.

Als liefhebber van India en alles wat met India van doen heeft,
ben ik naar de film gegaan.
Veel situaties, hoewel vaak een karikatuur, zijn herkenbaar.
De manier waarop bijvoorbeeld toeristen door de georganiseerde
misdaad worden afgezet.
In de film heel komisch getoond.

De godsdienstrel, het leven van kinderen in sloppenwijken,
het leven van volwassenen in sloppenwijken, de onevenredige
armoede en rijkdom van grote groepen mensen in de Indiase samenleving;
al die situaties worden realistisch getoond.
Knap in een ‘feelgood movie’.

De aftiteling van de film vond ik erg leuk.
Daar openbaarde zich eindelijk de echte Bollywoodfilm:
Boy meets girl en de dans, muziek en zang barst spontaal los,
in Chhatrapati Shivaji Terminus (vroeger Victoria Terminus), Mumbai.



Oscarmateriaal: absoluut niet.
Maar de commerciele belangen zijn enorm:
westerse filmbedrijven die de Indiase en Aziatische markt op gaan.
Dus ier is wel een kans.

Het verhaal is een soort raamvertelling.
Een verhoor door de politie is de kapstok waaraan de hele film is opgehangen.
Steeds langere flashbacks brengen de kijker langzaam naar het heden.
Centraal in het verhoor staat het deelnemen aan een quiz.
Iedere vraag en het daarop gegeven antwoord, levert een flashback op.
Dit is een prachtige constructie voor een film maar laat geen ruimte
voor zoiets als karakterontwikkeling of het uitdiepen van thema’s.
Je ziet veel armoede maar daar gaat de film niet over.
Je ziet veel armoede maar dat is maar een deel van India.
Dat is niet erg, maar je moet de film dan wel zien voor wat het is:
amusement.
Niets mis mee, goed gemaakt, geen maar.

Ik raad iedereen aan om de film te gaan bekijken
en er veel plezier aan te beleven.

Jainkunst

Posted on by

Naar aanleiding van een e-mail aan het Norton Simon Museum in
de Verenigde Staten kreeg ik drie foto’s toegestuurd van voorwerpen
die op de tentoonstelling: ‘On the Enlightened Path: Jain Art from India’,
Norton Simon Museum, 21 november 2008 xe2x80x93 13 juli 2009, te zien zijn.
Op het Verlichte pad: Jainkunst uit India.
Met dank aan Leslie C. Denk, Director of Marketing and Communications

Het Jainisme komt vooral voor in het westen van India.
Onder andere in Rajasthan en Gujarat.

De volgende tekst is een losse vertaling van de begeleidende tekst
van een tentoonstelling in het Victoria & Albert Museum in Londen.
Eind 1995 tot februari 1996 werd daar een tentoonstelling gehouden
met de naam: xe2x80x98Jain Art from Indiaxe2x80x99 (Jainkunst uit India).
De tekst is geschreven door John Guy, de assistent curator
van de afdeling Zuidoost Azixc3xab van het Victoria & Albert Museum in Londen.
Daarnaast is er informatie toegevoegd van Wikipedia.

JainismeIs een religie die voortkomt uit het onderricht van een aantal verlichte historische leermeesters. De meest recente is Mahavira (ongeveer 599-527 voor Christus), de vierentwintigste Jina. Zijn directe voorganger is Parsvanatha. Zijn historisch bestaan is algemeen geaccepteerd. Dat is veel minder duidelijk voor de 22 Jina die hem vooraf gingen. Al zijn ze onderdeel van de leer van het Jainisme, hun bestaan is niet historisch vastgesteld.

Centraal in de leer van het Jainisme staat de toewijding tot geweldloosheid (ahminsa) ten opzichte van alle levende wezens, inclusief insecten en planten.
Als gevolg van deze overtuiging zijn Jains streng vegetarisch en kom je ze vaak tegen in beroepen die niet met de natuur van doen hebben: handel, verkoop en banken.

Het leven van een Jain wordt verrijkt door De Drie Juwelen: goede kennis, goed geloof en goed gedrag. Het goede gedrag omvat onder andere het weggeven van een deel van je rijkdom.Deze filantropische instelling kent ook voorgeschreven vormen. Het maken van afbeeldingen, het oprichten en onderhouden van tempelrenovaties en het verstrekken van opdrachten tot het maken van heilige boeken zijn daar voorbeelden van.

Als gevolg daarvan is er door de eeuwen heen veel Jainkunst ontstaan.

Neminatha was de negentiende Jina of Tirthankar (verlichte leraar).

De 24 tirthankars van het Jainisme zijn: Lord Rishabha, Ajitnath, Sambhavanath, Abhinandannath, Sumatinath, Padmabrabha, Suparshvanath, Chandraprabha, Pushpadanta, Sheetalnath, Shreyansanath, Vasupujya, Vimalnath, Anantnath, Dharmanath, Shantinath, Kunthunath, Aranath, Mallinath, Munisuvrata, Nami Natha, Neminatha, Parshva en Mahavira.

Ambika en Gomedha zijn de xe2x80x98vastexe2x80x99 geesten die Neminatha begeleiden.



De afbeeldingen zijn verkleind om op mijn web log te passen,
maar worden in zijn geheel afgebeeld.


Greeting of a Digambara Jain Monk, 1725-1750.

India: Rajasthan, Amber
Opaque watercolor on paper
Afbeelding: 9-1/4 x 15 in. (23.5 x 38.1 cm);
Blad: 10-3/4 x 16-5/8 in. (27.3 x 42.2 cm)
Norton Simon Museum, Gift of Ramesh and Urmil Kapoor, P.2004.07.2



Altarpiece with Multiple Jinas, c. 1500.

India: Rajasthan or Gujarat, 1475-1525
Copper alloy (koperlegering)
30-3/4 x 15-3/4 x 4-3/4 in. (78.1 x 40.0 x 12.1 cm)
The Norton Simon Foundation, F.1975.17.22.S


Detail.




Jina Neminatha with Ambika and Gomedha, 11th century.

India: Rajasthan or Gujarat, 1000-1099.
Marble (marmer)
14-3/4 x 9-3/4 in. (37.5 x 24.8 cm)
The Norton Simon Foundation, F.1978.28.S

Mooie beelden over eerste beschaving in India

Posted on by



Dit is een klein programmatje dat foto’s toont van de Indus-beschaving.
Een van de oudste beschavingen op aarde waarvan we restanten gevonden hebben.
Een beschaving waarvan bekend is dat ze steden kende.
Deze mensen leefden in het gebied wat nu Pakistan en Noord-India is.
Jammer genoeg kan ik niets doen aan de grootte van de foto’s.
Ze zijn nogal klein.
Bovendien zit er ten minste 1 moderen foto tussen.
Die heeft niets met deze oude beschaving te maken.

De foto’s zijn van archeologische vondsten in
Mohenjo-daro en Harappa.
Al de foto’s, en groter dan in dit programmatje, zijn te vinden
op http://www.imagesofasia.com/.

Een voorbeeld, deze Olifantzegel uit Mohenjo-daro: