Straatartiest bij het Uffizi.
Soort van dagelijks ritueel: foto maken van Palazzo Vecchio.
Meerdere keren per dag liep ik langs het standbeeld van de vader van Cosimo I de Medici. Gemaakt in 1540: Giovanni delle Bande Nere.
Auteursarchief: Argusvlinder
Uffizi
Dat is wat je een opbouw naar een hoogtepunt noemt:
Laat ik beginnen met vragen of ik al gezegd had dat het er druk was?
Of dat het regende?
Het zou snel droog worden.
Terug naar het serieuzere werk. Binnenkort mag je een werk als dit niet meer laten zien….
Florence, Uffizi, Annibale Carracci, Venus with satyr and two cupids, circa 1587 – 1588. Oil on canvas.
Artimisia Gentileschi, Judith beheading Holofernes, circa 1620 – 1621. Oil on canvas.
Francesco Montelatici detto Cecco Bravo, Armida, circa 1650 – 1655. Oil on canvas.
Armida is a beautiful oriental sorceress who is madly in love with the crusader Rinaldo, whose stories are told by Torquato Tasso in Gerusalemme Liberata, one of the most beloved poems in Florence in the seventeenth century.
Left by her lover, Armida unleashes monstrous demons to carry out her revenge.
Cecco Bravo was an exceptional and bizarre artist, one of the most exciting and original of his age in Florence.
He enchants us with an atmospheric painting which is the result of his knowledge of Venetian art.
The painting was donated by the Friends of the Uffizi Galleries in 2011 (? date almost unreadible).
Ambito do Otto Marseus van Schrieck, Head of Medusa, first half of the 17th century. Oil on panel.
Canvas op een schild. Daarop schilderde Michelangelo Merisi detto Caravaggio, Testa di Medusa, circa 1597. Oil on canvas / covered panel.
Uffizi: een reeks portretten
Het verbindend element bij al de afbeeldingen van dit bericht
is het feit dat het om portretten gaat.
En wat voor!
Niet zomaar een prachtig portret maar met een geweldige lijst en ….. een boek. Florence, Uffizi, Agnolo de Cosimo detto Il Bronzino, Portrait of a girl with a book, 1548 – 1550. Oil on wood panel.
Tiziano Vecellio detto Tiziano (Titiaan), Portrait of a man (The Sick Man), 1514. Oil on canvas.
Tiziano Vecellio detto Tiziano (Titiaan), Flora, 1515 – 1520. Oil on canvas.
Tiziano Vecellio detto Tiziano (Titiaan), Venus known as the Venus of Urbino, 1538. Oil on canvas.
Sebastiano Luciani detto Del Piombo, Portrait of a Lady: The Fornarina, 1512. Oil on wood panel.
Paolo Caliari detto Il Veronese, Portrait of Guiseppe da Porto with his son Adriano, circa 1552. Oil on canvas.
Uffizi
De vakantie is al een jaar geleden maar ik ben nog steeds
door mijn foto’s aan het gaan om er berichten van te maken.
Ik ben pas bij dag drie van 10 dagen Florence.
Dus ga ik de komende tijd even in de versnelling.
Soms lijkt de route door het Uffizi langs een thematische
route te gaan. Soms lijken de werken willekeurig bij elkaar
te hangen en staan.
Dit bericht gaat met een paar werken in op de materialiteit
van de kunstwerken. Niet zozeer de verf en zijn samenstelling,
de ondergrond van hout of canvas.
Maar meer de verschijningsvorm.
Florence, Uffizi, Benvenuto Tisi detto Garafalo, Annunciation, circa 1535. Oil on panel.
Benvenuto Tisi, detto Garafalo, Adoration of the shepherds, circa 1530 – 1550. Oil on panel.
William Holman Hunt, Self portrait, 1875. Oil on canvas. Plotseling een niet zo bekende Engelse schilder met een zelfportret. De aandacht ging vooral uit naar de lijst. Alle schilderijen zitten wel in een of andere lijst. Vaak achteraf aanhet werk toegevoegd. Vaak is onbekend wanneer de lijst is toegevoegd, door wie en waarom precies die lijst. Daarom laat ik de lijsten zoveel mogelijk weg. Hier is de lijst geen doolhof van bloemen, planeten en dieren, geen samenspel van bladvormige versieringen. De lijst is strak en eenvoudig.
Amico Aspertini, Adoration of the shepherds, circa 1520 – 1530. Oil on panel.
De bijnaam van dit schilderij is ‘De non’. Het feit dat de vrouw in het zwart gekleed is is reden voor die naam. Maar er is hier nog iets anders aan de gang. Hier wordt haast een spel gespeeld. Dit schilderij kon je verbergen achter een deurtje (tirelle) . Dat deurtje was ook beschilderd. Dat spel met een schilderij kwam wel vaker voor maar er zijn maar weinig werken bewaard gebleven met het deurtje. Hier is dat wel het geval. Het deurtje zie je hieronder.
Giuliano Bugiardini, Portrait with cover, circa 1510. Oil on panel.
The year the music died
Ooit ben ik op de luchthaven van Hongkong geweest.
Onderweg naar Cambodja.
Ik vermoed dat het daar in Hongkong was waar ik
de krant kocht die ik vandaag vond tussen een stapel
andere papieren.
Geen idee of het toen ook echt 27 december was. Maar deze South China Morning Post. Dit exemplaar is van dinsdag 27 december 2016. Op de voorpagina het overlijdensbericht van George Michael.
Op de foto zie je George Michael met Andrew Ridgeley, de andere helft van Wham. Ze zijn op bezoek op bij de Chinese Muur in de jaren ’80.
Verderop in de krant stond een paginagroot artikel over hoe George Michael de man was die de jaren 80 definieerde.
Op de laatste pagina van een van de katernen stond een overzicht van alle grote namen die un 2016 waren overleden met oa David Bowie en Prince.
Blad drogen uitgebreid
Begonnen met een blad dat ik wat vervormd in elkaar draaide, zijn er deze week nog twee bloemen aan toegevoegd.Twee van de zonnebloemen uit een bos die ik 10 dagen geleden had gekocht.
Een dag later is dat meteen aan de zonnebloemen te zien.
Het blad rechts, waar dit avontuur mee begon, is het meeste van zijn groen nu wel kwijt. De sanseveria lijkt helemaal ‘dicht te rollen’. Hun blad is zo stevig. Dat had ik niet verwacht.
Breda Barst in begonnen
Breda Barst is een zogenaamd gratis festival.
‘Gratis’ bestaat niet. Het betekent alleen dat iemand anders
dan de deelnemers en bezoekers de rekening betalen.
Bijvoorbeeld de natuur.
Daar wordt een enorme aanslag op gepleegd.
De gemeente betaalt natuurlijk de rekening in de vorm van
handhaving, politie, reiniging en het beheer van de
stad en het park.
Dan zijn er natuurlijk nog de omwonenden die hinder
ondervinden: fysiek, maar ook door geluid, vuil en
onveiligheid.
Gisteren helemaal vergeten te bloggen dus vandaag
de foto’s van gisteren en vandaag.
Het begon gisteren met mensen en materieel. Natuurlijk alles fosiel.
Het eerste deel van de fosiele krachtpatsers staan het gras al te pletten. Daar zal nog veel bijkomen niet in de laatste plaats een grote reeks tenten.
Die platen beschermen het park niet. Ze zorgen er vooral voor dat mocht het hevig gaan regenen dat de krachtpatsers niet vast komen te zitten.
De dieselgeneratoren die net weg waren van de AvroTros zijn nu al weer terug.
Vanmorgen was het hart van het park al helemaal afgesloten.
Partij voor de planten
Dit is de uitgebloeide knop van de Parodia Magnifica, mijn balkoncactus (alleen in de zomer).
Inderdaad, het gaat met mijn sanseveria net do goed als met de partij voor de dieren.
Treinreis Florence
Ik ben in 2022 naar Florence geweest. Tien dagen.
Het was geweldig, behalve dan de treinreis.
De trein in Amsterdam vertrok 20 minuten te laat
waardoor alle reserveringen voor latere treinen zinloos waren.
Let wel, je betaalt 5x de prijs van een vliegticket.
Goed, daarbij hoopte ik op trajecten met eerste klas.
Helaas, de droom was snel voorbij.
De 20 minuten in Amsterdam worden uiteindelijk in
Florence meer dan 2 uur vertraging.
In Amsterdam scheen de zon nog. Het was een mooie dag geweest en de zon liet een rode gloed na op het Centraal station. De vertraging was toen nog niet bekend.
Zwitserland was mooi vanuit de trein. De treinen zijn er super. Dat ik eerste klas had geboekt betekende dat ik ook in Zwitserland ie klas kon reizen. Goede fasciliteiten, schoon, op tijd (wel niet mijn gereserveerde tijd maar toch).
Ben je vertraagd met het vliegtuig dan is mijn ervaring dat je geholpen wordt om je reis voort te zetten. Ga je met de trein, zoek het dan maar uit. Dat isme natuurlijk gelukt maar het gaat me om het prijs/prestatieverschil. Nu heb ik wel het mooie Como gezien.
Mijn reis ging naar Milaan. Daar had ik een ‘hoge snelheidstrein’ gereserveerd. Helaas was de bureaucratie daar nog van het niveau Oostblok ten tijde van de koude oorlog. Met voldoende ruimte in de trein wilde men me eerst niet meenemen. Een minuut voor vertrek moest ik een ander kaartje gaan halen bij een loket 500 meter verderop. Dat leek me geen goed idee en de aanhouder won.
In Milaan, toen ik nog niet wist dat de trein die ik wilde te laat zou aankomen en me bijna niet mee nam, maakte ik nog een foto van het station dat in de tijd van Mussolini werd afgebouwd.
In Florence ben ik gekomen en het was een prachtige vakantie met goed weer.
Florence, Duomo (Santa Maria del Fiore).
Palazzo Vecchio.
‘Ode aan Antwerpen’ of ‘Van Antwerpen naar Amsterdam’
Mijn avontuur gisteren in Utrecht had het Catharijne Convent
als doel.
Daar is de tentoonstelling Ode aan Antwerpen te zien.
Een onderzoek naar de mate waarin kunstenaars van Antwerpen,
op de vlucht, in Amsterdam de kunst tot bloei brengen.
De tentoonstelling heel Ode aan Antwerpen maar de catalogus,
een dik boek dat er op het eerste gezicht gedegen uit ziet,
heet Van Antwerpen naar Amsterdam.
Waarom die twee namen?
De inleidende tekst spreek van ‘Frans Hals, Rembrendt en Jan Steen’.
Daarom koos ik een werk van elk van deze drie kunstenaars als een
soort introductie.
Je kunt nog één week gaan kijken.
Een schitterend energiek werk van Frans Hals, Twee vissersjongens, circa 1634 – 1637. Olieverf op doek.
Rembrandt van Rijn, De doop van de kamerling, circa 1626. Olieverf op paneel.
Jan Steen, St Nicolaasfeest, 1668. Olieverf op paneel.
Catalogus, museumperiodiek en bezoekerstekst. Jammer dat de catalogus een andere nummering van werken aanhoudt dan de tentoonstelling en dat de catalogus zelf geen register is waarin je snel werken kunt opzoeken. De essays heb ik nog niet kunnen lezen en de teksten en foto’s bij ieder werk zien er goed uit.
Bredase grachten
Het nieuwste deel van de Velengde Mark is nog niet aangesloten op de vorige delen. Maar er lijkt schot in te komen.
Dit lijkt een mooi terras te worden.
Avontuur in Utrecht
Vandaag was ik avontuur in Utrecht.
Ik ging naar de tentoonstelling Ode aan Antwerpen
in het Museum Catherijneconvent.
Maar daarover later meer.
Nu de niet andere foto’s.
In de Koeivoet, 1641. Tegenover de ingang van het museumcomplex.
Wat dan?
‘Tonen’ is de etymologische afleiding van ‘oog’ en verwant aan ‘toneel’. De gevelsteen is gemaakt door Hans ‘t Mannetje in 1999, in opdracht van KIK. PRODUCTIONS, een theater- en managementbureau dat de belangen van artiesten behartigt en theatervoorstellingen produceert.
(Bron: Gevelstenen van Hans ’t Mannetje, door Hans ‘t Mannetje, Ina Wilbrink. Zutphen, 2007. nr 130)
Voorafgaand aan de tentoonstelling hoorde ik een koor.
Niet zomaar een koor. Goed.
Het was een repetitie.
Na de tentoonstelling gaven ze een concert en ik ben
gaan luisteren.
Toonkunstkoor Utrecht in St Catharinekathedraal Utrecht onder leiding van dirigent Jos Vermunt, organist Wouter van Belle en als solist, sopraan Titia van Heyst. Het was een prachtervaring!
Geen groene vingers
Ik begon met 1 blad. Maar is nu een tweede toegevoegd. We kunnen wel vaststellen dat ik geen groene vingers heb maar wel interessant voor mijn droogproject.
AvroTros-rectificatie
De (eerste) brief die ik kreeg over het AvroTros-evenement
werd niet 16 dagen na dagtekening ontvangen maar 15. Toen
was men nog geen twee volle dagen aan het werk maar pas één.
Het meest storend aan het evenement zijn de enorme dieselgeneratoren
die gebruikt moeten worden en die (deeld) zomaar bij kamerbewoners
onder hun raam worden geplaatst.
Twee enorme vieze generatoren.
Verderop nog een. Jammer dat de gemeente daar zonder slag of stoot een vergunning voor afgeeft.
Intussen heb ik al drie brieven en chocolade gekregen van de organisatie de bewoners niet of slecht informeert en zich gedraagt alsof ze alles mogen. Zonder rekening te houden met bewoners. Allemaal voor een goedkoop televisieprogramma.
Vandaag minder roze
Gisteren was de Grote Kerk heel mooi gekleurd. Vandaag was de start wat moeilijker.
Maar alles kwam goed.
Water!
Ga je één dag niet kijken op de Markendaalseweg
loopt er ineens water door het nieuwe deel van de
Verlengde Mark.
Zand, veel zand, met bijtsporen van de kranen. Nee, er staat water in de Verlengde Mark!
Een heel verfrissende blik op deze warme dag.
Dicht bij kun je nog niet komen. Ook niet bij de trappenpartij aan het Franciscanessenplein.
Eerder zag ik die zeilen al hangen. Ik begreep niet waar die voor zouden dienen. Dat werd nu duidelijk. Het laatste zand wordt weggeschept en het vallend zand en of water kan op deze manier de nieuwe kademuren niet vuil maken of beschadigen.
Het stuk waar nu geen water loopt is nog maar een paar meter. Ik ben benieud naar de volgende stappen. Overigens zag ik al een aantal nieuwe banken, langs het water, op hun plaats staan.
Dit zie je niet vaak
Breda, Grote Kerk. Gelukkig zien we die vaker zo mooi in een roze gloed.
Breda, Grote Markt Zuid. Dit zien we niet vaak. Een Grote Markt zonder terrassen. Alle tafels en stoelen opgeruimd.
Dit herinner ik me, in de recente geschiedenis, alleen van de coronaperiode.
Vanwege de terrassen maak ik meestal deze foto niet. Grote Markt en Grote Kerk.
Misschien een keer die hoogwerker wegpoetsen van de foto…
Dit is denk ik de reden dat de Grote Markt zo leeg was. Er was maar 1 restaurant dat niet meedeed. De bestrating van de Grote Markt werd eens goed schoongemaakt.
Zou dit er iets mee te maken hebben: afgelopen week zijn er dergelijke bevestigingsringen toegevoegd aan de bestrating. Er zater er al veel maar de nieuwe opzet van de marktkramen heeft hier vast mee te maken. Morgen eens kijken hoe schoon het er van geworden is.
Blinde bibliotheekmuur
De muurschildering is gereed. Het fleurt de blinde muur op met veel vrolijkheid, muziek en met het raam opent de bibliotheek een hele wereld voor de toeschouwer.
Nog even wachten op het naambordje. Dat zal wel snel volgen.
Blad drogen
Weer even een tussenstand.
Zouden die oudere knoppen nog……
De bloem is uitgebloeid maar zouden bij deze temperaturen en zon, de oudere knoppen nog open komen.
