Als een soort tweeluik met de foto van gisteren.
Weer op het perron maar nu tegen de zon in
gefotografeerd.
Herfstbladeren, al verschrompeld nog voor ze van de boom vallen, in een oranje ochtendzonnetje. Valkenberg, Breda.
Categorie archief: Nieuws en actualiteiten
Lange ochtend zonnestralen in Breda
Het perron vanochtend met lange schaduwen en dus met lange zonnestralen. Breda.
Metershoge, opblaasbare vluchteling voor eerst in Nederland
Migratieproblemen zijn aan de orde van de dag en
vullen iedere avond het journaal;
toch blijft het vluchtelingenprobleem voor veel Nederlanders
een ‘ver-van-mijn-bed-show’.
De Inflatable Refugee confronteert op 20 september
met zijn opvallende vertoning de inwoners van Breda met zijn aanwezigheid.
Arriveert hij in een veilige haven of zal hij worden weggestuurd?
Foto van de Inflatable Refugee/Opblaasbare vluchteling genomen bij een eerdere vertoning in Venetie.
Een kans of een probleem?
In een tijd waarin “vluchtelingencrisis” een actueel begrip is,
creëerden Schellekens & Peleman een 6 meter hoog
opblaasbaar figuur die een zittende vluchteling voorstelt.
Ze kozen er bewust voor om de Inflatable Refugee
uit te vergroten tot gigantische proporties.
Hierdoor is de vluchteling groot genoeg om
tot ver voorbij de horizon te kijken,
zonder gedwarsboomd te worden door grenzen
of (ontbrekende) documenten.
Eenzaam staart hij voor zich uit:
is hij gearriveerd in een veilige haven of
zal hij teruggestuurd worden?
Zijn grootte vertelt iets over hoe het Westen naar hem kijkt.
Vertegenwoordigt hij een kans of een probleem?
Hier nogmaals de Opblaasbare vluchteling in Venetie. Foto van Dirk Kinot.
Schellekens & Peleman kozen ervoor om deze figuur te maken
van hetzelfde materiaal als de boten die door mensensmokkelaars
gebruikt worden om de overtocht te maken.
Het is te broos om de zeeën te trotseren,
waardoor het de figuur een extra kwetsbaarheid geeft.
Inflatable Refugee is een project van
het Belgisch kunstenaarsduo Schellekens & Peleman
dat naar Breda gehaald wordt door Graphic Matters,
het festival voor grafisch ontwerp
dat van 22 september t/m 22 oktober plaats zal vinden.
De refugee zal rond 15:00 Spanjaardsgat te Breda binnenvaren.
Women Euro 2017 eerste speeldag in Breda
Vandaag staan Duitsland en Zweden tegenover elkaar in Breda.
Er waren al heel wat fans in de fanzone in de Willemstraat.
De Willemstraat vanaf het NS-station.
Een beetje dichterbij.
Er ligt een speelveldje in de Academiesingel maar er ligt er ook een naast het station.
Uefa Women’s Euro 2017
Volgens mij zegt de titel ‘Uefa Women’s Euro 2017′ niet
wat dit nou precies is. Toch is het de officiele titel van
een voetbalevenement.
Voor dit evenement wordt een fanzone aangelegd in de
Willemsstraat in Breda. Gisteren zag ik ook in station Utrecht een
tot spelletjes shop omgebouwde winkel.
Onderdeel van de fanzone is een speelveldje in de Academiesingel.
Speelveld in de Singel.
Deze eerste twee foto’s zijn van gisterochtend 07:00 uur.
Aaan het eind van de middag maakte ik
gisteren de volgende twee foto’s.
De fanzone is bijna gereed.
Men was nog druk bezig de fanzone in te richten.
Er komt een groot scherm om de wedstrijden te kunnen volgen maar dit scherm hing nog niet helemaal goed.
Voorbereiding Tour Du Jour in Breda
Vanaf morgen zal het Tour du Jour-circus in Breda
van start gaan.
De voorbereidingen zijn al een paar dagen onderweg.
Vanavond ben ik er even gaan kijken.
De locatie is de Vismarkt.
Dit gebouwtje wordt nu in gereedheid gebracht.
Voor de Vismarkt is de plaats waar de toeschouwers kunnen plaatsnemen. Daar wordt ook een grote bar in gereedheid gebracht. De Hoge Brug is voorzien van een stellage om snoeren en dergelijke goed te laten lopen.
Er moet nog wel het een en ander gebeuren maar dat is normaal denk ik.
Vanaf morgen zullen hier de gesprekleider en zijn gasten plaatsnemen. Er worden al tests gedaan met de microfoons.
NAC-huldiging ruim drie uur na het begin
Op het Kasteelplein was een scherm geplaatst voor het geval dat er erg veel toeschouwers zouden komen. Veilig maar overbodig. Er stond eigenlijk niemand.
Op de Grote Markt waren al veel fans heel moe. De huldiging was om 16:00 uur begonnen maar sommige stonden al op de grote Markt om 12:00 uur.
En de Gemeente Breda die ruimt het weer wel op. Plastic bekers op de hoek Grote Markt – Kerkplein.
Grote Markt. Sommige van deze fans zouden het tot laat in de volgende ochtend volhouden. Deze foto’s zijn van rond 20:00 uur.
Dan de Havermarkt. Daar had men een eigen feestje.
Compleet met een eigen balkonscene.
Gelukkig is dit allemaal voorbij voor een paar weken.
Begin uitvaartplechtigheid Hubertus Ernst
Om half elf is vanmorgen de St. Janstraat in Breda nog gewoon in bedrijf. Er staan twee camera’s opgesteld tegenover de St. Antoniuskerk.
Maar dat beeld verandert snel door de komst van nog
een paar genodigden.
Genodigden gaan de kerk binnen.
Hier in het midden gaat Wim van de Donk, Commissaris van de Koning in Noord-Brabant, de kerk binnen.
Aan het eind van de St. Jansstraat, vlak bij het bisschopshuis, staat de auto voor de dienst een tijd stil.
Bij de kerk stellen de mede-voorgangers zich al op.
Met een erewacht voor de kerk.
De auto en de bijbehorende stoet, zet zich in beweging.
Stoet met de voorgangers achter de auto.
De auto arriveert bij de kerk.
Leden van het Gilde van het Heilig Sacrament van Niervaert lopen voorop (Collegium Sancti Sacramenti Niervaertensis).
De bisschop Jan Liesen zegent de kist.
De stoet betreedt de kerk.
Vervolgens wordt de kist de kerk in gedragen.
Voorbereidingen Grote Markt Breda voor huldiging NAC
Helaas, het is toch gebeurd. Breda zal weer een jaar moeten bloeden voor de voetbalgekte. De Grote Markt van Breda werd vanmorgen steeds verder ontruimd en de hekken waren al voor het bordes geplaatst voor de huldiging later vandaag. Who pays the ferryman?
Tussen de opwinding van het Jazzfestival en de gewonnen wedstrijd door, moet er natuurlijk nog wel gewoon getrouwd worden.
De Grote Markt is gereed om afgesloten te worden.
Boom geveld in Valkenberg
Deze week is er weer een boom verdwenen in het Valkenberg.
De teller staat al hoog dit jaar.
Valkenberg, aan de kant van de KMA.
Met het Kasteel van Breda op de achtergrond.
Gelezen: Bas Heijne, Onbehagen
Pas geleden kocht ik in een museum (!) dit filosofische werk.
Het is een klein, dun en goedkoop boekje (10 euro).
Eenvoudig geschreven terwijl het over grote issues gaat: Trump, Brexit, Le Pen,
Turkije en onze eigen Nederlandse populistische partijtjes.
Wat heb je nog meer voor aanmoediging nodig om het boekje te kopen en lezen?
Nou vooruit, zomaar een quote:
Begin dit jaar woonde ik een verkiezingsbijeenkomst bij van Donald Trump. Het was nog tijdens de primaries, de locatie was de Verizon Arena in Manchester, New Hampshire. Buiten was het bitterkoud, er was een ware sneeuwstorm aan de gang. Vanwege de veiligheidsmaatregelen moest ik lang, klappertandend, in de rij staan. Het publiek was geduldig op z’n Amerikaans, men stond keurig en ontspannen pratend op zijn beurt te wachten. Er waren veel echtparen bij, maar ook groepjes jonge mannen, en mannen alleen. De meesten behoorden tot wat je in het Engels de lower middle class zou noemen.
Binnen in de arena was de sfeer verwachtingsvol, alsof men in afwachting van een spektakel verkeerde. Tussen de zes- à zevenduizend man publiek liep een Trump-lookalike handenschuddend rond. Een man liep langs de tribunes met een bord waarop VOTE TRUMP. KILL CRUZ stond. (Ted Cruz gold op dat moment nog als Trumps belangrijkste politieke rivaal voor het kandidaatschap van de Republikeinen.)
Tijdens de zwalkende speech die Trump die avond gaf, regende het beloftes die zich niets van welke werkelijkheid dan ook leken aan te trekken. Kwesties die complex en moeilijk beheersbaar leken, werden in een paar woorden teruggebracht tot simpele frases. Klimaatverandering bijvoorbeeld. Trump: „They want us to talk about climate change. I say: look outside. Luid applaus.
Heijne werd gevraagd om als eerste in een reeks filosofische werken
zijn gedachten te laten gaan over Freuds ideeen van het
lustprincipe en het realiteitsprincipe.
Mij zeiden deze twee concepten niets, maar in de tekst worden ze verklaard
en achter in het boek legt Freud zelf uit wat hij er onder verstaat.
Bas Heijne, Onbehagen. Nieuw Licht op de beschaafde mens.
De twee principes worden in het boekje onderzocht en aan het eind geeft
Bas Heijne zijn visie.
Eigenlijk is dit boekje de eerste keer dat ik een samenhangende analyse
van onze tijdsgeest lees. Ik zeg niet dat de analyse van Bas Heijne correct is.
Maar het is een verhaal dat klopt, dat heel veel facetten verklaart in
hun samenhang, die op het eerste gezich tegenstrijdig zijn.
Hij komt mijlen verder dan de meeste commentaren die ik in
binnen- en buitenland heb gehoord of gezien.
Dit boek is zeer de moeite waard!
Bredase vlaggenparade
Al wat meer oranje dan gister eind van de middag op het Kasteelplein.
De markt op het Kasteelplein.
De vrijmarkt in het Valkenberg is nog rustig.
Intussen op het kasteel.
Het centrum van de aandacht.
Een deel van de muziek en de cadetten treden aan.
Genodigden.
Gevolgd door de sprekers.
De Nederlandse Vlag.
De Bredase Vlag.
Wat te denken van het weer?
Burgemeester Paul Depla.
Een cadet werd onwel. Ik kan me niet voorstellen dat het van de zon of de temperatuur was. Met moeite was het 10 graden.
Na de toespraken ben ik naar het Valkenberg gegaan.
Even kijken hoe het is op de vrijmarkt.
Ik heb er een boek gekocht.
Ik zag een boek met essays leggen van Hella S. Haasse.
De verkoopster wilde 1 euro.
Maar ik heb niet meer zoveel klein geld bij me.
Het meeste dat je betaalt, betaal je electronisch.
Met veel moeite kreeg ik 80 cent bij elkaar.
Dat was ook goed.
Hella S. Haasse, Lezen achter de letters.
Tulpen, als op een zeventiende eeuws schilderij
Je hebt tulpen en tulpen.
Deze groeien prachtig in de vaas, komen mooi open
en staan dan zo prachtig uit.
Misschien hoort het zo niet, maar ik vind ze mooi!
Tulpen, als op zeventiende eeuwse schilderijen.
Kasteelplein parkeerplaats?
Het is lang geleden dat ik gezien heb, dat het
Kasteelplein in Breda gebruikt werd als parkeerplaats.
Dit lijkt me niet de bedoeling. Kasteelplein, Breda.
De lente is begonnen
Heel toepaselijk, vond ik, las ik deze week het boek uit met de naam:
Winter, a Folio anthology.
Het is een cadeau van de Folio uitgeverij in Engeland.
Die uitgeverij geeft met veel zorg boeken uit.
Soms in gelimiteerde edities.
Toen ik eind vorig jaar een paar boeken kocht kreeg
ik dit boekje cadeau.
Winter, A Folio Anthology.
Het is een verzameling verhalen met als thema ‘winter’ van schrijvers als
Lord Tennyson, Hans Christian Andersen, Hector Berlioz (de componist),
Charlotte Bronte, Charles Dickens, Thomas Hardy, James Joyce
en R. F. Scott (de poolreiziger).
In dit geval gaat het om een klein boekje, niet in een speciaal doosje
(wat normaal wel het geval is) maar wel mooi gemaakt met een mooi
lettertype (Caslon), prachtige illustraties (Petra Börner) en mooi
ingebonden.
Wikipedia over Caslon:
Caslon is de naam van een familie van lettertypen met schreef die door William Caslon (1692 – 1766) zijn ontworpen. Zijn vroegste ontwerpen dateren van 1734. Caslon wordt vaak aangehaald als het eerste originele lettertype van Engelse oorsprong maar vooraanstaande typehistorici, zoals: Stanley Morison en Alfred F. Johnson een historicus werkzaam bij het British Museum, wijzen op de grote overeenkomsten van het ontwerp van Caslon met Nederlandse typen.
Heel toepasselijk was de laatste bijdrage:
Thaw
Over the land freckled with snow half-thawed
The speculating rooks at their nests cawed
And saw from elm-tops, delicate as flower of grass,
What we below could not see, Winter pass.
Edward Thomas.
Ik ken Edward Thomas niet, dus even bij Wikipedia gaan kijken.
Helaas geen Nederlandse bijdrage:
Philip Edward Thomas (3 March 1878 – 9 April 1917) was a British poet, essayist, and novelist. He is commonly considered a war poet, although few of his poems deal directly with his war experiences, and his career in poetry only came after he had already been a successful writer and literary critic.
Vertaald leest het gedicht ongeveer als volgt:
Dauw
Over het land, bevlekt met half gedooide sneeuw,
Kraste de roeken (kraaien) afwachtend vanuit hun nesten.
Ze zagen vanuit de toppen van de iepen, fijn als weidebloemen
wat we beneden niet konden zien, de winter is voorbij.
Herken je dit?
Mijn werkzaamheden in de werkplaats
zijn niet altijd creatief.
Soms moet er ook een gewoon klusje worden uitgevoerd.
Herken je het volgende?
Grote Optocht in Kielegat
Gelukkig heb ik mijn foto’s kunnen maken
voordat de regen er met bakken uit de hemel kwam.
Cafe Biljart Meej Maote.
Sjassee.
Pijler van de Hoge Brug.
Grote Toren.
Een paar wagens in zijn totaal.
Deze stonden dit jaar opgesteld op de Nieuwe Haagdijk.
Grote Toren.
Hoepel op.
Hoepel op.
Rustende ridder.
Prei.
Na 63 jaor lope in de maot z’n we nu aan winnetou.
Na 63 jaor lope in de maot z’n we nu aan winnetou.
De tent van Winnetou
Na 63 jaor lope in de maot z’n we nu aan winnetou.
Venetie in Brabant.
Ok de vromste vrouwe kunne de maot nie ‘ouwe.
De begijnen bereiden zich voor op de optocht.
Het begijnhof moet in de verkoop vanwege maotje te klein.
Hier wordt een heel begijnhof afgeladen.
Zomaar een gevel van het begijnhof.
En hier een kopse kant.
Virtjoel riejelletie. Ik zie, ik zie wadde gij nie ziet.
Prison escape.
Prins Carnaval.
BCV: Begijnse Carnavals Viering.
Dakkapel.
Brouwerij de drie begijntjes.
Brouwerij de drie begijntjes.
Brouwerij de drie begijntjes.
B-gein bier.
NAC telt nog steeds mee.
Dun 2.0 pastor.
Ze lopen nog steeds warm voor de optocht. Dat soort optimisme was vandaag hard nodig. Volhouden!
De Coopjesjagers kunne gin maot ‘ouwe.
We kunne gin maot ‘ouwe: obesitas.
Breda kleurt Zen.
Geve bos hout loopt illegaal mee met de optocht.
Verkeerde maot.
Flower Power.
Heel mooi!
Geen Trump te zien.
Brakkensliert in Kielegat
Ik was er in ieder geval op tijd bij. Het weer is niet gewelding maar het is niet koud en droog!
De kleding snap ik niet bij het thema (Kunde Maot ‘Ouwe?) maar de kleding en schmink zijn gewoon erg leuk.
Veel muziek, dirigenten maat houden met eten en drinken, en haring.
Dirigent.
Nog een dirigent.
Wie windt ons op?
De gebroeders Trump zonder masker.
Maotjes Haring.
Super Maot.
Ze kunne gin maot ouwe.
Ma Touw en Pa Touw.
De gebroeders Trump met masker.
Ze kunne gin maot ouwe want slaon nerregus op.
Wafaa Bilal: 168.01
Waar 168.01 precies voor staat weet ik niet. Maar ik herinner me de boeken in de bibliotheek nog goed. Ik heb er zelfs in mijn boekenkast staan. Het nummer doet me denken aan het nummeringssysteem van een bibliotheek. Overigens geeft hij in de Engelse tekst uitleg waar de naam vandaan komt maar ik snap de betekenis van de woorden maar begrijp toch niet waar het getal precies voor staat.
Wafaa Bilal is geboren op 10 juni 1966.
Hij is een Iraaks-Amerkaans kunstenaar,
voormalig professor aan de School of the Art Institute in Chicago
en nu associate professor op de Tisch School of the Arts
in New York University.
Grote kans dat hij nu de VS niet meer zou inkomen.
Zijn bekendste werk heet Domestic Tension,
een performance waarbij hij een maand lang in een kunstgallerie woont
terwijl hij met paintballs beschoten kan worden door internet gebruikers
die hem kunnen zien via een webcam.
‘Domestic Tension’ is vetaald Huiselijke spanningen.
In 2016 had hij een project onder handen met de naam 168.01.
Het project bestond uit een tentoonstelling waarbij de kijkers
gevraagd werden een geldelijke bijdrage te leveren
aan het plan om de Kunstacademie
van de Universiteit van Bagdad te voorzien van nieuwe boeken.
De titels werden bepaald door de faculteitsmedewerkers
van de Universiteit van Bagdad.
Boeken uit eigen collectie of boeken bestellen
uit een speciale lijst bij Amazon kon ook.
De universiteit verloor in 2003 zo’n 70.000 boeken
(de hele collectie) in een brand die aangestoken was
door plunderaars.
Om de tentoonstelling mogelijk te maken had Bilal
geldschieters nodig en daarom
startte hij een Kickstarter campagne
waar ik aan heb deelgenomen.
Als tegenprestatie kreeg ik een van de boeken
die in de tentoonstelling zijn gebruikt.
De tentoonstelling toonde een witte bibliotheekkast met witte boeken:
witte stofomslagen, witte kaften en witte bladzijden.
De tentoonstelling(en) is voorbij en vandaar dat ik kort geleden mijn boek ontving.
January 30 – April 10, 2016: The Art Gallery of Windsor, Ontario, Canada.
During the invasion of Iraq in 2003, the College of Fine Arts at the University of Baghdad lost their entire library due to looters who set fire to the collection.
More than 70,000 books were destroyed.
Over thirteen years later, students at the college still have few remnants from which to study.
In 168:01, an installation of an austere white library at the Art Gallery of Windsor serves as both a monument to the staggering cultural losses endured throughout Iraq’s history
as well as a platform for its potential rebirth.
Comprised of a series of white shelves filled with blank tomes, the library doubles as a system of exchange connecting its physical and virtual visitors in Canada and beyond to the College of Fine Arts in Iraq.
Aimed at restoring its lost archives, 168:01 positions viewers as potential donors whose contributions fund educational texts from a list compiled by faculty members.
As the installation accrues donations, the white library replaces the blank tomes with books from the faculty wishlist, becoming saturated with knowledge.
Select donors receive the blank tomes in return for their contribution.
At the end of the exhibition, all donated books are to be shipped to the College of Fine Arts, beginning the process of rebuilding.Iraq has a long history of such cultural destruction.
During the Islamic Golden Age in the 13th century, an invading Mongol army set fire to all the libraries of Baghdad, including the famed House of Wisdom,
or Bayt al-Hikma.
Legend describes the invaders throwing the Bayt al-Hikma’s entire library into the Tigris River to create a bridge of books for their army to cross.
The pages bled ink into the river for seven days,
at the end of which the books were drained of knowledge.
The first minute after grief becomes the starting point from which 168:01 takes its name—signaling the struggle to move forward and the beginning of a cross-cultural encounter
between individuals contributing to a globally distributed effort to rebuild anew.
Wafaa Bilal: 168:01 is curated by Srimoyee Mitra, Curator of Contemporary Art, Art Gallery of Windsor.
This exhibition is organized and circulated by the Art Gallery of Windsor, Canada.
Ik hoef niet uit te leggen dat ik het een prachtig initiatief vond. Nu de tijden er niet beter op worden breng ik het project nogmaals onder de aandacht.
Kestbeelden
In 2014 waren we in december in Malaga, Spanje.
Daar maakte ik de volgende foto’s.
Gewoon voor de kerstsfeer herhaal ik ze hier.
Argusvlinder 