Europalia: India

Deze week ontving ik de officiële aankondiging van de volgende Europalia manifestatie.
De komende editie zal India centraal staan.
Voor iemand die al druk bezig is met zijn visum voor India
is dit natuurlijk extra leuk.
De geschiedenis leert dat de tentoonstellingen, voorstellingen
en andere activiteiten steeds weer erg de moeite waard zijn.
De manifestatie speelt zich af in Brussel en
de laatste jaren ook in andere steden van België.

Wie kan er nog zonder Facebook.
Ook de Europalia heeft een pagina over India.
Er staan twee filmpjes.
Een in het Frans (het blijven Belgen) maar ook
een erg leuke film (anderhalf uur) met de naam ‘Sita sings the blues’.
Los gebaseerd op het Hindoe epos de Ramayana.

Het epos wordt verteld door wajang poppen die
de twee hoofd verhaallijnen (een modern en antiek sprookje) aan elkaar praten.

Net als in andere Indiase films volgen er op gezette tijden liederen,
al dan niet ondersteund met zang.
Hier heeft de maakster (Nina Paley) gebruik gemaakt
van de jazz opnames van Annette Hanshaw (jaren 1920),
die prachtig passen in het verhaal.
De animatiefilm duurt alles bij elkaar meer dan een uur.
De beelden zijn prachtig, vaak komisch.

‘Sita Sings the Blues’ is based on the Hindu epic “The Ramayana”. Sita is a goddess separated from her beloved Lord and husband Rama. Nina Paley is an animator whose husband moves to India, then dumps her by email. Three hilarious shadow puppets narrate both ancient tragedy and modern comedy in this beautifully animated interpretation of the Ramayana. Set to the 1920’s jazz vocals of torch singer Annette Hanshaw, Sita Sings the Blues earns its tagline as “the Greatest Break-Up Story Ever Told.” It is written, directed, produced and animated by American artist Nina Paley.

Het volgende plaatjes heft niets met de Europalia te maken,
maar ik vond het eerder deze week
en ik moet het ergens kwijt.

Mona Lisa Rani.