Anoniem, naar Holbein the younger, Henry VIII, circa 1580.

Camille Pissarro, Boulevard Montmartre, Lente 1897.

Chris Dorosz, The painted room, 2007.De geschilderde kamer, een soort driedimensionaal schilderij.

Edvard Munch, Evening on Karl Johan, 1892.Twee maal Munch, prachtig.Die lege gezichten.

Edvard Munch, Golgotha, 1900..

Egon Schiele, Double portrait of Heinrich and Otto Benesch, 1913.Heinrich Benesch was een spoorbeambte in Oostenrijk.Hij was een kunstverzamelaar en kwam zo in aanraking met Egon Schiele.Hier het dubbelportret dat Egon Schiele van hem en zijn zoon Otto maakte.

Eva Watson-Schxc3xbctze, Woman with lily, 1905.Vrouw met lelie.Dit is een voorbeeld van een foto uit de stroming die’pictorialisme’ wordt genoemd.Het pictorialisme was een stroming die de artistieke kwaliteitenvan de foto wilde benadrukken ten opzichte van de afbeelding.Simpel gezegd, de foto moest ‘mooi’ zijn.Fotografie als een soort schilderkunst.Men probeerde ook effecten van de schilderkunst in de fotografie te introducerenen deed dit door bijvoorbeeld het negatief aan te passen.Soort Paint Shop Pro avant la lettre.

John Everett Millais, Isabella, 1848-1849.De “Pre-Rafaelite” stroming kun je goed herkennen.Voor mij heeft het altijd iets onaangenaams.Maar ik kan de vinger er niet op leggen.Op het web vond ik de volgende toelichting op het werk:

‘Isabella’ is een van de eerste schilderijen in de toen nieuwe pre-Raphaelite stijl. Deze stijl begon zich te ontwikkelen kort na de oprichting van het Pre-Raphael Broederschap in 1848.Milais was toen nog maar 19 jaar. De harde, wat schreeuwende kleuren gecombineerd met scherpe details, de compositie bewust uit balans en zonder te veel diepte; dat zijn allemaal kenmerken van deze Engelse stroming. De beweging liet zich wat losjes inspireren door de schilders die Raphael vooraf gingen in Italie.Hier is het onderwerp afgeleid van een gedicht van John Keats. Op zijn beurt gebaseerd op een 14e eeuws verhaal van de Italiaanse schrijver Boccaccio. Het is het liefdesverhaal van Isabella, de zuster van rijke handelaren uit Florence, en hun arme leerling Lorenzo. De jaloerse broers zullen Lorenzo vermoorden maar het lichaam wordt door Isabella ontdekt. Ze begraaft het hoofd in een pot met basilicum die ze water geeft met haar tranen.De pot met kruiden in de achtergrond (rechts) verwijst al naar dit einde. Er zijn vele signalen van het op handen zijnde geweld en de tragedie. Bijvoorbeeld: een van de broers kraakt noten.

Hij probeert ook de van Isabella hond te schoppen terwijl er een hond rustig onder zijn stoel ligt. Honden zijn dikwijls het symbool van trouw en loyaliteit.

De geliefden delen een bloedsinasappel. Een verwijzing naar het bloed van Lorenzo dat later zal vloeien.

Liverpool Museum

Joseph Mallord William Turner, A shipwreck off Hastings, circa 1825.

Lovis Corinth, Woman reading near a goldfish tank, 1911.In het kader naar de zoektocht Goudvissen in de kunst.Detail.

Max Ernst, Pxc3xa9tales et jardin de la nymphe Ancolie, 1934.‘la nymphe Ancolie’, je moet eigenlijk, aldus Museum Tinguely,er nog de lettergreep ‘Mel’ aan toevoegen. Er staat dan “melancolie”.Het gaat hier niet zomaar om de mooie botanische vormen,het gaat om de sierlijke vormen tegen een achtergrond van dreigend oorlogsgeweld.Overigens ziet de foto van het museum Tinquely (Basel)er heel anders uit. Dichter bij de werkelijkheid, vermoed ik.Het werk betreft een muurschildering die al een aantal malengerestaureerd is. Het werk hing in een dansgelegenheid.Museum Tinguely.

Naoko Matsubara, Summer garden B, 2008.

Richard Avedon, Charles Chaplin, New York, 13 september 1952.

Rodney Graham, Allegory of folly, study for an equestrian monument in the form of a wind vane, 2005.Een moderne allegorie op het “Lof der Zotheid” van Erasmus.Nog een vrije interpretatie van een werk van Holbeim.

William B. Montgomery, Untitled, 1988.

Lees verder →

De Argusvlinder is deze week nog niet actief geweest maar de bezoekers
gelukkig wel. Die blijven mijn weblog gewoon bezoeken.
Vandaag weer een kunstvaria.
Met weer een groot aantal afbeeldingen die ik nog nooit eerder gezien had.


Andrea Mantegna et assistant, Madonne avec enfant, San Giovanino, Sainte Catherine d’Alexandrie et autres Saints.


Mysterieuse Italiaanse schilder.
Prachtige gezichten en wat een kleuren!

David Park, The Jazz Musicians, 1954.

Emily Nelligan, Untitled (Cranberry Island Maine), 1990.

Hua Xuan, Eight Beauties, 1736.

Hunting relief of Qar and Idu, Old Kingdom, 2338xe2x80x932170 BC.


Sommige mensen vinden dat ik iedere oude steen uit Egypte mooi vind,
maar zeg nou eerlijk, dit is toch een prachtig stuk.

Jacopo Bassano, The flight into Egypt, circa 1544xe2x80x931545.


De ‘Vlucht naar Egypte’ krijgt in deze dagen van oorlog in Gaza
wel een aparte smaak maar dat doet niets af aan dit prachtig werk.

Jacopo Chimenti, named lxe2x80x99Empoli, Wedding of Maria dexe2x80x99 Medici and Henry IV, King of France.


Dat is nog eens wat anders dan een trouwfoto.

Jasper Johns, Hatching pattern, 1976.

Joseph Heintz the elder, The toilet of Venus, 1594.

Maurice Utrillo, Le cafxc3xa9 de la Tourelle xc3xa0 Montmartre, circa 1911.


Utrillo blijft altijd een beetje in de schaduw van de vele,
bekendere impressionisten.
Is toch zeeeeer de moeite waard.

Melle (Oldeboerrigter), The unknown soldiers, 1969-1970.

Nicolaas Wijnberg, De versierde Hollander, 1988-1992.


Dat zwart-witte schilderij in juist dit schilderij,
dat is humor.

Ori Gersht, Pomegranate, 2006.


Mooie manier om de traditionele kunst van het stilleven
te combineren met hedendaagse elementen.

Thomas Nason, The leaning silo, 1932.


Lijkt eenvoudig maar is gewoon klasse.

In het Rijksmuseum is een mooie tentoonstelling aan de gang
met werk van Melchior d’Hondecoeter.
Deze schilder is bekend vanwege zijn prachtige schilderstukken
met allerlei vogels.
Hier volgen vier van de werken die nu te zien zijn:


Melchior d’Hondecoeter, Een pelikaan en andere vogels bij een vijver, ongeveer 1650.


De bijnaam van dit schilderij is ‘De drijvende veer’.
Die veer en de pelikaan die zo prominent op het schilderij staat
zie je hieronder in meer detail.

Melchior d’Hondecoeter, De Menagerie, 1660-1695.


Melchior d’Hondecoeter, De Menagerie, detail.

Melchior d’Hondecoeter, Jachtbuit bij een bordes, 1660-1695.


Melchior d’Hondecoeter, Jachtbuit bij een bordes, detail.

Melchior d’Hondecoeter, Jachtbuit bij een ekster op een boomstronk, 1660-1695.


De bijnaam van dit werk is ‘De filosoferende ekster’.
Deze hoofdrolspeler zien we dan ook hieronder in detail.

Deze keer maar een beperkt aantal werken.
Als gevolg van de Kerstdagen en het Nieuwjaar liggen ook
de activiteiten op het kunstfront wat stil.
Maar dat neemt niet weg dat ik een paar interessante werken gevonden heb.


Adolfo Tommasi, Naturalist Painting: Train journey to Petriolo, 1884-1885.


Deze naturalistische schilder maakte haast fotografische schilderijen
vaak met een heel sociale inslag.
De doeken zijn vaak erg groot.

Edgar Degas, Dancer in fourth position, circa 1885.


Deze keer geen schilderij maar een schets, een voorstudie.

Guido Reni, Christ with the crown of thorns, about 1636-1637.

Head of Vajrapani, Afghanistan, kingdom of Nagarahara, Early hadda style, 4th-5th century.


Voor mij was de tentoonstelling ‘Verborgen Afghanistan’ in de Nieuwe Kerk
in Amsterdam (December 2007 – April 2008) een echte eye-opener.
Daarvoor had ik totaal geen kennis van de kunst in Afghanistan.
De Hadda stijl wordt historisch geplaats rond het jaar 100 na Christus.
Dat is althans de informatie die ik vond in de catalogus van de eerder
genoemde tentoonstelling.

Louise Bourgeois, Crouching spider, 2003.


Deze beeldhouwster maakte verschillende grote spinnen.
Dat is overigens niet haar enige werk maar het maakt op de meeste
toeschouwers wel de meeste indruk.
Bovenstaande foto is van bovenaf genomen.
Veel van haar werken zijn erg groot.
Hieronder een ander voorbeeld.


Louise Bourgeois, Maman, Guggenheim Museum Bilbao.

Marcantonio Franceschini, Birth of Adonis, about 1685-1690.

Torso of Tara, Tibet, 13th century.


Tara is een van de vrouwelijke verschijningsvormen van Boeddha.
Speelt een belangrijke rol in het Tibetaans boeddhisme.

De afgelopen weken ben ik een paar dagen vrij geweest,
maar in plaats van in te lopen op mijn Kunstvaria-achterstand
is die alleen maar groter geworden.
Dit weekend ga ik alsnog een poging wagen om een inhaalslag te maken.


Anish Kapoor, 1000 Names, 1981.

Web site ‘De Pont’:

Kapoor heeft een veelzijdige culturele achtergrond. Hij werd geboren in India, uit een hindoestaanse vader en een joodse moeder en bracht zijn jeugd door in het vrij westerse Bombay. Zijn opleiding als kunstenaar volgde hij in Engeland. Een reis door India, die hij in 1979 na zijn studie maakte, betekende een nieuwe kennismaking met zijn geboorteland. Zo waren de kleine heiligdommen aan de kant van de weg en de hoopjes pigment die aan de tempelingangen voor cosmetisch en ritueel gebruik verkocht werden, mede van invloed op de ontwikkeling van zijn werk.

Het gebruik van pigment kenmerkte de verrassende verschijning van 1000 Names, een geheel van werken dat tussen 1979 en 1981 ontstond. Steeds is een aantal moeilijk te benoemen vormen in kleine groepjes op de vloer geplaatst, terwijl een enkele uit de muur naar voren steekt. Ze zijn geheel bestrooid met los pigmentpoeder (in stralend rood, geel, helder blauw, wit), waardoor hun contouren worden verzacht. De elementen herinneren nu eens aan architectuur, dan weer aan organische vormen xe2x80x93 en vaak aan iets daar tussenin: vormen in overgang, ergens tussen abstractie en natuur. Het pigment belichaamt een tegenstrijdigheid die Kapoor tot uitdrukking wilde brengen: de zinnelijkheid van materiaal en kleur en de onmogelijkheid om het aan te raken zonder het beeld te verstoren.

Auguste Rodin, Sphinx, about 1898-1900.

Bruce Nauman, Welcome/Shaking hands, 1985.

Edvard Munch, Szene aus Ibsens gespenster, 1906.

Gustave Caillebotte, Paris, Rainy day, 1877.

Honorxc3xa9 Daumier, Two lawyers conversing, ongeveer 1862.

Jan Lievens, Landscape with willows, early 1640s.


Nederlandse tijdgenoot van Rembrandt, Jan Lievens.
Landschap met wilgen uit de vroege jaren 1640.

Sigaretdoosjes voor vrouwen, 18e en 19e eeuw.

Paul Cxc3xa9zanne, The terrace of the garden at Les Lauves, 1902-1906.

Reiner Ruthenbeck, White paper heap, 1979.


Witte papierhoop.

Roelandt Savery, Landscape with the temptation of Saint Anthony, 1617.


Landschap met de verzoeking van de Heilige Antonius.
Mooi voorbeeld hoe het religieuze element
steeds minder belangrijk wordt in de kunst.
Terwijl het nog net niet volledig aan de kant geschoven wordt.

Ik vertrouwde de afbeelding niet helemaal.
Soms vind je bij een artikel een verkeerde afbeelding.
Meestal een vergissing.
Op deze afbeelding kon ik de Heilige Antonius nergens ontdekken.
Hij is hier wel erg aan de kant geschoven.
Dus eens speuren op het web.
Daar kwam ik nog het volgende tegen:


Compleet schilderij ?.

Helemaal links onderin is de heilige te herkennen.
Helaas heeft deze foto een lage resolutie.
Ik kan de details dus helaas niet goed uitvergroten.


Heilige in zijn kluis met kruisbeeld (?) in de hand.

Utagawa Kunisada / Utagawa Kunihisaii, Genji enjoying the evening cool, 1861.


Japanse blokprint.
Genji (literair personage uit begin 11de eeuw) geniet van de avondkoelte.

Giacometti tekende de Egyptische koning naar een voorbeeld in Berlijn.
Het resultaat was hier al een keer te zien maar ik herhaal het hier.


Alberto Giacometti, Echnaton, 1921.

Echnaton is de farao die brak met het pantheon van Egyptische goden
en introduceerde het monoteisme.
Daarnaast brak hij met de conventies die golden voor de afbeeldingen
van goden en farao’s.
Dat leidde voor een korte tijd tot een heel (soms zelfs overdreven)
naturalistische periode in de Egyptische kunst.
De volgende twee afbeeldingen tonen dat aan (let op de mond en lippen):


Head of Akhenaten, Luxor Museum, The glory of ancient Thebes.

Deze afbeelding komt uit de catalogus van het Museun in Luxor
geschreven door Abeer el-Shahawy.


Konig Echnaton, Amarna Agyptisches Museum Berlin (21351).

Deze afbeelding komt uit de tntoonstellingscatalogus van de tentoonstelling
Tutanchamun in Keulen (21/06/1980-19/10/1980).

Georgia Oxe2x80x99Keeffe, Blue wave Maine, 1926.

Giorgio Vasari, Etude pour le decor de la sala Paolina au Vatican.


De datering ontbreekt maar Giorgio Vasari leefde van 1511 tot 1574.

Hans Eworth, Mary Nevill, Lady Dacre and her son Gregory Baron Dacre, 1559.


Hans Eworth staat omschreven als een Vlaamse schilder die
tussen 1540 en 1573 actief was in Engeland.

Henri Matisse, Odalisque, 1921.

Henry F. Farny, In pastures new.

Jenny Holzer, Blue Cross, 2008.

Jxc3xbcrg Hassler, Slaver, 2007.


Het schaakspel en zijn geschiedenis als uitgangspunt voor kunst.

Pablo Picasso, Les femmes d’Alger, 1955.

Pannello di piastrelle invetriate, Damascus, 17e eeuw.

Paul Klee, Bahnwxc3xa4rter-Garten, 1934.

Renxc3xa9 Magritte, The enchanted spot, 1953.

Roger Bartlett, Mosaic binding, 1678.


Het woord beschermen.
Dat is de titel van een tentoonstelling over boekomslagen.
Deze omslag en het boek (een bijbel) is er te zien.

Salvador Dali, Figures lying on the sand, 1926.


Dali is bij mij niet zo populair maar vandaag toch twee werken van hem.
In Istanbul is er een tentoonstelling van zijn werk aan de gang.

Salvador Dali, Napoleon’s nose transformed into a pregnant woman strolling his shadow with melancholia amongst original ruins, 1945.

Takahashi Kaishu, Pair of Carp, 1958.


Brons ingelegd met zilver en brons ingelegd met een legering
op basis van onder andere goud.
Wat een vakmanschap.

Vincent van Gogh, Starry night over the Rhxc3xb4ne, 1888.

In de Kunsthal in Rotterdam is een tentoonstelling te zien
met werk van Alberto Giacometti.
Mijn favoriete kunstenaar.
Het werk van hem is niet zo veel aanwezig in Nederlandse collecties.
Daarom is een overzichtstentoonstelling als in Rotterdam
een plezier voor oog en geest.

Maar ook deze keer werkte de suppoost niet mee.
Die werken blijkbaar allemaal voor het verbond van de
bezoekersbestrijding.

Maar we slaan ons er deze keer ook wel doorheen.

Overigens zijn er in de Kunsthal op dit moment nog een paar
mooie tentoonstellingen:
= Bureauctratieen
= Hair
= Fotoverslag uit Iran
= tentoonstelling over de Romeinen met veel werk uit Florence

Een goed idee voor tijdens de kerstvakantie.


Catalogus.


Dat zie je maar zelden in Nederland.


Vooraanzicht Kunsthal.


Kubistisch werk van Giacometti, van voor de suppoost toesloeg.


Maar gelukkig ligt in Rotterdam de kunst op straat.








Bladwijzer van de uitgever van de catalogus.

De spreuk die er bij het been van de laatste foto hoort is de volgende:

Outside of a dog, a book is a man’s best friend.
Inside of a dog it’s too dark to read.

Groucho Marx.

Deze grap vertalen zonder hem uit te leggen, dat ga ik niet proberen.
De grap draait rond het gebruik van de woorden “Outside” en “Inside”.
Vrij kun je deze woorden vertalen met ‘Buiten’ en ‘Binnen’.
Maar ‘Outside’ kun je ook vertalen met ‘Behalve’ of ‘Naast’.

Naast de hond is een boek de beste vriend van de mens.
Je kunt dat ook vertalen met:

Buiten de hond is een boek de beste vriend van de mens.
Binnen een hond, of anders gezegd, In een hond is het te donker om te lezen.

De naam van de uitgever heeft trouwens met een hond te maken.

Ik loop al weer heel erg achter met kunstvaria.
Deze week ga ik dat goedmaken want ik ben twee dagen vrij.
Dan moet ik toch het een en ander kunnen inhalen.

Vandaag een heel mooie serie, foto’s, klassieke en moderne kunst.
Foto’s, kerststallen en architectuur.


Ajour Atsj village, Asmat people, New Guinea, before1981.


Van een volk in Nieuw Guinea genaamd het Asmat-volk.
Dit is een werk van voor 1981.

Dan Peterman, Thank you for your patronage, 1989.


Stoelen van winkelwagens.

Dionisio Gonzalez, Jornalista Roberto Marinho I, 2005.


Een fototentoonstelling over architectuur
die een aanzicht van een sloppenwijk omvat.

Don Silvestro dei Gherarducci, The birth of the Virgin, circa 1375.


De geboorte van de Maagd.
Onderdeel van de koorboeken van Santa Maria degli Angeli, Florence.

Edgar Degas, La femme au chapeau bleu.


De vrouw met de blauwe hoed.
Degas als modern kunstenaar.

Gino de Dominicis, Untitled, 1995.

Giuseppe Sanmartino, Angel, 18th century.


Op verschillende plaatsen in de wereld maakt men zich op
voor de kerstdagen.
Nogal wat musea presenteren hun collectie kerststallen,
vooral Napolitaanse zijn populair.
Hier een 18e eeuwse engel.

Helena Blomqvist, Mourning procession, 2008.


Moderne, ge-ensceneerde fotografie.
Hier een rouwprocessie uit Scandinavie.

Horace Trenerry, Untitled (Willunga landscape), 1945.

Jacob Adriaensz Backer, Granida and Daifilo, circa 1637.


Tijdgenoot en concurrent van Rembrandt.

Joern Utzon, The Sydney Opera House.

Kylix met Parijs.


Deze prachtige kylix (drinkschaal) is te zien in Berlijn.
Schilder van Berlijn, Kylix (Drinkschaal), 440xe2x80x93430 voor Christus.


Parijs zit met een lier in de hand in een met zuilen aangegeven paleis..



Vanaf links nadert Hermus en drie godinnen.



Achtereenvolgens Afrodite (met krans en Eros),



dan Athene (lans en helm)



en vervolgens Hera (met leeuw).

Maskell ivories, Rome, circa 420-30.


Drie vroeg Christelijke afbeeldingen op een ivoren kunstwerk:
Pilatus die zijn handen wast in onschuld,
Christus die het kruis draagt
en Petrus die ontkent bij Christus te horen.
Waarom dit stuk ivoor nu de Maskell ivories heet weet ik niet.
Ik kan dat ook niet achterhalen op het internet.

Master of Flxc3xa9malle, Christ blessing with Virgin at prayer.


Wikipedia:

Meester van Flxc3xa9malle is de noodnaam voor een anonieme schilder uit de Zuidelijke Nederlanden, behorende tot de school van de Vlaamse Primitieven. Samen met Jan van Eyck en Rogier van der Weyden speelde hij een beslissende rol in de geschiedenis van de Nederlandse en bijgevolg ook de Europese schilderkunst van de vijftiende eeuw. De aan hem toegeschreven werken kenmerken zich door de manier waarop zij op een coherente manier de ruimte en de zichtbare werkelijkheid trachten weer te geven. De aan de meester van Flxc3xa9malle toegeschreven werken dateren uit de jaren 1410-1440 en hebben een religieuze thematiek,…

Barokke kerststal uit Napels.

Norbert Tadeusz, Water lilies, Seerosen, 2002.

Waarschijnlijk oudst bekende kopie van het Johannes evangelie.


Uitzonderlijk groot, waarschijnlijk van 170 na Christus.

Ron Arad, Oh Void 2, Amchair, 2004.


Leunstoel.

Sir Anthony van Dyck, Self-portrait, 1640.

Spencer Tunick, Netherlands 7, 2007.

Vincent van Gogh, Le jardin de Daubigny, 1890.

Viviane Sassen, Dora, 2007.

Wendell Castle, Osbourne coffee tab
le2008.


Koffietafel.

William Turner, Sacra Famiglia, 1803.

Christophe Terlinden.

Zoals ik al schreef: soms werkt het echt niet.
Ik zal het wel niet begrijpen maar ik vons het wat gemakzuchtig.
Er is best wel werk en tijd aan besteed,
maar de uitwerking van het op zich goede idee, schiet te kort.
Graag hoor ik van mensen waarom ik ongelijk heb.
Immers ik loop wel vaker tegen dat gevoel aan.
Als iemand dan toch geprobeerd heeft er iets van te maken,
vind ik het vervelend als ik dat niet kan bespeuren.

De website van de kunstenaar ziet er leuk uit maar is in het Frans.
Maar de afbeeldingen die ik daar zie kan ik niet goed rijmen
met het werk dat ik vorige week in Breda zag.

De naam en beschrijving van het werk:

Rxc3xa8ve xc3xa0 la sauce Britannique, 2008.

Maakte heel wat foto’s en videobeelden aan boord van de ferry waarmee hij de oversteek naar London maakte en ging daarmee aan de slag voor zijn presentatie bij Lokaal 01. Hij heeft gepoogd een aantal elementen te tonen die hij oppikte in Groot-Brittannixc3xab, in een vervormde weergave vanwege de fysieke en mentale afstand die ons van het eiland gescheiden houdt. Een soort van wakkere droom met een Brits sausje.

Laten we eerst eens naar het werk kijken:


Overzicht van het werk.

Laten we nu eens naar de individuele delen kijken:



Geen echte videokunst, de afbeelding van een knipperbol
op het scherm van een pc.
Ik herinner me niet meer of er meerdere beelden te zien waren.
Dat zal wel, denk ik.
Ik kan me niet herinneren iets gezien te hebben van de ferrytocht.



De afbeelding van een leeuw.
Dat Christophe kan tekenen laat ook zijn web site wel zien.
Met een paar strepen is er heel herkenbaar een leeuw te zien.
Waarschijnlijk een van de leeuwenstandbeelden van Trafalgare Square.





Dan dit geometrische figuur op een verfrommeld stuk papier.



Van bovenaf zegt dit niets.
Maar deze vorm staat waarschijnlijk voor de traditionele rode dubbeldeks bussen.
Gelukkig zat bij de uitnodiging de volgende foto.
Die maakt veel duidelijk.



Waarom drie ?

Voor mij heeft het meer weg van een soort
eenvoudige toeristische cryptogram dan van een kunstwerk.
Waar ga ik de mist in?

Je kunt wel een gat in de vloer maken zoals in deel III beschreven
en getoond wordt,
maar het werk van Kate Terry
geeft je een fysieke beleving van de ruimtes
zoals je die bijna nooit meemaakt.
Ik zag het werk in de avond, in kunstlicht.
De muren van het museum zijn wit.
De dunne draden die vanaf de deuropening door een volgende deuropening
een beetje diagonaal door de ruimte gaan,
geven soms hun kleur goed weer maar soms zijn de draden
bijna niet te zien.
Je evenwicht raakt in de war.
Ik loop er toch niet tegenaan?
Kan ik hier doorlopen?
Het gevoel is vergelijkbaar met het lopen langs een richel,
boven een afgrond.







Helaas tonen mijn foto’s niet de verschillende kleuren.

Het begeleidend schrijven zegt:

Kate Terry heeft een voorliefde voor het minimalisme. Zij heeft een week lang als een monnik in onze ruimte gewerkt aan een webachtige sculptuur die zij alleen uit naaigaren heeft opgebouwd. Hoewel het werk dus enkel uit ‘lijnen’ bestaat, is het een spectaculaire ruimtelijke ingreep die de perceptie van object en ruimte beinvloedt.

En soms werkt het echt niet:





Simon Kentgens, 2008.

Kentgens’ werk bestaat uit een interventie in de ruimte. Hij maakte een gat vanuit de eerste verdieping en creeerde daar een ‘ramp’ door een vloerpaneel op te liften. Van daaronder zie je het licht en geluid van de benedenverdieping doorschemeren. De inwendige nooit zichtbare constructie van het gebouw krijgt een nieuw inzicht.

Helaas, dat heb ik nou al zo vaak gezien.
Het nieuwe is er wel vanaf.