Een paar foto’s gemaakt tijdens een wandeling.
Het is moeilijk te kiezen welke ik het mooist vind.
Rond acht uur vanmorgen dwarrelde er sneeuw naar beneden. In vreemde vormen. Geen donzige vlokken maar een soort van strookjes. Dat was tenminste mijn indruk. Leuk waren de schaduwen van de vallende sneeuw op de reeds gevallen sneeuw. Dat wilde ik op de foto zetten maar bang dat dit niet zou lukken keek ik ook even naar een bijzondere vorm van een schaduw. De schaduw van een rechte paal die vertekend wordt door de verlichting en oneffenheden in de bestrating.
Wat bleek, het was een paar dagen geleden volle maan. Misschien was de Koppermaandagprent die ik had ontvangen blijven hangen in mijn onderbewuste.
De eerste foto’s zijn met mijn mobiele telefoon gemaakt. De camera is, net als in de meeste telefoons, leuk voor een fotootje, maar voor een serieuze foto schieten ze tekort.
Deze foto is met een ‘echte’ camera gemaakt. De kleuren op de foto verbazen me, is dat een optisch effect dat iedereen ziet of is dit een gevolg van de camera?
Dit lukte me maar 1 keer.
Het was vanmorgen bewolkt en het licht veranderde snel.
Toen ik vorige week naar de Summerschool History of the Book.
Dit jaar wordt dat gehouden in de Artis Bibliotheek.
Allemaal nieuw voor mij dus maakte ik wat foto’s
tussen de metro en de Artis Bibliotheek.
Metrostation in Amsterdam. Waterloo.
Vanuit de metro ben ik wat gaan rondlopen. Ik had meer tijd dan
strikt noodzakelijk.
Ik kwam uitgelopen bij het Nationaal Holocaust Namenmonument.
Het monument is ontworpen door Daniel Libeskind, niet onomstreden.
Vanaf de andere kant van de straat.
Even verder liep ik het Wertheimpark in.
Jan Wolkers, Gebroken Spiegels (Nooit meer Auschwitz).
De Artis Bibliotheek is een langgerekt gebouw. De muren zijn versierd met mensen die een rol speelden in de geschiedenis van de biologie (in de brede zin van het woord) en reliëfs van dieren.