Londen, British Museum, Silk Roads, (achterkant van een) Miror with Daoist immortal paradise, China, AD 650 – 800, bronze.
Rubbing (afdruk) from a stele in Xi’an Beilin Museum (the Stele Forrest), De rubbing is gemaakt in de 1980s, de stele is uit AD 781.
Panel of Zoroastrian funerary bed, Northen China, AD 550 – 577, marble.
Incense burner, China, AD 618 – 907, silver.
Phoenix-head, earthenware ewer, Northern China, AD 618 – 907.
Tripod, earthenware dish, Northern China, AD 618 – 907.
Londen, British Museum, Silk Roads, Royal necklace, excavated from the Noseo-dong tomb no 215, Gyeongju, Korea, early AD 500s, gold.
Sheath (schede) for an iron dagger, excavated from the Gyerum-ro tomb no 14, Geyongju, Korea, late AD 400s -early 500s, gold, garnet and inlaid glass.
Figurine of an official and of a female, excavated, Yonggang-dong tomb, Geyongju, Korea, AD 700s.
Reliquary outer container, East pagode of the Gameusa temple, Gyeongju, Korea, about AD 682, gilded bronze.
Stoneware jar and bowl, celadon glaze, earthenware outer container, AD 800s, excavated from the Samneung tombs, Bae-dong, Gyeongju, Korea.
Three footed earthenware jar with ‘three coloured glaze’ (Sancai) and silver lid, excavated near the tomb of King Seongdeok, Gyeongju, Korea, AD 700 – 750.
Vorige week vrijdag zag ik in de vroege avond de prachtige
tentoonstelling ‘American Photography’ in het Rijksmuseum
in Amsterdam. De dag was somber en koud maar dat was de
tentoonstelling niet. Die was avontuurlijk en vernieuwend.
Ik maakte er wat foto’s maar die laat ik later nog eens zien.
Vandaag even de ‘documentatie’.
Mattie Boom en Hans Rooseboom, America through photographers’ eyes. De omslagfoto is van Robert Frank, Parade, Hoboken, New Yersey, 1955.
De tentoonstelling toont vooral hoe Amerika en de American Dream
werkelijk tot elkaar verhouden en hoe het medium van een middel om
‘snel te schilderen’, via marketing groeit naar een kunstvorm.
Ik vraag me af waarom de samenstellers niet doorgaan op hun weg
naar de fotografie die in het nu zo onze (internet)wereld beheert?
Technische ontwikkeling en foto als kunstvorm: Bertha Evelyn Jaques, Boom bij het huis van Gouverneur Gleghorn, Honolulu, 1908, briefkaart (Cyanotype).
Amanda López, Homegirls, San Francisco, 2008, briefkaart.
Mogelijk Robert H. Vance, Portret van Walther van Erven Dorens (familie van…) in uniform van de vrijwillige brandweer, circa 1851 – 1856, briefkaart.
Pas was ik in Amsterdam.
Je kon hier al foto’s zien van de metro en het Rijksmuseum.
Maar ik ging er naar toe voor twee zaken:
= eens kijken hoe het met de voormalige Hermitage Amsterdam is
– de tentoonstelling ‘American Photography’ zien.
Maar eerst naar het museum met de wat gekunstelde naam:
Hart museum. De ‘H’ kun je dan wegdenken, eventueel.
Het gebouw is prachtig maar erg groot.
Zeker als je een museum bent zonder collectie.
De entree is 22,50. Volgens mij een belachlijk hoge prijs. Zeker in relatie tot de tentoonstelling ‘Happy Birthday Amsterdam’.
Van de tentoonstelling ‘Happy Birthday Amsterdam’ volgen hier wat foto’s.
Carel Willink, Groene Dame, 1930, olieverf op karton.
George Hendrik Breitner, Naar de markt, circa 1896, olieverf op doek.
Jan Dibbets, Vondelpark no 376, gemengde media, 1979.
Eugene Brands, In memoriam Waterlooplein, 1966 – 1967 gemengde media.
Eva Besnyö, Nieuwbouw in Amsterdam-West, 1938, foto.
Herman Gordijn, Lida met stippentram, 1975, olieverf op doek.
Soms is mij niet duidelijk waarom een werk op de tentoonstelling aanwezig is. Zoals dit van Jan Cremer: Red, white and blue horses, 1985, olieverf op doek. Paarden? Mijn eerste indruk was dat het om honden ging…
Marlene Dumas, Romana Vrede, 2017, olieverf op doek.
Cor Jaring, John Lennon en Yoko Ono in hun hotelkamer tijdens de Bed-In-For-Peace, 1969, foto.
Jan Sluijters, Artieste, circa 1914, olieverf op doek.
<
Dumas is blijkbaar heel populair in Amsterdam. Marlene Dumas, The Girlfriend, 1986, olieverf op doek.
Een mooi en groot werk van Iris van Dongen dat zich moeilijk laat fotograferen. Iris van Dongen, Night of Fame, 2005, houtskool, conté en gouache op papier.
Patricia Kaersenhout, Of palimpsest and erasure, 2021, gemengde media.
Over dit werk schrijft Patricia Kaersenhout zelf:
Maria Sybilla Merian
In June 1699, at the age of 52 and separated from her husband Merian, Sybilla traveled from Amsterdam with her 21-year-old daughter Dorothea as a research assistant to Suriname. Her sketched studies of the developmental cycles of various species and insects and plants would eventually appear in Metamorphosis Insectorum Surinamensium in 1705.
Less well known is Merian’s status as a slave owner. To carry out her studies of Plants and Insects, she was completely dependent on enslaved original female inhabitants of Suriname and African women. Merian’s popular depictions sidestep the politics of sexual reproduction under colonialism and slavery and ignore the context in which Merian undertook her research. Instead, Merian is positioned as a strong independent woman, a sublime female scientist who, admittedly, has produced beautifully illustrated books, and thereby gains the right of contemporary scientists to take a neutral stance.As a starting point for Of Palimpsests and Erasures I have chosen images from the original edition of Metamorphosis Insectorum Surinamensium, by Maria Sybilla Merian which has been digitized by the Niedersächsische Staats- und Universitätsbibliothek Göttingen.
Through the chosen images I show a complex story of oppression, exploitation and migration in multiple layers.
The images in the original book appear to be printed recto verso*. The original colored drawing shines through on the back of the paper like a blind embossing. It is this twilight, this vague image that caught my attention and that I saw as a metaphor for the black women and women of color who have been “dissolved” in history, as it were. Their names are unknown while Maria would not have been able to realize much of her work without their knowledge and cooperation. I have incorporated images of women into these pages creating a visual manifestation of a palimpsest. Emerging from the past, they form an image made up of many layers that react to each other without one of them being able to dominate the rest. The layers are like a galaxy of meanings. The bodies of the women ‘disrupt’, as it were, a dominant history and thereby at the same time claim a place in a history that has actively wiped them out or Erased. When the viewer views the works from a one-sided hierarchical perspective, the work will not unfold……..”
Recto/Verso=
When a page is printed recto verso, this means that there is printing
on both sides of the paper. Recto stands for front,
the page that is printed first, and verso for back, the page that is printed next.
Marlene Dumas, Johan Cruijff (Dubbelportret), 1997, lithografie.
Ik zou de term ‘gemengde media’ niet zo snel gebruiken voor
‘Mixed media’. In Nederlang gebruiken we dan vaker ‘gemengde techniek’.
Dat dekt voor mij de lading beter.
Al lang geleden had ik gelezen over het boek ‘Oog in oog met de goden’
van Alexander Reeuwijk. Dat leek me het ideale boek om mee te nemen
op mijn reis naar India.
Alexander Reeuwijk, Oog in oog met de goden – Een zoektocht naar Indiase bronzen en hun makers, Querido, 2023.
Ik ging dan wel niet naar Zuid-India maar ik ben op een vergelijkbare
manier als Alexander Reeuwijk, getroffen door de Nataraja van het Rijksmuseum.
Het gaat om dit beeld: Rijksmuseum, Aziatisch Brons, Shiva Nataraja, Tamil Nadu, India, circa 12de eeuw, brons.
Reeuwijk beschrijft zijn ervaring als een soort van inleiding op het boek.
Hij beschrijft een bezoek aan het Rijksmuseum nadat het museum
10 jaar gesloten is geweest voor renovatie:
Pag 13 (eerste pagina van de tekst):
Het was vroeg in de ochtend toen ik als enige bezoeker de zaal binnenstapte. De zon viel door het raam de ruimte binnen en trok een streep over de houten vloer tot aan de lakenwitte muur aan de overzijde. Op de witte sokkels langs de wanden stonden stenen en bronzen hindoeïstische en boeddhistische sculpturen uit India en Zuidoost-Azië; aan de muren hingen stenen ornamenten, friezen en reliëfs, Al moet ik bekennen dat ik al die objecten pas later zag. Want zodra ik vanuit de gang de zaal in kwam, keek ik recht in de ogen van de Nataraja, de dansende Shiva, een grote bronzen sculptuur die op een sokkel midden in de zaal stond opgesteld. Ik kon er letterlijk en figuurlijk niet omheen en werd gevangen in zijn blik.
Als ik het Rijksmuseum bezoek dan zijn er 2 ruimtes waar ik
altijd naar toe ga: de eregallerij en het Aziatisch paviljoen.
Voor het ‘Joodse bruidje’ en de dansende Shiva.
Oog in oog met de goden – Een zoektocht naar Indiase bronzen en hun makers, pagina 13.
De eerste pagina’s heb ik nog in Nederland gelezen. De rest van het
boek heb ik in India gelezen. Het boek heeft in India een paar weken
‘stil gelegen’ maar uiteindelijk las ik het toch uit.
Dat lag niet aan het boek maar aan mij. Als ik een goed, interessant,
mooi of aantrekkelijk boek lees, dan wil ik het niet uitlezen. Om het
gevoel van het boek vast te houden.
Dat lukt overigens nooit want als ik het boek dan later toch weer oppak
is vaak de ervaring toch weer anders.
Één boek voor 10 weken is wat weinig maar je kunt maar zoveel meenemen.
Daarom nam ik me voor het boek gewoon nog een keer te lezen.
Ik ben intussen thuis en het boek voor de tweede keer aan het lezen.
Het boek beschrijft een ‘methode’ die we allemaal en voor all kunstwerken
kunnen gebruiken om meer gevoel bij het werk te krijgen. Op het eerste
gezicht een eenvoudige methode….
Pag 14:
Ik realiseerde me dat ik weliswaar eerder een Nataraja had gezien, maar nog nooit aandachtig had bekeken. Ik herkende de vorm, maar de details kende ik niet, laat staan dat ik wist wat het beeld betekende, wat het wil zeggen. Daarbij vroeg ik me af hoe ik zo’n beeld, dat niet uit mijn eigen cultuur stamt, eigenlijk moest benaderen.
Toen ik er recht voor stond, op ongeveer een meter, besloot het beeld tot in detail voor mezelf te beschrijven, zonder oordeel of interpretatie.
Volgens mij is wat Alexander Reeuwijk hierboven beschrijft voor ieder
kunstwerk een goede aanpak.
Onlangs heb ik het geprobeerd te doen met de informatie van
pagina 14 en 15 waar hij het beeld beschrijft in mijn achterhoofd.
Ik deed dat met mijn camera en toonde de foto’s hier.
Deel van pagina 14.
Hieronder een lijst in steno met details die Alexander Reeuwijk opsomt:
– Shiva op één been
– de cirkel
– vijftongige vlam
– twee monsterachtige koppen
– haren wijd gespreid
– haren reiken tot halo
– versierd met bloemetjes
– pijpenkrullen
– halvemaan
– schedel
– cobra
– kleine meerminachtige figuur
– vier armen
– rechts: splitsen bij de elleboog
– hand met trommel
– hand met vuurtje
– onderste rechterhand: toont handpalm
– onderste linkerhand wijst naar opgetrokken voet
– verentooi loopt uit op een monstertronie-verbinding
– alle vingers en tenen zijn geringd
– draagt oorbel
– draagt arm- en enkelbanden
– bovenarmen: ornamenten
– aan middel: ceintuur met sluiting met twee drakenbekken
– om de hals drie kettingen
– aan linkerschouder koord
– kantachtige lendendoek
– één voet op de rug van een dwerg met geloken ogen en een pruillip
– nog een cobra met opgezette nekribben
– dwerg wijst naar slang
= dwerg draagt versierde lendendoek, oorbellen, arm- en enkelbanden
– opengewerkte lotus
– gezicht is rond en vol
– Shiva draagt een versierde haarband
– Shiva heeft een volle mond
– Shiva heeft sierlijke, scherp belijnde lippen die licht krullen aan de uiteinden
– regelmatige neus en goed geportioneerd
– grote amandelvormige ogen met een derde oog op het voorhoofd
Alexander Reeuwijk, Oog in oog met de goden – Een zoektocht naar Indiase bronzen en hun makers, Querido, 2023, pagina 15. Waarschuwing: mijn stenolijst is niet compleet.
Om tot zo’n lijst te komen moet je aandachtig waarnemen en het is
erg waarschijnlijk dat je deze oefening meerdere malen moet doen
om tot een complete en correct samengestelde lijst te komen.
Goede methode, lijkt me.
Museum Rietberg (Zürich) wordt in het boek genoemd als een
van de musea met een goede Aziatische collectie.
Ik heb hun website bezocht (die veelbelovend is) waar
het Museum Rietberg ‘hun’ Nataraja als volgt beschrijft:
Shiva Nataraja: The Heavenly Dancer
As king of the dance, Shiva possesses immeasurable
energies with the help of which he determines the
becoming, existence and extinction of all creation. Shiva
creates the world but then allows it to disappear again.
In his auspicious cosmic dance (anandatandava) he
expresses five actions. Shiva shows himself as creator
whereby the creation is happening to the sound of the
drum. Shiva is the preserver of the cosmos as he shows
with his raised hand which grants protection. The flame
on his left hand symbolises destruction. With his foot
which subjugates the demon, Shiva banishes ignorance.
His downturned hand stands for spiritual liberation.
The polar opposition of man and woman is alluded to by
the female and male forms of ears. In his tangled hair,
Shiva catches the river goddess Ganga so that earth does
not shatter at her impact. The waves of energy which he
sends into the cosmos are symbolised by the flaming
circle. Though his figure seems to vibrate with energy, his
face appears in unchanging serenity, above the affairs
of the world
Van het boek wil ik verder niet te veel verraden. Maar het
gaat over de avonturen en het onderzoek van Alexander Reeuwijk.
Niet in de laatste plaats in India.
Dat doet hij op een enerverende manier met een scherpe
waarneming als basis (pagina 382):
Het zijn de laatste dagen van augustus. De moesson heeft zich vannact aangekondigd met een scheurend onweer, waarbij flits en donder precies samenvielen. Of nee, eigenlijk werd de verandering van het seizoen al een paar dagen geleden ingeluid door de vliegende termieten. Zodra de lucht vochtiger wordt en de eerste buien zijn gevallen, komen ze uit de grond en zwermen omhoog in de richting van het licht, op zoek naar een geschikte partner. Als ze die eenmaal hebben gevonden, storten ze zich op icarische wijze terug op aarde, werpen hun vleugels af en verdwijnen in de grond om een nieuwe kolonie te starten.
De titel van het boek ‘Oog in oog met de goden’ heeft een diepe
betekenis. Vooral voor de Hindoes die dit soort beelden aanschaffen
en aanbidden. Voor hen zijn de beelden geen decoratie of gedachtensteun.
Eenmaal met het juiste ritueel in de tempel geplaatst zijn het
de goden en staat men bij het bezoek aan de tempel dus
‘Oog in oog met de goden’.
Verrassend (voor mij) veel Nederlands werk.
Londen, The Wallace Collection, Studio of Rembrandt, A boy in fanciful costume, 1633.
Rembrandt van Rijn, Self portrait, circa 1637.
Rembrandt van Rijn, The artist’s son, circa 1657.
Ferdinand Bol, The toper (the drinker), circa 1650 – 1651.
Adriaen van Ostade, Buying fish, dated 166(9?).
Albert Cuyp, Shipping on the Maes at Dodrecht, early 1650’s.
Jan Steen, Merry-making in a taven, about 1674.
Paulus Potter, The milkmaid, 1646, oil on oak panel.
Pieter de Hoogh, A boy bringing bread, circa 1633, oil on canvas.
Toen ik toch bij The Wallace Collection was voor de tentoonstelling
over Ranjit Singh kon ik niet nalaten een gevoel te krijgen voor
de collectie. Het beeld dat ik had was dat het een soort Mauritshuis was.
In een paar berichten geeft ik een beeld van wat mij opviel.
Dit is een beeld van een van de ruimtes van The Wallace Collection. Je ziet meteen: veel kunst, veel vormen (meubels, beelden, schilderijen enz), 17e eeuw en later.
Londen, The Wallace Collection, Antoine Coysevox, Bust of Louis XIV, circa 1699, bronze.
Melchior d’Hondecoeter, Peacock and other birds, circa 1680.
Dit geeft een beeld van de grotere zalen. De muren hangen vol. Dat is geweldig om te zien maar tegelijk minder toegankelijk voor de toevallige voorbijganger. Is niet erg maar wel goed om te weten.
Rembrandt and studio, Jean Pellicorne and his son Casper, circa 1632. Bij de schilderijen wordt op zaal weinig informatie gegeven. Er zal wel een goede catalogus zijn maar bijvoorbeeld de jaartallen van de werken heb ik op internet opgezocht.
Rembrandt and studio, Susanne van Collen and her daughter Anna, circa 1632. Jean Pellicorne en Susanne van Collen waren een echtpaar.
Dergelijke pareltjes hangen er dan dus ook tussen: AG (Alexandre-Gabriel) Decamps, The bookworm, 1846 (?).
Govaert Flinck, A yong archer, about 1640.
Rembrandt van Rijn, The good Samaritan, 1633. Er volgen nog meer werken van Rembrandt!
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Bishan Singh, The Golden Temple and the city beyond, Amritsar, Punjab, about 1870. Een prachtige miniatuur. Vandaag is de Golden Temple in Amritsar nog altijd een belevenis. Het is een fantastisch decor waarvan je in alle rust kunt genieten met de honderden bedevaartsgangers die er iedere dag opnieuw zijn.
John Gibson RA, Portrait bust of Maharaja Duleep Singh, Rome, 1859 – 1860, white marble.
Felice Beato, Men of Hodson’s Horse during the Sepoy Uprising of 1857 – 1858, Lucknow, march or april 1858, albumen print.
Bekijk ook de Wikipedia-pagina over Beato.
George Richmond, Maharani Jind Kaur, Londen, june 1863, pencil on paper.
In het gebouw van The Wallace Collection was een muur
voorzien van een muurschildering. Gebaseerd op de miniatuur van
Bishan Singh, The royal court of Maharaja Ranjit Singh
circa 1863 – 1864.
Van bovenaf gezien kon de hele afbeelding op de foto.
Een beetje kleiner deel en een beetje bewerkt:
De tentoonstelling was erg leerzaam voor mij en een onderdeel
van de voorpret van de reis naar India.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown East India Company clerk, ‘True copy’, Receipt marking the formal transfer of the Koh-i-Noor diamond from the Sikhs to the British, Gosainganj, Lucknow, 1851, ink on paper.
Zo’n document is niet eenvoudig te lezen.
Een paar dingen kon ik lezen en die laat ik
hieronder nog even zien:
Namens de Britten staat er op dit ‘ontvangstbewijs’ een lijst met namen met boven aan ‘Dalhousie’, die van het plein in Kolkata.
Het gaat om een copie naar waarheid. ‘Betrouwbaar dus’, wil de schriver zeggen.
In het gedeelte met de condities staat dat het ontvangstbewijs betrekking heeft op de Koh-i-Noor. De op dat moment grootste diamant van de wereld. Nu te zien in de de kroon die onlangs nog werd gebruikt door Charles. De diamand is (onder druk) afgestaan door de Sikhs en naar Engeland afgevoerd met nog veel meer zaken. In deze afbeelding zie je hetzelfde fragment twee maal. In de onderste versie heb ik daar waar mogelijk voor mij, de tekst herhaald in blokletters.
Unknown court artist, Maharaja Duleep Singh and Lord Dalhousie, Lahore, Punjab, about 1849 – 1850, gouache heightened with gold on paper. Maharaja Duleep Singh is de troonopvolger. Zijn familie is omgebracht of buitenspel gezet door de Britten. Maharaja Duleep Singh is dan nog erg jong. Ook hij zal worden afgevoerd naar Engeland om daar een opleiding te krijgen en te verpieteren.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Alfred de D reux, Randjiit Sing Baadour – Roi de Lahore (Ranjit Singh the brave king of Lahore), commissioned by General Ventura, Parijs, about 1837, oil on canvas.
Rattan Singh, Rani Mahtab Kaur, Lahore, Punjab or Delhi, about 1810 – 1830, gouache heightened with gold on ivory.
Imam Bakhsh Lahori, Raja Lal Singh wearing a cuirass emblazoned with a golden crest, Lahore, Punjab, about 1845 – 1846, gouache, watercolour and pencil heightened with gold on paper.
Unknown photographer, Raja Lal Singh in exile, probably Dehradun (stad in India), about 1855 – 1860, albumen print laid on card.
Over een boek gesproken…..
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Text by Colonel James Skinner, copied by Muhammad Bakhsh, illustrated by unknown Company School artists, Tazkirat al-umara (Biographies of the Nobles), Lahore, Punjab or Delhi, dated 13 Muharram AH 1252 – 29 april 1836 CE, ink, pencil and gouache heightened with gold on paper and board.
Unknown artist, The cremation of Maharaja Ranjit Singh with four queens – Rani Mehtab Devi, Rani Har Devi, Rani Raj Devi and Rani Rajno Devi – and seven maidservants, Kangra or Lahore, about 1840, gouache heightened with gold on paper.
Attributed to Kehar Singh, Shahzada (zoon van een Shah) Sher Singh, Lahore, about 1835 – 1838, watercolour heightened with gold on paper.
August Schoefft, Maharaja Sher Singh on his father’s golden throne, Lahore, Punjab or Delhi, about 1841 – 1842, oil on panel.
Misschien dat de eerste foto een beetje als een vlag op een modderschuit
werkt maar het aantal boeken op de tentoonstelling was beperkt.
Als er dan een boek is, al was het niet echt om te lezen,
dan krijgt het toch een plaats in een bericht.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Central Committee of Lahore (volgens mij niet een politiek orgaan maar de vereniging van zijdefabrikanten), Samples of silk fabrics, Lahore, Punjab, about 1862, sik, leather, paper, board and ink.
Hafiz Muhammad Multani, Golden throne of Maharaja Ranjit Singh, Lahore, Punjab, 1820 – 1830, wood, resin, gold, velvet and wool.
De achterzijde van de troon.
Attributed to Kehar Singh, Maharaja Ranjit Singh with his favourite Raja Hira Singh attending as a cup bearer, Lahore, Punjab, about 1835 – 1838, watercolour and ink heightened with gold on paper.
Shearwood & Co, Copy of Maharaja Ranjit Singh’s Golden throne, commissioned by Lord Dalhousie (die van Dalhousie Square in Kolkata), Kolkata, about 1853 – 1854, mahogany, velvet and wool.
Misschien lijkt het imago dat de tentoonstelling oproept wel erg
stereotype (veel aandacht op wapens en geweld) maar het bewijs
dat hiervoor op de tentoonstelling wordt aangedragen is overweldigend.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Phula Singh Nihang, general of the Akali fanatic Sikhs, Lahore, Punjab, about 1827 – 1843, gouache on paper.
Attributed to the family workshop of Abdullah, An Akali-Nihang Sikh couple, Punjab Plains, about 1830 – 1840, gouache heightened with gold on paper. De volgende afbeelding is hier een detail van:
William Willoughby Hooper and George Western, Nihang bodyguard serving in the Nizam of Hyderabad’s irregular Sikh army, Hyderabad, about 1865, albumen print.
De tentoonstelling stelt geen vragen bij het werk van William Willoughby Hooper.
Dat wordt op Wikipedia wel gedaan.
Maar de vragen die er gesteld worden hebben geen betrekking, lijkt me,
op deze foto.
Wat de rol van George Western bij deze foto is, blijft me onduidelijk.
Misschien brengt de catalogus hierover duidelijkheid
maar daar kan ik nu niet bij.
Unkown armourer, Sword of Sadhu Singh Sodhi, Punjab, 19th century, steel and gold.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown arourer, Personal dagger of Colonel James Skinner, North-India, late 18th century or early 19th century, steel, gold, black and white jade, turquoise, wood and velvet.
Wat een vreemde positie voor een foto kun je denken, maar dit was de enige manier die ik kon bedenken om de foto te maken zonder schittering van het glas waaronder dit voorwerp lag. Unknown craftsman, Quiver and arrows presented by a Sikh chief to William Fraser, Punjab, early 19th century, leather, steel, gilt-silver thread, glass beads, munj grass shafts and polychrome.
Unknown armourer, Shield bearing portraits of figures at the Lahore Durbar and hunting scenes, Punjab, probably 1850 – 1870, watered steel, iron, gold and paste.
Vandaag zag ik nog een verzameling wapens in Jaipur.
Ze zijn interessant om te vergelijken met de voorwerpen
in deze collectie.
Ze zullen later zeker op deze site verschijnen.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown Company school artist working for Colonel James Skinner, A horseman in Maharaja Ranjit Singh’s service, Delhi, about 1815, folio from the Skinner Album, watercolour on paper.
The Wallace Collection, Ranjit Singh, Reconstructie.
Unknown armourer, Gilded and gem-set shield of Hari Singh Nalwa, Lahore, Punjab, about 1824 – 1825, steel, gold, gems, velvet, cotton and silver thread.
Achterzijde van het schild.
Unknown carver, Character studies of Maharaja Ranjit Singh (right) and General Hari Singh Nalwa, Punjab, mid-19th century, ivory and pigment.
Unknown carver, Character studies of General Hari Singh Nalwa.
Een korte verdieping op het onderwerp ‘Quoits’ of werpringen (misschien is er een betere Nederlandse naam?). Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown armorer, Gold decorated quoit, Punjab, 19th century, steel and gold.
The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown armourer, Gold decorated, inscribed quoit, Punjab, 19th century, blued steel and gold.
The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown armourer, Turban Fortress, Lahore, Punjab, mid 19th century, steel, cane, cotton, muslin (possible), silver thread, steel wire and gold.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown armourer, Turban Helmet, probably Lahore, Punjab, 1825 – 1850, watered steel, iron, gold, brass, velvet and metal thread.
Unknown artist, Meeting of Ranjit Singh and Jaswant Rao Holkar, Punjab plains, about 1805 – 1806, gouache heightened with gold on paper. De meeste ‘scholen’ in de Indiase kunst zijn streekgebonden: Delhi, Awadh enz. De ‘Company school’ heeft betrekking op werken en kunstenaars die in opdracht van medewerkers van de East India Company gemaakt zijn/werkten. Die werken voldeden dus meer aan de Westerse ‘smaak’.
Unknown Company School artist, Maharaja Ranjit Singh, Lucknow, Awadh, about 1810 – 1820, tempera on paper.
Wilkinson (blade) and unknown armourer (hilt), Sword likely to have belonged to Maharaja Ranjit Singh, Kolkata (blade) and Lahore (hilt), about 1830s, steel, gold and silver.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown armourer, Helmet said to have belonged to Maharaja Ranjit Singh, Lahore, early 19th century, steel, gold, iron and brass.
Unknown armourer, Cuirass said to have belonged to Maharaja Ranjit Singh, Lahore, Punjab, early 19th century, steel, gold, quilted velvet and fabric.
Unknown armourer, Pair of vambraces (Onderarmbeschermers) said to have belonged to Maharaja Ranjit Singh, Lahore, Punjab, early 19th century, steel, gold, quilted velvet, gold and silver thread and sequins (Pailletten).
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Unknown Armourer, Cuirass bearing a portrait of Guru Nanak, Punjab, late 18th or early 19th century, watered steel, iron, gold, brass and velvet. Ik vond de platen wat klein. Toegegeven de mensen waren toen kleiner, maar toch. Deze platen werden over een maliënkolder gedragen. Dus dan klopt het beter.
Unknown armourer, Sword associated with Maharaja Ranjit Singh, Awadh, late 18th or early 19th century, watered steel, walrus ivory, gold, copper, onyx, pearl, paste and metal thread. Scabbard: wood, leather, gold, ruby, pearl, paste and metal thread.
Een verdere introductie.
De tentoonstelling plaatst Ranjit Singh in het hirstorisch
en religieus perspectief.
Maar ik was vooral benieuwd naar de werpwapens: de Quoits of
Chakkar Quoits. Ik kende ze niet en het filmpje op de website
van de Wallace Collection gaf aanleiding genoeg om
nieuwsgierig te zijn.
Later gaat de tentoonstelling er verder op in.
Londen, The Wallace Collection, Ranjit Singh, Chakkar quoit.
Guru Arjan expounding (een toelichting gevend) on the Adi Granth, Punjab hills, about 1790, gouache heightened with gold on paper.
Guru Har Gobind holding a hawk and armed with sword, shield and dagger, Punjab hills, about 1790, gouache heightened with gold on paper.
Guru Gobind Singh in conversation with a young ruler, Punjab hills, about 1790, gouache heightened with gold on paper.
Jai Singh Kanhaiya in conference with Sansar Chand of Kangra and other Punjab hill rulers, Kangra, Punjab hills, about 1780 – 1785, gouache heightened with gold on paper.
Sahib Singh Bedi with his son Tegh Singh, Punjab plains, dated Bikrami Samvat 1896 (1839 – 1840 CE), gouache heightened with gold on paper.
Argusvlinder 