Mijn Parodia magnifica heeft knoppen maar het weer van de afgelopen drie weken hebben niet echt geholpen. Ik ben benieuwd of er nog bloemen in komen.
Auteursarchief: Argusvlinder
Verloren kwartfinale
Die wedstrijd verliezen is niet leuk maar om nu meteen alle dingen die met voetbal te maken hebben bij het grofvuil te zetten…..
Roodkapje……naar oma!
Wie is er bang voor de boze wolf
wie is er bang?“Roodkapje, Roodkapje, Roodkapje
Waar ga je heen?”
“Naar oma, naar oma, naar oma
Al met lijn 1”“Wees je voorzichtig
en kijk je goed uit
De stad is vol gevaren
en met name hier in Zuid
Praat niet met een vreemde
en let goed op je poen
Geen domme dingen doen”“Roodkapje, Roodkapje, Roodkapje
Waar ga je heen?”
“Naar oma, naar oma, naar oma
Dat zeg ik net”“Let goed op de auto’s
en de skateboards op de stoep
Dieven en verkrachters
en trap niet in de poep
Niet spelen met de lift
in grootmoeders flat
Er is pas iemand geplet”“Roodkapje, Roodkapje, Roodkapje
Waar ga je heen?”
“Naar oma, naar oma, naar oma
Ben je doof ofzo?”“Ach moeder, ik zou graag
weer verhuizen uit de stad
Ik vond het vroeger fijner
in dat veilige gat
In het bos daar zat die wolf
Maar je wist wat je er aan had
De stad die ben ik zat”“Roodkapje, Roodkapje, Roodkapje
Waar ga je heen?”
“Naar oma, naar oma, naar oma
Dove!”Wie is er bang voor de boze wolf
Wie is er bang?
Pater Moeskroen
Dit liedje speelt steeds door mijn hoofd als ik aan het
volgende boek denk dat ik ga inbinden: Roodkapje.
Het zijn eigenlijk 2 boeken: het verslag over de verzameling ‘Roodkapjes’
van Anneke de Groot en midden in het boek een soort facsimile
van een oude Nederlandse uitgave van ‘Lotgevallen van Roodkapje’
van Uitgeverij D. Allart uit 1860.
Omdat ik het boek ga inbinden en het al even in losse delen
in de kast ligt heb ik het er vandaag even uitgehaald, om te
zien of het nog compleet is.
Het boek is een uitgave van Uitgeverij Boekblok.
Ja, dus. Van de gekleurde bekleding (opgerold) tot het naaigaren en het kapitaalband. Alleen de bekleding heeft lang opgerold gezeten en dat is straks niet prettig bij het verwerken.
Daarom ligt de bekleding van de boekband in een sandwich tussen het grote boek van Maria Sybilla Merian (in een harde doos) en het boek van Till-Holger Borchert. Dit laatst boek vooral vanwege zijn gewicht. Komende tijd meer.
Bericht uit de kelder van De Post
De Post is de naam die de marketingmensen gegeven hebben aan
het kolossale PTT-gebouw in het centrum van Breda.
Je kon er postzegels kopen en brieven op de post doen maar
het was vooral een schakelcentrum voor telefonie.
Nu worden het woningen.
Grote delen zijn gesloopt maar er zijn nog keldermuren en
-vloeren. De moeten blijkbaar ook weg of in ieder geval ten dele.
De kelderrestanten, vanaf de Houtmarktpassage naar de Keizerstraat toe gekeken.
De zaag aandraaien of een nieuw zaagblad plaatsen.
De vloer geeft niet mee.
De Post vandaag.
Ridderroman van de Nassaus
In eerdere berichten kwamen twee boeken van de Nassaus
aan bod. Maar het derde liet ik hier nog niet zien.
Het is nog wel een spannende ridderroman.
Dit is het derde boek, inbruikleen van de KB, dat te zien is in de tentoonstelling in het Stedelijk Museum Breda. De tekst is tussen ongeveer 1200 en 1252 geschreven door Rudolf von Ems. De titel van het boek is Wilhelm von Orlens. Dit exemplaar is handgeschreven en komt uit Atelier Diebold Lauber. Het boek dat we hier zien is ingebonden door de Eerste Stadhouderlijke Binderij in Den Haag tussen circa 1448 – 1455.
Het Atelier Diebold Lauber was een hele onderneming met vaste schrijvers en illustratoren. Kijk maar eens op internet. Er zijn meerdere Duitstalige websites die de activiteiten en de handschriften beschrijven die we nu nog kennen.
De afbeelding heet trouwens: ‘Wilhelm von Orlens has a conversation with Princess Amelie’.
Korte samenvatting van het boek:
Wilhelm von Orlens
Dit handschrift was van Cimburga van Baden. Zij trouwde in 1468 met Engelbrecht II van Nassau. Als Engelbrecht voor zaken naar Brussel moet of op veldtocht is, zorgt Cimburga voor het Kasteel. En ze leest, vooral ridderromans zoals dezeover de Franse ridder Wilhelm van Orlen (Orleans). Wilhelm wordt verliefd op de Engelse koningsdochter Amelie, maar zij moet trouwen met een andere edelman. Ze vluchten samen en worden allebei gevangengenomen.
Eerdere eigenaren: Catharina van Baden; Zimborg (Cimburga) van Baden; graven van Nassau; prinsen van Oranje-Nassau; Willem IV prins van Oranje en Nassau (1711-1751); Willem V prins van Oranje en Nassau (1748-1806); Stadhouderlijke Bibliotheek, ‘s-Gravenhage; Cleef, P. van, en D. Monnier (veiling, 1749).
Vanmorgen viel mijn oog er weer op….
Ik zag het op de hoek van de Grote Markt / Veemarktstraat, in Breda.
Santiago de Compostela. Het is mooi weer om te lopen in Nederland.
Trosje straatmeubilair
Breda, Markendaalseweg.
Hete Vuren / Match
Een dag of 10 geleden ging ik naar het Markiezenhof in
Bergen op Zoom voor de tentoonstelling ‘Hete Vuren’.
Eerder schreef ik een bericht over deze tentoonstellig.
Maar er was ook een tentoonstelling met als titel Match.
Voor iedere provincie koppelt het Rijksmuseum een werk
aan een werk uit het tentoonstellend museum.
Daar wordt een tekst bij geschreven en die staat in
het boek. Ik heb dus 1 match gezien maar wel
gelijk het boek gekocht (zeer vriendelijke geprijsd).
Hete Vuren naast/onder Match.
De ‘catalogus’ Hete Vuren is een toegankelijk boek, haast
een magazine. Mooi geillustreerd en beschrijvingen van de
werken met de thema’s ‘huishoudelijk vuur’, ‘ambachtelijk vuur’
en ‘vernietigend vuur’ worden afgewisseld met verhalen over
de streek waar de 6 samenwerkende musea zich bevinden en
een ambacht/kunstvorm uit die streek.
Dan als afsluiter nog een bericht van de vrienden van die musea.
Een goed en prettig leesbaar boek.
De ‘verhalenbundel’ Match toont steeds de gemaakte match om
dan te vervolgen met een essay. Het essay is steeds geschreven
door een geinteresseerd auteur. De match levert onverwachte
combinaties op. Die zijn het leukst.
Zo vond ik de tekst van Umayya Abu-Hanna en op afstand haar
moeder, verrassend.
Bij een schilderij van het Laatste avondmaal dacht ik niet
meteen aan ‘intimiteit’. Nu toch wel.
Mooie boekband met de titel in blinddruk.
Ben je nieuwsgierig naar een Match bij je in de buurt?
Kijk dan even op deze website. Ze staan er allemaal.
Helaas zat er ook een ‘Cornald Maasje’ tussen.
Waarschijnlijk heeft Cornald Maas de werken niet gekozen
waarvoor zijn tekst is geschreven. Misschien is zelfs
de tekst wel geschreven door iemand van een reclamebureau
maar zelfs dan is Cornald Maas prima ge-cast voor de twee
werken in kwestie.
Het Markiezenhof heeft een soort van boudoir-sfeer gecreeerd
rond een topstuk van het Rijksmuseum (Gabriel Metsu, Het zieke kind, 1655).
Het schilderij van Metsu is fantastisch, een bezorgde moeder met
haar overduidelijke zieke kind op schoot. De toekomst is onduidelijk.
Maar de afbeelding is hartverscheurend maar nergens over de top.
Je waant je haast een voyeur. Mag je dit wel zien?
De Match is het tegenovergestelde. Dit is gemaakt om te zien.
Het is in your face. Het is suikersentimenteel.
Het is een werk van Siebhan Kaufman en Cornald Maas verdedigt
het werk als een sonfestivallied.
Ik moest hier aan denken toen ik eerder een stuk las in een
boek van Bas Heijne (Angst en schoonheid):
Mijn eerste vraag was: welk boek vinden jullie beter?
De meeste studenten keken me bevreemd aan. Zo waren ze niet gewend om over literatuur te spreken. Vooraf hadden ze zich in de achtergrond van beide werken verdiept. Ze konden Couperus plaatsen in de canon van de Nederlandse literatuur. Ze hadden misschien verwacht over de invloed van het naturalisme op zijn vroege werk te horen, zijn geloof in determinisme en erfelijkheidsleer, decadentie in de laatnegentiende-eeuwse roman, de noodlotsgedachte die je steeds opnieuw, in allerlei gedaanten, aantreft in zijn romans en verhalen, over zijn dandyisme, zijn esthetiserende stijl, de invloed van de theosofie op zijn romancyclus De boeken der kleine zielen, zijn compositietechniek, de receptie van zijn werk door tijdgenoten.
Maar welk van de twee romans hen het meeste aansprak – dat was geen vraag.
Reisdagboek en volgend project
Naast nog een paar andere dingen heb ik gisteren de twee reisdagboeken
voor mijn koende vakantie afgerond.
De papieren bekleding – een folder van de reisorganisatie – verschilt een beetje van boek tot boek. De boeken zijn ook anders en zo weet ik precies wat wat is. Maar in de basis is dezelfde afbeelding die op de omslag van beide boeken te zien is.
Het boek dat ik mee ga nemen is (een beetje) dikker, heeft 2 leeslinten en kapitaalband maar geen zakjes verwerkt in de omslag.
Het volgende project is een project van Uitgeverij Boekblok.
De doos met het in te binden boek heb ik al een tijd in huis
maar tot nu toe is het er niet van gekomen met inbinden te beginnen.
Ik heb het nog niet uitvoerig bestudeerd maar volgens mij lijkt
dit project veel op een bouwdoos: meer onderdelen zijn al bij de
tekst aanwezig en er wordt minder beroep gedaan op je creativiteit.
Dat wil niet zeggen dat het niet interessant is want in het in te binden boek
zit nog een boek verstopt.
De komende tijd werk ik aan Roodkapje.
Even moest ik naar de doos zoeken maar vond hem uiteindelijk toch snel.
Onze-Lieve-Vrouwekerk in de wolken
Dit was het beeld, vanaf de Haven, van de Grote Kerk afgelopen zaterdag. De wolken vond ik zo leuk.
Reisdagboek nummer twee
Vanaf het begin was ik van plan twee reisdagboeken te maken.
Eén voor de verhalen van de voorbereiding en één dat ik
ook werkelijk mee op reis neem.
Met de laatste versie ben ik al even geleden begonnen en
dat boek is intussen af.
Voor het tweede waren de platten en de rug al gesneden maar
hoewel ik al wel aan het schrijven begonnen was,
moet het boek er nog van komen.
Vandaag vorderingen gemaakt.
Het begint met gaten prikken met behulp van de prikmal.
De kartonnen onderdelen van de boekband waren er al. Vandaag heb ik die aan elkaar gemaakt met kraftpapier. De twee boeken worden even groot maar het boek dat ik mee ga nemen bevat meer pagina’s. De rug van het voorbereidingsboek is dus eigenlijk te breed. Dat geeft me de kans het boek te maken met een zakje voorin en achterin het boek.
De bekleding van de boekband wordt bijna hetzelfde. Alleen omdat ik dit exemplaar niet mee op reis neem is het niet nodig de rug extra sterk te maken met boekbindlinnen. Alleen het papier van de folder van de reisorganisatie met de landkaart is voldoende. Ik ga het boek ook niet afwerken met kapitaalband of met leeslinten.
Zoek de verschillen. De omslagen moeten nog vastgemaakt worden maar de twee boeken worden verschillend. Dat is een bewuste keuze. Zo zie ik altijd meteen welk boek wat is.
Links het voorbereidingsboek. Het boek rechts gaat mee op reis.
De omslagen zijn gelijmd, Tijd om het even in de boekenpers te stoppen.
Schutblad en de twee zakjes die ik in het boek ge verwerken. Het zakje links gaat zorgen voor een altijd goed ruikend boek. Het is een geurzakje om tussen je kleding te leggen. Rechts is een zakje waarin twee geheugenkaarten kwamen voor mijn camera. De laatste envelop is gevuld met bubble foam. Dat geeft heel wat volume extra naast het boekblok.
Het boek zit intussen in zijn geheel in de boekenpers.
Na een uur of drie heb ik het boek al even uit de pers gehaald.
Het lijmen van het schutblad en de enveloppen, het boekblok
en de boekband verloopt goed.
Morgen haal ik het geheel definitief uit de boekenpers.
Elftal van de week
Nou ja, 11…… Het zit in de buurt. De ingredienten voor de Courgettesoep. Geheim ingredient: sambal met limoen. Heerlijk soepje.
Kom je op je werk
Deze week zag ik tijdens een wandeling in de Karnemelkstraat in Breda deze vernieling/poging tot inbraak. Je zult ’s morgens maar op je werk komen en je winkel zo aantreffen.
Uffizi
Het Uffizi in Florence is een gebouw met als plattegrond
een soort van een U-vorm.
Als bezoeker loop je tijdens het eerste deel van de tentoonstelling
door die U: lange kant, korte kant (aan de Arno) en lange kant.
Op die gangen komen allerlei zalen uit waar de meeste kunstvoorwerpen
te zien zijn.
Die hangen hebben een heel drukke plafondschildering.
Die schildering alleen al vraagt om bestudering, met la die
portretten van vorsten en pausen langs de kant en het vormt
ook nog een soort van eregallerij voor kunstenaars.
Als je daar tussen staat, hoor je bij de groten.
Zoals dit portret van Giotto.
Michelangelo (Buonarroti) staat bij de bouwmeesters.
Leonardo Da Vinci staat in een opmerkelijke verhouding tot Bronzino.
Zo heb je nog nooit van de kunstenaar gehoord,
en zo zie je twee werken van zijn hand.
Die haarversiering waar de tekst van spreekt is wel heel schetsmatig. Florence, Uffizi, Alessandro Allori, Portrait of Bianco Capello, circa 1570 – 1575. Oil on copper.
Alessandro Allori, The Dream, circa 1570 – 1575. Oil on copper.
Ongelofelijk mooi, vond ik. Romeinse kunst, Seated shepherd (zittende herder), relief sculpture, fine grain marble.
Hete vuren (2)
Mijn bezoek aan het Markiezenhog begon met de tentoonstelling
Hete vuren, maar er is daar meer te zien.
Regionale kunstenaars hebben zich laten inspireren door het thema vuur.
In mijn eerste bericht was al een voorbeeld te zien.
Er was een serie prenten met Bergen op Zoom en het rampjaar 1747 wat
gepaard ging met vuur.
Dan zijn er in het Markiezenhof nog een paar vaste tentoonstellingen.
Onder andere over de jaarmarkt.
Het gebouw zelf met de tuinen, binnenplaatsen
en stijlkamers mogen er ook zijn.
Een deel van een prent in het boek uitgegeven door Arend Fokke Simonsz, Beschrijving der Stad Bergen op den Zoom verrijkt met een mmstandig bericht van het beleg dier vesting door de Fransschen in den jaare 1747. De complete titel is nog langer.
Bergen op Zoom, Markiezenhof, Adrie Leenaerts, Clochards.
Op een klein stuk van de vloer zag ik deze tegels.
Lia Bruyns-Schoonen, Vuurschaal. Mocht u denken “Komt die naam me niet bekend voor?”. Dan heeft u hetzelfde idee als ik had. In het vorig bericht zat een foto van een ander werk gemaakt met glas. Vermoedelijk twee mensen in hetzelfde huis met de zelfde bezigheid.
Bij beide werken, de vlammen van het vorige bericht en de vuurschaal hier, vond ik het idee goed. De uitvoering is minder overtuigens. In beide situaties zou ik meer kleur verwerkt hebben.
De schaal sprak me wel aan.
Simon Fokke, lees ik nu rechts onderaan ‘proefdruk’?
De foto doet geen recht aan het schilderij. Atelier van Adriaen van Ostade, Boerengezelschap in een herberginterieur, 1635. Olieverf op paneel. In een hele serie schilderijen wordt het omgaan met een thema in zijn tijd geplaatst en vergeleken met een andere manier van kijken. Heel leuk.
Taferelen van de jaarmarkt.
Hete vuren
In het Markiezenhof is een tentoonstelling met Vuur als thema.
Zes musea tonen werk uit het Rijksmuseum.
Op dit moment is het Markiezenhof dus aan de beurt.
Er wordt werk getoond uit de eigen collectie, van kunstenaars
uit de omgeving en uit de collectie van het Rijksmuseum.
Vuur kent verschillende vormen: in huis, in de natuur, als ramp.
Het was een mooie middag.
Bergen op Zoom, Markiezenhof, Hete vuren, Tom Bruyns, Vlammen in glas.
Martinus Schouman, De ontploffing van Kanonneerboot 2 onder commando van Jan van Speijk, 1832, olieverf op paneel.
In werkelijkheid een heel klein schilderij: Jacobus Schoenmaker Doyer, Jan van Speijk steekt de lont in het kruit – 5 februari 1831. Olieverf op doek, 1831 – 1850.
Aert van der Neer (kopie naar), Riviergezicht bij maanlicht. Circa 1653. Olieverf op paneel.
Johannes Tavenraat, Het pnweer, 1843, olieverf op paneel.
Een mooi schilderij waar veel op te zien is en veel gebeurt. Gabriël Metsu, De wapensmid, 1650 – 1660, olieverf op doek. Vooral de manier waarop het vuur van het aambeeld afspat, vond ik leuk.
Het hek stond open
Vanochtend stond er een hek open bij de werkzaamheden aan de Markendaalseweg. Dus kon ik een stap op het terrein zetten en ongestoord een foto maken van de voortgang aan de Verlengde Mark.
Soep
Dit is een soort van elftalfoto. alleen staan er geen elf stuks groete op. Niet op de foto staat de knofloop, de peterselie en ook de garnalen staan er niet op.
De zoete paprika’s waren een soort van eigen toevoeging. Paprika’s kunnen wat bitter zijn en op deze manier compenseer ik dat een beetje. De soep was weer heerlijk en het weer was er naar.
Aanschouw de schouw
Vandaag ging ik naar Bergen op Zoom, naar
het Markiezenhof.
Daar was ik nog nooit geweest en er is nu een tentoonstelling
in samenwerking tussen 6 zamenwerkende Nederlandse Musea en
het Rijksmuseum.
Een goede reden om er eens te gaan kijken.
Maar ook de schouw in de Hofzaal maakte grote indruk.
Een paar foto’s.
Een van de tuinen van het Markiezenhof. On-Nederlands mooi.
De Hofzaal.
Volgens mij (ik heb het niet uitgezocht) zie je St. Christoffel in de centrale afbeelding. Maar je ziet er ook veel kleine figuren, veel dieren ook.
Een ram, een vreemd mannetje, een ezel, een leeuw met vreemde oren en een draakje.
De Nassaus van Breda
Op de tentoonstelling ‘De Nassaus van Breda’ in het Stedelijk Museum Breda zijn een heleboel zaken te zien. Veel heeft te maken met bijvoorbeeld de list met het Turfschip. Maar er zijn ook drie boeken te zien, in bruikleen van de Nationale Bibliotheek. Drie boeken gekocht door Hendrik III van Nassau. Dit bericht gaat over het tweede boek. Guiart des Moulins is de schrijver. De informatie op internet over hem is beperkt en niet in het Nederlands. Maar Hendrik III zal het Frans wel machtig geweest zijn. Deze bijbel bevat illustraties en daarvoor wordt gewezen naar twee namen: Fauvel Meester en de Meester van Parijs. Over deze noodnamen is ook niet veel te vinden. Zo lees ik bijvoorbeeld dat achter de Meester van Parijs misschien wel drie handen zitten. De titel van het boek is Bible Historiale Complétée (Volledige Historiebijbel). Gemaakt circa 1320 – 1340. Leer en perkament. KB 71 A 23.
Het leeuwtje (?) helemaal onder in is schattig.
Ik ben natuurlijk ook even gaan kijken op de website van de KB.
Daar staat onder andere een lijst met eerdere eigenaren:
Louis de Luxembourg; Filips van Kleef (1456-1528); Hendrik van Nassau III ; heer van Breda (1483-1538); prinsen van Oranje-Nassau; Willem IV prins van Oranje en Nassau (1711-1751); Willem V prins van Oranje en Nassau (1748-1806); Stadhouderlijke Bibliotheek, ‘s-Gravenhage; Cleef, P. van en D. Monnier (auctie, 1749); Parijs, Bibliothèque Nationale.
Dan ben je in ieder geval in goed gezelschap.
Dan volgt een beschrijving van het boek:
Het openingblad ontbreekt voor fol. 1,
De tekst van de tweede helft van de Bible Historiale Completée (te beginnen bij Ecclesiastes) ontbreekt
Datering band: 1755-1760
Geradeerde wapens van Waleran of Jean de Luxembourg (fol. 73v, 79r, 83r, 103r, 117v, 125r, 134v, 136v, 151r, 164r, 183v, 203v, 204v, 216r, 220v, 221v, 228r, 232v, 240v, 246r, 249v, 276r) en van Jean de Luxembourg (fol. 47r, 88r, 143r, 184r, 239r, 287r); fol. 287v: handtekening Filips van Kleef
51 miniaturen, 1 pentekening, 8 gehistorieerde initialen, gedecoreerde initialen, randversiering
De afbeelding verbeeldt een verhaal uit het bijbelboek Rechteren: Samson doodt de leeuw met blote handen. Volgens mij vinden de toeschouwers het ook niet alles. Deze afbeelding komt van de website van de KB. Folio 131R, kolomminiatuur.
De andere miniatuur die in de tekst bij het tentoon
gestelde boek genoemd wordt is met David en Goliath.
Op de tentoonstelling is die niet te zien, het is niet mogelijk
om meer dan twee pagina’s tegelijk te tonen op een tentoonstelling.
Op internet is die snel gevonden.
Guiart des Moulins, Fauvel Meester, Meester van Parijs, Bible Historiale Complétée, David and Goliath: David kills Goliath with a stone from his sling (David doodt Goliath met een steen uit zijn slinger). Folio 144v, kolomminiatuur. Grappig dat Goliath als een ridder in uitrusting gekleed is. David is maar een herder met de kudde achter zich.
