Ik ben het linosnijden weer aan het oppakken. Langzaam maak ik vorderingen op de letter H.
Alleen het binnenwerk moet er nog uit.
Toeval bestaat niet: David Bowie
Op dinsdag 12 januari 2016 stond een foto van David Bowie op de voorpagina van Trouw. Afgelopen woensdag liet iemand aan me zien dat over die pagina een afbeelding was gedrukt. Dat leverde het beeld hierboven op.
Shakespeare: herdenking 400ste sterfdag
In 1616 stierf Shakespeare en dat feit wordt dit jaar herdacht.
Dat doen mensen wereldwijd.
Kort zoeken op het internet levert bijvoorbeeld
een festival in Chicago op en speciale sites in Engeland.
Deze week kreeg ik daar zijdelings ook mee te maken.
Er is dit jaar namelijk speciaal aandacht voor de sonnetten
van Shakespeare.
NRC, Sandra Kooke − 23/04/16:
400 jaar Shakespeare: ode aan een taalvirtuoos
Wat is er zo bijzonder aan Shakespeare’s sonnetten?
“Ja, leg dat maar eens uit in één zin. Om te beginnen is er in de hele literaire geschiedenis bijna niemand bedeeld met zo’n taalrijkdom als Shakespeare.
“Die gigantische woordenschat komt optimaal naar voren in zijn gedichten. In ieder woord resoneert iets, elk woord is iets bijzonders: in betekenis, sfeer, klank, ritme, rijm.
“Het bijzonderste is toch wel dat de sonnetten zowel helder en toegankelijk als diepzinnig en gelaagd zijn. Dat is eigenlijk een onmogelijke combinatie, maar niet bij Shakespeare.”
Het Centre for the study of the book van de Bodleian Libraries
van de University of Oxford heeft zelfs alle private press organisaties
opgeroepen een bijzondere uitgave te maken van de sonetten.
Op de webpagina waar een verdeling van de sonetten te zien is
zie je ook dat er erg veel response is op de oproep.
De website: http://www.bodleian.ox.ac.uk/csb/sonnets2016
Een recente update van de actie vond ik op hun blog:
The Bodleian Library invited hand-press printers to send examples of Shakespeare’s Sonnets (printed by any form of relief printing in 2016) and the collection of 154 is taking shape. Sonnets arrive daily and reports of printing successes (and disasters) are also circulating. Juan Pascoe’s Sonnet 54 has arrived from Mexico, Ivan Gulkov has set Sonnet 85 in Russian at the Pillowface Press, California https://thebeautyofletterpress.com/printer/pillowface-press/,
Gordon Chesterman has sent Sonnet 128 with an ornate linocut border, Annette Disslin has shown an elegant design on grey, and, as an ‘extra,’ University College students printed a sonnet in college colours, under the supervision of expert letterpress printer and University College librarian, Liz Adams.Arie Koelewyn, from The Paper Airplane Press, delivered sonnets 18 and 43 in person, from East Lansing, Michigan, and also visited the wooden common press in the Weston Library.
Een vrijwilliger van het Nederlands Drukkerij Museum is betrokken bij een
initiatief hier in de Benelux. Afgelopen woensdag bracht hij een
eerste drukproef mee van de machinaal gezette 154 sonetten van
Shakespeare op 1 blad papier.
Bewondering.
Uitleg en bewondering. Het zetten met een zetmachine heeft ook weer zo zijn beperkingen. Die moeten overwonnen worden om al deze sonnetten op 1 blad papier te krijgen.
In de vertaling van L.A.J.Burgersdijk begint het eerste sonnet met: ‘Zich te vermeerderen is der schoonste plicht, Van de schoonste schepselen wensen wij een toename’.
Het hele document met alle sonetten van Shakespeare. Activiteiten rond de actie van de Bodleian Libraries zijn op Twitter te volgen met de volgende hashtag: #154sonnets
Creatieve Woensdag 01: Lettertype uitzoeken
Afgelopen woensdag ben ik beginnen met het handzetten
van de inleiding van mijn boekje. Maar ik moest de tekst van
vorige week nog corrigeren en voor de inleiding een lettertype kiezen.
De beschikbare lettertypes worden beperkt door wat het museum
over de jaren verzameld heeft.
Je wil toch zorgen dat de lettertypes bij elkaar ‘smoelen’ in het boek.
De keuze is gevallen op een lettertype met de naam Atlas. Mooi, helder en schijnbaar veel groter dan het lettertype Hollandse Mediaeval van dezelfde grootte. Wie de ontwerper is van dit lettertype weet ik niet.
De loden letters zitten in een ondiepe, halve letterkast. Dat wil zeggen dat de letters ook op een andere plaats liggen. De cijfers en hoofdletters liggen nog wel bij elkaar maar op een andere plaats dan bij een diepe letterkast.
Maar eerst het resultaat van vorige keer corrigeren.
Dan de letters overbrengen van de galei naar de proefpers.
Papier er op…..
….en de volgende versie van de proefdruk is gereed. Bij een ets zou je zeggen de volgende staat. Er zit overigens nog ten minste 1 fout in de tekst. Kijk maar eens goed. De Letter ‘t’ staat ergens op zijn kop. Probeer dat maar een met je PC.
De eerste regel van het boek (hier op de zethaak) is ‘Het belangrijkste woord in de titel van het boek’.
Ik ben al best opgeschoten.
De zomer blijft uit. Dan maar een nieuwe plant op de gang.
De cactus hebben we al jaren.
Hij staat al jaren in dezelfde pot.
De pot vind ik prachtig en de cactus was dat ook.
De plant had van die mooie groene, zacht blauw/paarse en bruine stukken.
Nu is dat plotseling veranderd.
De cactus werd ineens heel lelijk.
De fiere stronken verschrompelden en sommige vielen haast om.
Jammer maar weinig meer aan te doen.
Zo stond de cactus erbij. Hij kreeg erg weinig water. Maar dat leek hem niet te storen. Maar nu dachten we toch dat het gebrek aan vocht hem de das om deed. Is een cactus trouwens mannelijk?
Toen ik de stammen afsneed bleek dat er vocht genoeg in de cactus zat. Heel vreemd.
De nieuwe plant hebben we ook al jaren. Stond eerst jaren in de slaapkamer. Altijd in de schaduw en altijd koel. Daar deed hij het zo goed dat hij na de verhuizing naar de woonkamer werd gepromoveerd. Ook in de schaduw maar wel warmer dan voorheen. Hier deed hij het misschien nog beter. Nu verwelkomt hij de gasten aan de deur. Weer in de schaduw maar ook opnieuw een stuk koeler.
Ma Loute
Wat het betekent ‘Ma Loute’ weet ik niet.
Het is de naam van een van de rollen in de Franse film
van Bruno Dumont.
Bij de gedachte aan een Franse film gaan bij mij de haren al overeind staan.
Altijd dat gezwijmel en geneuzel, in die onverstaanbare taal.
Okay, dat zegt misschien meer van mij dan van de Franse taal
maar dat is mijn buikgevoel bij Franse films nou eenmaal.
Maar deze keer is er die fantastische affiche.
Die ‘Mary Poppins’ sprong, die ballon, die dirigeergebaren.
Intrigerend.
Ma Loute van Bruno Dumont met in de hoofdrollen Fabrice Luchini en Juliette Binoche.
Bij films is het niet anders dan bij een goed boek of een ander
goed kunstwerk: de magie, de vragen, de aantrekkingskracht (vaak onverklaarbaar).
Dat is dus ook het geval bij goede films.
Zo ook bij Ma Loute.
Van het verhaal krijg je in mijn blog niets mee behalve dan dat het
surrealistisch is, bij vlagen, dan weer komisch, nooit een dijenkletser
en vooral een mysterie. De mimiek, de bewegingen (let op het lopen),
ongemakkelijke relaties, het geluid van de schoenen, het eten, de kleding,
de taal onderkoeld en grotesk.
Een soort Monsieur Hulot goes Sherlock Holmes.
Geweldig.
Dabangg2 – India 2012 – 2013
Dabangg2.
Gelukkig komt Wikipedia even te hulp. Want dit onderstaande wist ik allemaal niet toen ik bovenstaande foto maakte.
Dabangg 2 is a 2012 Indian action film directed and produced by Arbaaz Khan under the banner of Arbaaz Khan Productions. It is a sequel to the 2010 film Dabangg and the second installment of Dabangg film series. It is written by Dilip Shukla. The story is set in the city of Kanpur. The film features Salman Khan and Sonakshi Sinha reprising their roles from the previous film, whilst Prakash Raj plays the antagonist.
Development of the project commenced after the release of Dabangg. Filming began on 9 March 2012 at Kamalistan Studios in Mumbai and it released on 21 December 2012. The first look poster was unveiled on 8 November 2012 whilst the theatrical trailer was premiered on 10 November 2012, on Khan’s reality show Bigg Boss 6. The film broke the three-day record set by Ek Tha Tiger by netting around ?583 million (US$8.7 million) in India. Dabangg 2 has become tenth highest-grossing Bollywood film of all time in India and worldwide. Dabangg 2 is the second-highest grossing Hindi film of 2012 after Ek Tha Tiger.
Dit is deel 67 van onze vakantie in India in 2012-2013.
Het is 31 december 2012.
In dit verslag zie je foto´s van de straat en van pelgrims in Nashik.
Samir Fire works, vuurwerkwinkel.
Praise the Lord.
Onder aan een boom.
Dit soort lichtjes worden niet alleen in de avond op de rivier gezet. ook overdag offert men met licht.
Als het pelgrimseizoen op z’n hoogtepunt is zal het hier heel druk zijn. Nu heb je een goed overzicht over een bijna leeg terrein.
Hanuman.
Wasgoed.
Volgens mij zijn dit tafellakens. Bijvoorbeeld van een hotel.
Een winkel met vliegers.
Goods Carrier, een vrachtauto.
Een schoenwinkel.
Een bloemist.
In de hoteltuin is men druk bezig om de oud en nieuw avond voor te bereiden.
De Stadstuin Breda
Afgelopen zaterdagavond hebben we gegeten bij De Stadstuin.
Het is een fantastisch restaurant.
We komen er al lang maar iedere keer weer worden we verrast.
Afgelopen week was de opbouw van de smaken van de amuse alleen al
de moeite waard van een bezoek.
Toen moest er nog heel veel lekkers komen.
Waar schrijft men tegenwoordig nog de rekening met de hand. Geen reden om naar een restaurant te gaan maar wel een leuk detail.
Creatieve Woensdag: lino
Het zetwerk ga ik aanvullen met foto’s die ik
vorig jaar een keer gemaakt heb in Meerseldreef.
Daarnaast gaat ieder stuk tekst vooraf door een linosnede
van de eerste letter van die tekst.
Het is erg lang geleden dat ik met lino gewerkt heb dus
ik ga eerst maar eens het procede in de vingers zien te krijgen.
De letter H is onderwerp van het eerste probeersel.
Vorige week had ik al een tekening gemaakt van de letter H met wat groen blad dat rond de letter cirkelt. Vandaag breng ik dat over met carbon op drie stukken linoleum. Hier zie je de basisvorm van de letter H.
Op het tweede stuk linoleum staat het ‘binnenwerk’ van de letter H centraal.
Het derde stuk linoleum heeft nu ook de tekening. Hier zie je het blad. Door drie stukken linoleum te gebruiken kan ik gaan werken met verschillende kleuren.
Het gutsen is begonnen. Dat liep voorheen steeds verkeerd. Ik wilde heel diep de linoleum wegsteken. Deze linoleum is niet erg dik dus hier kan dat niet. Bovendien werk ik hier met andere gutsen. Tot nu toe werken die erg prettig.
Ik ben begonnen met het wegsnijden van die delen buiten de letter H, die straks geen kleur moeten opleveren op het papier.
Creatieve Woensdag: Ik ben Jan de Wijs
Het nieuwe boek waar ik aan werk gaat drie verhalen omvatten.
Twee van die verhalen komen uit de reeks ‘Onze volksverhalen’
wat bestaat uit 14 boeken met verhalen uit Nederland en Vlaanderen.
Het deel dat ik heb heet:
‘Volksverhalen uit Noord-Brabant’ en is uit 1980.
De redactie was door Dr. Tjaard W. R. de Haan en
mijn deeltje is samengesteld door Willem de Blecourt.
De verhalen gaan over Jan de Wijs en zijn aandeel in het oprichten
van een Capucijnerklooster in Meersel Dreef.
Het zijn mooie verhalen, niet al te lang.
Het idee is om zelf een derde verhaal te schrijven waarbij ik
de teksten van de oude verhalen gebruik en aanvul.
Zo ontstaan er drie verhalen, allemaal met hetzelfde thema.
De verhalen zet ik met de hand.
Dat doe ik in het Nederlands Drukkerij Museum.
Afgelopen week is een eerste proefdruk gemaakt van het kortste verhaal
(‘Jan de Wijs ging veul op reis’).
In het museum werd die ochtend een nieuwe prent opgehangen. Met een beetje fantasie zie je me links zitten aan de letterbak. Met de hand een tekst zettend.
Hier is de tekst nog niet helemaal gereed. De letters zullen eens goed schoon gemaakt moeten worden. Het lettertype is Hollandse Mediaeval, 10 punten. Dit lettertype is ontworpen door de Nederlander Sjoerd Hendrik de Roos.
De tekst is compleet. Nu een proefdruk maken zodat de tekst gecorrigeerd kan worden.
De eerste afdruk is nog niet goed genoeg.
Met deze roze versie gaan we het correctieproces in.
Veel water
Veel water dus ook veel groen en bloemen in de natuur.
Op ons balkon hebben de bloemen toch wel te lijden onder
al dat water.
De bloemblaadjes van de lavendel verdwijnen bijna net zo snel als ze gekomen zijn.
Ze zijn weer terug: de wijzers van de Grote Kerk
De wijzers van de Grote Kerk in Breda zijn vernieuwd. Na een aantal dagen zonder kunnen we nu weer zien hoe laat het is!
A hologram for a king
Tom Hanks speelt goed in A Hologram for a King.
A hologram for a king met Tom Hanks, grappig, overtuigend, beetje snel einde.
De Filmkrant maakt er weer iets heeeel diepzinnigs van.
Dat mag van mij maar ik vond het gewoon een overtuigende film
die bij vlagen heel grappig is.
Wat bij een aantal films de afgelopen weken maar niet lukte,
lukt hier wel: de magie slaat toe.
Hanks in Saoedi-Arabië is geloofwaardig.
Die aparte sfeer die je beleeft in een vreemd land waar je niemand kent
en waar je dus heel erg vanuit je eigen zelf de wereld tegemoet treedt,
sprak me erg aan.
Als je in zo’n situatie bent kun je je maar het best open stellen
voor locale gebruiken en die proberen te begrijpen.
Vasthouden aan je eigen wereldbeeld helpt dan niet zo veel.
Als je dat doet dan ontdek je dat mensen helemaal niet zo verschillend zijn.
Hun cultuur en gebruiken misschien wel, maar in de kern verschillen
we niet zo veel.
Die instelling levert een sfeer op waarbij je tastend in de wereld
rondkijkt, een instelling die ontwapenend werkt.
Als een kind kijkt Hanks rond en schakelt soms terug naar zijn rol als
(voormalig) succesvol verkoper die de problemen wel even te lijf zal gaan.
Af en toe kijkt hij een heel klein beetje achter (letterlijk) de
coulissen van het land en de cultuur. Nooit lang.
Mekka, Filipino die het werk doen en in armoedige omstandigheden leven,
vrouwen zonder rechten, geen vrijheid voor de inwoners, alcohol in
overvloed verkrijgbaar mits je over de goede contacten beschikt, enz.
Toch vindt hij er zijn weg.
Ik vond het zo overtuigend dat het einde me overviel. Het had voor mij
nog wel wat langer mogen duren maar plotseling was de film voorbij,
gingen de lichten aan en was de magie weer weg.
Geen Oscar maar wel een heel leuke avond.
‘Eten op Rolletjes’ neergestreken in Breda
Vanochtend werd ik verrast door ‘Eten op Rolletjes’. Niet dat ik niet wist dat er een truck festival naar Breda zou komen maar vanochtend was dat niet het eerste waar ik aan dacht toen in uit bed stapte.
En zo zag het er vanochtend uit vanuit het park.
Vanavond was het beeld al veel overzichtelijker. Helaas zie ik wel dat er een muur rond het terrein wordt gezet. Dat is een stuk minder vriendelijk dan je zou hopen.
India 2012 – 2013: Pelgrims
Deel 66 van mijn reisverslag naar India van 2012 – 2013.
De vorige keer zag je mijn foto’s van de wandeling die we
maakten van het hotel in de richting van het pelgrimscentrum
van Nashik.
Vandaag komen we dan ook echt bij de pelgrims aan.
Het is een rustige dag, die 30ste december 2012.
We zijn bijna aan het eind van onze reis.
Pelgrims betekenen ook handel en vermaak.
Ook in India.
De kapper.
De kapperszaak van de vorige foto was maar een van de vele kapperszaken aan het kappersstraatje.
Er wordt gewassen. Op kleine schaal zoals hier maar ook haast industrieel. Zie binnenkort.
Wat te denken van deze alternatieve apotheek. Hier heb ik nog een hoefijzer voor een ezel gekocht.
Een kermisje.
Een kraampje met eten.
Nashik.
Planning Willemsbrug is nog niet verbeterd
Wie schetst mijn verbasing toen ik vanochtend zag dat men nog een keer
de bestrating van de Willemsbrug gaat opbreken.
Hoe zat het ook al weer?
Versie 01 werd gelegd om de wethouder zijn fotomoment te geven.
Versie 02 betekende opbreken en de mieren toch maar
hun definitieve plaats geven. Hier en daar ingemetseld.
Versie 03 onstond door het aanleggen van lantaarnpalen en een
sleuf voor de electriciteit.
Versie 04 is het opbreken van de bestrating om de banken te plaatsen.
Willemsbrug, Breda.
Kosmische eenheid
Zo zweverig als de titel, zo onopgemerkt is dit beeld voor mij altijd geweest.
Het staat aan de J.F. Kennedylaan in Breda.
Nu er het een en ander is afgebroken viel me zaterdag plots
dit beeld op.
Het beeld is gemaakt door de Bredase kunstenaar Abderrahim Chawki, Kosmische eenheid, 1991.
Ik ben er even omheen gelopen.
Abderrahim Chawki, Kosmische eenheid, 1991.
Pegida in Breda: een fotorapportage
Gisteren was er plotseling een demonstratie van Pegida in Breda.
Vier groepen betogers waren er:
= de organisatie
= een grote groep Belgen. Wat die hier komen doen?
= een groep bange burgers
= de ordedienst. Een groep zeer agressieve mannen, type voetbalhooligans.
Alle stereotypes blijken maar weer eens waar te zijn.
Er was veel politie. Alle mogelijke soorten: op de fiets…
…te voet…
…in ME-busjes…
…op de motor…
…te paard, met een helikopter en met terreinwagen.
Dit was het dan. Veel Belgen, veel fotograven en een paar demonstranten.
Met de Vlaamse Leeuw.
Met vlaggen.
De ordedienst.
Het podium werd gereed gemaakt.
Op gepaste afstand.
De bange burgers met borden worden door de organisator nog even toegesproken.
De politie onderzoekt.
Het Kasteelplein wordt regelmatig afgesloten en ontruimd. Hier houdt de politie de groepen uit elkaar.
De vrijgezellenfeestjes gaan gewoon door.
Nog een bange burger. Ik heb besloten zowel de gezichten onherkenbaar te maken als de boodschappen van deze groep.
Kleine tegendemonstratie.
Alsof men elkaar goed kent.
De Belgische vertegenwoordigers.
De organisator spreekt. Hij en twee andere sprekers zeggen steeds bij het standbeeld van koning Willem III te staan. Geeft maar aan. Het standbeeld is van Stadhouder Willem III. Die leefde 100 jaar eerder.
Stadhouder Willem III, die van het ruiterstandbeeld in Breda:
Willem Hendrik van Oranje (Binnenhof (Den Haag), 14 november 1650 – Kensington Palace, 19 maart 1702 was een soevereine prins van Oranje van het Huis Oranje-Nassau sinds zijn geboorte.
Vanaf 1672 bestuurde hij als stadhouder Willem III van Oranje Holland, Zeeland en Utrecht, sinds 1675 ook Gelre en Zutphen en Overijssel, en ten slotte sinds 1696 ook Drenthe, in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.
Vanaf 1689 regeerde hij als Willem III over Engeland en Ierland.Koning Willem III, die van de toespraken:
Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk (Brussel, 19 februari 1817 – Apeldoorn, 23 november 1890), Prins van Oranje-Nassau, was koning der Nederlanden en groothertog van Luxemburg van 1849 tot zijn dood in 1890.
Nog een tegengeluid.
Het was allemaal heel gespannen.
Black is the new black.
Nog een bangmaker.
Weer een ontruiming.
De spreker uit Belgie.
Al die zonnebrillen terwijl er geen zon is.
De optocht begint.
Bij terugkomst van de optocht weer een ander spandoek.
Een stil protest op een vuilnisbak…
…dat door deze Belgen wordt verwijderd.
Na afloop praat de harde kern nog even na.
Souvernir uit India
Het ingelijste souvenir uit India zit hier nog in de noppenfolie.
Hier is het dan in volle glorie.
Pegida in Breda: de toon is gezet
Fuck Pegida. Daar lijkt me geen woord Frans bij.
De boodschap is helder: deze mensen zijn niet welkom in Breda.
Op het Kasteelplein staat al dagen een extra bewaker.
