Breda Crusader CSM

Breda Crusader (Kruisvaarder). Te zien aan de Markkade in Breda.


Er is natuurlijk wel een klein probleempje.
Ik noem deze ridder een kruisvaarder,
maar die komen niet voor op het schilderij van Velazques.
Het schilderij van Velazques is van veel latere tijd
en bovendien waren er heel andere godsdiensten betrokken bij kruisvaarders.

De kruisvaarders waren Europese Christenen
(uit de tijd dat er nog 1 Christelijke kerk was in Europa)
die de slag aangingen met de Moslims.
Dit is de tijd van voetvolk en ridders.

Justinus van Nassau die de sleutel aan de Spanjaarden overhandigt
op het schilderij ‘De overgave van Breda’ ofwel ‘La rendicixf3n de Breda’
is een vertegenwoordiger van de protestantse familie van Oranje
die wat we nu Nederland noemen claimen.
De veroveraars zijn Spaanse katholieken.
De tijd van ridders ligt dan al lang achter ons.

Maar goed het plaatje is zo mooi.

Combate Sxfaper Mural (CSM)

De CSM is de voormalige suikerfabriek in Breda.
Alle fabrieksgebouwen zijn de afgelopen jaren verdwenen.
Na een tijd leeg te hebben gestaan is alles gesloopt.
Alles, nee niet alles.
Er is een lange en hoge muur blijven staan.
Achter die muur werden de suikerbieten opgeslagen voordat ze werden verwerkt.
In het seizoen lagen er bergen bieten die hoog boven
de 6 meter hoge muur uitkwamen.
Nu is het terrein achter de muur leeg.
De muur is op zich zelf geen bezienswaardigheid.
Daar is nu verandering in gekomen.
Een groep van 5 grafitti-artiesten uit Spanje en 6 uit Nederland
hebben zich laten inspireren door ‘De Overgave van Breda’ (Las Lanzas).
Een schilderij van de Spaanse kunstenaar Diego Velxe1zquez uit 1634.
De Spaanse naam voor het werk is Combate Sxfaper Mural (CSM).
Vrij vertaald iets als ‘Gevecht Super Muurschildering’.
Ik ben zondagmiddag gaan kijken.

Uit de verte zie je de muur al. Ik wilde een foto gaan maken vanuit de Belcrum. Dat lukt echter niet omdat je aan de Belcrumkant niet dicht genoeg bij de Mark kunt komen.


Je ziet aan de foto’s dat het zondagmiddag al vochtig was.


Onder de spoorbrug bij de Markkade zie je plots een eng spookje.


Het werk is zo’n 100 meter lang. Ik heb per 6 – 7 meter een foto gemaakt. Dit is dus het begin.


Als iemand zich wil wagen aan een interpretatie dan hoor ik het graag..


Paddokaas.


Een soort grote kat?.


De eerste helft van de muurschildering is op eenzelfde manier gemaakt. Heel de muur, of in ieder geval het meeste van de muur, is met verf bedekt. Veel kleuren van de Spaanse en Nederlandse vlaggen.


Kaaskoppensnellers.


Net als in ‘Las Lanzas’ staat de sleutel van de stad centraal.


Er was ook tijd voor een grapje. Een van de bolders die schepen gebruiken om aan af te meren door er hun schip aan vast te leggen, is omgetoverd in een voetbal.


Het tweede deel van de muurschildering probeert niet de hele muur met verf te bedekken. Wie zijn die twee heren vanwie je hier hun hoofden ziet?


Industrieel erfgoed (Faam) en Cultureel Erfgoed (Smurf van Vader Abraham) versieren de muur.


Dit moet ik nog eens verder onderzoeken.


Paard en schild: twee elementen die te zien zijn op het originele werk.


Een varken?


En als laatste voorwerp geen parel maar een diamant.


Laatste dag jazzfestival Breda 2012

Jazz festival Breda 17 – 20 mei 2012.


Voor dat ik nog eens langs de podiums ga lopen, ga ik door het Valkenberg waar mensen genieten van de zon.


Terwijl ik langs het kruispunt Boschstraat/Catharinastraat loop, zie ik dat de opbouw van de voormalige stadspoort flink te lijden hebben gehad.


Allemaal opstaan.


Er is een hoop zon. Alles bij elkaar mogen we niet klagen over het weer tijdens dit festival. Maar naast de zon zijn er ook al tekens dat het niet bij zon alleen zal blijven.


Bij de Bruine Pij speelt de bluesformatie Barrelhouse.

Bluesband uit Haarlem die in de jaren ’70 uitgroeit tot een zeer gewaardeerde live-act. Nadat de gezichtsbepalende zangeres Tineke Schoemaker in 1984 de band verlaat, valt deze uiteen. In de jaren negentig komt het gezelschap weer bij elkaar en wordt het succes op de oude voet voortgezet.

Dat leidt onder andere tot het feit dat:

Op 14 april wordt Barrelhouse tijdens de Dutch Blues Awards 2011 door de Dutch Blues Foundation toegelaten tot de Dutch Blues Hall Of Fame.


Met een op het oog rustige bassist.


En gitaristen die nog heel veel plezier beleven aan het samen muziek maken.





Dat gevoel van plezier slaat dan ook direct over naar het publiek.


Het was druk maar niet te druk en dat in combinatie met het weer en goede muziek maakte het een prachtige dag.


Er waren ook mensen die meedobberden op het ritme van de muziek.


.


Een band verdient het om nog even apart vermeld te worden: CQMD.
Dat is een band met veel jazz en funk.
De muziek was geweldig en ze hadden er duidelijk zin in.
ik heb er helaas geen foto’s van maar hun web site geeft je een goed idee.
Hun naam is een afkorting: Ceux qui marchant debout.
Volgens Google translate betekent dit: ‘Degenen die rechtop lopen’.
De website: http://cqmd.net/Home

Wat van hun graphics:

CQMD.


CQMD, foto van Seb Guerout.


CQMD, te koop op iTunes.


Nog een jazz-indruk van donderdagmiddag

Nou, jazz-indruk, de meeste foto’s zijn van dingen in de binnenstad
van Breda en hebben niet direct iets met jazz te maken.
Maar ze zijn wel allemaal op Hemelvaart gemaakt.

Het werd donderdagmiddag pas laat op de middag echt druk in de stad. Hier op de Grote Markt was eigenlijk de enige plaats waar het rond 16:00 uur echt druk was.


Zomaar een liefhebber bij Hotel van Ham.


Nieuwstraat.


Nieuwstraat.


.


Nog meer Nieuwstraat.


Gemaal Markendaalseweg aan de Nieuwe Mark is xe9xe9n van de hoofdrioolgemalen van de stad. Het oorspronkelijke rioolgemaal stamt uit de jaren vijftig en is omstreeks 2008 vervangen.


Vanwege de hoge stedenbouwkundige ambitie is een passend en bijzonder ontwerp gemaakt. Gemaal Markendaalsewegxa0heeft een totale capaciteit van 3.600 m3/h. Het gemaal bevat 4 vijzels, een complete watergordijn-installatie, een verdeelcentrum van KPN en de pompbesturingsinstallatie.

Het gemaal is ontworpen door Lode Havermans, dezelfde architect als van de brug over de Nieuwe Mark. Om voorbijgangers te kunnen laten zien wat het gemaal aan techniek in huis heeft zijn vensters aangebracht. Hierdoor kun je de geelgekleurde motoren en vijzels zien draaien.

Extra bijzonder aan dit gemaal is het watergordijn dat rondom langs de wanden stroomt. Dit versterkt het thema water versterkt en voorkomt graffiti.

Jazz in de zon

Een jazzband op het Kasteelplein in de schaduw van het standbeeld van Willem III.


Vanaf het waterniveau in de Haven van Breda. Op de achtergrond de Hoge Brug en daarachter de pontons voor het Spanjaardsgat.


Breda maakt zich op voor een zonnige jazz zaterdag

Leuk hoor zo’n jazzfestival in de stad maar het brengt
natuurlijk ook een enorme berg afval met zich mee.
Kijk maar eens op de eerste twee foto’s van vrijdagochtend.
Daar zie je het vuil aan de Haven en bij het Spanjaardsgat.

De volgende twee foto’s tonen de herbevoorrading van de stad
en de schoonmaakactiviteiten op de vroege zaterdagmorgen.

De stad is er klaar voor, de muzikanten kunnen beginnen,
de toeschouwers kunnen komen.

Vuil voor de eettentjes aan de Haven.


Voor het Spanjaardsgat. Gereed om opgehaald te worden.


Eigenaren maken hun terrassen schoon.


De Gemeente en de herbevoorrading.


Magic Frankie en Giani Lincan

Gisteravond liep ik nog even door de binnenstad van Breda
langs de verschillende podia
en zag daar tot mijn grote verrassing
Magic Frankie weer op het podium. Nog wel samen met Jan de Bruijn.
Geweldig.
Zo’n twintig jaar geleden, bij de introductie van zijn CD ‘It’s magic’
heb ik hem drie avonden op rij live zien spelen.
In willekeurige volgorde:
In Breda, in Tilburg en in Amsterdam (in Paradiso).
En gisteravond was hij er weer. Op het podium bij De Bruine Pij.
Genieten.

Wie kijkt naar wie.


Zij rusten even uit.


Magic Frankie.


In vol ornaat, met witte schoentjes.


Magic Frankie.


Het mooie was dat het niet te druk was. Je kon eenvoudig bij alle podiums komen.


Al was het maar met een boot.


Van een heel andere orde was dit optreden in ’t Sas: Giani Lincan.


Jazz uit Romenie.


Het hele orkest.


Hoofdinstrument is de cymbaal.


Dan nog even terug naar het Kerkplein.


Jan de Bruijn en Magic Frankie.


Voorzichtig begint het Jazzfestival in Breda

Alles is weer tot rust gekomen in Crystal Palace.


Zowat alle terrassen zijn overdekt. Men wil zich voorbereiden op alle weersomstandigheden.


Jazzkunstenaar?


Het stadhuis heeft zijn jazzpak aan.


Nog even de stoelen en tafels schoonmaken.


Ook op een koude wind is men voorbereid.


De eerste bandjes spoelen hun kelen al.


De crowd management logistiek is ook geregeld.


Alles staat klaar voor veel volk.


Om nu een school de kroegen van Breda te laten promoten?


Het Spanjaardsgat is bijna verstopt.


Naast het Jazzfestival is het de komende tijd ook nog Spanjaardsgatfestival.


De catering is al volop in de weer.


Het Kasteel van Breda ligt er rustig bij.


Ook de eerste hulp doet het nog rustig aan. Volgens mij is alles klaar om te beginnen. Laat de jazz maar losbarsten.


Gids voor den bezoeker

Het boekje zoals ik het voor 2 euro kocht bij het Stadsarchief Breda.


Ik was al erg blij met het boekje dat ik vorige week zaterdag had kunnen kopen.
Kaft beschadigd of niet.
Maar nu ik van het bestaan van het boekje afwist kon ik eens gaan zoeken op het web.
Misschien is er ergens een compleet exemplaar beschikbaar.
Dat was inderdaad het geval.
En ik heb het inmiddels al in huis.
En de omslag was heel verrassend.


Het complete boekje zoals ik dat afgelopen zondag kocht op het web en dinsdag ontving via de post.


Jazzfestival Breda: Klaar om te starten

Feitelijk was de start gisteravond al.
In het Spiegelpaleis was gisteravond al een bijeenkomst van genodigden (?).
Gisterochtend stond dit podium er nog een beetje donker en triest bij.
Dat is inmiddels heel anders en als we de zon houden die we nu hebben
kan het nog een prachtig feest worden.

De spiegeltent met de camera van mijn telefoon.


Nog een tweede poging op woensdagochtend rond half zeven. De naam boven de ingang zegt: Crystal Palace


Open dag Stadsarchief Breda

Vorige week was het stadsarchief open op zaterdag.
Men hiewld er een open dag met als thema: de Kwatta.

De open dag was ter gelegenheid van het 150 jarig bestaan.


Het valt natuurlijk niet mee om van een archief iets heel spannends te maken.
Toch slaagde men er best in.
Het thema Kwatta werd prima uitgewerkt met foto’s,
van de fabriek en de mensen die er werkten.
Vervolgens werd er ook chocolade gemaakt.

Voor iedere bezoeker was er zo’n heerlijk stuk chocolade.


In het archief zelf waren allerlei films te zien, oude zwart/wit films.
Een van de films was uit 1931 en betrof de onthulling van het ruiterstandbeeld
van Willem III op het Kasteelplein in Breda.

Je zou zin krijgen in een stuk.


In de stad reed een oude BBA-bus rond.
En tussen de routes door stond de bus voor het Breda’s Museum.
Nu verkocht men toevallig (toeval bestaat niet) boeken.
Oude voorraad. Er was een stapel nota’s over archiefinstellingen.
Er lag een stapel boekjes die bedoeld waren als onderdeel van een lesprogramma
over het industrieele erfgoed van Breda.
Er was een boekje dat ik eerst oversloeg.
Een deel van de voorkant van het boekje was er niet meer.
Bij nadere bestudering bleek het toch een interessant boekje te zijn.
De titel was:
Gids voor den bezoeker van het Ethnografisch Museum te Breda Kasteelplein 13.
Samengesteld door Dr. J. M. Somer,
conservator van het museum.
Het boekje werd uitgegeven in December 1940 en de prijs was toen 35 cent.

Gids voor den bezoeker van het Ethnografisch Museum te Breda.


In het boekje bevinden zich kaartjes met de indeling van het museum. Let wel, de indeling van 1940. Hier de benedenverdieping


Nog een stukje? Normaal maak ik geen reclame maar dit was erg lekker. Het is van de firma Soetkin in Kontich


De bovenverdieping.

Ik heb de indruk dat de indeling niet op ware schaal is.
Een aantal beeldbepalende eigenschappen van het gebouw,
zie ik in de tekening niet meer terug.
Het boekje heeft nog een aantal foto’s.
Afbeeldingen die betrekking hebben op de diverse volkeren in Indonesie
maar ook afbeeldingen van de collectie.
Alle foto’s zijn in zwart/wit.
Het zou leuk zijn een deel van die collectie
nog eens terug te kunnen zien in Leiden.
Nadat het museum gesloten werd ging de collectie immers over
op het Museum Volkenkunde in Leiden.


Hier een voorbeeld van een van de foto’s: Hoekje van de kamer voor Hindoe-Javaansche kunst, pagina 22. Deze foto, net als een groot aantal andere foto’s zijn gemaakt door N. v. Zijverden.


Voor de laatste keer een blik op de chocolade.


Toeval of niet. Tijdens mijn bezoek aan het archief zag ik deze folder liggen. Gelukkig gaat de tentoonstelling met het werk van de kunstenaar Petrus van Schendel door. Later dit jaar zal een verzameling van wel 60 schilderijen te zien zijn in het Breda’s Museum. De tentoonstelling is bij elkaar gebracht met medewerking van Dhr. J. de Meere. Hij brengt gelijktijdig met de tentoonstelling een boek over Petrus van Schendel op de markt: Petrus van Schendel (1807 – 1870): Een leven leven tussen licht en donker. De titel van de tentoonstelling is: In het licht van Petrus van Schendel.


Vlaggen wapperden

Op zondag 6 mei stond het podium er nog op het Kasteelplein in Breda. Op sommige plaatsen wapperden de vlaggen nog. Waarschijnlijk sliep men nog uit van het feest de vorige avond



De vlag was denk ik een cadeau van de gemeente. Zo mooi nog in de vouw.




Nieuwe evenementen dienen zich aan in Breda

Vanochtend begonnen de voorbereidingen voor het Spanjaardsgatfestival.
Het begint allemaal met het leggen van de pontons in de haven voor het Spanjaardsgat.

Vanaf de Prinsenkade wort de eerste ponton uitgeladen voor het volgende evenement in Breda. Het Spanjaardsgatfestival.


Het was vanochtend erg vochtig dus ik moest eerst de lens van mijn telefoon (!) schoon maken voor dat ik deze foto kon maken.


5 mei: de gasten verlaten het Kasteelplein

Okay, een bijna laatste blog over 5 mei.
Je zult moeten toegeven dat het Kasteelplein
behoorlijk op zijn kop stond.
In de positieve betekenis natuurlijk.
Maar de ceremonie was voorbij en veel mensen gingen naar de lunch
terwijl anderen juist op weg waren naar het stadscentrum van Breda.
Nog een paar foto’s.

Het optreden van Guus Meeuwis loopt ten einde.


Via de brug naar het kasteel en de Stadhouderspoort gingen de genodigden naar hun middagmaal (?).


De reuzen worden ontkleed….


….en een kopje kleiner gemaakt


Een laatste blik op de reuzen.


Vrijwel gelijk na het einde van het optreden ging men aan het werk het podium om te boyuwen voor het avondoptreden.


Veel mensen gingen via het Valkenberg naar huis terwijl anden vanaf het station, via het park naar de binnenstad onderweg zijn.


Vredesvuur voor de KMA.


Rood, wit, blauw.


Inpakken en wegwezen.


Oude vliegtuigen brengen later op de middag nog een saluut aan Breda.


Een formatie oude vliegtuigen net voor ze achter de Grote Kerk verdwijnen.


Vredesvuur

Met alle drukte zou je het bijna vergeten maar hier ging het allemaal om. Het vuur, hier te zien op het 5 mei-podium op het Kasteelplein in Breda voor de KMA, het symbool voor de vrede. Het symbool voor het in vrede samenleven met andere mensen. Voor mensen in Nederland en daarbuiten. Het symbool dat we moeten doorgeven.


Veiligheidsmaatregelen 5 mei Breda

Eerlijk gezegd viel het me pas op 7 mei op.
Natuurlijk was er veel politie te zien in Breda voor en tijdens de 5 mei-vieringen.
En terecht.
Maar ik had me niet gerealiseerd dat zelfs de afvalbak
van onze gevel was afgeschroefd:

Op 7 mei maakte ik bovenstaande foto.


Het goede nieuws is dat het op 8 mei al weer was verholpen.


5 Mei: vredesvuur, Mark Rutte en Guus Meeuwis

Zonder vrijheid geen cultuur.


Ook sommige van de cadetten keken op 5 mei toe vanuit hun flat. De meeste waren ingezet in de bewaking van het evenement.


Willem-Alexander en Gauck bij het Wilhelmus tussen de gasten.


Kroonprins Willem-Alexander en de Duitse Bondspresident Gauck bij het Wilhelmus tussen de gasten.


In de Cingelstraat verschenen twee auto’s, een van het koninklijk huis. Achteraf bleek het om een plan-B te gaan. De gasten gingen niet direct naar de auto’s maar te voet het kasteel binnen.


Het was een hele drukte op het Kasteelplein, zo tussen de KMA en het Valkenberg. Er werd een film vertoond met twee mensen die uit eigen ervaring konden vertellen over bevrijding en vrijheid. Mark Rutte interviewden de twee nog live op het podium.


Het vredesvuur. Premier Mark Rutte ging het ontsteken.





Toen volgden de balonnen.



.


Daarna kon het feest beginnen met Guus Meeuwis: Brabant.


Alle Reuzen stonden nog op een rij.


Dat terwijl Guus Meeuwis doorging met zingen.


Terwijl ik stond te kijken bij de auto’s, wat later plan-B bleek te zijn, vertrokken de gasten naar het kasteel van Breda.


Guus Meeuwis was intussen niet te stuiten.


Brabant

Ik loop hier alleen in een te stille stad
ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
maar de mensen ze slapen, de wereld gaat dicht
en dan denk ik aan brabant, want daar brand nog licht

De peel, en de kempen en de meijerij
maar ’t mooiste aan brabant ben jij , dat ben jij

Bevrijdingsfeest Breda: de stoet met gasten

Veel gasten kwamen gisteren voorbij zo ook een oudstrijder.


Veel militairen met medailles.


Heel veel gasten die ik niet kende.


Tussendoor vermaakten de vaandelzwaaiers ons.


De jongere gasten swingde voorzichtig op de housemuziek. Vreemd dat die herrie ook bij dergelijke bijeenkomsten wordt ingezet.



Buurtgenoten.


De fakkel met het vredesvuur. Op de achtergromd mw. ir. J.M. Leemhuis-Stout, voorzitter van het Nationaal Comitxe9 4 en 5 mei en Duitse Bondspresident Joachim Gauck.


Mevrouw Leemhuis-Stout en Bondspresident Gauck. Achter hen premier Rutte


Premier Mark Rutte.


Kroonprins Willem-Alexander.


Willem-Alexander.


Tweede Kamer voorzitter Gerdi Verbeet (gedeeltelijk achter de blonde mevrouw in het midden van de foto.


Toen was de stoet voorbij en kon het programma op het podium beginnen.


Toen ging het regenen

Het ging regenen. Daar kwamen nog een aantal NAC-spelertjes (?) die als extra erehaag gaan fungeren.


In de regen en kou ga je de omgeving maar eens verkennen. Zie de erehaag gevormd door de cadetten van de KMA.


Voor het podium wordt de erehaag versterkt met de NAC-spelertjes.


Een groot deel van het Kasteelplein blijft zo vrij voor de gasten.


Cadetten vormen de afscheiding naar de Cingelstraat.


Op het Kasteelplein zijn de cadetten een flink stuk naar achter gestuurd. Een lesje crowd management voor beginners krijgen we deze middag.


De Reuzen vermaken het publiek.


Met het weer hebben we op bevrijdingsdag geen geluk.



Ik heb inmiddels wel gezien dat de reuzen namen hebben maar ben vergeten hoe dit kereltje heet.



De begeleiders van de reuzen die af en toe een lied inzetten.


Nog een laatse blik op het podium voor de stoet begint.


De eerste deelnemers van de stoet.