Tijdens mijn ochtendwandeling maakte ik de volgende
foto’s. Nee, niet origineel want je ziet de Grote Kerk
met regelmaat op mijn blog.
Gewoon omdat het mooi is en blijft.
Dat je iets kunt vertellen over een weekmarkt die uitbreidt, dat overkomt je niet vaak. In Breda zag ik vanmorgen een kraam die ik niet eerder op de Grote Markt zag. Met een enthousiaste marktkoopman die heel precies zijn waren en informatiebladen uitstalde. Of hij je ook stroop om de mond smeert…..ik denk het stiekem wel.
Mooi als een kerk zoals de Grote Kerk van Breda
zich bijna laat lezen als een boek, ten minste
een plaatjesboek.
Vanmorgen was het zachte licht prachtig.
De zon stond laag en twee delen die binnenkort
gerestaureerd gaan worden heb ik nog even
op de foto gezet als een ‘Before’.
Terwijl ik dat deed viel me weer een ornament op
dat ik eerder niet bewust gezien had.
Een soort van St. Jacobsschelp tussen twee
kleine mythische figuren.
Waar het deel van de foto links van het midden, direct onder de balustrade, een muurstructuur vertoont zonder oneffenheden, verraadt het rechterdeel juist een tekening op die muur. Ik ben benieuwd naar welke staat de restauratie de muren gaat brengen.
In het midden van de foto zie je een soort van St Jacobsschelp als een soort afdakje tegen de regen voor het torentje eronder. Gelijk erboven, links en rechts, twee figuurtjes. Ik zag dit groepje op nog een andere plaats tegen de kerk maar misschien komt het motief vaker voor. Ik moet nog eens beter gaan kijken.
De Gemeente Breda laat het graag breed horen:
ze willen kwaliteitswinkels in de binnenstad van Breda.
Dat verklaart waarschijnlijk de vermeende aandacht voor Azië
bij drie nieuwe winkels in de binnenstad.
Twee van deze drie zijn nog niet open.
Heet water, siroop en melk, zie hier bubble tea (Wikipedia). Er komt gegarandeerd geen thee aan te pas.
Zuurballenwater.
Dit lijken me inderdaad de ‘kwaliteitswinkels’ waar Breda op zit te wachten.
Eerlijk is eerlijk, de wandeling is van gisterochtend.
Maar in de binnenstad van Breda ontdek je iedere dag weer
nieuwe dingen.
Een kleine serie foto’s.
Toen ik het Stadserf af liep zag in dat de Willem Merkxtuin open was. Dat is leuk om daar eens in de ochtend door te lopen.
Dit beeld van een torso had ik niet eerder gezien: Evángelos Cotrótsos is de maker. De beschrijving op internet komt over als een slecht vertaalde webpagina: Figuratief beeld van rustend figuur. Marmer, 1981.
De tuin is niet altijd open en je loopt letterlijk door de achtertuin van de bewoners. Stilte is dus geboden.
Terug op de Grote Markt: de onderdelen van de marktkramen liggen nog op de trailer. Op de achtergrond schijnt de zon al op de gevel van het Tapperijke.
Het Kasteelplein en de KMA eens vanuit een andere hoek.
De plaatselijke krant heeft het over Shaamna maar dat is niet wat op het vaantje op de toonbank staat. Dus ik hou Shamna aan als de juiste naam voor deze Syrische bakker en patissier.
De winkel is nog maar kort open.
tot voor kort zat er in deze winkel op de Haagdijk een
bekende ijzer of gereedschapswinkel waar hier ook al eens over
te lezen was. Maar nu heerlijke kleinere en grotere
gebakjes.
Zoals deze gevuld met pistache-noten. Overigens verkopen ze ook een heel assortiment noten maar anders dan wat je misschien gewend bent van gebrande noten.
Toen ik thuis kwam zag ik pas dat het papieren zakje dat het tweede deel van mijn aankoop verborg netjes gesloten was met een nietje.
De rolletjes (er zijn vast namen voor maar die ken ik niet) zijn super-krokante bladerdeeghapjes, en zoet natuurlijk. De bisschopsmutsjes zijn gevuld met onder andere stukje noot. Allemaal heerlijk! Ze verkopen veel dingen dus ik ben vast een en ander vergeten. Ga eens kijken.
Slagerij Kouwenberg is een bijzondere slagerij.
Een echte buurtslagerij.
Goede producten, veel beter dan wat je koopt in een
supermarkt.
Maar daar zit waarschijnlijk ook het probleem:
de supermarkt en het feit dat we liever alles
op één plaats kopen voor weinig.
De huidige eigenaar gaf een tijd terug aan dat deze maand de laatste maand zou zijn dat de slagerij nog open is. Dus vandaag hebben we daar nog een keer iets te eten gehaald.
Russisch ei. Zoals je ziet, naar ieders smaak opgemaakt.
Voor mij is dat met beenham van Slagerij Kouwenberg en zuur (uitjes en augurken).
Tijdens de ochtendwandeling (een coronagewoonte) in het
centrum van Breda zie ik met enige regelmaat
nieuwe dingen.
Herinner je je misschien deze foto?
In de St. Janstraat, bijna op de hoek van de Molenstraat, daar zit een beertje op een stoel, achter het raam, de straat in het oog te houden. Natuurlijk niets mis mee. Eigenlijk erg leuk. Vanmorgen werd het nog leuker.
Dat ik het eerder niet had gezien, ik kan het me bijna niet
voorstellen maar goed vandaag viel het kwartje.
Een van de panden die het beertje (of het kleine beertje) in de gaten kan houden heeft de naam ’t Kleyn Beerken. Ik vind het schitterend gevonden. Geen idee of dit opzet is en wie op het idee gekomen is.
Is dit nou beeldrijm?
Vanochtend ging mijn wandeling vanuit het centrum
naar het station. Niet omdat ik met de trein wilde,
die neem ik voorlopig nog niet, maar om eens
een andere route te lopen.
Dus liep ik door het Valkenberg waar ik nog water zag
van de bui van gisteren.
Hercules weerspiegelt in het water dat er niet hoort te zijn.
Dat levert bijzondere plaatjes op.