De zon was al fel zo rond 8 uur in de morgen.
Dat levert schaduwfoto’s op.
Breda, Molenstraat. Nieuwe goten en verf.
Breda, St. Annastraat.
Breda, Catharinastraat – Reigerstraat.
Breda, Kasteelplein.
Het probleem met ‘complotdenkers’ is dat die mensen maar heel
weinig denken. Ze geloven in soms eeuwenoude leugens (racisme),
recent zijn flamingodansers populair (covid) en er zijn er ook
die geloven in de steekpenningen van buitenlandse mogendheden
(extreem rechts).
Daarom is dit een foto met voer voor complotgelovigen.
Breda, de Oude Haven.
De foto’s zijn al van gisteren maar ze zijn nog actueel.
In het kader van de Vuelta die later dit jaar door
Breda rijdt, zijn aan het hek van het Valkenberg
afbeeldingen van kunstwerken uit het Prado te zien.
Dit is de achterkant van de borden.
De andere kant toont kunstwerken, hier twee narren.
Een van de narren heeft als artiestennaam: Barbarossa.
Er is een hele reeks kunstwerken te zien. De twee narren heb ik even opgezocht. Dit is een werk van Diego Velázques, Buffoon Barbarossa, Don Cristobal de Castañeda y Pernia, 1636. De naam mag er zijn.
De andere nar is gemaakt door Antonis Mor: Perejón, Buffoon to the Count of Benavente and the Duke of Alba, 1559 – 1561. Oil on Canvas. Dit portret spreekt mij het meest aan.
Gisteravond was men al druk in de weer met het opruimen
van dranghekken in het centrum van de stad.
Maar de Grote Markt van Breda was ook vanochtend het
toneel van opruimactiviteiten.
Daar kwam veel, heel veel zwaar verkeer bij kijken en
die waren niet electrisch aangedreven.
Breda, Grote Markt.
Dit podium dat voor het Stadhuis stond, was al bijna weg.
Dit soort vrachtwagens kom je liever niet tegen in de binnenstad.
Ook het podium van Grote Markt-Zuid moest er aan geloven.
Draai je om en er waren al weer nieuwe vrachtauto’s of vorkheftrucks.
De EHBO-voorziening was al helemaal weg en de overige opslag nam snel af op het Kasteelplein. Grote kans dat nu in Breda niet meer te zien is dat afgelopen weekend er een stad vol jazz was.
Afgelopen donderdag is de binnenstad van Breda weer overgenomen door het Jazz festival. Deze foto maakte ik rond 19:00 uur en de zon ging al af en toe even weg. Het is ook mijn eerste blogbericht dat ik helemaal maak met mijn nieuwe laptop/tablet inclusief een cloudoplossing en de meest recente versie van de fotobewerkingssoftware. Dat kan nu allemaal vanuit de luie stoel. Breda, Reigerstraat.
Wellicht is deze kraam op de verkeerde plaats gaan staan?
Het Jazz festival is vandaag meer een horecafestival dan een muziekfestival. Dit is het Spanjaardsgat. Er is veel muziek te horen die niets met jazz te maken heeft. Alleen hier en daar nog ‘Oude stijl jazz’ en dan wordt daar heel vaak de eenvoudigste muziekkeuze gemaakt (Hello Dolly). Maar het is er gezellig en druk. Het weer is okay.
Het voordeel van in de binnenstad wonen is dat je er ook zo vroeg bij kunt zijn dat het nog erg rustig is. Dit is dezelfde Reigerstraat maar nu met zon en zonder de jazzliefhebbers.
Op de Grote Markt was er gisteren geen weekmarkt. Ik ga zo dadelijk nog even het festival bezoeken.
Vanmorgen zat ik thuis te werken.
Ik hoorde buiten muziek. Vreemd voor een donderdagochtend.
Daarom ging ik maar eens kijken en er bleek een
soort van wielerevenement te zijn in het kader van
de Vuelta die later dit jaar ook Breda aandoet.
Naast de muziek stond er een soort van startmarkering. Links er van was het druk met mensen die foto’s maakten. Er stond daar een Nederlandse held: Joop Zoetemelk!
Joop Zoetemelk werd geïnterviewd, ging rustig op de foto met mensen en genoot van de zon.
Joop Zoetemelk.
Het podium waar de muziek vandaan kwam.
Een grote groep fietsers, sorry, wielrenners. Ten minste een deel waren scholieren.
Men vertrok vanaf het Kasteelplein en ging gelijk de Cingelstraat in.
Kort daarna werd de start al weer opgeruimd.
Vuelta 2022 in Breda.
In het artikel over de ‘Vrijheidsboom’ uit BN De Stem
maakte ik op dat er een kunstwerk ligt
op de hoek van de Claudius Prinsenlaan en de
Wilhelminasingel in Breda. Tanksporen.
In herinnering aan de Poolse bevrijders.
Maar het werk kende ik niet. Had er nooit van gehoord.
Dus ben ik gaan kijken.
Ik moest goed zoeken. Het werk ligt namelijk in de bestrating. Nu met de bloesem van de bomen viel het nog niet mee om te zien waar het spoor precies liep. Ruimte voor veel associaties.
Het werk, Pamięć (volgens Google translate: ‘Geheugen’. Op internet zag ik ook de vertaling ‘Herinnering’) is van de Poolse kunstenaar Tomasz Tomaszweski. Het is bij gelegenheid van ’75 jaar bevrijding van Breda’ in 2019 aangelegd.
Het werk is het cadeau van de Poolse zusterstad van Breda, Wroclaw.
Op sommige plaatsen is het spoort uitgeslepen, op een andere plaats lijken ze gegoten.
Als idee vind ik het sterk. Ben benieuwd of de Vrijheidsboom op dezelfde manier werkt.
Vandaag stond het volgende artikel in de lokale krant en dat
gaf uitsluitsel: het is een monumentaal kunstwerk of
een kunstig monument.
BN De Stem, Nico Schapendonk, Vrijheidsboon in het gras.
Vanochtend voelen de volgende hulpmiddelen me op. Het lijkt er op dat het patroon van de stenen niet door de stratenmakers bedacht wordt maar dat dit te voren al precies is bepaald.
Het kunstwerk/monument heet ‘Vrijheidsboom’
en is bedacht door Jennifer Tee.
Het komt te liggen in het gras waar al een gedenksteen ligt
die niet door zo heel veel mensen zal worden bekeken.
Misschien komt daar nu verandering is.
Bij de werkvoorbereiding op het Kasteelplein zie ik nog zo’n hulpmiddel liggen. Maar nu nog leeg.
Vanuit een andere hoek zie je sporen van de voorbereidende werkzaamheden. Ga naar het Valkenberg in Breda om het zelf te zien en anders hou ik je hier op de hoogte.
Gister liep ik even kort naar de Dodenherdenking
in het Valkenberg in Breda.
Natuurlijk maakte ik daar een paar foto’s.
Naar mijn indruk was het drukker dan in eerdere, pre-corona, jaren.
Deze foto heeft niets met de Dodenherdenking te maken maar ik vond het een mooi beeld. De overige foto’s hebben niet veel tekst nodig.
Nadat Burgemeester Depla een toespraak hield werden er bloemen bij het monument De Vlucht gelegd. Het monument houdt de herinnering van de vluchtende Bredanaars van mei 1940 in leven maar is op dit moment erg actueel met alle mensen in de Oekraïne die op de vlucht zijn. De kranslegging was het moment dat ik weer naar huis liep.
Nadat ik gisteravond mijn blog had gemaakt
ben ik nog even naar de hotspots in de binnenstad
van Breda gelopen.
Vanaf de Hoge Brug, met gezicht naar de Vismarktstraat, leverde dat dit beeld op. Het ziet er op de foto drukker uit dan het in werkelijkheid was. Vooral net over de brug, bij het podium rechts stonden meer mensen. In de Vismarktstraat kon je goed lopen.
Zo tegen 20:00 uur draaide de restaurants nog goed.
Vanuit de Vismarktstraat loop je dan de Havermarkt op. Daar werd het druk. De doorgang met de Torenstraat was grotendeels afgesloten. Mij werd niet helemaal duidelijk waarom.
Het was zonnig weer in Breda. Maar het werd al snel frisser in de schaduw. De meeste mensen merkten daar niet zo veel van, want er waren er al veel, heel erg moe.
Hier sta ik te wachten voor de afzetting naar de Torenstraat en kijk nog even terug over de Havermarkt. De kroegen hier zullen weer heel goed verdiend hebben met nieuwe hoge prijzen voor een slecht getapt, bodempje bier in een plastic beker.
Dit is de afzetting tussen de Havermarkt en de Torenstraat.
Op het Kerkplein was een optreden aan de gang. De Grote Markt en Reigerstraat waren rond die tijd zo goed als leeg.
Het zag er wel naar uit dat de mensen het gezellig hadden.
Daar gaat het om.
Het voordeel van in de stad wonen is natuurlijk dat je midden in de festiviteiten zit zo gauw je buiten stapt. Vandaag ben ik dan ook twee keer naar de Vrijmarkt in Breda geweest. Een keer zo rond 09:00 uur en aan het begin van de middag. Ik maakte een kleine reeks foto’s en die toon ik hier.
De kramen op het Kasteelplein waren nog bijna allemaal leeg. Dat zou snel veranderen maar gaf mij tijd om mijn plan een beetje aan te passen.
Eerst maar even naar de bakker. Of deze leden van ‘D’n vuilen ‘oek’ dat ook gaan doen vanuit de Veemarktstraat in Breda weet ik niet maar volgens mij begonnen zij met een aubade aan het Stadhuis op de Grote Markt.
Gisteren noemde ik Het zwarte schaap al even. De muts stond vanmorgen goed tussen de oren.
Het was nog rustig op de Vrijmarkt. Dat gaf mij alle tijd om rustig de boeken te bekijken. Helaas waren er veel kinderboeken (die ik niet verzamel of lees), was er één boek dat ik wel had willen kopen (maar 4 euro vind ik te duur voor op een vrijmarkt), was er veel kinderkleding en waren er veel spelletjes en puzzels. Leuk voor de andere kopers.
Of deze mondkapjes aan het eind van de middag allemaal verkocht zijn, weet ik niet.
Uiteindelijk kocht ik dit boekje: Lulu Wang, Het witte feest. Leuk, een boekje over het ‘witte feest’ dat je op het bij uitstek Oranje-feest koopt. Het boekje is een uitgave van Magazijn de Bijenkorf bv uit 1999 ter gelegenheid van De Literaire Boekenmaand. Ik heb een paar pagina’s gelezen en ik vind het een leuke schrijfstijl. Overigens is het onderwerp van het boekje niet zo leuk.
Ergens anders in het centrum zag ik een boekwinkel met een oranje etalage.
Tegen die tijd, aan het begin van de middag, was het veel drukker in het Valkenberg bij de vrijmarkt.
Heel druk was het met 538-gangers die van het station naar het festivalterrein geleid werden. Nu is het bijna 20:00 uur en ik hoor dat het feest in het centrum nog in volle gang is. Het festival zal ook nog wel niet beëindigd zijn.