Magnolia. In de regen. Valkenberg, Breda.
Tagarchief: Breda
Dat dit nog bestaat!
Brakkensliert in Kielegat
Carnavalsjutter
Knappe koppen in de optocht van het Kielegat
Wat te denken van deze knappe Romein.
Draoj’ut is om.
Vrouwen met ballen.
Prins Arie d’n Irste en gevolg nemen plaats op de Prinsenwagen.
Blokske kêês (blokje kaas).
High meej Deplaaj.
Op zoek naar een potmodel.
Bezorgde burgers.
Dit is hun menu.
We lopen een blauwtje.
Boer zonder trekker. Hij trekt het niet meer met die stikstof.
Vragende blik.
Toffe peer met een bedenkelijke blik.
Opdraai beer.
De rechtelijke macht.
Voor het fietsen de kerk in.
Hoe Vuelta?
Deze doen mij denken aan de ridders van Monty Python in de Holy Grail.
Circus Zaktini.
Veestapel halveren, een grote boerenkermis.
Voor mensen met een sterke maag
De optocht probeer ik al vast te leggen bij het opstellen. Dan is het nog niet zo druk. Hier gaat toch al een eerste groep naar het opstellen.
Maar het was nog rustig. Dat zou snel veranderen.
De boeren en de bouw zijn regelmatig een thema.
Voor sommigen wordt het een moeilijke dag.
Voorraam.
Ook de Waalse Kerk wordt onder handen genomen.
Breda’s landschap in de optocht!
Groepke pinquins in de Kielegatse optocht.
De storm is ook nieuws voor de kontklopper.
De worst van Clara.
Het Nassau-monument. Let op de prachtige schilderingen.
Mooie vlezige tong voor een vis.
Dat was het stilstaande deel.
De rest volgt.
Carnavalszondag
Kielegat: Als Grote Kerk verkleed op de Grote Markt
Zoveel krokussen in het Valkenberg
Kees Schoenmakers – Dio Rovers
Aangezien ik maar wat op bed lag had ik tijd om eens rustig
het boek van Kees Schoenmakers over Dio Rovers door te nemen.
Het verscheen eind vorige jaar en is een prettig boek om
te lezen en door te bladeren.
Het beschrijft het leven van Dio Rovers en dat van zijn
directe familie. Maar de nadruk ligt natuurlijk op
zijn activiteiten op en rond de Grote Kerk in Breda en
zijn vrije werk als tekenaar en schilder, verknocht aan Breda.
Kees Schoenmakers: Dio Rovers – Beeldend monument van Breda (1896 – 1990).
Maar niet alleen als zelfstandig kunstenaar, ook als promotor van kunst en cultuur,
van mede-organisator van carnavalsactiviteiten en het maken van ontwerpen daarvoor,
tot het aan de wieg staan van het kunstonderwijs in Breda (1e directeur St Joost).
Als opleider door het geven van cursussen, als restaurateur van de schilderingen
in de Grote Kerk en als beschermer van erfgoed in de aanloop na en tijdens de
Tweede Wereldoorlog.
Eigenlijk te veel om op te noemen en het boek doet dat natuurlijk veel
beter dan dat ik dat hier nu kan.
Een voorbeeld van een van de vele manieren waarop Dio Rovers betrokken was bij de restauratieactiviteiten in de Grote Kerk van Breda: Tekening fiaal baldakijn, 1926, houtskool op papier en Tekening baldakijn kooromgang, 1926, houtskool op papier.
Even opzoeken, fiaal:
[ architectonische termen] Een gotische bekroning in de vorm van een toren met uitsteeksels, ook wel fioel genoemd. Het werd als decoratief element boven een venster of portaal geplaatst, of als extra verzwaring voor een steunbeer.Een meer gangbare benaming is pinakel.
Dit werk van Dio Rovers ken ik het best: Bredase markt in winter, 1952, olieverf op doek.
Zijn werken met houtskool zien er fascinerend uit: Vissers met netten, 1947, houtskool op papier.
Zijn werk is altijd figuratief maar dit is wel heel dicht tegen abstract aan. Mooi van kleur. Markdal in winter, circa 1940, olieverf op doek.
Een overzichtstentoonstelling van zijn werk, hier in Breda,
zou mij heel veel plezier doen.
Breda, stad in het park
Omdat ik verkouden ben lig ik op bed en luister naar BNR (Big Five).
Daar vertelt iemand (Staatsbosbeheer, Harry Boeschoten) dat Breda heel ambitieus is met hun plannen om de stad te veranderen in een ‘stad in het park’.
Nu wil de politiek in Breda steeds andere dingen.
Ooit wilde men stad van de grafische kunst worden. Dat duurde niet lang.
Dan wil men internationaal knooppunt worden met Breda International Airport
Maar iets gaat er mis. Ik woon binnen een straal van 100 meter van het Stadhuis maar weet niets van deze plannen.
Kruidenier
Een van de winkels in Breda met de mooiste etalages
is De Kookwinkel.
Steeds een wisselende etalage met steeds opnieuw verrassende
voorwerpen.
Deze keer (ik gok) een speelhoed interieur van een oude
kruidenier.
Uit de tijd dat de winkelier iedere klant individueel hielp
en nog veel producten los verkocht werden.
Goed dat nu veel in zelfbediening kan.
De Kookwinkel, Breda. Hoek St. Janstraat/Molenstraat. Deze foto is uit de etalage in de Molenstraat. Achter die schuine kleppen op de onderste rij lagen bijvoorbeeld de aardappelen.
Cécile Verwaaijen in Club Solo
Een tijdje terug liet ik de poster van de tentoonstelling
al zien op mijn blog.
Maar dit weekend ben ik ook naar de tentoonstelling gaan kijken.
‘Club Solo’ wat is dat? Het is de ‘opvolger’ van Lokaal01 in Breda.
Volgens de eigen website:
Kunstenaarsinitiatief Club Solo presenteert vijf keer per jaar solotentoonstellingen van Nederlandse en Belgische kunstenaars.
Hotel Solo biedt eens per jaar een podium aan een buitenlands kunstenaarsinitiatief.
Café Solo is een podium voor kleinschalige presentaties, zoals muziekoptredens, poëzieavonden, lezingen en filmvoorstellingen.
VISIE
Club Solo biedt mid-career kunstenaars de mogelijkheid werk te maken en te tonen in solopresentaties. De kunstenaar en zijn werk staan centraal. Voor het publiek is Club Solo een laagdrempelig, uitgesproken platform voor Nederlandse en internationale beeldende kunst.
Dit was de poster die ik mooi vond en die me hielp
om Club Solo ook weer een keer te gaan bezoeken.
Cécile Verwaaijen. Ik was benieuwd.
De ruimte van Club Solo is niet groot.
Er is een benedenzaal en twee zalen boven (1 groter en 1 kleiner).
Vroeger was er boven nog een gang. Bovenaan de trap is een ruimte
waarin je loopt als je boven aankomt, een soort van hal.
‘Achter’ de trap is nog een ruimte met een glazen wand
die op de trap uitkijkt. Deze was niet in gebruik voor de tentoonstelling.
Verwaaijen werkt sinds 2018 aan de serie ‘Learning Arabic’.
Ze gaf een periode Nederlandse les aan de ‘nieuwkomers’, vaak
met een Arabische achtergrond en leerde deze mensen beter kennen.
De wens om zelf Arabisch te leren was het begin van een
proces van ‘uitburgeren’, dat leidde tot werken waarvan je
er een aantal in Club Solo kunt zien.
In de benedenzaal is de installatie Goodnight te zien.
De pilaren in de benedenzaal zijn bekleed met tapijt en
gebedskleden.
Goodnight.
Niet alle onderdelen van Goodnight zijn op mijn foto’s te zien.
Mandala.
Ojalá (Ojalá= laten we hopen dat). We zien hier gebedskleden die letterlijk uit elkaar zijn gehaald. Door de andere rangschikking van de onderdelen krijgen die een andere betekenis en waarde. Het is een aanmoediging om dingen die ‘vast zitten’ on beweging te krijgen. Er waait een frisse wind door de kleden.
Flower.
Courage. Twee decoratieve elementen maken zich los van het gebedskleed. Ze willen meer zijn dan een motief in het grote geheel. Ze gaan hun eigen weg.
Orange.
Niqaap.
De teksten zijn voor een deel afkomstig van de flyer
die bij de tentoonstelling wordt uitgedeeld.
Ik was (en ben) enthousiast.
Geen tijd: Cultuurnacht Breda
Gisteren al druk geweest met mijn opstelling.
Vandaag daar aan verder gewerkt.
Volgens mij is het zo goed als gereed.



Cécile Verwaaijen – Club Solo, Breda
Cultuurnacht Café – een kort verslag met foto’s
Het is bijna Cultuurnacht en omdat ik mee doe ging ik naar de voorlichtingsavond. Maar ‘voorlichtingsavond’ is een ouderwets woord. Dat noem je dan bijvoorbeeld ‘Cultuurnacht Café’. Hier een kort verslag van de organisatie zelf en een paar foto’s van mij. Het art work is van de organisatie zoals bovenstaande poster.
De bijeenkomst was in Electron.
Volgens de organisatie:
Afgelopen dinsdag kwamen we voor de laatste keer samen om de puntjes op de i te zetten voor Cultuurnacht Breda 2020. Deze keer bij Electron die voor lekkere koffie en thee zorgde. We hebben gesproken over bijzondere locaties, de kindercultuurnacht (die deze keer bijna dubbel zo groot is als vorig jaar), de huisstijl-toolkit en belangrijke data. Ook kon men crewbandjes ophalen voor tijdens de Cultuurnacht.
Electron is een geweldige locatie en dat kun je goed zien op deze foto die ik voor aanvang maakte.
Marc Eysink Smeets deed de introductie van de presentatie en nam ons mee langs de bijzondere projecten en de bijzondere plaatsen van dit jaar. Zijn collega’s stonden stil bij de Kindercultuurnacht.
Ook voor mij zijn de crewbandjes van belang. Nu is een grote stap gezet naar de Cultuurnacht. Moet ik alleen mijn voorbereiding nog afronden.
Weet dat iedereen van harte welkom is op de bijzondere plaatsen
in Breda en in de voormalige Koepelgevangenis De FutureDome in het bijzonder.
Daar vind je ook de Argusvlinder: Nassausingel 26, 25 januari.
Boekband Cultuurnacht afronden
Cultuurnacht Breda 2020 is op 25 januari en ik doe mee. In de FutureDome de voormalige Koepelgevangenis (Nassausingel 26). Kom en help mee mijn manuscript te schrijven. Ik ben al een tijd de bladen aan het voorbereiden. Het perkament, het zware en lichte papier en het hergebruikt papier van een boek (van een kringloopcentrum).
De boekband, met het logo van de vos van de Cultuurnacht, is nu gereed. Nu moet alleen het boekblok nog volgeschreven of -getekend worden. Mijn gasten kunnen me daar op zaterdag 25 januari mee helpen. Daarna zal ik het inbinden en dat is dan te zien hier op mijn blog. De techniek die daarbij komt kijken is op 25/01 al in de FutureDome te zien. Rechts op de foto zie je de gebruikte mal.
De boekband gaat nu nog even onder bezwaar. Te zien is dat op drie plaatsen de boekband wordt ondersteund met stukken karton. Zo zal het Vosje de band niet beschadigen of vervormen.
Hier zie je hoe ik bladen uit een bestaand boek ga bewerken door een mal te maken van een oude krant. Deze keer kies ik er voor niet een rechthoekig vlak te voorzien van gesso (met een beetje ecoline voor de kleur). Ik maak de mal met veelvormige vlakken. Dat is misschien niet zo efficiënt maar misschien wel leuk.
Dit is een van de resultaten van vandaag. De vlekken zijn nu nog te onduidelijk. Dat moet beter maar ik heb nog 10 dagen. Ik laat bewust nog een aantal letters goed zichtbaar. Maar mij gaat het straks om de handschriften van mijn gasten.
Verlang de nacht!
Intussen in mijn werkplaats
Gisteren voor 3 boekbanden de basis gemaakt. Een blijft zoals hij nu is om op mijn ‘tentoonstelling’ uit te kunnen leggen hoe je zoiets maakt, 1 wordt bekleed met kurk en 1 zal ik voorzien van een geabstraheerde vossenkop. Het kopje van de vos zit in de communicatie-uitingen van de organisatie van de Cultuurnacht. Het is zo ongeveer het logo. Dat ga ik in reliëf op de boekband plaatsen en komt onder de linnen bekleding. Die band ga ik dan later gebruiken om de handschriften van de bezoekers in te binden.
Links in het groen zie je de vossenkop.
De vossenkop heb ik gereconstrueerd op basis van het logo van de organisatie.
Nog twee weken: Cultuurnacht 2020 Breda
Verlang de nacht
Het thema van de Cultuurnacht 2020 op 25 januari in Breda
is ‘Verlang de nacht’.
De eerste keer dat ik familie en bekenden uitnodigde om een
kijkje te nemen in mijn werkplaats, al weer meer dan 3 jaar geleden,
vroeg ik hen iets te schrijven over het bezoek.
Mij ging het in eerste instantie niet om de inhoud van
de geschreven teksten maar om de handschriften.
Nu ik meedoe met de Cultuurnacht, ga ik mijn bezoekers vragen iets te
schrijven rond ‘Verlang de nacht’.
Wat betekent die tekst voor jou?
Staat het “verlangen” of het “verlengen” centraal.
Als tegenprestatie maak ik een kleine tentoonstelling over
hoe je zelf een bandzetter (basis handgebonden boek) kunt maken
en laat ik voorbeelden zien en kan ik een tipje van de sluier optillen
over vormen van handgebonden boeken die verder gaan dan die
je maakt met een paar basis handelingen.
We kijken naar leer, linnen, perkament, papier.
Misschien kan ik ook nog iets leren van mijn bezoekers.
Het schrijven kan op verschillende soorten ondergrond.
Die stukken tekst zal ik later inbinden tot een boek.
Eén soort papier bestaat uit krantenpapier dat ik op maat
gesneden heb, waarop ik een schrijfruimte wit gemaakt heb
met gesso en waar ik vandaag de schrijfruimte heb
ingericht door het te voorzien van kantlijnen en regels.
Maar aan regels hoeven mijn bezoekers zich niet te houden.
Ze kunnen ook schrijven op perkament, printerpapier, zwaarder papier
of ……
Ze kunnen schrijven met pen of kwast, met inkt of verf, of…..
Dichtgevouwen katern van krantenpapier met een witte schrijfruimte met daarop kantlijnen en regels.
Opengevouwen katern van krantenpapier met gesso schrijfruimte met kantlijnen en regels. De kantlijn versieren mag natuurlijk ook. De katernen die niet gevuld zullen worden met handgeschreven teksten zal ik zelf vullen met ‘drukwerk’.
Een van de stappen bij het maken van een boek is het naaien van de katernen. Hier ga ik een boek voorbereiden op mijn nieuwe naaibankje.
Wil je meer weten waar zo’n bankje voor dient en waarom dat handig is?
Wil je misschien ook eens proberen zelf een boek in te binden?
Vind je het schrijven misschien leuker?
Wil je eens je creativiteit op pagina’s van een boek loslaten?
Wil je eens een boekband ontwerpen en maken?
Breda, FutureDome (voormalige Koepelgevangenis), Nassausingel 26.
25 Januari 2020, 16:00 uur -0:00 uur, Verlang de nacht!











































































































































































































