Gisteren ben ik nog even langs V&D Breda geweest.
Het failiet van V&D maakt de stad een stuk somberder.
Nog een paar foto’s:
Het pand van V&D in de Karrestraat in Breda.
Dit was de ingang van V&D in de Barones. De deuren zijn al geanonimiseerd. Alleen het logo boven de deuren geeft nog aan dat hier V&D zat.
Al met al lijkt de ‘nieuwe’ Barones erg leeg.
Het was vandaag prachtig weer.
Dat mag ook wel eens gezegd worden.
De zon straalde, het was lekker koud, weinig wind en een open lucht.
Geen wolkje te zien.
Toen ik door het Valkenberg liep vanochtend was het dan ook prachtig
om de rijp te zien op het gras, de bomen en de struiken.
De vijver was bevroren.
Over een paar dagen zal het wel weer anders zijn, natter,
maar voor nu even genieten.
Rijp op de knoppen van de rododendrons in het Valkenberg in Breda.
Deze zullen ruim voor Pasen al bloeien.
Afgelopen zaterdag realiseerde ik het me nog niet
maar mijn bezoek aan V&D was het laatste.
Voor het laatst ben ik de winkel doorgelopen, vanuit de Barones
naar de Karnemelkstraat, terwijl ik ondertussen nog even
op alle verdiepingen ben geweest. Ik moest op de 4e zijn.
Daar was het extra druk omdat men koffers tegen een
wel heel mooie prijs verkocht.
Ik heb er ook wat gekocht.
Mijn allerlaatste aankoop bij V&D (in de huidige formule).
Zwaojtanic.
Het thema van carnaval 2016 is in allerlei vormen
tot zijn recht gekomen in de kinderoptacht van Breda.
Ground control to major Tom.
Koning Steef en een beveiliger.
Even de manen fatsoeneren.
R2D2 en Prinses Leia.
Er zijn weer vreemde vogels gespot.
Koninklijk overleg.
Sommige zwaojen op je-tube.
Even lachen voor het zwaojen.
Ruiters en paarden krijgen nog even rust voor ze met hun sterten gaon zwaojen.
Een hartediefje.
Een nieuwe nar? Wel een die kan zwaojen.
Ge kun maor erruges voor zwaojen: K3.
Vreugde en ongeloof.
Drie graffityspuiters.
Een eilandbewoner?
Een zonnetje.
Wel een beetje raar.
Zwaojkuif.
Poliesie meh zwaojlicht.
Deez perdjes zwaoje meej hun stertjes.
Even krabben voor het zwaojen.
Nog een hartediefje.
Kek ze zwaojen.
Kek me zwaojen op je tube.
Rekken en strekken voor ’t zwaojen.
Olympisch trio.
Dokter doping zwaojt met een spuit.
Met reserve.
Beveiliger is een serieus beroep. Als er iets mis gaat dan zwaojt er wat.
Leuk Star Wars kapsel
Neuzen zwaojen ok alle kanten op.
Tom jr.
De naam en verdere beschrijving van dit bijzondere beeldje ken ik niet maar gezien de aankleding is het carnaval in Ulvenhout al begonnen.
De titel was mijn eerste reactie toen ik,
nog in het donker, in de ochtend door het Valkenberg liep.
Maar er was niets aan het park toegevoegd.
Er was juist iets weggehaald.
Vorige week woensdag zag ik dat bij daglicht.
Zoals is te zien, is een grote boom uit het Valkenberg omgezaagd en weggehaald.
Je zou er een winkeltje van kunnen beginnen,
er ligt altijd wel iets in het Valkenberg, dat de
vorige eigenaar niet meer wil
maar waar echt nog wel iets mee te beginnen is.
Vandaag een paar gympen.
Gisteravond las is een paar kleine stukjes in een ingebonden
Katholieke Illustratie, de 59ste jaargang, october
(waarschijnlijk van het jaar 1924 – 1925).
Daar zag ik ook twee opvalllende foto’s.
Die deel ik graag hier, naast de voorpagina van het blad.
Katholieke Illustratie, met op de voorkant een foto van Siegfried uit de film Die Nibelungen. Het zou hier kunnen gaan om ‘Die Nibelungen: Kriemhilds Rache (..) een Duitse zwart-wit speelfilm uit 1924 van Fritz Lang’.
Op deze manier durft geen een publicatie in Nederland vrouwen nog af te beelden.
Vrouwelijke brandgasten aan de spuit
Een pakkend groepje, dat bij het brandweercongres te Londen groot succes had;
de dames geven bij de demonstraties doorslaande bewijzen van handigheid en moed.
En wij maar denken dat we met de Taliban alles weten van Afghanistan. Volgens mij valt dat flink tegen en weten we niets van dit land.
Onlusten in Afghanistan
Onder de Afghanen zijn opstandige woelingen ontstaan
gericht tegen het bewind en de politiek van den Emir.
Een Masoek-krijgsman, bij een kamp der opstandelingen op post.
De NRC zegt vanavond treffend wat de carriere van David Bowie markeert: iedere keer verrassingen door de veranderingen die Bowie en zijn muziek ondergingen. Bowie verrast een laatste keer.
David Bowie in een van de bijzondere creaties die hij droeg. Hier het ‘Rites of Spring’-kostuum ontworpen door de Japanse modeontwerper Kansai Yamamoto.
Gisteravond was ik in de gelukkige omstandigheid
dat ik de medaille voor 2016 kon kopen.
Carnaval 2016 volgens de BCV.
Dur zwaojt wa!
Kort geleden kreeg ik een wenskaart.
Ik denk dat hij zelf gemaakt is.
Gemaakt door de persoon waarvan ik op de woensdagavonden les krijg.
Ze was bezig met kinderliedjes, maar de kaart kan net zo goed verwijzen
naar een publicatie van Kurt Tucholsky
Maar de verwijzing naar het vluchtelingenprobleem van 2015
lijkt me overduidelijk. Mooi gemaakt!
Links sind Bäume, rechts sind Bäume und dazwischen Zwischenräume
Dit is de tekst van het kinderlied:
Was müssen das für Bäume sein,
wo die großen Elefanten spazieren geh’n,
ohne sich zu stoßen?
Rechts sind Bäume, links sind Bäume,
und dazwischen Zwischenräume,
wo die großen Elefanten spazieren geh’n,
ohne sich zu stoßen!
Dit is de tekst van Kurt Tucholsky uit 1920: Rechts und links
Rechts sind Bäume, links sind Bäume,
und dazwischen Zwischenräume.
In der Mitte fließt ein Bach!
Ach!
‘ein Bach’ is een klein riviertje:
Ein Bach ist ein kleines fließendes natürliches Gewässer (Wikipedia)
Zo op de valreep nog een kort bericht.
Toevallig las ik vandaag de volgende tekst.
Het gaat over een kunstenaar uit de klassieke oudheid.
De schilder Timanthes wilde eens het mythologische verhaal over het oordeel van Paris uitbeelden: naar aanleiding van de vraag welke van de drie vrouwen het mooist was – Hera, Athene of Aphrodite – had Paris voor Aphrodite gekozen. Nadat de kunstenaar Hera en Athene had geschilderd, stuitte hij op een probleem: hij was niet in staat om, zoals het verhaal oplegde, Aphrodite met nog grotere schoonheid weer te geven. Hij besloot toen om haar niet van voren uit te beelden, zoals hij bij de andere twee gedaan had, maar op de rug gezien. Zo immers zou de toeschouwer zichzelf kunnen inbeelden dat Aphrodite als de mooiste uit de bus zou komen zodra ze zich zou omdraaien.
Dit is zo’n sterk staaltje van flexibiliteit van denken.
Flexibel maar tegelijk met verstand van zaken.
Als een meesterschilder die weet wat er omgaat
tussen toeschouwer en schilderij.
De toeschouwer op waarde schattend,
die zou immers het klassieke verhaal kennen
en wetende hoe hij als schilder daar mee om kon gaan.
Dat is net wat we in de Westerse wereld in 2016 nodig hebben.
Bovenstaand verhaal komt uit het boek van Antoon Erftemeijer, De aap van Rembrandt.
Het kan raar lopen.
Een paar weken geleden kocht ik nog een tablet bij ParaDigit.
Maar voor men kon leveren werd de vestiging in Breda gesloten.
Wie schets mijn verbazing om eerder deze week te zien
dat men weer een winkel heeft geopend in Breda.
Gisteren ontving ik de volgende mail:
ParaDigit heropent in Breda.
Waar doen ze dat dan…..
Juist…..
ParaDigit: store-within-a-store (winkel in winkel)-concept bij V&D.
Bij V&D!, waarvan gisteren werd aangekondigd dat ze ‘Uitstel van betaling’
hebben aangevraagd.
Met een beetje pech is ParaDigit Breda nieuwe stijl
dus nog zo’n drie dagen open.
Ik heb medelijden (met de werknemers van ParaDigit Breda en V&D).
Gisteren was de binnenstad van Breda
al helemaal in de kerststemming.
Dat uitte zich onder andere door de vele mensen
die het Begijnhof bezochten.
Het was weer de jaarlijkse Anton Pieckdag.
De vijfde al weer als ik de informatie mag geloven.
Het was er druk. Er waren rondleidingen en koren, demonstraties van papier maken en drukken en het Miniaturen- en poppenhuismuseum Breda was gratis open.
Mijn aandacht ging vooral uit naar het Nederlands Drukkerij Museum
dat er stond met een kleine handpers waarmee bezoekers zelf
een boekenlegger konden maken.
De afvaardiging van het museum had een soort garage als onderkomen. Het weer was gelukkig prima maar een hele middag buiten staan in december is geen pretje. De beschutting is dus welkom.
Ook vanaf een afstand is goed te zien dat het er druk was.
Enkele jonge bezoekers helpen bij het drukken.
Dit was mijn exemplaar. Hij is niet helemaal smetvrij thuis gekomen. Ik had beter moeten weten want de inkt was gisteren nog niet gelijk droog. Maar als boekenleggen zal hij prima dienst doen.
Afgelopen week kreeg ik twee versies, twee afdrukken,
van een houtblok.
De afbeelding is een kerststal.
Met dank aan het Nederlands Drukkerij museum in Etten-Leur.
Links de afdruk op een soort aluminiumpapier, rechts op gewoon papier.
Het enige probleem met deze foto is dat het niet de maan is die door de bomen schijnt maar een groot bouwlicht van de nieuwbouw van het NS station in Breda.
Het beeld van voor de restauratie.
Via Kickstarter heb ik meegedaan aan de restauratie
van de kluis die Franciscus gebruikte als hij in Rome was.
Franciscus was soms in Rome voor aangelegenheden die de orde
betroffen en dan moest hij ergens verblijven.
De ruimte die hij toen gebruikte is nu onderdeel van een kerkcomplex
maar was niet in zo’n goede staat.
Vandaar dat er een restauratie nodig was.
Van de organisatie ontving ik gisteren bijgaande foto’s.
De kluis na de restauratie.
Het stadhuis in de kleuren van de Franse vlag. Nederlandse vlag halfstok.
De burgemeester wordt geintervieuwd.
Alles bij elkaar was het een beetje veel allemaal,
op vrijdagavond.
Ik ging naar de bioscoop en zag daar Son of Saul.
Een film die zich afspeelt in een concentratiekamp, Auschwitz.
Het grootste deel van de film geeft je een blikveld van ongeveer
1 vierkante meter.
Scherp in beeld steeds Saul, zijn rug, de achterkant van zijn hoofd,
zijn gezicht, zijn zijkant.
Alles er om heen is onscherp.
Je volgt de moordmachine.
Je ziet hem op de appelplaats, de volgende groep joden ophalen,
naar de kleedruimte, de gaskamer, kostbaarheden uit de kleding verwijderen,
de kleding weghalen, de lichamen op een lift slepen, gaskamer schoonmaken,
de verbrandingsovens, de barakken.
Een keer zie je de rivier waar het sonderkommando de as de rivier
in scheppen en een keer zie je de kuil.
Als de moordmachine de aanvoer niet aankan worden bij de kuil
de mensen vermoord.
Twee verhalen lopen in de film door elkaar.
Het grootste deel van de film is dus een close-up, Saul zit
gevangen in een uitzichtloze situatie en als kijker naar
de film zit je ook gevangen.
Je hoort wat er om Saul gebeurt maar je kunt het niet zien.
Je kijkt naar het onvermijdelijke.
Son of Saul.
De morele dilemma’s vliegen om je heen.
Ik heb de film nog niet verwerkt.
Dan kom je thuis en hoor en zie je de aanvallen in Parijs.
Alles bij elkaar was het een beetje veel allemaal,
op vrijdagavond.
Ik heb het nog niet allemaal op een rijtje kunnen zetten.
…en Zwarte Piet nog zwart.
In een wereld waar zo veel op zijn kop staat, geeft dat wel rust.
Argusvlinder 