Gaat het water voor de fontein uit het Stadhuis komen?
De kramen zijn opgeschoven voor de graafwerkzaamheden.
Zou de eerste week er op zitten? Dat gaan we morgen zien.
Voor mij altijd een interessant moment van de dag. In de ochtend of tegen de avond. Met of zonder regen. De overgang van donker naar zonlicht of omgekeerd. Met kunstlicht of niet. Hier de weekmarkt op vrijdag. Vanmorgen in Breda op de Grote Markt. De weekmarkt is anders ingedeeld dan normaal vanwege de werkzaamheden op de Markt.
Zegt een van de mannen in de viskraam:
Moeten we die vis niet weggooien?
Zie je die zwarte spikkels, alsof ze bevroren zijn geweest.
Als we die verkopen weten we zeker dat de terug komen…..
Zou dat een trend zijn, woorden steeds beschrijvender maken zodat je met een heel beperkte woordenschat ook weet wat er bedoeld wordt? Waterspeelplaats is een plaats om te spelen met water. Fontein is waarschijnlijk te moeilijk? Maar goed, een zonnige dag en de werkzaamheden aan de fontein staan nog maar aan het begin.
Op woensdag is er een boeken- en antiekmarkt in
Breda op de Grote Markt.
Een welkome afwisseling voor mijn korte wandeling
naar de bakker.
Vandaag zag ik daar een boek liggen van Hella S. Haasse.
Ik lees haar boeken met veel plezier, maar de band
zei me niets. Belangrijker nog was dat er in het boek
2 krantenknipsels zaten. Beide uit De Stem.
Dus kocht ik het boek vooral vanwege de artikelen.
De omslag viel ook op.
Dit is toch een soort van omslag dat je bij een doktersroman zou verwachten. Of een soort van gothic novel. Maar het is: Hella S. Haasse, Charlotte Sophie Bentinck.
Dat boek had ik al maar met een heel andere titel.
Zo kende ik het boek beter: Hella S. Haasse, Mevrouw Bentinck of Onverenigbaarheid van karakter – een ware geschiedenis. Dit is de oudste druk van de twee boeken maar beide zijn geen bijzondere druk.
Hella S. Haasse, Mevrouw Bentinck of Onverenigbaarheid
van karakter – een ware geschiedenis.
Dit is de zesde druk uit 1982.
Hella S. Haasse, Charlotte Sophie Bentinck.
Dit is de zevende druk uit 1996.
De omslag is van Brigitte Slangen.
Op de foto staat Nanette Kuypers als Charlotte
Sophie Bentinck zoals ze te zien was in de televisieserie.
De reden om het boek te kopen zat hem dus in
de artikelen. Vandaag toon ik een kort artikel.
Leuk aan de artikelen is dat ze heel mooi uitgeknipt zijn
en goed bewaard. Een artikel gaat over Hella S. Haasse
en het artikel dat ik binnenkort laat zien geeft historische
achtergrond bij het boek.
Beide artikelen zijn afkomstig uit De Stem, een lokale krant
in Zuidwest Nederland.
Tegenwoordig heet de krant BN DeStem.
Scan van het artikel uit De Stem van vrijdag 20 januari 1995. Na het scannen is het artikel een beetje schoongemaakt en bijgekleurd.
De Stem, vrijdag 20 januari 1995
Eredoctoraat Leuven voor Hella Haasse
Leuven (anp) – De schrijfster Hella Haasse ontvangt een eredoctoraat van de Katholieke Universiteit Leuven (KUL) vooral wegens de uitstraling die zij de Nederlandse cultuur in de wereld heeft gegeven.
Zij krijgt het doctoraat uitgereikt op 2 februari (Maria Lichtmis), de patroonsdag van de KUL.
Veel van Haasses werk is vertaald, met name in het Frans en het Duits.
’s Avonds na de uitreiking in de aula van de KUL een vertoning van Oeroeg, de verfilming door Hans Hylkema van de gelijknamige novelle van Haasse uit 1948.
Hella Haasse ontving in 1988 al een eredoctoraat van de Rijksuniversiteit Utrecht.
Een foto van het originele krantenartikel.
Het was eind augustus al aangekondigd: er komt op de
Grote Markt in Breda een fontein (sorry, waterspeelplaats).
Vanmorgen was het dan zo ver.
Nadat een paar weken geleden nog een onderzoek werd
uitgevoerd ging vanmorgen de eerste steen uit de grond.
Dat doe je in 2021 niet meer met de hand maar met een graafmachine. Op de Markt, pal voor het Stadhuis is een gebied afgezet waar de fontein gaat komen.
De foto’s zijn van rond kwart over acht. Men begon vrij dicht tegen het Stadhuis. Hoe de fontein gaat worden en waar die precies komt zullen we de komende weken wel zien. Van de ervaring op het Kasteelplein is duidelijk dat er een behoorlijk gat gegraven wordt. Niet in de laatste plaats voor de benodigde apparatuur.
Voor de dinsdagmarkt had het gelijk effect. De marktkooplieden staan meer verspreid over de Grote Markt en meer dan anders hebben kramen geen overburen in de vorm van een andere marktkraam. Het was nog wat onwennig maar dat komt vast snel goed.
De fontein zal de komende weken een vast onderwerp op mijn blog zijn.
Nou, het begint er op te lijken maar men moet
nog wel een beetje oefenen.
Zo zag ik vanmorgen vanuit de Lange Brugstraat drie kruizen in de lucht. Geen idee of dit bewust door iemand is gedaan of dat het puur toeval is maar als men een poging doet het stadswapen van Breda te ‘schrijven’ in de lucht dan is het nog een beetje oefenen.
Stadswapen van Breda met op het schild drie kruizen.
Wikipedia:
Het wapen van Breda is op 16 juli 1817 bij Koninklijk Besluit aan de stad Breda toegekend. Het daadwerkelijke wapen (het wapenschild) toont drie Sint Andrieskruizen. De stads- en dorpswapens van Bergen op Zoom, Klundert, Zevenbergen, Willemstad en Dinteloord zijn alle afgeleiden van het Wapen van Breda.
Misschien ga ik ze wel verzamelen, die corona-verkeersborden.
Deze week heb ik er al drie verzameld.
De nieuwste twee.
Maar misschien is het goed een routeplanner te gebruiken want als je te voet de richting van dit bord volgt loop je tenminste vier keer zoveel als de afstand die strikt nodig is.
Vooral de plaatsing van het bord in een van de hoefijzers op het Kasteelplein in Breda voegde voor mij nieuwe betekenissen aan het bord toe (links of rechts je eindigt bij een prikpost).
Afgelopen week zijn er twee bomen verdwenen
uit het Valkenberg in Breda.
Er kwam een gespecialiseerd bedrijf aan te pas.
In ieder geval één van de twee bomen liet zich niet
zomaar omzagen.
Dit was geen appeltje-eitje.
Langs ten minste twee kanten is men met zagen bezig geweest.
De tweede boom kon minder weerstand bieden. Die was ook een stuk jonger/kleiner.
Het project ‘KADER’, Kunst Achter De Ramen, heeft op
dit moment twee uitingen:
= een hele reeks van etalages met daarin steeds één
of meerdere kunstenaarsboeken. Het zijn de etalages
van winkels in de Veemarktstraat in Breda.
= een tentoonstelling in de Lutherse Kerk, Veemarktstraat,
Breda tijdens de Open Monumentendag in 2021.
Gisteren bezocht ik de tentoonstelling in de Lutherse Kerk.
Een echte volgorde zit er niet in de tentoonstelling maar ik vond het een goed idee om te beginnen met een van de boeken die die ons als mensheid kan binden: de bijbel. In dit geval de Statenbijbel. Waarschijnlijk is die van de Lutherse Kerk maar er stond geen toelichting bij en ik heb er niet naar gevraagd.
De Statenbijbel lag op een verhoog en lag heel toepasselijk
open, dat zag ik thuis toen ik de foto bekeek, bij het
eerste boek van Kronieken. Een bijbelboek dat een opsomming
geeft van namen om zo de geschiedenis van de mensheid te
proberen te verklaren.
Hij lag dus open bij Adam.
Een boek dat ik wel eens nader zou willen zien maar voor nu het begin van mijn verslag van de tentoonstelling.
De inhoud van dit boek is gemaakt door Walter Maas en de titel is ‘Less is more’.
De boekband en de binding is gemaakt door Katja Clement.
Het boek bestaat uit teksten met steeds een bijbehorende illustratie. Hier ligt het boek open bij de korte tekst, één woord: ‘Golgotha’.
De kunstenares/docent Hanneke Adelaar had er een boek liggen met portretten. Begonnen met een leeg boek. Bij ieder portret is een van de ogen uitgesneden. Een van de ogen van een volgende pagina wordt zo zichtbaar waardoor een vervreemdend effect ontstaat. Oh ja, het uitgesneden oog kun je dan weer vinden op de achterkant van het portret.
Hanneke Adelaar.
Martin Peulen vertrekt dan weer van bestaande boeken.
Dat levert dan weer heel andere beelden op.
‘Van woord naar beeld’ is de titel van deze tentoonstelling en dit boek is van Martin Peulen.
Dit is de Consistoriekamer van de Lutherse Kerk en links geeft Martin Peulen een toelichting op zijn werk aan enkele bezoekers.
Het werk van Martin Peulen beslaat grote en kleine boeken. Dit is een enorm werk.
Nog een laatste voorbeeld van het werk van Marin Peulen.
Bij een tentoonstelling in een monument zie je ook dingen die niet bij de tentoonstelling horen maar wel bij boeken.
Margriet Oomen.
Kwetsbaar, mooie, heldere tekst met illustraties. Een van de twee boeken is een leporello.
Lutherse Kerk in Breda.
De crypte van de Lutherse Kerk.
Lutherse Kerk.
Het is wel even zoeken naar de kerk en de crypte want ze liggen verscholen achter de winkelpanden in de Veemarktstraat.
Het Arthema Strijkkwartet wordt gevormd door:
Eduardo Diez García, Gabriela Torres, Nikolai Clavier en
Diederik Smulders.
Vandaag waren ze te zien en vooral horen in de Lutherse Kerk
in de Veemarktstraat in Breda.
Een verborgen monument dat ik bezocht om de tentoonstelling
met kunstenaarsboeken te bekijken.
Daarover later.
Aan het eind van een eerder concert, een beetje verlegen vanwege de terechte complimenten. Het Arthema Strijkkwartet.
Vrij naar het programma:
Het Arthema Strijkkwartet is een internationaal ensemble dat in Tilburg is opgericht. De spelers komen uit Spanje, Portugal, Noorwegen en Nederland. …….. Het kwartet probeert tijdens concerten hun liefde en passie voor muziek over te brengen tot het publiek. Daarnaast proberen ze een nieuw en jong publiek te bereiken door klassieke muziek aan te bieden op een vernieuwende manier. Momenteel zijn ze bijvoorbeeld druk bezig met een project in samenwerking met acteur Roan ten Cate. Samen maken zij een kindervoorstelling die uitgevoerd zal worden in Brabantse Basisscholen.
Het programma in de Lutherse Kerk zal bestaan uit enkele delen van de filmmuziek van de film ‘Fantastic Beasts And Where To Find Them’. De originele muziek van deze film is gecomponeerd door James Newton Howard, maar altviolist Nikolaï Clavier heeft het stuk speciaal voor het Arthema kwartet gearrangeerd.
De delen die ze zullen spelen zijn:
Fantastic Beasts And Where To Find Them – James Newton Howard (Arr. Nikolaï Clavier)
1 : Main Titles
2: Exposition – The Fantastic World of Magic
5: Chasing Down the Remaining Beasts
7: Finale – Healing and New Friendships
Als toegift konden we nog naar een bewerking van een
stuk van Vivaldi luisteren.
Het is een enorm plezier om muziek live uitgevoerd
te zien. Veel details gaan verloren bij een CD of een
filmpje op internet of tv.
Wie bespeelt welk instrument, welk instrument ondersteund
welk ander in bepaalde delen, wanneer gaat de bas
volledig op in de rol van slagwerk, de snelle goedkeurende
blik tussen de muzikanten bij een volgend onderdeel, de
volheid van het geluid en de akoestiek van de ruimte.
Allemaal lang geleden en daarom was vanmiddag
misschien wel extra mooi.