Het wordt langzaam weer die tijd van het jaar.
Mooie zonsopgangen.
Rode luchten.
Helaas zijn de foto’s met de telefoon van een beperkte kwaliteit.
Munten
Mijn moeder heeft mij haar muntenverzameling
in beheer gegeven.
Ik heb nu een plaats gevonden om een deel
van de verzameling in wisselende opstelling te tonen.
De eerste opstelling is een tijdelijke.
30 April lijkt me een goed moment
om de eerste echte opstelling te plaatsen.
Seizoensraam
Ons seizoensraam is opnieuw ingericht.
Tot voor kort stond de herfst centraal.
Vanaf vandaag is het raam gericht op de lente, Pasen, het voorjaar.
14 maart 2013
Sneeuw op het bankje op het Kasteelplein in Breda.
Zondag naar het bos
Voor het eerst in heel lange tijd
weer eens een wandeling gaan maken in het bos.
De temperatuur viel wel tegen.
Vorige week een paar dagen mooi en dan ineens
die koude wind en bijna tegen het vriespunt.
Maar van het lopen krijg je het wel warm.
Het Mastbos was erg nat.
Niet zo vreemd met al die regen zaterdag.
Deze boom is wel vaker op mijn weblog te zien geweest.
Maar dan in de zomer met een enorm bladerdak.
Tardi – Stalag IIB
Het is een stripverhaal maar deel I is al 188 pagina’s lang.
Geen vluggertje dus.
Het is een generatieverhaal.
Zowel Tardi zelf als zijn vader en zijn grootvader (op de achtergrond)
spelen een rol in het verhaal.
De rol van Tardi is die als een vertegenwoordiger van de lezer.
Hij stelt vragen aan zijn vader die vertelt over zijn ervaringen.
Historisch is dat onmogelijk want Tardi was nog niet geboren.
De dochter en zoon van Tardi werken mee aan de realisatie
van het stripvehaal.
Het verhaal past goed in de tendens om niet alleen in
zwart/wit-termen over de oorlog te spreken.
Er is een hoop grijs. Meer grijs dan zwart/wit.
De mensen zijn niet schuldig on onschuldig zoals bij
Lou de Jongs “Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog”.
Hoewel dit verhaal over Frankrijk gaat en ik geen kennis heb van
de Franse geschiedschrijving over de Tweede Wereldoorlog,
ligt het denk ik in Frankrijk nog complexer dan in Nederland.
Een deel van Frankrijk zou als Vichy-Frankrijk met de fascisten meedoen.
Wikidepia:
Het Vichyregime vormde de regering in een deel van Frankrijk gedurende de periode 22 juni 1940 tot november 1942, daarna nog pro forma tot juni 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze regering, die onder leiding stond van maarschalk Philippe Pétain, en zich État français noemde, zetelde in de stad Vichy en bestuurde het zuidoostelijk deel van Frankrijk. Het regime werd berucht vanwege zijn collaboratie met de Duitse nazi’s en de Italiaanse fascisten.
De insteek die Tardi gekozen heeft -met zichzelf als toeschouwer-
geeft het verhaal een sterk filmisch karakter.
Sterk.
Ik ben pas bij pagina 100 en ben niet echt een fan
van het ruwe taalgebruik en de grove tekentechniek van Tardi.
Maar “Ik Rene Tardi, krijgsgevangene van Stalag IIB” is een sterk verhaal.
Goed dat ze het er zelf bijzetten – street art
Ik kijk uit mijn slaapkamerraam.
Sinds kort is het uitzicht verrijkt met street art.
Lokaal 01 – Breda
Ben gisteren nog even langs Lokaal 01 gelopen.
‘Langs’ is in dit verband de juiste term.
Ze waren gesloten en er hing een aankondiging van hun
laatste tentoonstelling (half april).
Helaas stond deze aankondiging niet op hun website.
Dus vanaf half april, een laatste bezoek.
Kunstvaria
Claude Monet, Le Pont de Bois, 1872, oil on canvas.
Dancing Ganesha, 11th century, Central India, sandstone.
David Morrison, Magnolia branch series no. 3, 2012, colored pencil on paper.
Four leaves from a Kalpa Sutra manuscript, Western India, probably Gujarat, mid-15th century, opaque watercolor and gold on paper.
Wikipedia:
The Kalpa Sūtra is a Jain text containing the biographies of the Jain Tirthankaras, most notably Parshvanath and Mahavira, including the latter’s Nirvana.
Bhadrabahu I is considered the author of the text and it is traditionally said to have been composed about one hundred and fifty years after Nirvāṇa of Mahavira (traditionally 599 – 527 BCE).
De Kalpa Sutra is een Jain tekst.
Het Jainisme is een oude Indiase religie.
De Kalpa Sutra bevat de biografieen van de Tirthankaras,
de 24 spirituele richtingsgevers in het Jainisme.
In de Kalpa Sutra zijn met name de biografieen van Parshvanath
en Mahavira (tot en met het bereiken van Nirvana) opgenomen.
Bhadrabahu I wordt als de schrijver beschouwd
en de tekst zou geschreven zijn 150 jaar na het bereiken van Nirvana
door Mahavia (het wordt algemeen aangenomen dat dit
rond 599 – 527 voor Christus plaatsvond).
Detail van deze versie van de Kalpa Sutra van rond 1450.
Frances Hynes, Travelers, 2011, oil on canvas.
Fritz Bultman, Cobalt and yellow, 1962, oil on canvas.
Dan twee fantastische foto’s van Man Ray.
Man Ray, Venus total eclipse, 1930, een zogenaamde contact print die op dit moment te zien zijn in de Atlas Gallery.
Man Ray, Apple and screw, 1930.
Dit is wat mij betreft de mooiste van de twee foto’s.
De schroef als steeltje is een prachtig surrealistisch beeld.
Heel geslaagd.
Max Weber, Composition with four figures, 1910, charcoal and pastel on laid paper.
Mel Bochner, If the color changes #4, 1998, oil and acrylic on canvas.
Peter Paul Rubens, Man in Korean costume, about 1617, black chalk with touches of red chalk in the face.
Watersnoodramp 1953
De Historische verzameling KMA heeft een fototentoonstelling
aan het hek van het museum.
De aanleiding is de herdenking van de Watersnoodramp
en de nadruk ligt op de rol van de KMA hierbij.
Goed om ook even vast te leggen op de Argusvlinder.
In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953
kreeg Nederland te maken met een springvloed,
versterkt door een noordwesterstorm van ongekende kracht.
Dijken bezweken, polders liepen onder, het vee verdronk
en het water zou ruim 1800 slachtoffers eisen.
De cadetten van de Koninklijke Militaire Academie
droegen hun steentje bij aan de reddingsacties
en de Koninklijke Militaire Academie fungeerde
samen met de stad Breda als opvangcentrum voor vele evacues.
Deze fotoserie brengt ons terug naar 1953,
60 jaar na datum en herinnert ons aan de slachtoffers
en alle hulpverleners van toen.
Foto’s:
Watersnoodmuseum Ouwerkerk
Regionaal Archief West-Brabant Stadsarchief Breda
Ministerie van Defensie
Historische verzameling KMA
Tekst:
Historische verzameling KMA en bijdragen van cadetten van toen
Onmiddellijk werd die zondagmorgen alarm geslagen bij de KMA.
Om 06:30 uur stonden de eerste cadetten op de Parade
en werden ze toegesproken door de Gouveneur,
brigade-generaal Puffius met de woorden:
“Cadetten er is een ramp geschied.”
Op dat tijdstiphad men nog geen idee van de omvang van de ramp
en er moest wat gebeuren, dus werd eigen initiatief gevraagd.
Kapitein Bijl de Vroe:
ëen overstroming komt door hoog water uit zee.
En de zee is naar west noord westen.
Daar gaan we heen en komen de narigheid vanzelf tegen.”
Officieren en instructeurs stelden enkele detachementen cadetten samen.
Vanaf de Trip van Zoudtlandt-kazerne kwamen GMC’s en Bedfords die,
door cadetten van de Genie, beladen werden met pioniersmateriaal.
Wikipedia:
GMC, tot 1996 bekend als GMC Truck en voluit General Motors Company, is een Amerikaans auto- en vrachtwagenmerk.
Om 07:30 uur vertrok het eerste detachement richting Lage Zwaluwe.
Achter in de vrachtauto werd er altijd gezongen,
op weg naar een oefening of b.v. naar de schietbaan.
Nu ook, om de kou te vergeten en de moed er in te houden,
zich nog niet bewust van wat er zou komen.
Cadet der Infanterie A.G. Gilissen herinnert zich ook de tekst
van het lied dat ze bij vertrtek in Breda zonden:
“We willen water zien!
We willen, enz., enz…
“De euforische stemming sloeg al snel om in een doodse stilte.
Water, overal water, dode koeien, huizen halverwege onder water.
Bedroefde mensen langs de weg die riepen dat het nu goed zou komen,
want het leger was er.”
(A.G. Gilissen, cadet der Infanterie)
Water, niets dan water om hen heen.
Dan weer een dijkweg met vluchtende mensen.
Mannen die een verwoede poging doen om de verzwakte dijk te versterken.
De enige verbinding met het reddende droge hoger gelegen land.
Tekening: Dio Rovers
Commando’s uit Roosendaal, cadetten uit Breda
en militairen van overige kazernes bereikten langzaam
het catastrofegebied.
Baby’s, zieken, invaliden en ouden van dagen werden,
waar het kon, door het water weggedragen;
bij gebrek aan brancards soms op een losgeslagen deur.
Toen de vloed weer opkwam kon er weer
met de meegebrachte boten worden gevaren.
Het evacueren viel niet altijd mee en leidde soms tot discussies.
De mensen wilden de vreemdste dingen meenemen.
Een kanarie was begrijpelijk, maar 10 pakken slaolie inladen,
terwijl de boot op twee meter hoogte onder het dakraam schommelde,
werd geweigerd.
Een boerenzoon eiste van de jonkers (cadetten)
dat ze eerst hun varkens zouden redden.
(Tekening Cadettenalmanak 1953)
Om 07:45 uur was het tweede detachement richting Klundert vertrokken.
Kort daarna ging het derde detachement op pad naar Fijnaart-Heijningen.
In het raadhuis vergaderden de officieren met het plaatselijk bestuur.
Het vierde detachement cadetten was om 08:30 uur vertrokken
met de bedoeling Kruiningen te bereiken.
Bijna had de storm de Wester- en de Oosterschelde
weer met elkaar verbonden,
maar de dijk tussen Yerseke en Krabbendijke hield stand.
Kruiningen zelf was echter onbereikbaar geworden.
Bij Rilland-Bath was er ook werk genoeg.
Enkele weken later is de spoordijk weer bruikbaar
wat hier een surrealistisch beeld oproept.
De reddingsacties van de cadetten concentreerden zich
op de zone Rilland-Bath en Volckerdorp ten westen van Woensdrecht.
De M2 aanvalsboten en vouwboten evacueerden o.a. bewoners
van het zuidelijke gedeelte van Zuid-Beveland.
Op zondag 1 februari om 11.45 uur werden de eerste vrachtauto’s
en autobussen met evacuaes op de KMA ontvangen en geregistreerd.
Koffie, brood en warme soep werd uitgedeeld
en in een voorlopig onderkomen, o.a. in de gymzaal, was voorzien.
Die avond werden al 780 evacues ondergebracht en van alle zorg voorzien.
De DUKW, een in de Tweede Wereldoorlog ontwikkeld amfie-voertuig,
voldeed goed tijdens de Watersnood.
Het detachement van luitenant Roorda werd op 3 februari
bij Zierikzee door een Amerikaanse DUKW
uit een benarde situatie geholpen.
Wikipedia:
De DUKW (uitgesproken als Duck – Engels voor eend) is een vervoermiddel van de Amerikaanse troepen dat gebruikt werd als logistiek bevoorradingsvoertuig tijdens amfibische landingen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het kon zowel aan land of op zee worden gebruikt omdat het ook (zij het traag) kon varen.
De naam is niet bedoeld als woordgrap, maar komt voort uit de terminologie die in de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt om militaire voertuigen aan te duiden, namelijk:
De D betekent dat het voertuig in 1942 ontworpen is
de U voor amfibisch hulpvoertuig
de K dat alle wielen aangedreven worden en
de W voor twee aangedreven achterassen.
De officiële type aanduiding in het Amerikaanse leger is: DUKW353, 2,5 ton, 6×6, Amphibious Troop/Cargo carrier.
Cadetten hielpen mee om de Vierde Weg bij Rilland te herstellen.
Bij laag water kunnen ze naar het dorp lopen.
Pakketten zandzakken in een bietennet verpakt
worden met behulp van een badding gelanceerd.
Op het Cadettenkamp bij Teteringen zijn door de cadetten
in 24-uurs ploegendienst, duizenden zandzakken gevuld
die hun weg vonden t.b.v. het dijkherstel.
Binnen enkele dagen kwam er ook hulp vanuit het buitenland.
Cadetten ontmoetten in het rampgebied in Duitsland gelegerde Amerikanen,
Engelsen, Belgen, Italianen en Fransen.
KMA-officieren fungeren als verbindingsofficier.
Hier versterkt Franse Genie een bedreigde dijkweg in West-Brabant.
Terwijl de cadetten in de overstromingsgebieden actief waren
of zich bij het vullen van de duizenden zandzakken
op het Cadettenkamp afbeulden,
worden de evacues en hun kinderen tot en met 11 februari 1953
opgevangen op de KMA.
Vervolgens gingen ze dan naar een evacuatieadres
bij familie of bij privépersonen.
De lessen voor de KMA-cadetten werden op 24 februari weer hervat.
Koningin Juliana bezocht de evacues
die in de gebouwen van de KMA waren ingekwartierd
en dankte Gouverneur Puffius voor de inzet van cadetten,
officieren en instructeurs.
Als dank voor de geboden hulp tijdens de Watersnood
ontving de KMA op 23 november 1953,
namens de gemeenten Klundert, Moerdijk, Zevenbergschen Hoek
en Lage Zwaluwe een gedenksteen.
Verjaardagen: bloemen
Tom l’Istelle: de lamp
In Breda is in het voormalige gebouw van de gemeente (sociale dienst)
aan de Vlaszak, tijdelijk een winkel geopend (Kunstroof).
Een winkel met producten van (Voormalige) studenten van de St Joost
in Breda. Zeg maar de kunstacademie.
Vanmiddag ben ik er binnen gelopen.
Ik ken dat deel van het gebouw redelijk goed
want vroeger was hier Da Nino gevestigd.
Een heel goed Italiaans restaurant.
In de winkel zag ik een paar dingen
die mijn aandracht trokken:
= een serie foto’s van fruit waarbij het fruit gefotografeerd
is terwijl het op een lichtbak ligt. Mooi effect;
= een serie tafeltjes. Hout met grote bouten en moeren in elkaar gezet.
Leuke felle kleuren;
= een lamp in de vorm van een lopend vogelhuisje;
De lamp is een doorontwikkeling van een lopend vogelhuisje
gemaakt voor een festival vorig jaar.
Op de website http://www.paprikachips.com staat er een foto van:
Tom l’Istelle: Walking Home, Festival Hongerige Wolf, Groningen, 2012.
De lamp ziet er dan als volgt uit:
We moeten nog nadenken over de afwerking.
Biodiversity Heritage Library
Soms kom je op onverwachte momenten
op hele bijzondere sites terrecht.
Zo kwam ik vanavond op de Biodiversity Heritage Library.
Een bibliotheek met als thema de biodiversiteit.
In die bibliotheek kwam ik uit bij een boek met afbeeldingen van vogels
gemaakt door Christian Ludwig Brehm.
Een Duitse ornitoloog uit het midden van de 19e eeuw.
Hij was geinteresseerd in vogels en schreef (en tekende) een handboek
voor de liefhebber van boerderij en huisvogels en alle andere soorten vogels
die de moeite waard zijn om te temmen:
Handbuch für den Liebhaber der Stuben-, Haus-, und aller der Zähmung werthen Vögel
(Ilmenau, Druck und Verlag von Bernh. Friedr. Voigt, 1832)
Ik toon hier twee afbeeldingen.
Wie herkent deze vogels?
Februari watersnoodramp 1953
De Historische verzameling KMA schenkt middels een aantal borden
aan het hek van hun gebouw aandacht aan
de Watersnoodramp van 1953.
Ook in het museum is er informatie over de gebeurtenissen.
Ze letten dan met name op de rol van de KMA.
Die informatie ziet er als volgt uit:
In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 kreeg Nederland te maken met een springvloed, versterkt door een noordwesterstorm van ongekende kracht. Dijken bezweken, polders liepen onder, het vee verdronk en het water zou ruim 1800 slachtoffers eisen.
De cadetten van de Koninklijke Militaire Academie droegen hun steentje bij aan de reddingsacties en de Koninklijke Militaire Academie fungeerde samen met de stad Breda als opvangcentrum voor vele evacues.
Deze fotoserie brengt ons terug naar 1953, 60 jaar na datum en herinnert ons aan de slachtoffers en alle hulpverleners van toen.
Foto’s:
Watersnoodmuseum Ouwerkerk
Regionaal Archief West-Brabant Stadsarchief Breda
Ministerie van Defensie
Historische verzameling KMA
Tekst:
Historische verzameling KMA en bijdragen van cadetten van toen
Alle delen volgen binnenkort op de Argusvlinder.
Griep
Heb griep
Lig in bed
Dus even geen blog
Vreemde e-mail
Ik ontving vandaag onderstaande vreemde e-mail.
Op het internet vind ik op de site van Kassa direct
dat het om oplichterij gaat.
Al op 27 juni 2012 maken ze er melding van.
Waarom maakt Visa / Mastercard er geen melding van?
Referentienummer: PP-9310-1482
Cher (e) klant (en)
Uw bank biedt de nieuwe nivellering door Visa Veiligheidscontroles (Controles door Visa) en MasterCard SecureCode (Mastercard hulp Code) om te dienen onze klanten een betere service en garantie bank, tegen frauduleuze activiteiten.
Bescherm uw Creditcard tegen het gebruik vergunning is niet onze primaire zorg. Grasse heeft deze laatste update, vragen wij al onze klanten om de informatie en de coördinaten van uw bankrekening en creditcard of bankpas bij te werken door te klikken op de link hieronder.
Klik hier om uw vorm van beveiliging te openen.
Opmerking: Dit is een derde en laatste aanmaning waarin u wordt gevraagd om uw veiligheid vorm toegang te krijgen zo snel mogelijk, anders zijn we niet verantwoordelijk zijn voor de bijzondere prijzen op uw credit card of ongewone gebruik van fondsen van bankrekening
Met vriendelijke groet,
Ministerie van veiligheid.
Copyright 1999-2012 Verified by Visa. Alle rechten reserves.
Dagelijkse kost – nou dat is het niet voor ons
‘Dagelijkse kost’ is een televisieprogramma van de kok Jeroen Meuse.
Het programma is te zien op de Belgische televisie.
Ik zie het eigenlijk alleen op zondag.
Mooie korte documentaires over Belgische streekproducenten
en hun producten wisselt Jeroen af met recepten.
Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de documentaire
over een Belgisch bierrestaurant.
http://www.een.be/programmas/dagelijkse-kost/het-beste-bierrestaurant
De zaak van de broers De Four werd uitgeroepen tot het beste bierrestaurant van de wereld. Cocktails, voor- en hoofdgerechten, pralines of kaas, je kan het zo gek niet bedenken of de broers hebben er een flinke scheut bier in verwerkt.
zondag 10 februari 2013
Afgelopen week was er een recept voor Rode Poon uit de oven.
Ik heb er dinsdag een ovenschaal voor gekocht
en vandaag hebben we het gerecht gemaakt en gegeten.
Heerlijk.
De nieuwe ovenschotel. De zak met oliebollen is nog van Carnaval.
Dan de vis. Volgens mij waren mijn filets dikker en smaller dan bij Jeroen.
Dat heeft natuurlijk effect op het garen en de tijd die daar voor nodig is.
Wij wijken al gelijk wat van het recept af.
We gebruiken geen rijst maar pasta en de steelkappers
kon ik zo gauw niet krijgen. Gewone kappertjes dus.
Onze rozemarijn was niet vers en dat geldt ook voor de tijm.
De 15 minuten was voor ons te kort.
Dat ligt of aan de dikte van de vis of aan onze oven.
Ik heb meer kappertjes en ansjovis gebruikt.
Soms is het namelijk niet eenvoudig eten langer te bewaren.
Dat eet ik het liever op als het nog vers is.
Dan de tomatenpuree op de schaal.
Daar dan de vis op.
Vervolgens de ingredienten en dan de oven in.
Zo kwam het de oven uit.
En zo komt het dan op tafel. Smullen!
Bereiding volgens Jeroen
• Kook de builtjes met wilde rijst gaar in water.
Volg de instructies die op de verpakking vermeld staan.
• Neem een ruime vlakke ovenschaal.
Giet de passata van tomaten op de bodem van de schaal.
• Controleer de visfilets.
Snij visgraatjes die eventueel achterbleven weg,
of gebruik een keukenpincet om ze te verwijderen.
• Kruid de vis met een beetje peper van de molen en een snuif zout.
• Verwarm de oven voor tot een temperatuur van 180°C.
• Leg de visfilets op de ovenschaal met de velkant naar boven.
• Halveer de steelkappers.
Als alternatief kan je ook een gelijkwaardige hoeveelheid
kleine kappers gebruiken.
• Verdeel de steelkappers en de ontpitte olijfjes over de schotel.
• Halveer de kerstomaten.
Strooi de halve rode bolletjes kris-kras over de schotel.
• Rits de blaadjes van de rozemarijn.
Gebruik een scherp mes om het kruid zo fijn mogelijk te hakken.
• Rits ook de blaadjes van de tijm en hak ook dit kruid in zo klein mogelijke stukjes.
• Snij een deel van de blaadjes basilicum in flinterdunne reepjes.
Hou de rest bij om het gerecht af te werken.
• Haal de reepjes ansjovis uit de olie en snij de visjes in piepkleine stukjes.
• Strooi de verse kruiden en de stukjes ansjovis over de schotel met poon.
• Sprenkel een flinke scheut olijfolie over de hele schotel
en schuif het gerecht in de voorverwarmde oven van 180°C.
Gaar de visschotel met poon gedurende ongeveer 15 minuten.
Controleer met een prikvork of de vis gaar is
Achterkant koffiemachine
Toen ik deze tekst achter op een koffiemachine zag staan
kon ik het niet laten er een foto van te maken.
De machine stond met de achterkant naar het raam.
Makkie dus.
India 2012 – 2013: deel 5
De dag begon in de oude binnenstad van Hyderabad
en ging daarna naar Golconda Fort.
Daar maakte ik de volgende foto’s.
Bij de ingang.
Typische stijl.
Het fort is een enorm complext.
Allerlei soorten gebouwen: paleizen, arsenalen, moskeeen enz.
Als die gebouwen worden omringd door verdedigingsmuren.
Niet een muur, maar vele,
De buitenste muur is kilometers lang.
De resten van de gebouwen in het complex zijn in
heel verschillende staat.
Soms een enkele muur, dan weer volledig gerestaureerd,
dan alleen nog maar sporen van muren.
De beroemdste en machtigste bewoners waren de Qutub Shahi koningen.
Hun tombes liggen niet ver van de ingang van het fort.
Hun regeerperiodes waren van 1518 – 1689.
Detail van vorige foto.
Detail van vorige foto.
Detail van vorige foto.
Een berg van door mensen gemaakte of gevormde steen.
Met soms alleen nog maar een muur.
Mooi aangelegd.
Vol geheimzinnige gangen.
Prachtige moskeeen.
Het fort is meer een vestingsstad dan een fort.
Uitzicht van het Golconda Fort met een globale aanwijzing waar de buitense ring met verdedigingsmuren zich bevindt.
Torens zoals die er vele zijn.
Rotsen zoals je die ook bij Hampi ziet.
In de verte de volgende bestemming: de tombes van de Qutub Shahi dynastie.
In de verte de hoge nieuwbouw van modern Cyberabad en de historie op de voorgrond.
Carnaval op de grote Markt
Onderstaande foto is vanochtend al gemaakt
maar vanmiddag was het behoorlijk druk in de binnenstad van Breda.
Het was ‘bontjassendag’ (een soort kroegentocht met Prins Carnaval
en de nodige muziekkapellen door mensen in een (imitatie) bontjas),
kindermiddag, het was druk in de winkelstraten
en er stonden op de Grote Markt een paar wagens uit de optocht.
De winnende wagen van de Narrekoppen stond er ook.
Die staat overigens niet op mijn foto.
