Ik kan het niet laten.
Ergens wringt het.
De mieren van Florentijn Hofman, voor mij is het nog geen kunstwerk.
misschien moet het eerst af zijn, maar over wat ik tot nu zie
kan ik niet enthousiast worden.
Florentijn Hofman, met die schaduwen lijkt het nog iets.
Florentijn Hofman, even de maat opgenomen. Nee, indrukwekkend kan ik het niet noemen. Het is meer een eenvoudige decoratie dan kunst.
Een van de grote ramen van de tattooshop De Inktfabriek
in de Nieuwstraat in Breda is voorzien van een prachtige Medusa.
In de Griekse mythologie komt deze figuur voor en Wikipedia
zegt over haar:
De woedende Athena nam wraak door Medusa’s mooie haar in een nest kronkelende slangen te veranderen. Verder zou eenieder die Medusa in het gelaat keek, ter plaatse verstenen.
Het is een bekende figuur. Zo is er een modemerk dat Medusa
in het logo heeft verwerkt:
Heel gestyleerd. De slangen zijn niet meer herkenbaar.
Zo ziet het raam er in de Nieuwstraat uit.
En zo ziet de Medusa er van dichtbij uit. Prachtig. Mooi perspectief.
Gisteren ben ik nog wat foto’s gaan maken
van het nieuwe hotel, hotel Nassau, in Breda.
Het is al ver af.
Dit is de achterkant van de Nieuwstraat. De Nieuwstraat wordt prachtig. Vooral de grote deuren zijn schitterend. Dit is de achterkant. Hier zijn hele nieuwe stukken aangebouwd.
De Waterstraat zal er straks ook veel beter uitzien.
Dit zou zomaar eens de hoofdingang van het hotel kunnen worden. Officieel heet dit het Franciscanessenplein.
Het station is wel erg groot. Op sommige plaatsen komen de woningen, winkels, stationshal enz, wel heel dicht op de bestaande bebouwing. Met gratis luide omroepster op zondagmorgen (op de avonden zal het wel niet anders zijn). Ik zou denken: daar wil ik niet wonen.
Waarschijnlijk was de datum voor de onthulling
van het nieuwste kunstwerk in de stad Breda al
geruime tijd geleden ingepland.
De wethouder was er klaar voor.
De plechtigheid kon beginnen.
De bouwvakkers waren er alleen niet klaar voor.
Voor het oog van de wethouder en de pers werd gauw een aantal
meters voetpad gelegd. Met hier en daar een mier.
Gisteren zijn de mieren weer uit het plaveisel gehaald.
Zo wie zo, zijn grote delen van de voetgangerspromenade
de afgelopen week opnieuw gelegd. Het lag nogal schots en scheef
en ongelijk.
De indruk is dat de stenen met de mieren nu ook in cement worden gelegd.
Maar zeker daarvan ben ik niet.
Florentijn Hofman heeft hier waarschijnlijk niets van meegekregen,
de wethouder ook niet?
Dus nog maar eens een kleine indruk van de mieren:
Kunstwerk van Florentijn Hofman: mieren op de Willemsbrug en in de toekomst in de Willemstraat.
De tentoonstelling die opgezet is door AKV/St Joost
heeft een titel die nog vaker gebruikt kan worden.
Misschien is het ook de bedoeling om gebouwen met verhalen
(uit het verleden) te laten spreken door werken van leerlingen
van de kunstacademie.
In dit tweede deel nog een reeks foto’s van het klooster en de tuin.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik tijdens de Paastijd
altijd moest denken aan de mooie teksten bij de kruiswegstaties.
De staties zijn weg maar om een of andere reden hangen de
teksten nog steeds in de kapel.
Teksten bij kruiswegstaties. Hier: 12 Jezus sterf . Vreemd dat deze hier nog hangen. Ze waren speciaal afgestemd op de staties die hier hingen.
Op het koor van de kapel was ik nog nooit geweest. Nu kregen we de kans. Op het koor konden we een animatie dirigeren. Hier het overzicht van de kapel.
Hier twee voorbeelden van de gebrandschilderde details van de ramen. ‘Moeder van Smarten’ en ‘Biecht’.
Het Kapucijnenklooster vanuit de grote tuin.
In de tuin staat nog een klein gebouwtje dat via een poort in de muur te bereiken is vanaf de singels. De zuidkant van de tuin.
Of dit beeld altijd al in de tuin gestaan heeft weet ik niet.
De grote bomen in de kloostertuin. De tuin wordt al een tijd niet meer gebruikt om groente te verbouwen maar dat werd vroeger wel gedaan. De laagstaande zon maakt hier mooie schaduwen op de foto’s.
Door de begroeiing een beetje moeilijk zichtbaar maar in de tuin is ook een kleine vijver voor een Maria- of Lourdesgrot.
De Lourdesgrot.
De foto is natuurlijk waardeloos maar geeft in ieder geval aan dat ook al is de tuin veel kleiner dan de tuin bij het klooster in Meerseldreef, er toch ook hier een aantal religieuze beelden in de tuin stonden en staan. Hier een Heilig Hart-beeld.
Terug naar binnen kwam ik uit bij de sacrestie. De kasuifels en dergelijke zijn weg maar de inrichting is nog aanwezig.
Zoals dit bord dat aan de muur hangt met de Latijnse gebeden die voor een mis werden gebeden (Praeparatio ad missam). Dit bord zal vast bij het afval terecht komen. Jammer.
Boven de wasbak in de sacrestie houtsnijwerk met Latijns teksten. Er zitten ook een paar bidprentjes op geprikt. Een van de bidprentjes is voor een overledene die ik kende: Antonius Dingeman Schuurmans. Geboren op 15 oktober 1928 in Lage Zwaluwe. Vanaf 1974 was hij pastor op de Annaparochie in Breda. Op 19 maart 2013 is hij overleden.
Detail van het houtsnijwerk.
Een van de werken in de sacrestie. Een soort directe lijn naar God of en aantal niet nader gedefinieerde tekens van de dierenriem en sterrenbeelden?
Een mooie sacrestie. Wat zal daar mee gebeuren?
Toegegeven, het is wel even zoeken.
Het nieuwe kunstwerk van Florentijn Hofman (je weet wel van die
grote gele badeend) is op dit moment nog niet erg opvallend.
Misschien gaat dat nog komen.
Kunstwerk van Florentijn Hofman in Breda.
Wat? Kun je het niet goed zien?
Okay, dan help ik je even.
Het zijn niet die opstaande tegels.
Die liggen gereed om gelegd te worden.
Kijk eens goed naar het pad dat men aanlegt in het
verlengde van de Willemstraat in Breda.
Die rode vlekken.
Dat zijn mieren (met wat fantasie).
Zo komen er 800 te liggen.
Waar een middelgrote stad, eh……. middelgroot in kan zijn.
Volgens mij gaat de antiekhandelaar Jansen die gevestigd is aan de
Catharinastraat 34 stoppen met zijn zaak (of is inmiddels al gestopt).
Deze zaak en het aangrenzende klokkenmuseum (Schreurs antieke uurwerken)
zijn bijzondere panden.
Op onderstaande foto is alles goed dicht:
Gestaag wordt er doorgewerkt aan Grand Hotel Nassau.
Op 7 februari van dit jaar maakte ik de volgende foto’s
in de Nieuwstraat.
Het hotel komt in complex wat voorheen meerdere panden waren, elk met hun eigen bestemming. De details worden prachtig in ere hersteld.
Zoals het Liefdesgesticht.
Gisteren ben ik nog even langs V&D Breda geweest.
Het failiet van V&D maakt de stad een stuk somberder.
Nog een paar foto’s:
Het pand van V&D in de Karrestraat in Breda.
Dit was de ingang van V&D in de Barones. De deuren zijn al geanonimiseerd. Alleen het logo boven de deuren geeft nog aan dat hier V&D zat.
Al met al lijkt de ‘nieuwe’ Barones erg leeg.
Gisteren was het weer ook prachtig.
Voor de natuur misschien niet altijd even makkelijk.
Maar het ontdoooien in het Valkenberg levert mooie plaatjes op.
Zonder Grote Optocht is de stemming in de stad toch echt
heel anders dan normaal.
Gistermiddag ben ik nog even naar buiten gegaan om wat foto;s
te maken maar ik ben al snel weer naar huis gegaan.
Het weer was niet best (vandaag ook al niet)
en er waren dus veel minder mensen.
Begrijpelijk.
te hopen dat iedereen op Halfvasten wel aanwezig is.
Een groep nonen die tegen de wind in gingen.
Deze vierders zetten direct de kruik aan de mond.
Heel erg fotogeniek was het al bij al niet. Dus maar snel gestopt.
De titel was mijn eerste reactie toen ik,
nog in het donker, in de ochtend door het Valkenberg liep.
Maar er was niets aan het park toegevoegd.
Er was juist iets weggehaald.
Vorige week woensdag zag ik dat bij daglicht.
Zoals is te zien, is een grote boom uit het Valkenberg omgezaagd en weggehaald.
Al een aantal zaterdagen zie ik in het begin van de avond
animaties geprojecteerd op het Spanjaardsgat.
Op 24 december was er een serie te zien geinspireerd op Van Gogh.
Dat leverde een leuke serie foto’s op:
De Spinola (rechts) en op de achtergrond het Spanjaardsgat in Breda met daarop geprojecteerd werk geinspireerd door Van Gogh.
De binnenstad van Breda met op de voorgrond de Haven.
De Vismarktstraat, het zal rond 01:00 uur in de ochtend zijn geweest.
Gisteren was de binnenstad van Breda
al helemaal in de kerststemming.
Dat uitte zich onder andere door de vele mensen
die het Begijnhof bezochten.
Het was weer de jaarlijkse Anton Pieckdag.
De vijfde al weer als ik de informatie mag geloven.
Het was er druk. Er waren rondleidingen en koren, demonstraties van papier maken en drukken en het Miniaturen- en poppenhuismuseum Breda was gratis open.
Mijn aandacht ging vooral uit naar het Nederlands Drukkerij Museum
dat er stond met een kleine handpers waarmee bezoekers zelf
een boekenlegger konden maken.
De afvaardiging van het museum had een soort garage als onderkomen. Het weer was gelukkig prima maar een hele middag buiten staan in december is geen pretje. De beschutting is dus welkom.
Ook vanaf een afstand is goed te zien dat het er druk was.
Enkele jonge bezoekers helpen bij het drukken.
Dit was mijn exemplaar. Hij is niet helemaal smetvrij thuis gekomen. Ik had beter moeten weten want de inkt was gisteren nog niet gelijk droog. Maar als boekenleggen zal hij prima dienst doen.
Gisteravond, na de film, liep ik terug over het Kasteelplein.
Ik was blij verrast met een kerstboom op de kop van het plein.
Maar even later was in minder blij verrast.
Een van de bomen op het Kasteeplein in Breda is omgezaagd.
Restant van omgezaagde boom op het Kasteelplein van Breda.
Gisteren begon de dag vroeg, niet extreem.
Maar op een zondag voor 09:00 uur de trein halen is
voor mij vroeg.
Het station lag er zo bij:
Alle sporen zijn nu overdekt. Het afwerken van het dak is begonnen. Mooier wordt het er niet op.
Het stadhuis in de kleuren van de Franse vlag. Nederlandse vlag halfstok.
De burgemeester wordt geintervieuwd.
Weer een gevonden voorwerp in het Valkenberg.
Heel regelmatig zie je in het Valkenberg in Breda
‘Gevonden voorwerpen’ liggen of staan.
Een beetje achteloos achtergelaten.
Van fietsen tot invalidestoelen op wieltjes.
Steeds weer iets anders.
De afgelopen dagen staat deze kleurrijke fiets
een beetje verlaten in het park tussen de gevallen bladeren.
Of iemand hem verloren heeft, of dat hij gestolen of gedumpt is,
of verplaatst bij wijze van grap.
Ik weet het niet.
Vandaag of morgen is hij vast weer weg.
Valkenberg: gevonden voorwerp – een kleurig geverfde fiets.
Argusvlinder 