Weer een gevonden voorwerp in het Valkenberg.
Categorie archief: Foto’s van de razende reporter
Herfst
Deze post is misschien niet zo origineel maar
het weer is de afgelopen dagen prachtig
en dat laat zich vertalen in een paar mooie foto’s.
In de hoofdrollen: Breda en het Valkenberg.
Valkenberg in Breda.
Spanjaardsgat, zondagmiddag.
De herfst ziet er prachtig uit
Een foto zomaar uit een raam. Mooie herfstkleuren.
Beyerd Bier Historie
Gisteren werd vanwege de 40ste Belgische Bierweek
(later deze maand) door Cafe de Beyerd de Beyerd Bier Historie georganiseerd.
Een avondvullend programma over de geschiedenis van het bier
volgens een aantal groepen klanten.
Het zal duidelijk zijn dat de geschiedkundige interpretatie
af en toe gewaagd was, maar dat heeft de avond niet minder mooi gemaakt.
Een paar foto’s om een indruk te geven van het gebeuren.
Aan het begin van de avond loopt het Cafe de Beyerd vol met gasten.
Onze Egyptische kameel zit hier rustig in zijn Chinese pakje op het biljart van de Beijerd, dat later op de avond nog een hoofdrol ging spelen.
Hier zit de kameel een beetje toegedekt door onze tweede attribuut: de pet van een kamelendriver.
Dan vertrekt buiten de stoet door de binnenstad van Breda. Voorop gaat, gezetten op een kameel, Cleopatra, Farao alle Egyptenaren.
Zo zocht het gezelschap van zo’n 300 feestvierders zijn weg door de Veemarktstraat.
Onderweg bevonden zich langs de route verschillende korte voorstellingen zoals deze van de voor bierdrinkers zo belangrijke Drooglegging op de Grote Markt.
Nog een tableau op de Grote Markt van Breda: de industrialisatie. Van ambachtelijk bier naar grote fabrieken.
De stoet achter Cleopatra op weg naar de Grote Kerk.
In de kerk was een prachtig podium opgesteld met meerdere verdiepingen en kleurrijke kamerschermen om af en toe de wisseling van de requisieten aan het zicht te onttrekken.
Daarnaast waren op vele plaatsen met licht (kleurige) accenten aangebracht in de kerk. Vooral om het historisch karakter van het gebouw op smaakvolle wijze te onderstrepen.
Een kijkje achter de kamerschermen met op het podium de heel goede band.
Het podium afgeschermd met de kamerschermen met op het verhoog de twee vertellers.
Pauze.
Natuurlijk was onze kameel heel dorstig.
Een van de pauze-acts.
De slotact onder aanvoering van Joep Peeters. Natuurlijk werd ‘Uit de weg’ door hem ingezet op een speciaal voor deze locatie toegeschreven wijze.
Excuus voor de kwaliteit van het beeld dat met mijn telefoon is gemaakt maar het geeft een nog betere inkijk in de sfeer van de avond. Voor verdere inlichtingen en foto’s verwijs ik graag naar de website van Cafe de Beyerd in Breda.
Vingers in het gras
Breda Barst heeft lange vingers achtergelaten in het gras van het Valkenberg.
Every cloud has a silver lining
Ik vind het gewoon een mooie wolk.
Mooie structuur en kleuren op boomstam in Valkenberg Breda
Een beetje geholpen door de overvloedige regenval van de afgelopen maand.
India 2012 – 2013: Omkareshwar
Deel 56.
Dinsdag 25 december 2012: Kerst.
De dag zijn we begonnen met een tweede bezoek aan de ghats van Maheshwar.
Vervolgens zijn we met de auto naar Omkareshwar gereden.
Als ik dit in mijn boekje schrijf is het inmiddels al 26 december.
Gisteren was het hier (Omkareshwar) super druk.
De hotels zijn overal druk bezet met Indiase mensen die beter gesitueerd zijn.
Daar zitten heel veel, heel dikke mensen tussen. Amerikaans dik.
Sommige van die mensen eten niet gewoon maar laden zich drie maal daags helemaal vol.
Maar de meeste pelgrims die hier gisteren waren, zijn met de bus gekomen.
Afgeladen bussen.
Mensen die ik sprak en vroeg waar ze vandaan kwamen antwoordde vaak ‘Indore’.
Ze zijn hier in Omkareshwar voor 1 dag.
In de ochtend vroeg gekomen, vanavond weer naar huis.
Toen ik kort voor het donker werd ging wandelen kwam ik uit
bij een grote aanlegplaatd voor boten waar honderden mensen
te eten kregen.
Eerst dacht ik dat het om arme mensen ging maar er waren er bij
die met een mobieltje liepen.
Het leek er op dat die mensen op een soort ‘all inclusive’ waren
voor een pelgrimstocht naar Omkareshwar.
Ook bij die aanlegplaats Bobo’s.
Eerder de dag hadden we ze al gezien.
Toen zeiden mensen ons dat het om de prime minister
van Madhya Pradesh ging.
Thuis nog maar eens naar googelen
Ze wilden graag op de foto.
Misschien dan toch geen ‘all inclusive’ dagtocht
maar een politiek evenement?
De zon gaat al onder maar er zijn nog veel pelgrims.
De mensen wachten in lange rijen op het eten dat uitgedeeld gaat worden.
Omkareshwar in de ondergaande zon.
Van hieruit werd brood en werden de sauzen uitgedeeld.
Grote pannen.
Ze boden me aan dat ik mee kon eten.
Het toerisme komt ook in India behoorlijk op gang. Daar leven mensen dan weer van. Hier zie je een paar commerciele fotografen die mobiele printers bij zich hebben om de foto’s die ze van je maken direct te kunnen verkopen. Ik ben ook nog op de foto gezet.
De mobiele printers.
De premier van Madhya Pradesh????
In ieder geval graag op de foto bij het water. Voor de pers en uw eigen reporter.
Omkareshwar.
Het lettertype in de titel van 25 december 2012 is van Bas Jacobs, Akiem Helmling, Sami Kortemaki en heet Fakir Black.
Mooie tekst op de muur bij De Geus
Dit is het gebouw waar uitgeverij De Geus gevestigd is in Breda. De gevel heeft een leuk kunstige grap en je kunt er een gedicht lezen.
Dit is het gedicht van Wistlawa Szymborska, winnares Nobelprijs 1996.
Het gedicht gaat als volgt:
Aan mijn eigen gedicht
In het beste geval
word je, gedicht van me, aandachtig gelezen,
becommentarieerd en onthouden.
Tref je het minder,
dan alleen gelezen.
De derde mogelijkheid is dat
je weliswaar wordt geschreven
maar even later in de prullenmand gegooid.
Je hebt nog een vierde uitweg tot je beschikking:
je verdwijnt ongeschreven,
tevreden mompelend in jezelf.
Wistlawa Szymborska
winnares Nobelprijs 1996
Fietstocht Meersel-Dreef
De fietstocht begon bij de Duivelsbrug. Niet toevallig. Onlangs besprak ik een serie (toekomstige?) boektitels van Eline Krus en John van Ierland: ‘De Duivelsbrug in het Ginneken’. Nou hier is die brug. De naam is opwindender dan de brug.
Dezelfde brug maar dan vanuit het zuiden gezien.
De Aa of Weerijs, die na de singels rond het centrum van de stad doorgaat als de Mark.
De Aa als een soort Bredase Vecht.
Een prachtig gebied om door te wandelen of fietsen. De afstanden zijn niet te groot.
Onderweg laten we de Klokkenberg rechts liggen.
Even later passeer ik de grens. Meersel-Dreef is dan niet ver meer.
Dit is het doel van mijn fietstocht: het Kapucijner-klooster en -kerk met speeltuin en Mariapark. Hier de kerk.
Hier het klooster en de kerk (achter de bomen).
Zo ziet de kerk er van binnen uit. Typisch Kapucijns.
Hier was het om te doen. Er zou een eerbetoon aan Jan de Wijse zijn. Dat is hier in het middenpad.
Wat staat er allemaal op deze steen:
D. O. M.
Deo Optimo Maximo.
Letterlijk: Naar God, de Beste, de Grootste.
Dit betekent dat de gestorvene nu (hopelijk) bij God is.
Het karakteristieke bruine interieur van de bruine paters.
De kerk is eenvoudig. De enige versiering naast het altaart zijn de kruiswegstaties, de ramen, een paar beelden en de entree. Hier een van de ramen met de Heilige Antonius, bemiddelaar der armen.
Iets minder typisch. In de poort van het klooster staat een echte fruitautomaat. Hier kun je verse aardbeien kopen. Gekoeld en al.
Door een volksverhaal dat ik pas las ben ik geinteresseerd geraakt in de ontstaansgeschiedenis van dit klooster. Wat je nu van het klooster ziet is later gebouwd. Alleen een schuur schijnt nog origineel te zijn.
In het Mariapark staat tussen allerlei andere heiligenbeelden, kapellen en kruiswegen een Lourdesgrot.
Dhr. M. Geysels, rotseerder uit Westmeerbeek is de maken van de in nepstammen uitgevoerde tekst Ave Maria Ave.
Via de naam Geysels heb ik gisteren nogal wat tijd doorgebracht op websites van de overheid (inventarisatie van monumenten) en van de stichting Donderberg Groep. Deze werd op 7 mei 1993 opgericht te Utrecht. De stichting heeft ten doel: het bevorderen van de studie naar en het behoud van architectuurelementen als follies, tuinsieraden en vermaaksarchitectuur in Nederland en België.
Zo zal het Mastbosch er uit gezien hebben op een zonnige dag ten tijde van het ontstaan van de volksverhalen. Daarover later meer.
Da’s lef: 1 dag na Alphen aan de Rijn.
Kijk eens naar de kranen die bezig zijn
bij het nieuwe station in Breda.
In hoogte en afstand tot elkaar, precies zo geplaatst
dat ze samen een dans kunnen uitvoeren.
Eigenlijk is het nog gekker want op de foto staan slechts
drie kranen. In werkelijkheid worden er vier gebruikt.
Breda durft: een dag na Alphen aan de Rijn.
Veranderende tijden
Zomaar een beeld van een rustige trein ergens in Nederland. Iedereen aan de mobiele telefoon. Uw reporter ook, hij maakte immers de foto. De man achteraan, in het midden, die was ook met zijn telefoon bezig.
De Nieuwe Mark inbinden
Vandaag de volgende stap gezet.
De delen van De Nieuwe Mark die ik heb,
zijn genaaid op mijn naaibankje.
Daar heb ik ze gisteren afgehaald zodat ik vandaag
de rug kan inlijmen.
Daarbij gebruik ik een workmate als pers.
Ik heb twee plankjes gezaagd een beetje langer
dan de bladen.
Daar heb ik aan een kant een A4-tje omgevouwen.
Dan plakt straks het boekblok in ieder geval niet aan het hout.
Het papier is eenvoudig weg te halen.
De (rood-witte) draden zitten er nog aan.
Later zal ik die kort knippen en de dan korte uiteinden
gebruiken om het boekblok extra stevig aan de kaft
vast te maken.
Even een paar foto’s.
De workmate en al het gereedschap en materiaal: twee plankjes, papier, de ingenaaide edities van De Nieuwe Mark, gaas, boekbinderslijm, een kwast.
Ik had de bladen goed moeten aanstotem. Dan zouden alle voorkanten en achterkanten gelijk lopen. Nu is dat niet helemaal het geval. Maar het boekblok is niet zo breed (iets meer dan 1 centimeter) dus ik vermoed dat dit geen problemen gaat opleveren. Er staken nog een paar stukjes garen uit. Die heb ik een klein stukje tussen de katernen gedrukt. De lijm zal de rest doen.
Eerste lijmbeurt.
Na een korte periode zodat de lijm een beetje kan drogen heb ik het gaas geplaatst. Vervolgens nog eens goed ingelijmd. Dat zal morgen of overmorgen wel droog zijn.
Een regenbui kan ook mooi zijn!
Zoals de druppels op de bladeren van planten en bloemen
laten zien. Vanochtend gefotografeerd op ons balkon.
Zomaar een foto
Sambal.
Anton Corbijn: 1234 en Hollands Deep
Afgelopen vrijdagmiddag ben ik naar Den Haag geweest.
In het Fotomuseum Den Haag en het Gemeentemuseum Den Haag
zijn twee tentoonstellingen over het werk van Anton Corbijn.
1234 in Fotomuseum Den Haag en Hollands Deep in Gemeentemuseum Den Haag.
1234 laat het werk van Corbijn zien in de popmuziek.
Hollands Deep gaat chronologisch door de carriere van Corbijn waarbij
we natuurlijk ook heel veel popartiesten voorbij zien komen.
Ik maakte er de volgende foto’s:
Anton Corbijn, John Hiatt, 1988.
Anton Corbijn, U2.
Anton Corbijn, U2 during carnaval on Tenerife (U2 tijdens carnaval op Tenerife), 1991.
Anton Corbijn, U2 and dads (U2 en de vaders).
Iconische opname van Johnny Rotten in Amsterdam. Anton Corbijn, Johnny Rotten.
Anton Corbijn, Johnny Cash. Prachtig.
Naar het eind van de carriere van Boy George zag je hem vaak arrogant en te zelfverzekerd. Deze opname maakt Anton Corbijn veel eerder. Hier is Boy George nog onzeker, verlegen misschien zelfs, breekbaar maar eigenzinnig. Hele sterke foto. Anton Corbijn, Boy George, London, 1992.
Anton Corbijn, David Bowie.
Anton Corbijn, links de Pet Shops Boys en rechts Joni Mitchell.
Misschien wel de sterkste foto op de tentoonstelling. Anton Corbijn, Siouxie Sioux, London 1979.
Anton Corbijn. Van links naar rechts; Nick Cave, Nina Hagen, Johnny Rotten en Pete Townshend.
Anton Corbijn, a.mercury. Tijdens een verblijf in Strijen fotografeert Corbijn zichzelf als verschillende dode popmuzikanten. Hier Freddy Mercury.
Anton Corbijn, a.lennon. Corbijn als John Lennon.
Anton Corbijn, Peter Gabriel links en rechts Joy Division. De rechtse foto is heel carrierebepalend geweest voor Corbijn. Ik vind de twee foto’s hier gewoon erg goed naast elkaar hangen.
Anton Corbijn. Als een sacrale ruimte met in het midden David Bowie. Sterke opstelling.
Anton Corbijn, Martin Gore van Depeche Mode in New York in 1990.
Een tweede keer: Anton Corbijn, Siouxie Sioux, First time we met. Record company office, London, 1979 (eerste ontmoeting op het kantoor van de platenmaatschappij in 1979).
Anton Corbijn. Installatie overzicht met in het midden Kim Wilde.
Anton Corbijn, The Rolling Stones.
Anton Corbijn, Midge Ure (Ultravox), Vienna, 1981. Midge Ure bij het graf van Johan Strauss in Wenen.
Anton Corbijn, regiebord en fotoboek over de film A Most Wanted Man.
ik heb genoten.
Het werk van Anton Corbijn is iets speciaals!
Aly Baba?
Heel bijzondere schrijfwijze. Zou dat nou een slimme marketingzet zijn?
Dodenherdenking op Bevrijdingsdag
Het was druk in het Valkenberg bij de herdenking.
Dit monument zie je makkelijk over het hoofd maar het is er niet minder belangrijk om. Steeds weer actueel.
De tekst.
Artikel 1 van de Nederlandse grondwet:
Allen die zich in Nederland bevinden worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.
Dit was hoe de bloemen er vanochtend bij lagen. Het was erg rustig.
Hervormde Kerk Ginneken
Toen ik zaterdag in het Ginneken was om foto’s te maken
bleek de Hervormde Kerk open te zijn.
Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt.
Hardstenen gedenkteken ter ere van de in 1832 in de Antwerpse Citadel gesneuvelde Nederlandse militairen methet graf van Generaal Chasse.
Hervormde Kerk Ginneken met kerkhof.
Grafmonument van Luitendant Generaal Hendrik Gerard Seelig.
Carles Eyck, Scheppingsraam, 1966.
Ik ben niet zeker van de naam van de kunstenaar maar de spelling heb ik overgtenomen van de folder van de Protestante Gemeente Ginneken. Carles Eyck, Doopraam, 1965.
Vissen in de Jordaan, onderdeel van het Doopraam.
Carles Eyck, Doopraam, 1965, Johannes de Doper. De interpretatie van de verschillende details van de ramen is geheel voor mijn rekening.
Carles Eyck, Doopraam, 1965,Jezus in de Jordaan.
Carles Eyck, Doopraam, 1965, de Heilige Geest.
Carles Eyck, Scheppingsraam, 1966, detail met Adam en Eva.
Carles Eyck, Scheppingsraam, 1966, dieren.
Carles Eyck, Scheppingsraam, 1966, de zon.
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967, detail met een avondmaal.
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967, detail met vuurwerk (?).
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967, detail met huizen en namen van Bijbelse figuren.
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967, detail met Koning David.
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967.
Carles Eyck, Overwinning op de dood, 1964.
Carles Eyck, Overwinning op de dood, 1964, detail met de opstanding van Jezus.
Carles Eyck, Overwinning op de dood, Noah (?).
Statenbijbel ?
Aankondigingsbord, 1700 – 1725, eikenhout.
Ginneken
Gisteren ben ik naar het Ginneken gefietst.
Onderweg heb ik wat foto’s gemaakt.
Mijn beeld van het Ginneken.
De foto’s zijn gemaakt in de Ginnekenweg, de Ginneken Markt,
Raadhuisstraat en de Rozenlaan.
Argusvlinder 