Aan de ene kant heb je de types ‘Trump’
en aan de andere kant zie je dit soort dingen:
Dit zag ik vanmorgen in het Valkenberg in Breda. Een rij vlaggetjes die wensen moeten rondsturen (?)
Aan de kant van het Kasteelplein stond, bij de ingang van het Valkenberg, dit elektronische bord met waarschuwingen met betrekking tot de corona maatregelen: Max 3 personen of 1 gezin bij elkaar.
Er is een website van de gemeente.
Houd je aan de regels. Van 1 bericht heb ik geen foto: houd 1,5 meter afstand.
Ook vanochtend heb ik een klein rondje gelopen in Breda.
Doel: in beweging blijven in tijden met corona.
Vandaag niet direct het park Valkenberg in gelopen maar eerst door de Catharinastraat. Het was rond 07:45 uur.
St. Annastraat.
De ingang van het Valkenberg, de ingang van het Begijnhof en de Waalse kerk.
In de Catharinastraat is een pand door de gemeente afgesloten. Het pand is eerst jaren door de eigenaar verwaarloosd. Daarna is het verschillende keren gekraakt. De laatste keer liep dat dus uit de hand. Jammer dat de gemeente het pand niet kan onteigenen en herbestemmen. Nu is het pand een gevaar voor de krakers en de buurt.
De Vlaszak met in de verte het Kloosterplein/Oude Vest.
De kop van de Veemarktstraat (links) en de Catharinastraat (rechts). De foto’s zouden het niet slecht doen op Street view.
De JF Kennedylaan met links het Valkenberg. Inderdaad ik loop er met een boogje omheen.
Een selfie aan de ingang van het Valkenberg, kant JF Kennedylaan.
Mooie bomen aan het water.
De Delpratsingel spiegelend in het water van de singel.
Het Valkenberg.
Aldo Rossi, The Lighthouse.
De Academiesingel.
Aldo Rossi, The Lighthouse.
Het Valkenberg.
Een collega vertelde dat hij iedere ochtend 20 minuten ging lopen, net zo veel als wanneer hij naar het werk gaat. Nu we thuiswerken is dat zijn oplossing tegen het hele dagen op een stoel zitten. Dat vond ik een goed idee en ben daarom vanochtend naar het station gelopen. Ben het station niet in geweest. Het was tussen 08:00 en 09:00 uur. Het Valkenberg in Breda lag er prachtig bij in de vroege zon.
De magnolia’s had ik al weer een paar dagen niet gezien. Ze zijn prachtig. in het park staan 2 kleuren: deze en donkerrode. Die donkerrode magnolia’s laten zich nog niet zien.
Het licht schijnt zo prachtig door de bladeren en geeft mooie schaduwen.
Bij een deel leek het alsof ze nog bevroren waren.
Zo zag de Willemstraat er uit vanaf het station gezien.
Dit is het zicht op het Valkenberg met de Willemsbrug op de voorgrond en het Nassau-monument net binnen het park.
Het Kasteel van Breda vanuit het Valkenberg.
Rond half zes kondigde de regering af dat om 18:00 uur
de horeca in Nederland dicht gaat.
Dat is natuurlijk hard voor de horecaondernemers, hun personeel
en hun toeleveranciers.
Wij hadden een reservering voor 19:00 uur en niets in huis.
Dus ging ik nog even snel naar de supermarkt om brood te halen.
Die winkel was overigens goed gevuld.
Onderweg kwam ik twee bijzondere situaties tegen.
De eerste had te maken met de natuur.
De magnolia’s in het Valkenberg had ik door al het thuiswerken
al een paar dagen niet meer gezien.
Die zijn al een stuk verder open gegaan dan de laatste keer
dat ik ze zag.
Breda, park Valkenberg.
Even verder op zag ik deze ‘eenzame’ magnolia, mooi voor de stam van een boom.
De stenen die binnen de vormen van de metalen bloembakken liggen en waar de vormen niet op steunen, zijn weggehaald. Daarna worden de vormen gevuld met aarde. Ik kan me zo voorstellen dat later deze week of begin volgende week de aanplanting dan kan beginnen.
De herfstbladeren bemoeien zich intensief met het werk.
Vorige week zaterdag maakte ik vroeg op de dag
nog wat foto’s van de eenzame sokkel die in Park Valkenberg staat.
Ik begrijp dat de grote bak die de afgelopen jaren aangeplant was,
bestraat gaat worden met daarop/in bloembakken.
Vorige week was men nog maar net begonnen met de bestrating.
Onder de dorre bladeren liggen de stalen platen, dakpansgewijs om de vrachtwagens met stenen toegang te verschaffen.
Er wordt al een aantal dagen gewerkt in het Valkenberg
in Breda. Al vroeg in de ochtend zijn mannen bezig met
machines en bergen zand.
Voor mij is onduidelijk wat ze gaan doen. De omkaderde ruimte in het park was lang begroeid met ergens in het midden een sokkel met een beeld erop. Dat beeld, Hercules (of ‘Vuile Jan’ in de volksmond), is al een tijdje weg. Volgens mij met de belofte dat er een nieuwe uitvoering van het beeld zou komen. Misschien gaat dat binnenkort gebeuren.
De eenzame sokkel.
Zo zag het er vanochtend nog uit.
Vanavond was het gebied deels afgezet, de bodem geëgaliseerd en de sokkel stond weer duidelijk alleen op een open vlakte. Vol verwachting…..