One liners: Pas op de crisislijders niet voeren

Crisislijders niet voeren.


One Liners is een kunstproject in Breda dat uit gaat van de actualiteit
en dan met een (1) kreet daarop commentaar wil geven.
De plaats van dit werk vind ik wel grappig.
Het is aangebracht op een hek langs het park.
In het park gaan mensen de kippen, eenden en duiven voeren.
Verder zit gelijk achter het werk een theehuis.
Daar laten mensen zich voeren.


Pas op de crisislijders niet voeren. Een voorbeeld van de ‘Plekgedichten’ van het Kunstenplan Openbare Ruimte Tilburg (KORT).


Er komt best wel wat bij kijken. Hier staat bijvoorbeeld x91NIETx92.


Maar het is goed te zien dat het hek niet geverfd is maar dat het slechts oranje plakband is..


Eens een ander beeld van de Grote Kerk van Breda

Vandaag een serie met grotere en kelinere details van de Grote Kerk in Breda.


De Grote Toren.


De meeste fotox92s zijn gemaakt vanuit de Torenstraat.


Of net vanaf de Grote Markt.


Zeer atletisch.


In detail.


De helpende engeltjes.



Wakkere haan.


Florale motieven.




Nog meer engeltjes.



.


MOTI: Small Stories Bigger Picture

Afgelopen zaterdag naar MOTI geweest:
Museum Of The Image.
Dat het in de museumwereld allemaal
in het Engels moet is tot daar aan toe
maar x91Museum Of The Imagex92 is op zijn minst
ver gezocht en meer waarschijnlijk fout in het Engels.
Maar goed.
De tentoonstelling x91Small Stories Bigger Picturex92 was er niet
minder sterk om.

De tentoonstelling bracht de bezoeker als eerste in een installatie
die je na wil laten denken over de enorme aantallen
fotox92s en grafisch materiaal (en ik doe daar graag aan mee)
die we met zx92n allen op het web plaatsen.
Je wordt omringd door vogels en het geluid van hun vleugels.
Zwermen vogels komen voorbij aan je raam.

Op sommige plaatsen zitten er nog een paar grote vogels
in de takken van een boom.

Maar meetal zwermen ze er lustig op los.

De vogels en hun geluid verbeelden de Instagrams (fotox92s)
die iedere seconde weer, op de fotosite Flickr worden geplaatst.
Regelmatig komt er zox92n foto voor een paar seconden
groot in beeld.

Dat zet de toon voor een tentoonstelling die stil wil staan
bij de manier waarop verhalen steeds visueler worden vereteld.
Er komen voorbeelden aanbod van journalisten, wetenschappers,
opruiers en dichters.

Thomas Hillier is een ruimtelijke
storyteller (verteller) die
architectuur vanuit een ander perspectief
probeert te benaderen. Hij gebruikt
onorthodoxe verhalen en programmax92s
om originele en surrealistische beelden
te crexebren met een bijzondere interesse
in de manier waarop literatuur direct kan
worden vertaald in stedenbouwkundige en
architectonische ruimte.

Het project is opgedeeld in twee geografische
episodes die het leven en de reizen
van het gepensioneerde Engelse stel Mel
(afkorting van Melvin) en zijn
vrouw Judith gade slaan. Zij gebruiken
voedsel om nostalgische koppelingen naar
hun verleden te creeren.
De lampekap is een ruimtelijke metafoor
voor het verplaatsen van de ene naar
de andere cultuur.
Verveeld geworden van het reizen door Europa
in hun broodcaravan, besluiten Mel en Judith
om een nieuw leven op te bouwen in Luxor, Egypte

Thomas Hillier.


Donald Weber.


Prachtige opstelling van de fotox92s van Donald Weber.


Gorilla.


Gorilla is een wekelijkse visuele column
waarin de actualiteit wordt becommentarieert
met behulp van woord en beeld.
gorilla is een samenwerking
tussen grafisch ontwerpstudiox92s
Designpolitie en Lesley Moore en grafisch
ontwerper Herman van Bostelen.
Gezamenlijk slagen ze erin om
een no-nosense karakter
te vormen met een eigen kijk op het nieuws.
Met hergebruik van bekende logox92s en clichxe9
beelden doen ze snel te begrijpen
gewaagde visuele uitspraken.
Deze visuele uitspraken geven geen
opinie weer, maar dienen om een debat
op gang te brengen.
Gorilla staat voor hun maatschappelijke
verantwoordelijkheid als ontwerpers
door slim gebruik van ontwerp technieken.

Onderweg naar huis kwam ik dit raam nog tegen in de Catharinastraat: This Time(s) is made in China”. Goed raam maar volgens mij rammelt het Engels hier ook, of begrijp ik het niet?


Ik heb de catalogus: Search, Find, Like and Share meegenomen.
(Zoek, vindt, waardeer het en deel het)
De ondertitel is:
Designer as A – Journalist
…x85x85and/or B x96 Scientist
…x85x85and/or C x96 Agitator
…x85x85and/or D x96 Poet

Ik ben heel benieuwd.
De tentoonstelling was zeer de moeite waard.
Prachtige door de afwisselende technieken die gebruikt
wordt door de opstellers van de tentoonstelling.
Helder door de indeling.

Dat zo iets bestaat: Legale graffiti oefenplek

Legale graffiti oefenplek. In De Haag. Ik wist niet dat er dergelijke voorzieningen waren in Nederland. Ik kwam er zondagmiddag langsgereden. Ben meteen omgekeerd en ben gaan kijken. Zox92n 6 tot 8 mensen waren er aan het werk. Heel leuk..


De fotox92s die ik heb zijn van beginnende projecten. Ik heb het eindresultaat helaas niet gezien.


Maar het begin ziet er erg spannend uit.


Het posterproject, Kasteelplein Breda

Affiches zijn het traditionele medium van grafisch ontwerpers
waarmee in xe9xe9n beeld een boodschap wordt verkondigd.
GDFB heeft 45 internationale ontwerpers gevraagd
speciaal voor het festival een poster te maken.
Uitgangspunt voor alle ontwerpers is de stelling
van bioloog Frans de Waal x91Greed is out, empathy is inx92.
Door dit gelijke uitgangspunt, vormt het totaal een mooi overzicht
van hoe hedendaagse ontwerpers hun creativiteit
en vaardigheid inzetten bij het verbeelden van een boodschap.

Daar heb ik dan weer mijn eigen selectie uit gemaakt.
Die is hier natuurlijk te bezichtigen.

Jan van Randoald, Thumbs up (Duimen omhoog, op de verzamelposter hangt de poster op zijn kop, of is de poster op het Kasteelplein verkeerd opgehangen?).


Kenzo Mayama Kramarz, Brink of collapse (op de rand van instorting).


Marcel Hausler, Geben ist denn Seeliger nehmen.


Met een Bijbelcitaat in vele talen.


Raymond Lemstra, Mask.


Aron Vellekoop Leon, Our Inner Ape.


Studio Naam, Cooking Canyon.

Mooi, qua thema wat algemener.
Maar niet minder toepasselijk.


Greed detail. Op de poster met afbeeldingen van alle posters (?) die er te zien zijn komt deze niet voor.


Greed (Hebzucht).


Alfons Hooikaas, Moneytree (Geldboom).


Judith vd Velden, Lady Empathy.


Ludwig Volbeda, We tried to build a new God, but they kept stealing our wood (We probeerden een nieuwe God te bouwen, maar ze stalen steeds ons hout).


Ludwig Volbeda (detail).

Dit is een hele mooie poster.
Ik gebruikte bijna spontaan het woord prent.
Dat komt omdat deze poster de uitstraling heeft van een ets.


Gezicht op het Kasteelplein en de sokkel van het standbeeld van Stadhouder Willem III.


Rejane Dal Bello, Totalitarian States (Totalitaire staten).

Is ook wat minder direct al laat de uitleg zich eenvoudig raden.
Prachtige poster.


Genis Carreras, Geometric Greed.


James Victore, Greed is out, Empathy is in.


Ook nog even langs het Huis van de Beeldcultuur gelopen. En jawel, de papierrecycleposter was afgerond. Mooi resultaat toch!.


Graphic Design Festival Breda in volle gang

Je zou het niet zeggen met deze foto maar het is zeker waar.
Het Graphic Design Festival Breda is in volle gang.
Deze foto is van Woensdagochtend.
Ik heb nog even met de bewaker gesproken.
De posters worden namelijk iedere nacht bewaakt.
Het verleden gaf hier aanleiding toe.
Toen werden er vaak posters weggehaald van de reclameborden.


De bewaakte tentoonstellingsruimte.


Small Stories Bigger Picture

In MOTI (museum of the image) in Breda in binnenkort de tentoonstelling
‘Small Stories Bigger Picture’te zien.
Of, hoe je met beelde het grote verhaal kunt vertellen.
Dat thema spreekt me erg aan omdat de Argusvlinder
dat eigenlijk altijd doet.
Met veel foto’s een verhaal proberen te vertellen.
In de tentoonstelling gaat het niet alleen
om foto’s maar ook om grafisch ontwerp en films.

Donald Weber, Interogation XL (ondervraging).


(Persbericht)
We leven in een beeldcultuur, een samenleving waarin we
steeds vaker met beeld communiceren dan met taal.
We zijn visuele biografen van onze belevingen, ideexebn en interesses.
Small Stories Bigger Picture laat zien hoe professionele beeldmakers
vanuit verschillende perspectieven hun visuele verhalen met ons delen.
Persoonlijke fascinaties, registraties, analyses en provocaties
crexebren samen een tijdsbeeld van onze samenleving.


Gorilla, Irak labyrint (Het labyrint Irak).


(Persbericht)
Bezoekers ontdekken hoe visuele verhalen mensen kunnen stimuleren en
bewegen bewuster in het leven te staan.
In Small Stories Bigger Picture zie je beeldmakers in de rol van dichter,
journalist, onderzoeker en provocateur.
Bezoekers worden letterlijk in vogelvlucht meegenomen door drie zalen
vol fotografie, film en vormgeving.

Small Stories Bigger Picture is van 13 september tot en met 25 november te zien in MOTI


Peter Orntoft, Interest.

38 % van de mensen vinden het een probleem dat een werkster
een Islamistische hoofddoek draagt.
42,5 % vinden dat voor een leerkracht,
46 % vinden dat van een verpleegster of doktor,
66 % vinden dat van een rechter.


Sanne de Wilde, Dwarf empire (Dwergenrijk).


Kyungwoo Chun. Sterke foto maar wat is het verhaal?


Chris de Bode, Exodus from Lybia, Tunesia, Ras Adjir.


Uit de verte is niet helemaal duidelijk wat je ziet op deze afbeelding. Maar kom je dichterbij dan zie je dat het een verzameling foto’s is van mensen die op de vlucht zijn. Libie uit. Chris de Bode, Exodus from Lybia, detail. Ras Adjir is een belangrijke grensovergang tussen Libie en Tunesie.


.


Engel van Breda

Dit weekend is er weer een editie van de Roodharige-dag in Breda.
Er worden een aantal evenementen georganiseerd waaronder
morgen een recordpoging om zoveel mogelijk roodharige bij elkaar te brengen.
Een van de evenumenten speelt zich af
iun de Grote Kerk van Breda.
Werken van verschillende kunstenaars worden er getoond.
Reden om er even naar toe te gaan
en de ‘Engel van Breda’ te gaan bewonderen.

Muurschildering in de Grote Kerk van Breda. Zou dit een van de 12 wijdingstekens van de kerk zijn geweest?.


Ellen Wolff, Engel van Breda. ‘Beroemd’ beeld want het stond vandaag in BN/De Stem.


Johanna Schweizer, Maskers.


Anne Pillen, Wees gegroet. Dit werk bestaat uit bloemblaadjes. Hier worden de blaadjes nog uitgestrooid.


Detail van een muurschildering in de Grote Kerk van Breda. in de kerk is een heel grote afbeelding van de heilige Christoffel of Christoforus. Daarvan is dit figuurtje een detail.


Johanna Schweizer, Waterman.


Dit is geen afbeelding van een moslima. Dit is een Middeleeuwse versiering in de Grote Kerk.


Wouter Hamel in het Concertgebouw

Het is al weer even geleden, maar de avond was er niets minder om. Op 15 augustus was er een carte blanche concert van Wouter Hamel. Met een grote groep stijkers, een harpiste uit Engeland, een achtergrondkoortje, een blazersgroep, Benjamin Herman en nog meer vrienden. Zoals altijd was de ambiance van het Concertgebouw weer perfect.


Tang Yao Hoong

Tang Yao Hoong, Feather of Life. Levensveer. Ik denk geinspireerd door de ‘Tree of Life’, een bekend thema in de kunst. Hier een grafische interpretatie.


Tang Yao Hoong, Songbird. Zie je de vogel of zie je de oude platenspeler?


Over de schutting

In de maand september is een een kunstmanifestatie in Breda
met de naam ‘Over de schutting’.

Heel de maand september op de zaterdagen.


Met verschillende activiteiten.


Zoals open atelierdagen, een beeldententoonstelling.


Acts, een nachttentoonstelling, poezie en muziek.


Ik ga er zeker kijken.

Kathy Klein

Okay, het is allemaal wat zweverig maar de resultaten vind ik prachtig.
Kathy Klein maakt danmala’s.
De term danmala is afkomstig uit de oude Indiaase taal/geschriften: de Veda’s.

In vedic sanskrit d?n: the giver,
m?l?: garland of flowers
the giving of flower circles

In het Nederlands:
d?n staat voor de gever
m?l? staat voor een bloemenkrans.
Danmala is dus het geven van bloemencirkels.
Die zien er dan als volgt uit:

Kathy Klein.


Yellow is the new Pink (volgens Lidewij Edelkoort).


Kathy Klein.


Kathy Klein. Blijkbaar kun je hetzelfde doen met schelpen en omdat ik vanavond mosselen hoop te gaan eten nog even dit voorbeeld.


Lidewij Edelkoort

Gisteren hoorde ik op de televisie dat Zomergasten
een trendwatcher als gast heeft.
Dan haak ik meteen af.
Trendwatcher, onzin.

Vanochtend ging ik wat websites af en kwam
via Pinterest bij Lidewij Edelkoort.
Laat het nu om dezelfde persoon gaan.
Ik heb een kort filmpje op het web van haar
en Peter van Ingen gezien.
Alweer geen aanbeveling om te gaan kijken.

Kijken ga ik dan ook niet maar tussen
alle aanbevelingen door op haar web site
zag ik drie dingen die ik hier wil tonen:

Kathy Klein: maakster van danmala’s

Jerome Lobato: fotograaf

Jim Hodges: kunstenaar.

Is het Cruijff of is het Apollo?

Vergelijk de volgende uitspraken en ontdek dezelfde kwaliteit.

Scherm de landengte niet af, steek hem niet door
Zeus had een eiland geschapen, als hij dat gewild had.

(Het orakel van Apollo te Delphi, 5de eeuw voor Christus)

Als je sneller wilt spelen, kun je wel harder lopen
Maar in wezen bepaalt de bal de snelheid van het spel.

(Johan Cruijff, tweede helft 20ste eeuw)

Het orakel van Delphi zei tegen koning Croesus:
Als je hem aanvalt, zul je een groot rijk te gronde richten,
Cruijff zei tegen Jack van Gelder:
Zolang wij de bal hebben, kunnen hun niet scoren.
Hetzelfde inzicht, hetzelfde enigma.

x91Een orakel of een idee is iets anders dan een adviesx92,
schrijft filosoof Jos Kessels.
x91Een advies is geformuleerd in gewone begrijpelijke taal.
Het overstijgt het gewone dagelijkse leven niet.
Een orakel is daarentegen geformuleerd in de taal van de dichter
en overstijgt daarmee het gewone leven.
Zijn functie is een diepere of verder reikende werkelijkheid in beeld te brengenx92.

Het leidt tot x91muzikale teksten die eerst tot het hart spreken
en dan tot het hoofdx92.
Het is voor weinige weggelegd.
Maar als het je lukt, zijn je woorden zo tijdloos
dat ze net zo goed van een ander orakel hadden kunnen zijn:

Als je niet kan winnen, moet je zorgen dat je niet verliest.

Er is maar xe9xe9n moment dat je op tijd kunt komen,
Ben je er dan niet, dan ben je of te vroeg, of te laat.

Is het Cruijff of is het Apollo?

Geselecteerde regels uit een artikel van Olaf Tempelman
in de Volkskrant van 30 juni 2012.

Een tekening per dag

Er zijn meerdere mensen die zich laten strikken
door het idee om voor een langere periode
iedere dag een tekening te maken.
Hier gaat het om David Litchfield.

Het vertaald zich in het Engeld bijvoorbeeld in:
A Drawing A Day (ADAD).
Lijkt wel erg veel op ADHD.

David Litchfield, Nick, 31/08/2010.


Eindexamententoonstelling St Joost in 12 foto's

Afgelopen zondag was het druk op St. Joost.
Het was de eerste keer dat ik de school op deze nieuwe locatie bezocht.
De reden was de eindexamententoonstelling.
Ik heb er wat foto’s gemaakt van dingen
die me opvielen of die ik mooi vond.
Daarna ben ik met de business cards van de afgestudeerden
op zoek gegaan naar meer informatie op het internet.
daar heb ik ook het een en ander gevonden.
Dat komt allemaal terug in 12 plaatjes.

Mihail Mihaylov. Zijn afstudeeropdracht ging over Rotterdam en hoe een selectie van bekende bedrijven, evenementen of organisaties kan inspireren tot een avontuur met lettertypes.


Erik van der Blom, Afval bestaat niet.

Van zijn website:

HERGEBRUIK;
AFVAL BESTAAT NIET
Waarom gooien we massaal spullen weg? Zijn deze spullen echt zxf3 waardeloos? Ik denk het niet. Sterker nog, verschillende afvalverwerkingsbedrijven propageren slogans als ‘Afval bestaat niet’ en ‘Afval is niet niks’! Blijkbaar zegt dit niet genoeg! Wanneer je namelijk over straat loopt kom je nog bergen afval tegen.

Wat ik daarom heb gedaan is straatafval verzameld en dit getransformeerd tot nieuwe vellen papier. Deze vellen heb ik samengebracht in een publicatie waarmee ik mensen op een andere manier naar straatafval wil laten kijken.


Soms weet ik de naam van de maker niet meer. In dit geval is een serie borden ontworpen die de staat van een land in de Eurozone aangeeft ten aanzien van de financiele crises. Het aantal scheuren geeft aan hoe ernstig de situatie is.


Een enorme wandschildering met verf, pen maar ook door stroken papier/karton op de muur aan te brengen. Op sommige plaatsen zaten ook ‘extensies’ op de muur die weer mooi in de tekening verwerkt waren.


Linda Rommens.

De uitspraken waren leuk.
Het verband met het werk was me minder duidelijk:

Computers zijn nutteloos, ze geven enkel antwoorden
— Picasso

Biologie is de wetenschap van de 21ste eeuw
— Clinton

De Wet? Ik laat me liever een gedicht voorschrijven
— Loesje


De business cards.


Twee publicaties: een krant met een dubbele pagina voor alle grafisch vormgevers. Een boekje met een of meerdere foto’s van de afgestudeerde fotografen.


Josua Wechsler.

Zijn werk vond ik niet heel bijzonder.
Het werk maakte een erg experimentele indruk. Niet doordacht.
Maar het is wel met veel kleur uitgevoerd.
En dat kan van de meeste andere werken
in deze blog niet gezegd worden.


Guusje Houwen, La pulp fileer, video still van haar website.


Guusje Houwen, La vision de tunnel, Adem, video still van haar website.

Van haar waren een aantal video’s te zien.
Complex samengesteld door meerdere videoprojecties een verhaal te laten vertellen
of door de combinatie van video en andere middelen.
Het werk maakt een erg gedreven, haast obsessieve indruk.
soms bijna beangstigend.


Jonathan Gaarthuis, Horizon, 2012.

Dit werk maakte op mij echt indruk.
Het was zomaar ergens in een hoek weggedrukt.
Maar mijn aandacht werd er door getrokken.
Dat was bij veel ander werk niet.

Van zijn website:

Mijn werk is een gevolg van een proces dat zich afspeelt tussen tijd en ruimte. Ik laat daaruit een moment zien, of het hele proces. Een belangrijk onderdeel daarvan is hoe ik mijn fascinaties waarneem en hoe ik die ervaar.
De momenten die ik waarneem zijn vaak natuurlijke fenomenen die zich tussen het vaste en vloeibare in bewegen. Zoals water, stof en licht. Materie tussen de tijd en ruimte. Materie die niet te grijpen valt maar zich overal om ons heen verplaatst. Het zweeft tussen ons voorbij, het ontgaat ons.
Hierdoor is het voor mij als kunstenaar moeilijk om het vast te grijpen. Het gaat mij niet zozeer om het vastgrijpen maar meer om een moment uit het ongrijpbare te laten zien. Ook al is dat maar een fractie van een seconde.
Het helemaal controleren lukt toch niet. Maar dat is niet erg. Soms is het verliezen van de controle het mooiste wat er is. Wat ik wel probeer is de materie zo puur mogelijk te laten. De materie moet zichzelf blijven. Ik probeer geen illusie te laten zien, alleen maar een moment van een eindeloze ongrijpbare beweging. Ik probeer iets dat we wel zien maar waar ons oog aan voorbijgaat zichtbaar te maken.
Wat nemen we waar en wat niet?
Wat zijn de grenzen daarvan?


Youri Swanenberg, Overlevering, 2012.

Veel van het fotografisch werk was erg documentair.
Op zich is daar niets mis mee maar dat trekt mij minder.
Deze foto uit een hele serie trok mijn aandacht
omdat het achterliggende verhaal minder voor de hand liggend was
dan bij een deel van de andere afstudeerders.
Hier ging het om een wereld van sprookjes te creeeren met behulp
van technische hulpmiddelen als licht.
In mijn ogen erg geslaagd doordat dicht op het onderwerp werd gebleven
en het ook erg mooie beelden oplevert.
Vaak zag ik best goede verhalen maar het leverden geen echt
aantrekkelijk beeldmateriaal op.
Hier wel.


De laatste foto's van Delft

Niet voor altijd maar het zijn de laatste foto’s
van ons bezoek aan Delft van vorige week zaterdag.

De Oude Kerk staat erg scheef. Ergens lazen we dat de toren van de kerk 1.60 meter uit het lood staat.


Behalve kerken ben ik ook naar Museum Nusantara geweest.

Museum Nusantara heeft een kleine maar erg mooie
en heel gespecialiseerde collectie.
Op de website vond ik de volgende tekst:

Museum Nusantara, het Indonesixebmuseum in Delft,
sluit binnenkort zijn deuren voor het publiek.
De collectie zal eigendom blijven van de gemeente
en beschikbaar blijven voor presentaties in Het Prinsenhof
of in andere musea in binnen- en buitenland.

Er is een mooie collectie wajangpoppen.
Ik werd verrast door de poppen van bovenstaande foto.
De foto is slecht maar het was nogal donker in het museum.
Rechts is Willem van Oranje te zien en links zijn moordenaar.

Weer van de website:

De beroemde Indonesische dalang en poppenmaker
Ledjar Subroto heeft speciaal voor Museum Nusantara
een serie wayangpoppen over Willem van Oranje gemaakt.
Vanuit de eeuwenoude Javaanse
Wayang iconografie en filosofie
wordt het verhaal verteld van de moord
op de Vader des Vaderlands.
De poppenset, die kon worden aangekocht
dankzij de financixeble steun van Stichting Nusantara,
is te zien op de tentoonstelling.

De collectie die er te zien is,
is van hoge kwaliteit.
Hele mooie intrigerende werken.
De toelichting op de werken is beperkt.
Dat is jammer want daardoor begrijp je
als leek te weinig van wat er te zien is.


Wat te denken van deze voorwerpen. Het zijn voorwerpen om magische stoffen te bewaren. Maar dat boekje. Wat is dat? Ik heb geen idee. Het ‘boekje’ staat niet vermeld op de toelichting. Die mystieke tekens en dan die tekening.


De openliggende pagina. Ik herken een tekening met vier figuren en wat tekst.


De tekening. Vier figuren. Twee mens-achtige die als op een speelkaart tegenover elkaar zijn geplaatst. Dus de onderste staat voor de kijker op zijn kop. Dan links en rechts een soort duizendpoot met bovenaan de kop.


Dan de magische tekst. En zo zijn er heel veel stukken te zien in dit museum. Stukken die bij mij heel veel vragen opwierpen.


Cold case Willem van Oranje: drie kogels.

De VVV deelde een brief uit met daarin onder andere deze drie kogels.
Als een moderne detective of crime lab thriller
wordt de moord op Willem van Oranje onder de aandacht gebracht.
Vorig jaar ben ik nog uitgebreid in het Prinsenhof geweest
dus dit jaar even overgeslagen


Oude Kerk te Delft: een parel!

Na de Nieuwe Kerk bezochten we ook de Oude Kerk in Delft.
Een kunsthistorische parel.
Wat een mooi gebouw.

Om te beginnen is de kerk erg mooi, ruim opgezet. Met een beetje zolicht door de ramen laten de grafmonumenten zich prachtig zien.


Nog een van de zeehelden van Nederland: Piet Hein.


Zomaar een grafzerk.


Een Eenhorn.


De eenhoorn staat bovenop dit prachtige monument dat zich wat moeilijk liet fotograferen. Het hekwerk voor het monument zorgt ervoor dat het niet eenvoudig is een goed beeld te krijgen.


Voor de toeristen. Een recente grafsteen voor Johannes Vermeer.



In een rustige hoek staat dit monument ter ere van Anthony van Leeuwenhoek. Vlak voor dit monument ligt zijn grafsteen.


Anthony van Leeuwenhoek: ‘hier legt de gryse weetenschap in Leewenhoek begraven’.

De man werd oud: 90 jaar, 10 maanden en 2 dagen.

De hele grafzerk.


De naam van deze persoon zegt me niet zo veel maar dit gedenklteken is erg mooi.


De geneesheer Reinier de Graaf die in deze kerk zijn laatste rustplaats vond, is wereldwijd bekend door de naar hem vernoemde folikels in de eierstok.


Pieter Jansz. Saenredam had het kunnen schilderen: wat een plaatje!.