Dalmeijer's Volksuniversiteit

Vanochtend kocht ik op de Vrijmarkt in Breda
twee jaargangen van Dalmeijer’s Volksuniversiteit.
Ik moet zeggen dat ik er nog nooit van gehaard had.
Het gaat om de jaargangen 1925 en 1926.

De kaft van het boek.


Omdat ik het boek niet ken is het misschien een goed idee om te beginnen
met een introductie van Meneer Dalmeijer zelf:

Zo, daarmee is gelijk de toon gezet lijkt me.

Nieuwe leden, d.w.z. zij, voor wie het Lidmaatschap met 1 januari 1926 aanvangt
of aangevangen is, kunnen den jaargang 1925 van het Tijdschrift ook nog ontvangen,
gebonden in den hieronder afgebeelden, fraaie goudlinnen prachtband.
Tevens ontvangen zij dan nog de beide PREMIE-BOEKEN:
DE GESCHIEDENIS VAN EGYPTE
van Prof. R. BREASTED
een kloek, dik boek met xb1 150 platen, afbeeldingen en kaarten, en
DE KUNST IN HET PUBLIEK TE SPREKEN
van L. C. P. KOENEN


Het logo.


Heel toevallig (?) zat de administratie van Dalmeijer’s Volksuniversiteit
aan de Koninginneweg in Amsterdam.

Maaike Meijer over kunst

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.


Het misverstand is volgens Meijer dat menigeen gelooft
dat de schrijver weet wat hij schrijft.
“Dat is een heel primitieve manier van denken over het creatieve proces, daar moeten we vanaf. De literatuurwetenschap is daar allang vanaf, veel lezers zijn dat nog niet.”
De dichter, zegt ze, weet niet wat hij schrijft.
“De dichter zit in een klein zeilbootje en vangt de wind op. Daar komen die prachtige teksten vandaan die ook hemzelf verrukken en verrassen.”

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.


Argus

Via een heel bijzondere website, gespecialiseerd in boeken
en alles wat met boeken te maken heeft,
kwam ik op een site over letters (fromoldbooks.org).
Met behulp van de aanwezige letters maakte ik het volgende woord:

ARGUS.

Dat woord is opgebouwd uit de volgende letters.
Nu wat groter zodat de details goed zichtbaar zijn.


De ‘A’: from an alphabet after Serlio.

Ik vermoed dat hier bedoeld wordt: Sebastiano Serlio
(Bologna, 6 september 1475 x96 Fontainebleau, ca. 1554).
Dit is een Italiaanse architect uit de late Renaissance.


De letter ‘R’: Decorative initial letter from fifteenth century.

De letter ‘R’, gemaakt voor de decoratie in de 15e eeuw.
Wat ik hier zo prachtig aan vind is dat de letter zelf
eigenlijk dwars door de versiering gaat en er schijnbaar
helemaal geen rekening mee houdt.


De letter ‘G’: Green and gold caligraphic uncial capital.


De letter ‘U’: Initial capital letter from Dance of death alphabet, 1878.


De letter ‘S’: Foliated initial capital letter.


Kunst / Design van Elizabeth C.B. Rezende

Terwijl ik vanochtend een aantal Twitter-berichten doorliep
kwam ik een verwijzing naar de volgende foto tegen:

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Still life, 14/04/2012.

Ik vond dit prachtig.
Kijk eens naar de achterkant.
De mooie rode gloed die er in de lucht hangt
en die prachtig past bij het rood van het fruit.
Het zachte groen niet te vergeten.

Ik ging naar haar website en vond nog een aantal prachtige
ontwerpen, foto’s, tekeningen enz.
Volgens mij is LizzieRz een Braziliaanse.
Een paar foto’s van haar website deel ik hier.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Summer legs….I’m going, 02/03/2011, paper, pen, pencil.

Doet me denken aan de boektitel ‘Opwaaiende zomerjurken’ van Oek de Jong.
Ik heb het boek nooit gelezen maar de titel is prachtig beeldend.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Atlas, 03/08/2010, digital photo of art work.

Ook Lizzie heeft een fascinatie voor tekst, boeken en kunst.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Jewelry to mark pages in books (Boeklegger), 19/11/2009.

Hier gaat het dus om:

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Sculptural furniture, 12/05/2010, computer design.

Elizabeth C. B. Rezende (LizzieRz), Alone, 10/10/2010, paper, pen, pencil.

Ik lees: Het vierde beest

Op dit moment lees ik het boek van Tom Holland met als titel ‘Het vierde beest’
De titel is afkomstig uit de Bijbel. Het maakt daar onderdeel uit
van een toekomstvoorspelling.
De inleiding heb ik al even uit en ik heb de passages aangestreept
die mij het meest in het oog sprongen.
Die passages vind je hieronder.
Misschien een aanleiding om het boek te kopen en ook eens te lezen.

Tom Holland
Het Vierde Beest

x93Hij zei: x91Dat vierde dier duidt op een vierde koninkrijk dat op aarde zal komen, anders dan alle andere koninkrijken, en dat de hele aarde zal verslinden, vertrappen en vermorzelen.x92
Uit het bijbelboek Daniel 7:23

Het boek gaat over de ondergang van de Romeinse en Perzische rijken en de opkomst van het Arabische Rijk en Islam. Kern van het betoog schijnt te zijn dat naar de mening van Tom Holland ook de Islam schatplichtig is aan de religies die er aan vooraf gingen.

De meest treffende passages uit de inleiding breng ik hier bij elkaar.

Inleiding

Pagina 15
Niet alleen in het zuiden van Arabixeb, maar in de hele beschaafde wereld was de toewijding aan een specifieke opvatting van het goddelijke een emotie geworden die de levens van talloze miljoenen mensen bepaalde. In een tijd waarin heerschappen als bruisende golven kwamen opzetten en weer braken, en zelfs grote rijken wankelden, was er beslist geen aardse macht die een dergelijke trouw kon afdwingen. De identiteit van mensen werd niet langer bepaald door de koninkrijken van deze wereld maar door verschillende opvattingen van de Ene God: door x91monothexefsmex92.

Pagina 16
Aan het begin van het derde millennium sinds de geboorte van Christus identificeren zox92n driexebnhalf miljard mensen (meer dan de helft van de wereldbevolking) zich met een van de verschillende religies die in de tweehonderdvijftig jaar voor en na de dood van Yoesoef een vorm aannamen die de huidige benadert. Dus de periode van de late oudheid mag dan onbekend zijn in vergelijking met andere tijdvakken in de geschiedenis, ze is daarom niet minder relevant.

Het is een diep menselijk verhaal, vol heftige dramax92s , opmerkelijke personages en vaak uitbundige kleurigheid. Maar het is ook een verhaal dat heel wat vergt van de historicus, want een groot deel ervan speelt zich af in sferen die het aardse overstijgen. Er kwamen koningen, maar ook engelen in voor; militaire machthebbers, maar ook demonen. Naast de vaak ongenadig realistische wereld van de aardse aangelegenheden, schemert er in dit boek dus een tweede wereld door, een van hemels licht en dreigende verdoemenis, en niet alle gebeurtenissen die worden beschreven kunnen zomaar worden uitgelegd in termen van materieel eigenbelang of politieke berekening.

Pagina 18
De voltrekking van dat proces is een fascinerend en opmerkelijk verhaal, want het raakt natuurlijk aan kwesties van het hoogste politieke niveau en de diepste menselijke emoties. De botsing van machtige rijken en het leed van arme slaven, het glinsteren van mozaxefeken en de stank van pestholen, het rumoer van overvolle steden en de stilte van lege woestijnen: het zal allemaal de revue passeren. Dit verhaal, dat begint in een herkenbaar antieke wereld en eindigt in de middeleeuwen, gaat over een transformatie met onvoorstelbare gevolgen.

Een vertelling waarin wordt gesproken over de vervolging van gesluierde christelijke vrouwen in Arabixeb door een Joodse koning speelt zich duidelijk af in een wereld die ver van de onze staat.

Pagina 21.
Achthonderd jaar na de geboorte van Christus omschreven de meeste Arabieren zichzelf als x91moslimsx92: x91zij die zich aan God onderwerpenx92.

Pagina 24.
Pas twee jaar later zou hij (Mohammed) hem weer horen, maar toen Gabriel eindelijk terugkwam en de stilte werd verbroken, twijfelde Mohammed er niet aan: door tussenkomst van een engel hoorde hij de oorspronkelijke woorden van een god. En niet zomaar een god, nee, de ene God, de ware God, de ondeelbare God. x91Er is geen god dan Hij, Schepper van alle dingenx92.
Juist in deze onwrikbare stelling dat er maar een godheid bestond lag de sleutel tot een gloednieuwe kijk op de wereld: monothexefsme in zijn ruwe vorm. Bij elke daaropvolgende openbaring kreeg Mohammeds besef van Gods enigheid en van wat men hem daarom verschuldigd was een steeds indrukwekkender glans. De bewoners van Arabixeb, met hun afgodsbeelden van steen, hout of door ranzige boter geroerde dadels, herhaalden alleen maar wat al sinds het begin der tijden de grootste misvatting van de mensheid was: dat de hemel en de aarde wemelden van een hele horde goden.

Pagina 26.
Kortom, een betere combinatie was nauwelijks denkbaar geweest. Mohammed was een profeet op zoek naar een toevluchtsoord en Yathrib was een stad op zoek naar een profeet: letterlijk een match made in heaven, zoals Ibn Hisham het schetste.
Dat zelfs de naam Yathrib van de kaart zou verdwijnen zegt alles over wat Mohammed er uiteindelijk wist te bereiken. Het was het lot, en de onsterfelijke roem, van de oase die hem asiel had verleend om herinnerd te worden als x91De stad van de Profeetx92, of x91Madinat an-Nabix92: Medina.

Pagina 31.
Niet dat er een heel boek voor nodig was om een les te trekken uit het leven van Mohammed. Een enkele anekdote, een enkele zin was al voldoende. Hadiths, zo werden die biografische snippers genoemd x96 en er waren er nauwelijks een eeuw na Hishams tijd tientallen van in oploop, misschien wel honderden of duizenden. Iedereen met een zwak voor lijstjes kon zich wenden tot een groot aantal uitgebreide verzamelingen, keurig op thema gesorteerd.

Pagina 32.
Ze waren de belichaming van een unieke wetgeving, die raakte aan elk facet van het menselijk bestaan en vrijwel niets aan het eigen inzicht of het toeval overliet: x91soennax92, zoals hadith-geleerden haar noemden.

Pagina 33.
Men hoefde alleen maar de echtheid van de hadiths vast te stellen en dan zou het heden onlosmakelijk verstrengeld zijn met het verleden. Natuurlijk was essentieel dat de stutten en steunen die voor dat doel werden aangewend x96 de x91isnadsx92, zoals ze in het Arabisch werden genoemd x96 sterk genoeg waren om de tijd ongeschonden te overbruggen.

Het x91Boekx92 was natuurlijk de optelsom van de vele openbaringen die de Profeet in de loop van zijn leven had mogen ontvangen. Ze waren opgeschreven door zijn volgelingen en na zijn dood verzameld om een x91recitatiex92 te vormen: een x91qoerx92anx92, oftewel Koran.

Pagina 34
(Over de auteur van de Koran) Maar na verloop van tijd was het een algemeen aanvaard feit dat de verantwoordelijke persoon Uthman (Wikipedia: ook wel Othman, Uthmaan of Osman genoemd) was geweest, de derde van de kaliefen.

Hoewel onder geleerden het schrijven van een commentaar op de Koran (tafsir, zoals het genoemd werd) als meest lovenswaardige bezigheid gold, was het anderzijds ook veruit de meest risicovolle.

Pagina 37.
Hoewel moslims en christenen dus op vrijwel identieke problemen (Argus: verklaren hoe een godheid die tijd en ruimte oversteeg, ooit van de hemel naar de aarde had kunnen neerdalen) stuitten, hadden hun respectieve pogingen om ze op te lossen hen toch volslagen verschillende paden doen inslaan. Als god te vereenzelvigen viel met woorden in een boek, dan waren die woorden natuurlijk niet vatbaar voor rationele analyse. Iedere poging daartoe was een vorm van godslastering. Vrome moslims zouden net zomin de oorsprong van de Koran bevragen als vrome christenen Jeruzalem zouden doorzoeken naar het skelet van een man met gaten in zijn handen en voeten. Dat was omdat de rol die de openbaringen van de Profeet in de islam spelen meer leek op die van Jezus, de Zoon van God, dan van de Bijbel.

Het gevolg (Argus: van het feit dat de Bijbel een veel langere periode dan het leven van Jezus omvat,) was dat de contextualisering van antieke teksten een tweede natuur werd voor serieuze Bijbelstudenten en dat christelijke hersenen daarvoor steeds beter geprogrammeerd raakten.

Pagina 40.
Vanaf 1890 tot op de dag van vandaag heeft een opeenvo0lging van wetenschappers stelselmatig afbreuk gedaan aan de geloofwaardigheid van de hadiths als teboekstelling van wat Mohammed zelf werkelijk gezegd zou hebben.

Pagina 40
Tegenwoordig is het daarentegen moeilijk een studiegebied binnen de geschiedenis aan te wijzen dat evenzeer door onenigheid wordt verscheurd als dat van de vroege islam. Een van de meest vooraanstaande Koranwetenschappers heeft zelfs van een x91schismax92 gesproken. x91De controverse over de Koranx92 (namelijk of die een authentiek document is van de uitspraken van de Profeet of een bloemlezing uit verschillende bronnen) x91dringt door tot het hele gebied van de Koranstudiex92, schreef ze vertwijfeld.

Bij een niet-specialist kan dat alles een sterk gevoel van duizeligheid teweegbrengen, zoals bij iemand die een trompe-lx92oeil bestudeert in een spiegelpaleis.

Pagina 52-53.
Waar en wanneer de Koran dus ook maar is geschreven, het beoogde publiek was heel goed bekend met de beroemste engel uit de Bijbel. Doorslaggevend bewijs daarvoor vinden we in het gedetailleerde verslag van de Profeet van wat voor christenen altijd het summum van alle annunciaties is geweest: Gabriels bezoek aan Maria, de moeder van Christus. De episode speelt ook een opmerkelijk prominente rol in de Koran, waar ze tot tweemaal toe wordt verteld. Maria was duidelijk een persoon die de Profeet nogal bezighield. Niet alleen is zij de enige vrouw in zijn openbaringen die bij naam wordt genoemd, ze figureert ook in een hele reeks voorvallen die niets met de Annunciatie van doen hebben. Details die in het Nieuwe Testament onvermeld blijven (bijvoorbeeld dat haar barensweexebn waren begonnen onder een palmboom, waar Jezus, sprekend vanuit haar baarmoeder, haar had aangemoedigd een paar dadels te eten) krijgen een belangrijke plek in de Koran.

Pagina 53.
Wat de halsstarrige Joden en onverbeterlijk kortzichtige christenen zich in de ogen van de moslimgelovigen niet hadden gerealiseerd, was dat alle profeten die in de Bijbel worden genoemd stuk voor stuk volgelingen van de islam waren geweest. Vandaar de hoofdrollen die zovelen van hen, van Adam tot Jezus, in de Koran mochten spelen. En Maria natuurlijk.

Pagina 58.
Hoe logisch is het dan om, met dat alles in het achterhoofd, de opkomst van de islam te verklaren door alleen naar de islam zelf te kijken? Dat de moslimtraditie de oorsprong van de Koran en de soenna toeschrijft aan een ongeletterde man die in een heidense stad midden in de woestijn woonde, is geen oplossing maar een probleem.

Pagina 59.
Het kalifaat dat in de zevende eeuw werd gevestigd was ontegenzeggelijk het prototype van elk islamitisch rijk dat nadien zou verrijzen, maar het was nog veel meer dan dat: het laatste, het definitieve en het meest bestendige rijk van de oudheid. Dat is de stelling die ik in dit boek wil onderbouwen.

Wat Google niet kan…

Wat Google nog steeds niet goed kan,
en dat geldt eigenlijk voor alle websites,
is iets wat encyclopediexebn wel goed konden:
heel uiteenlopende onderwerpen aanbieden waar je uren
door kunt dwalen, rondneuzen, kennis opdoen,
plaatjes kijken, bladeren.

Een encyclopedie is een gestructureerde, geschreven verzameling van menselijke kennis, vaak met aanvullingen zoals afbeeldingen, geluidsopnames en videomateriaal. Een woordenboek kan een definitie of een synoniem van een woord geven, maar een encyclopedie legt een begrip uit, verklaart het belang en de ontwikkeling ervan, verhaalt hoe het begrip zich verhoudt tot een meer algemeen kennisgebied en verwijst naar eventuele onderdelen, afgeleiden en deelgebieden.

In een encyclopedie staan onderwerpen alfabetisch onder elkaar.
Handig om te zoeken maar de onderwerpen staan niet in een bepaald
verband ten opzichte van elkaar gerangschikt.
Het is georganiseerd maar de organisatie
is absoluut niet betekenisvol.

Heel toevallig staan de volgende woorden bij elkaar in de
Nouveau Larousse Universel
die ik vorige week ter beschikking kreeg:

Papaya
Papegai
Paphos
Papakha
Denis Papin

Papaya.

Papegai
Oiseau artificiel qu’on place comme cible en haut d’ une perche

Kunstvogel met als doel te worden geplaatst op een paal (om daarna
bijvoorbeeld met een kruisboog beschoten te worden).

Paphos
A la fin du xviiie siecle sorte de grand canape droit (on dit aussi Pephose et Pafose.)

Aan het einde van de achttiende eeuw ontwikkeld, een soort grote sofa (ook wel Pephose en Pafose genoemd)

Papakha
Bonnet de grande tenue des cosaques; la papakha est faite en peau de mouton noir frisxe9.

Hoofddeksel onderdeel van het volledige Kozakken-uniform, de papakha is gemaakt van zwart krullende schapenvacht.

Denis Papin
physicien franxe7ais, nxe9 a Blois. Il reconnut le premier la force elastique de la vapeur d’ eau. En 1707, il expxe9rimenta en Allemagne, oxf9 l’avait chassxe9 l revocation de l’edit de Nantes, un bateau xe1 quatre roues, que, dit-on, brisxe8rent les ouvriers mariniers de Munden, et imagina xe9galement le digesteur, que l’on a appelxe9 marmite de Papin, ainsi que differentes autre inventions: des fournaux pour couler les glaces, des appareils pour conserves alimentaires.

Franse natuurkundige, geboren in Blois.
Hij herkende als een van de eerste de kracht van stoom.
In 1707, na het herroepen van het Edict van Nantes,
maakte hij na gevlucht te zijn naar Duitsland een boot met een aandrijving
door vier cilinders, echter de boot werd vernietigd door de schippers van Munden.
Daarnaast is hij ook de uitvinder van de snelkookpan en diverse andere uitvindingen
zoals apparatuur voor het bereiden van voedsel uit blik.

Dit is een willekeurige selectie woorden en verklaringen
uit de Nouveau Larousse Universel uit 1948.
De twee delen kreeg ik vorige week.
Al bladerend door de boeken kwam ik op pagina 400 van deel twee.

De begrippen in deze blog staan op de pagina’s rond deze prachtige afbeelding
van vlinders of ‘papillons’ in het Frans.

Maar er staan niet alleen afbeeldingen van de natuur in deze boeken.
Vlak naar de papillons staat een pagina met het productieproces van papier.

Sommige begrippen en verklaringen komen van deze pagina af:

Gekregen: Nouveau Larousse Universel

Ik heb een bijzondere set boeken gekregen:
de Nouveau Larousse Universel,
Dictionnaire Encyclopedique en deux volumes.
Gemaakt onder de directie van Paul Auge.
Deze set boeken is gemaakt in 1948 en zit vol prachtige platen.
Daar laat ik binnenkort het een en ander van zien.
Maar nu eerste de twee boeken zelf:

Gelezen

Ik kende de auteur (P. Otie) en tekenaar (Li Kunwu) niet.
Het onderwerp spreekt me erg aan dus daarom was ik erg nieuwsgierig.
Beide boeken heb ik nu gelezen, met erg veel plezier.
Ze geven een beeld van een tijd in China die voor Westerlingen
altijd vreemd, abstract en onbekend is gebleven, met
de Bende van Vier, de Culturele Revolutie, Mao, Deng Xiaoping,
Taiwan, de Grote Sprong Voorwaards enz.
Mooi getekend.

Heren van de thee

Het is deze week Boekenweek, dus een korte ‘boekbespreking’ is op zijn plaats.
Na het overlijden van Hella Haase besloot ik haar ‘grote roman’ te lezen.
Wat me meteen opviel was dat het boek en de titel op gespannen voet leven.
De titel creerde bij mij een beeld van een soort heldhaftige avonturenroman.
Maar ‘Heren van de thee’ is een soort familieroman waar de traditionele rollen
van man en vrouw aan de orde worden gesteld.
De roman speelt in Indonesie en gaat over een oer-Nederlandse familie
met ambities. Koloniale ambities.
Handelsgeest gaan hierin samen met gedreven inzet, traditionele rollen, liefde
en geld, uiteindelijk veel geld.
Het taalgebruik van Hella Hasse is mooi.
Prachtig zijn de landschapsbeschrijvingen.
Het vertelt de geschiedenis van ons koloniaal verleden vanuit het perspectief
van de hardwerkende koloniaal. Niet vanuit een ambtenaar bijvoorbeeld.
De vorm van de roman, met name in het tweede deel is mooi.
Afwisselend lange hoofdstukken en korte briefjes, gedachten, verslagen
van gebeurtenissen.
Geen grote roman in de zin van Mulisch met complexe structuren, driedubbele bodems
en literaire verwijzingen (Hoewel Multatuli een bijrol heeft).
Maar een meeslepende roman van gewone mensen in bijzondere omstandigheden
met oer-Hollandse conventies die een gevangenis blijken te kunnen worden.

Vandaag was Charles Dickens jarig als hij 200 was geworden

Maar dat is niet gebeurd.
Hij stierf al op 58 jarige leeftijd als een beroemde Engelsman.
(Literaire) Ster in Europa en de Verenigde Staten.
In 1868 verscheen bijvoorbeeld de volgende prent in een Franse krant:

Op de voorpagina: tekening van Andre Gill van Charles Dickens die van London naar Parijs stapt, 14 juni 1868.

Een beetje vergelijkbaar met de Google Doodle van vandaag:

Er is een site die probeert de tekening te duiden.
Volgens dat artikel zie je hier de volgende karakters
uit de boeken van Charles Dickens:

John Harmon (eerste G, twijfelachtig)
Bella Wilfer (eerste G, twijfelachtig)
Little Dorrit (linkse O)
Ebenezer Scrooge (rechtse O)
Tiny Tim (rechtse O)
Oliver (letter L)
Artful Dodger (letter L)
Pip (tweede G)
Estella (tweede G)
Miss Havisham (hoog linkerhelft, beetje vaag)
Mr Gradgrind (in de E)
Daughter Louisa (in de E)

Of het klopt weet ik niet zeker maar ik sta altijd open
voor suggesties.

Op de Pinguin website hebben 833 mensen hun favoriete karakter
uit een Dickens boek gekozen.
Dit was de top 10:
1. Ebenezer Scrooge – A Christmas Carol
2. Miss Havisham – Great Expectations
3. Sydney Carton – A Tale Of Two Cities
4. The Artful Dodger – Oliver Twist
5. Fagin – Oliver Twist
6. Joe Gargery – Great Expectations
7. Pip – Great Expectations
8. Nancy – Oliver Twist
9. Abel Magwitch – Great Expectations
10. Betsey Trotwood – David Copperfield

200 jaar Charles Dickens

Altijd al benieuwd geweest hoe die man er eigenlijk uitzag?
Voor een superster zijn er maar weinig foto’s van hem,
maar ze bestaan:

Jeremiah Gurney, Charles Dickens, 1867.

Jeremiah Gurney, Portrait of Charles Dickens, circa 1867.

Gezien

Het levensverhaal van Charles Dickens,
verteld door een aan de BBC gelieerde televisiemaatschappij.
Niet zo briljant als de Dickens verfilmingen van de BBC zelf.
Maar goed aan te zien.
Interessant als je meer te weten wilt komen over het leven
en de werken van Dickens.
Het verhaal is gebaseerd op de biografie van Wolf Mankowitz.
Nog beter: lees de biografie van Michael Slater.

Dit is de omslag van mijn copie van het boek van Mankowitz:

Volgens mij mag ik van Photobucket deze omslag
niet op mijn weblog laten zien.
Deze belachelijke censuur komt toevallig aan het licht
op de dag dat de Engelstalige Wikipedia een dag op zwart gaat
om te protesteren tegen nieuwe Amerikaanse wetgeving
die het verder moeilijk moet maken om producten als dit boek
te tonen op het internet.

Charles Dickens

Het onderstaande boek heb ik (deels) gelezen tijdens
onze vakantie op de Kaapverdische eilanden.
Ik ben pas op pagina 225 van de in totaal 623 pagina’s.
Michael Slater heeft daarmee, volgens sommige recensenten,
de ultieme biografie geschreven over Charles Dickens.

Charles Dickens (1812×961870) was Britain’s first true literary superstar. In his time, he attracted international adulation, and many of his books became instant classics.

Dit jaar wordt herdacht dat het de 200ste geboortedag is van Charles Dickens.
Volgens bovenstaande quote van de website van J.P.Morban Library in New York:
was Charles Dickens Groot-Brittannixeb’s eerste. echte literaire. superster.

Tijdens zijn leven verwierf hij internationale waardering als was hij een popster
en veel van zijn boeken waren bij verschijning gelijk een klassieker.

Dit jaar zijn er dan ook tentoonstellingen, lezingen ed.
Een van de tentoonstellingen begon eind vorig jaar
in de Morgan Library in New York.
Deze bibliotheek is de trotse bezitter van het manuscript van ‘A Christmas Carol’.

A Christmas Carol In Prose, de titelpagina.

A Christmas Carol In Prose;
Being a Ghost Story of Christmas.
By Charles Dickens
The Illustrations by John Leech

Vrij Nederland interview: Umberto Eco, deel II

Uit de thrillergids van mei 2011. Geschreven door Lisa Kluitert, foto’s Maarten Kools.


Umberto Eco: de schijver van De begraafplaats van Praag.


Citaat uit De Begraafplaats van Praag.


Umberto Eco voor Artis.


Vrij Nederland interview: Umberto Eco, deel I

In de thrillergids van Vrij Nederland, die eind mei 2011 uitkwam,
stond een interview met Umberto Eco.
Ik probeer de informatie over De begraafplaats van Praag
een beetje bij te houden.
Op de internet site van Vrij Nederland heeft dit interview (nog) niet.
Vandaar vandaag deel I van dit interview.


Het interview is gemaakt door Lisa Kuitert en de foto’s zijn van Maarten Kools. Het interview is niet sterk. Typisch iemand die vol bewondering geen moeilijke vragen wil stellen en Eco de ruimte geeft zijn reclameverhaal af te steken. Het gevolg is dat er in deze tekst weinig nieuws staat.



 

Wat is Kunst?

Dat is een vraag die ik voor me zelf probeer te beantwoorden.
Eigenlijk ben ik al zo’n 10 jaar bezig met het zoeken naar het antwoord.
De vraag lijkt eenvoudig, drie woorden.
Wat is Kunst?
Maar er zitten zoveel aspecten aan dat het me nog steeds niet gelukt is
om er een antwoord op te vinden.
Steeds vind ik weer puzzelstukjes die soms passen maar vaak ook
nog niet te plaatsen zijn.
Ik leg die dan even opzij om later, met behulp van nieuwe
puzzelstukjes, er een geheel van te maken.
De puzzel is alleen erg groot en heeft heel veel stukjes.
Het voorbeeld van de puzzel ontbreekt dus
het zal nog wel wat tijd vragen voordat de puzzel af is.
De meeste van die puzzelstukjes eindigen hier,
op mijn web log.
Soms vind je een heel mooi puzzelstukje.





Tafelklok: De wake van Alexander de Grote, Rusland, St. Petersburg, 1830 – 1850, Fotografie en beeldbewerking Erwin Olaf.





Gisteravond las ik een artikel van Maarten Klein.
Het artikel heet ‘Alles is ijdelheid’ en gaat over een van de boeken
van Louis Couperus: Iskander.
Ik heb het boek nooit gelezen.
Het gaat over Alexander de Grote.
Toeval (?) wil dat het Hermitage net een tentoonstelling
heeft afgesloten over Alexander.
Maarten Klein heeft daar de tekst die ik gisteren las
gebruikt als onderdeel van een lezing die hij in het Hermitage hield.





Grieks borstpantser gedecoreerd met Medusakop, 4de eeuw voor Christus.





In het begin van het verhaal schrijft hij over naturalistische,
realistische romans en personages en hun relatie met de lezer.
De brug naar realistische schilderijen/kunst en hun toeschouwers,
is dan snel gemaakt.
Wat hij daar schrijft is heel interessant.

Arabesken – Tijdschrift van het Louis Couperus Genootschap, nummer 37 – mei 2011

Romanpersonages zijn abstracte xe2x80x98mensenxe2x80x99 die in een wereld van letters, woorden, zinnen. alineaxe2x80x99s, motieven en symbolen tot leven komen, op een ondergrond van wit papier. Hun leven wordt in hoge mate bepaald door literaire regels en conventies. In naturalistische romans moeten deze romanpersonages zo realistisch mogelijk zijn.
Eline Vere bijvoorbeeld woont in Den Haag, in een milieu dat grote gelijkenis vertoont met dat van de betere Haagse milieus. Ze is gekleed volgend de mode van haar tijd en houdt van operaxe2x80x99s die in de jaren tachtig van de negentiende eeuw populair waren en die ze kon zien in de Franse opera in de Koninklijke Schouwburg. Ze loopt door bestaande Haagse straten en lanen en ze lijkt in alle opzichten op haar vader. Dat alles is conform de werkelijkheid.
Maar, hoe realistisch ook, zoxe2x80x99n naturalistisch romanpersonage staat toch nog ver van de werkelijkheid af. Net als heel veel andere romanpersonages in de Nederlandse letterkunde gaat Eline bijvoorbeeld nooit naar de wc en heeft ze ook nooit last van enig maandelijks ongemak. Als ze praat, spreekt ze altijd in mooie volledige, volkomen grammaticale zinnen. Ze hakkelt nooit, ze hoeft nooit naar het juiste woord te zoeken, zoals wij mensen van vlees en bloed dagelijks doen. Romanlezers aanvaarden deze conventies als vanzelfsprekend. Er is geen lezer, bij mijn weten, die ooit geklaagd heeft: xe2x80x98Ik ben nu op bladzijde 100 en ze is nog steeds niet naar de wc geweest.xe2x80x99



De Begraafplaats van Praag van Umberto Eco een thriller?

Ieder jaar brengt Vrij Nederland een gids uit met de thrillers.
De boeken die de meeste waardering van de jury ontvangen worden
nog eens extra in de schijnwerper gezet.
Heel leuk en aardig maar De begraafplaats van Praag van Umberto Eco
opnemen als een thriller????
Something is rotten in the state of Denmark.



De begraafplaats van Praag van Umberto Eco met vijf sterren.


De uitdrukking “Something is rotten in the state of Denmark”
komt uit het toneelstuk Hamlet van William Shakespeare.
Als je zoekt naar de betekenis van de uitdrukking kom
je bijvoorbeeld de volgende verklaring tegen
waarin het woord corruptie voorkomt:

The American Heritage New Dictionary of Cultural Literacy

Note : “Something is rotten in the state of Denmark”x9d is used to describe corruption or a situation in which something is wrong.

 

Cantabit vacuus coram latrone viator (Umberto Eco)

Oude talen, ik heb er niet zoveel mee.
Lastig dan ook dat Umberto Eco nogal eens met Latijn wil strooien.
Ik zoek de betekenis van een citaat in De begraafplaats van Praag:
Carmina dant panem (pagina 39)
Ik heb nog steeds niets gevonden.

Maar ik kwam wel iets leuks tegen.
Cantabit vacuus coram latrone viator
Dat betekent:

Een reiziger, die niets bij zich heeft,
zal zingen in tegenwoordigheid van een rover.

Handboekje van Latijnsche spreekwoorden en citaten. 1923 (tweede druk)
Met dank aan: Stichting Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
(dbnl), Leiden (Kamer van Koophandel Rijnland 2808 2851)

De begraafplaats van Praag: als de achterkant van een borduurwerk

Vandaag vond ik nog een artikel van Theo Hakkert
over De begraafplaats van Praag:
Achterkant van een rabiaat borduurwerk
Voor het artikel: Achterkant van een rabiaat borduurwerk.
Prachtige titel en in het artikel is onder meer
het volgende te lezen:

De begraafplaats van Praag leest als de achterkant van een borduurwerk. Je ziet draden en lijnen die dwars door elkaar lopen en waar geen patroon in te ontdekken valt, terwijl je weet dat ze allemaal hun functie hebben voor de afgeronde afbeelding aan de voorkant, die we niet te zien krijgen. We kunnen ons daar hooguit een beeld van vormen.

 


Achterkant van een rabiaat borduurwerk.


Vandaag ontrafel ik weer een paar eindjes.
Misschien is ontrafelen iets te veel gezegd.
Ik ben op een paar opmerkelijke draadjes gestuit.

 

 

 

 

 

 

 

 

“Dus dat is mijn beroep? Het is mooi werk om vanuit het niets een notariele akte op te stellen, een brief te vervalsen zodat die net echt lijkt, een compromitterende bekentenis te fabriceren, een document te maken dat iemand in het verderf zal storten. De kracht van het vakmanschap…”

Dit is een klein stukje uit het dagboek van Simone Simonini.
De hoofdpersoon in De begraafplaats van Praag, pagina 24.
Hij geeft in een paar zinnen een beschrijving van zijn beroep,
zijn moraal en zijn cynisme.

 

“Bovenstaande aantekeningen overlezen. Als het geschrevene opgeschreven is, dan is het me echt overkomen. Geloof hechten aan geschreven documenten.”

Deze regels staan even verder op, pagina 32.
Simonini probeet een paar dagen in zijn hoofd te reconstrueren en
hij gebruikt daarbij een door hem zelf geschreven briefje.
Cruffiaans zegt hij dan “Als het geschrevene opgeschreven is”
om vervolgens volledig te vertrouwen
op iets dat hij, de vervalser, geschreven heeft.

Intertextuality, Intertextualiteit

Terwijl ik de afgelopen weken op zoek was naar informatie
over Umberto Eco, stuitte ik op de website www.umbertoeco.com
Op deze site stonden een aantal verwijzingen naar een universitaire site
in de Verenigde Staten.
Daar zou informatie staan afkomstig van of behorende bij
een serie Engelse lessen.
De sites zijn er niet meer maar de maker ervan is bezig een boek
te schrijven waarin een aantal hoofdstukken voorkomen
die te maken hebben met Umberto Eco en ‘De naam van de roos’
Het boek gaat over “Postmodern Medievalism” en Earl R. Anderson,
Professor Emeritus of English, heeft een draft versie daarvan gereed.
De hoofdstukken die betrekking hebben op Eco heten:
Semiotics,
Intertextuality, en
Apocalypse

Volkomen willekeurig ben ik begonnen aan het hoofdstuk over Intertextualiteit.
Erg insteressant.

Ook ben ik op zoek gegaan naar mijn kopie van ‘De naam van de roos’
en vond toen ook ‘De slinger van Foucault’ nog.
Dat laatse boek heb ik zeker niet helemaal gelezen.
Er is dus nog veel te doen.










Syllabus literaire begrippen door Jan de Jong, 2006

Intertextualiteit
het verschijnsel dat teksten op elkaar reageren, hetzij door (inhoudelijke) verwijzingen, hetzij door sterke vormovereenkomsten. Het verschijnsel is van alle tijden. De middeleeuwse Reinaert, bijvoorbeeld, reageert naar vorm sterk op Karel ende Elegast, en naar inhoud op de hoofse Arturromans. De twintigste-eeuwse roman Wapenbroeders (L.P. Boon) verwijst weer sterk naar de Middelnederlandse Reinaert xc3xa9n naar de Oudfranse Roman de Renart.