Fuck Pegida. Daar lijkt me geen woord Frans bij.
De boodschap is helder: deze mensen zijn niet welkom in Breda.
Op het Kasteelplein staat al dagen een extra bewaker.
De foto is misschien een beetje raar. Weet u wat hier te zien is? Niet zomaar een schroef. Het is een soort hedendaags Breda’s erfgoed. Met de komst van het nieuwe (?) museum in Breda misschien erg actueel.
Maar alle gekheid op een stokje, wat is het nou?
Het is een schroef die ik deze week zag liggen bij de vernieuwde Willemsbrug.
De brug is ooit geopend in 1875 en is genoemd naar Koning Willem III.
Met het leggen van een nieuw wegdek, (nou ja, ze leggen delen al voor de derde keer)
is de overgang van brug naar de Acasemiesingel beschermd met een metalen plaat.
Die plaat is met vele schroeven vastgeschroefd.
Hierboven ziet u een van de schroeven. Ze laten blijkbaar eenvoudig los.
Al een tijd terug zag ik een schroef gewoon los op straat liggen.
Afgelopen week zag ik hem weer (of misschien is het een volgende).
Daar kan ik vast wat mee, al is het maar een blogje schrijven.
De afgelopen week heb ik op verschillende tijden
foto’s gemaakt van de kermis.
Die kermis is voor het eerst sinds jaren weer in de binnenstad
van Breda. In het Valkenberg, het Kasteelplein en op de Grote Markt.
Woensdagavond, Kasteelplein. Het grote opbouwen moet nog beginnen.
Woensdagavond, Kasteelplein.
Woensdagavond, Kasteelplein.
Donderdagochtend. Het terrein voor de KMA is beperkt toegankelijk.
Daar staat dan ook een heel groot reuzenrad.
Wel een indrukwekkend gezicht.
Op vrijdagochtend (vandaag dus) staat er ook de Achtbaan al helemaal.
Kasteelplein kort voor vijf uur. Om vijf uur zal de kermis officieel geopend worden.
Naast kermisattracties zal er ook straattheater te zien zijn.
Dit is een uniek beeld van het Kasteelplein.
De suikerspindame.
De invloed van de Amerikaanse iconen op dit volksvermaak fascineert me. Waar komt dat toch vandaan. American Grab.
Wethouder Boaz Adank opent met een korte toespraak…
…gevolgd door een woordje van de vertegenwoordiger van de Nederlandse Kermis Branche organisatie.
Het eerste rondje was vanmiddag gratis.
Magic Mouse.
Figuren op een nostalgische draaimolen.
Deze attractie staat in het Valkenberg en heeft dus al snel licht nodig. Dat levert meteen een geheimzinnige sfeer op.
Een nostalgische tunnelbaan in het Valkenberg.
De zweefmolen.
Peter Pan en Kapitein Hook.
Hmm, bij een familiekermis?
De KMA ligt er wat verscholen bij.
Het Reuzenrad.
Bij de Grote Kerk het kleine broertje van het reuzenrad.
Stadhouder Willem III heeft niet vaak dergelijk gezelschap.
De Willemsbrug wordt eerst deels betegeld. De wethouder komt het openen. Dan gaat alles er weer uit en wordt het opnieuw met asfaltbanen aangelegd. Vorige week haalt iemand weer stenen weg om lantaarnpalen te kunnen plaatsen (?) en nu breekt men de hele brug weer open en wordt het asfalt deels weggehaald. Blijkbaar heb je plots electriciteit nodig om lantaarnpalen te laten werken en drie weken geleden wist er niemand bij die stratenmaker dat er lantaanrpalen moesten komen. Vriend Alfred Arbouw (of zijn mensen) moet eens beter gaan opletten. Je maakt mij niet wijs dat dit de goedkoopste manier is voor de burgers van Breda?
Vanochtend maakte ik deze foto van de extra electriciteitsvoorzieningen op het Kasteelplein.
In het Valkenberg zie je de voorbereidingen ook.
Attracties zijn er nog niet te zien op het Kasteelplein.
Maar de bestrating spreekt boekdelen.
Nu aan het eind van de middag stonden er al attracties in het Valkenberg.
En ook de kamelenrace is aangekomen op het Kasteelplein, voor de KMA.
Jacques Tange.
Naast het optreden Triple Spits ging het natuurlijk om de tentoonstelling
‘Dat is ook een portret’ in het Breda’s Museum.
Cultureel Breda is een beetje in de problemen.
Te hoge verwachtingen van Moti dreigt nu ook het Breda’s Museum in
de neergang mee te sleuren.
Daarom is men waarschijnlijk heel blij met een pop-up galerie van
Dutch Master Painters.
Dutch Master Painters is een moderne galerie. Ze hebben geen gebouw.
Maar doen veel via internet en pop-up activiteiten zoals nu in Breda.
Op die manier proberen ze kunstwerken van Nederlandse kunstenaars
aan de man te brengen.
Paul Boswijk, De hoed van Maya, 2008, olieverf op doek.
De tentoonstelling valt dan ook in twee delen uiteen:
= de verkooptentoonstelling van Dutch Master Painters
= en een confrontatie met de verzameling van het Breda’s Museum.
Dat laatste deel vond ik nog het meest geslaagd.
Neemt niet weg dat het eerste deel mooie plaatjes oplevert.
Christiane Vleugels, Blue, 2016, mixed media op doek.
Die tweedeling is ook terug te vinden in de catalogus.
Het eerste deel vol blije, emo verhalen die niet veel om het lijf hebben
en je ook niet veel vertellen over de kunstenaars en hun werken.
Het tweede deel is gevuld met interessanter werk.
Eye-openers en oude vertrouwde werken.
Een bijzondere plaats daarin zijn de foto’s van Abraham de Winter.
Iemand die op toneel typetjes deed. Dat levert leuke portretten op.
De portretten van Reinout van den Bergh, gemaakt in Kameroen,
zijn indringend.
Menno Baars.
Ik doe Loek Grootjans, Cecile Verwaaijen, Jaap de Vries,
Emile van Waegeningh, Arnold Bijnen,
Pieter Laurens Mol, Teun Hocks en nog enkele tekort maar
ik wil nog even stil staan bij de film:
‘Art doesn’t earn money; Art only burns money’ van Martin en Inge Riebeek.
Een fascinerende verzameling portretten van mensen uit verschillende
landen met serieuze problemen, creatieve oplossingen
en uiteenlopende boodschappen.
Jos Aanraad, Pronkstilleven met Chinese dekselpot, 2009, olieverf op paneel.
Op de voorgrond: Wouter Stips, Cat my love, Murano glas.
Remigius, Ai WeiWei, 20914.
Beiron Brouwers, The Puppeteer, 2013, mixed media.
Ik begrijp dat deze foto geen goed beeld geeft van de film waarvan dit een opname is. Het is een willekeurig genomen foto, er zitten geen gedachten achter. Het moment kwam me gewoon goed uit. Martin en Inge Riebeek, Art doesn’t earn money; Art only burns money, 2015 – 2016.
Afgelopen woensdag beperkte zich niet tot het handzetten
van een tekst voor een nieuw boekje.
Mijn ABCdarium is in het laatste stadium gekomen.
De kaft is gerild zodat het gevouwen kan worden op de juiste plaatsen
en twee van de drie boekblokken zijn geplaatst.
Aanstaande woensdag wordt er de laatste hand aan gelegd.
Mijn ABCdarium van de kop af gezien.
Nog een gezicht op de op dat moment nog lege kaft. De bedrukking op de kaft staat er al even op natuurlijk. De inhoud is nog leeg.
Het boekblok van de letters A en C zitten al op hun plaats. Met een cahiersteek genaaid.
Het boekblok van de letter B ligt hier ook op zijn plaats maar zit nog niet vast. Dat komt volgende week.
Op dit moment loopt de blog enorm achter op het materiaal dat ik hab.
Dus een paar korte berichten.
Vorige week maakte ik deze foto vanuit de trein van de perrons
van het nieuwe station Breda.
Het beeld dat het bij mij oproept is dat van de Death Star
uit de Star Wars films.
Oordeel zelf.
NS station Breda: de Death Star.
Gisteren was het stralend weer en er was veel jazz in de stad. Zoals hier in de Willem Merkx-tuim. Allemaal ruggen rond een vrolijke meester Muller (het beeldje in het midden).
Of hier de jazz in de Waalse Kerk.
Maar vanochtend begon men met het afbreken van de Spiegeltent. Die is inmiddels helemaal weg.
Maar mijn foto’s laten niet zo veel jazz zien.
Gisteren zijn we namelijk gaan kijken in het nieuwe Hotel Nassau.
Daar was wel jazz maar daar ging het me niet zo zeer om.
Geen getreuzel, laat die foto’s zien.
Op onze tocht door de stad liepen we ook even door de vernieuwde Barones. Die is veel weidser opgezet dan dat hij in het verleden was. Er staan alleen te veel winkels leeg. Maar hopen dat dit in de nabije toekomst wordt opgelost. Deze glazen koepel schijnt al lang in het gebouw te zitten. Het zat er al toen de bibliotheek nog in een van de panden zat.
Een voorbeeld van de weidse blik vanuit de Barones op de Grote Kerk van Breda.
Toen we onder toren liepen (Torenstraat / Kerkplein) zagen en hoorden we nog iets van de start van het Jazzfestival met Joep Peters.
Met heel veel snippertjes papier oranje en blauw.
In de voormalige kapel van het Franciscanessenklooster was er jazz. Nu is dit een ruimte in het Hotel Nassau.
Deze foto geeft een kleine indruk van Hotel Nassau, de vloer- en wandbekleding en de foto’s (lijken een beetje op foto’s van Erwin Olaf of Inez van Lamsweerde).
De bar van het hotel. Stijl is een beetje ‘nieuwerwetse chique’.
Afgelopen dinsdag is de Spiegeltent opgebouwd
op het Kasteelplein. Traditioneel het teken
dat het Jazzfestival in Breda gaat beginnen.
Terwijl ik dit schrijf hoor ik al de eerste jazzklanken
door de stad galmen.
En het weer werkt ook nog mee.
In de ochtend werden de vrachtauto’s uitgeladen.
Gelijktijdig begint de opbouw van de Spiegeltent.
Het lijkt nog leeg maar dat gaat snel veranderen.
Rond zes uur ’s avonds staat de spiegeltent er al zo goed als.
Hier een sneak preview in de Spiegeltent.
Het beeld van het Kasteelplein is drastisch gewijzigd. Nu de jazzklanken nog.