Times top 200 kunstenaars

Met 1,4 miljoen reacties op het verzoek van The Times
om de favoriete kunstenaar(s) van de 20ste eeuw te benoemen
lijkt het zomerseizoen aan te breken.
De journalisten weten niet meer wat ze zelf
moeten schrijven en laten dan de lezer aan het woord.
Het geeft de Argusvlinder de kans weer eens wat andere
kunstenaars te tonen.
In de serie Kunstvaria kun je veel kunst zien
van kunstenaars die ook in deze lijst vermeld staan.
Maar soms zit er toch een ‘nieuwe’ naam tussen.
De top 20 heeft eigenlijk maar 1 verrassing voor mij.
Maar eerst maar eens de lijst, dat wil zeggen de eerste twintig.



1

Pablo Picasso 
2 Paul Cezanne 
3 Gustav Klimt 
4 Claude Monet 
5 Marcel Duchamp 
6 Henri Matisse 
7 Jackson Pollock 
8 Andy Warhol 
9 Willem De Kooning 
10 Piet Mondrian 
11 Paul Gauguin 
12 Francis Bacon 
13 Robert Rauschenberg 
14 Georges Braque 
15 Wassily Kandinsky 
16 Constantin Brancusi 
17 Kasimir Malevich 
18 Jasper Johns 
19 Frida Kahlo 
20 Martin Kippenberger 




De peiling is opgezet door de Times in samenwerking met Saatchi.
Een van de meest invloedrijke organisaties
en individuen in de hedendaagse kunstwereld.

Een paar reacties van mij:

= Ja, Picasso, op 1 lijkt me geen twijfel.
Is dan ook regelmatig op mijn log te zien.
Gisteren nog met twee werken.

= Gustav Klimt. Wat doet die op zo’n lijst op plaats 3?
Aangenaam om naar te kijken maar dat is het wel.
Hoge prijzen bij veilingen maar dat zegt niets.

= Constantin Brancusi op plaats 16.
Bij toeval stond gisteren een werk van hem op mijn web log.
Maar in de top 20 hoor hij niet.
Hij staat nu voor Beuys, Calder, Dubuffet, Giacometti,
Keifer, Klee, LeWitt, Miro, Munch, Nauman, Renoir en Rothko.
Om maar een paar van de kunstenaars te noemen
die nog volgen in de top 100.

= Ja, Frida Kahlo is regelmatig te zien op mijn web log.
Maar nummer 19 lijkt me overdreven.
Dat ze voorkomt in de top 20 is naar mijn idee niet terecht.
Daarvoor is haar oeuvre te beperkt en van te weinig invloed.
Natuurlijk is haar levensgeschiedenis meeslepend en dramatisch.
Maar daar ging het in deze peiling, denk ik, niet om.
Frida Kahlo had nogal wat tegenslagen in haar leven.
Niet in de laatste plaats was ze ongelukkig in haar relaties.
Dat verwerkt ze op een manier in haar werk
die wij surrealistisch of magisch realistisch zouden noemen.
In ieder geval heel, heel persoonlijk.

Met haar negentiende plaats is ze de hoogst geklasseerde vrouw in de lijst.

Hier volgen wat werken van haar:





Frida Kahlo, Zelfportret met halsketting, 1933.






Frida Kahlo, Vruchten van de aarde, 1938.






Frida Kahlo, Las dos Fridas, 1939.






Frida Kahlo, Diego on my mind, 1943.






FridaKahlo, Tree of hope, 1946.





= Martin Kippenberger. Wat doet die in deze lijst op plaats 20?
Heeft ongetwijfeld veel geld gegenereerd voor Saatchi.
Controversieel, altijd in voor een rel in de kunstwereld.
Maar ben je dan goed?
Ik zou hem niet gekozen hebben.





Martin Kippenberger, Lonesome (Eenzaam), 1983.






Martin Kippenberger, UN Building home of peace, 1984.






Martin Kippenberger, Untitled, 1996.





Kunstvaria


Alberto Giacometti, Three men walking.


Chrysoprase snuffbox with diamonds and carnelians, 1765.

Carnelian of cornelian is een edelsteen met een rode kleur.
Chrysoprase is een groene edelsteen.
Snuifdoos.


Constantin Brancusi, La muse endormie, 1910.


Edouard Manet, Still life with bag and garlic1862.

Stilleven met een zak en knoflook.


Franklin Wing, Bip chasse le papillon.

Bip (Marcel Marceau) achtervolgt een vlinder.


Franz W. Seiwert, City and country, 1932.


Joaquin Sorolla, The white boat, Javea, 1905.

Prachtige spiegeling in het water.


Johann Hermann Knoop, 1700 – 1769.

Naast op een veiling met voormalige bezittingen van Marcel Marceau,
belandde ik op een veiling met botanische boeken.
Een van die boeken had de vruchten tot onderwerp.
Hiervan een pagina met appels ed.
De kwaliteit van de foto is helaas niet zo goed.


Marco A. Cruz, Blind musician outside the clothing store “High Life” in Mexico City, 1987.

Foto van een blinde straatmuzikant voor een warenhuis in Mexico City.
Het warenhuis heet ” High Life” wat zoveel als het goede leven betekent.
In de kledingzaak hangt een foto van een paar grote, open ogen.


Masque Songye, Republique Democratique du Congo.


Oskar Kokoschka, Two nudes (Lovers), 1913.


Pablo Picasso, Composition A la mandoline.


Pablo Picasso, Deux femmes nues.


Paolo Veronese, The Petrobelli altarpiece, Dead Christ supported by angels, circa 1563.

Deel van het Petrobelli-altaarstuk.
Het is het bovensteen deel.
Centraal zie je de dode Christus.
Een belangrijke afbeelding in de Christelijke cultuur.
Engelen ondersteunen het lichaam.
Er staan verschillende soorten engelen op deze schildering:
engelen die het lichaam ondersteunen, putti die de instrumenten
van het lijden dragen (doornekroon, spijkers, gesel), cherubs
en aartsengel Michael (niet te zien op dit deel).
Waarschijnlijk staan de drie kleuren van de kleding
van de engelen voor de waardes: geloof, hoop en liefde.
Er staan planten op het schilderij:
met bloemen, vruchtdragend en met verdorde vruchten.
De levenscyclus.
Druiven als symbool voor de wijn in de eucharistie,
symbool voor het offer van Christus.
De perzik staat voor de redding en de de overwinning.


Paul Cezanne, Fruits, serviettes et boite a lait, 1880.


Pierre Bonnard, Montmartre in the rain, 1897.

Dit is een recente aankoop van het Van Gogh-museum in Amsterdam.
Prachtige, gedurfde kleur van het weerspiegelende licht
op de natte straat. Prachtig!.


Walker Evans, Damaged, West Virginia, 1935.

De naam (?) van deze foto ken ik niet maar als ik er een moet geven
dan zou het ‘Damaged’ zijn: beschadigd.


Willem van de Velde the younger, English warships heeling in the breeze offshore, 1673 – 1707.


 

Marcel Marceau

Wikipedia:
Marcel Marceau, pseudoniem van Marcel Mangel,
(Straatsburg, 22 maart 1923 – Cahors, 22 september 2007)
was een Frans mimespeler die een grote rol heeft gespeeld
bij de verspreiding van dit toneelgenre.

Tijdens mijn zoektocht naar onderwerpen voor Kunstvaria
kwam ik op de veiling terecht van voormalige bezittingen
van Marcel Marceau.
Zijn bekendste personage was meneer Bip.
Hier een paar voorbeelden van voorwerpen
die op de veiling werden aangeboden en verkocht.


Carillonfiguur, 19e eeuw.

Automate Carillonneur d’orgue limonaire en bois sculpte
polychrome figurant une femme
en habit de saltimbanque, Fin du XIXe siecle.

Op de veiling waren veel maskers en karakteristieke
afbeeldingen te zien van mensen.
Veel uit de wereld van het theater en het circus.


Jezusbeeld, Zuid Italie, 18e eeuw.

Enfant Jesus en bois polychrome, Italie du sud, XVIIIe siecle.


Indira Gandhi avec Marcel Marceau.

India, daar heb ik een zwak voor.
Maar het bovenste fotootje is interessant.
Dat is een ontmoeting waar ik wel bij had willen zijn.
Westers en Aziatisch toneel ontmoet elkaar.
Jammer dat het zwart-wit foto’s zijn.


Japans masker van een vrouwelijke duivel.


Bip.


Portraits du mime Marceau.


Marcel Marceau op een Picasso-tentoonstelling in Avignon.


Stan Laurel en Bip in gesprek, 1951.

De mime-speler van de film ontmoet de mime-speler van het theater.


 

3 mooie foto's





Elisabeth Blanchet, Canvey Wick.


Naast de vervreemdende kleur valt direct het onderbroken ritme op
in het onderste deel van de foto en de trap die nergens naar toe gaat.





Lance Rosenfield, Thirst for grit.


Uit een serie over rodeo in de Verenigde Staten.
Door de schaduwen blijft er een spookachtig hart van de foto over.





Michael Walter, Hinterland.


De rode, verlichte lijn heeft geen toelichting nodig.




Peter Korver; ambachtsman en kunstenaar





Rojo Alicante.




Al eerder was het werk van Peter Korver
te zien op mijn weblog.
Voor mensen die er meer van willen leren kennen
is nu de website van deze ambachtsman/kunstenaar geopend.
Dus als de afbeeldingen op deze website je nieuwsgierig maken
en je meer wilt weten over hoe je dergelijk werk kunt
opnemen in een kantoor, een Amsterdam’s grachtenpand
of in een boerderij, bezoek dan de volgende website:
Peter Korver





Terra Incognito.




Vibskov & Emenius – The Fringe Projects

Gisteren tijdens ons bezoek aan Middelburg heb ik de tentoonstelling
van Vibskov & Emenius – The Fringe Projects bezocht.
Super!





De folder van het museum.




De volgende tekst is van de website van het Zeeuws Museum:

De Deense modevormgever Henrik Vibskov en de Zweedse grafisch vormgever Andreas Emenius werken al jaren aan een project getiteld The Fringe Projects. De titel (randen, franjes) heeft betrekking op het feit dat de projecten in de marge van allerlei disciplines en in verschillende (gemengde) media worden uitgevoerd. De Projects, die tien delen omvatten, bieden performance, installaties, tijdschriften, videowerk en modeontwerpen. Het woord fringe moet ook letterlijk genomen worden: in alle projecten staan franjes centraal. Negen projecten waren voltooid en getoond in onder meer Milaan, Zurich en Kopenhagen en in het tijdschrift Dazed & Confused. In het Zeeuws Museum wordt het tiende project verwezenlijkt. Het is het eerste project van het duo dat in Nederland wordt uitgevoerd.

Het Zeeuws Museum toont als eerste instituut de complete serie. Vibskov en Emenius kregen het hele museum tot hun beschikking om de fringes te presenteren, een aantal als autonome werken, andere gemengd met de museale stukken en een derde groep als portaal naar en perspectief voor delen van de collectie. Het bijzondere karakter van de Fringe projecten krijgt hierdoor een extra dimensie: het verbindt zich met de lokale context, terwijl het die context tegelijkertijd ingrijpend verandert.

Het radicale besluit om het Zeeuws Museum drie maanden lang een compleet nieuw gezicht te geven komt voort uit de wens om de grenzen te verkennen van de museale dynamiek. Het onderzoek maakt van het museum zowel een laboratorium voor cultuurvermenging als een plaats waar de reikwijdte van ingrijpende perspectiefveranderingen kan worden gemeten.

Vibskov en Emenius
Henrik Vibskov (1972) is momenteel aan een ware opmars bezig met zijn eclectische ontwerpen waarin Afrikaanse en Scandinavische invloeden zich vermengen. Zijn waanzinnig vormgegeven shows bieden een kijkje in de bizarre en fascinerende wereld van deze jonge Deense vormgever waar couture en straatcultuur moeiteloos in elkaar vervloeien. Vibskov is ook beeldend kunstenaar, filmmaker (hij won met zijn korte film The Monk verschillende prijzen) en drummer in de band van de Deense muzikant Trentemxc3xb8ller. Andreas Emenius (1973) werkte na zijn afstuderen samen met de bekende kunstenaar Neville Brody in Parijs. Daarna werkte hij als ontwerper voor Kenzo en Adidas, maakte hij illustraties voor Nike Nederland, sculpturen voor DNP Tokio en ontwierp hij decors voor Das Schauspielhaus in Hamburg. Emenius is als muzikant werkzaam in de technoscene. Vibskov en Emenius leerden elkaar kennen tijdens hun studie op de kunstacademie Central Saint Martins in Londen.



Het werk zit vol humor.
Het is toch heel serieus gemaakt.
Ik vond het prachtig.
Hieronder een combinatie van zelf gemaakte foto’s,
foto’s van het web en scans van briefkaarten.

The Fringe Projects!





Deze kijkdozen toonden via de gaten kleiner werk.






Het zijn 10 verschillende projecten. Een richt zich op ‘zelfportretten’. Dit is er een voorbeeld van.






En dit was daar mijn foto van.






Er zijn ook portretten met rood als de dominante kleur. Dit is de omgeving waar je zulke foto’s kunt maken. Met en zonder flits.






Met?






Dan was er deze prachtige video waar een mens die omgekeerd aan het plafond hangt uitslaande en rondslingerende bewegingen maakt.






Vanaf de web site.






De ‘autowasserette’ in ruststand.






In beweging.






In beweging.






In beweging.






Vanaf de web site.






Vanaf de web site van het Zeeuws Museum.






Het werk stond tussen de ‘normale’ voorwerpen in. Zoals deze prachtige zijluiken van een drieluik met op een kant de regen van manna uit de hemel.






In de zaal met tapijten hing ook een werk van Vibskov & Emenius.






Vanaf de web site.






Zeer raadselachtig stuk aardewerk. Wat zou de functie hier van zijn?






Echt prettig zitten zal moeilijk zijn.






Nehalennia.






Toen ben ik nog eens over de tentoonstelling gelopen om nog wat extra foto’s te maken.






Bizar.


















Vibskov & Emenius: The Fringe Projects, project 06, briefkaart.






Vibskov & Emenius: The Fringe Projects, project 01a, briefkaart.






Vibskov & Emenius: The Fringe Projects, project 01b, briefkaart.






Vibskov & Emenius: The Fringe Projects, project 09, briefkaart.






De auto stond buiten maar het regende wel erg hard. Vergeten op de foto te zetten, website van de kunstenaars.






Ontwerpen voor flesjes bier, website van de kunstenaars.











Claudia Rogge

Haar foto’s gaan over massacultuur, zijn theatraal,
met zorg gemaakt maar het gevaar bestaat
dat het een kunstje wordt en geen kunst.

Hoeveel wordt hier digitaal gemanipuleerd ?

Ik heb niet bij alle werken een titel kunnen achterhalen.




Die Pathologie der Parteiganger IV/2






 

Kunstvaria

Onder mijn bekende motto: “de goudvis in de kunst”,
vandaag een niet zo uitgebreide
maar daarom niet minder prachtige Kunstvaria.





Alessandro Mendini, Proust, 1978.


Tussen kunst en design beweegt zich de Italiaanse ontwerper
Alessandro Mendini, bekend in Nederland van het Groninger Museum.





Augusto Pedrini, Mostra Nazionale della Moda, Turin, 1932.


Architect van het gebouw is Gino Levi Montalcini.
De fotograaf is Augusto Pedrini,





Brad Downey, Whats-Up; The burden of children, 2006.


Straatkunst wordt dit genre genoemd.
Meestal foto’s van scene’s op straten en pleinen.
De titel: Wat is er aan de hand ? De last van kinderen.





Borstbeeld van een Romeinse, 100 – 110 na Christus.






Claudia Rogge.


De foto’s van Claudia Rogge zijn zorgvuldig in scene gezet.
Uit grote groepen mensen worden medewerkers geselecteerd
op uiterlijke kenmerken als grootte enz.
De mensen worden vervolgens gekleed en gevraagd
bepaalde houdigen aan te nemen.
Dat levert dit soort foto’s op.
Zie ook de log die snel gaat volgen en die helemaal
aan deze fotografe is gewijd.





Isaak Izrailevich Brodsky, Nanny with children, 1912.


Kindermeisje met kinderen.





James Henry Beard, The illustrious guest, 1847.


De illustere gast.
Op dit schilderij is een Amerikaans politicus afgebeeld
die op verkiezingstoernee een herberg aandoet voor de nacht.
De andere gasten herkennen hem en staren hem aan.
Dit schilderij is onlang ‘ontdekt’ bij een Amerikaanse variant
van ‘Tussen kunst en kitsch’.





James McNeill Whistler, Bibi valentin, 1859.


Whistler is bij ons vooral bekend doordat zijn beroemste werk
een hoofdrol speelde in een film van Mr. Bean.





Leonard Henry Meyer, Illustrations of British birds, 1835 – 1844.


In navolging van de serie foto’s over uilen
eerder deze week, vandaag deze litho.
Dit blad uit een oud boek werd getoond op een veilingsite
als voorbeeld van de kwaliteit van de afbeeldingen
in een Engels boek over de vogels in Engeland.





Lyonel Feininger, Schwarze welle, 1937.






Ming dynasty, vaas ten tijde van Emperor Jiajing, 1522 – 1566.






Pompeo Batoni, Antiochus and Stratonice1746.





Het uur van de wolf: Rijksmuseum

Eind 2003 gaat het hoofdgebouw van het Amsterdamse Rijksmuseum
dicht om, in de woorden van directeur Ronald de Leeuw,
‘het mooist denkbare kunstmuseum’ te worden.
De Spaanse architecten Cruz en Ortiz
tekenen voor een groots ontwerp:
een gemoderniseerd gebouw met een baanbrekend museaal concept,
dat in 2008 zijn deuren opent.

In de documentaire volgt Oeke Hoogendijk de eerste vier jaar
van Nederlands grootste culturele operatie
en leidt ons onder andere langs verbrokkelde muren,
ontluisterde architecten, boze fietsers, een genadeloze kunstselectie
in het depot en de liefdevolle restauratie
van een zestiende-eeuws schuttersstuk.
Een documentaire over liefde voor kunst,
groot en klein denken en een ontluisterende inkijk
in Nederlandse besluitvormingsprocedures.



Hierboven de officiele aankondiging van deze documentaire.
Het verhaal lijkt eenvoudig: we gaan een museum verbouwen.
Het drama is niet te overzien.

Arrogantie, graaien, onbekwaamheid, vakmanschap,
liefde voor een gebouw, domheid, smakeloosheid,
torenhoge budgetoverschijdingen en actie om de actie.

De Arrogantie van de directeur en zijn personeel
en niet te vergeten Medy van der Laan (staatssecretaris);
Het Graaien van de directeur met prive chauffeur
en een appartement in Wenen en een huis in Italie
en van de bouwonderneming;
De Onbekwaamheid van de architecten in hun
werk (studiecentrum) en het omgaan met de vele belangengroepen
bij een dergelijk project;
Het Vakmanschap van de restaurateurs van het prachtige schuttersstuk;
De Liefde voor het gebouw van de huismeester;
De Domheid van de medewerkers van het museum in de procedures
rond de bouwverordeningen en in de samenwerking
met gemeentelijke instellingen;
De Smakeloosheid van de ontwerpen voor het studiecentrum;
De Torenhoge budgetoverschijdingen van een aannemer die nog
meer wil graaien dan de directeur.
En Actie om de actie door de fietsrijdersbond (Nederland op zijn smalst).

En dat allemaal prachtig verfilm door Oeke Hoogendijk, als een drama
waar Shakespeare jaloers op kan zijn.

Gisteravond zag ik deze documentaire voor de tweede maal,
hij blijft boeien.

Vincent van Gogh op school in Tilburg

Het is al een aantal jaren bekend maar toch interessant
om nog eens te lezen.
Vincent van Gogh ging in Tilburg naar de HBS en
kreeg daar les van C. C. Huijsmans.
Het boek van prof. dr. H.F.J.M. van den Eerenbeemd uit 1972:
xe2x80x9cDe onbekende Vincent van Gogh, leren en tekenen in Tilburg 1866-1868xe2x80x9d
is een heel leuk boek dat aangeeft dat archiefonderzoek
tot opzienbarende vondsten kan leiden.
Na dit boek hoeft er niet meer getwijfeld te worden
aan de schoolprestaties van Vincent.
Onduidelijk blijft of er sprake is van enige invloed van C.C. Huijsmans,
of zijn methode, op de tekenvaardigheden of kunstvisie van Vincent.
Maar er moet iets te onderzoeken blijven nietwaar.





prof. dr. H.F.J.M. van den Eerenbeemd: De onbekende Vincent van Gogh, leren en tekenen in Tilburg 1866-1868, 1972.






Uitslag examens HBS Tilburg, 1868





Een paar leuke citaten:

Pagina 23:
xe2x80x9cIn augustus 1882 haalde hij (Vincent) in een brief,
vanuit Den Haag geschreven aan zijn vriend Anthon G. A. ridder van Rappard,
herinneringen op aan zijn jeugd in Brabant circa twintig jaar geleden:
xe2x80x9cAls jongen herinner ik mij de hei en de kleine boerderijtjes,
de weefgetouwen, de spinnewielen nog precies zxc3xb3xc3xb3 gezien te hebben
als ik ze nu op de teekeningen van Mauve en Termeulen zie.
Nu is dat gedeelte van Brabant waar ik bekend ben,
reeds enorm veranderd door ontginningen en door industriexe2x80x9d.
Aangezien deze brief dateert van voor het verblijf van Vincent in Nuenen,
dat duurde van december 1883-november 1885,
moet hij bij de herinnering aan weefgetouwen en spinnewielen
vooral aan Tilburg gedacht hebben.
Immers in de economische bestaansstructuur van Zundert, Zevenbergen,
Helvoirt en Etten kwam het textielbedrijf slechts sporadisch voor.

Anton Rudolf Mauve (Zaandam, 18 september 1838 xe2x80x93
Arnhem, 5 februari 1888) was een Nederlands kunstschilder en graficus.
Anton Mauve trouwde met Jet Carbentus, een nicht van Vincent van Gogh.
Vincent gaat eind 1881 op 28-jarige leeftijd voor ongeveer drie weken
bij zijn aangetrouwde neef in diens Haagse atelier werken.
Via hem komt hij in contact met het werk van onder anderen
Jaap en Matthijs Maris, J.H. Weissenbruch, H.W. Mesdag,
G.H. Breitner en Jozef Israxc3xabls.
Mauve geeft Vincent schilderles.

Op het internet kom ik alleen een F.P. ter Meulen 1843 xe2x80x93 1927 tegen,
een schilder uit de Haagse School die in contact stond met Anton Mauve.
Misschien wordt die hier door Vincent bedoeld.
Waarschijnlijk is hier sprake van een tikfout
want op de website Vincent van Gogh Letters
(een Engelstalige verzameling van alle brieven van Vincent)
wordt het volgende vermeld in de brief
van 13 augustus 1882 aan Anthon van Rappard:

I imagine it is something like Brabant when I was young – say, some twenty years ago. I remember as a boy seeing that heath and the little farms, the looms and the spinning wheels in exactly the same way I see them now in Mauve’s and ter Meulen’s drawings.



Vreemd dat we de brieven van Vincent maar ten dele
in het Nederlands kunnen lezen op het internet.
Leuk in diezelfde brief is het volgende citaat:

Yet there is an enormous amount of beautiful scenery in Brabant, even now – do you remember ’t Heike, where we were together?



Maar er is nog een enorme hoeveelheid prachtige landschappen
in Brabant xe2x80x93 herinner je xe2x80x99t Heike, waar we samen waren?
In de toelichting staat de volgende tekst:

1. Or xe2x80x9cHet Heike,xe2x80x9d literally, xe2x80x9cThe Little Heath,xe2x80x9d a poor district near Etten.



In het Nederlands:
Of xe2x80x9cHet Heikexe2x80x9d, letterlijk xe2x80x9cde kleine heixe2x80x9d,
een arm gebied in de buurt van Etten.
Wij kennen dat nu als Sint Willebrord.





Vincent van Gogh, Twee schetsen van een man leunend op zijn spade, tekening uit de Tilburgse periode, 1867.





Pagina 28:
Allerlei technische aanwijzingen ter zijde latend,
acht ik de volgende uitspraken van Huysmans,
mede in verband met zijn later tekenonderricht te Tilburg
aan Vincent van Gogh,
van voldoende belang om ze hier te citeren:
xe2x80x9cIn het algemeen moet men minder het voorwerp zelf,
dan wel den indruk, dien het op ons maakt, afteekenen.
Dit is verre weg het moeilijkst, doch het is de ware kunst.
De teekenaar, die om een muur uit te drukken,
ieder steentje en elke kalkvoeg moet navolgen,
heeft zijne bestemming gemist: hij moest metselaar geworden zijnxe2x80x9d.

Pagina 28 xe2x80x93 29:
(over de tekenmethode Het Landschap,
die C.C. Huijmans in 1840 op de markt bracht)
Prins Frederik der Nederlanden tekende in voor drie exemplaren
en stond toe, dat voor in het werk een opdracht aan hem werd opgenomen.
Het ministerie van oorlog bestelde zes exemplaren,
te gebruiken voor het tekenonderwijs aan de K.M.A. te Breda.
Maar eveneens tekenden boek- en kunsthandels in.
Van deze zijn o.a. te noemen de firma Borzo in Den Bosch,
de firma Van de Voort te Tilburg, Broese en Co te Breda
en de kunsthandel Van Gogh in Den Haag.





Vincent van Gogh, Corintisch kapiteel, 1863.





Pagina 39 xe2x80x93 40:
xe2x80xa6Bij het schetsen op school werd vooral het potlood gebruikt.
Huijsmans huldigde de opinie, dat onder alle de verschillende wijsen
om zich in kunsten uit te drukken er geen zoo eenvoudig en gemakkelijk is
en tevens zoo doelmatig als het teekenen met potloodxe2x80x9d.
Ook schetste men met houtskool dat in een tekenpen vastgeklemd werd.
Tot de uitrusting van elke leerling behoorde een portefeuille
om er blanco papier en vervaardigde schetsen in te bewaren.
Als onderlegger op de tekenplank moest ieder blauw papier in zijn bezit hebben.
In de tekenzaal van de H.B.S. in het vroegere paleis van koning Willem II
konden dertig leerlingen een plaats vinden.
Voor ieder was er een zitbank en een tekenplank.
Tegen de wand waren zwarte borden aangebracht,
waarop met krijt geschetst kon worden.
Ter bescherming van de kleding droegen de leerlingen
tijdens tekenles een soort stofjas.
Ten behoeve van het xe2x80x9cteekenen naar pleysterxe2x80x9d stond er
midden in de zaal een grote tafel,
waarop het voorbeeld geplaatst kon worden. xe2x80xa6

In de schetsboeken van Huijsmans komen een paar schetsen voor
die ik geinterpreteerd heb als afbeeldingen van tekenonderwijs:
Deels sluiten ze aan bij bovenstaande beschrijving.





Constant Huijsmans, Afd. IV, 22, blad03, Tekenacademie.






Constant Huijsmans, Afd. IV, 22, blad04, Tekenccademie.






Constant Huijsmans, Afd. IV, 22, blad12, Tekenacademie.






Constant Huijsmans, Afd. IV, 22, blad13, Tekenacademie.





Volgens de inventaris van de collectie Huijsmans
gemaakt door het Stadsarchief Breda,
bevat schetsboek 22 schetsen die te dateren zijn
als afkomstig uit februari en maart 1831.
Bovenstaande schetsen zullen dus uit die tijd zijn.

Kunstvaria

Twee foto’s in/van een bus.
Allebei foto’s die er mogen zijn.
Maar hang ze eens naast elkaar.
De ene foto is een zwart/wit foto in alle betekenissen
van het woord.
De andere is een kleurenfoto met zoveel kleur
dat hij ook zwart/wit zou kunnen zijn.

Weer een heel leuke selectie.


Albert Bierstadt, Oregon trail, circa 1875.






Amish, Broken star, circa 1930.






Andrea Carlson, Izhitwaawin, 2006.


Modern Native American oftewel modern indiaans werk.





Dankmar Adler en Louis Sullivan, A stenciled frieze panel from the trading room of the Chicago Stock Exchange, circa 1893.


Een paneel uit de handelszaal van het beursgebouw in Chicago.





Edward Hopper, Sunlight in a cafeteria, 1958.






Eugxc3xa8ne Delacroix, Le Combat, 1856 – 1858.






Frank Lloyd Wright, Solomon R. Guggenheim Museum, New York, 1943 xe2x80x931959.






Franxc3xa7ois Morellet, Nxc3xa9ons avec programmation alxc3xa9atoire poxc3xa9tique-gxc3xa9omxc3xa9trique, 1967.


Neonverlichting met onvoorspelbaar geprogrammeerde, poetische geometrie.
De titel alleen al mag er zijn.





Gerard Ter Borch, Portrait of the painter Jan van Goyen, 1652.


Hoe mooi dit portret van Jan van Goyen ook mag zijn,
de mensen die het deze keer ten toon stellen
vragen ook aandacht voor de lijst.





Hendrik van Minderhout, Italianate harbour scene with monument of Ferdinand I dexe2x80x99 Medici at Leghorn, 1670.


Italiaans havengezicht met monument voor Ferdinand I dexe2x80x99 Medici.
Ferdinand I was de vorst die de haven van Livorno (Leghorn)
liet aanleggen.
Hendrik van Minderhout was een specialist in zeegezichten, havens,
zeeslagen en dergelijke.





India, Shiva Nataraja, 13e eeuw.


Shiva als koning van de dans.





Jan Fabre, I had to break down a part of the ceiling of the Royal Palace because there was something growing out of it, 2008.


Jan Fabre is een Belgische kunstenaar.
De titel van dit werk is een beetje lang:
‘Ik moest een deel van het plafond van het Koninklijk Paleis wegbreken
omdat er iets uit kwam groeien.”
Hij is een veelzijdig kunstenaar die zich bezig houdt als
performancekunstenaar, theatermaker, choreograaf,
operamaker, theaterauteur en beeldend kunstenaar.





Jan Lievens, Still life with books, 1627 xe2x80x93 1628.


De meeste mensen kennen deze kunstenaar wel.
Tijdgenoot en concurrent van Rembrandt.





Meissen gold-mounted circular snuff-box and cover, circa 1738.


Vergulde, ronde snuifdoos met deksel.





Robert Frank, Trolley New Orleans, 1955.


Bus I.





Sungsoo Koo, Tour bus from the series Magical Reality (2005-2006), 2005.


Bus II.
Tourbus van de Koreaanse fotograaf Sungsoo Koo.
Uit de serie Magische realiteit.





Venus van Hohle Fels, the sculpture of a woman, found in Germany, Hohle Fels, 2008.






Veronika Holcova, Pilgrimage III, 2008.






Vincent Fantauzzo, Brandon Walters, 2009.





Venus

De aanleiding voor deze log is de ontdekking
van een venusbeeldje in Duitsland.
Er is een breed scala aan pre-historische beeldjes
die onder het kopje venus-beelden bekend staat.
De bekendste naam is waarschijnlijk de Venus van Willendorf.
Maar in de kunstgeschiedenis en in onze huidige cultuur
kom je de naam van venus in allerlei vormen tegen.
Een aantal van die vormen en de pre-historische beeldjes
heb ik geprobeerd samen te brengen.

Suggesties voor aanvullingen zijn altijd welkom.



Venus van Hohle Fels.


Dit is dus de aanleiding voor deze log.
Overigens worden deze beeldjes meestal gevonden als onderdeel
van meerdere vondsten. Zo ook hier.
Twee voorbeelden van beeldjes die bij deze Venus zijn gevonden
volgen hieronder.


Hohle Fels, watervogel.



Hohle Fels, paardehoofd.












Venus van Milo.






Venus van Brassempouy.






Titiaan, Venus van Urbino.












Wordle van het lied Venus van Shocking Blue (Schrijver: Rob van Leeuwen).






Venus van Willendorf.






De planeet Venus.






Willekeurig gekozen reclame uiting, de Argusvlinder wordt niet gesponsord.






Venus Williams.






Botticelli, Geboorte van Venus.






Waaier, Venus en Adonis.






John Gray.






Vleesetende plant: Venus fly trap.





Karel de Stoute: portretten

Hoe zag die Karel de Stoute er eigenlijk uit.
Is er een mooi portret van?
Gelukkig wel, want het portret van Rogier van der Weyden
geeft Karel een gezicht.
Maar er zijn best heel wat portretten.
Kijk maar.

Anoniem, Een in rouw gehulde Karel de Stoute omringd door hovelingen en ridders van het gulden vlies, 1500.

Parijs, Bibliotheque Nationale de France, Ms.Fr. 2689 Fol.10.
Karel de Stoute wordt ter gelegenheid van zijn troonsbestijging in 1467
aangemaand tot matigheid en geduld.
Miniatuur in Georges Chastellain,
Advertissement au Duc Charles soubs fiction de son propre entendementparlant a luy-mesme.


Anoniem, Karel de Stoute draagt Orde van het Gulden Vlies, circa 1500.


Anoniem, Portret van Karel de Stoute, hertog van Bourgondie, Rijksmuseum SK-A-3836, 1460 – 1480.


Gerard Loyet, Reliekhouder met Karel de Stoute en St. Joris, 1467 – 1471.

Idem, detail.


Giovani Filangeieri De Candida, Portret van Karel de Stoute, 1468.


Karel de Stoute te paard.

Uit:
GESCHIEDENIS VAN BELGIEx8b DOOR Hendrik Conscience.
VERSIERD MET 200 HOUTSNEDEN GETEEKEND DOOR WAPPERS, HAMMAN, LAUTERS, JACOB-JACOBS,
LIES, HENDRICKX, CAROLUS, BAUGNIET, VAN LERIUS, DE HOY, ENZ.
in hout gesneden door
H. EN W. BROWN, VERMORCKEN, HEMELEER, PANNEMAKER, ENZ.
Antwerpen, J.-E. BUSCHMANN.
Brussel, ALEX. JAMAR.1845.

Het lijk van Karel de Stoute wordt gevonden.

Dezelfde bron als hierboven.


Miniatuur, Karel de Stoute deelt nieuwe ordinantie uit in 1473, The British Library, Add.Ms. 36619 F 5R.

Twee details van deze miniatuur wil ik er even uitlichten:

1. de wandversiering voor de kijker rechts van Karel;
2. het vloerkleed. Dat hebben we reeds eerder gezien.

Vuursteen, vuurslag en vuur.

Vloerkleed met wapens van de ‘verzamelde’ gebieden waarover werd geregeerd.


Karel de Stoute zit bijeenkomst van de ridders van het Gulden Vlies voor, in Brugge in
1468, miniatuur Fillastre’s Histoire de la Toison d’or, 1472.


Lievin van Lathem, miniatuur Karel de Stoute en St. Joris.


Rogier van der Weyden, Karel de Stoute, circa 1460.


Karel de Stoute

Het probleem met geschiedenis is altijd:
– al die namen;
– al die jaartallen;
– en al die vreemde landen en gebieden.

Die jaartallen zijn natuurlijk belangrijk om mensen en gebeurtenissen
te plaatsen ten opzichte van elkaar.
Maar jaartallen onthouden om te onthouden: een drama.

Dan al die namen en functies, al die plaatsen,graafschappen, landen en keizerrijken.
Je hele referentiekader ontbreekt terwijl
je dat wel hebt als je naar het nieuws van vandaag luistert.
Obama, Medvedev, Balkenende en Merkel.
Helder en duidelijk.
Maar Lodewijk XI, Keizer Frederik III,
Karel de Stoute, Maria van Bourgondie en Maximiliaan..??????

Het voordeel van geschiedenis is dat je door de tijd
gedwongen wordt om afstand te doen van de details.
Een heel geleerde geschiedkundige kent misschien
meer details als een leek, maar ook zij of hij kent niet al de details.
Dat ontbreken van de details maakt de grote lijnen duidelijk.
Bijgaand filmpje probeert een deel van die grote lijn
duidelijk te maken.
De geschiedenis van het graafschap Bourgondie
ligt aan de basis van een land als Nederland (en de landen om ons heen),
de taal die we spreken en onze cultuur.

Maar, waar ligt dat Bourgondie dan wel?
Dat is een van de vragen waar het volgende filmpje
antwoord op wil geven. Alleen ik ben geen geograaf.
Dus de plaatjes die ik gebruik zijn vooral bedoeld
om de grote lijn toe te lichten.
De details zullen niet altijd even sterk zijn.

11/02/2012:
Helaas het filmpje is er niet meer.
Weblog.nl ondersteunt geen Flash en
bij de overgang naar het nieuwe blogpatform zijn al mijn filmpjes verloren gegaan.
Ik moet nog uitzoeken of daar een oplossing voor is.

34.11

Vanochtend was in in de Grote Kerk van Breda

en dat levert steeds weer mooie plaatjes op.

Nieuwe details, vertrouwde beelden,

een nieuw accent, …






Plafond.










Praalgraf Engelbrecht II.










Engelbrecht II en zijn vrouw Cimburga van Baden in de Prinsenkapel.










Wapen van Nassau.










Houtwerk van hek rond Prinsenkapel.






Deel plafond Prinsenkapel.






Deel plafond Prinsenkapel.






Plafond Prinsenkapel.






Plafond Prinsenkapel.
























Toegang grafkelder Nassau.






Onderdeel grafmonument Engelbrecht I.






Sluitsteen plafond boven hoogaltaar.






Plafond boven hoogaltaar.






Zicht vanaf hoofaltaar.






Detail plafondschildering.






Sluitsteen: Lam Gods.











Kunstvaria

Dit was een moeilijke weblog:
een blote foto van Madonna, kan dat nou wel of niet.
Een blote foto van een man wel,
een Romeinse Diana.
Nou ja moet kunnen volgens mij.
Mijn Amerikaanse provider zal er wel anders over denken,
dus de foto opgeladen naar een Nederlandse fotohosting site.
Dan zal het wel lukken.
Veel kleuren, veel impressionisme, veel plezier!


Ahmad Zakii Anwar, Reclining figure 1, 2009.


Houtskool als materiaal.





Antonio Schiassi, Sibyl and prophet, 1768.


Twee terra-cotta beelden.
Sibyl staat voor profetes.
Het begon er met 1 maar door de kunstgeschiedenis heen
zijn er meerdere benoemd.
Eerst 10 in de Griekse en Romeinse tijd.
Later onder invloed van het Christendom 12,
Michelangelo heeft er een aantal geschilderd op het plafond
van de Sixtijnse kapel.
In de Christelijke traditie zijn ze vaak te zien als aankondiging
van de komst van Christus.





Elsworth Kelly, Blue Green Red, 1964-1965.






Fernand Leger, Le cinq de trxc3xa8fle, 1947.






John Pettie, A state secret,1874.


Een staatsgeheim.





Kees van Dongen, Dimanche a la plage.


Herken je Kees van Dongen in de fotograaf?





Machiko Agano, Structured space, 2009.


Ik ben niet zo weg van het werk maar de foto is mooi gemaakt.





Martin Schreiber, Madonna, 1979.






Maya Lin, Storm King Wavefield, 2007-2008.


Dat zie je niet vaak: landschapskunst.





Mieczyslaw Gxc3xb3rowski, Policja, 1982.


‘De Politie’, protestkunst uit Polen.





Paul Cxc3xa9zanne, La route (Le mur dxe2x80x99enceinte), 1875 – 1876.


De weg, de oude muur.





Paul Gauguin, Vue d’un jardin, Rouen, 1884.


Hoe anders is dan toch deze andere impressionist.





Peter Lely, Portrait of Lady Mary Fane, 1618 -1680.


Engelse Madonna ?





Renxc3xa9 Magritte, The Tempest, 1931.






Roman Diana, 2nd century A.D.


Romeinse (!) Madonna uit de tweede eeuw na Christus: Diana





William Holman Hunt, The finding of the Saviour in the temple, 1854 – 1855.




Over de volgende schilderijen is nogal wat te doen.
Het zijn beide afbeeldingen van een Amsterdamse gracht.
De gracht is op deze afbeeldingen nog de ‘finex locatie’ in aanbouw.
De gracht is geschilderd door dezelfde schilder vanuit verschillende posities.
Nu is een van deze schilderijen door het Rijksmuseum onlangs gekocht
terwijl nu blijkt dat het schilderij ook als onderpand diende voor een lening
van een miljionair die in financiele problemen zit.





Gerrit Berckheyde, De bocht van de Herengracht bij de Nieuwe Spiegelstraat te Amsterdam, 1672.


Deze was nog niet op mijn log te zien.





Gerrit Adriaensz Berckheyde, The golden bend in the Herengracht in Amsterdam seen from the Vijzelstraat, circa 1672.


Deze was al wel eerder op mijn log te zien.




Meimaand – Mariamaand

Het is de meimaand, traditioneel in de katholieke kerk Maria-maand.
Dat was in Brugge afgelopen zaterdag goed te zien.


Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, Madonna met Kind.


Dit is het beroemde beeld van de Madonna met kind
van Michelangelo in de Onze-Lieve-Vrouwekerk.