De Grote Kerk in Breda ondergaat een restauratie / verbouwing. Wat klopt er niet in dit plaatje?
Voor degene die het nog niet gezien hebben een hint. Vertel me eens hoe laat het was toen deze foto werd genomen.
Vanmiddag was het goed druk op de familiekermis in Breda.
Kasteelplein.
Hier zie het reuzenrad vanuit de Cingelstraat in Breda.
Zicht vanuit het reuzenrad, nog voor het begint te draaien.
Kasteelplein. Je kunt goed zien waarom het vandaag zo benauwd is.
De Grote Kerk domineert de binnenstad.
Het terrein van de KMA met prominent het blokhuis.
Het Kasteel van Breda.
Alles bij elkaar een interessant rondje. Een aanrader.
Omdat het kermis is in de binnenstad van Breda en daar
ook het Valkenberg voor wordt gebruikt, kom ik daar wat vaker.
Daar ontdekte ik vanochtend dat het Pad naar Geluk
in het Valkenberg ligt.
Het leuke is dat het helemaal niet moeilijk blijkt te zijn.
Je loopt erover, je hinkelt een stuk, dan moet je lachten,
een ander deel gaat met de skippybal en zo kom je
bij de finish.
Jammer genoeg werkt het niet voor iedereen zo.
Vandaag zijn de eerste voorbereidingen van de familiekermis
in Breda begonnen. Volgens mij is er een begin gemaakt
met de stroomvoorziening van de attracties in het
Valkenberg en het Kasteelplein.
Dit lijkt me een grote generator, hier voor het Koningin Wilhelmina Paviljoen aan het Kasteelplein in Breda (hoek Cingelstraat). Op het Kasteelplein en in het Valkenberg staan op een paar plaatsen kleinere gele apparaten.
Gisteren kreeg ik drie Libanese zeepjes.
Hoe ze in het gebruik zijn weet ik nog niet want ze zitten
nog in hun verpakking. Goed ruiken doen ze in ieder geval.
Om te beginnen een klein, handgemaakt zeepje met de geur van groene thee (Green Tea).
Sinds kort is er een winkel in Breda geopend die deze producten verkoopt. Een mooie uitbreiding op de Veemarktstraat. Dit is een stuk zeep met de naam Wild Mint.
Naar de zeep in dit doosje ben ik het meest benieuwd: Prince Soap. Op de website zag ik dat er een aantal verschillende geuren zijn van dit bolvormige (!) stuk zeep.
Prince Soap, Khan Al Saboun.
In het doosje zit een bol die in papier is ingepakt.
Haal je het papier er af zit er nog een dunne plastic folie om de zeep. Dan komen de houtachtige geuren pas goed vrij.
Maar mijn foto’s laten niet zo veel jazz zien.
Gisteren zijn we namelijk gaan kijken in het nieuwe Hotel Nassau.
Daar was wel jazz maar daar ging het me niet zo zeer om.
Geen getreuzel, laat die foto’s zien.
Op onze tocht door de stad liepen we ook even door de vernieuwde Barones. Die is veel weidser opgezet dan dat hij in het verleden was. Er staan alleen te veel winkels leeg. Maar hopen dat dit in de nabije toekomst wordt opgelost. Deze glazen koepel schijnt al lang in het gebouw te zitten. Het zat er al toen de bibliotheek nog in een van de panden zat.
Een voorbeeld van de weidse blik vanuit de Barones op de Grote Kerk van Breda.
Toen we onder toren liepen (Torenstraat / Kerkplein) zagen en hoorden we nog iets van de start van het Jazzfestival met Joep Peters.
Met heel veel snippertjes papier oranje en blauw.
In de voormalige kapel van het Franciscanessenklooster was er jazz. Nu is dit een ruimte in het Hotel Nassau.
Deze foto geeft een kleine indruk van Hotel Nassau, de vloer- en wandbekleding en de foto’s (lijken een beetje op foto’s van Erwin Olaf of Inez van Lamsweerde).
De bar van het hotel. Stijl is een beetje ‘nieuwerwetse chique’.
Net even een rondje gemaakt door de binnenstad van Breda:
koud en nat.
Kasteelplein na en voor een regenbui.
De Cingelstraat.
De Havermarkt. Okay het is nog vroeg.
Welke Diva?
Grote Markt. Aan apparatuur geen gebrek. Nu de klanten nog.
Koud en nat.
Terrastafeltje?
Grote Markt vanuit de goot.
Grote Markt, Breda.
Vanochtend was ik al vroeg op weg naar het NS-station in aanbouw
in Breda. Ik wilde de trein van 07:04 halen.
Dat lukte niet omdat ik erachter kwam (gelukkig optijd)
dat ik mijn toegangdkaartje tot de tentoonstelling
Jheronimus Bosch in het Noordbrabants Museum was vergeten.
Dus snel terug en dan maar de volgende trein.
Het NS-station dringt zich op aan de omgeving.
Het station in aanbouw overweldigt de Willemstraat in Breda. Van een statige straat met mooie panden wordt het een straat met lelijke verhoudingen. Architectenbureau Koen van Velsen zijn naar mijn mening een stelletje prutsers.
Een van de grote ramen van de tattooshop De Inktfabriek
in de Nieuwstraat in Breda is voorzien van een prachtige Medusa.
In de Griekse mythologie komt deze figuur voor en Wikipedia
zegt over haar:
De woedende Athena nam wraak door Medusa’s mooie haar in een nest kronkelende slangen te veranderen. Verder zou eenieder die Medusa in het gelaat keek, ter plaatse verstenen.
Het is een bekende figuur. Zo is er een modemerk dat Medusa
in het logo heeft verwerkt:
Heel gestyleerd. De slangen zijn niet meer herkenbaar.
Zo ziet het raam er in de Nieuwstraat uit.
En zo ziet de Medusa er van dichtbij uit. Prachtig. Mooi perspectief.
De tentoonstelling die opgezet is door AKV/St Joost
heeft een titel die nog vaker gebruikt kan worden.
Misschien is het ook de bedoeling om gebouwen met verhalen
(uit het verleden) te laten spreken door werken van leerlingen
van de kunstacademie.
In dit tweede deel nog een reeks foto’s van het klooster en de tuin.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik tijdens de Paastijd
altijd moest denken aan de mooie teksten bij de kruiswegstaties.
De staties zijn weg maar om een of andere reden hangen de
teksten nog steeds in de kapel.
Teksten bij kruiswegstaties. Hier: 12 Jezus sterf . Vreemd dat deze hier nog hangen. Ze waren speciaal afgestemd op de staties die hier hingen.
Op het koor van de kapel was ik nog nooit geweest. Nu kregen we de kans. Op het koor konden we een animatie dirigeren. Hier het overzicht van de kapel.
Hier twee voorbeelden van de gebrandschilderde details van de ramen. ‘Moeder van Smarten’ en ‘Biecht’.
Het Kapucijnenklooster vanuit de grote tuin.
In de tuin staat nog een klein gebouwtje dat via een poort in de muur te bereiken is vanaf de singels. De zuidkant van de tuin.
Of dit beeld altijd al in de tuin gestaan heeft weet ik niet.
De grote bomen in de kloostertuin. De tuin wordt al een tijd niet meer gebruikt om groente te verbouwen maar dat werd vroeger wel gedaan. De laagstaande zon maakt hier mooie schaduwen op de foto’s.
Door de begroeiing een beetje moeilijk zichtbaar maar in de tuin is ook een kleine vijver voor een Maria- of Lourdesgrot.
De Lourdesgrot.
De foto is natuurlijk waardeloos maar geeft in ieder geval aan dat ook al is de tuin veel kleiner dan de tuin bij het klooster in Meerseldreef, er toch ook hier een aantal religieuze beelden in de tuin stonden en staan. Hier een Heilig Hart-beeld.
Terug naar binnen kwam ik uit bij de sacrestie. De kasuifels en dergelijke zijn weg maar de inrichting is nog aanwezig.
Zoals dit bord dat aan de muur hangt met de Latijnse gebeden die voor een mis werden gebeden (Praeparatio ad missam). Dit bord zal vast bij het afval terecht komen. Jammer.
Boven de wasbak in de sacrestie houtsnijwerk met Latijns teksten. Er zitten ook een paar bidprentjes op geprikt. Een van de bidprentjes is voor een overledene die ik kende: Antonius Dingeman Schuurmans. Geboren op 15 oktober 1928 in Lage Zwaluwe. Vanaf 1974 was hij pastor op de Annaparochie in Breda. Op 19 maart 2013 is hij overleden.
Detail van het houtsnijwerk.
Een van de werken in de sacrestie. Een soort directe lijn naar God of en aantal niet nader gedefinieerde tekens van de dierenriem en sterrenbeelden?
Een mooie sacrestie. Wat zal daar mee gebeuren?
Kleine Verhalen in Stille Gebouwen.
Een tentoonstelling in het voormalige klooster van de kapucijnen
in de Schorsmolenstraat in Breda.
Met Pasen was de tentoonstelling te zien.
Ik ging er Tweede Paasdag naar toe,
eerlijk gezegd meer om het gebouw dan om de tentoonstelling.
Ik kende mensen die er woonden toen het nog als klooster
in gebruik was.
Aan de bezoeken aan het klooster heb ik goede herinneringen.
Small Stories in Silent Buildings
Bij een van de werken werd je als bezoeker in de rol van een bischtvader gezet. De originele biechtstoelen zijn verdwenen maar in deze nieuwe biechtstoel kwam je in een positie die wel heel vreemd is. Niet veel mensen zullen nog veel herinneringen hebben aan biechten en als ze die al hebben dan altijd in de rol van de ‘zondaar’. Maar hoe zou het zijn als biechtvader. Hier met een electronische biechter.
Memento mori. Een weg met dilemma’s
Het voormalige hoofdaltaar.
Het voormalige Maria-altaar.
Een van de rozetten op het plafond is een afbeelding van het Heilig Hart.
Tijdens de tentoonstelling het Heilig Hart als centrum van lichtbeelden.
Een van de voormalige bewoners van het klooster, Pater Hans Putters, vertelt in een video over zijn roeping, de reden waarom hij in het klooster ging.
De plagen van Egypte: Kikkers.
De plagen van Egypte: Muggen.
Er was een video waarin een paar aspecten, uitspraken, van een van de kloosterlingen werd belicht: NAC en feestvieren.
De paters konden feesten.
De rondgang in het klooster.
In de kapel stond een werk: In his schadow (In zijn schaduw). Licht en bewegende beelden werden geprojecteerd op een opstelling van voorwerpen. Sommige voorwerpen waren speciaal gemaakt, andere speciaal gekozen.
Zoals dit boek; Kroniek ener parochie; De mensch en zijn schaduw.
Of dit stapeltje boeken.
In his shadow.
Wordt vervolgd.
Een absurde week vraagt om een absurd artikel.
Afgelopen week verschenen er in Breda UFO’s.
Niet in de lucht maar op de grond.
Op de paden in het Valkenberg maar ook op andere
fietspaden in Breda.
Bij de gemeente (?) vond iemand dat geen gezicht.
Daarom zijn ze verwijderd.
Hier was eerder een UFO te zien maar die is van het asfalt weggehaald.
Maar als je goed zoekt dan zie er nog een paar.
Ik heb er een op de grond gezien, bij een uitgang van het park
en er zitten er nog een paar op de brug.
Absurd genoeg?
Gisteren ben ik nog even langs V&D Breda geweest.
Het failiet van V&D maakt de stad een stuk somberder.
Nog een paar foto’s:
Het pand van V&D in de Karrestraat in Breda.
Dit was de ingang van V&D in de Barones. De deuren zijn al geanonimiseerd. Alleen het logo boven de deuren geeft nog aan dat hier V&D zat.
Al met al lijkt de ‘nieuwe’ Barones erg leeg.
Zwaojtanic.
Het thema van carnaval 2016 is in allerlei vormen
tot zijn recht gekomen in de kinderoptacht van Breda.
Ground control to major Tom.
Koning Steef en een beveiliger.
Even de manen fatsoeneren.
R2D2 en Prinses Leia.
Er zijn weer vreemde vogels gespot.
Koninklijk overleg.
Sommige zwaojen op je-tube.
Even lachen voor het zwaojen.
Ruiters en paarden krijgen nog even rust voor ze met hun sterten gaon zwaojen.
Een hartediefje.
Een nieuwe nar? Wel een die kan zwaojen.
Ge kun maor erruges voor zwaojen: K3.
Vreugde en ongeloof.
Drie graffityspuiters.
Een eilandbewoner?
Een zonnetje.
Wel een beetje raar.
Zwaojkuif.
Poliesie meh zwaojlicht.
Deez perdjes zwaoje meej hun stertjes.
Even krabben voor het zwaojen.
Nog een hartediefje.
Kek ze zwaojen.
Kek me zwaojen op je tube.
Rekken en strekken voor ’t zwaojen.
Olympisch trio.
Dokter doping zwaojt met een spuit.
Met reserve.
Beveiliger is een serieus beroep. Als er iets mis gaat dan zwaojt er wat.
Leuk Star Wars kapsel
Neuzen zwaojen ok alle kanten op.
Tom jr.
Rond dit boek is de tentoonstelling georganiseerd. ‘Vrouwen rond van Gogh’ is geschreven door Barbara Op de Beek.
Het boekje is aardig maar meer niet.
Het is nogal droge opsomming van alle vrouwen;
oma’s, moeder, tantes, nichten, vriendinnen enz,
die een rol(letje) in het leven van Van Gogh hebben gespeeld.
Maar naar aanleiding van dit boekje zijn studenten van Catja Klement
aan de slag gegaan en hebben boekbanden gemaakt.
Die worden tentoon gesteld in Moti in Breda.
Detail van het ledermozaiek van Tony Smidts, Karli Friggeband.
Tony Smidts, Karli Friggeband, ledermozaiek.
Riet Brouwer, Karli Friggeband, leren rug, kunstleren bandjes, platten bekleed met handgeschept papier.
In a galaxy far far away.
Riet Brouwer.
Lisette Dielemans, Karli Friggeband.