Le tour du monde en quatre-vingts jours / De reis om de wereld in tachtig dagen

Dit is het beroemde boek van Jules Verne waarvan ik al enige tijd
bezig ben een versie in te binden.

Mijn versie ligt al lange tijd, ingebonden en gesneden te wachten
op zijn omslag.

Vanochtend heb ik daar de platten voor gesneden (de kartonnen
voor de voor- en achterzijde) en ik heb definitief besloten
hoe het boek af te ronden.

Lang wilde ik een papieren bekleding maken op basis van
autokaarten die afkomstig zijn uit de tijd dat ik nog auto reed.
Die kaarten zijn wel van Nederland, Belgie, Luxemburg
en stukjes Duitsland en Frankrijk, Dus geen wereldkaarten.
Maar ze passen wel goed bij de sfeer.

Ik ga stukken van de kaarten gebruiken als schutblad en
ik ga een stofomslag voor het boek maken.
De echte harde kaft wordt met linnen ingebonden.

 photo WP_20170422_004DezeOudeKaartenWordenSchutbladenEnDeStofomslag.jpg

Hier liggen de kaarten. Ze hebben behoorlijk geleden want sommige hebben jaren lang in de achterbak van de auto gelegen. Maar hun ‘finest hour’ is nabij.


 photo WP_20170422_005GaasopDeRugAanbrengen.jpg

Vanochtend de inbindactiviteiten opgepakt waar ik gebleven was. Gaas pasklaar gemaakt en op de rug bevestigd. Het boek ligt nu te drogen.


 photo WP_20170422_006PlattenGesnedenEnPassen.jpg

De platten zijn gesneden en worden hier gepast aan het boekblok. Volgende stap is het maken van de schutbladen en het snijden van de rug.


Het gebruik van de kaarten wordt nog een uitdaging.
Enerzijds zitten er schuren en vouwen in, aan de andere kant geeft
dat een idee van authenticiteit.
Ik moet er nog wel iets op vinden dat de scheuren en vouwen niet ten koste
van de stevigheid van de schutbladen en de stofomslag gaan.
Ik heb al wel een idee maar dat moet wel gaan werken.

AANDENKEN der HAVEN van ANTWERPEN

Een van de voorwerpen uit de recente ‘erfenis’
is een setje van oorspronkelijk 10 ‘Ontvouwbare zichtkaarten’.
Het woord ansichtkaart is al uit de tijd, maar dat zijn het dus.

 photo DSC_3156NelsErnThillBruxellesOmslagVoor.jpg

Nels, Ern. Thill, Bruxelles. Ingevouwen omslag.

Oorspronkelijk waren het er 10, in mijn setje zijn het er nog 8 kaarten.
Zes daarvan zijn nog ‘ontvouwbaar’.
Twee zijn los.

 photo DSC_3157NelsErnThillBruxellesOmslagAchter.jpg

Nels, Ern. Thill, Bruxelles. Achterkant met logo en naam.

Het is een oud (?) souvenir van de stad Antwerpen.
Het is een product van een bedrijf met de naam Nels.
Daar werkten twee fotografen: Edward Nells en Ernest Thill.
Het bedrijf ontstond in 1898.
Ernst Thill zette het is 1913 alleen voort tot 1942.
Uit deze laatste periode dateert mijn setje dus waarschijnlijk.
Al deze informatie is afkomstig van Wikipedia.

De kaarten toon ik hier in een willekeurige volgorde.
Ze bevatten foto’s van de stad, de havens en bekende boten (rederijen).

 photo DSC_3158OmslagUitgeklapt.jpg

Overzicht van het deels uitgeklapte setje.


 photo DSC_3159ErnThillBruxellesAntwerpenSSAnversville.jpg

Antwerpen, SS Anversville.

Dit is een schip dat in de vaart was bij de ‘Compagnie Belge Maritime du Congo’.
Een koloniaal schip voor vracht- en personenvervoer.
Waarschijnlijk is dit schip gebouwd in 1912 en naar de schroot gegaan in 1938.

De CMB is een van de oudste en grootste Antwerpse rederijen. De officiële benaming van de holding CMB is thans zowel Belgische Scheepvaartmaatschappij als Compagnie Maritime Belge. De groep is genoteerd op Euronext.

De CMB werd opgericht in 1895 onder de naam Compagnie Belge Maritime du Congo (CBMC). Op verzoek van Leopold II van België werd met Britse investeerders een vaste verbinding geopend op de Kongostaat van de koning. Op 6 februari 1895 verliet de Léopoldville als eerste de haven van Antwerpen. Zestig jaar lang waren de Congoboten op de lijndienst Antwerpen-Matadi een begrip.

In 1930 slorpte CBMC de Lloyd Royal Belge op, een andere Belgische rederij. De naam van de fusiemaatschappij werd Compagnie Maritime Belge (CMB), en er werden lijnen geopend op Amerika en het Verre Oosten. In 1960 werd ook nog de Armement Deppe overgenomen, tussen 1975 en 1982 gradueel ook de trampingmaatschappij Bocimar.

In juli 1991 verkocht de Generale Maatschappij van België, tot dan de hoofdaandeelhouder van de CMB, haar aandelen aan de holding Almabo en diens scheepvaartmaatschappij Exmar.

Exmar, onder leiding van de familie Saverys, voerde dan een reverse takeover uit. Zo werd CMB het moederbedrijf van de hele scheepvaartgroep.

Op 1 december 2004 kreeg Euronav een eigen beursnotering. De aandeelhouders van CMB kregen pro-rata Euronav-aandelen in handen.

Bron: Wikipedia.


 photo DSC_3160ErnThillBruxellesAntwerpenKattendijckdok.jpg

Antwerpen, Kattendijckdok.


 photo DSC_3161ErnThillBruxellesAntwerpenKruisschangssluisToulouseTonberg.jpg

Ern. Thill, Bruxelles, Antwerpen, Kruisschangssluis, Toulouse, Tonberg.

Op de kaart staat echt Kruisschangssluis.
Ga ik zoeken op internet dan heet het vandaag de dag Kruisschanssluis.
Inmiddels heeft deze sluis een nieuwe naam: Van Cauwelaertsluis.
De sluis in in !928 in gebruik genomen.


 photo DSC_3163NelsErnThillBruxellesAntwerpenSSPennlandRedStarLineLading.jpg

Nels, Ern. Thill, Bruxelles, Antwerpen, SS Pennland, Red Star Line, Lading.

Dit is wat Wikipedia over de maatschappij Red Star Line vertelt:

De Red Star Line of Société Anonyme de Navigation Belge-Américaine (SANBA) was een Belgische rederij die een geregelde dienst onderhield tussen Antwerpen en New York en soms tussen Antwerpen en Philadelphia.

De maatschappij behoorde tot de International Navigation Company (later International Mercantile Marine Company), werd gesticht in 1872 en in 1873 voer het eerste schip de oceaan over. In 1935 ging de maatschappij failliet ten gevolge van de beurscrash van 1929.

Op 28 september 2013 opent het Red Star Line Museum in de historische paviljoenen die sinds 2001 als monument erkend zijn. Voor vier miljoen Europeanen startte hier de overtocht naar het ‘land van belofte’, de Verenigde Staten en Canada. Het museum concentreert zich op de verhalen van vroegere passagiers van de Red Star Line. Die verslagen worden aangevuld door getuigenissen van moderne migranten om zo een beeld te schetsen van migratie door de tijd heen.

Er waren twee schepen in dienst bij de Red Start Line met de naam SS Pennland:
SS Pennland 1: gebouwd in 1870 en gesloopt in 1903.
SS Pennland 2: gebouwd in 1920.


 photo DSC_3164NelsErnThillBruxellesAntwerpenHetSteenAanDeHaven.jpg

Het Steen aan de haven.


 photo DSC_3165NelsErnThillBruxellesAntwerpenAanlegplaatsInterprovincialeStoombootdienstFlandriaBooten.jpg

Nels, Ern. Thill, Bruxelles, Antwerpen, Aanlegplaats Interprovinciale Stoombootdienst Flandria Booten.

Over deze stoombootdienst heb ik een hele blog gevonden:
http://flandriahistory.wordpress.com/


 photo DSC_3167NeldErnThillBruxellesAntwerpenDeReede.jpg

Nels, Ern. Thill, Bruxelles, Antwerpen, De Reede (de rede of kade zouden we nu zeggen).


 photo DSC_3169NelsErnThillBruxellesAntwerpenLuchtopnameHoofdkerkGroteMarktScheldeEnLinkeroever.jpg

Nels, Ern. Thill, Bruxelles, Antwerpen, Luchtopname met hoofdkerk, Grote Markt, Schelde en de Linkeroever van Antwerpen.


Jan Fabre: Pietas, de publiciteitsfoto's

Jan Fabre is niet alleen een beeldend kunstenaar.
Hij is misschien vooral een theaterman.
Een met gevoel voor marketing.
Als je Jan Fabre opzoekt op het internet
stuit je gelijk op twee verschillende bedrijven.
Een voor zijn theateractiviteiten en een
voor zijn activiteiten als beeldend kunstenaar.
Een bedrijf dus als Damien Hirst.
Maar goed de tijd dat een kunstenaar moest lijden
ligt gelukkig ver achter ons.
Jan Fabre zorgt gewoon goed voor zichzelf,
zijn werk en zijn medewerkers.

Jan Fabre, Pietas, Installatiezicht, foto Pat Verbruggen.


Toen ik iets van de tentoonstelling in Antwerpen liet zien
aan mijn Chinese collega was hij eerst verward.
Hij spreekt heel aardig Nederlands maar ‘Pietas’?
Pie-tas? zei hij vragend.
Nee Pie-e-tas, antwoorde ik.
De correcte schrijfwijze is: Pixebta.

Waarom kiest een kunstenaar die graag blijk geeft
van grondigheid, van diepzinnige filosofie,
voor een verkeerd gespelde titel?


Jan Fabre, Fontein van het leven, mimesis van een miniatuur naar vorm en stijl, Pixebta III, Objecten van poxebtisch terrorisme, Pixebta I, Cocon, foto Pat Verbruggen.


Deze laatste foto toont drie onderdelen van het werk.
De basis wordt steeds gevormd door een stel hersenen.
Alle werken, behalve de veelkleurige cocons die aan het plafond hangen
en de goudkleurige vloer (het altaar), zijn van marmer.
Het witste marmer dat er bestaat.
Dat maakt het fotograferen ook zo moeilijk.
Het wit straalt zowat van de beelden af.

Om het makkelijk te maken hebben de drie onderdelen allemaal
hun eigen titel:
Fontein van het leven, mimesis van een miniatuur naar vorm en stijl, Pixebta III
Objecten van poxebtisch terrorisme, Pixebta I
Cocon

‘Objecten van poxebtisch terrorisme’ is een titel die ook gebruikt wordt
bij een opstelling in het MAS.


Jan Fabre, Barmhartige droom Pixebta V, foto Pat Verbruggen.


Als een kunstenaar met internationale ambities
moet de titel ook in het Engels: Merciful dream.
Het Frans raakt blijkbaar uit de mode in Belgixeb.

Dit zelfverklaard hoogtepunt van het werk
is geinspireerd op de Pietxe0 van Michelangelo.
Maar hier ligt niet Christus in de armen van een bedroefde Maria
maar Jan Fabre zelf in de armen van een vrouwenfiguur met een doodshoofd.
Net zoals de andere onderdelen van het werk
bevinden er zich veel insekten op het werk.
Vlinders, torren, enz.


Jan Fabre, Barmhartige droom (detail).


Jan Fabre, Fontein van het leven, mimesis van een miniatuur naar vorm en stijl (denk ik) en Cocon (detail).


Technisch is het erg verfijnd. Bijna kitsch.
Je krijgt daar een heel goed beeld van als je in pantoffels
over de gouden vloer schuifelt om op dit altaar
de diverse onderdelen van het werk in detail te bekijken.