Veel mensen zullen direct weten hoe deze kamerplant heet. Ik heb eerlijk gezegd geen idee. Maar plots staat hij in bloei. Er zitten zelfs twee bloemen in.
Zou de grote bloem al uitgebloeid zijn of wacht die op de zon?
Apart lichteffect op deze foto maar beide bloemen zijn nu in ieder geval in beeld.
Gisteravond, direct na de wedstrijden was men al begonnen het beach volleybalterrein op te ruimen. Vanmorgen moest de tribune en het zand nog wel weg.
Aan het eind van de dag was alles weg. Top!
Aan het eind van de middag lagen er al drie velden voor het beach volleyballen later deze week.
Met een behoorlijke laag zand.
Op zondag werd mij pas goed duidelijk hoe mooi
het middeleeuwse centrum van Amersfoort is.
Hier een korte flits van Amersfoort die ik
opdeed tijdens een wandeling op zondagmorgen.
Het fenomeen ‘muurhuizen’ was een verrassing voor mij: huizen die in een oude stadsmuur en met het materiaal van de oude stadsmuur zijn gebouwd. Wat ook mooi te zien is hoe die oudste zichtbare stadsmuur is vervangen door een even verderop liggende, volgende, jongere stadsmuur. Hier een mooie deur. Terugkerende bezoekers weten dat ik daar een zwak voor heb. Misschien een idee voor een boekje?
De witte en swarte hont.
Een telraam aan de gracht voor het Mondriaanhuis in Amersfoort.
Muurhuizen.
Onze Lieve Vrouwetoren of ‘Lange Jan’ (de Pelgrimsdeur van Eric Claus).
Er was bij een van de kaaskramen wel een heel bijzondere kaas.
Een enorme Emmentaler kaas.
Dan krijg je gelijk zin in een stukje.
Naast de Grote Kerk staat deze kaaskraam vaker maar deze keer met een speciale kraam en een enorme kaas.
Dit is geen reclame.
Het thema van dit jaar heeft in het Kielegat veel
associaties met de dierentuin opgeleverd.
Overal verschijnen zoo’s, als het niet in de Beemdse Bergen is
dan is het wel onder zeeniveau.
Aan water was er bij het begin van de optocht helaas geen gebrek
maar deze optocht is in ieder geval doorgegaan.
Kielegatters vrezen voor morgen…
Een demonstratie Pollerooit. Da ziede zo net voor het begin van de optocht.
Kijk eens naar het vogeltje.
De fotoclub van de St. Josephschool. Da ziede zo.
De Zeemeerminnen werden op hun wenken bediend. Er was geel wat water in de Brakkensliert.
Kielegatse Zoo.
In het begin was het zoveel mogelijk schuilen op de Haven.
Grote Kielegatse Zoo.
Dan was er nog het spektakel van DJ Spekwell.
De Brakkensliert was er mee doorspekt.
Sommige dierensoorten zijn wel heel exotisch, maar daardoor niet minder leuk.
Er liep ook een hele groep schapen in de Brakkensliert want als er een schaap over de dam is….
Een olifant in de porseleinkast. Wie bedoelen ze met die Olifant?
Ge oudt dun dieje nie tege, da ziede zo.
Voor mij is dit de winnaar van deze editie van de Brakkensliert. Let op de sanseveria! Op eenvoudige wijze worden hier thema’s gecombineerd als het klimaat, ‘da ziede zo’, de pogingen van Maarten van der Weijden om de Elfstedentocht te zwemmen en wellicht nog een paar verborgen boodschappen. Dan alleen meelopen als afsluiter van de Brakkensliert. Dapper!
Zie ik ze nou vliegen?
Zoals ik al aangaf waren er heeel exotische dieren in de Brakkensliert.
Niet voeren in de Kielegatse Zoo.
De Brakkensliert veur al de Kielegatse kiekskes.
De zeemeerminnen delen uit in de Brakkensliert.
Tok, tok.
Twee haaien in de Kielegatse Zoo van de Brakkensliert.
Kielegatse magie.
Vandaag iets minder stralend als normaal.
De Brakkensliert is ieder jaar weer een spektakel.
Nee ik zie ze niet vliegen, ze vliegen echt!
De olifanten van de Rudolf Steinerschool in de Brakkensliert.
Kiele Kiek.
Kielegatters maken er een punt van op social media.
Ook in de Brakkensliert wordt er gewerkt aan de Chinese Muur.
Hoe lang is een Chinees?
Da Sea de Zoo voor de Vismarkt. Let nogmaals op het creatieve gebruik van de sanseveria!
De Bommel gaat wel heel kort door de bocht.
Da ziede zo: de Biemeewes.
Kielegat of Abdera.
De blazers en andere muzikanten hebben nog steeds veel energie.
He!? Ik?
Aondagtig blaozen.
Da ziede zo.
Heel officieel….
Prins Daan, Opperklerk der heldere glazen, Veldmaarschalk van het dierenrijk Zandberg en Beschermheer van het Bonte dweilen.
De ‘Da ziede Zoo’.
In ben van kant gemaakt.
#Mietoo
Da ziede zo….
Nou dan treed je eindelijk binnen in de hoogste ICT-regionen:
een iPhone.
Blijkt de camera al net zo slecht te zijn als op andere telefoons.
Maar goed, die zijn dan ook om te bellen, zullen we maar zeggen.
Ik liep door het Valkenberg in Breda.
Het was koud.
Rond half zes en het werd al donker.
Dan zie je ineens van de grote donkere vlekken in de bomen.
Blijken het kippen en een haan te zijn die al ‘op stok’ zijn gegaan.
Op bijna twee meter hoogte zitten ze in een kale struik.
Dit is de haan.
Met een nieuwe camera moet je foto’s maken.
Je moet wat routine opbouwen en nieuwe dingen uitproberen.
Daarom een onsamenhangende reeks foto’s.
Het enige wat hen verbind is dat het de eerste probeersels zijn.
Dit is een foto van een deel van een foto die ik maakte op een reis door Ecuador in een trein. De originele foto is uit 1995 – 1996.
Stoelen in de kelder.
Breda, het Valkenberg.
Breda, het Valkenberg.
Breda, het Valkenberg, De Vlucht.
Afgelopen zondag was het prachtig weer en druk op
de locaties van BredaPhoto die ik bezocht.
De vele foto’s, video’s en installaties leverde weer
foto’s op en dorst die je kon lessen met Bracke kip
van brouwerij Ramses uit Breda.
Gelukkig zaten de zwakkere broeders aan het begin. In de voormalige kazerne en huis van het Breda’s Museum veel installaties en korte video’s. Natuurlijk het is het meer experimentele werk maar er waren ook veel pretenties die niet waargemaakt werden. Lennert Deprettere met zijn The gypermediated selfie construction. Jammer. Volgende keer beter. De installatie is misschien nog leuk bedacht maar een discussie over de gevaren van social media….. Nee dat zat er niet in.
Van wie ‘Into the merge’ is. Ik heb het niet mee geprobeerd op te zoeken.
Het kan ook anders: Minghui Zheng, Rent a partner (Huur een partner, een video met een gesprek over relaties). Sterk.
Even if I did not have a flat or a car / Ool al had ik geen appartement en een auto. Geld, positie, liefde. relatie.
Grappig. Heel goed gevonden van de nieuwe fotograaf des vaderlands: Jan Dirk van der Burg, Wethouders van middelgrote gemeenten met stekelhaar. Dit was maar een van de goede vondsten.
Een hoogtepunt vond ik de serie foto’s en documenten van Mathieu Asselin: Monsanto, A photographic investigation, 2018. een journalistieke rapportage door foto’s over Monsanto. een chemisch en zadenbedrijf dat grip krijgt op de landbouw wereldwijd en daarbij alle middelen inzet die het ter beschikking heeft. Heel indringend.
De loopbrug bij het Chassé. Het levert goede plaatjes op maar de foto’s zie je toch het best als je om de brug heen loopt.
Dit is een voorbeeld van een serie foto’s op de loopbrug: Shadi Ghadirian.
In Club Solo was werk te zien van Karel Doing. Deze fotograaf experimenteert onder andere met de chemie die bij fotograferen een rol kan spelen. Hier door bloemen op een film te leggen en te zien wat er dan gebeurt. Vervolgens is de film uitvergroot. Mooi werk.
Toen ging ik naar de Koepel in Breda, nu FutureDome genaamd.
Deze voormalige gevangenis wordt nu voor andere doelen gebruikt
zoals tijdens BredaPhoto als tentoonstellingsruimte.
Het centrale werk is een soort videocollage van Geert van Kesteren met de naam The Believers, 2018.
In deze foto’s verdringt soms De Koepel, het gebouw, de installatie
en dan weer andersom. Soms steekt de geschiedenis zijn kop op.
Een zonsopkomst.
Een meerluik. Je ziet steeds nieuwe dingen. De film kun je gemakkelijk meerdere keren zien.
De achterkant van het werk van Geert van Kesteren.
De computers zijn er maar druk mee.
Een deel van de vloer van De Koepel is van glas. Er zitten ruimtes onder waarvan de functie mij niet duidelijk is.
Dat glas helpt de fotograaf weer.
Nog meer denkkracht.
Hoe zat dat ook al weer met de Drie van Breda, de oorlogsmisdadigers die hier gevangen zeten. Willy Lages, Joseph Kotälla, Franz Fischer, Ferdinand aus der Fünten.
De gevangenispoort aan de binnenkant.
Vanaf de FutureDome ben ik naar de Belcrum gegaan, naar de
oude fabriek van machinebedrijf Backer & Rueb.
Een prachtig ruw gebouw voor een fototentoonstelling.
Dit is werk van Masamichi Kagaya, Glove, 2012. Een van een serie foto’s gemaakt in Fukushima in Japan. De onderste foto is een ‘reguliere’ foto van het onderwerp. De bovenste foto toont de radioactiviteit die in het voorwerp is achtergebleven als een geheimzinnige glans. Als je alleen de bovenste foto zou zien denk je dit is de handschoen van Michael Jackson.
Keyezua, Floating Nightmares (zwevende nachtmerries).
Grendel van Backer & Rueb.
Het laatste adres waar ik foto’s zag was: Puijfelik. Dit is de naam van een familie van (vroeger) handelaren in oud papier (Van Puijfelik Recycling: http://www.vanpuijfelikrecycling.nl/). Ik ken ze uit mijn jeugd. Een groot aantal jaren hadden zij in dit deel van de stad hun papierverzamelpunt.
Ook een geweldige omgeving voor zo’n fototentoonstelling.
Christoph Krause & Cyrano Bentlage, Strange Entity.
Dit is de Bracke kip van brouwerij Ramses die je kon/kunt? drinken op de locatie Puijfelik.
Het was een plezierige middag.
Zo zwervend door Breda, van de ene naar de volgende bijzondere
locatie en dit is nog maar een deel van de manifestatie.
Aanstaande woensdag opent BredaPhoto de deuren.
Men is al druk bezig met het in gereedheid brengen
van de tentoonstellingslocaties.
Bij het Chassé theater is altijd een en ander te doen
bij BredaPhoto, zo ook dit jaar.
Nu het nog goed weer is ben in al vast even
een paar foto’s gaan maken.
Verschillende plaatsen zijn al ingericht om de foto’s te kunnen bekijken: TO INFINITY AND BEYOND.
Er wordt een soort grote loopbrug gebouwd van waaraf od waarop (?) men foto’s kan gaan zien. Helemaal duidelijk is het mij nog niet maar dat dit ook weer leuke foto’s kan opleveren is mij wel duidelijk.
Men was nog druk bezig foto’s op de hangen.
Vermoedelijk is dit een van de toegangen tot de grote loopbrug. De combinatie van de tentoonstellingsruimte en de moderne stadswijk bij het Chassé doet het erg goed.
Vol verwachting klopt ons hart….
Het had misschien nog wel wat langer en heviger mogen regenen.
We koelden er niet veel van af.
Het leverde wel een paar mooie foto’s op van bloemen op
ons balkon.
Nou dacht ik dat het met de foto’s van het grote gat in de Schoolstraat
gisteren wel gedaan was. Maar langzaam drong tot ons door dat
de werknemers van een bouwbedrijf wel heel lang doorwerkten.
Zeker toen ze om 22:00 uur nog niet gereed waren.
Rond half negen – negen uur maakte ik een serie foto’s
van het oppakken van metalen (?) dakdelen van het ‘voorhuis’,
het door de lucht met een hoogwerker verplaatsen van
die platen naar ‘het achterhuis’, waar twee medewerkers
de platen ‘opvingen’ en monteerden.
Op het ‘voorhuis’ de dakdelen begeleiden de lucht in.
‘Opvangen’ op het ‘achterhuis’.
…en leggen…
Op naar de volgende.
Valkenberg, Breda, vanochtend 08:00 uur.
Dat doe ik natuurlijk nooit.
Maar zondag kon ik de verleiding niet weerstaan.
Een selfie van de Argusvlinder.
Het zou zo maar kunnen zijn dat dit niet goed is voor de boom of dat de zwammen meer weten dan wij aan de boom kunnen zien. De herfst zit er goed in, zullen we maar zeggen.
De boom staat in het Valkenberg in Breda en er zitten meerdere ‘elfenbankjes’ op zijn stam. De term ‘elfenbankjes’ is denk ik hier niet helemaal op zijn plaats. Op verschillende plaatsen, tot 3, misschien wel 4 meter hoog zitten groepen zwammen. Bij het voorbeeld op seze foto, een van de lagere groepen op de boom, zijn een aantal van de zwammen beschadigd.
Hier zie je de verschillende groepen zwammen op de stam van de boom zitten.
Dit is een bovenaanzicht van een klein groepje.
Aan de Kloosterlaan ontdekte ik eerder deze week
een ‘nieuwe’ ingang voor de FutureDome.
Toegangsdeur tot het FutureDome-complex aan de Kloosterlaan in Breda. Door de deur heen zag ik een reeks oude boeken staan. Die trokken meteen mijn aandacht.
Als je dan nog een klein beetje meer afstand neemt
van de deur, dan levert dat een nog mooiere foto op:
Huis van bewaring, Kloosterlaan 172 in Breda.
Gisteren zag ik een reclamebord staan
bij een Bredase ondernemer die tapijten verkoopt.
Het gaat om een winkel die al heel lang bestaat
en die zich specialiseerd in tapijten uit het Midden-Oosten
maar ook in tapijten met moderne ontwerpen.
Ik vroeg me af of deze ondernemer zich heeft laten inspireren door de FutureDome (de voormalige Koepelgevangenis) in Breda.
Detail van de vorige foto. Zo ontdek je steeds weer nieuwe aspecten aan de FutureDome!
Vanochtend door het raam van de trein zag ik dit spel van lijnen van wolken, electriciteitskabels en het metaal van de mast.
Maar deze keer hebben we wel erg mooie.
Argusvlinder 