Pushkar Camel Fair: dat zit wel snor (of baard)

Posted on oktober 30, 2020 by Argusvlinder

Er bleek een verkiezing te zijn, iets van langste snor.
Het was behoorlijk druk. En het was warm.
Om daar nu midden tussen in te gaan staan.
Maar het is natuurlijk wel een bijzonder gezicht.

Dit is een van de deelnemers. Volgens mij heeft hij zijn snor/baard een beetje tegen zijn gezicht gevouwen. Hier geeft hij een interview.

Er zijn mensen die het van een afstandje bekijken.

Ik had eigenlijk geen idee wat je kon verwachten. Ik vond dit al een mooie snor.

Zie in die kluit van mensen en dromedarissen (achtergrond) nog maar eens een deelnemer te ontdekken.

Gewoon, een vriendelijke meneer.

Dit is het echte werk. Een snor/baard met de lengte van een corona-afstand.

Snor of baard?

Niet scherp, maar die meneer met zonnebril heeft links van hem zijn snor vast met aan het uiteinde een witte strik.

Mooi oor-sieraad.

Genoeg snorren en baarden voor vandaag.

Er zijn weer dromedarissen

Posted on oktober 28, 2020 by Argusvlinder

Deze banner hing in het stadion van Pushkar toen we de Pushkar Camel Fair bezochten.

Onderweg naar de markt kwamen we de eerste dromedarissen al weer tegen.

Het is zo gemakkelijk de dromedarissen menselijke eigenschappen als nieuwsgierig of onderkoeld toe te kennen. Waarschijnlijk is dat allemaal fantasie.

Sommige dingen blijven, ook nu nog, onduidelijk. Wat hier precies gebeurde weet ik niet maar er was een man die sprak met veel lichaamstaal en die de aandacht van zijn publiek behoorlijk wist vast te houden. Op grond voor hem ligt een kind met zijn ogen dicht: in slaap, onder hypnose, ziek, gezond?

Bij alles wat ik er in zie ben ik aan het fantaseren, want ik weet het niet. Maar het is wel intrigerend.

Alles voor de grote of kleine trek. Koud of warm.

De manier waarop in winkels en in kramen zoals deze, eten wordt uitgestald, vlees, groente, fruit, het maakt niet uit. Heel vaak is het met erg veel aandacht gedaan.

Wat dit precies zijn, ik heb geen idee. Ik heb er wel een gekocht en het staat al die jaren als souvenir in ons huis. Het lijkt een belletje maar het belt niet.

Huishoudelijke producten.

Deze gekleurde poeders hebben veel toepassingen. Bijvoorbeeld om tekeningen te maken voor je deur of om elkaar te bestrooien tijden Diwali (binnenkort is het weer Diwali: zaterdag 14 november 2020).

Ook hier kocht ik een souvenir. Deze meneer schreef je naam op een rijstkorrel. Die korrel werd in een kleine koker met een vloeistof gestopt. De koker is doorzichtig en zit aan een ketting met een sleutelring. Doe ligt in de buurt van het eerder genoemde souvenir. Natuurlijk moest ik wel mijn naam even voorschrijven.

Voor het eerst zagen we ook iets van een programma. Het beperkt zich wel tot de avonduren. Waarom de evenementen die overdag mee te maken zijn niet genoemd worden is me een raadsel. Maar ook zonder programma is de Pushkar Camel Fair een groot feest. Zaterdag de 13e klopt denk ik niet.

Deze dames beoordelen de koopwaar.

We zijn terug in het stadion. Het is er druk en ik kan wat foto’s maken van de mensen op de tribune. We zijn in afwachting van een volgend evenement. We weten niet wat maar achteraf zal blijken dat er ook een wedstrijd is voor de man met de langste snor. Incredible India.

Ganesha, God of New Beginnings, Success and Wisdom and Remover of Obstacles

Posted on oktober 26, 2020 by Argusvlinder

Toen een tijd terug steeds duidelijker werd dat de impact
van het coronavirus groot zal zijn op de economie en
in het bijzonder op bijvoorbeeld de reisbranche,
ontving ik een nieuwsbrief van een reisorganisatie waar
we in het verleden mee op reis zijn geweest.
Die organisatie heet Namasté.

Zo omschrijven ze zich:

Namasté Reizen werd in 1997 opgericht als India Specialist. Inmiddels heeft het bedrijf een groei doorgemaakt en biedt het 16 bestemmingen aan in Azië. Namasté Reizen staat voor maatwerk, persoonlijke aandacht, kennis, flexibiliteit, originaliteit en zekerheid. Reizen organiseren zoals wij ze zelf graag maken, dat is ons uitgangspunt.

Ondanks de gevolgen van de coronacrisis wil men toch
vooruit blijven kijken naar nieuwe mogelijkheden
en daarom begon men “Namasté Atelier;
een winkel & webshop met handgemaakte producten uit India.”

Ik ging eens kijken op hun website en zag daar ook thee staan.
Dus thee gekocht om eens te proberen.

De thee werd besteld en verzonden.
Maar na verloop van tijd werd ik gebeld: de thee was verzonden
maar stond op Delhi Airport.
Ik gaf aan best te willen wachten.
Na nog een telefoontje waarin aangegeven werd dat de thee nog
steeds op Delhi Airport was maar dat men een zending met DHL
wilde laten uitvoeren.
Vandaag kwam het pakket met een heel leuke verrassing:

Een pakket met de thee, een groet en een klein presentje. Een leuk doosje met daarin een beeldje van Ganesha. Ganesha heeft meteen een ereplaats in onze kamer gekregen.

Dit zijn de twee theesoorten die ik had besteld: Anandini Himalaya Tea. Een koker met First Flush Tea – Lavender Flowers, Lemon Grass en in de andere koker Indian Bouquet. De verpakking is erg origineel: de koker met een grappig dekseltje met een koordje. In de koker zit een zak van een soort folie die de thee beschermt.

Bij de thee zat een hele stapel theezakjes die je naar eigen smaak kunt vullen. Ik weet niet of dat standaard is maar ik had die niet eerder gezien. Kon het dan ook niet laten het meteen te proberen.

Het theemengsel in de bijzondere zak.

De eerste keren zal het uitproberen zijn om de juiste hoeveelheid te selecteren. Dat ging vanmiddag meteen goed. De thee heeft heerlijk gesmaakt. Morgen Indian Bouquet proberen.

Op een paard

Posted on oktober 21, 2020 by Argusvlinder

Vandaag twee foto’s uit Pushkar.
Ze passen niet bij elkaar.
Ze passen niet bij het vorige bericht.
Ze passen niet bij het volgende bericht.

Daarom staan ze hier bij elkaar.

Terwijl we in Pushkar waren gingen we alle avonden (op één na) eten in een restaurant in het stadje. Maar veel foto’s die nu nog de moeite waard zijn om te tonen heb ik er niet gemaakt. Ook deze is op het randje. Maar voor mij zelf geeft het goed de sfeer van Pushkar in de avond weer. Het was er heel goed toeven. Veel van de restaurantjes zijn op een dak. Hier een beeld van de straat. Als je geluk hebt heeft het restaurant ook uitzicht op het meer.

Dit is een foto van een foto gemaakt door de ‘Tanwar Photo Studio’. Ik zit/hang hier op/over een bord in de vorm van een paard. Vooral de exotische achtergrond sprak me erg aan. De foto is overdag gemaakt maar pas in de avond, terug in de tent, heb ik hem gefotografeerd op een toepasselijke achtergrond. Het is 14 november 2013.

Sky Waltz

Posted on oktober 20, 2020 by Argusvlinder

Tegen halverwege de middag gingen we vaak terug van Pushkar naar het tentenkamp. Eem glaasje fris, even uitrusten, ons voorbereiden op een wandeling naar Pushkar om daar te gaan eten. Deze keer horen we plots de ballon.

Op de ballon staat de naam van het bedrijf dat de eigenaar is van de ballon: Sky Waltz. Zoek ze maar op internet op. Je vindt ze eenvoudig.

Even hoogte maken.

Ik lees

Posted on oktober 19, 2020 by Argusvlinder

Meestal vertel ik hier wat ik gelezen heb.
Maar dit is een bijzonder boek.
In India zijn we een paar keer geweest en je komt daar allerlei
zaken tegen die met de geschiedenis van dit land, dit subcontinent,
te maken hebben.
Maar om daar één verhaal van te maken. Dat is me tot nu toe niet gelukt.

Dat is niet zo vreemd als je bedenkt dat het bijna net zo groot is
als de Europese Unie (qua oppervlakte).
Eerlijk gezegd weet ik ook zo goed als niets over de geschiedenis
van Oost-Europa of Griekenland of Frankrijk.
Aan de hand van een deel van de geschiedenis van de East India Company
(de Britse VOC) lees ik een stuk van de geschiedenis van India.

William Dalrymple, The Anarchy – The Relentless Rise of the East India Company.

In dit prachtig gemaakte boek (hardcover, mooi schutblad speciaal
voor dit boek gemaakt, speciale landkaartjes, een inleiding per
hoofdpersoon, spannende verhalen, ongelofelijke rijkdom,
ongelofelijke misdrijven, een enorm notenapparaat en een
woordenlijst voor Indiase woorden) ben ik bijna op
een derde.

William Dalrymple, The Anarchy – The Relentless Rise of the East India Company.

Daar gaat nog meer over volgen.

Pushkar Camel Fair

Posted on oktober 19, 2020 by Argusvlinder

We kregen er geen genoeg van.
De eerste dagen waren we vooral onder de indruk
van al die dromedarissen en andere dieren.
Maar ook het deel met kramen, een stuk was overdekt,
sprak ons erg aan.
Het werd drukker en nog eens drukker.
Wat een feest!

In India loop je niet meteen over een markt met alleen maar souvenirs voor westerse toeristen. De markt hier is gericht op de lokale toerist. Die zijn er in veel grotere aantallen. Deze beeldjes zijn daarvoor gemaakt. Zo kleurrijk en leuk. Ik kon het niet laten wat details uit te lichten.

Super.

In het overdekte deel stonden vooral veel kramen met dingen om te eten. Geen hele maaltijden maar hapjes.

De kleuren van deze gebakjes!

Hoezo, mooi groen?

Het werd druk.

Tussen de middag gingen we ergens eten in een soort van tuin. Bij die tuin was tegen een muur een trap. Er gingen mensen naar boven dus ik ook. Je kwam op het dak van een paar bijgebouwen, naast een tempel. Dit was het gezicht op straat.

Even verder op ging de kermis gewoon verder.

Dit waren mensen die mij voorgegaan waren naar boven. Ze keken vandaar de tempel in.

Terug in de straat was dit de drukte bij de ingang van de tempel die ik net noemde.

Straat in Pushkar.

Ik hou van deuren en poorten.

Op straat zie je groepen militairen die ingezet worden om de drukte in de hand te houden. In India heeft men daar veel ervaring mee. Op strategische plaatsen waren uitkijkposten.

We zijn nog niet aan het einde van ons verblijf in Pushkar
maar er volgen nog maar een of twee dagen.
Dan gaan we verder.

Jaarmarkt en processie, deel 2

Posted on oktober 17, 2020 by Argusvlinder

We zagen de optocht pas toen hij al in het stadion was. De foto’s zijn gehaast. Maar ze laten wel zien wat een uiteenlopende groep mensen meedeed. Niet iedereen was enthousiast over de foto’s.

Hééél creatief.

Boven op een auto.

Detail van vorige foto.

Met even verderop 4 grote attracties.

Jaarmarkt en processie, deel 1

Posted on oktober 15, 2020 by Argusvlinder

Geen gebeurtenis in het Brabantse of Limburgse land.
Maar een deel van de Pushkar Camel Fair en een optocht
van verschillende religieuze bewegingen in het stadion.

Deze ochtend zou een heel kleurrijke ochtend worden. En druk, heel druk. We wandelen over dat deel van de Pushkar Camel Fair dat vol staat met kraampjes.

Iedere dag wordt het drukker en mensen blijven toestromen.

Sommige kramen staan op schragen en andere liggen op een kleed langs de weg of het pad, niet zo georganiseerd als markten in Nederland. Er lopen ook allerlei mensen rond die dingen willen verkopen. Sommige met een heel verhaal en andere met een handkar zoals deze verkoper van pelpinda’s die hij als je er om vraagt ook kan roosteren.

Eenmaal in het stadion komt er een stoet auto’s met verklede mensen, spandoeken, maskers en versieringen. We zullen tussen de deelnemers iemand ontdekken die we eerder in de lokale Sikh-tempel hebben ontmoet. Daar sprak hij ons aan om uitleg te geven over de tempel. Hij was afkomstig uit Delhi en was op bedevaart in Pushkar. Hij verbleef in de tempel en nam daarom ook deel aan de optocht die een brug wil slaan tussen alle religies.

Deze wagen wil een lans breken voor de bescherming van de bomen.

Op de tribune een grote groep vertegenwoordigers van religieuze stromingen en overtuigingen.

Zo leek het haast wel een soort van ‘Laatste Avondmaal’. Het zag er allemaal prachtig uit.

Volgens mij herkennen we in deze man de berijder van de dromedaris van een aantal berichten eerder. Hij had zijn best gedaan!

Incredible India.

Pushkar Camel Fair

Posted on oktober 12, 2020 by Argusvlinder

Het is al weer even geleden dat we in Pushkar waren.
Zeven jaar.
Al die tijd dacht ik: het heeft niet zo veel zin
mijn foto’s te laten zien. Al die dromedarissen.
Maar nu ik er weer eens naar kijk, valt het eigenlijk best mee.
Alleen weet ik niet altijd precies meer wat wel en minder
goed bij elkaar past.
Vandaag een korte serie foto’s die in tijd gezien wel
zo achter elkaar gemaakt zijn maar die misschien
beter bij het laatste blogbericht hadden kunnen worden opgenomen.

We dwalen een beetje buiten het stadion op de Fair rond. Zien dan plotseling deze poort.

Een veldje met uitwerpselen van de dromedarissen.

Op die stapel rechts zie je ook uitwerpselen. Die zijn van runderen en worden gebruikt als brandstof.

Tijd om me op de volgende serie foto’s te gaan voorbereiden.

Yellapah of Vellore

Posted on oktober 6, 2020 by Argusvlinder

Het is geen complexe afbeelding.
Er staan maar een paar mensen op en een draagstoel.
Maar de persoon met het meeste macht en aanzien,
die zit er maar een beetje ongelukkig bij.
Dat maakt het zo’n goed schilderij.
Je ziet hem denken: ‘Dit is een luxe vorm van vervoer,
al mijn kennissen reizen zo, iedereen zegt dat het comfortabel is
en daarom zal ik er in blijven zitten/hangen’.

Yellapah of Vellore, A station palanquin with an army officer (perhaps the Fort Adjudant who commissioned the set), circa 1828, opaque watercolour on paper. Topstuk uit het boek Forgotten Masters, de catalogus bij de gelijknamige tentoonstelling met medewerking van William Dalrymple.

Halubar (mijn foto is helaas niet zo mooi….)

Posted on oktober 5, 2020 by Argusvlinder

De interesse van de werknemers van de East India Company
ontstond door de enorme rijkdom en schoonheid van de omgeving
in India.
Daar kwam ook de behoefte uit voort om die omgeving zo goed
mogelijk in beeld te brengen.
In een tijd zonder fotografie is dan het laten schilderen
van die omgeving, op een gestructureerde manier,
de beste weg.
Zo ontstonden de afbeeldingen van planten, gebouwen, mensen,
kastes, klederdracht en de dieren.

Halubar, Moloch Gibbon, Hylobates moloch, Buchanan Collection, 1804 – 1807, watercolour on paper.

Ik kwam er mee in aanraking door de catalogus van ‘Forgotten Masters’.
Die kwam tot stand door de medewerking van William Dalrymple.

Ghulam Ali Khan

Posted on oktober 3, 2020 by Argusvlinder

Ghulam Ali Khan, The Diwan-i Khas of the Red Fort, 1817, watercolour on paper

Dit is een schilderij van de Indiase kunstenaar Ghulam Ali Khan. Het stelt voor de Diwan-i Khas, het paviljoen in het Rode fort van New Delhi waar de keizer audiënties hield. Op deze waterverfschildering is het te zien met rode luifels die extra bescherming tegen het zonlicht gaven. Het schilderij is uit 1817 en staat vermeld in Forgotten Masters. Het recent verschenen boek van William Dalrymple naar aanleiding van een tentoonstelling met werken die in India gemaakt zijn door Indiase kunstenaars in opdracht van medewerkers van de East India Company. Hopelijk maakt de serie van werken van Indiase kunstenaars je nieuwsgierig. In dat geval zijn er af en toe zaken over te lezen op internet. Bijvoorbeeld over Ghulam Ali Khan. Of over The Diwan-i Khas of the Red Fort.

Shaikh Muhammad Amir Of Karraya

Posted on september 30, 2020 by Argusvlinder

Mijn foto geeft een matig beeld van de foto in het boek,
laat staan dat je dit werk in het echt kunt zien.
Het verhaal bij deze afbeelding is prachtig.
Zonder alles te verklappen valt het natuurlijk meteen op
dat er geen Engels gezicht te zien is…..
De afbeelding komt uit de catalogus van de tentoonstelling
‘Forgotten Masters’. De tekst verscheen onder de
verantwoordelijkheid van William Dalrymple.

Maar de naam van deze kunstenaar:
‘Shaikh Muhammad Amir Of Karraya’.

Shaikh Muhammad Amir Of Karraya, English Child in a Bonnet on Horseback, circa 1830 – 1850, watercolour and bodycolour on paper (bron: Forgotten Masters, William Dalrymple).

Reuzenrad en paard

Posted on september 30, 2020 by Argusvlinder

Verzin maar eens een goede titel als je schrijft en
foto’s toont uit India. Dat valt niet mee.
Daar gebeurt zo veel, allemaal tegelijk met geuren,
kleuren en geluid.

Dit zijn drie van de vier reuzenrad-attracties die er in 2013 op de Pushkar Camel Fair te bezoeken waren. Dus naast de vele dromedarissen was er een kermis, een circus (de foto’s waren lang geleden al eens te zien), een soort van landbouwbeurs en een religieus feest.

Iedere dag werd het drukker. Ook in het stadion.

De tribunes waren voller, met internationale en lokale bezoekers.

Iedereen vol aandacht voor het programma en voor elkaar.

Wat de bedoeling met deze dromedaris was weet ik niet meer. Maar kleurrijk is hij wel.

Overal waar je kijkt is van alles te koop.

Dan was er af en toe een optreden.
Hoe georganiseerd het was weet ik niet maar dit
witte paard was een genot om te zien.
Misschien dat de dierenbescherming dit niet goed vindt.
Ik vond het indrukwekkend.

Pushkar Camel Fair.

Dromedarissen

Posted on september 29, 2020 by Argusvlinder

Je zou haast denken dat ik een voorliefde heb voor
dromedarissen. Nou, dat is helemaal niet zo.
Maar als je op bezoek gaat op de Pushkar Camel Fair
kun je er vanzelfsprekend niet om heen.

Het verschil is een meneer en een mobiele telefoon.

Ze kunnen een beetje stoffig zijn.

Het is duidelijk dat het steeds drukker wordt op de Fair. Met mensen en met dromedarissen.

Deze geiten lijken haast te hebben.

Wij hebben inderdaad heimwee.

Zou dit een soort van angora-dromedaris zijn? Of moet deze dringend naar de kapper…dan wenkbrauwen en orden bijknippen, graag.

India, Pushkar Camel Fair.

Doorkijkje.

Veel dromedarissen

Posted on september 28, 2020 by Argusvlinder

De vorige keer waarschuwde ik al,
sommige foto’s zijn niet voor mensen met een zwakke maag.
Nog goed dat je de foto’s niet kunt ruiken.

Na een nacht in het tentenkamp gingen we te voet naar
Pushkar en onderweg zagen we niet alleen dromedarissen.

Herder met een kudde geiten.

Na een tijdje liepen we op met iemand die blijkbaar een ochtendwandeling aan het maken was. Ik vermoed dat hij de streek kende want hij was niet verbaasd door de geur of het beeld dat dadelijk volgt.

Een groep collega-toeristen ging die ochtend met de Camel kart, de vaste verbinding van het tentenkamp naar Pushkar.

Het terrein is een beetje heuvelachtig. Dus eerst ruik je de dode dromedarissen alleen maar. Pas dichterbij zie je ze ook liggen. Sommige dode dromedarissen liggen er langer dan anderen.

Goed dat er verder op nog massa’s dromedarissen te zien zijn.

Dan is het een feest om tussen al die dieren te kunnen rondlopen.

Hier ligt nog iemand een dutje te doen tussen de dieren.

Deze dromedarissen worden blijkbaar bijgevoerd.

Het zijn er veel, heel veel.

Er wordt goed gedronken.

De volgende keer nog meer dromedarissen uit Pushkar.

Vishnupersaud

Posted on september 25, 2020 by Argusvlinder

Dat is een titel (Vishnupersaud), daar is niemand naar op zoek.
Maar deze kunstenaar is een van de top voorbeelden
van werk van Indiase kunstenaars die werkten voor
Engelse medewerkers van de East India Company.
Kijk eens naar deze voorstelling van een plant die voldoet
aan de botanische richtlijnen over hoe je een plant toont
en tegelijkertijd een spannend, dramatische voorstelling is.
Super.

Je ziet de wortel, je ziet een los blad, een doorgesneden steel, verschillende stadia van bloemvorming, slim gekozen kleuren en een compositie die een dramatische werking heeft. deze afbeelding geeft het werkelijke kunstwerk niet helemaal compleet weer. Het is een foto uit Forgotten Masters (edited by William Dalrymple) en het origineel is gemaakt door Vishnupersaud, A cobra lily, Arisaema Tortuosum, Family Araceae, circa 1821, bodycolour and ink on laid paper.

Eigenlijk kon ik maar één kanttekening maken bij
het boek ‘Forgotten Masters’.

Het is goed dat in het boek de nadruk veel meer dan te doen
gebruikelijk op de kunstenaar ligt.
Op internet is er weinig te vinden over Vishnupersaud, veel meer
over werken waar hij aan meegewerkt heeft en nog meer over
de Engelse opdrachtgevers.

Het is alleen jammer dan het boek zich beperkt tot de Engelse
koloniale wereld. Je vraagt je af of vergelijkbare werken
niet gemaakt zijn voor Nederlandse, Franse, Duitse, Spaanse,
Italiaanse of Portugese kolonisten.

Soms begint het met een enkele zin….

Posted on september 21, 2020 by Argusvlinder

Een tijdje terug vroeg ik de India and Sri Lanka catalogus aan van Antiquariaat Forum. Voor alle duidelijkheid: ik heb niet het geld om daar boeken te kopen. Maar dat neemt niet weg dat ik daar pareltjes van boeken zie. Ik kan het iedereen aanraden een kijkje op hun website te nemen. Ik werd aangetrokken door de omslag. Ik schreef er een maand of wat geleden al eens hierover.

De foto op de omslag is afkomstig uit dit boek: Nawaz Singh, Peintures touchant l’Indoustan, Faizabad, 1770. De aankondiging belooft veel: Magnificent Company School style paintings showing the traveling court of the Mughal Emperor.

Met prachtige voorbeelden.

Het ene zinnetje stond aan het eind van de beschrijving: published in: William Dalrymple, Forgotten Masters, Indian Painting for the East India Company, (2020), pp 143 – 144, figure 36. Dat boek kende ik niet. Had ik nog nooit over gelezen. Op zich niet vreemd maar het was voor mij aanleiding om het boek te bestellen. Overigens is het verband tussen het boek van Nawaz Singh en de tekst in het boek ‘Forgotten Masters’ nog niet helemaal duidelijk.

Nu een paar weken later is het boek bezorgd, heb ik het gelezen/bekeken en ben ik onder de indruk.

Dit boek is verschenen bij een tentoonstelling in Londen
en bevat een aantal essays met steeds een serie van werken
die in het essay genoemd worden.

De schrijvers van de essays mogen genoemd worden:
Rosie Llewellyn-Jones
Andrew Topsfield
H.J. Noltie
Malini Roy
Lucian Harris
Yuthika Sharma
J.P. Losty

De essays geven veel informatie, verhelderen de term
‘Company School’, beschrijven de rol van de geldschieters en
de route die de werken afgelegd hebben van het midden van
de 18e eeuw tot nu en brengen de kunstenaars zelf onder de aandacht.

Dit is een soort van selfie van een van die kunstenaars: Yellapah of Vellore (Yellapah of Vellore, circa 1832 – 1835, opaque watercolour on paper). En neem van mij aan: de toelichting op dit prachtige werk wil je lezen!

Omdat de kunstenaars die in dit boek weinig aandacht krijgen,
wil ik er de komende tijd een paar presenteren.
Alvast een klein voorbeeld:

(Attributed) Shaikh Zain Ud-Din, Sambar Deer, Impey Album, Calcutta, 1779 – 1780, gouache on paper.

De tentoonstelling is er een die ik heel graag had willen bezoeken.

Toeval bestaat niet maar het laatste zetje om dit bericht te schrijven was de etalage van Antiquariaat Plantijn. Ik zag hun etalage op de Ginnekenmarkt tijdens een fietstocht vorige week.

Vooral de prachtige prenten van planten en fruit in de etalage waren een extra motivatie om het boek Forgotten Masters hier onder de aandacht te brengen.

Er zijn velden en dan zijn er velden

Posted on september 17, 2020 by Argusvlinder

Stel je voor, het loopt tegen het eind van de middag.
Je bent op de Pushkar Camel Fair.
Deze keer eten we een keer in het restaurant van het
Pushkar Royal Desert Camp.
Daarom is het al wat later en de camel carts zijn er
al niet meer.
Dus je gaat te voet (geen probleem, gewoon een stukje lopen).
Dan zie je het volgende in het veld buiten Pushkar.

In de verte grazen dromedarissen onder begeleiding van hun herders.

Het is best een grote groep. Buiten in het veld groeit blijkbaar voldoende voor de dromedarissen. Op het terrein van de Camel Fair is het kaal en dor. Daar is veel minder te halen voor de dieren.

Het was een fascinerend beeld.

Aan één kant van het Royal Desert Camp stond een omheining van stof.
Een soort van witte muur.
Toen ik er naar toe liep zag ik dat je er tussen de doeken door kon kijken.
Tot mijn verrassing was daar een ander soort van veld:
een veld met steeds op vaste afstand van elkaar een set met wc-pot en douchestang.
Het sanitair was er dus een heel jaar lang en alleen als het nodig was werden
de tenten er over geplaatst.
De flexibele witte muur onttrok het nog niet in gebruik zijnde deel
aan het zicht van de bewoners.

Zo te zien was er nog veel ruimte voor uitbreiding.

Dat brengt me terug bij onze tent en het tentdoek met versiering.

Soms laat je wat spullen achter op een vakantiebestemming. Deze schoenen zijn in Pushkar gebleven.

De volgende keer foto’s van de ochtendwandeling.
Laat ik al vast zeggen: die zijn niet voor mensen met een zwakke maag.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Categorie archief: India

Pushkar Camel Fair: dat zit wel snor (of baard)

Er zijn weer dromedarissen

Ganesha, God of New Beginnings, Success and Wisdom and Remover of Obstacles

Op een paard

Sky Waltz

Ik lees

Pushkar Camel Fair

Jaarmarkt en processie, deel 2

Jaarmarkt en processie, deel 1

Pushkar Camel Fair

Yellapah of Vellore

Halubar (mijn foto is helaas niet zo mooi….)

Ghulam Ali Khan

Shaikh Muhammad Amir Of Karraya

Reuzenrad en paard

Dromedarissen

Veel dromedarissen

Vishnupersaud

Soms begint het met een enkele zin….

Er zijn velden en dan zijn er velden

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: