Een tuin die op de UNESCO Wereld Erfgoed Lijst staat.
Dat is apart.
In Suzhou, in de buurt van Shanghai, is deze
grote, klassieke, Chinese tuin te bezoeken.
We zijn er naar toe gereden met de auto. Dat duurde zo’n twee uur.
De tuin is zo’n 7 voetbalvelden groot.
Je kunt er dus een echte wandeling maken.

Suzhou: the humble administrator’s garden, 1513, Ming dynastie.

Op deze plaats bestond al een tuin die al tussen 1131 en 1162 was aangelegd.
Het meeste van de tuin’s huidige vorm is echter aangelegd door Wang Xiancheng
(Wang Xianchen) in 1513. Of zoals op het bord hierboven staat:

Humble Administrator’s Garden
The Humble Administrator’s Garden was built in the early years of Zhengde in the Ming Dynasty (in the early sixteenth century), with a history of over 500 years.
It is one of the representative works of classical gardens south of the Yangtze River.
The Humble Administrator’s Garden was listed as National Key Cultural Relics Protection Unit by the State Council in 1961, known as “Four Famous Gardens” in China together with the Beijing Summer Palace, Chengde Mountain Resort and Suzhou Lingering Garden.
In 1991, it was regarded as National Special Tourist Attraction by the State Planning Commission,
the Tourisn Bureau and Ministry of Construction.
In 1997, it was approved and included in the “World Heritage List” by the UNESCO.
In 2007, it was approved as one of the first AAAAA-class Tourist Attractions by the National Tourism Administration.
The Humble Administrator’s Garden is located in the northeastern corner of the ancient city Suzhou (No 178, Northeast Street).
It is the largest classical garden in Suzhou,covering an area of 78mu (about 5.2 hectares).
The whole garden is water-centered, with green hills, delicate pavilions and lush flowers and trees, full of poetic and pictorial splendor and rich features of the south of the lower reaches of the Yangtze River.
The garden is divided into three parts, eastern, central and west, and each has its own unique character.
The East Garden is spaciousness; the Central Garden is the essence of the whole park and the West Garden has exquisite buildings.
The southern part of the garden is the residential area, reflecting the typical residential pattern of the south of the Yangtze River.

Het bord dat je hierboven ziet is denk ik aangebracht toen de tuin
opgenomen werd op de World Heritage List.
Het volgende bord is denk ik ouder.

Met een algemene beschrijving. De tuin heeft heel poetische elementen die voor een westerling niet direct opvalt. Daar moet je echt over lezen of iemand moet het je vertellen. Zo zijn er gebouwen die een gedicht proberen te benaderen. Op andere plaatsen zijn het juist de dichters die er de beroemde gasten waren.

De algemene beschrijving gaat als volgt:

General description
In the 4th year of the reign of Zhengde (1509 AD) under the Ming Dynasty the Humble Administrator’s Garden was laid out by the Imperial Inspector Wang Xianchen who returned to Suzhou after retiring from public life.
He borrowed the idea from an essay entitled “Staying at Home Idle” by Jin writer Pan Yue, saying, “To cultivate my garden and sell my vegetable crop … is the policy of a humble man.”
Hence the name.
After Wang died, his incapable son gambled the garden away,
It changed a number of times in the centuries that followed.
Since 1997 it has been inscribed on the World Heritage List by UNESCO.

The Humble Administrator’s Garden covers 51.950 square meters and consists of three parts:
the eastern, middle and western parts.
The housing complex lies to the south of the garden.
The eastern part of the garden, originally known as the Country Retreat belonging to Wang Xinyi in the 8th year of the reign of Chongzhen (1635 AD), is blest with a magnificent range of mountains covered with bamboo and pines, hilly Islands encircled by a meandering brook, and an extensive area of grass, flowers and trees.
Making good use of the terrestrial contours of the site, the landscapes and waterscapes in the middle part of the garden are most beautiful with various kinds of buildings being centered upon the broad expanse of a crystalline lake and verdant mountains reminiscent of the scenery south of the lower Yangtze.
Much of the surprise is produced by architectural features of the Malus Spectabilis Court, the Loquat Garden Court, the Paeonia Suffruticosa Pavillon, the Secluded Pavillon of Firmiana Simplex and Bamboo, the Hall of Distant Fragrance, the Mountain-in-view Tower, the Magnolia Hall, the Fragrant Isle and other buildings in clusters.
From the roofed walkway by the Leaning on Rainbow Pavillon one is able to catch sight of the pagode of Paying Depts of Gratitude in distance, an example of the technique called “borrowed view from far”.
Compactly spaced and artfully arranged by the lotus lake are kiosks and pavillons of varying size in the western part of the garden formerly named the Complementary Garden in the reign of Guangxu.
To the south of the lake is a typical Chinese mandarin ducks’ hall in two halves.
The Keep-and-Listen Pavillon is a boat-like structure to the west of the lake, which looks as if moving away slowly from the pier.
The adjacent nursery boasts some 700 fine specimens of bonsai.
The Good-For-Both Families Pavillon at the top of the hill overlooking the middle and western parts of the garden exemplifies the technique of “borrowed view from near”.
There is a unique verandah built over the water going up ands down in a zigzag along the wall to the east of the lake, creating perhaps a most wonderful view with reflected images and nearby scenery on the surface of the water.

‘borrowed view from far’ betekent dat je in een tuin de kijker
toegang geeft tot een uitzicht dat eigenlijk buiten de tuin ligt.
Je leent als het ware het uitzicht.

De tuin is een schitterend gezicht. Water staat centraal en beroemd is het Lotus meer. Helemaal vol met lotussen zal dat een mooi gezicht zijn als die bloemen in bloei staan.

De gebouwen staan soms op het water, dan weer op een heuvel of aan het water. Ze zijn meestal niet groot zodat met de vele Chinese toeristen het er al snel vol is.

Dat een man dit allemaal aangelegd heeft is natuurlijk niet het geval. Het ontwerp zal van Wang Xianchen maar hij heeft vast hulp gehad van een legertje tuinmannen en bouwvakkers. Zoals de beschrijving al aangeeft noemde hij zichzelf niet ‘humble’ of nedering maar had hij een boek gelezen waarin stond dat het cultiveren van je tuin en het groeien van groente de werkwijze is van een nedering man. Aangezien Wang Xianchen een tuin aanlegde….

Kunstmatige meertjes, eilanden, heuvels en die allemaal aangeplant met een scherp oog voor wat een bezoeker zoal zal zien of ruiken, de kleuren, de weerspiegeling in het water, de rust.

Het zig-zag-pad (There is a unique verandah built over the water going up ands down in a zigzag) dat door het vlakke water dat rond het pad ligt de bezoeker uitzicht geeft op prachtige uitzichten.

De bonzai-boompjes in de kwekerij.