Categorie archief: Kunst

Kunstvaria

Posted on by

Ai Wei Wei, Colored vases.

Cecil Beaton, Marlene Dietrich in New York, 1937.

Claude Monet, Woman with a parasol – Madame Monet and her Son, 1875, oil on canvas.

Constantin Brancusi, Le premier cri, conceived in 1917, polished bronze.

Edward Bawden, The floral hall, Covent Garden, circa 1967, linocut.

Frans Hals, Twee lachende jongens (Two laughing boys), 1627.

Head of Manasa, serpent goddess, Eastern India, Gupta period, early 6th century, terracotta.

Hoofd van de godin Manasa, slangengodin.

Head of the Buddha, Gandhara region, 4th – 5th centurey, clay with traces of pigmentation.

Hoofd van Buddha, terracotta met sporen van verf.

Johnathan Harris, Ascension, acrylic on canvas.

John Wesley, Sea of Japan, 1980, acrylic on canvas.

Karlis Padegs, Madonna of Marijas Street, 1932, oil on canvas.

Deze afbeelding zal door Photobucket wel geweerd worden.
Jammer want het is een prachtige afbeelding.
Heel mooi in de traditie van het afbeelden van Madonna’s.

Madonna and child on a curved throne, Byznatine, 13th cent, National Gallery Of Art.

MF Husain, Untitled, Undated.

Michal Borremans, Automat (1), 2008, olie op doek.

Hedendaagse Belgische kunstenaar.
Mooi werk.

Pablo Picasso, The three dancers, 1925.

Sigmar Polke, Supermarkets – Aus dem Zyklus ‘Wir kleiburger’, 1976.

Terracotta vase in the shape of an African youths head, Etruscan, 4th century BC.

Het eerst gevonden van deze reeks maar
als laatse op het web. Afkomstig van het Metropolitan Museum of Art.
Etruskische vaas in de vorm van het hoofd van een jonge Afrikaan.

Marc Johns

Posted on by

Marc Johns is een Canadese illustrator.
Zijn website heet ‘Serious Drawings’, serieuze tekeningen.
Zijn tekeningen zijn komisch maar niet bedoeld om te schaterlachen.
Hij maakt zijn tekeningen typisch in series waarbij 1 thema
uitwerkt aan de hand van een reeks voorbeelden.
Misschien is zijn stijl het best als absurdistisch te omschrijven.
Zo heeft hij een serie tekeningen waarbij hij een hertengewei
combineert met een hele serie van voorwerpen.
Enfin, bekijk de volgende selectie van tekeningen maar eens.

Marc Johns: After years of flapping his wings, Jeffrey was fed up and decided to try something else / Na jaren van fladeren met zijn vleugels werd Jeffrey het moe en besloot iets anders te proberen.

Marc Johns: Buy this lipstick, kiss George Clooney / Koop deze lipstick, zoen George Clooney.

Marc Johns: Do these stripes make me look fat / Zie ik er dik uit door deze strepen.

Marc Johns: Drinking fish / Drinkende vis.

Marc Johns: If I tell you these are mountains you will imagine them as such / Als ik je vertel dat dit bergen zijn, zul je ze zo ook herinneren.

MarcJohns: If you were a chair and you were tired you would do this / Als je een stoel was die zich moe volt, dan zou je dit ook doen.

Marc Johns: Lets pretend to rock / Laten we net doen alsof we hip zijn.

Marc Johns: New and improved saws now 300% longer / Nieuwe en verbeterde zagen, nu 300 % langer.

Maaike Meijer over kunst

Posted on by

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.

Het misverstand is volgens Meijer dat menigeen gelooft
dat de schrijver weet wat hij schrijft.
“Dat is een heel primitieve manier van denken over het creatieve proces, daar moeten we vanaf. De literatuurwetenschap is daar allang vanaf, veel lezers zijn dat nog niet.”
De dichter, zegt ze, weet niet wat hij schrijft.
“De dichter zit in een klein zeilbootje en vangt de wind op. Daar komen die prachtige teksten vandaan die ook hemzelf verrukken en verrassen.”

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.

Mieke van Zundert

Posted on by

Via de nieuwsbrief van het Van Gogh-museum in Zundert
werd ik geleid naar de website van Mieke van Zundert.
Haar werk sprak me aan omdat de kleuren prachtig zijn
en het onderwerp tegelijk zo vertrouwd Brabants is.
De stijl past ook bij het West-Brabantse platteland.
Recht door zee.
Eenvoudig, in de sterke betekenis.
Neem er maar eens een kijkje.

Papier? Daniele Papuli!

Posted on by

Daniele Papuli, Cartoframma, 2011.

Daniele Papuli, Panta Rei/Auree, 2005/2010.

Deze Italiaanse kunstenaar maakt kunstwerken van duizenden stroken papier.
Het resultaat zijn deze pulserende, kronkelende en soms heel kleurrijke werken.
Heel bijzonder.
Een naam om te volgen!

Belcrum Mercado – KOP: It's a wrap

Posted on by

Het is dit weekend Museumweekend.
In dat kader waren er in Breda veel activiteiten.
Twee heb ik er bezocht: Belcrum Mercado en de tentoonstelling
It’s A Wrap in KOP.

De Belcrum Mercade heb ik eerst bezocht.
Daar heb ik maar 1 foto gemaakt.
Het was er druk.
Erg leuke markkramen met leuke producten.

In KOP was de ruimte volledig ingericht naar de titel
van de tentoonstelling:
‘It’s A Wrap’.
Het werkwoord ‘to wrap’ staat voor inpakken.
De uitdrukking ‘It’s A Wrap’ staat voor
‘we zijn gereed’, ‘afsluiten de boel’

Kinderen wisten er wel raad mee.

De wedstrijd ‘It’s A Wrap’ had als doel
ontwerpers te motiveren producten te ontwerpen die zich richten op het slim gebruik
van de verpakking.
Als voorbeeld werd gegeven ‘Not a box’.
Een lamp waarbij de doos gebruikt moet worden als lampekap.

David Graas, Not a box.

De instructie op de achterzijde.

Deze kaasjes waren wel leuk.
Natuurlijk een nationaal Nederlands symbool.
De buitenkant van de kazen zijn heel mooi maar
vervolgens gaan ze in een plactic verpakking.

Suzanne Jongmans maakte foto’s, naar voorbeelden van oude meesters,
waarbij de modellen geen kant dragen maar elegant gedrapeerd en
geknipt verpakkingsmateriaal.
Erg mooi.

Deze schoenen zijn van I Have POP (Jurjen Semeijn).
De schoenen zijn gemaakt uit de dozen waarin meestal
dergelijke schoenen geleverd worden.

Foukje Fleur laat zich inspireren door plastig verpakkingen, flessen.
Maar let op deze mooie flessen zijn van keramiek.

De volgende serie kaarten zijn gemaakt van verpakkingen:

Simon Kentgens, Classic Fondue.

Simon Kentgens, Der General Bergfruhling.

Simon Kentgens, Pickwick Swiss Mountain.

Simon Kentgens, Ariel Mountain Spring.

Kortom mijn middag was:

Kunstvaria

Posted on by

Ik loop verschrikkelijk achter met mijn Kunstvaria-overzichten.
Ik probeer wel een inhaalslag te maken maar ik ben nog niet echt succesvol.
Maar goede, vandaag een korte serie.

Church of the Mother Of God, Turkey, Capadocia, first half of the 11th century CE, photo by Meryem Ana Kilisesi.

Alexander Calder, Deux blancs en dessous.

Camille Pissarro, Jeanne Pissarro called Cocotte reading, 1899, oil on canvas.

Egyptian, wood, sarcophagus, Late period to Ptolemaic period: 664 – 30 BC, made specifically for a mummified Ibis bird.

Sarcofaag speciaal gemaakt voor een Ibis.

Eight-leaf carved lacquer screen, Kangxi period AD 1714.

Een kamerscherm. Prachtig.
Zoiets zou ik nou graag in mijn kamer willen.
Niet perse Chinees.

Fernando Botero, Jesus meets his Mother (Jesus encuentra a su Madre), 2011, oil on canvas.

De schilder Fernando Botero heeft vorig jaar een Lijdensweg geschilderd.
Dit is de vierde statie: Jezus ontmoet Zijn bedroefde Moeder.

Kees van Dongen, La Femme de commerce de revue, circa 1908 – 1909, oil on canvas.

Liubov Popova, Spatial force construction, 1920 – 1921, oil and marble dust on plywood.

Martin Lewis, Shadow dance, 1930.

Paul Gaugain, Arearea No Varua Ino (Reclining Tahitian Women), 1894, oil on canvas.

Salvador Dali, The ascension of Christ, 1958, oil on canvas.

Dali, Hemelvaart van Christus.

Kunst / Design van Elizabeth C.B. Rezende

Posted on by

Terwijl ik vanochtend een aantal Twitter-berichten doorliep
kwam ik een verwijzing naar de volgende foto tegen:

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Still life, 14/04/2012.

Ik vond dit prachtig.
Kijk eens naar de achterkant.
De mooie rode gloed die er in de lucht hangt
en die prachtig past bij het rood van het fruit.
Het zachte groen niet te vergeten.

Ik ging naar haar website en vond nog een aantal prachtige
ontwerpen, foto’s, tekeningen enz.
Volgens mij is LizzieRz een Braziliaanse.
Een paar foto’s van haar website deel ik hier.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Summer legs….I’m going, 02/03/2011, paper, pen, pencil.

Doet me denken aan de boektitel ‘Opwaaiende zomerjurken’ van Oek de Jong.
Ik heb het boek nooit gelezen maar de titel is prachtig beeldend.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Atlas, 03/08/2010, digital photo of art work.

Ook Lizzie heeft een fascinatie voor tekst, boeken en kunst.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Jewelry to mark pages in books (Boeklegger), 19/11/2009.

Hier gaat het dus om:

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Sculptural furniture, 12/05/2010, computer design.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Alone, 10/10/2010, paper, pen, pencil.

Palmzondag

Posted on by

Dit weekend is het Palmzondag, het begin van de Goede week.
De week begint met de geslaagde intocht van Christus in Jeruzalem
en eindigd met het lijden op Goede Vrijdag en de opstanding op Pasen.
Toevallig (?) kwam ik twee kunstwerken vanochtend tegen tijdens mijn zoektocht)
die op genoemde thema’s betrekking hebben:

De Intocht in Jeruzalem, Entry into Jerusalem, circa 1400, gold and tempera on gesso on wood panel.

Michelangelo Merisi da Caravaggio, called Caravaggio, Ecce Homo (Behold the man), circa 1605, oil on canvas.

Kunstvaria

Posted on by

Het was al weer even geleden.
De laatse Kunstvaria.
Hoog tijd dus voor een volgende editie.
Geniet!

Anita Klein, Angel with stars, linocut.

Camille Pissarro, The hay-makers, 1884, gouache and watercolor.

Domenico Giudi, Terracotta portrait bust of Saint Paul, circa 1660.

Domenico Giudi, Terracotta portrait bust of Saint Peter, circa 1660.

Edvard Munch, Street in Asgarstrand, 1901.

Edward Hopper, Lighthouse Hill, 1927, oil on canvas.

Gilt-bronze cloisonne enamel tiger waterpot and cover, Qianlong period (1735 – 1796).

J. M. W. Turner, Venice: the Bridge Of Sighs, 1840.

Kaarina Kaikkonen, Just a whisper of wind, 2011, shirts.

Marc Chagall, Blue Circus, 1950 – 1952, oil on canvas.

Martin Lewis, Dock workers under the Brooklyn Bridge, circa 1916 – 1918, aquatint and etching.

Nickolas Muray, Gloria Swanson, circa, 1925, gelatin silver print.

Pablo Picasso, Flower vase on table, 1942.

Roberto Almagno, Memoria, 1997 – 2000.

Rufino Tamayo, Watermelon slices, 1950.

Vincent van Gogh, Roses, 1890.

Design zonder verpakking

Posted on by

In Breda is een wedstrijd uitgeschreven om een product te ontwerpen
met als extra uitdaging om er zo weinig mogelijk
verpakkingsmateriaal bij te gebruiken.
Het gaat dus om een ontwerp voor een commercieel product.
Het moet mooi, praktisch en verkoopbaar zijn bij laten we maar zeggen Ikea.
Als voorbeeld werd een product van David Graas gebruikt.
Ik had het nooit eerder gezien maar ik vind het een geweldig idee.
Een lamp waarvan de doos waarin het product verpakt zit
tegelijk de lampekap is.

David Graas, Not a box (Dit is geen doos).

Ai WeiWei

Posted on by

Ai WeiWei (met twee hoofdletters W is leuker).
Deel twee van mijn serie foto’s van de tentoonstelling in de Pont.

Ai WeiWei, Grapes, 2010.

Ai WeiWei, 5000 kilo sunflower seeds, 2010.

Sunflower Seeds bestaat uit miljoenen kleine beeldjes, ogenschijnlijk identiek, maar stuk voor stuk met de hand gevormd en beschilderd. Dit zijn twee kleinere versies van het werk waarmee Ai, toen hij het in 2010 voor het eerst toonde in Tate Modern, beroemd werd bij het grote publiek. De zonnepitten hebben meerdere betekenissen voor het Chinese volk. Ze dienen niet alleen als voedsel, maar hadden tijdens de culturele revolutie ook een symbolische lading. Nadat Mao Zedong zich de zon als persoonlijk symbool had toegexebigend, werd het Chinese volk vergeleken met zonnebloemen, die vol bewondering opkeken naar de grote roerganger. De duizenden zaden, die op de tentoonstelling versmelten tot een grijs tapijt, zijn echter van porselein. Dat gegeven roept nog een beeld op: dat van 1600 arbeiders in Jingdezhen, de porseleinhoofdstad van China, die een jaar lang elk van de miljoenen vormpjes hebben genomen en er met een paar grijze penseellijntjes zonnebloempitten van hebben gemaakt.

Ai WeiWei, 5000 kilo sunflower seeds, 2010.

Ai WeiWei, 5000 kilo sunflower seeds, 2010.

Ai WeiWei, Rock, 2009 – 2010.

Ai WeiWei, Rock, 2009 – 2010.

Ai WeiWei, Tree, 2009 – 2010.

De catalogus schrijft hierover een mooi verhaal over materie en vorm.
Hierbij gaat hij terug op een idee van Aristotelis over materie (grondstof)
en vorm (een ding). Een vorm bestaat altijd uit materie.
De vorm is belangrijker dan materie. immers materie heeft slechts potentie
(heeft de mogelijkheid iets te worden) terwijl een vorm actualiteit heeft (er is).
Hier is het materiaal van dode bomen gebruikt als bouwstenen om
de vorm ‘boom’ te maken.
Iets wat eens een vorm had (de boom voor zijn sterven) is nu tot materie geworden
omxa0dan weer gebruikt te worden een vorm te maken.
Echter iedereen die naar de boom kijkt, ziet en weet dat het geen boom is.
Op zijn best lijkt het op een boom.

Ai WeiWei, Forever, 2003.

Ai WeiWei, Forever, 2003 (From the inside / Van binnen uit gezien).

Ai WeiWei, Grapes, 2010.

In De Pont staan ook altijd werken van andere kunstenaars naast
en door de speciale tentoonstelling.
Hier nog een paar werken die hier niet eerder te zien waren:

Paul Panhuyzen, Eight double sodukos, 2010.

Paul Panhuyzen, Sudokus, 2011.

Jan Dibbets, Four windows, 1991.

Thomas Schutte, Grosse geister, 1997.

Guido Geelen, Zonder titel, 1995.

Als een Chinees landschap op een wandschildering, met koeien en een herder.

Marlene Dumas, Black drawings, 1991 – 1992.

Ai WeiWei: mijn foto's

Posted on by

Gisteren dus op bezoek geweest bij De Pont in Tilburg.
Dit is een prachtige tentoonstellingsruimte
en het was er erg druk.
Ik was vroeg gegaan dus de grote drukte ben ik een beetje voor gebleven.

Een groot deel van het werk van Ai weiWei bestaat uit videofilms.
Zo heeft hij een aantal films gemaakt die Beijing als onderwerp hebben.
De methode die hij hanteert lijkt steeds veel op elkaar
en lijkt eenvoudig:
je filmt steeds voor 1 minuut op een bepaalde plaats en je herhaalt dit.
Beijing is een enorme stad die een aantal ringwegen kent.
Het is er zo groot dat je onmogelijk de hele stad kunt kennen.
Hoe kan dat dan toch jouw stad zijn.
Ik vonds dat een interessant probleem toen ik er eens was voor drie dagen.
Ai Weiwei maakt gebruik van de infrastructuur van de ringwegen
omk een aantal films te maken.
Zo heeft iedere ringweg een aantal viaducten.
Op ieder viaduct filmt hij 1 minuut lang het verkeer in beide richtingen.
Twee minuten film per viaduct dus.

Beijing: The second Ring / De tweede ring, 2005, video, 66 minuten.

 

De video documenteert de twee tegengestelde verkeersstromen op de 66 bruggen in de Tweede Ringweg rond Beijing. Op elke brug heeft de kunstenaar steeds een minuut gefilmd in elk van de twee richtingen. Het totale werk bestaat dus uit 66 delen die werden opgenomen tussen 14 januari en 11 februari 2005.

De ringen zijn een belangrijk onderdeel van de stedelijke infrastructuur van Beijing en bepalen de ruimtelijke organisatie van de stad. Net als in het werk over de Changx92an Boulevard, zijn de opnamen zo simpel mogelijk gehouden, met een focus op de pure observatie en het verstrijken van de tijd.

Die video is dus niet zo spannend. Er een uur naar gaan kijken is veel gevraagd. Zeker omdat er zo misschien wel 5 of 6 werken te zien zijn. Een video die mijn aandacht meer trok is zijn productie voor de tentoonstelling in Kassel: Fairytale.

Naast de maatschappelijk betrokken films maakt hij ook politieke films.
Die worden door het huidige regime in China niet in dank afgenomen.

Ai WeiWei, Fountain of light, 2007.

Het weer was gister in het begin van de middag ideaal:blauwe lucht en zon.

Morgen het vervolg.

Ai WeiWei in De Pont

Posted on by

Bij de tentoonstelling van Ai WeiWei in De Pont in Tilburg
is via de website van De Pont een catalogus te downloaden.
De charismatische Ai WeiWei staat met een portretfoto op de omslag.

De man weet heel goed hoe hij met de moderne media moet omgaan.
Daar is niets mis mee. Het maakt hem effectiever dan andere.
In de catalogus worden een aantal werken van hem besproken
vergezeld van afbeeldingen.
Die herhalen wij natuurlijk hier.
De catalogus kwam tot stand in een samenwerkingsverband
tussen het Louisiana Museum of Modern Art en De Pont.

De tentoonstelling probeert de diversiteit van de vormen
die Ai WeiWei gebruikt te laten zien, en
ook de verschillende boodschappen die hij heeft.
Een deel van die boodschappen zijn direct gericht
tegen het huidige Communistische regime in China
maar andere werken zijn in het geheel niet politiek,
maar sociaal en maatschappelijk betrokken.

De catalogus is Engeltalig.
Dat is jammer want hij is daardoor niet voor iedereen toegankelijk.
De werken in de catalogus zijn:

Ai WeiWei, Hanging man in porcelein, 2009.

Dit werk, waarin de contouren van het gelaat van Marcel Duchamps
te herkennen zijn, is een eerbetoon aan een van zijn inspirators.

Ai WeiWei, Forever, 2003.

‘Forever’ is het merk van de fietsen die gebruikt zijn voor dit werk.
Fietsframes die gebruikt worden als een soort ready-made.

In navolging van of kritiek op Vladimir Tatlin maakte Ai WeiWei dit werk.
De Russische architect/ontwerper Tatlin ontwierp een gebouw van wel 400 meter hoog.
Het zou de zetel worden van de Communistische Internationale.
In de jaren ’20 van de vorige eeuw, kort na de Russische revolutie
stond het geloof in eigen kunnen in Rusland bij sommige op de maximale stand.
Dit gebouw zou gemaakr worden van moderne materialen: staal, glas enz.
Het moest groter en dynamischer zijn dan de Eifeltoren, dat Westers synbool van moderniteit.
Ai Weiwei maakt een soort replica. in plaats van glas gebruikt hij kristallen
die je doet denken aan protserige kroonluchters en Westerse weelde.

Ontwerp van de toren van Tatlin.

Ai WeiWei, Rock, 2009 – 2010.

Ai WeiWei, Tree, 2009 – 2010.

In de volgende blog volgen de foto’s die ik vandaag gemaakt heb.

What's Up

Posted on by

Vorige week zondag ben ik naar het Dordrechts Museum geweest.
Daar loopt de tentoonstelling What’s Up.
Deze tentoonstelling probeert een overzicht te geven
van de huidige (jongste) Nederlandse schilderkunst.
Of zoals in de inleiding wordt gesteld:
“Hoe kun je nog een schilderij maken na alles wat er geschildert is?”
Men hanteerde drie regels:
= ‘Jongste’ betekent dat de deelnemers na de eeuwwisseling moeten zijn gedebuteerd
met een solotentoonstelling in een galerie, een museum of een andere kunstruimte
van landelijke betekenis. Toekenning van belangrijke kunstprijzen en beurzen tellen mee;
= ‘Nederlandse’ betekent dat de kunstenaar in Nederland woont en werkt of
dat de kunstenaar uit Nederland afkomstig is;
= ‘Schilderkunst’ betekent dat in het oeuvre van de kunstenaar schilderen centraal staat.

De eerste kennismaking met een lege Dordrechtse binnenstad was niet zo positief. Het weer zat niet mee. Het was koud en het regende een beetje. Triest weer. Deze gevel geeft dat gevoel goed weer.

Maar er is veel te zien in Dordreacht. Dit detail van een willekeurige voordeur staat daar in deze blog symbool voor.

Het Dordrechts Museum heeft overigens een mooie collectie. Die wordt op dit moment bijvoorbeeld aangevuld door een prachtige Rembrandt. Dit werk past prima bij een school van Dordtse schilders die schilderden in de stijl van Rembrandt.

Zoals u gewend bent van mijn weblog zal ik via een serie foto’s en middels mijn eigen keuze een beeld geven van de tentoonstelling.

Gijs Frieling, Detail van ‘Nous sommes les deux plus grands’, 2011, caseineverf op doek, de schilder Henri Rousseau zegt dit tegen Pablo Picasso.

Pere Llobera, El Pedo, 2009, olieverf op doek.

Pim Blokker, Crossroads, 2011, olieverf op doek.

Kim van Norren, There is no decent place to stand in a massacre, 2009, acryl op doek.

Deze tekst (Er is geen fatsoenlijke plaats om te gaan staan in een massaslachting)
sprak me extra aan in het licht van de gebeurtenissien in Homs.
Overigens is dit een citaat uit een songtekst van Leonard Cohen.

Malin Persson, Clear water/broken surface, 2010, inkt en olieverf op doek.

Arjan van Helmond, The Letter, 2011, gouache, acryl en inkt op papier.

Arjan van Helmond, Window #11, 2011, gouache en acryl op papier.

Koen Delaere, Zonder titel, 2011, olieverf, acryl en spray paint op doek.

Koen Delaere, Untitled, 2008, olieverf en spray paint op doek.

Traditie

 

Het is moeilijk om op de afzonderlijke kunstenaars een gezamenlijk etiket te plakken, maar er zijn gemeenschappelijke kenmerken. Het tonen van een persoonlijke wereld staat centraal.

 

De kunstenaars willen emoties, herinneringen, verlangens en verwondering delen met de beschouwer. Ook het experimenteren met vorm en materialen hebben ze gemeen. Naast verf en penseel gebruiken ze vaak moderne media.

 

Hoe kun je nog een schilderij maken na alles wat er al geschilderd is? Die vraag speelt in de schilderkunst van nu een grote rol. Deze generatie beseft dat ze in een lange artistieke traditie staat. De kunst van het verleden wordt niet gezien als last, juist als een rijke bron van beelden en ideexebn. Geforceerd op zoek gaan naar vernieuwing is geen issue meer. Een van de kunstenaars, Koen Delaere verwoordt het als volgt: x91Je mag het best eens eerder gezien hebben, maar waar het werkelijk om draait is dat je er niet meer om heen kunt.x92

Bij de tentoonstelling is naast een mooie catalogus een krant beschikbaar. Daarin geven alle kunstenaars aan wie hun grote voorbeeld is, in welke traditie ze staan.

Syrixeb, officieel de Arabische Republiek Syrixeb

Posted on by

Zo gaat het er aan toe in het Syrixeb van Bashar al-Assad:

Pablo Picasso, Guernica, 1937.

De gruwelen van de oorlog, Guernica detail.

Kunstvaria

Posted on by

Bear, Late Western Han dynasty to Early Eastern Han dynasty, 1st century BC – 1st century AD, nephrite, China.

David LaChapelle, Burning down the house, 1996, Alexander McQueen and Isabella Blow.

Egyptian, Tilapia fish amulet, 1976 -1783 BC, Middle Kingdom, gold with Egyptian green glazed faience, chalcedony, turquoise, carnelian, lapis lazuli and black stone inlay.

Van de museum site van ‘The Walters Art Museum in Baltimore, Maryland’.
Een Tilapia vis van goud met edelstenen ingelegd.

Fernando Botero, The regrinding, 1987, oil on canvas.

Francisco de Goya, The victorious Hannibal seeing Italy from the Alps for the first time, 1771.

Hannibal is de zegevierende figuur in het midden.
Acher hem gaat zijn leger aan hem voorbij.
Hij kijkt vanaf de Alpen op de Po-vlakte,
gesymboliseerd door de figuur met de stierenek
op de voorgrond (de rivier de Po).

Het betreft hier een vroeg werk van Goya.
Dit werk is pas een paar jaar geleden geidentificeerd als een werk van Goya.

Frans Hals, Family portrait in a landscape, early 1620s, oil on canvas.

Giuseppe Penone, Sculture di linfa, 2007, wood, leather, resin and Carrara marble.

Hans Hofmann, Fermented soil, 1965, oil.

Hector Giacomelli, A Perch of birds, 1880, watercolor over graphite underdrawing heightened with white and gum on cream thick heavily textured wove paper.

Een prachtig werk.
Een hele rij vogeltjes, dik op elkaar gepakt.
Doordat het werk zo breed is zijn de details hierboven moeilijk te zien.
Daarom hieronder een detail.

John Atkinson Grimshaw, London bridge-Night, 1884.

John Sell Cotman, The shepherd, 1835 – 1839, watercolour and gouache over pencil.

Karl Schmidt-Rottluff, Bateaux flot (Bateaux dans le port), circa 1913, huile sur toile.

Mirko Basaldella, Roaring lion II, 1956, bronze.

Natalia Sergeevna Goncharova, Street in Moscow, 1909, oil on canvas.

Pablo Picasso, Night fishing in Antibes, 1939, oil on canvas.

Wat mij betrteft twee verbluffende werken van Picasso.
Het kleurgebruik is overweldigend.

Pablo Picasso, Sleeping peasants, Paris or San Raphal, August 1919, gouache, watercolor and pencil on paper.

Perugino, The vision of St Bernard, 1489 – 1490.

Peter Paul Rubens, The princes of the church adoring the Eucharist, about 1626 – 1627, oil on panel.

Salinar, Figurative bottle, Peruvian, 200 BC – AD 100, Early horizon – Early intermediate, ceramic orangeware.

Nog een voorwerp van ‘The Walters Art Museum in Baltimore, Maryland’.

The Salinar culture (200 B.C.-200 A.D.) that reigned on the north coast of Peru meant a short transition period between the Cupisnique and the Moche cultures.

Stuart Buchanan, Shallows, 2011, oil on board.

Vincent van Gogh, The Oise at Auvert, 1880, pencil and gouache on paper.

Zoals zo vaak sluit ik af met een werk van Vincent van Gogh.
Deze keer een tekening.