Toen ik er net op de fiets aankwam, had iemand de ganzen gevoerd. De jonge ganzen groeien als kool. De paden in het park zullen snel als glijbanen aanvoelen maar het ziet er vertederend uit.
Detail. Het zijn er weer heel veel.
Tagarchief: Valkenberg
Wolkje ganzen
De titel is een variant op het grapje over een ‘kudde yoghurt’. Vanmorgen zag ik de ganzen in het Valkenberg bescherming zoeken in hun verenpak tegen de kou. De jonge dieren deden dat door in kluitjes bij elkaar te gaan liggen in de zon: een wolkje ganzen?.
Foto’s van een ochtendwandeling door Breda
Op vrijdag begin ik dan op de Grote Markt. Daar is dan de weekmarkt in opbouw. Kan ik nog even nadenken wat ik straks ga kopen voor het avondeten.
Deze keer loop ik over het Stadserf. Daar langs het beeldje van de Turfschipper en langs de achterzijde van het oude stadhuis.
Blijkbaar gaan de steigers rond de toren snel verdwijnen.
Leeg stadserf.
Dan terug via het Valkenberg.
Waar de muur van het Begijnhof (nu gesloten voor bezoekers) en van de pastorie te zien zijn.
De pastorie heeft een eigen tuin, afgescheiden van het Begijnhof en daar ook een eigen achteruitgang.
Zonder de evenementen krijgt het gras alle kans mooi te groeien.
Nee
Nee, ik had wel 5 of 6 onderwerpen waarover ik een bericht
wilde plaatsen vandaag.
Maar ik schaam me dood voor de reacties op de toespraak
van Arnon Grunberg in de Nieuwe Kerk op 4 mei.
Nederland heeft een probleem.
Het CDA en de VVD denken in Brabant een coalitie aan te gaan
met extreem rechts.
De betrokken politici kijken alleen naar hun eigen belang, dat van hun partij en
niet naar dat van Brabant, Nederland en de inwoners van Nederland.
De toespraak van Grunberg is niet beschuldigend maar legt wel uit.
Waar komt die haat vandaan (lees mee politici van Brabant!):
Zeggen het verleden nu wel te kennen is veelal een weigering om er kennis van te nemen. En wie zijn verleden niet kent, is niet zozeer gedoemd het te herhalen, als wel is hij gedoemd niet te weten wie hij is. Niets doet mensen zozeer naar een onwrikbare identiteit verlangen als het knagende vermoeden dat ze geen idee hebben wie ze zijn. En het is vaak de onwrikbare eigen identiteit, de weigering er speels mee om te gaan die ertoe leidt dat de ander als een volstrekte vreemde en een absolute vijand wordt gezien.
Wat Grunberg hier zegt is niet gericht tegen één groep.
Dit is waar voor iedereen.
Het probleem met Nederland is dat er te veel mensen zijn die ‘de ander
als een volstrekte vreemde en een absolute vijand’ zien.
Breda, Valkenberg, 5 mei 2020. Nu nog in vrijheid.
Ook in de landelijke politiek hebben we te maken met politici die
hun verantwoordelijkheid niet nemen maar
het vijandsbeeld alleen maar opstoken.
Die verantwoordelijkheid kwam duidelijk aan de orde:
En het is ook logisch dat als er gesproken wordt over bepaalde bevolkingsgroepen op een manier die doet denken aan de meest duistere tijd uit de twintigste eeuw, als dat gewoon is geworden, er vroeg of laat op die manier ook weer over Joden gesproken kan worden.
Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Marokkanen hebben, dan hebben ze het over mij.
‘Ik kan niet begrijpen, niet verdragen dat men een mens beoordeelt niet naar wat hij is, maar naar de groep waar hij toevallig toe behoort’, schreef Primo Levi in de jaren zestig aan zijn Duitse vertaler.
Woorden die wij wekelijks, misschien wel dagelijks zouden moeten herhalen, al was het maar om ons eraan te herinneren hoe giftig woorden kunnen zijn.
Dat een Nederlander in Auschwitz kerosine over levende vrouwen en kinderen moest uitgieten begon met woorden, met toespraken van politici.
Juist in deze geseculariseerde tijden rust, meen ik, een speciale verantwoordelijkheid op Kamerleden, op ministers om het goede voorbeeld te geven, om het woord géén gif te laten zijn, om altijd voor ogen te houden dat de staat noodzakelijk is maar tevens een potentieel kwaad dat met achteloze vanzelfsprekendheid mensen, bevolkingsgroepen kan vermorzelen.
Een punt van hoop, gisteren, was wat vervolgens de koning zei:
Oorlog werkt generaties lang door. Nu, 75 jaar na onze bevrijding, zit de oorlog nog steeds in ons.
Het minste wat we kunnen doen is: niet wegkijken. Niet goedpraten. Niet uitwissen. Niet apart zetten. Niet ‘normaal’ maken wat niet normaal is.
En: onze vrije, democratische rechtsstaat koesteren en verdedigen. Want alleen die biedt bescherming tegen willekeur en waanzin.
Dus CDA en VVD in Brabant (en Nederland),
laten we niet ‘normaal’ maken wat niet normaal is.
Voorbereidingen voor dodenherdenking op 4 mei in Valkenberg, lijken gereed.
De vlaggenmasten voor de vlaggen van de geallieerden en van Nederland, staan gereed.
Wandeling in Valkenberg Breda met jonge dieren
De wandeling was gisteren al. Ik was er nog niet
aan toe gekomen om er wat foto’s van te delen.
Gisteren zag ik volgens mij voor het eerst dit jaar weer jonge ganzen.
Nu nog een beperkt aantal en lief, klein, kwetsbaar.
Het regende voor het eerst sinds een paar weken. Daardoor rook het zo lekker. De grote kastanjebomen in het Valkenberg staan in bloei en zo nat zien die bladeren er nog interessanter uit.
De vorige foto had drie bomen opvallend in beeld. Op deze foto drie bruggen: de loopbrug op de voorgrond. Dan de Willemsbrug. De toegang vanuit de Willemstraat naar het Valkenberg. De derde brug zie je maar net. Het verbindt de Meerten Verhoffstraat met de JF Kennedylaan. Hoe de brug heet moet ik nog eens nazoeken.
Rond het theehuis in het park is veel te doen. Al geruime tijd hebben verhuurder en uitbater(ster) ruzie met elkaar over het onderhoud. Het laatste nieuws is dat de uitbater(ster) er volledig mee gaat stoppen. Tijd voor een foto van dit toch wat vreemde gebouw dat misschien op de tekentafel wel leuk leek maar niet past in de sfeer en stijl van het park.
Toen kwam ik deze jonge ganzen tegen. Bewaakt door een koppel oudere dieren.
In de zandbak.
Tijd om weer aan het werk te gaan.
De ganzen houden de wacht
Deze twee (koppel?) ganzen lijken wel de wacht te houden bij de KMA op het Kasteelplein in Breda. Het lijkt er sterk op dat ze hier iedere ochtend zijn. De zijn het begin van mijn korte ochtendwandeling.
De lucht is al dagen blauw. De zon schijnt alsof het zomer is. Al vroeg is het buiten stralend. In het Valkenberg in Breda kun je zien dat de natuur niet alleen in de herfst mooie kleuren voor ons in petto heeft.
In de ochtend staat de zon nog laag en is het uitzicht in het park heel anders dan bijvoorbeeld midden op de dag. Dan zie je toch weer een nieuwe kant aan een beeld dat je al zo vaak gezien hebt. Hein Koreman, De vlucht, mei 1940.
Het Begijnhof in Breda, gezien vanuit het Valkenberg.
Breda, bollenstreek.
De hekken zijn weg
Daarmee maak ik geen verwijzing naar het goede weer
en de coronamaatregelen waar we allemaal van af willen.
Nee, het gaat om de hekken rond het beeld van Hercules
in het Park Valkenberg in Breda.
Het is al weer een tijd terug dat ik hier iets vertelde
over de vervanging van het oude beeld, de aanleg
van een heel nieuw perk en de plaatsing van het nieuwe beeld.
Maar al die tijd stonden er hekken omheen.
Die zijn nu weg. Het park wordt er gelijk een stuk ruimer door.
Mooi.
Maar mijn ochtendwandeling begon vanmorgen bij de buren: het Koningin Wilhelmina Paviljoen dat gisteren zo mooi in de zon lag, net als de KMA.
Zoals overal krijgt de natuur meer ruimte. Hier de kippen die in het park wonen.
Hier zijn de hekken dus weg, en, nee dit is geen corona desinfectiemaatregel. De gemeente maakt op gezette tijden, de paden in het park goed schoon. Dat gaat met warm water (denk ik). Gisterochtend scheen de zon dan al wel, was ook al warm, maar de omgevingstemperatuur was nog laag. Vandaar de stoom.
Hercules bekijkt om zijn gemak de ganzen die in alle vrijheid rondlopen alsof het park van hen is.
Het is een mooie aanwinst voor het park!
Nou, indrukwekkende six-pack. Hij liever dan ik.
Het park kan er zo mooi bij liggen.
Mauritssingel, Breda.
Delpratsingel, Breda.
Mauritsstraat, Breda.
Tulpen, hyacinten en sneeuwklokjes.
Jong groen in het Valkenberg. Dat zal de komende dagen hard gaan.
Mensen reageren heel verschillend op een crisis
Aan de ene kant heb je de types ‘Trump’
en aan de andere kant zie je dit soort dingen:
Dit zag ik vanmorgen in het Valkenberg in Breda. Een rij vlaggetjes die wensen moeten rondsturen (?)
Waarschuwingsbord in verband met corona
Aan de kant van het Kasteelplein stond, bij de ingang van het Valkenberg, dit elektronische bord met waarschuwingen met betrekking tot de corona maatregelen: Max 3 personen of 1 gezin bij elkaar.
Er is een website van de gemeente.
Houd je aan de regels. Van 1 bericht heb ik geen foto: houd 1,5 meter afstand.
Ook vanochtend gewandeld
Ook vanochtend heb ik een klein rondje gelopen in Breda.
Doel: in beweging blijven in tijden met corona.
Vandaag niet direct het park Valkenberg in gelopen maar eerst door de Catharinastraat. Het was rond 07:45 uur.
St. Annastraat.
De ingang van het Valkenberg, de ingang van het Begijnhof en de Waalse kerk.
In de Catharinastraat is een pand door de gemeente afgesloten. Het pand is eerst jaren door de eigenaar verwaarloosd. Daarna is het verschillende keren gekraakt. De laatste keer liep dat dus uit de hand. Jammer dat de gemeente het pand niet kan onteigenen en herbestemmen. Nu is het pand een gevaar voor de krakers en de buurt.
De Vlaszak met in de verte het Kloosterplein/Oude Vest.
De kop van de Veemarktstraat (links) en de Catharinastraat (rechts). De foto’s zouden het niet slecht doen op Street view.
De JF Kennedylaan met links het Valkenberg. Inderdaad ik loop er met een boogje omheen.
Een selfie aan de ingang van het Valkenberg, kant JF Kennedylaan.
Mooie bomen aan het water.
De Delpratsingel spiegelend in het water van de singel.
Het Valkenberg.
Aldo Rossi, The Lighthouse.
De Academiesingel.
Aldo Rossi, The Lighthouse.
Het Valkenberg.
Valkenberg in tijden van corona
Een collega vertelde dat hij iedere ochtend 20 minuten ging lopen, net zo veel als wanneer hij naar het werk gaat. Nu we thuiswerken is dat zijn oplossing tegen het hele dagen op een stoel zitten. Dat vond ik een goed idee en ben daarom vanochtend naar het station gelopen. Ben het station niet in geweest. Het was tussen 08:00 en 09:00 uur. Het Valkenberg in Breda lag er prachtig bij in de vroege zon.
De magnolia’s had ik al weer een paar dagen niet gezien. Ze zijn prachtig. in het park staan 2 kleuren: deze en donkerrode. Die donkerrode magnolia’s laten zich nog niet zien.
Het licht schijnt zo prachtig door de bladeren en geeft mooie schaduwen.
Bij een deel leek het alsof ze nog bevroren waren.
Zo zag de Willemstraat er uit vanaf het station gezien.
Dit is het zicht op het Valkenberg met de Willemsbrug op de voorgrond en het Nassau-monument net binnen het park.
Het Kasteel van Breda vanuit het Valkenberg.
Magnolia
Rond half zes kondigde de regering af dat om 18:00 uur
de horeca in Nederland dicht gaat.
Dat is natuurlijk hard voor de horecaondernemers, hun personeel
en hun toeleveranciers.
Wij hadden een reservering voor 19:00 uur en niets in huis.
Dus ging ik nog even snel naar de supermarkt om brood te halen.
Die winkel was overigens goed gevuld.
Onderweg kwam ik twee bijzondere situaties tegen.
De eerste had te maken met de natuur.
De magnolia’s in het Valkenberg had ik door al het thuiswerken
al een paar dagen niet meer gezien.
Die zijn al een stuk verder open gegaan dan de laatste keer
dat ik ze zag.
Breda, park Valkenberg.
Even verder op zag ik deze ‘eenzame’ magnolia, mooi voor de stam van een boom.
Ze zijn er weer: Magnolia’s
Magnolia. In de regen. Valkenberg, Breda.
Carnavalsjutter
Iemand aan de rand van het Valkenberg is een berg
gevonden voorwerpen aan het uitsorteren.
Het lijkt het resultaat van een avondje carnaval in het Kielegat.
Ik zeg: “Volgens mij heb je ook wat boten gevonden”
“Ja”, antwoord de man, “6 boten, nieuwe. Wil je er een?”
Zoveel krokussen in het Valkenberg
Het is druk in het Valkenberg. Zouden de krokussen het volhouden? Ma de warme dagen van afgelopen weel/weekend en dan nu die daling in temperatuur.
Hercules staat in het groen
Bovendien lijkt het erop dat de mensen het gebied aan het opruimen zijn. De keet van de stratenmakers is opgehaald. Binnenkort zullen de hekken wel verdwijnen.
Hercules terug in Breda
Vandaag werd ik verrast.
Ik liep door het Valkenberg en zag dat Hercules terug
op zijn plaats staat.
Op dat moment had ik weinig tijd en maakte snel deze foto:
Hercules op de sokkel in het Valkenberg.
Later op de middag kon ik deze foto nog maken. Mooi dat het beeld weer terug is.
De rode gloed van de ondergaande zon….
….laat zich niet zo mooi op de foto zetten als ik wel
graag zou willen maar het leverde toch een mooie foto op.
Het Kasteel van Breda op de voormalige KMA in Breda. Gefotografeerd vanuit het Valkenberg.
Beplanten kan beginnen, denk ik…
Mijn indruk is dat het beplanten van de bloembakken kan beginnen.
De nieuwe bloembakken in Park Valkenberg in Breda.
Argusvlinder 